Już dawno nie rozmawialiśmy poza pracą.
Jak się masz?
Dobrze. Co...
Jak znalazłeś moje mieszkanie?
Nie mogli mi zabrać wszystkiego.
Wciąż mam swoją listę kontaktów.
Mogę wejść na kilka minut?
Chcę z tobą porozmawiać.
Mam gości.
Porozmawiajmy tutaj.
Co się dzieje?
Pamiętasz, kilka lat temu,
do rzeczy,
przespałaś się ze mną i wykorzystałaś to, by dostać awans?
Nie oceniam cię.
Naprawdę. Zrobiłbym to samo.
Podziwiam cię za to.
Trochę mnie to może zraniło.
Ale poradziłem sobie.
Pamiętasz to, prawda?
Ja nie...
Wykorzystałaś sytuację. Rozumiem.
Ale jeśli chcesz tak robić, musisz ponieść konsekwencje.
I potrzebuję twojej pomocy.
Potrzebuję dowodu, że Fred zamiótł moje „zachowanie” pod dywan.
A ty jesteś żywym dowodem jego współudziału.
Dlatego potrzebuję, żebyś powiedziała o tym oficjalnie.
Mam wystąpić przeciwko Fredowi?
Wiem, że proszę o wiele.
Mówimy o mojej pracy i karierze.
Wiem. I zasłużyłaś na nią.
I jesteś w tym cholernie dobra.
Możesz to zrobić anonimowo.
Potrzebuję kogoś, kto to potwierdzi.
Nie jestem pewna.
Wiesz, co pomyślałem, gdy cię poznałem?
Poruszyła mnie twoja ambicja i idealizm.
To, co zrobiłaś...
Zaskoczyło mnie to, co zrobiłaś.
Założę się, że taki wybór sporo cię kosztował.
I że wciąż o nim myślisz.
Przyznaję, że jestem zmuszany do oceny mojego zachowania.
Wiec dlaczego tylko Fred nie musi przyjrzeć się swojemu?
Wiem, że świat się zmienił,
ale czy nie powinniśmy wszyscy żyć według tych samych zasad?
Tak sądzę.
Już zacząłem rozmawiać z dziennikarzami.
Twoja historia i tak wypłynie.
Kontrolowanie jej daje więcej władzy, niż ci się wydaje.
Okej. Przemyślę to.
O nic więcej nie proszę.
Dziękuję.
Dziękuję. Naprawdę jesteś wyjątkowa.
O cholera.
Halo.
Dobry wieczór, pani Levy. Bradley Jackson tu jest.
- Kurwa. - Mam ją wpuścić?
Tak, tylko... Daj mi kilka minut.
- A potem ją wpuść, okej? - Pewnie.
Okej. Kurwa.
O mój Boże.
Nie skacz. Lepiej się napij.
Ten widok.
O tak.
Twoje mieszkanie...
Dziękuję.
Dzięki. Kupiłam je po pięciu latach.
To musiało być świetne uczucie.
Tak, czułam się tu jak w fortecy.
To było dobre uczucie, przynajmniej przez jakiś czas.
- Na zdrowie. - Na zdrowie.
Wiem, że to trudne.
Tak, to prawda.
Myślę, że po prostu powinnaś powiedzieć nam, jak się czujesz.
Okej. Czuję, że...
Mam nadzieję, że dzieląc się z Ameryką informacją o rozwodzie,
ludzie zrozumieją, że...
moje życie seksualne naprawdę się poprawi...
wreszcie.
Musisz to powiedzieć.
Szczerość jest najlepsza.
Zarejestrujesz się ze mną na Tinderze?
Jesteś singielką. Zróbmy to razem.
- Powiedz, że żartujesz. - Pewnie.
Pewnie, że żartuję.
Tak.
Chciałaś kiedyś wyjść za mąż?
Nie.
To bardzo zdecydowane „nie”.
Widziałam małżeństwa.
Nie nadaję się do tego. Chyba nie wierzę w miłość.
Małżeństwo to dla mnie za duża zmiana.
Szkoda.
Serio? Wciąż jesteś fanką?
Tak. Myślę, że koncepcja małżeństwa jest cudowna.
Uważam, że partnerstwo jest piękne, w jakiejkolwiek formie
i niezależnie od tego, jak długo trwa.
Chcę z tobą o czymś porozmawiać.
Ale nie wiem, od czego zacząć.
Boże, właśnie wyrzygałam ci moje całe życie, zacznij od czegokolwiek.
Okej.
Chciałabym przeprowadzić pewien wywiad.
Myślę, że byłby dla nas dobry, dla programu.
Ale chcę nadmienić, że temat jest delikatny.
Przestań się czaić. O co chodzi?
Dobra.
Mitch się ze mną skontaktował i chce wystąpić w programie.
Co?
Ma w tym cel.
Chce pokazać, że Fred Micklen promował uciszanie kobiet.
Chce zemsty w najbardziej oczywisty sposób.
Ale by oskarżyć Freda, musi przyznać, że sam był częścią problemu,
a to całkiem ciekawy początek wywiadu.
Wiem, że mogę go przycisnąć, szczególnie z twoją pomocą.
A jeśli jednocześnie zdemaskujemy Freda?
Szlag.
Co mam ci powiedzieć?
Chcę usłyszeć twoją szczerą opinię.
Powiedziałaś, że się z tobą skontaktował.
Wysłał ci maila czy zadzwonił...
Spotkaliśmy się.
W porządku.
I nie pomyślałaś, żeby mi powiedzieć?
Nie... A powinnam była.
Ale tego nie zrobiłaś.
Pewnie dlatego, że sądziłam, że mi zabronisz.
A chciałam go wysłuchać.
Nieodpowiedzialnie byłoby tego nie zrobić.
Nieodpowiedzialnie.
Tak. Nieodpowiedzialnie.
Nie mówiłabym ci o tym,
gdybym nie myślała, że to dla nas szansa.
Przestań mówić o „nas”. Nie ma „nas”.
Ty robisz z nim wywiad, a ja jestem w dupie.
- Wysłuchaj mnie, proszę. - O Boże.
Nie sądziłam, że tak to się potoczy.
Wiesz, że nie chodzi mu tylko o Freda? Wiesz o tym.
Chodzi mu o wszystkich. Chce towarzystwa w swojej niedoli.
I wiesz co? W to wchodzę ja.
Nie pozwoliłabym na to.
- A niby jak? - Ochroniłabym cię...
Błagam! Nie potrzebuję ochrony.
Nie zrobiłam nic złego. Mitch zrobił.
A jeśli Fred na to pozwolił, to kogo to obchodzi?
- To biznes. Boże... - Ja nie...
Chronił go, bo Mitch przynosił dochód,
a w tej pracy dominują mężczyźni i czego jeszcze chcesz dowieść.
Wszyscy wiedzą, że ta kultura istnieje!
Nie musisz nam mówić, jak działa świat.
Masz wykonywać swoją robotę,
a w nią wchodzi lojalność do mnie.
- Lojalność? - Tak!
- Pójdę już. - Tak, lepiej idź.
Wiesz, czemu przyszedł do ciebie? Bo jesteś łatwym celem.
Dostanie to, czego chce i obróci to na swoją korzyść
kosztem twojej kariery i mojego pieprzonego programu.
I uda mu się, bo szybko złapałaś przynętę.
Nie musisz mnie odprowadzać.
Nie zamierzam.
Jasna cholera, Bradley Jackson.
Chyba nie ta z The Morning Show? Mój Boże.
Zamknij się. Jesteś zajęty?
Tak, chodzę na spotkania
i rozważam opcje.
- A co? Tęsknisz? - Coś w tym stylu.
Co jest?
Nie wiem.
Zrujnowałam nam życie?
Jezu. Mam tam jechać i cię przytulić?
Mówię poważnie, Hal...
Dobrze nam szło jako rodzinie.
Nie byliśmy super,
ale wszystko działało.
Tacie mogło się upiec.
Nikt nie widział. Poza mną i tobą nikt nie wiedział.
Z jakiegoś powodu ubzdurałam sobie,
że coś naprawię, jeśli...
na niego doniosę.
Jakie to, kurwa, aroganckie.
I co to naprawiło?
Tata poszedł siedzieć, mama ześwirowała,
a ja stałam się wściekłą kretynką.
Wcześniej też nią byłaś, ale...
Cały czas odtwarzam ten schemat.
Mam siebie po prostu dosyć.
- Skończyłaś? - Tak.
Tata był pijakiem. Zabił dzieciaka.
I gdybyś tego nie zgłosiła, mogło się to powtórzyć.
Ile razy jechał napruty z nami z tyłu?
Nie przez niego jestem ćpunem. Jestem ćpunem, bo...
coś mi w mózgu nie styka.
Wiesz, czemu będę czysty?
Bo narkotyki są złe?
Nie, ponieważ...
uważasz, że świat warto ocalić,
a mnie bawi patrzenie, jak to robisz.
Siedzę w pierwszym rzędzie.
I cieszę się, że inni też to teraz oglądają.
Będę czysty, żeby tego nie przegapić.
Jeśli nie masz tam przyjaciół, pierdol ich.
Nie potrzebujesz ich.
Nie wiedzą, w co wierzą i ty musisz im powiedzieć.
Tęsknię za tobą.
Kocham cię, bracie.
Ja ciebie też.
- Hej, Mitch. - Hej, Bill.
- Witaj w domu. - Dzięki.
- Dobrze, że wróciłeś. - Dobrze cię widzieć.
Miałem nadzieję, że przyjdziesz,
bo wielu z nas uważa, że potraktowano cię niesprawiedliwie.
Żyjemy w popieprzonych czasach.
- Dzięki. - Trzymaj się.
Doceniam to.
Cześć. Mówi Alex. Przepraszam, że tak późno dzwonię.
Tak, wiem. Pewnie się dziwisz, że mnie słyszysz,
ale sądzę, że już dawno powinniśmy byli porozmawiać.
Spotkamy się jutro na lunch? To by wiele dla mnie znaczyło.
PROSZĘ O CISZĘ!
Mam.
O Boże. Okej.
O Boże.
Wracamy za 30 sekund.
Muszę powiedzieć, że uwielbiam was razem.
MENTORZY MARII SZARAPOWEJ WŁAŚCICIELKI FIRMY
To jak oglądanie super meczu.
Dziękuję.
Maria zrobiła właśnie świetne przejście.
Obejrzyjcie jej gościnny występ...
Maggie.
Hej, siadaj. Dołącz do mnie.
Spójrz, nasze gwiazdy. Są wyjątkowe, prawda?
Udało ci się utrzymać wszystko pod kontrolą.
Gratuluję.
Czuję się taki ważny.
Jeśli chciałaś mnie zacytować, mogłaś zadzwonić.
Nie jestem tu, by mówić o Bradley ani by napić się drinka.
Nie kuś mnie. Uwielbiam zabawę w zgadywanki.
Świetnie. To ci powiem.
Chcę się dowiedzieć, czy planujesz przejęcie firmy.
Zawsze.
A o której mówisz?
Rozmawiałam z kimś ze stacji.
Chcą, bym zbadała trop,
który pogrąży Freda i całą stację.
Ależ konspiracja i intryga.
Będę potrzebował czegoś konkretniejszego niż anonimowe źródło.
Nie ujawniam źródeł.
W porządku.
Ale ta osoba
nie wystąpiłaby przed szereg, gdyby nie miała ochrony.
Domyślam się, że ochroną jesteś ty.
Gdybym nie była lepszą dziennikarką, powiedziałabym, że to na pewno ty.
Rozumiem, dlaczego miałbyś to robić.
Jesteś nowy.
Myślisz, że jesteś nieprzenikniony, ale tak nie jest
i zaczynasz zdawać sobie z tego sprawę.
Fred nie chciał cię zatrudnić.
Zarząd go zmusił. Nawet ty to wiesz.
Nie wiedziałem. Zaraz się rozpłaczę.
Zatrzyma cię przy sobie, ile będzie potrzebował,
czyli góra dwa lata.
Więc sądzę, że gdy ktoś przychodzi do ciebie z historią
o współudziale twojego szefa,
która da ci nad nim władzę, to się zgadzasz.
To, czego nie rozumiesz to fakt,
jak mało obchodzi mnie utrata tej pracy.
Znajdę inną.
Ale trochę masz rację. Nie przepadam za Fredem.
Ale się go nie boję.
Jest Czarownikiem z Krainy Oz. Słabym człowiekiem za kotarą.
Jeśli chce mnie zwolnić, proszę bardzo. Nie potrzebuję tego.
Pracuję tu, bo to dobra zabawa.
Jestem w tym dobry
i łatwiej o seks, gdy masz pracę.
Nie wiesz, że gdy zaczynałam,
Fred dał mi cynk o fuzji UPLA.
Dzięki temu wystartowała moja kariera.
Kogoś takiego darzysz pewną lojalnością.
Nie dozgonną,
ale na tyle silną, że gdy badasz przeciwko niemu bunt,
robisz, co możesz, żeby ustalić wszystkie jebane fakty.
Nie mogę się doczekać rozmowy z nim.
Powodzenia.
Przyznanie się do błędu uczy pokory, ale za bardzo dbam o ten program...
by moje zranione ego się wtrącało.
Właśnie dlatego wybrałam Bradley,
a to postawiło nas wszystkich w niebezpieczniej sytuacji.
Myślała, że zgodzisz się na wywiad z Mitchem?
Tak, tak myślała.
I myśli, że Mitch ma coś, co cię pogrąży.
Niewiarygodne. Wiem, że Mitch jest zdesperowany,
- ale to niedopuszczalne. - Wiem.
Powinniśmy byli się jej pozbyć,
gdy na wizji powiedziała o aborcji. Tak jak mówiłeś.
Sama nie wiem, Fred...
Mam wrażenie, że postradałam zmysły.
Naprawdę. I jest mi wstyd.
Porozmawiałabym o tym z tobą w pracy, ale to delikatny temat.
I mam nadzieję, że to nie dziwne, że cię tu zaprosiłam.
Ale przyjaźnimy się, prawda?
Chcę, byś mnie wysłuchał jako przyjaciel.
Tak. Słucham, przyjaciółko.
Okej i chcę cię uprzedzić, że to, co zaraz ci powiem,
może być potencjalnie niebezpieczne
dla działu wiadomości, którym kierujesz.
Co za wstęp. Proszę, mów dalej.
Mitch Kessler poprosił o wywiad w programie.
Serio?
Tak. A czarujący z niego gnojek.
Ale jakiś cudem udało mu się zrobić z siebie ofiarę
w tej całej sytuacji.
To brzmi jak nudna telewizja.
Zgadzam się. Ale twierdzi, że ma dowód,
że Fred Micklen uciszył kobiety, z którymi spał.
Chce obalić króla.
I jeśli ciebie to interesuje, to mnie też.
Może uznasz to za wygodne. Nie winiłbym cię.
Coś w Mitchu zawsze mnie denerwowało.
Jadałem z nim, grałem w golfa, przychodziłem na plan.
Opuszczałem jego towarzystwo, szedłem do domu
i odczuwałem ulgę widząc Genevę.
Bałem się, że w jakiś sposób
zhańbiłem się, po prostu będąc w jego towarzystwie.
Jeśli czegoś żałuję to tego, że nie posłuchałem przeczucia,
że coś z nim jest nie tak.
I że pozwoliłem sobie uwierzyć, że byłaś częścią problemu.
Dlatego tak się zezłościłem, gdy się ode mnie odwróciłaś.
Byłem częściowo zły na siebie.
- Powiesz mi... - Przetwarzam.
Okej, a możesz to robić na głos? Bo się denerwuję.
Gdy przetworzę.
Okej, żebyś znał wszystkie fakty,
popełniłam wielki błąd i najpierw powiedziałam o tym Alex.
O nie. I to poszło dobrze?
Nie, nie poszło. Jest przerażona, głównie dlatego, że jest winna.
Powiedziała: „W tej pracy dominują mężczyźni.
Wszyscy wiedzą, że kultura uciszania istnieje!”.
To powiedziała.
A ty się z tym nie zgadzasz.
Nie. A ona ma to gdzieś, bo jej to odpowiada.
Jest jedyną kobietą w męskim świecie
i teraz może udawać, że tylko ona w nim ocalała.
Ale to bzdura. A ja chcę dyskusji.
I czy tego chciałeś, czy nie, dałeś mi władzę, by ją rozpocząć.
Okej.
I wiem, co to dla ciebie znaczy
i wiem, o co cię proszę.
I nie lubię być zwiastunem zagłady dla ludzi,
na których mi zależy.
Których lubię mieć w swoim życiu.
Cóż...
Jesteśmy jedynymi ludźmi, którym zależy na tym programie.
I myślę, że możemy go naprawić. Jestem gotowa spróbować.
Nasi widzowie zasługują na przywrócenie porządku.
Zgadzam się.
- A to nie obejmuje Bradley Jackson. - Nie.
Ona musi zniknąć.
- Mogę o coś spytać? - Tak.
Staż pracy w The Morning Show
może zapewnić coś, co nazwiemy przyjemnym życiem.
Pomyślałaś o tym, nim to wszystko zniszczysz?
Tak, pomyślałam.
To chyba przetworzyłem.
No i?
Przyciągnęłaś moją uwagę Fredem Micklenem.
Okej.
- Chcę być szczery... - Okej.
Muszą nastąpić zmiany.
Wiesz, że przeprowadzaliśmy wewnętrzne śledztwo.
Na jaw wyszły pewne informacje o koledze, o którego dbasz,
ale będą konsekwencje.
O kim?
O Charliem Blacku.
To jasne, że wiedział o zachowaniu Mitcha
i postanowił go chronić.
Pewnie myślał, że robi to, co najlepsze dla programu.
Okej.
Chip...
popełnił grzech zaniedbania tak jak my wszyscy.
Daj spokój. Facet, którego opisujesz,
nie jest takim człowiekiem.
Alex, to on kontrolował program.
Potrzebujemy tego.
O Boże. Okej. Pozwól mi...
Muszę to wszystko przemyśleć.
Ważne, być czuła się bezpieczna.
Chcę, byś spotkała się z moim kandydatem, Marlonem Tate’em.
Chcę, byś czuła, że ta współpraca ci odpowiada.
Zrobisz to dla mnie?
Tak, zrobię. Spotkam się z nim.
- Hej. Jak się masz? - Dobrze.
Dzwoniłem wczoraj.
Oglądałam film dokumentalny. Badania. Wciągnął mnie.
Nie kłam. Wiem, że mnie unikasz.
Nie jestem zły, okej?
Możemy o tym pogadać gdzieś indziej?
Tak.
Wybacz, ale jest różnica między pójściem do kadr,
- a powiedzeniem współpracownikom. - Rozumiem.
W porządku.
Wiem, że pójście do kadr nie było dla ciebie komfortowe.
Sheila wypytująca mnie o moje życie seksualne
to wspaniałe doświadczenie.
Polecam, jeśli już nigdy nie chcesz czuć się napalony.
Przykro mi, że tak to wyglądało.
Ale uważam, że postąpiliśmy słusznie.
I to nie oznacza, że mamy o tym mówić w telewizji
i wykrzykiwać tłumom.
Nie musimy się śpieszyć i możemy to zrobić powoli.
Niby jak? Nie wygląda to tak, jakby się to dało połączyć.
Zabiorę cię na kolację. Zgódź się. Uczcimy to.
Poza moim mieszkaniem,
ale nie gdzieś, gdzie będziemy musieli się tłumaczyć.
To będzie prawdziwa randka.
To byłaby nasza pierwsza randka?
Technicznie rzecz biorąc, to tak.
Jesteś facetem, który oceni mnie za seks na pierwszej randce?
Nie, ale „tatuś” tak.
- Nie tutaj. - Zgadzam się.
Okej, idź.
Niedługo po tym
Bradley otrzyma ważną historię do transmisji spoza studia.
A ona uwielbia pracę poza studiem.
Wtedy ty i ja będziemy pracować w studiu.
I będzie szło tak dobrze,
że powiem dziennikarzom, że próbujemy czegoś nowego.
Ona będzie więcej poza studiem,
a ludzie przyzwyczają się do oglądania naszych twarzy rano
i w końcu wydamy oświadczenie.
„Choć Bradley podobała się praca w The Morning Show,
zrozumiała, że jej prawdziwą pasją jest praca w terenie”.
Stacja zachowuje twarz, a my przedstawimy nowy zespół: Alex i Daniela.
Przekazuję ci bardzo delikatne informacje,
bo wierzę, że będzie nam się dobrze współpracowało.
- Alex. - Tak?
Bardzo mi to schlebia.
Nie wiesz, ile czekałem, by usłyszeć takie słowa,
ale to ogromna zmiana.
Dlatego niech to zostanie między nami.
Hej. Musimy wszystko odwołać w YDA.
Wiem, ale mogę się dogadać z Audrą.
Sytuacja się rozwinęła.
Może jestem głupi, ale wolę bagno, które znam.
Tak.
Co ty...
Wszystko w porządku?
Tak.
Nie wygląda.
Jesteś roztrzęsiona i...
Właśnie byłam na kawie z przyjacielem, Simonem Reichlem.
Nie znam Simona Reichla. Wszystko z nim okej?
Simon sypia z asystentem Micklena, Jamesem.
Dobijasz mnie, Rena. Nie wiem,
- o czym mówisz. - Okej.
Dwa dni temu Fred spotkał się z Marlonem Tate’em,
a jutro Tate ma spotkanie z Corym Ellisonem.
Okej.
Na pewno okej?
To tylko pieprzone spotkanie.
Sprawdzają ludzi na moje stanowisko co roku.
To element korporacyjnego cyklu nadużyć.
Myślą, że daje ci to kopa. Motywuje cię.
To jakieś bzdury, których uczą na szkoleniach w Aspen.
To banda idiotów.
Mam dziewięć żyć, okej? Wykorzystałem tylko siedem.
Jeszcze nie dostałem zawału z powodu stresu
i...
Mój czas się nie skończył.
Hej, Rena.
Poradzisz sobie, cokolwiek się stanie.
Dopilnuję tego, okej?
Jak długo to trwa?
Dziewięć pięknych, ukradkowych miesięcy.
- Proszę. - Dziękuję.
Szkoda, że nie możemy się ujawnić po swojemu. Kadry są okropne.
Sprawili, że poczułam się jak przestępca i ofiara.
Rozumiem, że muszą uważać po akcji z Mitchem.
Wiem. Zgadza się. Mówię tylko, że Yanko to nie Mitch.
Ale nie chcesz was ujawnić?
Nie, ale nie dlatego, że molestuje kobiety.
Tylko dlatego, że jest znany z przemowy o gradzie.
Nikt go nie rozumie tak jak ja.
Czuję się... zażenowana.
Jezu. Jest mi wstyd, że się z nim spotykam.
Super. To masz swoją odpowiedź.
To nie takie proste. Cholernie go kocham.
Poza tym, że ci wstyd.
Bo nie chcę być oceniana.
Tak jak ty oceniasz mnie teraz. Co, do kurwy?
Wiem, że myślisz, że go kochasz,
ale to przelotny stan, przez który nie warto tracić kariery.
Mówisz poważnie?
Słuchaj.
Widziałam was razem w LA, gdy się ukrywaliście.
To ja was zgłosiłam. Właśnie z tego powodu.
To ci szkodzi i będzie szkodziło. To zły pomysł.
- Ty nas zgłosiłaś? - Tak.
I nie pomyślałaś, żeby mnie o to zapytać?
Pomyślałam, ale bałam się,
że uraczysz mnie tekstem o miłości, który wzbudzi we mnie empatię.
A to należało zrobić.
Mam wyższe stanowisko. To moja odpowiedzialność.
Ale jesteśmy przyjaciółkami, prawda?
Wiesz, jak działają relacje międzyludzkie?
Zrobiłam to, bo się przyjaźnimy. Nie chciałam, byś...
Jesteś młoda. Masz potencjał.
Ludzie to wykorzystują.
Są mężczyźni, których bardziej obchodzi władza niż ty.
Jak śmiesz oceniać mnie i mój związek?
Jak, kurwa, śmiałaś zgłosić mnie do kadr?
Wściekaj się, ile chcesz. Rozumiem.
Ale to nie jest tak, jak wygląda.
Mówię tylko, że są konsekwencje.
I w tej chwili nie widzisz, co robisz.
Wyświadczyłam ci przysługę.
Mam gdzieś, czy mnie za to nienawidzisz.
Nie nienawidzę cię.
Nie wiem, jakie miałaś doświadczenia, ale one nie są moje.
Wiesz co? Dziękuję. Wyświadczyłaś mi kurewsko dużą przysługę.
Zrozumiałam, dlaczego kocham Yanka.
Bo jest jedyną osobą na tym świecie, która mnie rozumie
i mnie nie ocenia.
Więc pójdę na kolację z moim chłopakiem, którego kocham
i który nie zniszczyłby mi życia.
Cory, co jest? Kpisz sobie ze mnie?
Grasz w jakieś gierki z moim losem i uczuciami?
Tak, niespodzianka. Mam uczucia.
Mam serce. Mam mózg i ogromną odwagę,
a ty to wyrzuciłeś do kosza.
Dlaczego? Z powodu zaplutego Marlona Tate’a?
On to wszystko naprawi? Powodzenia, sukinsynu.
Bo to pozbawiony humoru kretyn. Okej?
I zanudzi ciebie oraz całą widownię,
więc pieprz się Cory.
Mam dla ciebie dwa słowa: Maggie Brener.
Świetna dziennikarka. Co z nią?
Pośpieszyłeś się z nią. Nie przemyślałeś tego.
Nadstawiłeś karku.
Jeśli chcesz zachować głowę,
spotkasz się ze mną w twoim biurze za dwie godziny.
Boże, jesteś piękna.
- Dziękuję. Super. - Dla ciebie.
- Też nieźle wyglądasz. - Wcale nie.
Co myślisz? Nie jest romantycznie?
Ładnie.
Ładnie? Od dawna chciałem cię tu zabrać.
Mają burgery? Mam ochotę na burgera z serem.
Nie mają cheeseburgerów.
Ale ich filet mignon jest wyborny.
Brzmi dobrze.
Dobra.
To tylko turyści. Nie martw się.
Znam właściciela i zapewnił, że nikt nie będzie nam przeszkadzał.
- Świetnie. Okej. Idziemy?
Boże, to miejsce jest takie kameralne.
Możemy chwilę zaczekać? Serce mi wali.
Jasne. Bez pośpiechu.
Przytrzymają nam stolik. Wszystko dobrze?
- Przepraszam. - Przestań przepraszać.
- Już dobrze. - Okej.
Przepraszam. Kurwa.
Co się dzieje?
Mam mały zawał serca.
Okej. Oddychaj.
Powiesz, co się dzieje?
Myślałam, że będzie dobrze. Dobry pierwszy krok.
Ale nagle zaczęło mnie to przytłaczać.
Chodźmy stąd. Pójdziemy po burgera.
- Yanko. - Nie, znam świetne miejsce.
Najlepsze burgery w mieście, okej?
Jest głośniej niż tu i mniej romantycznie.
Pachnie, jakby ktoś wylał piwo na podłogę.
Idealna pierwsza randka. Chodźmy.
Chcę czuć ulgę i ekscytację jak ty, ale jej nie czuję.
W porządku, możemy to przepracować.
Bo wszystko, co czujesz,
z czasem zniknie.
Może, ale czekanie na wymyślony dzień w przyszłości,
to dla mnie za dużo.
Nie jestem gotowa.
Nie mogę żyć wiedząc, że współpracownicy o nas wiedzą,
nie czuję się przez to sobą.
Nikt nie zrozumie, czemu jesteśmy razem i muszę tłumaczyć...
- Wstydzisz się mnie. - Nie.
- Tak. - Nie, nie wstydzę się ciebie.
Nie o to chodzi. Dopiero zaczynam.
Nie chcę, by to, z kim się spotykam, mnie definiowało.
Zawsze będziesz sama siebie definiować. Wiesz o tym.
To bardzo piękne, optymistyczne i naiwne stwierdzenie.
A jeśli powiemy: pieprzyć ich?
Pieprzyć wszystkich, którzy nas nie rozumieją.
Chodzi o mnie i ciebie. To ma znaczenie.
Nie mogę tego zrobić.
Byłam z tobą w tym pięknym, ciemnym pokoju
i uwielbiałam każdą minutę.
Ale gdy włączono światła, nie czuję już tego samego.
Przykro mi.
Nie chcę tego robić.
To naprawdę boli, ale...
Nie mogę cię okłamywać.
W porządku. Rozumiem.
Nie, Nate. Nie martwię się o siebie.
Martwi mnie prawo do opieki.
Daj jej ten pieprzony dom. Mam to gdzieś.
Chcę tylko czegoś na piśmie, co mówi, że mam dostęp do synów.
To najważniejsze. Tego chcę.
Muszę kończyć. Zadzwonię później.
Załatw to, proszę.
Cześć.
Wejdź.
Zakładam, że nie masz ochoty czegoś zjeść.
Pogadać? Przekazać wieści?
To się nie stanie. Bradley nie przeprowadzi wywiadu.
Okej. Nie odezwała się do mnie, więc...
Twoją wiarygodność trafił szlag. Nie masz sojuszników.
Nie zaatakujesz Freda i stacji.
Czas wrócić do domu.
Czas, żebyś zostawił mnie i mój program w spokoju.
Twój program?
Tu nie chodzi o ciebie, Alex.
- Nie? - Walczę o moje życie.
Twojemu nic nie będzie, karierze też nie.
Nie zagwarantujesz mi tego.
Zagwarantuję.
Świat nie jest gotowy, by obwinić kobiety za współudział.
Nawet te w pozycji władzy.
Współudział?
Boże. Serio?
Będziesz udawać, że nie wiedziałaś, co się działo?
O mój Boże.
- Kurde! - Mój Boże.
Czy możemy zachowywać się jak dorośli i choć raz porozmawiać szczerze?
- Bądźmy ze sobą szczerzy. - W sprawie?
Czy ty...
Spojrzysz mi w oczy i powiesz, że nie brałaś w tym udziału?
Niby jak?
Czyli wciąż udajemy. Albo ja mam coś z pamięcią.
Nie przewracałaś oczami na widok tych kobiet?
Nie żartowałaś sobie z nich?
Nie nabijałaś się z ich desperackiego zachowania?
Ja je posuwałem, ale ty byłaś okrutna.
A słowa mają znaczenie.
Nie atakuję ciebie.
Zawsze będę trzymał twoją stronę,
ale to może być dla nas korzystne,
jeśli tylko wyzbędziemy się emocji.
Niewielu mężczyzn w mojej sytuacji chciało mówić.
Ludzie będą oglądać. To może być symboliczna chwila.
Może pomóc tobie i programowi. Bradley to widzi.
Nie możesz mnie rozczłonkować.
Nie możesz oddzielić mojego bólu od tego, czego chcesz.
Musisz zrozumieć, że to, co chcesz zrobić, łamie mi serce.
To moje całe życie. Moje dziedzictwo.
Nie proś, bym o nie nie walczył.
Proszę cię o to.
Cóż...
nie.
To się nie stanie w moim programie.
Okej.
Pójdę gdzieś indziej. Każdy program to chwyci.
A gdy to się stanie, trudno będzie pominąć fakt,
że moja stacja nie chciała dokładniej się sobie przyjrzeć.
I gdy miała szansę, wybrała milczenie.
Będę dużo mówić o moim rozwodzie,
dlaczego wydarzył się wkrótce po ujawnieniu twojego zachowania.
Widzisz, prawda jest taka...
że nie było łatwo obok ciebie siedzieć.
Byłeś potężny i onieśmielający.
Były chwile, o których przez lata próbowałam zapomnieć.
Jedna taka sytuacja zapadła mi w pamięć.
Byliśmy w Chile
i byłeś wściekły na to, jak potoczył się program.
Oskarżyłeś mnie, że zabrałam ci część wejścia.
Czułam się okropnie. Potwornie.
Chciałam ci to wynagrodzić.
Więc poszliśmy na drinki. A potem jeszcze więcej drinków.
Pamiętam, że próbowałam wrócić do hotelu.
Obudziłam się nie w swoim łóżku.
Tylko w twoim.
I nie pamiętam, jak się tam znalazłam.
Nie ośmieliłabyś się.
Sprawdź mnie.
To jest żałosne, Alex.
Mam to gdzieś.
Żegnaj, Mitch.
W tej branży jest sporo granic moralności
i przyznaję, że większość przekroczyłem, ale to jest...
Dramatyczne? Ekscytujące?
Chcesz zmienić program w broń nuklearną
i zrzucić ją na stację. To szaleństwo.
To nie ty zwabiłeś mnie na Brooklyn,
by porozmawiać o tym,
jak zniszczyć Freda Micklena?
Ale nie chciałem wykorzystać programu. To misja samobójcza.
Używasz dużo metafor wojennych...
Jestem wściekły.
Rozumiem, nie chcę zniszczyć TMS.
Chcę sprawdzić twierdzenia Mitcha o Fredzie.
W stacji Freda?
Tak, ale jeśli to zrobię dobrze, myślę, że uniknę holocaustu stacji.
„Myślę” to kluczowe słowo.
- Wiesz... - Hej, Chip.
Ten pociąg już ruszył.
Pytanie brzmi, czy nim jedziesz, czy cię on zmiażdży.
Sprawdzają twojego następcę.
Mitch jest w mieście i opowie swoją prawdę każdemu, kto posłucha.
Jeśli nie my, zgarnie go YDA. Wyprzedzą nas w notowaniach
i Audra zgarnie cholerną nagrodę Emmy.
I nie zapominajmy o twojej powiernicze, Maggie Brener.
Dzięki tobie Maggie wyczuła artykuł godny Pulitzera
o sekretach stacji UBA.
A to znaczy, że gada ze wszystkimi, z Fredem też.
On wie, że zbliża się bunt.
Musimy działać szybko i kontrolować, co się da.
Ściągnijmy tu Mitcha na naszych warunkach.
Potrzebujemy jednego wspaniałego segmentu.
Gdzie twoja odwaga, Chip?
A co z Alex? Zrobimy to za jej plecami?
Dobrze się z tym czujecie?
Ja czuję się z tym okropnie.
Ona dała mi tę szansę, jakakolwiek była jej motywacja,
i powinnam być wdzięczna.
Powinnam być milsza.
Ale co mi to da? Co to da któremukolwiek z nas?
Mamy szansę zrobić coś, co będzie miało znaczenie.
I nie powinniśmy myśleć, że zawsze będziemy dostawać szanse.
Jesteśmy na to zbyt starzy.
Ja jestem na tyle arogancki, że myślę, iż dostaję dużo szans.
Posłuchaj, ja...
Razem z Alex zaczynałem karierę. Jestem jej przyjacielem.
Byłem jej producentem. To coś znaczy.
Może z nią pozmawiam i spróbuję przekonać.
Okej, ale żebyś miał wszystkie fakty,
nie tylko ja mam zaplanowane spotkanie z Marlonem Tate’em.
- Tak? - Hej, nasza sprawa przyśpieszyła.
Nie chcę naciskać, ale potrzebuję, byś powiedziała to oficjalnie
i mnie wsparła.
Raczej wcześniej niż później.
Spotkajmy się przed twoim mieszkaniem.
Wyślij mi adres.
Hej.
Dziękuję, że przyszłaś. Doceniam to.
Ale to trochę jak Głębokie Gardło.
Wejdziesz? Jest ciepło. Mam mnóstwo alkoholu.
Jeśli mam potwierdzić twoją historię,
okej, zrobię to, ale anonimowo.
Ale ja nie pamiętam tego tak jak ty.
Okej. Wejdź. Napij się.
Porozmawiamy o tym. Żebyś była zadowolona z oświadczenia.
To, co chcesz, bym powiedziała, nie tak to dla mnie wyglądało.
A jak?
Nie wykorzystałam cię, by dostać awans.
Ty wykorzystałeś mnie.
Myślałam, że we mnie wierzysz.
Ze jesteś moim mentorem. Podziwiałam cię.
Okej, rozumiem.
Jesteś pijana?
Nic mi nie jest.
Okej. Ja...
Przepraszam, jeśli zraniłem twoje uczucia.
Przykro mi, że czujesz, że nie doceniłem poznania cię w ten sposób.
Nie. Nie to próbowałam...
Próbowałam wyjść.
Nie.
- Byłam młoda i ambitna. - Nie.
Podziwiałam cię jako dziennikarza, szefa.
Aż nagle postanowiłeś zwrócić na mnie uwagę
i pomyślałam, że może jestem dobra w swojej pracy.
Nie poszłam do twojego pokoju, bo chciałam...
To mi nawet nie przeszło przez myśl. Ale gdy tam byliśmy...
To stało się szybko, zamarłam.
Zamarłaś czy próbowałaś wyjść? Które z tych dwóch?
- Nie wiem... - Nie!
Nie obwiniaj mnie o coś, czego żałujesz.
Jesteś silną kobietą. Wyzwoloną.
Gdy Mitch Kessler chce uprawiać z tobą seks,
- jesteś kurewsko bezsilna. - Jezu Chryste! Przestań!
Wiesz co? Jeśli nie chcesz mi pomóc, okej.
Jestem duży, poradzę sobie.
Nie zachowuj się jak ofiara,
bo to ci teraz przynosi korzyści!
Ta taktyka szerzy się dziś jak pożar!
Niczego nie szukam. Niczego nie chcę.
Chcesz, bym poczuł się jak dupek.
Chcę, żebyś zrozumiał, jak ja się czułam.
Poznawaliśmy się, Hannah. Nie zwabiłem cię tam.
Nie zmusiłem. Nie oszukałem.
Poszliśmy na górę i się stało.
Jesteś dorosła. Mogłaś coś powiedzieć.
Jesteś mądrą kobietą, prawda?
Z tego, co wiem, jesteś inteligentna.
A inteligentna kobieta wie, co to znaczy, gdy prowadzący,
który zarabia 20 milionów rocznie,
zadaje się z organizatorką.
Mądra kobieta nie pomyśli:
„Zaprosił mnie do pokoju hotelowego, bo szuka nowej przyjaciółki”.
Jesteś organizatorką.
Oczarowujesz ludzi, by wystąpili w programie.
Uwodzisz ich.
Nie możesz się wściekać, bo zostałaś uwiedziona.
Nie wiem, po co tu przyszłam.
Wiesz co? Potwierdzę twoją wersję.
Ale chcę pozostać anonimowa.
I chcę, byś zostawił mnie w spokoju.
Nie ma problemu.
Hej, Chip. Co słychać?
Jak leci?
Ja...
Dzwonię, by sprawdzić, co u ciebie.
Gdy rozmawialiśmy wcześniej,
miałem wrażenie, że coś cię męczy.
Może to szósty zmysł producenta, może ściema.
Ale wszystko okej?
Z nami okej?
Tak, z nami okej.
Tak. Ja...
Byłam w dziwnym humorze rano.
Źle spałam.
Dobra. Jeśli to wszystko.
Tak, to wszystko.
Z nami wszystko dobrze?
Daj spokój, Alex. Z nami zawsze dobrze.
Okej, dobranoc.
Dobranoc.