Jika kita buat rancangan lima hari dalam seminggu,
lima puluh dua minggu dalam setahun, ia takkan sentiasa sempurna.
Tentu ada saat yang sukar.
Tentu ada kekurangan.
Kita perlu terima kekurangan itu.
Kekurangan itu perlu jadi sebahagian daripada rancangan.
Kita tak boleh cuba sorokkannya.
Kita lihat orang datang dan pergi.
Kita sedar semua orang boleh digantikan.
Saya ada di sana selama 15 tahun.
Saya perlu berpura-pura terhibur dengan empat pegawai kaji cuaca berbeza.
Kemudian kita sedar kita yang boleh digantikan.
Sekarang ini, ia seperti satu keperluan.
Sekali lagi, Cyril, mereka cuba seimbangkan antara
memastikan mereka halang penyebaran virus ini…
Oh Tuhanku.
…di negara
yang setakat ini belum mengalami pandemik ini
- tanpa menimbulkan panik… - Ia hari kiamat.
Kita semua akan mati. Sukar dipercayai.
- Ya. - Hari kiamat.
Oh Tuhan.
Saya patut pulang untuk bersama anak-anak saya.
Bila awak mahu bertolak?
Saya tak boleh pulang sekarang.
Perjalanan bukan idea yang baik.
Rasanya kita ada beberapa hari lagi untuk cukupkan dua minggu?
Sekurang-kurangnya pihak berkuasa Itali menegaskan kerana mereka…
- Itu okey? - Okey atau tak okey,
tiada bezanya. Saya tak boleh hentikan masa.
Sebenarnya saya mahu minta maaf.
Jangan minta maaf. Awak nampak lemah.
Hei, Paola.
…229 kes telah disahkan…
Ada apa?
…akan terus meningkat di semua negara berhampiran
kerana sempadan di Eropah masih dibuka…
Saya mahu tanya sesuatu sebelum saya pulang.
Saya dah fikirkannya dalam beberapa hari ini.
Tapi tiada masa yang sesuai untuk saya katakan.
Tapi saya mahu pulang…
Awak boleh hapuskan temu ramah saya?
…Dataran St. Mark, tengah hari tadi di Venice.
Saya tahu… Saya bukan tak percayakan awak.
Awak pasti?
Ya.
Nampaknya itu yang awak maksudkan.
Tak. Ini bukan tentang awak.
Saya tak percayakan orang lain.
Maklumat ini boleh tersebar.
Ini bukan salah sesiapa.
Awak masih risau tentang pendapat orang terhadap awak.
Ya, saya risau.
Saya tak mahu anak-anak saya lihat kandungan temu ramah itu.
Tak salah biarkan anak-anak awak tahu awak manusia biasa.
Masyarakat tak mahu hal yang rumit.
Mereka suka maklumat mudah difahami, bukan rumit…
Saya akan hapuskan temu ramah itu, okey?
Tiada orang akan tahu pendapat dan perasaan sebenar awak.
Seperti yang awak mahu.
Saya akan ambil komputer saya dan saya akan kembali
supaya awak boleh lihat saya hapuskannya.
Awak tak perlu buat di depan saya. Saya percayakan awak.
…tak bersentuhan dengan orang yang pulang dari China sekarang ini.
- Apa awak buat di sini? - Benarkan saya masuk.
- Tak boleh. - Awak akan benarkan.
- Awak perlu benarkan saya masuk. - Alex.
Saya terdedah kepada koronavirus. Saya sedang kuarantin.
- Saya tak peduli. - Ia tak selamat.
Saya tak peduli. Saya bersusah payah untuk datang ke sini.
Bagaimana awak boleh datang sini?
- Bagaimana awak cari saya? - Benarkan saya masuk!
Awak nampak berbeza. Awak dah tempang?
Awak cakap dengan Maggie Brener.
Awak suruh dia berambus!
Kenapa awak suruh Maggie Brener berambus?
Bukankah itu yang awak mahu saya kata?
Kita tak berpisah secara baik dan saya masih suruh dia berambus.
- Tapi awak tak menafikan. - Sebentar,
awak boleh marah saya tentang banyak perkara tapi awak marah
saya suruh dia berambus?
Awak tak menafikan!
Saya tak mahu menjaga maruah dengan memberi respons.
Ia bukan urusan Maggie. Ia bukan urusan orang lain.
Kenapa awak begitu dungu?
Tentulah ia bukan urusan orang lain.
Tapi awak tak menafikan.
Awak tak menafikan hal itu. Sekarang ia ada dalam buku.
Sebab itu awak datang sini?
Apa yang awak mahu?
Saya mahu awak beritahu semua orang yang kita tak berasmara.
Jadi awak menjejaki saya dan datang ke Itali?
Ya, saya takkan hubungi, hantar mesej atau e-mel awak tentang ini.
Saya tak mahu perbualan ini didedahkan di internet.
Penerbangan selama sembilan jam, tak mengapa.
Ia berbaloi supaya saya tak dikaitkan dengan awak.
Rasanya lebih baik awak lupakannya
- dan jangan cakap tentangnya. - Mudah untuk awak kata.
Saya masih ada reputasi.
- Alex, saya tak boleh buat. - Tak.
Awak tak boleh menolak.
Awak tak boleh… Awak seorang saja yang tak boleh menolak.
Awak tak tahu perkara yang saya lalui.
Saya tak menghadiri debat.
Itu tentang saya?
Tak, ia tentang saya tapi ia salah awak.
- Hei, awak okey? Siapa mati? - Saya okey? Tak!
Awak nampak saya?
Awak dengar kata-kata saya di luar sana?
Saya hilangkan diri selama seminggu setengah selepas kembali ke rancangan.
Saya tak menghadiri debat.
Saya carter pesawat ke zon bahaya sejauh 6400 kilometer
dan saya tak beritahu sesiapa saya datang ke sini.
Orang yang okey akan buat semua ini?
Rasanya semua orang tak okey, jadi awak tiada masalah.
Oh Tuhan. Tolonglah. Jangan cuba berfalsafah.
Awak tak bijak seperti yang awak sangkakan, okey?
Saya mahu awak keluarkan kenyataan.
- Kita tak berasmara. - Alex, saya tak mahu menipu lagi.
Awak bergurau.
Betulkah? Sekarang awak terlalu baik untuk menipu?
Awak terlalu baik untuk menipu semasa hidup saya musnah?
Kenapa saya perlu menipu? Kenapa itu akan musnahkan hidup awak?
Kerana saya menipu di televisyen kebangsaan
semasa Laura Peterson
tanya soalan secara tak langsung kepada saya tentang
"Apakah hubungan sebenar awak dengan Mitch Kessler?"
Awak ingat itu akan musnahkan hidup awak?
Dikaitkan dengan saya?
Bagaimana kehidupan awak sekarang setelah dikaitkan dengan awak?
Awak kehilangan kerjaya? Keluarga awak berpecah?
Awak dipulaukan oleh golongan kaya?
Sekarang hidup awak ada tujuan atau bermakna?
Saya takkan dihormati jika mereka fikir saya tidur dengan awak.
Okey, saya akan buat.
Saya menyesal dengan banyak perkara yang saya dah buat.
Saya buat keputusan yang teruk. Perkara yang saya tak banggakan.
Walaupun saya rasa sesal,
saya yang buat semua perkara itu. Saya tahu saya tak sempurna.
Saya ingat awak buat begini
supaya Lizzy tak tahu
atau tak memburukkan Jason,
tapi ia kerana hakikat berasmara dengan saya secara rela
sangat dahsyat sehingga hidup awak akan musnah.
Saya akan buat. Ia tak penting.
Tak mengapa. Ada perkara lain?
Hei. Awak nampak rokok saya?
Hai.
Tak mengapa. Biar saya carinya.
Aduhai! Apa? Wau!
Sukar dipercayai. Sebab itu awak tinggalkan anak-anak awak?
Itu wanita gila daripada video di kafeteria itu.
Saya takkan tinggalkan anak-anak saya.
Awak pun tahu, jadi jangan berpura-pura marah, Alex.
Saya tak tahu awak bawa mereka ke sini.
Mereka ada di sini? Awak patut beritahu saya.
Awak tersilap. Pertama sekali,
- nama dia Paola dan dia tak gila. - Saya tak tanya.
Dia hebat, bijak
dan kami ada hubungan baik
- yang saya takkan rosakkan dengan seks. - Okey.
- Dia ahli dokumentari. - Dia ahli dokumentari.
Ya, dia ahli dokumentari yang baik. Dia ada bakat semula jadi.
- Tentulah dia berbakat. - Jangan mulakan.
Dia ada masalah
dan saya tak begitu tahu tentangnya, jadi saya bantu dia.
Dengan bantuan awak, dia boleh jadi Leni Riefenstahl seterusnya.
Wanita ini seperti satu misi bagi awak?
- Tiba-tiba awak mahu bantu dia? - Ya. Itu saja. Betul.
Awak tahu awak dah bercerai dan boleh berjanji temu?
Saya tak mahu rosakkan reputasi dia kerana berasmara dengan saya.
Saya tak mahu dia jadi topik sebuah buku.
Ya.
Awak akan keluarkan kenyataan?
Saya mahu awak hubungi pegawai seranta awak
di depan saya dan saya mahu dengar…
Dia dah tak bekerja dengan saya.
Ya. Itu masuk akal.
Okey. Jadi awak perlu tulis satu surat
dan saya mahu sehelai kertas di tangan saya apabila saya keluar.
- Awak mahu lihat saya tulis surat? - Saya mahu lihat.
Okey.
Saya tak
- berasmara dengan Alex Levy. - Awak memang teruk.
Salam sejahtera,
Mitch Kessler.
- Awak mahu saya sahkan ini? - Jangan mengarut.
Tak. Saya mahu kenyataan sebenar.
Tulis kenyataan sebenar untuk saya.
Biasanya perkara seperti ini dihantar secara elektronik…
Saya tak peduli. Saya mahu keluar dari sini dengan sehelai kertas.
Jadi awak perlu tunggu
kerana saya perlu bercakap dengan peguam saya
dan kami akan hantar kepada awak.
Bagaimana saya tahu awak berkata benar?
Awak perlu percayakan saya.
Baiklah. Tulis nombor baru awak pada sehelai kertas
supaya saya boleh tanya awak jika awak menipu lagi.
Semoga awak hidup dengan baik.
Hei.
Berapa banyak awak dengar?
Sedikit. Awak tak patut biarkan saja.
Saya tiada pilihan.
Awak ada pilihan.
Hei. Saya ingat awak dah pergi.
Saya tak boleh buka pintu pagar awak.
Anggaplah ia petanda dan bagaimana kalau awak luangkan masa sebentar?
Tidak! Awak tak boleh kurung saya.
Ini seperti pintu bilik persalinan awak?
Oh Tuhan. Awak tak guna, Alex.
Ia menutup pintu, bukan menguncinya.
Pada mulanya ia adalah cadangan awak.
Saya tak buat begitu supaya dapat berasmara secara rahsia.
Boleh saya pergi?
Okey. Saya minta maaf.
Saya tak peduli. Lepaskan saya.
Boleh kita berbincang sebentar?
Awak datang ke Itali untuk berjumpa saya.
- Awak boleh hubungi saya. - Awak tukar nombor awak, bedebah.
Awak jejaki saya jauh dari sana.
Rasanya awak boleh cari nombor saya.
Saya faham hubungan kita dah berakhir
dan kita mungkin takkan bertemu lagi
tapi hubungan dengan awak mungkin paling penting bagi saya.
Saya tak adil dengan awak.
Saya cuma mahu berbual
dan memahami situasi kita
supaya kita boleh teruskan hidup kita.
Saya tak mahu kita saling membenci seumur hidup kita.
Boleh kita berbual?
Alex, saya seorang penipu.
Gambaran paling baik adalah jika saya tahu pada waktu itu.
Pada waktu itu, saya ingat kita seperti bermain satu permainan.
Ia seperti satu pertandingan.
Saya tak tahu sebab saya tak boleh terima
kejayaan kita sebagai satu pasukan.
Rasanya saya tak sedar perkara yang penting.
Saya tak boleh…
Saya tak mahu berjalan lagi.
Belakang saya sakit… Saya perlu mengejar penerbangan.
- Sekarang? - Ya. Saya perlu kembali bekerja.
Bagaimana jika saya tiada di rumah?
- Awak ada. - Kalau tidak, Alex?
Awak dalam sekatan pergerakan.
Baiklah, awak harus pergi.
Awak ada respons untuk kata-kata saya?
Apa jawapan dan respons yang awak mahu?
- Saya tak tahu. - Saya maafkan awak?
- Saya tak maafkan awak. - Saya tak minta itu…
Jadi apa yang awak mahu?
Saya mahu awak faham sebab saya buat perkara teruk itu.
Saya yakin saya faham.
Ia menakutkan saya kerana saya memahami awak.
Awak tak faham. Bukan dalam hal ini.
Kenapa awak begitu yakin?
Jika awak faham, awak akan tahu.
Semua kata-kata saya tak…
Perbuatan saya tak dapat dimaafkan.
Saya tak mahu awak fikir ia berpunca daripada niat jahat.
Jadi awak mengkhianati orang secara tak sengaja?
Berasmara dengan orang yang mahukan awak?
Atau orang yang tak mahukan awak?
Saya tak mahu awak anggap saya jahat.
Saya perlu mengejar penerbangan. Seperti biasa, ia menyeronokkan.
Awak tak guna.
Awak benar-benar akan kata saya merogol awak?
Sebagai pengesahan, awak akan keluarkan kenyataan itu?
Ya. Saya akan keluarkan kenyataan itu.
Untuk pengetahuan awak,
perbuatan awak bersama saya tak dianggap sebagai berasmara.
Tekan butang tiga kali untuk buka pintu pagar.
Hai, saya mahu penerbangan ke New York.
Okey, puan. Bila puan mahu bertolak?
Sekarang. Saya boleh tiba dalam sejam.
- Tiada penerbangan. - Saya akan hubungi orang lain.
Semua orang dari Minggu Fesyen cuba pulang.
Okey, saya mahu tanya.
Adakah…
Awak ada pesawat peribadi berlepas dari Milan malam ini?
Ada, tapi…
Okey. Berapa bayaran mereka?
Semua pesawat dah ditempah. Saya tak boleh batalkan tempahan…
Awak tak tahu berapa saya sanggup bayar. Berapa bayaran mereka?
- Puan, saya ada panggilan lain. - Baik. Saya akan ke sana
dan cakap dengan orang yang akan melayan saya.
- Itu bukan… - Tak guna.
Tak guna.
Apa yang awak buat?
Saya mahu awak lihat saya hapuskannya.
Tak mengapa. Saya minta maaf kerana kata begitu.
Lihat.
Saya akan seretnya…
- Kosongkannya. Sudah hilang. - Okey.
Saya mahu pulang.
Kenapa? Saya bukan mahu pulang sekarang.
Ini disebabkan Alex?
Okey. Saya akan rasa lebih baik selepas beberapa minit.
- Tunggulah. Saya akan… - Masa untuk saya pulang.
Apa?
Masa untuk saya pulang. Kita sedang kuarantin.
Saya tahu awak sebenarnya tak mahu pulang,
jadi awak boleh berhenti berpura-pura?
Terima kasih untuk semua bantuan awak.
Ia misi yang berjaya.
Okey. Tak. Dia yang kata begitu.
Ya. Jangan rasa pelik tentangnya. Tak mengapa.
Saya dapat mesej daripada anak perempuan profesor itu.
Dia mati pagi tadi.
- Dia dah mati? - Ya.
Saya akan hantar bunga.
Saya akan letak nama awak sekali.
Ya, terima kasih.
- Selamat tinggal. - Selamat jalan.
Hei, ini Lizzy. Saya tiada sekarang. Tinggalkan pesanan.
Hai, sayang. Ini mak.
Mak cuma mahu bertanya khabar.
Mak tak tahu jika awak ada cuba hubungi mak,
tapi mak mahu awak tahu
ada sebuah buku akan dilancarkan
bertajuk Bahagian Katil Yang Salah.
Ia sangat mengarut.
Ada perkara yang sangat teruk tentang mak di dalamnya.
Walaupun ia ada dalam buku itu,
itu tak bermakna ia benar, okey?
Awak perlu tahu itu.
Mak sangat sayangkan awak.
Awak segala-galanya bagi mak.
Jadi…
Mak mahu awak tahu itu.
Okey, kita berbual nanti.
Alamak!
Oh Tuhanku.
Okey.
Oh Tuhan.
"Hidupkan"…
Okey.
Oh Tuhanku.
Apa?
…sekatan pergerakan.
Maaf. Saya tak dengar.
Saya tak faham kata-kata awak.
Saya kata jangan turunkan tingkap awak.
Saya minta maaf.
Tak. Turunkan saja.
Okey.
Boleh saya lihat IC awak?
Maaf. Sebentar.
Ya, IC saya.
Berapa lama awak ada di sini?
Saya tiba di sini semalam.
Awak ada tempat tinggal
atau awak mahu tidur dalam kereta saja?
Saya melawat seorang kawan
dan selepas itu saya memandu ke lapangan terbang malam semalam.
Saya rasa sangat mengantuk,
jadi saya berhenti di tepi jalan kerana
saya mahu berhati-hati. Keselamatan diutamakan.
Bila waktu penerbangan awak hari ini?
Ya. Saya belum ada penerbangan lagi…
Puan, ada sekatan pergerakan.
Jika awak benarkan saya ke lapangan terbang sekarang,
semuanya okey, saya dah berehat dan sedia untuk pergi.
Saya akan tempah penerbangan saya di sana. Terima kasih.
Saya mahu lihat awak buat tempahan.
Okey.
Telefon saya dah kehabisan bateri. Saya tak cas telefon saya.
Saya boleh hubungi seseorang untuk awak.
Saya tak ingat sebarang nombor telefon.
Saya ingat awak datang berjumpa kawan.
Okey.
Siapa nama dia?
Mitch Kessler.
Helo, ini En. Mitch Kessler?
Ini Pegawai Bianchi. Polis daerah.
Awak kawan kepada Cik Alexandra Levy?
MASUKLAH
Helo?
Ada sedikit sarapan jika awak lapar. Ada kopi.
Saya akan duduk di atas dan tak ganggu awak.
Saya tak mahu bercakap dengan awak lagi.
Ia terlalu sukar.
Saya tinggalkan kenyataan itu dalam sampul surat.
Oh Tuhan.
Oh Tuhan. Tak guna.
Alex. Awak tak perlu datang ke Itali untuk pecahkan barang saya.
Hei.
Alex.
Saya terperangkap di Itali dan saya tak kenal siapa…
siapa diri saya atau apa saya patut buat.
Saya rindukan awak.
Bagus.
Terima kasih kerana aturkan semula untuk kami.
Dia akan tiba pada pukul 6:00 pagi. Baik.
Saya ulangi,
tiada orang boleh tahu bos saya ada di Itali.
Betul. Terima kasih.
Mereka kata ia mustahil.
Tak mustahil jika awak menipu.
Ya. Betul. Tapi ini cuma lakonan.
Awak tak kasihan pada orang yang diberitahu
dia perlu jadualkan semula pelan penerbangan dia?
Saya tak kasihan pada orang yang mampu menaiki pesawat peribadi.
Kecuali awak.
Betul.
Saya ada masa sehingga 3:00 pagi. Apa kita patut buat?
Mari berpura-pura.
"Presiden mana yang tersasar daging khinzir
semasa menunjuk kemahiran mengguna kapak kepada sekumpulan penjual daging Moscow?"
Nixon.
- Warna apa? - Hijau.
Apa… Tunggu. Adakah ini betul?
"Siapakah Alvin, Simon dan Theodore?"
Mudah saja. Homoseksual.
Hei!
Awak tak boleh cakap begitu lagi!
Saya tak menilai mereka.
Ia gaya hidup sempurna yang boleh diterima bagi tupai tanah sekarang ini.
- Itu maksud awak. - Ding!
Mereka tupai tanah. Okey.
Baik. Okey. Oh Tuhanku. Awak tentu suka ini.
"Siapa pemberita Your Day, America
yang menggantikan Blair Todman selepas 12 tahun?"
- Itu tak ada di situ. - Tak. Ia ada di situ.
Okey. Laura Peterson. Aduhai! Ini kad lama.
Dia lebih kurang sebaya awak.
Dia lebih tua daripada saya. Dia lebih tua sampai bila-bila.
Selama-lamanya. Saya dah bosan.
- Awak dah bosan? - Saya sangat bosan.
Ya, awak dengar. Bercakap tentang Laura Peterson membosankan.
Kami dah terkurung di sini selama dua minggu
dan saya masih belum bosan.
Dua minggu? Hanya kamu berdua?
Kawan awak pergi disebabkan saya?
- Bukan sebab awak. - Ya.
Si bongkok yang cantik datang ke rumah awak
selepas terbang jauh dari Amerika Syarikat untuk bertemu awak.
Dia tak fikir begitu.
Saya beritahu dia tentang awak.
Bukan perkara buruk. Saya kata awak hebat
dan saya rosakkan hubungan kita.
Jadi ia tentu disebabkan saya.
Tak. Rasanya ia ada kaitan dengan saya.
Atau mungkin disebabkan awak.
Mungkin dia terdengar kata-kata awak tentang dia.
Alamak!
Apa yang saya kata? Aduhai!
Saya memang teruk.
- Tak. - Saya cuma…
- Kita patut panggil dia semula? - Ya. Bolehkah?
Ya. Terpulang kepada awak.
Okey.
Saya akan panggil dia semula.
Awak boleh tolong saya?
Jika saya beri nombor dia kepada awak, awak akan hubungi dia?
Hubungi dia?
Ya. Saya boleh bantu kerja dia
tapi saya dah tak kenal orang penting seperti sebelum ini.
Tapi awak masih kenal dan mungkin awak boleh bantu dia.
Perkenalkan dia. Bukan sekarang.
- Satu masa nanti. - Okey.
Beri dia sedikit masa. Dia perlu bersedia.
Saya tak mahu dia rasa tertekan.
Ya, saya boleh buat begitu.
Hebat. Terima kasih.
Wau!
Wah, itu sangat…
Awak rasa berapa lama benda ini ada dalam rumah ini?
Entahlah. Ia agak hebat.
Ada yang lucu.
Lihatlah lelaki itu.
Lelaki Itali kacak.
Awak tentu suka ini.
Tidak. Itu dia. Saya kenal lelaki itu.
Saya kenal lelaki itu.
Tolong jangan bermain cinta dengan saya dan rosakkan saat indah ini.
Saya tak bermain cinta dengan awak.
Saya tak mahu awak suka saya.
Saya cuma tak mahu awak benci saya. Itu saja yang saya mahu.
Tidak.
Lihatlah ini.
Sejujurnya, beginilah rupa orang yang disingkirkan.
- Oh Tuhan. Perkataan itu. - Yakah?
- Ia tak teruk. - Saya tak disingkirkan.
Hanya ada satu
entiti yang berkuasa untuk buat begitu.
Itu adalah Tuhan.
Apa maksud awak?
Tapi tolonglah.
Saya dah buat kesilapan
- dan saya ingin tahu sedikit… - Okey.
Baiklah. Perkara terbaik tentangnya
ialah kita dapat tahu siapa yang penting dalam hidup kita.
Siapa yang menyokong kita dan sebaliknya.
Siapa percayakan kita
sebagai manusia boleh berubah.
Siapa orangnya bagi awak?
Hanya ada seorang. Dia tak begitu mengenali saya.
Saya minta maaf kerana hubungan kita menjadi teruk.
Ia tak penting.
Dalam hati kita, kita tahu betapa rapatnya kita.
Awak ingat…
Awak ingat Chile?
Tentulah.
Saya tak pernah beritahu ini kepada sesiapa,
tapi tak lama selepas itu, saya…
saya fikir saya mengandung.
Alex. Saya minta maaf.
Tak mengapa. Ia bukan perkara yang teruk.
Bukan. Sejujurnya, ia bukan perkara yang teruk.
Saya sangat sayangkan awak. Sebagai pasangan, bukan kekasih.
Dua orang yang tersesat…
menemui satu sama lain dan…
Sehingga hubungan kita musnah.
Saya benar-benar…
Saya benar-benar mahu…
Saya benar-benar mahu bayi itu.
Saya…
Saya berjaga pada waktu malam memikirkan
cara untuk saya kekalkan kehamilan itu.
Tapi saya cuma terlewat datang bulan.
Tapi saya tetap bersedih.
- Awak dah tidur? - Saya sepatutnya tidur.
Saya tak boleh tidur walaupun dah minum banyak wain dan mengalami lesu jet.
Saya tak selesa.
- Sofa itu tak selesa? - Tak. Belakang saya tak selesa.
Akibat tarian saya tadi.
Saya boleh bantu?
Mungkin lebih baik jika saya berbaring di lantai yang keras.
- Ya. - Bolehkah?
- Ya. Ia mungkin agak kotor, jadi… - Saya tak peduli.
Silakan.
Paola akan datang semula?
Dia tak beri respons.
- Saya minta maaf. - Tak mengapa.
Boleh saya baring bersama awak?
Silakan. Ini negara yang bebas. Tunggu. Kita berada di Itali.
Itali negara yang bebas.
Selain daripada sekatan pergerakan kerajaan.
Itu lebih selesa.
Ya.
Kadangkala saya marah dan kecewa.
Saya akan jadi muram.
Saya kehilangan segala-galanya yang bermakna dalam hidup saya.
Kehidupan kerja dan kehidupan seks saya.
Kehidupan kerja seks awak.
- Saya serius. Tolonglah. - Maaf. Saya bergurau.
- Tak mengapa. - Maaf.
Ia buat kita hargai segala-galanya.
Jika kita berdua ada apa-apa saja,
bekerja bersama-sama di McDonald's, kita tentu berseronok.
Awak tahu berapa banyak burger kita boleh jual?
Paling banyak.
Jualan burger paling banyak dalam sejarah.
Ya. Tentulah.
Kita akan jadi penjual burger yang memenangi anugerah.
Ya. Pasukan Burger 2000.
Betul. Kerana kita yang terbaik.
Ya. Kita yang terbaik.
- Kita terbaik dalam semuanya. - Semuanya.
Kita buat burger yang terbaik.
- Agak baik. - Sangat baik.
Boleh saya…
Ya. Silakan.
- Awak selesa? Awak okey? - Ya.
Okey.
…mati akibat virus pernafasan
dan 27 orang kini dalam unit rawatan rapi hospital.
- Pihak berkuasa Lombardy melarang… - Hei.
Hei. Awak dah bangun. Saya boleh kuatkan suara.
Oh Tuhan. Boleh saya minum air awak?
Ya. Silakan.
Di Amerika, satu kejutan daripada wartawan Maggie Brener
yang mendedahkan masalah di sebalik tabir The Morning Show UBA
akan diterbitkan dalam Vanity Fair.
Mereka yang mengetahui kandungan petikan pertama ini
kata ia mengandungi tuduhan yang memalukan bekas pemberita, Mitch Kessler,
yang banyak menyasarkan kelakuan seksualnya yang tak sopan
kepada wanita berkulit Hitam.
Ini tentu gurauan! Tak guna!
Nampaknya semua perkara teruk yang saya buat tak cukup teruk.
Kerana mereka perlu mereka cerita lain yang lebih teruk!
Awak tak rasa saya buat begitu.
Awak tak rasa saya memilih wanita kulit Hitam, bukan?
Saya tertarik dengan mereka.
Saya cukup tua untuk ingat semasa itu dianggap progresif.
AS memohon penyerahan balik…
Saya harus pergi.
Tunggu. Awak masih ada beberapa jam lagi.
Saya tahu tapi saya patut pergi.
Alex, awak rasa saya buat begitu?
Mitch, ia tak okey hanya kerana awak tak berniat untuk lakukannya.
Saya tak berniat untuk lakukannya masih bermakna, bukan?
Nampaknya saya…
Nampaknya saya tak boleh memahaminya.
Ajar saya. Awak boleh ajar saya, Alex?
Saya mahu jadi lebih baik. Saya mahu jadi orang yang lebih baik.
Tolonglah! Saya serius, Alex!
Saya mahu jadi orang baik.
Saya tahu. Saya tak boleh ajar, sayang.
Saya harus pergi. Okey?
Awak datang ke sini dan yakinkan saya untuk beritahu semua orang
awak bukan seperti yang mereka sangka
supaya awak tak dipinggirkan seperti saya?
Kemudian awak takkan beritahu sesiapa diri saya yang sebenar?
Itu satu tempoh yang lama.
Tolonglah, Alex. Jujur dengan saya.
Okey.
Hei.
Saya minta maaf.
- Boleh beri saya pelukan? - Ya.
Awak masih…
Ya. Saya akan keluarkan kenyataan itu.
- Okey. - Awak akan jaga Paola?
Tentulah.
SEMUANYA OKEY SEKARANG. TOLONGLAH KEMBALI KE SINI.
AWAK MASIH MAHU SAYA DATANG?
SEBENARNYA, BOLEH SAYA KE SANA?
SAYA MAHU BERADA DI RUMAH AWAK SEBENTAR.
Ini saya.
- Hei. - Hei.
Saya hanya mahu pastikan. Awak dah lihat berita?
- Ya. - Awak…
Rasanya saya tak buat begitu.
Tapi saya cuba…
Itu bukan idea yang bagus.
Itulah cara untuk saya tahu.
Marilah.
Saya tahu awak sukakannya.
Tak. Saya tak boleh.
Saya minta maaf.
Tak guna!
Tunjukkan saya keberanian awak.
Apa yang awak maksud… Apa?
Apa?
Alamak!
Saya dah kehabisan rokok.
- Ia boleh membunuh awak. - Ya.
Tapi selepas kita berasmara…
ia merangsang kita untuk kematian sebenar.
Awak memang dah ketagih.
- Ya. - Awak mahu saya beli?
- Ya. - Jadi saya akan pergi beli.
Saya mahu beritahu awak sesuatu.
Apa dia?
Saya tak hapuskan temu ramah itu.
Kerana
saya fikir jika kita takkan berjumpa lagi…
saya mungkin mahu menontonnya.
Kalau itu sebabnya, awak boleh hapuskannya dengan selamat.
- Saya akan kembali nanti. - Jangan. Tunggu.
- Saya perlu beli rokok awak. - Jangan. Tunggu.
- Okey, awak mahu beli rokok? - Saya ada misi.
- Okey, pergilah. - Saya ada misi.
Okey. Saya okey.
Saya orang baik.
Tolonglah. Okey.
Syukurlah.
Selagi saya presiden bahagian berita UBA,
kelakuan seperti Mitch Kessler tak boleh diterima.
Jangan datang malam ini.
- Saya mahu bercerai. - Perbuatan awak salah!
Saya tak gunakan awak untuk naik pangkat. Awak gunakan saya.
Awak perlu faham perbuatan awak
akan lukakan saya.
Perogol!
Saya tak paksa atau memperdayakan awak.
Apabila Mitch Kessler mahu berasmara dengan awak,
- awak rasa tak terdaya… - Tak!
Jangan salahkan saya untuk perkara yang awak sesali.
Awak bedebah yang pentingkan diri.
Awak ialah orang yang saya sayang dalam dunia ini!
Mitch, ini tak okey. Awak perlu pergi.
Kredibiliti awak dah musnah. Awak tiada kawan lagi.
Terjemahan sari kata oleh Nazri Yusof