To koniec na dziś.
Cieszymy się, że spędziliście z nami poranek.
Gratuluję pierwszego tygodnia pracy.
- Dobra robota. - Miłego piątku.
Dziękuję. Było fajnie.
Miłego weekendu, Ameryko.
A już za chwilę The Twist.
Jak mówi Kelly... Wiecie, o co chodzi?
Uwielbiam tę piosenkę.
I kończymy.
Nigdy więcej nie kwestionuj mojej wiarygodności w moim studiu.
W porządku.
Pozwól, że coś ci wyjaśnię.
Działalność tego programu to skomplikowana sprawa.
Trzeba przestrzegać zasad.
To dotyczy również ciebie.
Ten program cię pochłonie,
wypluje twoje kości i chrząstki
razem z resztkami twojej duszy.
Chyba że to chcesz osiągnąć,
to nie wiem, co ci powiedzieć.
- Chip, o co ci chodzi? - Możesz tu wykonać dobrą robotę.
Nie sabotuj sama siebie,
robiąc coś, czego nie powinnaś.
Bądź ostrożna.
Czemu? Bo jeśli stacja jest winna, to ty wylecisz?
Pożegnasz się z karierą?
Obawiam się, że to się właśnie dzieje.
Nie każdy jest wyrachowanym dupkiem.
Mówię tu o tobie.
- Chip. - Nie teraz. Potrzebuję chwili...
Mitch tu jest.
No proszę, Mort. Ładna broda. Podoba mi się.
Cześć, Greg.
Lindsey. Jak tam szczeniak?
- Dobrze. - Pamiętaj o szkoleniu.
Musisz go szkolić.
Dzień dobry.
Co... Kurwa mać.
Mitch?
Cześć, kapitanie. Jak tam Titanic?
Po co tu jesteś?
Pracowałem tu 15 lat.
Chcę coś powiedzieć tym ludziom.
- To nie jest dobry pomysł. - To jest świetny pomysł.
- Zawołaj ochronę. - Już to zrobiłam.
Zostaję. Chcę zobaczyć przedstawienie.
Oby nie obejmowało wyciągnięcia broni spod płaszcza.
Boże.
Cześć wszystkim.
Cześć.
Wiecie,
po drodze zauważyłem, że nie ma żadnych moich zdjęć.
O co z tym chodzi?
Kto to zrobił?
Żartuję.
Cóż...
Czy to nie krępujące?
Wiem, że boicie się odezwać, więc ja będę mówił.
To jest dziwaczne.
Po pierwsze, przepraszam.
Nie przyznaję się w ten sposób do winy.
Jest mi przykro w taki sam sposób jak wam, gdy kogoś potrąci autobus,
choć to nie wy prowadziliście.
Przykro mi, że program potrącił autobus.
Wszyscy oberwaliśmy.
Po drugie,
ja...
cholernie za wami tęsknię.
Tęsknię za tym miejscem. Za byciem tu.
Tęsknię za moimi partnerami.
Hej, Alex.
Słyszałem o wywiadzie z moją rzekomą ofiarą
i że pojawi się artykuł w New York Timesie.
Wszyscy wiemy, jak to się potoczy.
Jestem pewien, że nie piszą o mnie nic dobrego.
To drugi powód dlaczego tu jestem.
Proszę, byście wypowiedzieli się na moją korzyść.
Zadzwońcie do Timesa, mówcie oficjalnie, pozwólcie się cytować.
Znacie mnie lepiej niż ktokolwiek inny
poza tym studiem,
a oni to rozdmuchają.
Pracowaliście ze mną.
Pracowaliśmy razem przez lata.
Dzieliliśmy się doświadczeniami.
Jesteśmy kolegami. Przyjaciółmi.
Proszę was jako przyjaciół,
byście wypowiedzieli się na moją korzyść.
Mitch, to nie w porządku. Musisz wyjść.
Wiem, że niektórzy z was chcą to zrobić.
Wiem, że niektórzy z was chcą się odezwać.
Nie.
To przerażające. Rozumiem.
Pójście pod prąd,
powiedzenie czegoś niepopularnego
o ludziach, którzy nie są popularni.
Ale to jest, kurwa, moje życie!
Kto się wypowie?
Kto z was się wypowie?
Jesteście ludźmi, których kocham na tym świecie!
Ktokolwiek?
Nie?
Okej.
Alex?
Dobra. Słuchajcie, kumam.
Rozumiem.
Ale chcę, żebyście wszyscy wiedzieli...
jak jesteście dla mnie ważni.
Nie mówię tego po to, żebyście się czuli winni.
Naprawdę was kocham.
Praca z wami była zaszczytem. Dziękuję.
Mitch Kessler!
Czyż to nie Bradley Jackson.
Kto jeszcze wiedział, co się dzieje?
A jak myślisz?
Gratuluję posady.
Pilnuj się.
Bill! Bill?
Hej.
Właśnie o tobie rozmawiałyśmy.
Tak?
Uważamy, że jesteś niesamowita.
Serio? Czuję się, jakby wszyscy chcieli mnie ukamienować.
Nie. Wielu z nas uważa, że jesteś niezwykle inspirująca.
Dziękuję za te słowa. Doceniam to.
Masz ochotę spotkać się jutro z kilkoma osobami z biura?
Claire ma urodziny i idziemy to opić.
Masz urodziny.
Pewnie masz coś lepszego do roboty.
Tak naprawdę nie mam nic do roboty.
Nikogo tu nie znam, więc chętnie pójdę.
Tylko muszę się przenieść do nowego hotelu. O której?
Koło dziewiątej.
- Tak. - Bar Tom O’Donnell’s.
- Super. - Birdly!
To chyba ja. Jestem Birdly. Dobra, do zobaczenia jutro.
- Pa, Birdly. - Pa.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Jasna cholera.
I on mi to zrobił.
Naznaczył mnie.
Odebrał mi pewność siebie, poczucie własnej wartości.
A potem... tonęłam
i nikt mi nie pomógł.
ZAPROSZENIE
PRZYJDŹ POSŁUCHAĆ MUZYKI I ZBIERAĆ PIENIĄDZE
NA FUNDUSZ ROZWOJU TEATRU W NOWYM JORKU
ORGANIZATORZY: ALEX LEVY I JASON CRAIG
O mój Boże.
Dzień dobry. Proszę zostawić wiadomość po sygnale.
Cześć, tu Chip. Oddzwonisz?
Mam prośbę.
- Hej, Mia. - Dzień dobry, Bradley.
Maggie Brener z New York Magazine za chwilę tu będzie.
Recepcja miała dzwonić.
Tak. Jestem prawie gotowa.
Posłuchaj. Ten wywiad z Ashley.
- Nie miałyśmy szansy pogadać. - Wiem.
Nie powiem tego, co myślisz, że powiem.
To był świetny wywiad. Jestem dumna,
szczególnie, że pojawił się Mitch.
To pokazało, że dobrze zrobiłaś.
Chyba tęskni za widownią.
Spójrz, co się stało. Siedzieliśmy tam i słuchaliśmy.
Rzecz jasna, będziemy ciekawi.
Właśnie. Dlatego Maggie Brener też będzie ciekawa.
To fascynująca katastrofa,
a opowieść Ashley spowodowała,
że pojawi się więcej pytań dotyczących The Morning Show.
Będzie oczekiwała, że na nie odpowiesz.
O co prosisz?
Żebyś miała to wszystko na uwadze.
Maggie myśli, że jest mądrzejsza od wszystkich.
Nie mam pojęcia, dlaczego mnie wybrali.
Czasem mam wrażenie, że zatrudnili niewłaściwą osobę.
Że ktoś zadzwoni i powie, że to był błąd.
To twój urok, prawda?
Całkowity brak pretensjonalności, skromna autentyczność.
Jak to robisz?
Nie wiem. Nie wierzę w to, co ludzie o mnie mówią.
Nie otaczam się ludźmi, którzy wciąż przytakują.
Po prostu uważam, że i tak wszyscy umrzemy,
więc ostatecznie nikt nie wygra.
Nie można dać się wplątać w ten burdel.
Pewnie nie powinnam mówić „burdel”.
Nie szkodzi. Wszyscy znają łacinę podwórkową.
Czyli ty zmieniasz The Morning Show, ale The Morning Show nie zmienia ciebie?
Myślę, że możemy ewoluować razem.
Jasne.
Ale... Alex.
Znam ją od dawna. Jest legendą.
To prawda.
Myślisz, że ma ochotę przyłączyć się...
do rewolucji feministycznej, którą rozpoczęłaś?
W jej własnym domu.
Myślę, że tak.
Czy zauważyłaś zmianę w kulturze za kulisami,
odkąd Mitch odszedł?
Czy to w ogóle możliwe, skoro zostało wielu członków starej gwardii?
Nie było mnie tam wcześniej, więc nie wiem.
Ale ewidentnie śledziłaś wczoraj tę historię
w wywiadzie z Ashley Brown,
komentowałaś kulturę pracy,
która przez dekadę przyzwalała na zachowanie Mitcha.
Myślę, że można założyć, że jesteś ciekawa.
Tak. Jestem człowiekiem. I dziennikarką.
Więc gdy widzę kogoś, kto ma do opowiedzenia historię,
tworzę przestrzeń, w której może to zrobić.
Podzieliłaś się tą przestrzenią z Alex?
Jest tam najdłużej.
Dopiero zaczęłyśmy razem pracować.
Myślę, że dobrze nam idzie.
Mam nadzieję, że dowiedziemy, że jesteśmy silnym zespołem.
Nie mogę się doczekać wywiadu za dziesięć lat.
Zobaczymy, czy wszystko potoczy się tak, jak chcesz.
BIURO UBA W NOWYM JORKU
Na początku zgłosiły się cztery oskarżycielki,
dwie ujawniły swą tożsamość. A po Ashley mamy jeszcze dwie,
które chcą zeznawać.
BUDYNEK NY TIMES – NOWY JORK
Zarzuty o nadużycia i molestowanie przez Mitcha.
Niektóre drogą oficjalną.
Dajemy osiem godzin na odpowiedź z komentarzem Freda.
Muszą nam podać pieprzone szczegóły.
Muszę wiedzieć, jak bardzo jesteśmy odsłonięci.
Zgadzam się.
Inaczej nie pozwolę się zacytować.
NALEGA NA SZCZEGÓŁY ALBO BEZ CYTATU
Dobra, przejdźmy do konkretów.
BIURO UBA W LOS ANGELES
Nie pozwolimy Fredowi na cytat,
jeśli nie zna treści.
Hej, dzwonimy z uprzejmości.
Artykuł się ukaże z cytatem czy bez.
Pomyślcie o skutkach.
Ludzie będą wiedzieli, że Fred chce się wykręcić.
Wykręcić od czego?
Krąży mnóstwo niejasnych opowieści. Wasza nie jest wyjątkowa.
Gdybyście mieli coś nowego, to byście nam powiedzieli.
Oto co mamy. Cztery źródła cytatów.
Trzy kobiety, które pracują lub pracowały w programie,
i jeden mężczyzna, który obecnie pracuje.
Incydenty miały miejsce w jego garderobie, samochodzie,
na planie, w hotelach,
w łazience w Północnej Kalifornii
podczas Festiwalu Szekspirowskiego,
w Rzymie podczas konklawe,
weekend w jego domu w Hamptons
wielokrotnie na jachcie.
Wydanie specjalne.
To może powiedzieć każdy.
Czy to wiarygodne?
Wypowiedzi bezpośrednie i osób trzecich.
Jedna to była asystentka Freda, Janine Friedman.
Mitch posuwał Janine? Jezu.
Co powiedziała Friedman?
„Zawsze panowała atmosfera chronienia gwiazd.
Nie mówię o zarzutach molestowania,
ale gwiazdy są podstawą programu, więc się je chroni.
Wiem, że krążyły plotki o tym, co robił Mitch.
Wszyscy o tym wiedzieli”.
Może damy im historię o przyjściu Mitcha na plan
w zamian za wyrzucenie cytatu?
- Napisz do niego. - Tak.
To ekscytujące.
Posłuchajcie.
Mamy idealny dodatek do artykułu.
Jest o Mitchu i od naocznego świadka.
Fantastycznie.
Ale nie wykorzystacie słów Friedman.
Najpierw muszę to usłyszeć.
Nie, nic z tego.
Ale obiecuję, że artykuł na tym zyska.
Pieprzyć ich. Blefują.
Przykro mi, publikujemy go w takiej formie. Dzięki.
Co, do kurwy?
Musicie to powstrzymać.
Zdyskredytujcie stawiających zarzuty.
Róbcie, co musicie, by się wycofali.
Przekupcie ich, ale macie to powstrzymać,
albo będziecie szukać nowej pracy.
Mam, kurwa, dość ciebie i twoich zagrywek.
Myślisz, że jesteś geniuszem.
W swojej karierze miałem do czynienia z siedmioma wersjami ciebie.
Przestań się zachowywać jak drugi Zbawca.
Nikt cię nie lubi.
Może poza twoją mamą,
ale ona nie poświęcała ci dość uwagi
i teraz wszyscy przez to cierpimy.
Mogę wejść do komnat mojej pani?
Jakiś ty uprzejmy. Tak, proszę. Wejdź.
Przybieram swoją minę pokerzysty.
Minę pokerzysty.
A myślałem, że to miła gala charytatywna.
Bo tak jest.
Niestety muszę trochę połechtać
przerośnięte ego Maggie Brener.
A po co?
Przeprowadziła dziś wywiad z Bradley.
Muszę mieć pewność, że jestem na bieżąco.
Jest czego wyczekiwać.
Masz armie do pokonania. Musisz świetnie wyglądać.
Miałeś powiedzieć, że już tak wyglądam.
- Wyglądasz. - Dziękuję.
POCZTA GŁOSOWA
Bradley, mówi tata.
Jadę samochodem i pomyślałem, że zadzwonię.
Chip, ten wywiad z Ashley Brown.
Mój Boże.
Wiem. Przyciągnie uwagę, co?
Tak. Obiecaliście pełną szczerość po Mitchu, ale... Jezu.
Przejdźmy do rzeczy.
Artykuł, który publikujecie z kolejnymi oskarżycielami...
Chcesz skomentować?
Nie, chcę wiedzieć, jak bardzo mam przejebane.
Nie byłeś przy rozmowie?
Przykro mi.
Dobra. Pieprzyć to.
Jak bardzo przerąbane ma stacja?
Program? To znaczy ja, Robbie?
Musisz mi coś powiedzieć, proszę.
Od jak dawna się przyjaźnimy?
Opisywaliśmy te same historie.
Poznałeś większość moich byłych żon.
Wyświadczałem ci przysługi. Załatwiłem ci tę robotę.
Wiemy, że kultura pracy nie była idealna,
ale nie wiedzieliśmy wszystkiego.
A teraz po tym sprzątamy.
Pomóż mi. Coś za coś. Tak to działa.
Przykro mi, Chip.
Naprawdę? Przykro ci? Po tym, co ci dałem?
Nie pamiętam, co mi dałeś.
Nie taki był układ?
Nie proszę, byś naraził artykuł na szwank.
Po prostu nie strzelaj mi w kolano.
Jesteś mi to winien.
To może narazić artykuł na szwank.
Wiem, gdzie pochowałeś szkielety.
Przemyśl, co robisz.
WSPIERAJ TEATR
Dobry wieczór. Mogę wziąć płaszcz?
Udzielono pozwolenia.
- Proszę. - Dziękuję.
Nie ma za co.
Ostrzegam. Właśnie wszedł Cory.
- Okej. Mina pokerzysty. - Uśmiech.
Cześć, Cory. Miło, że przyszedłeś.
Alex, gdybyś tylko mówiła szczerze.
Wiem, że zaprosiłaś mnie z powodów politycznych.
To prawda.
Ale udawajmy, że tak nie jest.
Będzie zabawniej.
Możesz zaśpiewać, by zebrać pieniądze.
Co powiesz na „Walca zdrady”?
Nędznicy?
Bardzo nieoczywiste nawiązanie. Jestem pod wrażeniem.
Wzajemnie.
Jednak mamy coś wspólnego.
Kto by pomyślał?
Manhattana?
Jeśli wejdziesz między wrony...
Miło cię widzieć.
- Cześć, Genevo. - Cześć.
Przyszliście.
- Dziękuję. - Dziękujemy, że to robisz, Alex.
Tak. Wszystko wygląda pięknie.
Dziękuję.
- Co u was? - Wszystko dobrze.
- Tak? - Nie do końca.
Słyszałaś o pożarach w okolicy Los Angeles w Kalifornii?
Tak. Coś potwornego.
Podobno dotarły kilka kilometrów od naszego domu w Malibu.
- Tak mi przykro. - Będzie dobrze.
Mamy sąsiada histeryka, który dramatyzuje.
Obyś miał rację, Fred.
Mam nadzieję, że się zrelaksujecie. O to dziś chodzi.
Wylicytuj coś, Fred. Nie bądź sknerą.
Dlaczego uważają mnie za sknerę?
Bo jesteś sknerą.
- Dziękuję. - Często tu przychodzisz.
Tak. Wyglądasz znajomo.
Postawić ci drinka?
Chętnie. Ale kontrolowanie wszechświata mnie pochłania.
No jasne.
Widziałeś Maggie?
Boże. Lepiej, żeby przyszła.
Jak się ma twoja mina pokerzysty?
Fantastycznie. Radzę sobie świetnie.
Wiesz, że daję sobie radę, gdy muszę.
Wiem.
Ale wiesz, co mnie wkurza?
Ludzie. Wszyscy chcą gadać o Bradley Jackson.
„Bradley jest niesamowita”. „Boże, co za znalezisko”.
„Bradley jest objawieniem”.
„Co za petarda”.
Pierdolenie.
Przysięgam. To ja ją znalazłam.
- Tylko nikt o tym nie pamięta. - Ja pamiętam.
Czas na przemowę.
Weź głęboki oddech.
Rozejrzyj się w obie strony. Włóż kask i bądź ostrożna.
Bez obaw. Prawie zawsze jestem ostrożna.
„Prawie”.
Okej.
Przepraszam.
Dobry wieczór. Bez obaw, nie będę śpiewać.
Chciałam podziękować wszystkim za przybycie.
A szczególnie Genevie Micklen, która przedstawiła mi
tę wspaniałą fundację, z powodu której tu dziś jesteśmy.
Dziękuję.
Nowojorski fundusz rozwoju teatru
chce zapewnić moc teatru wszystkim.
Oferuje on stypendia dla niezamożnych studentów
i przyszłych aktorów teatralnych.
Zajrzyjcie na nasze aukcje.
Są tam fantastyczne rzeczy.
A Christian będzie tu całą noc.
Za datek w wysokości 1000 dolarów możecie zaśpiewać ulubioną piosenkę.
Tak jak przed chwilą zrobiła to Cheyenne Jackson.
Będą rozdawane desery, drinki.
Bawcie się dobrze i...
niech żyje Broadway.
Dziękuję. Miłej zabawy.
- Dobra robota. Dziękuję. - Dziękuję.
PUB IRLANDZKI
- Hej. - Hej. Co podać?
Co masz na zobowiązanie społeczne, na które nie jestem gotowa?
Jamesona. Dzięki niemu udało nam się
przez jakiś czas okłamywać Brytyjczyków.
Idealnie. Poproszę z lodem.
W zasadzie nalej podwójną.
Podwójną? Otworzę ci rachunek.
Super. Jestem Bradley.
Zapamiętam.
Życz mi powodzenia.
Powodzenia.
To Bradley Jackson.
Bradley tu jest. Jak to się stało?
Claire i ja ją zaprosiłyśmy.
I przyszła? Ciekawe.
- Mój Boże. Super fryzura. - Następna kolejka?
Stacja zrobiła ze mnie frajerkę, więc ją zmieniłam.
Dziękuję za zaproszenie.
Sto lat, Claire.
- To dla ciebie. - Dziękuję.
- Zdrowie Claire. - Dziękuję.
- Zdrowie Claire. - Bardzo dziękuję.
- Na zdrowie. - Miałyśmy zagrać
w „Wypij shota za każdy raz w przeszłości, gdy podrywałaś kogoś w pracy”.
- W przeszłości. - Podać coś?
- Tequilę. - Tequilę.
Proszę dopisać do mojego rachunku,
który będzie otwarty całą noc.
Jestem Bradley.
- Pani Jackson. - „Pani”, gdy jesteś niegrzeczny.
O Boże.
Ty jesteś niegrzeczna. Widzę cię.
Skąd wie, kim jestem? To dziwne.
- Przyzwyczaj się. - Od tego jest to.
Pomaga przestać o czymś myśleć.
Wypiję za to. Za wyparcie.
Wyparcie!
Tak, ja
Mogę
Tak, może
Jesteś świetny. To było głupie.
Tequilę z lodem, proszę.
Danielu, masz za duży talent.
Żaden ze mnie Neil Diamond, ale radzę sobie.
Nie, świetnie śpiewasz, ale masz za duży talent,
aby czekać, aż jacyś biali zadecydują o twojej przyszłości.
Miło cię widzieć, Audro.
Gdzie reszta ekipy YDA?
Dom babci Jimmy’ego jest na drodze pożarów w Kalifornii.
Pojechał sprawdzić, czy wszystko dobrze.
O Boże. To okropne.
Zobaczymy, co się stanie.
Chciałam powiedzieć,
że musimy o czymś porozmawiać.
Okej.
Ale nie w miejscu, gdzie jest pełno szefostwa TMS.
TMS jest moim domem od dawna
i nie sądzę, że moja praca tu się zakończyła.
Czujesz się doceniany?
Czuję się zmotywowany.
Powtarzaj to sobie. Porozmawiaj ze mną.
Bądź dobrym gejem i posłuchaj ze mną piosenek z musicali.
- Jasne. - Chodź.
- Bolesne, co? - Brutalnie.
Nie. Niewiele zostało.
- Zaśpiewasz? - Każ mu zaśpiewać.
Proszę. Daj spokój.
Może „Modern Major General”, bo mogę melorecytować
i nauczyłem się jej w szkole.
To albo jakikolwiek musical, w którym śpiewał Rex Harrison.
Gilbert i Sullivan.
Pod publikę. Nie mogę się doczekać.
- Będzie dobrze, Yanko. - Jasne.
Maggie. Miłej zabawy.
- Cześć, Maggie. - Cześć, Alex.
- Jak się masz? - Piękne przyjęcie.
- I piękni mężczyźni. - Wiem. Zawsze.
Jesteś mistrzynią, że przyszłaś.
Wiem, że spędziłaś dzień z moją nową partnerką.
Niezła jest, co?
Bradley, tak.
- Ciekawe z niej znalezisko. - Tak, wiem.
Jest tutaj?
- Okej. - Nie ma jej tu.
Spędza wieczór po swojemu.
- Zasłużyła na to. - Bardzo rozsądnie.
Pewnie nie było łatwo, tak szybko zacząć pracę w TMS.
To był dla niej ciężki tydzień.
To znaczy, ma talent, ale była zestresowana,
gdy powiedziałam jej o poniedziałku.
Kto by nie był? Więc...
Ty podjęłaś decyzję?
Tak, wiem, czego potrzebuje program.
Szybkiego, nowego początku.
Feministycznego punktu widzenia. I szybko się udało.
Bradley poradziła sobie jak gwiazda.
Jak na kogoś bez doświadczenia, poszło jej świetnie.
Ewidentnie prowadziła ją stabilna ręka kogoś,
kto już przeżył swoje w tej branży.
Wiesz, jak to jest, Maggie.
Nie jest łatwo, gdy kobiety chcą przejąć kontrolę
w zdominowanym przez mężczyzn imperium.
Ale przeszłyśmy do historii dzięki wywiadowi.
Mówisz już o was „my”? To słodkie.
Dziękuję.
Naprawdę myślisz, że nie nadzorowałabym wywiadu,
który był tak ważny?
Pracowałam z Bradley cały tydzień, prowadziłam ją,
starałam się odkryć prawdę doświadczeń Ashley.
Było poważnie. Było ciężko. Ale udało się.
Mówisz oficjalnie?
Nie.
Pomyślałam, że zainteresują cię
zmiany zachodzące w TMS.
Ja sama czułam pewne ograniczenia siedząc obok Mitcha.
A teraz mam szansę zmienić sytuację na lepsze
dla kobiet i dla siebie samej.
- Co? - Alex, znamy się od dawna.
Bardzo cię szanuję, ale...
Nie napiszę feministycznej pochwały
kobiety, która...
przymknęła oko na wykroczenia seksualne swojego współprowadzącego.
Słucham?
Artykuł o Bradley będzie świetny.
Nie dziwię się, że się martwisz, że się zgubisz,
boisz się, że osoba siedząca obok ciebie to twoje zastępstwo.
Wiem, że to dla ciebie trudne.
Zechcesz to skomentować?
Nieoficjalnie, Maggie.
Nie boję się, że się zgubię.
Gdziekolwiek.
Kiedykolwiek.
Miłego przyjęcia.
Nie słyszałem, żeby Times zrezygnował z artykułu.
Sukinsyny. A ty?
Nie, nic. Sukinsyny.
Hej, właśnie minąłeś się z fotografem.
Mam ją zawołać?
Będziemy wszyscy w W wyglądając, jak bogate dupki, którymi jesteśmy.
Lepiej się czuję będąc dupkiem nieuwiecznionym na zdjęciu.
Późno przyszedłeś.
Przyszedłem pijany.
Z jakiegoś powodu picie dzisiaj wydało mi się pilne.
Pójdę znaleźć Genevę.
Nie podoba mi się, że nie brałem udziału w rozmowie z Timesem.
Nie byłeś potrzebny.
Wiem, co robisz.
Czekasz, aż wyjdzie artykuł
i jeśli będzie źle, stracę pracę.
Mam rację?
Wnioskuję, że mam.
Przykro mi, Charlie „Chipie” Blacku.
Doprawdy?
Chyba tak.
Wiedz, że nie jesteś nietykalny.
Można cię zastąpić tak samo jak mnie.
Wszystko dobrze?
Bierzesz udział w programie 12 kroków?
- Chcesz się zrehabilitować? Cory. - Nie, Alex, zaczekaj.
Niech zrobią nam zdjęcie, gdy rozmawiamy...
Śmiejemy się...
Tak, a u ciebie wszystko w porządku?
Nie pamiętam, kiedy ostatni raz rozmawialiśmy.
Czego chcesz, Cory?
Tuż przed tym, jak ogłosiłaś, że Bradley jest współprowadzącą.
- Byłem dla ciebie okropny. - Byłeś chujem.
Bez obaw, nie ugryzę. Chcę, byś usłyszała to ode mnie.
- Okej, a co takiego? - Miałaś rację.
Tak, powiedziałem to.
Dobrze zrobiłaś. Akcja z Bradley była genialna.
Chcę, żebyśmy nauczyli się razem pracować.
Uważam, że jesteś szalonym geniuszem,
a ja lubię z takimi ludźmi pracować.
Pierdol się, Cory.
Oszczędzaj siły na kolejną ofiarę. Mnie nie oszukasz.
- Nie wierzysz mi. - Nie.
Alex.
Postaram się bardziej.
Mogę prosić wszystkich o uwagę?
Chciałbym wyrazić uznanie dla naszej gospodyni.
Co byśmy bez ciebie zrobili? Zdrowie Alex.
Dziękuję. To bardzo miłe.
Dedykuję ci tę piosenkę, Alex Levy.
Dzięki tobie moja praca jest fajna. Spodoba ci się to.
Co robisz?
Nie stanie ci się krzywda
- Gdy jestem w pobliżu - Dobry Boże.
Nie stanie ci się krzywda
Gdy jestem w pobliżu
Demony czają się wszędzie
Ostatnimi czasy
Odeślę je z piskiem Mam to gdzieś
- Mam swoje sposoby - To prawda.
- Wiesz, że to duet, Alex Levy. - Boże, nie. Nie ma mowy.
To ty masz świra na punkcie teatru. Idź tam! Idź!
Nie stanie ci się krzywda Nikt się nie ośmieli
Inni cię opuszczą Bez obaw, ja zostanę
Zna słowa!
Demony będą cię czarować uśmiechem
Przez chwilę
Ale z czasem
Nie stanie ci się krzywda
Gdy jestem w pobliżu
Bycie blisko, bycie sprytnym
To nie to samo co szczerość
Nie muszę I nigdy bym
Nie ukrył nic przed tobą, jak inni
Co tu się odpierdala?
Nie wiem, to dziwne i fascynujące i bardzo mi się podoba.
Nikt się nie ośmieli
Inni cię opuszczą
Bez obaw, ja zostanę
Demony będą cię czarować uśmiechem
Przez chwilę
Ale z czasem
Nie stanie ci się krzywda
Nie gdy jestem
W pobliżu
Brawo, Alex!
Tak?
Tak, jestem gotowy pozwolić na cytat.
Ale nie wykorzystacie słów Friedman?
Co się zmieniło? Dobra, nie mówcie.
Wspaniale. Gotowi?
Alex, co się dzieje?
Muszę stąd iść.
To twoje przyjęcie. Co mam powiedzieć ludziom?
Powiedz, żeby kończyli, żeby przestali śpiewać.
- Czekaj. Coś się stało? - Coś się dzieje co pięć minut.
Muszę się przewietrzyć. Nie mogę być z tymi ludźmi.
Nic nie rozumiem. Jak bycie na ulicy...
- Co się, kurwa, dzieje? - Jadę do Mitcha!
Okej?
Muszę z nim porozmawiać.
Jest w mieście.
Dużo się w tej chwili dzieje. Chcę z nim porozmawiać.
Czy to zbrodnia zobaczyć się z przyjacielem?
Nie, to nie zbrodnia.
To nie zrób z tego czegoś, czym to nie jest.
Nie zrobię.
Jedź. Będę cię krył i zajmę się przyjęciem.
Dziękuję.
Czyli teraz nie można mieć romansu z kimś seksownym z pracy?
Nie jest tak trudno spiknąć się z kimś, kogo nie widujesz codziennie.
W wolnym czasie? Jakim wolnym czasie?
Celibat ma swoje zalety.
Na przykład?
Nie wiem.
Błagam. Jakie to ma znaczenie?
Faceci wsadzają kutasy w miejsca, w które nie powinni.
Ale która z was powie, że nie robiłybyśmy tego samego,
gdybyśmy miały inne wyposażenie?
- Hannah. - O to chodzi w byciu facetem.
I to się nigdy nie zmieni.
Nieważne, jak się okłamujemy i jak to opisujemy.
Więc... mazel tov!
Jesteś nihilistyczną alkoholiczką.
- Żebyś wiedziała. - I podoba mi się to!
Lepiej by było, gdyby ochrona nie wpuściła Mitcha do budynku.
To było smutne. Jego mina. Pamiętał mojego psa.
Nie, smutni byli, kurwa, ludzie udający,
że nie wiedzieli albo nie brali udziału w tym, co robił Mitch.
Czyli to nie był tylko Mitch.
Mitch był jedynym, który...
Czekaj. Kto chce wiedzieć?
Słucham?
Renie chodzi o to, czy chce wiedzieć Bradley głosicielka prawdy
czy Bradley, która wyszła z koleżankami na imprezę?
Serio?
Pracowałam w wielu miejscach.
Byłabym w szoku, gdyby to był tylko Mitch.
Ale nie każdy próbuje dotrzeć do prawdy w wywiadzie na żywo.
Twierdzisz, że nie powinnam była prosić ją o szczerość?
Myślę, że niektóre z nas kochają swoją pracę, choć nie jest idealna.
Słuchajcie, nie zamierzam was wydymać.
Jestem tylko świadkiem tej historii, tak jak wy.
Vive la révolution! Obciąć mu jaja!
Bez obrazy, Claire, ale zobaczymy, czy za dziesięć lat powiesz to samo.
Może masz inny punkt widzenia
i zbyt wiele lat uczono cię, by pozwalać facetom na takie zachowanie.
- Jezu, Claire. - Co to ma znaczyć?
Nie winię cię, ale mam nadzieję,
że za dziesięć lat wciąż będę chciała obciąć mu jaja.
Wciąż będzie zboczeńcem.
Po pierwsze, ile masz lat? 24?
To może poczekaj jeszcze 20.
I z całym szacunkiem, pracujesz ile... 18 miesięcy?
Co wiesz o tym programie, jak było, co widziałam?
Co przeszłam, odkąd przy nim pracuję.
Z całym szacunkiem, nie trzeba tu pracować 20 lat,
żeby wiedzieć, że to było pojebane.
Okej, może...
Nikt tego nie neguje,
ale to nie jest takie klarowne, jak ci się wydaje.
Bo sytuacja jest skomplikowana. Ludzie są skomplikowani.
Mitch był skomplikowany.
I był częścią tego programu.
A mnie naprawdę obchodzi...
ten program.
Okej, Mia, ja...
Jestem pijana. Przepraszam. Wszystkie jesteśmy pijane.
Nie, ja przepraszam. Przepraszam was wszystkie.
To dla mnie trudne. Jest mi ciężko...
Jest mi ciężko, bo ten artykuł w Timesie będzie...
będzie trudny do przetrawienia.
Dla nas czy Mitcha?
Wiecie co? Zadzwonię po taksówkę.
Przykro mi, Mia.
Nie, nic się nie stało.
Wybaczcie.
Przepraszam.
Wszystkiego najlepszego.
Dziękuję.
- Cześć, Mia. - Do jutra.
- Pa, Mia. - Pa, pa.
Przepraszam, że powiedziałam, żeby obciąć mu jaja.
Cieszę się, że zadzwoniłaś. Ta rozmowa jest taka wciągająca.
Boże. Właśnie sobie myślałam,
jak dobrze jest czuć się z kimś tak komfortowo,
że można siedzieć w ciszy i nie musieć rozmawiać.
Wybrałaś niewłaściwy numer.
Ostatnio ciągle wybieram niewłaściwe numery.
Chciałem cię o to zapytać.
Kim, do diabła, jest ta Bradley Jackson?
- Nie pytaj. - To było zagranie stacji?
To było moje zagranie.
Zaskoczyłam ich tym na tym durnym rozdaniu nagród.
- To było... - Bez jaj. Serio?
Tak.
Rety. I wiesz co?
Teraz już nie ma odwrotu.
Wszystko wymknęło się spod kontroli, gdy odszedłem.
I to całkowicie. To znaczy...
Chcesz usłyszeć moją opinię na ten temat?
To pytanie retoryczne?
- Oczywiście. - No jasne.
Ona nie zostanie na długo. Musisz być na to gotowa.
Bo ludzie są tak kurewsko głupi,
że gdy widzą kogoś głośnego i bezpośredniego, pytają:
„Co to ma być?”.
I zdają sobie sprawę, że to im się nie podoba
i idą dalej.
Dlatego sugeruję,
żebyś zachowała dystans, przynajmniej nie oberwiesz rykoszetem,
gdy Bradley Jackson wybuchnie.
- Cudownie. - Cóż...
No dobra, i co wtedy?
Zakładając, że nie mam na sobie szczątków Bradley,
co jest śmiałym założeniem.
Życie toczy się dalej.
Ludzie oglądają program,
bo pomaga im radzić sobie z okropnościami świata,
a ty wyjdziesz z tego obronną ręką.
Będą kochali cię jeszcze bardziej, gdy Bradley Jackson wybuchnie i się spali.
I po fiasku, czyli mnie,
ty będziesz tą mądrą, porządną, bystrą,
tą, na którą można liczyć
i która wszystko przetrwała,
która się nie zmieniła.
Potem znajdziesz nowego współprowadzącego, pewnie mężczyznę.
I choć zabrzmi to niedorzecznie, pewnie będzie białym heteroseksualistą.
Będzie przystojny, ale nie za bardzo, by nie onieśmielał...
po prostu jak...
ojciec przyjaciółki, w którym się podkochiwałaś.
Będzie bystry, będzie dziennikarzem
i nie będzie po prostu ładną buźką przed kamerą.
Będzie wartościowym człowiekiem.
I będziecie się świetnie dogadywać.
Będziecie się rozśmieszać w programie i poza nim.
Nie odzyskasz pracy.
- Ja? Nie mówię o sobie. - Skądże.
Mówiłem o jakimś bezimiennym facecie.
Który mieszka w domu pełnym krzywych zwierciadeł.
Serio? Jak my wszyscy.
Tak, wiem. Masz rację.
Tęsknisz za mną.
Przyznaj. Przecież widzę.
To ty zadzwoniłaś.
Możesz jechać, przygłupie?
Wiesz co?
Mam pomysł. Możemy się umówić.
Paige odeszła. Ty jesteś w separacji.
Mitch, czy ty się słyszysz?
Jesteśmy wolni.
Pierwszy raz oboje jesteśmy wolni, więc możemy to zrobić.
Jestem pewna, że to marzenie każdej kobiety
związać się z drapieżnikiem seksualnym.
I mieć dwóch i pół własnych małych drapieżników...
Okej.
Ale myślę, że świat ma co do mnie wyższe wymagania.
Masz rację. Ma.
Po programie jest też życie.
Dla mnie to nie brzmi źle. Znam gorsze rzeczy.
Dziękuję.
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Przepraszam.
Właśnie wyszedł artykuł.
O cholera.
Kurwa.
Pojawił się artykuł Timesa.
Szlag.
Boże. Konklawe? Chyba wiem, kto to był.
„Kobieta powiedziała, że pan Kessler poprosił,
by dołączyła do niego w łazience na stacji”. Jezu.
„Mimo emocjonalnego wywiadu Bradley Jackson z Ashley Brown,
nie zgłoszono kolejnych incydentów ukrywania takich zachowań”.
„WYSTĘPKI MITCHA KESSLERA”
Zaraz wracam.
Halo.
Cześć, tato.
To ja... Bradley.
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
Dlaczego do mnie dzwonisz?
To dobre pytanie.
Minęło trochę czasu.
Nie wiedziałem, czy chcesz ze mną rozmawiać.
Chciałeś zadzwonić i pogadać po 15 latach?
Brzmisz, jakbyś była w barze.
Znane ci dźwięki.
Dobra, przepraszam.
Dzwonię, ponieważ...
ponieważ o tobie myślę. Zawsze o tobie myślę.
Oglądam twój program.
Może to samolubne, ale chciałem zadzwonić
i powiedzieć ci, jaki jestem dumny,
jak bardzo...
Jak bardzo jestem z ciebie dumny.
Szkoda, że babcia cię nie widzi.
Zawsze wiedziałem, że jesteś bystra.
To, jak rozmawiałaś...
jak rozmawiałaś ze mną o polityce, gdy byłaś mała.
Nie to, że...
przypisuję sobie zasługi za to, na jak wyjątkową osobę wyrosłaś.
Nie, wręcz przeciwnie.
Biorąc pod uwagę, skąd pochodzisz i jak daleko zaszłaś...
Zgotowałem ci piekło.
Jesteś tam?
Ja tobie też.
Robiłaś to, co myślałaś, że musisz.
Robiłam, co musiałam.
Nie dzwoń do mnie.
Nie dzwoniłeś do mamy? Wiesz, w jakim jest stanie.
Nie, nie dzwoniłem do niej.
Nie chcę sprawiać kłopotów.
To tego nie rób. Muszę kończyć, okej?
Okej. Dobranoc.
Dbaj o siebie, mała.
Zawsze dbałam.
- Hej. - Mogę prosić drinka?
Na koszt firmy.
- Jeszcze jednego? - Tak. Polewaj dalej.
- Dobra. - Jak ci na imię?
- Andrew. - Andrew.
- Tak. A tobie? - Bradley.
- Zapłaciłem twoją kartą. - Tak?
Którą wciąż mam.
Okej.
- Muszę iść. - Musisz co?
- Tak. - Chyba żartujesz.
FRED MICKLEN POWIEDZIAŁ TIMESOWI: „TRZEBA GO BYŁO WYPROWADZIĆ.
JEST SKOŃCZONY. NIE BĘDZIE WIĘCEJ PRACOWAŁ”.
Jebany dupek.
Muszę jechać do domu.
Daj spokój. Wiedziałaś o tym.
Tak, wiedziałam.
Wiedziałam w teorii, ale przeczytanie o tym
to zupełnie inna sprawa.
- Czy możesz... - Okej.
Muszę jechać do domu. Proszę.
- Okej. - Okej.
Okej.
MOGŁO BYĆ GORZEJ!
Przykro mi, nie mogę podać numeru pokoju.
Może pan. Mieszkam tu. On też.
To mój sąsiad. Mam prawo znać jego adres.
Nie zaprzeczam, ale nie mogę podać numeru pokoju.
Proszę zadzwonić i powiedzieć, że czekam.
Nie zadzwonię, bo go tam nie ma.
- Czemu wciąż... - Bradley.
- Przepraszam za spóźnienie. - Cory.
Mówiłam, że cię znam, ale mnie nie słuchał.
Tak, przepraszam. Chodź ze mną.
- Niemiły. - Już dobrze.
Nie przejmuj się nim. To jego praca.
Dobrze, że cię znalazłam.
Słyszałem, że teraz tu mieszkasz.
- Tak. Przenieśli mnie tu. - W którym pokoju?
Na górze.
Okej.
Powiesz mi, co się stało?
- Nie. Nie wiem. - W porządku.
Wiem. Zrobiłam coś głupiego.
Okej. Zaczekaj.
- Przeleciałam barmana. - Okej...
Nie jest mi z tego powodu przykro.
Martwię się,
bo nie wiem, jestem teraz chyba sławna,
nie wiem.
Nie wiem, co robię.
Nie. Hej. Już dobrze. Chodź tu.
Oprzyj się na mnie.
Już dobrze. Trzymam cię.
- Nie martw się. - Jest mi wstyd.
Niepotrzebnie. Trzymam cię. Wszystko będzie dobrze.
- Tak? - Cześć, Fred. Tu Mitch.
„Fred Micklen powiedział Timesowi:
»Przyszedł do studia rozemocjonowany.
Trzeba go było wyprowadzić.
Przykro na to patrzeć, ale to jego własna wina.
Jest skończony. Nie będzie więcej pracował«”.
Jeśli ja idę na dno, to ty idziesz ze mną.
Idziesz na dno, skurwysynu.
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska