O Boże.
Co cię trapi, Levy?
Myślę o pożarach w Kalifornii.
Okej. Czemu nie.
Relacjonowaliśmy je kilka lat temu.
I była tam taka kobieta. O Boże, dobrze ją pamiętam.
Miała plecak, taki mały dziecięcy plecak.
Straciła dom, samochód, wszystko.
Kręciła się w tę i z powrotem za naszymi kamerami
i widać było, że nie wie, co robić
i dokąd iść.
Alex, nie spalimy nikomu domu.
Doprawdy? Bo mam wrażenie, że tak.
Zniszczymy firmę, która istnieje 80 lat.
A ja stoję i trzymam zapałkę.
Wyobrażam sobie, że na twoim miejscu mógłbym się tak czuć.
Ale na nim nie jesteś.
Ta firma dała mi karierę.
Zaczekaj... Nie. Ta firma dała ci pracę.
A ty ją przekułaś w karierę.
Okej. To się dzieje...
- To się dzieje naprawdę szybko. - Tak, wiem.
Chciałbym zwolnić, ale nie mamy tego luksusu.
I wiem, że utrzymywanie tego w tajemnicy nie jest idealnym rozwiązaniem.
Czuję się, jakbym poniosła porażkę, bo inaczej...
- To by się nie działo. - Okej, jasne.
Możesz tak na to patrzeć. Możesz tak sobie mówić
albo możesz na to spojrzeć jak na szansę,
by stworzyć coś nowego, co przetrwa w przyszłości.
Chcesz prowadzić własne studio?
Własne studio.
Zabierz ze sobą Mię, Bradley, Chris, wszystkich.
To jest szansa na stworzenie czegoś nowego, czegoś lepszego.
Ale musisz naprawdę tego chcieć.
Chcesz tego?
Byłeś w Hyperionie od początku.
Miałeś swój udział w sukcesie firmy.
Tak się zastanawiam, pracowałeś dla takiego wizjonera,
więc odejście musiało być trudną decyzją.
Nadszedł czas iść dalej.
Ponad jedna trzecia inżynierów, którzy pracowali przy Hyperionie Two,
odeszła od marca.
To dużo ludzi.
Zastanawiam się, czy były jakieś problemy z bezpieczeństwem,
z zarządem. Co było przyczyną tego masowego eksodusu?
Przepraszam. Muszę kończyć.
Wiem, że podpisałeś NDA... Nie chcę, by się pozwano.
Nie użyję nazwiska...
Kurwa.
To była ostatnia osoba.
Znaleźliśmy tylu ludzi i nic?
Mogą się tam dziać pojebane rzeczy
i nikt się nie dowie, bo Paul ich wystraszył.
Kate się odezwała?
Nie chce, by ją znaleziono. Potrzebujemy kogoś, kto zechce mówić.
A pracownicy niższego szczebla?
Ktoś, kto nie podpisywał NDA?
- Myślicie, że zechcą mówić? - Na sto procent.
Jako niedawno zwolniony pracownik...
jak to ująć, wymagającej szefowej, mówię z doświadczenia.
- Bolesnego doświadczenia. - Załatwimy to, Stello.
Do piątku?
Bo gdy Paul przejmie UBA,
cokolwiek znajdziemy, sprawi, że poczujemy się gorzej, że to nasz szef.
To jest fantastyczne.
Wyślij im pięć kilogramów kawy Black Ivory.
Black Ivory?
W zeszłym roku wyprodukowano tylko 225 kg.
- Na świecie. - Tak, wiem.
- Masz chwilę? - Earl. Tak. Wejdź.
Rozpuść wici w internecie, znajdź nowych przyjaciół,
popracuj w zoo, zatańcz na plaży,
tylko załatw mi tę kawę, Kyle.
Robi się.
Widziałeś dzisiejsze notowania giełdowe UBA?
Jeszcze nie.
Kto obrywa poza firmami technologicznymi?
To...
Bardziej strome niż El Cap. Ktoś powinien się na to wspiąć.
Jest tak od otwarcia i nie widać końca.
Pomyślałem, że chodzi o obrót arbitrażowy.
Ale nie i nie wiadomo, kto to robi.
Daj spokój, Earl.
Traderzy są gorsi od zakochanych licealistów.
Nie potrafią dochować tajemnicy.
Ci kupcy robią to po cichu.
Niczego się nie dowiemy, póki to nie trafi do SEC.
Dobrze się bawiłeś na moim przyjęciu niespodziance?
Nie zostałem zaproszony.
Pewnie, bo go nie było. Nie cierpię niespodzianek.
A zwłaszcza na cztery dni przed podpisaniem umowy na 40 miliardów.
Dowiedz się, kto to kupuje.
Nie chcę, by jakiś dupek spierdolił nam tę umowę.
Tak jest.
Wybrany numer
jest niedostępny albo nie odpowiada.
- Hej. - Cześć.
Masz chwilę? Bujam się między prawnikami a księgowymi.
Tak, mam. Co jest?
Nie robiłaś tego wcześniej, co?
Chodzi ci o przejęcie?
UBA kupiła mój startup, ale nie za 40 miliardów.
Przejęcie firmy zawsze ma jakieś konsekwencje.
Nikt nie lubi zwolnień.
Myślisz, że Cory’ego trafi szlag.
Może do odprawy w wysokości 150 baniek dorzucimy mu psychiatrę.
Nie dotykaj tego.
Skoro o tym mowa.
Przyjrzałem się Cory’emu.
Jestem ciekaw, czy masz coś do dodania.
Przekroczył kiedyś granicę?
Chodzi ci o nadużycia czy szpiegostwo korporacyjne?
Nigdy. Jest na to zbyt ostrożny.
A jego życie osobiste? Jak ono wygląda?
Z tego, co wiem, z nikim się nie spotyka.
Słyszałam, że grywa w pokera z innymi dyrektorami,
ale w zasadzie mieszka w biurze.
Daj spokój. Nie jest mnichem.
Szczerze mówiąc, to trochę jest.
Słyszałam, że na początku spędzał dużo czasu z Bradley.
Ale nic z tego nie wyniknęło.
W porządku.
Prawie mi go szkoda. Nie wie, co go czeka.
Tak.
Proszę.
- Hej. - Dzięki, że znalazłaś czas.
Powiedz, że nie wracasz do UBA.
Nie, nie odchodzę z NBN.
To dobrze. Gdy poprosiłaś o nieoficjalne spotkanie,
szykowałam się na wojnę z Paulem Marksem. Jezu Chryste.
- Nie o to chodzi. - Okej.
Okej.
Odkryłam coś ostatnio.
Coś dużego. Nie wiem, czy to prawda, ale jeśli to sprawdzę...
Ale?
Może to obciążyć kogoś, kto jest ci bliski. Okej.
A jeśli tego nie sprawdzę, a ludzie się dowiedzą, że wiedziałam...
- Tak. - ...zniszczy mi to karierę.
Wiesz, nim zajęłam się sprawami korporacyjnymi,
relacjonowałam impeachment Clintona.
Moja koleżanka ze studiów była jedną z najlepszych prokuratorek Kena Starra.
Pewnego wieczoru powiedziała mi coś przy drinku.
A...
A ty...
A ja to sprawdziłam i powiedziałam o tym.
Potem oskarżyła mnie, że ją zdradziłam i miała rację.
Bo tym się zajmują dziennikarze.
Niszczymy jeden kodeks moralny, by ratować drugi.
Po prostu...
Nie wiem, czy to potrafię.
Jeśli to zbyt osobiste,
jeśli chcesz to przekazać komuś, kto nie jest zaangażowany...
Nie, nie. Dziękuję.
- Zajmę się tym. - W porządku.
Dowiedz się, czy to w ogóle jest prawda.
A potem pomyślimy, co dalej.
Okej.
- Dasz sobie radę. - Dziękuję.
Kurwa.
No dobra.
- Earl, mów. - Nie mam nazwisk.
Prawo dotyczące nielegalnego obrotu akcjami to wrzód na dupie.
W piątek ci kupcy nieźle się obłowią.
Kupiec. Mój kontakt mówi mi, że stoi za tym jedna spółka.
Pojedynczy gracz?
Ktoś zrobił się bardzo chciwy.
Będę szukał dalej.
Zrób tak.
- Czy Paul jest wciąż w budynku? - Ma spotkania z prawnikami i księgowymi.
Skontaktować się z nim?
Nie, znajdę go.
- Czekam na wieści. - Świetnie.
Dziękuję.
Hej, oto on.
Cory.
Paul. Hej, widziałeś zdjęcia?
- Właśnie je wysłali. - Nie.
Jak wyglądamy?
Tak. Jak tytani biznesu.
Co do wtedy.
Chciałem cię przeprosić. Miałem kiepski dzień.
Hej, zgrywają biedaków.
Myślą, że wyświadczają ci przysługę.
Ktoś zaczął dziś kupować akcje UBA.
I dowiedziałem się nieoficjalnie, że stoi za tym jedna spółka.
Jakiś twój kolega nie próbuje się wzbogacić?
- Nic mi o tym nie wiadomo. - Jasne.
To bez znaczenia, prawda? Umowa to już tylko formalność.
- Mamy już potrzebne głosy. - Tak.
Zostały cztery dni.
Puk, puk.
Jest 10.30. Śledzisz mnie?
- To nie nasza rocznica, co? Szlag. - Nie. Za tydzień. Nie zapomniałaś.
Kochanie.
Mój mąż wpada spontanicznie z kwiatami.
Co zrobiła Naima?
- Nie kupię kolejnego chomika. - Nic się nie stało.
- Nie ściemniaj. - Nic się nie stało.
Okej.
Dzwonili z twojej ulubionej stacji sportowej.
Chcą się umówić na spotkanie. Bardzo im zależy.
Szczerze mówiąc, jestem zazdrosny.
- Widzieli moje media społecznościowe? - Pewnie.
Uwielbiają twoją siłę, pasję.
Albo chcą zatrudnić kogoś takiego jak ja,
by wyglądało, że wprowadzają zmiany, choć nic nie robią.
Jeśli chcesz wiadomości, to ponegocjujemy.
Znowu sport?
Wspomniałem, że chcesz odcinek z Brittney Griner.
Zgadzają się. Co ty na to?
Chcesz zrobić coś szalonego?
Nie potrzebujesz Paula Marksa.
Przeszkadzam?
- Maggie. - Kopę lat.
Co cię tu sprowadza?
Rozmawiałam z Leonardem o przejęciu.
Piszę artykuł dla Timesa.
Jasne. Niestety nie mam nic do dodania.
Dyktafon jest wyłączony. Mogę wejść?
Nieźle sobie radzisz.
Najpierw świetnie sprzedająca się książka, potem uwielbiany program.
Odnosisz same sukcesy.
To było kilka pracowitych lat.
To niedopowiedzenie. Mogę?
- Oczywiście. - Nie zostanę długo.
- Okej. - Chciałam się przywitać.
Dobrze.
Wiem, że nie zakończyłyśmy spraw w zgodzie,
ale już nie piszę takich rzeczy.
Chciałam powiedzieć, że to, co zrobiłaś,
zmiany, jakie wprowadziłaś i jakie przeszłaś,
robią wielkie wrażenie.
Przepraszam. Nie tego się spodziewałam.
Rozumiem. I pierwsza przyznam, że gdyby to było rok temu,
pewnie wypytywałabym cię właśnie
o twój związek z miliarderem, który kupuje tę firmę.
Ale bardziej interesuje mnie umowa
i to, co przyniesie telewizji w przyszłości.
Doceniam tę gałązkę oliwną. Naprawdę.
Mogę cię spytać... oczywiście nieoficjalnie...
- Okej. - Jaki masz plan?
Jeśli podpiszą umowę, będziesz dalej pracować pod Corym?
Wciąż się nad tym zastanawiam.
Jestem pewna, że każdy się cieszy, że nie straci pracy.
Tak. Co do tego, czy ja mogę o coś spytać nieoficjalnie?
Oczywiście.
Wiele się zmienia w tej branży...
Jeśli podpiszą tę umowę,
jak myślisz, jakie szanse na przeżycie ma UBA? Długoterminowo?
Jakie szanse ma którakolwiek z tych firm z tradycjami?
Nie wiem, ile słyszałaś, ale NBN robi cięcia budżetowe.
Dziesięć procent pracowników. To niemało.
By odpowiedzieć na twoje pytanie,
jeśli Paul Marks wykupi UBA może da wam to jeszcze trzy, a może nawet pięć lat,
ale obawiam się, że prędzej czy później wielka trójka, UBA, NBN, CBA,
będzie ze sobą walczyć i wymrze.
Ale uważam, że dokonasz tu wielkich rzeczy, póki możesz.
Mówię szczerze.
Miejmy nadzieję, że gdy przyjdzie burza, obie wyjdziemy z niej cało.
A jak się ma Bradley?
Świetnie. Walczy dla sprawy.
Muszę przyznać, że przez tyle lat w branży
nie widziałam, by prezenterka tak wspierała koleżankę, jak ona ciebie.
To było coś.
Hej, co dla mnie masz?
Miałeś rację. Zaniżyli wartość aktywów.
DANE FINANSOWE
Fred mówił, że sport to 20 miliardów, a studio i biblioteka 30.
Z łatwością zarobisz 10 miliardów.
Hyperion wróci na tor.
Skoro o tym mowa, dzwonili do mnie z Teksasu.
Bradley Jackson szuka brudów. Nie sądzisz, że Alex...
Nie, ale przypilnuj Bradley, dobrze?
- Masz coś na Cory’ego? - Wciąż szukam.
- Hej. - Hej.
- Późno jak na ciebie. - Wiem.
Lubię się tu pokręcić, gdy nikt się nie gapi i nie szepcze.
Boże, ludzie są do bani.
Wiem. To prawda. Możemy pogadać?
Pewnie.
- Możemy w twoim biurze? - Tak.
- Co się dzieje? - Okej.
Może to pozostać między nami?
Zawsze. Tak.
Dużo myślałam o tym,
co się stanie po podpisaniu umowy.
To znaczy? Co ma się stać?
Cóż...
Chyba chcę założyć własną stację. Coś zupełnie nowego.
Chcesz odejść z UBA?
Chcę odejść.
To ma coś wspólnego z tobą i Paulem?
- Z tym, że jesteście razem? - Nie.
Bo rozmawiałyśmy o tym, że mamy tu coś zmienić.
To było...
Taki miałyśmy cel.
Zgadza się. I to wciąż jest mój cel.
Dlatego tu jestem.
Uważam, że póki jesteśmy w UBA,
zawsze pracujemy dla kogoś.
Jesteśmy u szczytu kariery,
a Cory może edytować mój program, kiedy tylko zechce?
Ty prowadzisz wieczorne wiadomości i nie możesz mówić o aborcji?
Serio? Co to ma, kurwa, być?
Nie mówiąc o tym, co wyszło na światło dzienne po ataku.
Dlatego tu jestem.
Uważam, że powinnaś odejść ze mną i powinnyśmy to zrobić razem.
Powinnyśmy zacząć od zera,
ty i ja, i dokończyć to, co zaczęłyśmy.
To nie to, co myślałam, że powiesz.
To brzmi świetnie,
ale mam dużo pracy w UBA i podjęłam się wielu zobowiązań.
- Cóż... - I jeśli mam być szczera,
to niewłaściwy człowiek kupuje to miejsce.
Niewłaściwy człowiek? O czym ty mówisz?
Coś się dzieje w Hyperionie.
Ludzie są wściekli i chodzi o Paula.
Okej.
Nie podoba im się, jak prowadzi firmę.
- Możesz mówić konkretniej? - Jak dobrze go znasz?
Mam wrażenie, że zaczęliście się spotykać i nagle wszystko...
Jesteś pewna, że wiesz, kim on jest?
Co to ma znaczyć?
- Jak dobrze go znasz? - Dobrze...
A ty? Wiesz w ogóle, o czym mówisz?
To jest umowa na kwotę 40 miliardów.
Wiesz, o jaką stawkę toczy się gra?
Jasne, że znikąd pojawi się jakiś koleś
i będzie próbował go oczernić, pogrążyć.
- Myślę, że chodzi o coś więcej. - Mówisz poważnie? Nie bądź naiwna.
Masz coś konkretnego?
Masz jakieś dowody?
Posłuchaj, uważam...
Nie?
Że jest ci ciężko pozostać obiektywną.
O Boże. Ludzie naprawdę są do bani.
Nie wierzę, że akurat ty to mówisz.
Naprawdę.
Daj spokój.
Mówię to, bo mi na tobie zależy, bo się o ciebie martwię.
Cieszę się, że coś powiedziałaś,
bo inaczej bym nie wiedziała.
Niech to szlag.
Jezu Chryste.
Halo?
Cześć. Tu Laura.
Hej, Laura. Bradley nic nie jest?
Nie, nic jej nie jest. To kiepski moment?
Nie... Nie, nie. Ja tylko...
Mam spotkanie AA, ale mam chwilę. Co słychać?
Myślałam, że moglibyśmy się spotkać w weekend Dnia Niepodległości.
Ty, ja, Bradley, Cheryl.
Tak, to dobry pomysł.
Nie uwierzysz, jak Taylor urosła. Już zaczęła chodzić.
Tak. Będę relacjonować paradę w stolicy.
Może tam się spotkamy?
Świetnie. Brzmi fajnie.
Byłeś tam kiedyś?
W stolicy?
Nie od czasów liceum.
Ale chciałem pojechać. Tylko nigdy się jakoś nie złożyło.
Spodoba ci się. Fajerwerki są niesamowite.
To brzmi wspaniale.
Dobrze. To do zobaczenia.
Cześć, skarbie.
Hej, słodziaku.
Hej. W samą porę. Jedzenie właśnie przyjechało.
- Co się stało? - Jestem gotowa.
- Jesteś gotowa? - Tak.
- Na pewno? - Na pewno.
Świetnie.
Ma opóźnienie i brakuje mu pieniędzy.
Chip rozmawiał z brygadzistą.
On i jego zespół pracowali całą noc i nie dostali pieniędzy.
Buduje rakiety. Dajcie spokój. To kurewsko trudne.
Jasne, że ma opóźnienie.
Moja przyjaciółka pracowała dla Paula. Jest inżynierką.
Zwolnił ją, bo mówiła o bezpieczeństwie.
Przyszła do mnie na niego donieść, ale ktoś ją uciszył.
I to mówi nam każdy inżynier z Hyperiona.
Paul coś ukrywa, Cory.
Na tyle złego, że nikt nie chce o tym mówić. Wszyscy się boją.
Gość opracował własną technologię.
Nie dziwi mnie, że chce ją chronić.
Zakładam, że nie czytałeś raportu z ataku hakerskiego.
Czekałem na streszczenie.
Victor twierdzi, że błąd transmisji podczas startu rakiety był ich winą,
a nie naszą.
Coś poszło nie tak i zamiast dać znać,
- zwalił winę na atak na nas. - Byliśmy w tej rakiecie.
- I nic nam nie było. - Na pewno?
Czy jej przyjaciółka nas ostrzegała?
A może tego boją się inżynierzy,
bo coś złego mogło się stać.
Musimy przełożyć głosownie. Potrzebujemy czasu.
Tylko zarząd może to zrobić,
a nie zrobią tego z powodu domniemywań.
MUSZĘ SIĘ Z TOBĄ ZOBACZYĆ.
PRZYJDŹ, GDY BĘDZIESZ MOGŁA.
Będę to dalej sprawdzać.
Tego oczekuję.
Od samego początku powinnam była mocniej się temu sprzeciwiać.
Nie posłuchałam intuicji. To moja wina.
Stello, daj spokój. Nic ci nie będzie.
Po podpisaniu umowy będzie ci lepiej niż dobrze.
Nie będziesz wiedziała, co robić ze środkami.
Potrafisz sprawić, że ludzie myślą, że wszystko jest możliwe.
Dobrze ci to idzie. Pewnie dlatego wzięłam tę pracę.
Paul robi to samo. Wzbudza to samo uczucie.
Ale to nieprawda. To tylko zasłona dymna.
Myślałam, że tym się różnicie, ale nie jestem pewna.
Wiem, że musimy znaleźć sposób, by firma mogła działać,
ale on cię zaraził. On tak robi.
On jest jak wirus, a ja już przetrwałam zarazę.
Więc tak...
Nic mi nie będzie.
Bo nie będzie mnie tu po podpisaniu umowy.
Chciałam, byś to wiedział.
Cory przesadził. Rzuca oskarżeniami bez dowodów.
Okazuje się, że kierownik Archer Gray niczego nie kasuje.
- Ma tam niezły skarbiec. - Dobra robota. A Bradley?
Przekona kogoś do rozmowy. Jeśli to będzie Kate...
Upewnijmy się, by to nie była ona.
Ponoć zabrała coś, gdy odeszła.
Akta, dzienniki. To może nam zaszkodzić.
Dowiedz się i załatw to.
Hej.
Przyniosłam ciasteczka. Pomyślałam, że poprawią ci humor.
Dobrze się czujesz? Musisz iść do lekarza?
- Przytulę cię. Co? - Nie.
Nie podchodź.
Co się stało?
Mogłaś go zerżnąć.
- Co? - Cory’ego. Mogłaś go zerżnąć.
Wtedy mogłabym to zrozumieć.
Nie rozumiem.
- Przerażasz mnie. - Hal jest terrorystą, ale mnie się boisz?
Nie chciałam w to wierzyć. Starałam się w to nie uwierzyć.
Bradley na ratunek. Jak zwykle posprzątałaś jego bałagan.
Chciałam ci powiedzieć wiele razy.
Czyli to prawda. To jest prawda.
- Pozwól mi... - Nie!
- Zaraz mnie trafi szlag. Cofnij się. - Okej. Dobrze.
Ta pieprzona przypinka.
- Co? - Pieprzona Geraldine Ferraro.
- Myślałam, że ty i Cory... - Nie, Lauro. Nigdy.
Okłamał FBI. Dla ciebie.
To jest miłość.
Ja marzę o byciu z tobą w Montanie,
a ty dzielisz z nim coś takiego.
Pozwól mi wyjaśnić. Chcę ci to wytłumaczyć.
Wiem, że popełniłam wielki błąd.
Ale nie rozumiesz, że musiałam dokonać wyboru.
- Nie mogłam zniszczyć Halowi życia. - Więc zniszczyłaś nasze?
- Nie chciał skrzywdzić tego gliniarza. - O Boże. Bradley,
on zaatakował policjanta? Jezu. Co jest z tobą nie tak?
- Wiem. - Mój Boże. To dlatego...
O nie. Co ja... Nie, chciałaś Wieczorne wiadomości.
- Boże. Prawie o tym zapomniałam. - To nie fair.
Pieprzyć to.
Złamałaś każdą, kurwa, zasadę.
Jak możesz co wieczór siadać w tym fotelu?
To nieprzyzwoite.
Wiem o tym, ale naprawię to. Obiecuję.
Kłamiesz.
Wszystko, co dotyczy ciebie to kłamstwo.
Przepraszam.
- Przepraszam. - Wyjdź. Wynoś się.
- Nie... - Nie zadzwonię do FBI.
- Nie powiem o tym. - Nie...
Nie chcę mieć nic wspólnego z tą sprawą, ani z tobą.
- Nie. Zrobię wszystko. - To koniec.
Naprawię to.
- Powiedz, co mam zrobić. - Dasz sobie radę.
Zawsze przetrwasz.
Zrobisz wszystko, prawda? Tak zawsze robisz.
A teraz wynoś się, nim zmienię zdanie.
Proszę, Lauro.
Myślałam, że się razem zestarzejemy.
Naprawdę.
- Cześć, Kyle. - Czeka na ciebie?
- Nie. - Cybil, co za niespodzianka.
Nic nie mów. Zgadnę. Zapomniałaś białego kaptura.
Powiem Kyle’owi, żeby poszukał.
Gdy zostałeś dyrektorem, miałam niskie oczekiwania.
Okazuje się, że cię przeceniłam.
Tęskniłaś.
Nieważne, ile Paul Marks płaci za twoją duszę,
zapłacę dwa razy tyle.
Podaj swoją cenę.
Chcesz moje nowe udziały? Są twoje.
Zagadka rozwiązana.
Myślałem, że to panna Scarlet,
a jednak to pani White ze swoją spółką.
Naprawdę myślałeś, że będę siedzieć,
gdy banda zbirów niszczy moją rodzinną firmę?
Nie masz dość głosów, by zatrzymać sprzedaż.
Jeszcze,
ale uwierz mi, będę walczyć do końca.
Cybil, o tej porze w piątek...
UBA będzie największą stacją w kraju
z największą oglądalnością i głębokimi kieszeniami.
Musisz zaakceptować nieuniknione.
To jest zwycięstwo.
O mój Boże.
Nie wiesz.
- Naprawdę nie wiesz. - Czego nie wiem?
Okej.
Ostatnio w salonie fryzjerskim wpadłam na Genevieve Micklen.
Zwykle jej unikam.
Bo kogo obchodzą jej konie i blond pasemka?
Ale miała dla mnie wieści
i nie mogła się doczekać, by mi je przekazać.
Okej. O czym ty mówisz?
Paul Marks rozbierze tę stację na części,
a Fred pomaga mu ją wycenić.
Dział sportu, bibliotekę treści, studio, wiadomości.
Rozmontuje całą firmę,
a w tym twoją ukochaną platformę streamingową.
Teraz mnie posłuchasz?
Miłego dnia, Cybil.
Nie ma mnie.
Kurwa!
Hej, Isabello.
Cześć, Cory.
Już nie pukamy?
- Bierzesz w tym udział? - W czym?
Kurwa.
- Krwawisz? - Pewnie, że tak.
Gdy Paul stał przed pracownikami działu wiadomości
i mówił, że nie będzie się wtrącał, byliśmy podjarani.
Chciałaś chronić demokrację, czwartą władzę.
Znałaś wtedy ten plan?
Czy wymyśliliście go razem w łóżku?
Cholera jasna, Alex. Kurwa mać!
Nie mogłaś pociąć mi opon?
Zrobić cokolwiek zamiast zabijać całą cholerną firmę.
Jestem głupi.
A myślałem, że niekończąca się pandemia była najgorszym zagrożeniem.
Ale nie, bo... Jesteście nim ty i twój chłopak.
Jak to jest, że to, co trzymało nas razem...
po prostu zniknęło?
Ja pierdolę.
Okej, tak. W sumie masz rację.
Czas to wszystko rozwalić.
Niech spłonie, kogo to obchodzi?
Rozpowiadajmy teorie spiskowe i...
i pokrzyczmy na stewardessy,
postrzelajmy w spożywczakach i metrze.
Ktoś musi zapłacić za nasze cierpienie!
O Boże.
Wiesz, ile razy musiałam to znosić?
Mam dosyć twoich przemądrzałych monologów.
Niczego nie zabiłam.
Nigdy nie miałam takiej mocy.
Prosiłam o miejsce przy stole. Nie dałeś mi go.
I pozwól, że ci przypomnę, jak w Teksasie edukowałeś mnie,
że połowa serwisów streamingowych zniknie w ciągu pięciu lat,
mówiłeś: „Ten statek tonie. Trzymaj się Paula Marksa”.
No to się go trzymam.
Mówiłeś, że mam być dla niego miła.
Nie aż tak miła.
- Mój Boże. Mamy tu 20 000 pracowników. - Ani się, kurwa, waż...
udawać, że w tym budynku obchodzi cię ktoś poza tobą.
Widziałam rozliczenia. Nie ma czego ratować.
Miałeś rację. Nie ma czego.
Weźmiesz odpowiedzialność
za choć jedną rzecz, która się tu dzieje?
A teraz przepraszam, ale muszę stworzyć firmę.
A ci pracownicy, którzy cię niby tak obchodzą,
choć wcale tak nie jest?
Pójdą ze mną i będę im płacić tyle, na ile zasługują.
Tak, Leonardzie! Całą skurwiałą firmę z całym wyposażeniem.
Sprzeda nawet meble, nim to się skończy.
Hej, przynieś mi lód!
Leonardzie.
Weź oddech, proszę. Jąkasz się jak idiota.
Właśnie przeprowadziłam spokojną, pełną szacunku rozmowę
z Corym Ellisonem. On wie.
Przykro mi, że cię to spotkało.
Jest źle.
- Wiesz, że odpowie. - Tak, może spróbować.
Właśnie tego nie chcieliśmy.
To żadna niespodzianka, że jest wkurwiony.
To się będzie często zdarzało.
Wiem. Chcę iść do domu.
Przyjadę jak najszybciej.
Okej. Pa.
Zawieź mnie do UBA.
Zwołaj zebranie zarządu. Ściągnij tu wszystkich.
Muszą wiedzieć, co się zaraz stanie.
Musimy to powstrzymać.
Dziękuję, Kyle. Wezmę lód. Dzięki.
Gayle, potrzebuję chwili.
Hej.
- Co tu robisz? - Ja...
Miałem okazję pogadać z twoimi kolegami.
Ale z tobą nie.
Przynajmniej nie od Teksasu.
Okej, nie mam teraz czasu rozmawiać.
- Muszę wracać. - To nie potrwa długo.
Mam 30 sekund.
Okej. W takim razie...
Wiem, że sprawdzasz Hyperiona,
rozmawiasz z inżynierami i prosisz ludzi, by naruszyli umowy NDA.
Twoja firma ma kłopoty.
Nie masz pieniędzy.
Robisz coś niebezpiecznego. I uciszasz ludzi.
A gdybyś miała na to dowody, już byś o tym powiedziała.
Ktoś zacznie mówić. To kwestia czasu.
- Jak się ma twój brat? - Co?
Bradley, już.
Jeszcze chwilę.
Włącz nagranie. Coś jest nie tak z Bradley.
Twój brat, Hal. Jak się miewa?
Jego żona wie, co dla niego zrobiłaś w Kapitolu?
Spiskowanie, podżeganie,
okłamywanie FBI, to poważne zarzuty.
Ty i Cory poszliście na całość, co?
A teraz jeszcze Laura.
Rety, wiedziała o tym i nic nie powiedziała.
Coś takiego może zniszczyć wiarygodność.
- Nie mieszaj w to Laury. - Ty to już zrobiłaś.
Ale możesz ją ochronić. I swojego brata.
Możesz sprawić, że to zniknie.
Zastanów się.
Udanego programu.
Za pięć, cztery, trzy...
Prezydent Rosji, Władimir Putin, w poniedziałek świętował Dzień Zwycięstwa,
rocznicę pokonania nazistowskich Niemiec przez Związek Radziecki,
i wygłosił przemowę na Placu Czerwonym, broniąc inwazji na Ukrainę.
Putin utrzymuje, że tak zwana „specjalna operacja wojskowa”
ma na celu skrytykowanie agresji Zachodu.
Prezydent Biden powiedział...
ostateczny...
Przepraszam.
Ja...
Bradley, czytaj z promptera.
Prompter, Bradley.
Chciałam coś zmienić. W jakiś sposób.
Chciałam pomóc ludziom, którzy czują się nieważni.
I zapomniani.
Bradley, co robisz?
A przez ostatnie trzy lata
wielu ludzi w tej stacji
wspierało mnie w mojej misji.
Chcę im podziękować. Mia Jordan.
Przestań mówić.
Charles Black, Gayle Burns, Stella Bak i Alex Levy.
Co?
I chcę podziękować wam, naszym widzom, że miałam zaszczyt
pojawiać się co wieczór w waszych salonach i przedstawiać wam wiadomości.
To był prawdziwy przywilej.
Spełnienie marzeń.
Ze skutkiem natychmiastowym zwalniam się z UBA z powodów osobistych.
To mój ostatni program.
Dziękuję, że go oglądaliście. Uważajcie na siebie i dobranoc.
Wyłącz to. Puść reklamy.
- Zejdź mi z drogi. - Hej.
Bradley! Co się dzieje?
- Bradley? - Stój! Porozmawiaj ze mną.
Nie mogę. Muszę iść.
Hej, muszę wiedzieć, co się dzieje. Bradley!
Masz coś? Nie odbiera.
Dzwoniłem do biura. Nie odbiera.
Gdzie ona jest?
Dzwonili z Timesa, NBN, Bloomberga. Co mam im powiedzieć?
Że nie wiem, co się dzieje z Bradley,
że dostaję ataków paniki
i że Alex i miliarder, którego posuwa,
chcą sprzedać naszą firmę na części i to na naszych oczach.
- Czyli... - Nic. Nic im nie mów.
Dowiedz się, czy Bradley jest w budynku.
- Widziałeś? - Tak, widziałem.
Rozmawiałaś z nią? Co mówiła?
Nie, nie to. To.
Co to jest?
The Vault. Właśnie wrzucili.
Twierdzą, że wykorzystywałeś Bradley.
Że umieściłeś ją w tym samym hotelu...
KOLEJNY DRAPIEŻNIK W UBA
...kierowałeś jej karierą w UBA.
A gdy cię odrzuciła, zemściłeś się, ujawniając jej związek z Laurą.
Pieprzony Paul Marks.
Cory, to prawda?
- Co znowu? - Ochrona tu idzie.
Mają cię wyprowadzić z budynku.
Napisy: Agnieszka Otawska