Umowa między UBA i Paulem Marksem
jest o krok bliżej podpisania,
po tym jak zarząd UBA oficjalnie zarekomendował,
by udziałowcy zagłosowali w sprawie sprzedaży na zebraniu za miesiąc.
Krytycy nazywają tę umowę lekkomyślną, a nawet niebezpieczną.
Jako była pracownica UBA muszę się z tym zgodzić.
Czy miliarder z wyjątkowo silną awersją do prasy
powinien dostać klucze do firmy medialnej z tradycjami
w czasach, gdy prawda liczy się bardziej niż kiedykolwiek?
Wszyscy są zazdrośni.
Ludzie robią sporo hałasu wokół umowy.
Firmy technologiczne nie powinny się mieszać.
Ludzie tacy jak ja mają za dużo wpływu.
Słyszeliśmy to.
Prawdopodobnie jestem ostatnią osobą, która powinna tu stać,
bo jestem pewnie jedyną osobą,
która nie ukończyła liceum.
Ale chcę, by to było jasne.
Wiem, że to, co robicie, jest ważne i chcę to wspierać.
I właśnie dlatego
jestem tu, by słuchać, być dostępnym i rozpocząć rozmowę.
Jeśli macie jakieś pytania, strzelajcie.
Tak. Co uważasz o ataku hakerskim? Wiemy, kto za nim stoi?
Teoria robocza brzmi, że to Rosjanie.
Ale chętnie zaangażuję w to moich techników
i dotrzemy do prawdy.
Możecie być pewni, że od tej pory wasze dane będą bezpieczne.
Takie rzeczy nie mają miejsca w Hyperionie.
Co z ludźmi pracującymi w The Morning Show?
W takich sytuacjach ludzie są często zwalniani.
Zamierzam powiększyć dział wiadomości, a nie go zmniejszyć.
Jest trochę za wcześnie na szczegóły,
ale gdy podpiszemy umowę, przejrzymy dane.
Tak, Alex. Nie musisz podnosić ręki.
Hyperion to firma międzynarodowa
i jesteś w bliskich relacjach z rządami, oligarchami...
Nie wiem, czy tak bym to opisał, ale...
Skąd mamy mieć pewność, że informacje o Hyperionie
nie będą podkolorowane przez te relacje?
Na przykład?
Twoja firma ma umowy z organami egzekwowania prawa.
Alex, to nie jest konferencja prasowa.
- Zostawimy to na później. - Zadajemy pytania.
- W porządku. - Tylko pytam.
Tak. A było tam pytanie?
Istnieją obawy, że policja w Arizonie
wykorzystuje twoje oprogramowanie do profilowania na tle rasowym.
Norma Rae nie ma dziś litości.
Nie jestem pewien, jak skomentować plotkę.
Mówię tylko, że możemy mieć konflikt interesów.
W kilku kwestiach.
- Tak. - Już mówiłem.
Nie zamierzam wam mówić, co jest, a co nie jest warte publikowania.
To jest zadanie Stelli Bak i ona ma do tego kwalifikacje.
To odpowiada na twoje pytanie?
Nie do końca.
Okej. Może pomówimy o tym później?
O Boże. Jaja sobie robisz?
Alex, jeśli mogłabyś nie oskarżać naszego nowego partnera
o profilowanie na tle rasowym mieszkańców Arizony, to byłoby super.
Nie wiem, co on robi, ani z kim to robi.
Uznałam, że rozsądnie będzie spytać.
Prawnicy z chęcią ci opowiedzą o zainteresowaniach biznesowych Paula.
Ale cokolwiek osobistego dzieje się...
Przepraszam. Osobistego?
Widziałem wasze przybycie w stylu Miss Saigon. Wszyscy widzieli.
Chodzi ci o to, że samodzielnie namówiłam go do powrotu
i uratowałam twoją umowę?
Którą najpierw zniszczyłaś? Nie.
Nie możesz wzniecać pożaru i czekać na ciastko, gdy go ugasisz.
Okej, rozumiem. Dobra? Rozumiem.
Wypchnęłam go z łodzi. Wciągnąłem z powrotem.
Było to pochopne.
Ale mamy go z powrotem, więc dobrze go sprawdźmy.
Chcę przeprowadzić z nim wywiad.
Jesteśmy blisko mety negocjacji,
- które trwały pieprzone dwa lata... - Dwa lata.
...i pochłonęły uwagę prawników od stolicy po Westchester,
więc może nie wpływaj tą swoją cholerną łódką
prosto, kurwa, w skały?
Okej, Cory. Chcę, by to się udało tak bardzo jak ty.
Ale wielu ludzi jest sceptycznych.
- Rozumiem. Wiem o tym. - Świetnie.
Chcesz być partnerką. Chcesz miejsce przy stole dla dorosłych.
Ale to nie twoja kolej, Alex.
Musisz przestać go męczyć. Koniec. Sprawdziliśmy go.
Ja nie.
Puk, puk.
Kiepski moment?
- Ależ skąd. Wchodźcie. - Już wychodzę.
- Dzięki, Cory. - Dziękuję, Alex.
Miło cię znowu widzieć.
Ciebie też.
Okej.
O co chodziło?
Witam we wspaniałym świecie zarządzania artystami.
Cześć.
- Hej. Jesteśmy wcześniej. - Hej.
- A to nowość. - Okej.
- Zapewne Cheryl. Cześć. - Wybacz.
- Miło cię wreszcie poznać. - Okej.
- Ciebie też. - Na żywo jesteś jeszcze ładniejsza.
Dziękuję.
- A to pewnie jest Taylor. - Tak.
- Taylor, cześć. Okej. - Przywitasz się?
Cześć. Już dobrze. Tak?
- Jestem twoją ciocią Bradley. - Tak.
- Spójrz na nią. - Ma twarz mamy.
- To mnie trochę przeraża. - Tak.
- Tata. - Jestem tatą.
To ja. Mam dziecko.
- Wchodźcie. - Dzięki.
Czujcie się jak w domu.
Cheryl, nie mam pojęcia,
- jak sobie z tym poradzić. - Nie.
Nie martw się. Są porąbane.
- Tak to się robi. - Tak.
Nie mogę się doczekać wiadomości.
Tak.
Nie wiem, czy mamy czas przy twojej liście rzeczy do zrobienia.
Serio?
- Może następnym razem? - Tak.
Wasza sypialnia jest tam...
- Dziękuję. - Zaraz dołączę.
- Szykujesz się na apokalipsę? - Nie pozwolę wam umrzeć z głodu.
Pójdę pomóc twojej uroczej żonie.
Wyślę ci rzeczy z domu mamy.
- Jej figurki by tu pasowały. - Figurki?
Okej. Tak, byłoby miło.
- Miło poznać. - Tak.
- Na razie. - Tak.
- Glen. - Fajny facet.
- Stella Bak. Oto ona. - Co słychać?
- Opóźnienie? - Wybacz. Tak.
Sport chce rozszerzyć ofertę programów, bazując na mojej drużynie Formuły 1.
- Mieli sporo pomysłów. - Tak.
Mają zakaz wyjazdów integracyjnych.
No proszę, prowadzisz dział wiadomości.
No proszę, kupujesz stację telewizyjną.
Wiedziałem, że skończysz w takim miejscu.
Pamiętam, jak mówiłeś, że nie nadaję się do technologii.
Zignorowałaś mnie i otworzyłaś własny start-up.
Tak.
Przyglądałem ci się.
Jesteś jednym z powodów mojego zainteresowania.
Wiadomości UBA. Co jest na twojej liście życzeń?
Od razu do rzeczy.
- Mam opóźnienie. - Tak.
Chcę więcej polityki, zaczynając od wyborów.
Nawet Pokolenie Z ogląda telewizję, gdy demokracja wisi na włosku.
Okej.
I mamy mały udział w rynku cyfrowym.
UBA mogłaby skorzystać na waszej wyszukiwarce
i stworzyć stronę z nagłówkami na podstawie historii wyszukiwania.
Potrzebujesz zasobów, by móc działać dzięki mojej technologii.
Dlaczego tu jesteś?
I nie mów, że po to, by ratować czwartą władzę.
To miejsce ledwie zipie, odkąd rządzi tu Cory. Nie uważasz?
Mieliśmy sporo problemów.
Czego go chronisz?
Paul. Już czas.
- Już czas. Okej. - Amanda.
Stella.
Miło cię widzieć. Porozmawiamy jeszcze. Chodźmy na drinka.
Co dalej?
Co za widok!
Nie bez powodu nazwa to „Szczyt”.
Empire State Building wygląda pięknie.
Przypomina mi się Bezsenność w Seattle.
Tak. Widziałem ten film już 20 razy.
- Serio? Nie widziałam. Dobry? - Tak.
- Spodoba ci się. - Tak.
- Naprawdę... - Serio?
Nie spodobałby ci się.
- To przez te emocje. - Chyba jest głodna.
Dajcie nam chwilę.
Już dobrze. Mama cię nakarmi.
- Uwielbiam ją. - Tak?
O rety. Tak, jest niesamowita.
Nie spieprz tego.
Tak. Spróbuję tego nie spieprzyć.
Hej. Nie to miałam na myśli. Jestem z ciebie dumna.
Mogę ci coś powiedzieć?
Tak.
Zgłoszę się na policję za to, co zrobiłem w Kapitolu.
Co?
Za dwa dni
odeślę Cheryl i dziecko do domu
i pójdę do biura terenowego FBI.
Ona nic o tym nie wie,
więc doceniłbym, gdybyś jej nie mówiła.
O Boże, Hal.
Nie muszę ci mówić, jakie to jest głupie, prawda?
Znajdą mnie.
Oszala... Przeglądają nagrania.
- Zgarniają wszystkich. - O Boże.
Kara jest łagodniejsza, jeśli sam się zgłosisz.
O Boże.
Nie chcę, by FBI wyważyło mi drzwi i mierzyło z broni...
Nie, Hal. Nie.
Brad, nie będę cię w to mieszał.
Niby jak?
Pięć minut po tym, jak się przyznasz,
FBI oskarży mnie o zniszczenie dowodów
i składanie fałszywych zeznań.
Jedno i drugie to przestępstwa.
Nie, przykro mi. Nie możesz tego zrobić.
Musimy to zostawić za sobą. To jest już załatwione.
Podjąłem decyzję. Zrobię to.
Chciałem dać ci znać.
- Cześć. - Cześć.
Wzywałaś mnie. Chcesz pogadać?
Tak. Wejdź. Usiądź.
- Co mogę dla ciebie zrobić? - Mam prośbę.
Chcesz poznać ulubionego oligarchę?
Nie. Chcę przeprowadzić z tobą wywiad.
W moim programie.
Wiem, że nie lubisz wywiadów.
- Ale ludzie są sceptyczni. - Ty tak twierdzisz.
To uzasadniona obawa naszych udziałowców.
A to będzie piękna szansa, żebyś ich uspokoił i pokazał im,
- dlaczego mają poprzeć tę umowę. - Tak.
I to będzie świetna szansa dla ciebie.
Zgodziłem się. Chętnie to zrobię.
- Tak. - Więc...
Nie ma pytań z wyprzedzeniem?
Tak to u ciebie działa, prawda?
Tak.
Zakładam, że nie masz z tym problemu.
Okej. Pasuje ci czwartek?
Czwartek. Ten czwar...
- Ten czwartek? - Tak.
W przyszłym tygodniu muszę być w Teksasie, więc wybacz.
Nie. Tak, czwartek. Świetnie. Niech będzie czwartek. Idealnie.
Gdzie?
Masz dom w tej strefie czasowej?
Mój dom w Hamptons.
- Amanda to przygotuje. - Świetnie.
Myślałaś, że odmówię?
Tak. Tak jakby.
Myślę, że masz rację.
Nie chcę, by były jakieś nieporozumienia odnośnie do tego, co się dzieje...
- Tak. - ...w kwestii umowy.
Tak, właśnie.
Jasne. To załatwione. Świetnie.
To znaczy, czwartek w Hamptons. Fajnie. W porządku.
- Nie mogę się doczekać. - Ja też.
Świetnie. Okej.
- To twoja garderoba. - Kurwa.
Nie ja powinienem wyjść?
Zaszalejmy. To nasza rocznica.
Co? Dopiero w czerwcu.
Wcale nie. 30 kwietnia. Nie pamiętasz?
Trzymaliśmy się za ręce przy programie o kostnicy.
- Romantycznie. - Od wtedy liczysz?
- A ty od kiedy? - Od pierwszego pocałunku.
Pakiet dla nowożeńców nad Niagarą.
Butelka szampana. Wodospad.
Pakiet dla nowożeńców?
Tak go nazywają, ale...
Okej.
- Okej? - Okej.
Hej... Bardzo subtelnie.
Sprawdźcie Paula Marksa. Robię z nim wywiad.
Czekaj, co? Ponoć ma alergię na kamerę.
Właśnie mu przeszła.
Okej. Cory się zgodził?
Nie potrzebuję pozwolenia Cory’ego.
Chcę, by świat wiedział, że nie mamy nic do ukrycia.
Okej. Zrobimy to. Za dwa dni.
Co?
- Co? - Nie.
Nie przygotuję wywiadu w dwa dni.
Zwłaszcza dla niego.
To niemożliwe.
Na chwilę zapomnisz o życiu prywatnym.
Chwila. Wy jesteście waszym życiem prywatnym.
Będzie fajnie.
Będziecie się przytulać i czytać artykuły.
- Strasznie cię to bawi. - Tak.
Pracuje nad tym cały dział badań.
Zrobimy to. Damy radę. Wy dacie.
Pieprzyć to. Zróbmy to.
Okej. Zrób rozeznanie,
dowiedz się, z kim jest spokrewniony, z kim sypiał.
- Może ktoś zechce mówić. - Dobra.
Świetnie.
W ciągu ostatnich 20 lat kupił albo założył mnóstwo firm.
Ktoś na pewno coś wie. Albo go nienawidzi.
Okej. Do dzieła. Damy sobie radę.
Masz chwilę?
- Tak. Wejdź. - Świetnie.
Ty...
Znałaś Paula Marksa w Dolinie Krzemowej, prawda?
Krótko. A co?
Jaki wtedy był?
Nie wiem. Taki jak teraz.
- Czarujący. Wysoki. - Jasne.
A słyszałaś o nim jakieś plotki?
Co dokładnie?
Wiesz, ucieczka z miejsca wypadku, martwe striptizerki,
transfuzja krwi od dwunastolatka.
Tego typu rzeczy.
Szczerze mówiąc, ledwie go znałam. Wciąż studiowałam.
Więc...
Jasne. Myślałem... Może.
Czemu chcesz wiedzieć?
On i Alex chcą usiąść i porozmawiać oficjalnie.
Jeśli coś ci przyjdzie do głowy...
Tak. Jasne.
Okej. Dzięki.
Zwiedzę pięć dzielnic.
A na Staten Island płynie prom, który mija Panią Wolność.
- Za ile? - Za darmo.
Serio?
Dodajemy to do listy.
Pamiętaj, że musimy iść z małą do FAO Schwarz.
A może wpadniecie do UBA?
Możemy?
Tak, potraktuję was jak VIP-ów.
Możecie zobaczyć, jak nagrywam segment do Wiadomości.
Tak, proszę. Tak.
Cała przyjemność po mojej stronie.
Dziękuję. To ekscytujące. Nie mogę się doczekać, aż wszystkim powiem.
Ale czad. Nie wiem, w co się ubrać.
Wyglądasz niesamowicie.
- Dziękuję. - Prawda?
- Tak. - Wiem, że już tu byłeś.
Tak, dawno temu.
Hal, miło cię widzieć. A ty to pewnie Cheryl.
Tak. Dziękujemy za traktowanie jak VIP-ów.
Nie jest tak efekciarsko jak w TMS, ale dajemy radę.
Bradley, mamy problemy techniczne, więc sygnał może paść.
Nie ma sprawy. Dzięki, że to zorganizowałaś.
Wiem, że w pośpiechu.
Myślę, że powinniśmy poczekać do przesłuchań w czerwcu.
Porozmawiamy później.
To będzie w wiadomościach?
Tak, będzie.
- Przejdziecie tam? - Jasne.
- Zaczynamy? - Już odliczam.
- Dziękuję. - Pięć, cztery, trzy...
WIECZORNE WIADOMOŚCI
Ryder Flynt. Dziękujemy, że dołączyłeś.
Czekasz na proces
w sprawie ataku na policjanta szóstego stycznia.
Zgadza się?
Uważałem, że nie miał prawa
zakazywać nam wstępu.
To dom ludu. A lud został wykiwany.
Więc musiał zareagować.
Uważałeś, że wybory w 2020 roku zostały sfałszowane?
Na sto procent.
I po wszystkim, czego dowiedziałeś się od tamtej pory, wciąż tak uważasz?
Nie.
Gdybyś wiedział, że twierdzenia byłego prezydenta były bezpodstawne...
To zostałbym w domu.
Ja...
Straciłem pracę.
Rodzina ze mną nie rozmawia.
Chciałabym się przy tym zatrzymać.
Utrata rodziny. Uważasz, że to było tego warte?
A jak myślisz?
Myślę, że nie zastanawiamy się nad skutkami ubocznymi.
Nie śpiesz się.
Myślałam, że TMS może promować
- wywiad Alex z Paulem. - Tak.
Zwiększyć naszą oglądalność, pomóc UBA+.
Dobry pomysł. Będę miał tonę materiału dodatkowego.
Załatw nam nagranie z wywiadu, to skleimy z tego zwiastun.
Wykorzystamy hałas wokół umowy.
Świetnie. Tak.
Stella, co ty na to?
To twój program. Rób, co chcesz.
Mówię tylko, że musimy być ostrożni.
To nie może wyglądać, jakbyśmy chcieli go uszczęśliwić.
Wiesz, że Alex tak nie robi.
Jak przygotowania? Znaleźliście coś ciekawego?
Nie. Nie mamy zbyt wiele czasu.
Czyli nic?
Łatwiej znaleźć Jimmy’ego Hoffę
niż jego szkolne zdjęcia.
Ale czy to ważne? To ma być nasza runda honorowa, prawda?
- Chyba skończyliśmy. - Tak.
Okej. Dobra.
Czy wy...
Hej, Chip.
- Tak. Okej. - Tak.
Chciałaś o coś...
Musimy pogadać.
Dzień z rodziną w pracy?
Żona Hala chciała zobaczyć studio.
Ciekawy wybór, by przeprowadzić ten wywiad dziś.
Był w planie od dawna.
Bradley...
mamy problem?
Nie.
Bo z doświadczenia wiem,
że gdy zjawia się Hal, to wszystko się pierdoli.
Zajmuję się tym.
Jak ostatnim razem?
Nie wtrącaj się.
Myślisz, że pomagasz, ale tylko pogarszasz sprawę.
Napraw to albo ja to zrobię.
- Hej. - Cześć.
Wybacz spóźnienie.
Też tęskniłam.
- Muszę się napić. Możemy? - Okej. Tak.
Mówiłam ci? Audra chyba jest w ciąży.
Co? Naprawdę?
Tak. Przechodziłam obok jej garderoby, było ciemno,
siedziała przed lustrem...
- Proszę. - Dziękuję.
- ...i głaskała się po brzuchu. - Może medytowała.
Audra medytowała?
Gadała podczas minuty ciszy upamiętniającej 9/11.
- Tak. - Jak sobie radzisz
z tym całym wariactwem?
Jakim wariactwem?
Paul Marks. Jaki on jest?
Tak. Umowa jeszcze nie jest podpisana.
I kto wie, czy będzie.
- Jasne. - Tak.
Co my robimy?
To znaczy?
Spotkałyśmy się u Cory’ego.
Zaprosiłaś mnie na kolację i odwołałaś.
Dziś nagle zadzwoniłaś i jednak wyszłyśmy.
I nie wiem, o czym myślisz, ale nie o nas.
Ja naprawdę... Chciałam się z tobą spotkać.
Naprawdę? Czy chciałaś się napić?
Przyjechał Hal z Cheryl i dzieckiem i...
Jasne. Hal.
Nie, to nie tak. Wiem, że go nie cierpisz.
- Nieprawda. - Prawda.
Nieważne. Nie szkodzi. Nie chcę o tym mówić.
Porozmawiaj ze mną. To wygląda jak kiepska randka.
Powinnam już iść. Będą się zastanawiać, gdzie jestem.
Bradley, to ja. Możesz mi powiedzieć wszystko.
Jestem rozbita, okej? Nie chcę cię ciągnąć w dół.
Przepraszam.
Poproszę o rachunek.
Tak.
Hej.
Naprawdę bardzo mi się podobał ten wywiad.
- Tak? - Zrozumiałem.
Wiele dla mnie znaczył.
Nie chcesz iść siedzieć.
Myślisz, że jesteś twardy.
Posłuchaj mnie. Muszę to zrobić dla mojej rodziny, dla trzeźwości.
- Dla trzeźwości? - Tak!
O Boże. Nie wykorzystuj uzależnienia, żeby coś udowodnić.
To chujowe zagranie.
A pomyślałeś, co się stanie ze mną?
O Boże. Masz rację.
Nie pomyślałem, co się stanie z tobą,
poza tym, że mogłaś usunąć nagrania, prawda?
- Wszystkie. - To...
To myślałem, że zrobisz, gdy wyjeżdżałem.
A potem zobaczyłem je w telewizji i pomyślałem: „Po co to wykorzystała?”.
A potem... Nie.
Zrozumiałem, że dla kariery zrobisz wszystko.
- Ja? - Tak.
Zniszczysz nam życie. Wiesz o tym?
Wiesz co? Uczyłem się od najlepszych.
Doniosłaś na tatę. To zniszczyło nam życie.
Tylko tobie nie.
Tobie się to przysłużyło.
Jaja sobie robisz? Myślisz, że to planowałam?
Że przyjadę do Nowego Jorku i jakimś cudem...
O czym ty w ogóle mówisz?
Wiem, jak to jest patrzeć na ojca i nie mieć do niego szacunku.
Żadnego.
Nie chcę, by córka tak na mnie patrzyła.
To by mnie zabiło.
Myślisz, że będzie szanowała tatę,
który skończył w pierdlu jak nasz?
Zniszczysz jej życie. Tak jak życie Cheryl i moje.
Wiesz co? Jesteś pijana.
Napij się wody, nim pójdziesz spać.
Prawdziwy święty z ciebie. Serio?
Hej.
- Hej. - Hej.
Jesteś wcześnie.
Tak, musiałam ogarnąć parę rzeczy z biurka.
Co się dzieje?
Tak, ja... Naprawdę doceniam, że...
zawsze mnie wspierasz i bronisz, odkąd tu jestem.
To wiele dla mnie znaczy.
Okej, to brzmi jak pożegnanie.
NBN próbuje cię podkraść?
Nie, czasem zapominam to powiedzieć, a wiem, co dla mnie zrobiłaś.
Tak. A wcale nie musiałaś.
Wiem. Okej.
- O Boże. Muszę iść. - Tak.
Robię dziś wywiad z Paulem Marksem.
Wiem, po prostu jest...
Co?
Chip znalazł pewne informacje na jego temat
i będę musiała go mocno docisnąć.
- Naprawdę? - Tak.
- Cóż... - Nie jest dobrze.
Umowę może trafić szlag,
a nie chcę zawieść ludzi.
Ale jeśli naprawdę jest coś,
- to nie lepiej wiedzieć teraz... - Tak.
- ...niż za późno? - Wiem.
Tym się zajmujemy. Pociągamy ludzi do odpowiedzialności.
Zgadza się. Tym się zajmujemy.
Tym się zajmujemy.
- Tak. - Okej. Jestem w pobliżu.
- Tak. Okej. - Okej.
- Dobrego wywiadu. - Dzięki.
Boże, długo się jechało.
- Tak. - Do dzieła.
Wchodzimy?
- Tak. - Do dzieła.
Halo?
Halo!
O rety.
Jest przyjacielski.
- Cześć. - Trafiliście.
Nie jesteś ubrany.
- Nie jest łatwo. - Słucham?
Droga jest nieoznakowana.
Jasne. Nie, trafiliśmy.
Masz tu piękny, ukryty skarb.
Pewnie zajmie wam to kilka minut, żeby wszystko ustawić.
Czujcie się, jak u siebie, a ja się przygotuję.
Chodź, mały.
Okej. Cześć.
Nie. Dzięki.
Dobrze?
Okej.
Przepraszam. Jakie są zasady?
To znaczy?
Znam cię? Nie znam cię?
Tak. Pomyśl o tym tak, jakbyśmy się spotkali pierwszy raz.
Łatwizna.
- Miło poznać. - Miło poznać.
Dobra.
Chip.
Okej.
- Gotowi? - Tak.
- Gotowi. - Do roboty.
Zacznijmy filmować.
Czemu nie udzielasz wywiadów?
- Nie chcę cię urazić. - Proszę, uraź.
Uważam, że są stratą czasu.
Ludzie mają swój cel
i chcą, by ta druga osoba przyznała im rację.
A ja wolałbym zrobić cokolwiek innego.
Wolałbym iść na polowanie.
Wolałbym stać w kolejce.
To dlaczego zgodziłeś się na ten wywiad?
Bo uważam, że ta umowa jest ważna i poprosiłaś mnie.
Gdy ktoś z twoimi zasobami
kupuje firmę taką jak UBA,
pojawiają się pytania.
Dlaczego chcesz dodać medialne imperium do portfolio?
Bo takiego nie mam.
Jesteśmy twoim trofeum?
Nie. Uważam, że UBA ma świetny potencjał zarobkowy
i nie cierpię fake newsów.
Mówi gość od technologii.
Jasne. Okej. Rozumiem.
Myślę, że się zgodzimy, że jest zdrowiej wypalić paczkę papierosów
niż zalogować się do Twittera.
Powodzenia z odciągnięciem ludzi.
Wiadomości da się naprawić.
Chcę spróbować, nim będzie za późno.
I uważasz, że ty możesz to zrobić?
Nie widzę innych chętnych.
Skąd pomysł, że się do tego nadajesz?
Poprzeczka jest ustawiona dość nisko.
Wygląda na to, że nie masz szacunku do dziennikarzy.
Powinniśmy się martwić,
że łączymy się z kimś, kto nas nie szanuje?
Mógłbym zadać to samo pytanie.
Uważałaś, że jestem zły dla UBA i dlatego nie poleciałaś Hyperionem One.
Powinienem się martwić?
To się stało, prawda? A to jest Alex Unfiltered.
To mogło się stać, ale nie miało nic wspólnego z szacunkiem.
Istniały i wciąż istnieją obawy dotyczące zakupu tej firmy
i ludzie wciąż się zastanawiają.
Słyszałem. Nie ukrywałaś tego.
Dlatego stałaś przed moim hotelem?
Wiesz co? Może zróbmy krótką przerwę?
- Okej. - Dobrze?
- Zaraz wrócę. - Okej.
W porządku?
Tak.
Okej. Zapytasz go o studentkę Stanforda?
Hej, przyszpil go.
Wiem. Robi się.
Okej.
Prowadziłeś inkubator w Palo Alto, byłeś mentorem młodych innowatorów.
Tak. W erze bańki internetowej.
Czas wspaniałych pomysłów.
Ale potem odszedłeś.
Tak. Prace w dziale aeronautyki nabierały tempa.
Spędzałem coraz więcej czasu w Teksasie.
Żałujesz czegoś?
Nie rozumiem pytania.
Była studentka Stanforda, która była w tym inkubatorze,
twierdzi, że napisała kod.
Kod, z którego powstał system analizy danych,
który sprzedajesz rządom na całym świecie.
Rozwijaliśmy to oprogramowanie latami
i przeszło setki zmian, nim stało się tym, czym jest dziś.
Tak. Ale do niej należał pierwotny pomysł.
Pierwotnym pomysłem, jeśli dobrze pamiętam,
była blokada sygnału GPS dla aktywistów i dysydentów,
którą odrzuciły różne firmy inwestycyjne.
A potem ty to kupiłeś.
Pomysł wart miliard kupiłeś za 50 tysięcy.
- Tyle zapłaciłeś? - Kupiłem kilka pomysłów
z tego inkubatora.
A te umowy były wtedy standardem w branży.
Standardem w branży było też,
że reżyser pieprzył aktorkę na kanapie podczas przesłuchania...
Albo prowadzący wiadomości miał przycisk pod biurkiem do zamykania drzwi.
Jesteś bogaty, bo ukradłeś innym pomysły?
Nigdy nikogo nie zmusiłem do podpisania umowy.
Ta osoba sama sprzedała swój pomysł.
Ale kazałeś jej podpisać NDA, a potem zabrałeś pomysł
i zmieniłeś go w narzędzie do kontrolowania.
Oboje rozumiemy ideę umowy NDA.
Jedna osoba wygrywa, a druga siedzi cicho.
Czy to uczciwe wykorzystywać ją przeciwko młodym studentom,
którzy nie mają jeszcze doświadczenia,
by zrozumieć, jakie konsekwencje ma umowa, którą podpisują?
Każda zaangażowana osoba była dorosła.
Ta studentka nie czuła się z tym dobrze.
Cierpiała z powodu depresji
i próby samobójczej.
Przykro mi. Nie miałem o tym pojęcia.
A chcesz coś powiedzieć?
Tej byłej studentce?
Ludziom oglądającym wywiad?
Uważam, że...
Sypiałem na podłodze w mojej fabryce.
Czasem po kilka tygodni.
Gdy opracowywaliśmy prototyp Hyperiona One,
moi inżynierowie i ja pracowaliśmy po 18, 20 godzin codziennie.
Gdy się na czymś skupiam, blokuję wszystko inne.
Gdy wreszcie wróciłem do domu, mojej żony już nie było.
Zabrała wszystko, co należało do niej, i dom był pusty.
Nie wiem, jak długo jej nie było. Może kilka tygodni.
Musiałem się sobie dobrze przyjrzeć.
Temu, jak traktowałem ludzi. Kosztom tego, co robiłem.
Wtedy zmieniłem polityki firmy
oraz własne zachowanie i poglądy.
Więc jestem tej studentce winien co najmniej
rozmowę.
Kolejne pytanie.
Prezydent mówi, że szuka rozwiązania na obecny impas,
a liderzy Kongresu nie zgadzają się z kilkoma punktami.
A po przerwie...
Po przerwie...
Co się dzieje?
Bradley!
Po przerwie przyjrzymy się nauczaniu w domu.
Poznamy matkę, która w czasie pandemii
postanowiła, że jej dzieci nie wrócą do tradycyjnej klasy.
I kończymy.
Cześć.
- Brad nie ma. Jest... - Wiem. Przyszłam do ciebie.
Mogę wejść?
Osądziłam cię, zanim cię w ogóle poznałam.
To ma sens.
Myślę...
Myślę, że kazałam jej wybrać między nami, gdy wasza mama była chora.
Myślę, że tak się czuła i to nie było fair.
Być może zachęcałam ją...
by wykreśliła cię z życia.
Byś mogła mieć ją całą dla siebie?
Przepraszam.
Chodzi mi o to...
Bradley chce ze mną być i ja też tego chcę.
Ale gdy jadłyśmy kolację,
wydawało mi się, że boi się to znowu zacząć.
I myślę, że ma to wiele wspólnego z tobą.
Z tym, że cię oceniłam.
Nie rozmawia ze mną o takich rzeczach.
- Ja nie... - Myślę, że się boi.
- Bo gdy pozwala ci się zbliżyć... - To ja to psuję.
- Nie. - Tak.
Patrzysz na nią w sposób, w jaki nikt inny nie potrafi.
Nie może się przed tobą ukryć.
Jeślibyś nas wsparł, to znaczyłoby wiele dla Bradley i dla mnie.
Jeśli dostałabym szansę, wiem, że byłaby ze mną szczęśliwa.
Przemyślę to.
Przemyślę to, okej?
Fajnie było.
Kiedy wyjdzie?
Za tydzień. Zmontujemy w weekend.
Alex, wracasz do miasta?
Tak, za chwilę. Dzięki, Chip.
Mam kilka pomysłów co do programu,
jeśli chciałabyś pogadać podczas jazdy.
- Mia nas ściga... - Tak, dobrze.
Jasne. Zadzwonię z auta.
Chip, chodźmy.
- Tak. - Przepraszam. Odprowadzę was.
Uważajcie z zakrętem.
- Dzięki. - Nie ma za co.
- Miłego dnia. - Dzięki.
Przeżyłeś to.
Nie oszczędzałaś mnie.
O to w tym chodzi.
Jestem ciekawy.
Jak się o niej dowiedziałaś? O studentce.
Wiesz, że nie mogę powiedzieć. I nie wiem, kto to jest.
Cóż, należało mi się.
Dobrze, że o tym wspomniałaś.
- Dobrze? - Tak.
Większość ludzi, by mnie za to nie dojechała, ale ty tak.
Zaimponowałaś mi.
UBA ma pewne standardy, a ta umowa tego nie zmieni.
Nawet jeśli do niej dojdzie,
to nie tak, że wylądujemy w jednym łóżku.
- Mówiąc metaforycznie. - Jasne.
Wiesz?
I dosłownie.
Nie. Nie jesteśmy w jednym łóżku.
I tak powinno pozostać.
No to się ze sobą zgadzamy.
Nigdy nie byłem bardziej zgodny.
Nie powinniśmy tego robić.
Racja. Nic nie zaszło.
Wezmę mój... Nie wzięłam... Nie wzięłam płaszcza.
Nie, gdzie jest... Mam go w...
Zapomniałam jeszcze czegoś?
Zapomniałaś jeszcze czegoś? Chyba nie.
Chyba nie.
Weźmy ślub nad Niagarą.
- Co? - Zróbmy to.
Załatwmy sędziego i świadków,
jakieś dziwne stroje i to, kurwa, zróbmy.
Czy to „tak”, czy...
Nie.
- Nie. - Przepraszam.
Myślałem, że tego chcesz. To co...
Co? Czekaj... Źle to wszystko odczytałem?
Od trzech miesięcy podrzucasz mi wskazówki
i mówiłaś o pierścionku.
Może nie oświadczyłem się w najlepszy sposób.
Planowaliśmy ważny wywiad.
Ale...
Powiedz, czego chcesz. To zrobimy.
Powiedz mi, czego chcesz.
Chcę, byś spytał z mojego powodu.
A nie z jej.
To niedorzeczne.
Daj spokój.
Hal?
Cheryl?
B, ZMIENIŁEM ZDANIE. (NA TEMAT WIELU RZECZY)
DZIĘKI ZA WSZYSTKO.
JEDZIEMY, BY UNIKNĄĆ KORKÓW. KOCHAM CIĘ, H
To była miła pobudka.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Proszę. - O Boże.
Okej.
Cory.
Hej. Za wcześnie?
Nie, nigdy.
Cokolwiek Alex wymyśliła z wywiadem, nie martw się.
Nie wykorzystamy tego, o ile nam nie podpasuje.
Poszedł całkiem nieźle. Myślę, że zostanie dobrze odebrany.
Dobrze to słyszeć. Alex jest...
Podchodzi do pracy z pasją.
Była fenomenalna.
Naprawdę niesamowita.
Prawdę mówiąc, zwaliła mnie z nóg.
No to...
Rozumiesz, dlaczego jest kluczowym aktywem firmy.
Pewnie.
Wiem, że marketing upiera się na nowe logo,
ale nie uważam, że Hyperion musi się aż tak wyróżniać.
Niech to będzie coś prostego. Im mniej tarcia, tym lepiej.
Dobrze. To tu się rozumiemy.
Okej. Pogadamy później.
Świetnie. Ja...
Laura.
- Hej. - Hej.
Przepraszam za kolację. Byłam okropna.
I... Wszystko było dobrze.
Z Halem.
Nic się nie stało.
Tęsknię za tobą. Naprawdę.
Sypiałem na podłodze w mojej fabryce.
Czasem po kilka tygodni.
Gdy opracowywaliśmy prototyp Hyperiona One,
moi inżynierowie i ja pracowaliśmy po 18, 20 godzin codziennie.
I jak?
Gdy się na czymś skupiam, blokuję...
Dobrze wypadasz.
Mogłaś ze mną pogadać.
Nie wiedziałem, że się tak czułaś.
Nie byłam pewna, jak się czułam.
A teraz?
Moi prawnicy się skontaktują. Odejdę po cichu.
Nie chcę, by ta zmiana stała się niekomfortowa.
Odejdziesz?
Tak będzie najlepiej.
Stella, daj spokój. UBA utknęła w przeszłości.
Potrzebują kogoś z wizją, by to miejsce odżyło.
Uważam, że tą osobą jesteś ty.
- Cory się nie zgodzi. - Jego tu nie będzie.
Wyślę ci ofertę pracy.
Gdy udziałowcy zgodzą się na fuzję, zajmiesz stanowisko Cory’ego.
To duża zmiana.
Nie obejdzie się bez krytyki.
Co zawsze mówiliśmy? Nie gramy według zasad...
Tworzymy je.
Co ty na to?
Chcesz zarządzać tą stacją?
Napisy: Agnieszka Otawska