- Dobry, Mio. - Dzień dobry, Reno.
No proszę,
to były szalone dwa tygodnie dla naszych przyjaciół w UBA.
Tysiące zhakowanych maili. Co dzień nowy prezent.
Nie wiem jak wy, ale ja żyję, by przeglądać ubaleaks.com,
i zażywać dzienną dawkę ich upokorzeń.
To nasze zobowiązania związane z atakiem z jednego dnia? Wygląda jak Wojna i pokój.
Strona 85 nieopublikowanych maili.
Earlu, rozpieszczasz mnie.
Mów mi Tołstoj. Daj znać, co chcesz z tym zrobić.
Nie ma za co.
A za co?
Zwiększenie ceny akcji.
Tak się dzieje z firmami, które ponoć mam nabyć.
Nie tylko ponoć.
- To coś nowego. - Mam więcej nowości.
Pasuje mi pierwotna oferta. Z pierwszą zaproponowaną ceną.
Załatwmy to.
- A twój zarząd? - Zostaw to mnie.
Zrób to.
Musimy... Przepraszam.
To nie są dobre selfie.
Nieważne, jakiej apki używasz, czy Tindera,
420 Singles, Kingsnake After Dark. Tak nie można.
- Odpowiedni kąt. Serio? - Tak.
- Nikt nie wygląda tak dobrze. - To ma działać?
- Nie rozumiem... - Nie mam pojęcia.
Chris, jak twój mąż cię zdobył?
Nie poprzez apkę, to długa historia.
Proszę. Najważniejsze rzeczy.
Masz chwilę.
Okej. Dla ciebie.
- Tak. - Krótka wersja.
Pierwsze kwalifikacje do Olimpiady. Jest tam taki gość.
Uroczy, ma ładne oczy. Mówię: „Nie patrz się tak na mnie,
stresujesz mnie”.
Reprezentuje moją konkurentkę do kontraktu z Nike.
Chcą go podpisać z jedną Amerykanką.
Siedzę w pokoju hotelowym i dostaję niespodziewaną paczkę.
Niebieskie Nike Dunk w moim rozmiarze.
- To sneakersy. - Rety.
Była tam kartka z numerem Marcusa i słowami: „Jesteś tą jedyną”.
Umie dobijać targu.
- To imponujące. - Tak.
Albo szuka połączenia.
A teraz czas połączyć was z The Twist zaraz po przerwie.
Kończymy.
Reklamy.
Świetny program.
Połączyć?
- Połączyć. - Ludzi ze sobą.
- Właśnie. Ładne przejście. - Uroczo.
- Daliśmy radę. - The Twist.
- O Boże. - Proszę.
- Dzięki. - Miałaś rację.
Te zdjęcia były tragiczne.
Wiem.
Nie każdy znajduje miłość w mieszkaniu szefa.
Fajny uśmiech.
Mamy kolejne 30 000 więcej widzów niż YDA.
Bez jaj. Kto by pomyślał, że atak hakerski wyniesie nas na szczyt?
Hej, Layla. Pokaż te liczby na kolejnym spotkaniu.
Poprawimy morale.
- Słyszysz mnie? - Spójrz na Eagle News.
...pomyłki gwiazdy UBA, gdzie prawdziwy dramat
- jest w ich mowie nienawiści. - Głośniej.
Walka o równość rasową w UBA znów nie idzie najlepiej.
Właśnie dostaliśmy kolejne maile i znaleźliśmy niezły kąsek.
Cybil Reynolds, legenda branży i prezeska zarządu UBA,
nazwała współprowadzącą The Morning Show, Christinę Hunter,
Ciocią Jemimą w e-mailu dotyczącym jej zatrudnienia.
Tak, dobrze słyszeliście. Ciocia Jemima.
Kyle, łącz z prawnym.
Umów na jutro kolację z Leonardem,
a potem wezwij Chris.
CHRIS NIE JEST DOBRA... PRZYWRÓĆCIE BRADLEY JACKSON
ZATRUDNILI JĄ, BO JEST CZARNA
HUNTER WYPUŚCIŁA MAILE.
NIE MOGĄ JEJ ZWOLNIĆ, BO JEST KIEPSKA
BIURO CORY’EGO ELLISONA
Halo?
Znalazłam maila.
Cybil mówi reszcie zarządu o finansach za Q3 w 2020 roku
i jest wściekła, że UBA tyle wydało na dwuletni kontrakt z Chris.
Ktoś podkreślił, że Chris i tak zarabia mniej niż Bradley,
gdy ją zatrudniono. „Dostaliśmy dobrą cenę.
Chris jest na tyle popularna, by być na pudełku płatków”.
- Nie jest tak źle. - Odpowiedź Cybil.
„Ciocia Jemima też była na pudełku
i nikt jej już nie kupuje”.
- Mia... - Nie kupuje jej? Co jest nie tak z Cybil?
- Chris już wyszła? - Cory ją wezwał.
Możesz wejść.
Chris. Cześć.
Nigdy nie byłam na tym piętrze. Stylowo.
Tak. Prawda? Wystrój. Najlepszy.
- Chcesz obraz? - Co?
O Boże, głupi żart.
- Przepraszam. Jak się masz? - Wciąż przeżywam to, co się dzieje.
Tak. Wiem, że nie znasz Cybil,
ale od dawna jest elementem tego miejsca.
Ale jak w każdym domu pewne elementy trzeba wymieniać.
Rozumiem.
Nie chcesz, bym ją pozwała.
Jasne, nie chcemy, by do tego doszło.
Mój zespół już główkuje, jak ci to wynagrodzić.
Takie same warunki jak Bradley.
Dodatek za twoją fantastyczną pracę.
Ale chciałbym, żeby to nie wypłynęło.
Powinniśmy przedstawiać wiadomości, a nie nimi być. Prawda?
Odezwiemy się do końca dnia.
Dziękuję że przyszłaś. Chciałem, byś wiedziała, że cię cenimy.
Właśnie widzę jak bardzo.
Ukrywasz się.
Dzięki za spotkanie.
Musimy się streszczać.
Muszę wracać do mojej pełnoetatowej pracy.
Dziękuję, że wywiązujesz się ze swoich zobowiązań.
Oczywiście.
Zastanawiam się, jak reagują ludzie w budynku.
Chcesz wiedzieć, co robi Cory?
Jego prawnicy pewnie już piszą oświadczenie.
Tego się domyśliłam. Nie słyszałaś czegoś jeszcze?
Nie jestem szpiegiem.
Nie potrzebuję szpiega, Alex, tylko rzecznika.
Nie wiem, co ci powiedzieć. Masz to czarno na białym.
Wiem, jak to wygląda.
Zaprosiłam cię tu, byśmy wymyśliły, jak się z tego wyplątać.
Przepraszam. My?
A może zrobiłabyś ze mną wywiad w Alex Unfiltered?
A po co?
Chcę przemówić we własnym imieniu.
Nie uważam, że występ w telewizji to właściwe rozwiązanie.
Twierdzisz, że potrzebuję szkolenia
po 45 latach w stacji, którą założył mój dziadek?
Tego nie powiedziałam. To jest trudniejsze
niż mówienie o cenach akcji.
Cieszyłam się z zatrudnienia Chris.
Tak, była niedoświadczona, ale to był dobry wybór.
To jest niedorzeczne.
To jest nieporozumienie.
Czy to jest nieporozumienie, czy nie,
ja nie chcę brać w tym udziału. Po prostu nie chcę.
Ty? Ze wszystkich ludzi?
Co to ma znaczyć?
Wiesz, że chcieli się ciebie pozbyć.
Cory, Fred. Wszyscy.
Wspierałam cię, bo wiem, jak to jest,
kiedy mężczyźni decydują o końcu kariery kobiety.
Wspierałam cię, a teraz ty musisz wesprzeć mnie.
Jeśli za to polecę,
myślisz, że osoba, która trafi na moje miejsce, zadba o ciebie
albo o to, czego chcesz?
Spójrzmy prawdzie w oczy. To będzie Cory albo jego sługus.
A jak do tej pory dbał o ciebie Cory?
Tak. Wiem, Cybil.
Czułam twoje wsparcie przez ostanie lata.
To zabawne, że nagle chodzi ci o siostrzeństwo
i solidarność, bo czegoś potrzebujesz.
Alex, tak działa świat.
Wiesz o tym.
Nie mam ukrytego celu.
Chcę mieć szansę wszystko naprostować.
Poświęciłam temu miejscu życie.
Nie zostanę za to unieważniona.
Spotyka to nawet najlepszych z nas.
Oddychasz w ten sposób, gdy się martwisz.
Kochanie, to się rozejdzie po kościach, obiecuję.
Ale musisz się przespać.
Zaraz będzie 3.30.
To firma rodziny Cybil.
Rozumiem, czemu chciała wykorzystać nas do pomocy.
UBA od lat jest spółką notowaną na giełdzie.
Nie należymy do niej.
I wszystko w telewizji, prędzej czy później, zostaje unieważnione.
Nie wiem, czemu z Cybil miałoby być inaczej.
Nie będzie siedzieć cicho.
To niech krzyczy. To nie znaczy, że musimy
zapraszać córkę Konfederacji do Alex Unfiltered.
Cory, zaufaj mi. Mnie też się to nie podoba,
ale to oświadczenie od prawników sprawia, że wyglądamy jeszcze gorzej.
Cybil podpisała NDA. Nie opowie swojej historii nikomu,
a tym trzeba się zająć i tylko my możemy to zrobić.
- Kropka. - Okej. Jak się ma Chris?
Wydawało się, że w porządku, ale wątpię.
Zachowywała się jak profesjonalistka.
Tak. Była świetna. Przyszła i zrobiła swoje.
Nie chciała rozmawiać, co rozumiem,
bo to nasz bałagan.
- A nie jej. - Bałagan jest już posprzątany.
Wydaliśmy oświadczenie. Nie wiem, czemu chcecie to pogarszać.
Nie usprawiedliwiam jej, ale rozumiem tę prośbę.
Chce mieć szansę na obronę swojej reputacji.
A co z reputacją UBA? Niech idzie do Eagle News.
Mam gdzieś jej NDA. Uchylę ją.
To nie są plotki. To są wiadomości i wszyscy o nich mówią.
Jak wyjdziemy na ignorancji?
Cory, to nie jest twoja specjalność?
Oglądalność, cały ten cyrk?
Nie lubię, jak wykorzystuje mnie ktoś,
kto za tydzień będzie grał w piłkarzyki w Boca.
Ona jest już spalona. Jej zarząd nie chce z nią rozmawiać.
Wybacz, Cory, ale jest w tym słuszność.
Wywiad w Alex Unfiltered pokazałby, że bierzemy to na poważnie.
A pamiętając o tuszowaniu zachowania Mitcha Kesslera
i kwestii rasowych z tym związanych,
najlepiej będzie, jak sami to skomentujemy.
Dobra, ale chcę zobaczyć pierwszą wersję.
Jeśli wyjdzie kółko wzajemnej adoracji, nie nadajemy.
Kółko wzajemnej adoracji? Co?
Wydaje mi się, czy strasznie się śpieszy?
WYNAGRODZENIE
Co, kurwa?
Rena, chodź tu.
- Na co patrzę? - Na wykradzione wynagrodzenia.
Nie tylko Chris okantowali, ale nas wszystkich. Prawie wszystkich.
Twierdzisz, że to wzór.
Chwila, co? Poważnie?
Grzebałam w wykradzionych danych. Nie jest dobrze.
- O Boże. - Nie do wiary.
Wszyscy pracownicy musieli się użerać z rasizmem,
ale z powodu Chris teraz to ważne?
Co za bzdura.
Po co ja tu w ogóle pracuję?
Layla, możemy przejrzeć materiały na jutro w moim biurze?
To ja...
Materiały na jutro.
Mniejsza o to.
Co się dzieje? Pomóż mi.
Najpierw te okropne oceny pracy, a teraz to?
Potrzebny był e-mail kogoś sławnego,
bogatego i sławnego,
by ludzie zwrócili uwagę na nierówności w tym miejscu.
- Jesteśmy wkurzeni. - Jak bardzo?
Jutro możesz nie mieć personelu.
Okej. Dziękuję za szczerość.
Doceniam to.
Stella, musimy zrobić spotkanie z wszystkimi pracownikami.
Dziękuję, że przyszliście.
Wiemy, że e-mail Cybil Reynolds i nierówności płacowe
zdenerwowały wielu z was. I macie rację.
Wiele przeszliśmy.
Chcieliśmy z wami o tym porozmawiać.
Pomówić o tym, co może zrobić The Morning Show, by to naprawić.
Patrzą na mnie, prawda?
No nie powiem, że nie patrzą.
Tak, każdy może coś powiedzieć. Mówcie o tym, jak się czujecie.
- Możecie mówić... - Tak.
...bez obaw przed odwetem.
- Kierownictwo się nie zemści. - To bezpieczna przestrzeń.
Dobra, pieprzyć to.
Nie możecie nas zwolnić za mówienie.
Ale wiecie, co możecie?
Nie dawać nam zleceń, pomijać przy awansach,
uprzykrzać życie, aż odejdziemy, a wasze rączki zostaną czyste.
Nie pozwolę, by ci się to przytrafiło.
A gdzie jest Cory? Gdzie jest Cybil?
Nie ma ich tu, bo nie muszą tu być.
Zakładają, że się zamkniemy
i będziemy robić swoje.
Ludzie, którzy tu przychodzą, a są czarni i mają odwagę mówić,
albo są uciszani, albo odchodzą.
Julia, pamiętasz nasze miejsce?
Serio? Jesteś świetna w tym, co robisz.
Czemu grasz na rękę ludziom, którzy chcą,
byś się widziała jako ofiarę?
Przecież to ci odbiera moc.
Nie uważam, że to robiłam.
Posłuchajcie. Rzecz w tym, że rasa...
Po pierwsze, to fikcja, okej?
A robi się z niej broń, okej? Wszyscy to wiemy.
Tak? Wszyscy to wiemy? Nie jestem pewna...
To nie temat tej rozmowy.
- My... - Mogę mówić?
- To bezpieczne? - Mów. Tak.
W tej chwili tylko zaznaczamy pola.
Zaznaczamy pola, zbieramy punkty
w jakimś Excelu, po co? By poczuć się lepiej?
To, na co pomstowaliśmy,
określanie na podstawie koloru skóry...
jeśli samo to nie jest dostatecznie popieprzone,
to mamy wybrać jedną tożsamość rasową, choć jesteśmy mieszańcami.
Spójrzcie na mnie. Uchodzę za Żyda, Persa, Armeńczyka.
Ale dlatego, że moi rodzice pochodzili z Kuby,
powiecie mi, że jestem tylko brązowy?
- Nie jesteś Kubańczykiem? - Tak, ale nie w tym rzecz?
Śmiejcie się.
To jest zabawne, ale podam lepszy przykład.
- Alex. - Co?
Powiedzmy, że badasz swoje DNA
i okazuje się, że twój pradziadek był czarny.
Czy to by znaczyło, że jesteś czarna?
Słuszna uwaga.
O Boże.
Gdybyś miała wysłać swoje DNA
i dowiedziałabyś się, że twój pradziadek był czarny,
czy nagle Alex Levy jest czarna?
Robisz z tego popis.
Pokazuję absurd sytuacji. Nie widzisz tego?
- Wiesz, że to nie pomaga. - Co? Nie.
- Ani trochę. - To przebudzenie.
To nie pomaga.
Przejmij to, a ja zaraz wrócę.
Tak. Mów dalej.
Zbaczamy z tematu.
Wszyscy chcemy dobrze...
Chris, czekaj.
Po co to było?
Myślałam, że rozmowa pomoże.
Nim Cybil wystąpi w Alex Unfiltered?
Pokaże, że jest przyjaciółką brązowych?
To nie moja półka płacowa.
Czyli obie potrzebujemy wyższej.
Tak.
Nie pozwól, żeby Cybil ani ta korporacyjna machina sprawiły,
że w siebie zwątpisz.
Nie wątpiłam. Nie wiedziałam, że inni to robią.
Nie należę do nich.
To dlaczego nie znalazłaś mi nowego producenta?
Trudno jest przyciągnąć producentów.
Ciekawe dlaczego.
- Co ze spotkaniem? - Skończyłam je. Nie miało sensu.
Jak się ma Chris?
A jakbyś się miała na jej miejscu?
Czeka nas wiele kiepskich dni, póki to nie minie.
A kiedyś minie?
Załamujemy ręce nad jednym mailem Cybil,
a jest to jak naklejanie plastra na raka.
I to była nasza pieprzona praca wiedzieć,
że okantowali Chris i wielu innych w imię cięć budżetowych.
A to ja muszę patrzeć na Julię, Laylę i innych,
którzy są przepracowani, niedoceniani i za kiepsko opłacani.
Ale tak, nie skupiajmy się nad tym.
Utrzymujcie program na poziomie. Wykażcie się kreatywnością.
Wygrajcie wojnę o oglądalność.
Śpijcie w biurze, jeśli trzeba.
Bo tego trzeba, by przetrwać w czasie pandemii.
W czasie ataku hakerskiego.
Jak bardzo to jest pojebane,
że mam obsługiwać tę maszynę, a sama jestem trybikiem?
Może UBA jest plantacją tylko z opieką medyczną.
- Masz rację. - Wiem, że mam.
Co to mówi o mnie, że wciąż tu jestem?
Wychodzimy stąd i się dziś upijemy.
- Nie. Nie mam czasu. - Bo wykorzystam swoją pozycję.
To rozkaz.
Wychodzimy stąd
i będziemy pić, aż nam się urwie film.
I wrzucę to w koszty firmy. I zapraszamy Chris.
- Jaki to kolor? - Czerwony.
Czerwony. Dobra robota.
Proszę. Hej! A jaki to jest kolor?
- Pomarańczowy. - Pomarańczowy. Świetnie.
Wiesz co teraz?
Wyprzedzasz mnie.
Spójrz. Zielony.
Co to? Hej! Przybij piątkę.
To niedorzeczne. Wstań z podłogi.
„Jak ci minął tydzień?”
„Musiałam przeczytać o sobie rasistowskiego maila
wysłanego przez kogoś, kogo spotkałam raz.
Potem nasz szef zaproponował mi kasę,
- bym była cicho”. - Przestań.
„A jakiś dziennikarz spytał, co z tym wszystkim zrobię.
A potem moja czarna szefowa powiedziała, bym się uspokoiła i robiła swoje”.
Chcesz odejść?
Wiesz, że nie odchodzę.
Dość się już napracowałaś.
Nie miałaś tam zostawać na długo.
Chodź tu, no chodź.
Było dobrze.
Mieliśmy dość pieniędzy na spokojne życie,
- a dałam ci się namówić na tę pracę. - Nie namawiałem cię.
Mówiłam, że chcą mnie okantować,
- a ty, że nie powinniśmy przesadzać. - Nie.
Nie obwinisz mnie o to, bo białasy zwariowały.
Powinniśmy byli ich pozwać.
- I możemy. - Nie.
Pozwiesz raz i dostajesz taką łatkę.
Tak?
Przepraszam.
- Jeśli to dziennikarz... - Zajmę się tym.
To Alex.
Okej. Mama zaraz wróci.
Oby szybko poszło.
Zajmę się nią.
- Alex. - Cześć.
Wybacz, że wpadam bez zapowiedzi.
Chciałam się zapowiedzieć, ale nie odbierasz i nie odpisujesz.
- Wejdź. - Świetnie.
Hej, Marcus.
Hej, Alex. Miło cię widzieć.
Cielęcina w sosie marsala, cudo.
Żal mi cielaków,
bo spędziły za krótkie życie w klatce,
nie wiedząc, co je czeka.
Aż się serce kraje,
ale ta cielęcina weryfikuje poziom współczucia.
Daruj sobie te bzdury, Cory. Po co tu jestem?
Wiesz, że istnieje świat poza Upper East Side.
Tak, dlatego mieszkam w Upper East Side.
Potrzebowaliśmy prywatności
z dala od wścibskich oczu i męczących dziennikarzy.
Co zarząd uważa o ofercie Paula teraz,
kiedy wyciekł e-mail Cybil?
Skaczemy z radości.
Skandale na tle rasowym. Świetne dla interesów.
Słuszna uwaga.
Darujmy sobie uprzejmości.
Byłem przeciwny twojej nominacji na dyrektora.
Od tamtej pory nawet nieźle ci szło.
Ale żywisz się chaosem, a to nie służby mnie ani UBA.
Mając to na uwadze,
poparłbym Mussoliniego, gdyby mi przyniósł ofertę od Paula Marksa.
Nie wziąłbym cię za faszystę, Leonardzie.
Ale nie masz jeszcze wystarczająco dużo głosów.
Nie mogę cię poprzeć publicznie.
Uważasz, że Cybil to najlepsze, na co stać zarząd?
Brak odpowiedzi to najlepsza odpowiedź.
A jeśli Cybil zniknie, ktoś będzie musiał ją zastąpić.
Natura nie znosi próżni.
Zasiadałem w wielu zarządach, Cory.
A jeśli zapewnisz mi ból głowy, w połowie tak dotkliwy jak tętniak Cybil,
to nie jestem zainteresowany.
Wiesz, że mój ojciec był śmieciarzem?
Śmieciarzem?
Jakkolwiek ich nazywacie. Pracownicy komunalni, odbierający śmieci.
Patrzyłem jak całą dorosłość spędza po pas
w zgniłych resztkach życia innych ludzi.
Jednak robił to bez narzekania, żebym ja nie musiał być śmieciarzem.
Nie byłem śmieciarzem i nie zamierzam być.
Więc albo posprzątaj swój bałagan,
albo się nie wpierdalaj.
- Jeszcze kolejkę? Tak! - Pewnie.
Pierś ci wybucha.
Co?
Ktoś dzwoni do twojego stanika.
- To pewnie Chris. - Powiedz, żeby tu przyszła.
To Bradley.
Chce zagłuszyć wyrzuty sumienia?
Wiem, że chce dobrze, ale po pogadance Yanka...
Nie wytrzymam kolejnego programu dla zbolałych nastolatków.
Przykro mi, Bradley Jackson.
Yanko.
Pamiętasz, gdy walnął gościa na ulicy?
Tak.
Wiem, że mi nie wolno tego mówić z powodu toksycznej męskości,
ale to było seksowne.
To było seksowne.
Yanko bywa problematyczny.
- Ale też seksowny. - Tak.
- Powiedziałyśmy to na głos? - O nie.
Mój telefon podsłuchuje?
Dokupię drinków.
Cześć, mogę... Tak, dzięki.
Hej.
Czekaj, to Kyle?
O Boże, tak.
Dowiem się, co kombinuje Cory.
- Nie! - Tak.
- O Boże. - Stella?
- Chodź no tu. - Cześć.
- Jak leci?
- Szaleństwo. - Tak.
Cory ma spotkanie z zarządem.
Ma w dupie reformowanie UBA.
Toczy wojnę z Cybil. A my jesteśmy pionkami.
- Co? - Ja jestem pionkiem. Ty grasz.
Co? Co to ma niby znaczyć?
Przyjaźnisz się z Cybil, prawda?
Albo, nie wiem...
Czekaj, co?
Myślisz, że ją chronię, że jestem w to zamieszana?
Jestem zagubiona. Czemu bierzesz jej stronę?
Jakbyś przyczepiała się do władzy, jakakolwiek ona jest.
To nie jest mój styl.
Cybil może ma problemy,
ale nie próbuje nas sprzedać Paulowi Marksowi tak jak Cory.
Paul może być kolejnym panem i władcą, ale przynajmniej płaci.
Nie masz dość tego, że wszyscy płaczą o pieniądze?
Co?
Czego mi nie mówisz?
Pracowałam razem z Paulem.
Mamy wspólną historię i nie jest dobra.
- Zrobił coś... - Nie. To nie tak.
Jest na to zbyt mądry.
Można o nim powiedzieć jedno...
jest bezwzględny.
- Powiedziałaś Cory’emu? - Ma to gdzieś.
Komu można ufać w tym budynku?
UBA umie sprzedać zaufanie,
tylko jeśli napisze je wielkimi literami pod twarzą Alex Levy.
Przyszłaś.
Ominął mnie fajny wieczór.
- Hej. - Hej, Chris, jak się trzymasz?
Wyglądam, jakbym była w programie ochrony świadków...
- Idziemy gdzieś, gdzie jest cicho? - Mam dość ciszy.
Chcę przeprowadzić wywiad z Cybil w TMS.
- Serio? - Rozmawiałam o tym z Alex
i to powinnam być ja.
Okej.
- Jeśli jesteś pewna. - Tak.
Nie musisz niczego udowadniać.
Wiem.
Ostatnim, czego chcę, to rozmowa z Cybil, ale zrobię to.
Hej, wyobraźcie sobie oglądalność.
Oglądalność, tak.
Nie ma mowy. Nie zrobi tego.
Alex Unfiltered to jedno, ale nikt nie będzie oglądał
TMS- owej wersji „piwnego szczytu” Obamy.
Jeśli jemu się nie udało, nam też się nie uda.
Podoba mi się ta desperacka próba, ale nie.
Też lubię takie próby, a zwłaszcza
gdy dyrektor stacji ujawnia e-mail,
żeby pozbyć się prezeski zarządu,
a przy okazji robi z rasizmu broń, żeby podpisać umowę z miliarderem.
To nie byle jakie oskarżenie.
Nim powiesz, że się mylę,
wiesz, że drga ci lewa powieka, gdy kłamiesz.
Tego nie potrafisz kontrolować, Cory.
Nie. Nie mogę tego zrobić. Nie wystąpię w The Morning Show.
Cybil, musisz to zrobić.
Tego chce Chris, a ona też zasługuje na to, by się wypowiedzieć.
Musisz przestać się zachowywać jak jakaś słabowita, biała kobieta.
Jestem słabowita?
Przetrwałabyś lata 70.?
Wiemy, że jesteś potężna.
Cały czas odtwarzam sobie to w głowie.
Nie wierzę, że to napisałam.
Nigdy nie zaszkodziłabym innej kobiecie w pracy.
- Po co miałabym to robić? - Nie wiem.
Będziesz musiała na to odpowiedzieć w TMS.
Po co? Już określili, kim jestem.
I zobaczysz, gdy mnie nie będzie,
wszyscy będą udawać, że rozwiązali problem.
I wciąż będą przechodzić na drugą stronę ulicy,
gdy zobaczą osobę kolorową.
Tego bym nie mówiła na wizji.
O Boże.
To był żart.
Niesmaczny żart.
A teraz ten żart jest moim dziedzictwem?
Dziedzictwem mojej rodziny?
Dzieło budowane 80 lat zostanie zniszczone przez...
bezmyślnego maila?
Cybil, chodzi o więcej niż jednego maila.
Zapłaciłaś czarnej kobiecie mniej niż białej za tę samą pracę.
I wiem, że nie uważasz, że to pokazuje, kim jesteś,
ale to twoja szansa, by się do tego przyznać i to zmienić.
Porozmawiamy dziś jeszcze z Marge i Kathy,
bliźniaczkami, które są znowu razem po tym, jak wpadły na siebie
podczas konkursu jedzenia ciast.
Wyobrażacie sobie? Jecie sobie
ciasto z truskawkami i rabarbarem,
- a tu wasza bliźniaczka. - Wiem.
Zawody w jedzeniu zawsze zaskakują.
Już za chwilę
rozmowa o rasie w korporacyjnych Stanach
z prezeską zarządu UBA, Cybil Reynolds,
i naszą Chris Hunter. Wracamy już po przerwie.
I kończymy.
- Ciężka zmiana tematu. - Boże.
- Bez jaj. - Jezu Chryste.
A Chris ma sporo odwagi, że to robi.
Tak, ma. Zdecydowanie.
Okej. Trzy minuty.
Trzymaj się tematu. Pamiętaj oddychać, jasne?
Ten segment ma cztery minuty
i może się przeciągnąć.
Dobre w nadawaniu na żywo jest to, że muszą w końcu
- puścić reklamy, więc... - Nic za darmo.
Będzie dobrze.
Małe poprawki, zanim wyjdziesz.
Światła są bezlitosne.
Poprawimy trochę przy kościach policzkowych.
- Dziękuję. - Dodam trochę kolorytu.
Ty kontrolujesz odpowiedzi.
Nie kontroluje odpowiedzi.
Jeden...
dwa...
trzy.
Hej. Cześć, skarbie.
To nie jest wyścig.
Będziesz świetna.
Urodziłaś się świetna.
A jeśli się ośmieszę?
A jeśli to zrobię, a ludzie zobaczą tylko
wkurzoną, czarną kobietę, która atakuje bezbronną, białą kobietę...
Tak się nie stanie.
Masz Mię w uchu i mnie obok.
Dawaj, laska.
- Potrzymasz? - Tak.
- Proszę ze mną. - Dziękuję.
- Uwaga. - Dziękuję.
Boże Wszechmogący.
Upewnijmy się, że nie będzie opóźnienia.
Przyjąłem.
- Audio gotowe. - Sprawdzam.
Dobra, tylko bez fuszerki.
Jim, stań bliżej.
Dasz radę, Chris.
Za pięć, cztery, trzy...
Witamy z powrotem.
Kilka dni temu pojawił się rasowo nietaktowny e-mail
od prezeski zarządu UBA, Cybil Reynolds.
Był w nim zawarty komentarz na mój temat. Do teraz nie wypowiadałam się publicznie.
A teraz, gdy to robię, towarzyszy mi autorka tych słów.
Prezeska zarządu UBA, Cybil Reynolds. Dziękuję, że jesteś.
Dziękuję za zaproszenie.
Wiem, że oświadczenie wydane przez UBA kilka dni temu
wzbudziło zasłużone poruszenie.
Było niewłaściwe, delikatnie mówiąc.
To był mój błąd i chcę za niego przeprosić osobiście.
Chris, bardzo cię przepraszam za to, co powiedziałam.
Nawet podejmowanie kontrowersyjnej decyzji
nie usprawiedliwia tego, co napisałam.
Tego, że nazwałaś mnie Ciocią Jemimą?
Nie nazwałam cię Ciocią...
Chcę to naprostować.
Wiesz, że Ciocia Jemima była na pudełku ciasta naleśnikowego, a nie płatków?
Teraz już wiem.
Ale to coś więcej niż tylko obcesowy komentarz.
Ironia twojego żartu polega na tym, że Pearl Milling Company
wykorzystała wizerunek czarnej kobiety, by sprzedać produkt,
na pewno bez jej udziału w zyskach.
Moje pytanie brzmi, jaki produkt według ciebie ja pomagam sprzedać UBA?
Słowa mają znaczenie. Czyny jeszcze większe.
A stacja UBA nie robiła nic w kwestii równości i integracji.
Zarząd nie bierze udziału w codziennych działaniach.
Zostawiamy to w rękach dyrektora generalnego.
Ale gdy on zawiedzie, mam obowiązek wkroczyć.
Ani się, kurwa, waż.
- Uderza w Cory’ego? - Zasłużył sobie.
Nie odpowiadasz na pytanie.
Ale pomówmy o tym.
Jak wkraczasz?
Myślisz, że to możliwe odzyskać zaufanie pracowników UBA?
Wiesz co? Tak.
Myślę, że to możliwe.
A zaczniemy od rozmowy pracowników UBA z zarządem.
Od teraz wszyscy będziecie mieć reprezentanta na spotkaniach zarządu.
Nadszedł czas na bycie transparentnym.
Dobrze to słyszeć.
A skoro o transparentności mowa,
czy zostałam zatrudniona jako prezenterka, bo jestem czarna?
Oczywiście, że nie.
Rozumiesz moje zakłopotanie?
Wykorzystałaś rasistowski komentarz
do narzekania na fakt zatrudnienia mnie.
Czy chodziło o to, że nie mam kwalifikacji?
Rzeczywiście wtedy uważałam,
że brakuje ci kwalifikacji.
Ujmę to inaczej. Nie byłaś sprawdzona.
To nie do końca prawda.
Wiedziałaś, że byłam sprawdzana
bardziej niż jakakolwiek inna osoba, która prowadziła ten program?
Że byłam na ośmiu spotkaniach w celu zatwierdzenia,
nie mówiąc o dyskusjach dotyczących moich włosów?
Nie wiedziałam.
A mimo to znajdowałam czas, by spędzać weekendy z czterema byłymi prowadzącymi
i się douczać.
To imponujące. Godne podziwu.
Nie rozumiem, czemu użyłaś
rasistowskiego porównania, gdy o mnie mówiłaś.
Tak mnie widzisz?
Tak nas widzisz?
Chciałabyś, by cała twoja kariera sprowadziła się do nieprzemyślanego,
głupiego komentarza w e-mailu?
Nie powiedziałaś nigdy czegoś, czego później żałowałaś, mówiąc swobodnie?
Zajmujesz kierownicze stanowisko.
I na twojej warcie
pozwalasz, by umniejszano pracownikom o innym kolorze skóry.
Można o tym mówić swobodnie?
Donny, zbliżenie na Cybil,
- aż zobaczymy jej pory. - Powinna być przerwa.
- Mam przerwać... - Nie.
Okej. Kamera druga, zbliżenie. Bliżej.
Nie.
Byłam nierozważna i nie ma na to wymówki.
Ale musisz zrozumieć.
Nie dajemy takiej szansy każdemu.
Każdy, kto siedzi na tym krześle, powinien być wdzięczny...
Ja...
Mamy to.
Mam być wdzięczna?
Trudno jest zdobyć twoją posadę.
Chcę powiedzieć, że UBA jako instytucja
będzie od tej pory...
Musimy odejść od wykorzystywania podziałów rasowych.
Ale tak jest wszędzie, czyż nie?
Szlag.
Ale tak, uwolnimy się od instytucjonalnego rasizmu
zaraz po przerwie.
Oglądajcie dalej.
I kończymy.
Czy to...
Jasne. Oczywiście.
- Gotowa? - Dziękuję.
O mój Boże.
Chodźmy.
To była katastrofa.
Mia, dzwoni Cory.
- Co? Serio? - Odbiorę. W porządku.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Chcę wam pogratulować świetnego segmentu.
I poniesiemy koszt opóźnienia przerwy.
Wynagrodzę to reklamodawcom.
Tak, nie wątpię.
Daj znać, gdy przyjdzie raport oglądalności.
Layla, nie pogratulujesz Chris segmentu?
Ja? Dlaczego?
Bo tak robią producenci. Idź.
Nie mówisz poważnie.
Powinnam to była zrobić już dawno. Idź.
Gratuluję.
Słuchajcie,
są katastrofy i jest to, co się dzieje w The Morning Show.
Cybil Reynolds nie tylko wpadła w pułapkę, ona w niej zatańczyła.
Rozpoczynam głosowanie o wotum nieufności.
Wszyscy za niech podniosą rękę.
Kyle, dzwoń do Paula Marksa.
Mam gdzieś, czy jest w rakiecie,
a rakieta właśnie leci na Jowisza.
Załatwisz mi czarter na Jowisza.
Załatwisz mi UberKometę, czy cokolwiek w tym stylu.
Moi kumple asystenci mówią, że jest w SoHo.
To bliżej.
Tak, wezwę kierowcę.
Dziękuję, że przyszedłeś.
Miłego wieczoru.
- Cory. - Amanda.
Jesteś podjarany.
Wyspałeś się w trumnie przez cały dzień?
Ty i twój garnitur władzy nigdy nie zawodzicie.
To prywatna impreza.
Intryguje mnie twoje przebranie bramkarza, ale Paul na mnie czeka.
Wiedziałabym, gdyby czekał.
Wiem, że ci płacą za bycie psem obronnym Paula, ale nie igraj ze mną.
Nie jestem zabawką.
- Cory. - Miło cię widzieć.
- Byliśmy umówieni? - Nie.
Cybil wyleciała. Mamy głosy. Droga wolna.
- Zajmę się tym. - Jasne.
Doceniam, że przyszedłeś,
ale czy to musi być takie trudne?
Dotarłeś tu, gdzie jesteś, bo po drodze było łatwo?
Chciałem kupić firmę medialną z tradycjami.
Bo to oznacza bezpieczną markę. UBA nie jest bezpieczna. To cyrk.
UBA znów jest numerem jeden.
Przy każdym wypadku samochodowym zbiera się wielu gapiów.
Ale wypadki to spieprzone sprawy.
To błędy. Pomyłki.
Wiem, że ty na nie patrzysz jak na szansy,
ale coś ci powiem.
Może nie popełniaj błędów na początku.
Dokąd pójdziesz?
NBN? Z nimi masz spotkanie?
Mam różne opcje do wyboru. UBA już nie jest jedną z nich.
Dzięki, że wpadłeś.
Napisy: Agnieszka Otawska