- Wasza Świątobliwość. - Pani Stone,
byłbym dozgonnie wdzięczny,
gdyby w trakcie naszej rozmowy
wstrzymała się pani z przekładaniem nogi na nogę.
Oczywiście.
Co mi pani przywiozła?
Siebie. Czy to nie wystarczy?
Wystarczyłoby, gdyby obiecała pani pozostać tu do końca życia,
ale obawiam się, że pani wyjedzie, pozostawiając mnie
- bez namacalnej pamiątki. - Cóż...
- Dziękuję. - Bardzo proszę.
Każę je umieścić w szczególnym relikwiarzu.
Ma pani piękne stopy, aczkolwiek sporawe.
Mój jedyny defekt. Ojciec Święty ma jakieś?
Sam jestem defektem. Jestem defectus.
Defectus to po łacinie "brak". Zabrakło mi siebie.
Jest na to lekarstwo. Rodzina. Dzieci zapełniają tę pustkę.
Zdaje sobie pani sprawę, że nie jest to
- szczególnie praktyczna rada dla mnie. - Sutannę można zrzucić.
A tak w ogóle, jestem zaszczycona tym spotkaniem.
I nie przyjechałam tu z czystej ciekawości. Mam prośbę.
Z radością wysłucham.
Śluby dla homoseksualnych katolików.
Kiedy skończy się to bezsensowne tabu?
Gdy Kościół będzie miał odważnego, rewolucyjnego papieża,
- którym nie jestem. - Jaka szkoda.
Homoseksualność nie jest grzechem,
ale seks pozamałżeński jest.
Wg Biblii celem seksu jest wyłącznie prokreacja
a zatem musi łączyć mężczyznę z kobietą.
- Czy Biblii nie można zaktualizować? - Niestety, nie jest iPhone'em.
- Znów: jaka szkoda. - Bynajmniej.
Wszystko, co da się aktualizować, w końcu trafia do śmietnika,
zastąpione przez droższy model.
Biblia przetrwała bardzo długi czas,
a jej wartość zmieniła się nieznacznie, jeśli w ogóle.
- Bo nie da się jej aktualizować. - Tak.
Myślę, że jest to nie tyle kwestia aktualizacji,
co przerzucenia pomostu nad otchłanią
pomiędzy świętym a grzesznym.
Konieczna jest długa drabina. Drabina czasu.
Poruszając ten temat już zmniejszyliśmy tę przepaść.
To drobny krok, ale jednak.
- I to ma mnie pocieszyć? - Oczywiście.
Czytałem, że pani iloraz inteligencji wynosi 154. Poziom geniusza.
Jest pani nadzwyczajna.
Wy, geniusze, wiecie, że życie
ewoluuje pomimo nas: prawników, artystów, polityków,
murarzy, profesorów...
geniuszy... i papieży.
- Mogę prosić o szklankę wody? - Oczywiście.
Może być też dżin z tonikiem.
- Na to jest trochę za wcześnie. - Na dżin z tonikiem nigdy.
Na zdrowie. Pozwoli pani,
że wykorzystam pani intelekt jeszcze przez kilka chwil.
Poza udzieleniem zgody na małżeństwa jednopłciowe...
co pani zdaniem Kościół katolicki mógłby zrobić,
by stać się bardziej przekonującym?
Ostatecznie... co po was pozostanie,
prócz masy wspaniałej sztuki,
zamawianej przez was podczas renesansu u największych?
Mamy wielkich artystów i dziś...
ale ich ignorujecie.
Zatem życie przemija, sztuka pozostaje.
Sztuka też przemija, ale odrobinę wolniej, bo jest sprytniejsza.
Ojcze Święty, adductor longus mi zdrętwiał,
- mogę przełożyć nogi? - Chwileczkę.
Teraz pani może.
Gotowe.
Widzi pani?
Zrobiliśmy to. Znów ponieśliśmy ofiarę.
Nie rozpaczajcie,
kiedyś docenimy piękno poświęcenia.
Choć nie dziś.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
SCENARIUSZ
NOWY PAPIEŻ
REŻYSERIA
LOURDES, FRANCJA 10 OFIAR
Nasza nienawiść jest konkretna, a wróg oczywisty.
To Iblis, to chrześcijanin.
A jak mówi Koran,
wypełnię piekło wami i wszystkimi po was.
- Jasna cholera! - Bramante, asystent Aghosha!
Ja jestem Aghosh.
Zwolniło się miejsce, jedno jedyne, w mojej wspólnocie religijnej.
I owo miejsce jest pisane tobie.
Jakie bóstwo cię zsyła?
- I co zrobi papież? - Nie wiem.
- A co u ciebie? - Nerwowo.
- Jak zawsze, prawda? - Ten kalif nie daje mi w nocy spać.
Cokolwiek postanowisz, doradzam rozwagę.
Wytłumacz, proszę.
Ludzie bez skrupułów, jak my, muszą się trzymać jednej zasady:
jeśli nie masz dowodów, to ich nie masz.
Duszno mi.
Poważnie, teraz możesz odetchnąć.
Jeszcze wczoraj, za sprawą erotycznych ekscesów,
byliście kwintesencją sprawców,
ale po nikczemnym zamachu w Lourdes staliście się ofiarą.
Wiatr się zmienia.
Łap go.
- O tym nie pomyślałem. - Po to jestem.
Myślę o wszystkim.
A propos, jakieś wstrętne ptaszysko
wciąż skrzeczy o sojuszu Spalletty z Tomasem Altbruckiem.
Nie wstrętne ptaszysko.
Wyborny wróbel.
Podejrzewałem, że to ty.
Muszę wiedzieć, co się za tym kryje.
A może zwykła słabość zwana chciwością?
Rozbiją się i spłoną.
Dobrze. Bo wrócisz do gry silniejszy niż kiedykolwiek.
Nie mogę pozwolić, by papież się rozbił.
Nie wolno go narażać.
- Prosisz mnie o pomoc? - Jeszcze nie.
- A to kto? - Mój syn.
Niestety, do wspólnoty nie przyjmujemy małoletnich.
- A więc... - Jak film?
Do dupy.
Droga Violetto, pieniądze zawsze są problemem.
- Co Ojciec Święty zrobi? - Nasuwa się jedno słowo.
Którego należy unikać za wszelką cenę:
"islamski".
- Nie o tym słowie myślałem. - Właściwe słowa w Lourdes
byłyby wielkim skokiem dla tego pontyfikatu.
Po którym autorytet Ojca nie znałby granic.
Pokładam w pani wielką wiarę.
To prywatny numer do mojego apartamentu.
Ma go tylko Danny i teraz pani.
Proszę dzwonić,
kiedy pani zechce.
Mianował Ojciec mojego męża szefem finansów z powodu wiary we mnie?
Nie.
Więc czemu akurat jego?
Nietzsche powiedział, że wola chrześcijan,
by postrzegać świat jako ohydny i zły, uczyniła go ohydnym i złym.
Udamy się do Lourdes...
przemówię i stary Nietzsche będzie musiał zmienić zdanie.
Tusz?
Nie.
Nie!
Adam!
- Chodź, przejedziemy się. - Nie mogę, piszę.
Pożałujesz.
Ojcze Święty, prasa entuzjastycznie przyjęła Ojca "nie".
Nawet czepialscy,
wiele dni później, nadal wychwalają wielkość Ojca.
Proszę spojrzeć.
Voiello, co myślisz?
To synteza ducha i człowieczeństwa, która trafiła do serc.
Medialna wartość jest niepodważalna.
Innymi słowy, prawdziwej wartości brak?
- Mówiąc brutalnie... - Zawsze jesteś brutalny.
Mówiąc brutalnie, Ojcze Święty,
po owym "nie"
zrozumiałe jest oczekiwanie, że myśl przełoży się na czyn.
Sugerujesz, że powinienem zwołać papieską armię
i posłać ją na bitwę z islamskim terroryzmem?
- Jest brutalniejszy niż ty. - Skądże. Istnieją pośrednie środki.
- Które osłabiłby sukces "nie". - Zgadzam się.
"Nie" stanowi moralną deklarację o ogromnym znaczeniu.
Papież tworzy symbole.
Prostackie tłumaczenie musi spaść na innych.
Voiello, zdajesz się być w mniejszości, co nie oznacza, że jesteś w błędzie.
Całe życie byłem w mniejszości, Wasza Świątobliwość.
Mniejszości tak małej, że zaliczam się do niej tylko ja.
Wyłożę swoje rozumowanie w wywiadzie z Emorym Kitsworthem.
Lourdes to co innego,
tam konieczny był spektakularny wyraz emocji.
Ale jeśli wolisz traktować to jako slogan, proszę bardzo.
Właśnie. Kiedy Ojciec Święty chciałby udzielić wywiadu?
Kitsworth nie może się doczekać.
Nie jestem gotów, ale dam znać.
Muszę być przygotowany, by nie zawieść Voiello.
- Mam stąd cudowne wspomnienia. - Eminencja często tu bywał?
Co roku, na rekolekcjach.
Girolamo, podoba ci się?
Podoba się?
- Poszukamy go? - Kogo?
Don Mimma. 20 lat temu był już staruszkiem.
- Don Mimmo? - Nie słyszy.
Nie widzi ani nie chodzi.
Don Mimmo, Angelo Voiello, pamięta mnie pan?
Dokąd idziesz?
- Na nieoficjalne spotkanie. - Brzmi groźnie.
Owszem.
Nie mogę.
- Dlaczego? - Bo już nie mogę.
Mam wieści.
Chyba jestem w ciąży.
Oto jestem.
Już miałam się rozłączyć. Myślałam, że Ojciec nie odbierze.
Chciałem, by pani uznała, że jej telefon nie jest dla mnie ważny.
A wbrew temu czekał Ojciec, aż zadzwonię?
Całe życie.
Co pani robi dziś wieczorem?
Proszę mnie źle nie zrozumieć.
Bardzo nietypowy wybór na pierwszą randkę.
Katakumby to dla księdza najbliższa namiastka nocnego klubu.
Zatem szukamy baru?
Niezupełnie.
Grobowca Franciszka II.
Uznałem, że jego też wypada odwiedzić.
- Pomodlimy się? - Tak.
Czy pani również uważa śmierć Franciszka za tajemniczą i niewytłumaczalną?
Nie. Wierzę w oficjalny zawał serca.
- Być może jako jedyna. - Wiem.
Wiem też, że jak zawsze krążą plotki o Voiello.
- Lecz pani je zbywa. - Zbywam.
Voiello jest od lat kozłem ofiarnym Watykanu.
- A pani go podziwia. - Dobrze nam się współpracuje.
Jesteśmy dobrymi szachistami, choć żadne z nas nie widziało szachownicy.
- Czy istnieją teorie spiskowe o mnie? - Nie słyszałam.
Tylko uporczywe pytania, stanowiące wspaniałą pożywkę dla plotki.
Słucham.
Czy ten papież jest z porcelany czy ze stali?
A może coś pośredniego: włókno szklane.
- No i ten odwieczny refren. - Czyli?
Gej czy heteryk?
- Teraz ja poplotkuję. - Bardzo proszę.
Podczas konklawe Lenny Belardo otrzymał jeden głos.
Wiem. Wszyscy mówią tylko o tym.
Ale nie wie pani, kto oddał ów głos.
Nie. Nikt tego nie rozgryzł.
Głos był mój.
Dlaczego?
Bo Bóg mnie nie lubi.
Wie pani, dlaczego zostałem duchownym?
- Nie. - Bo religia jest narracją,
opowieścią, która odniosła niebywały sukces.
Zważywszy, że Bóg jest
najpopularniejszym protagonistą w dziejach,
nie znalazłbym satysfakcji w poświęceniu się pomniejszym narracjom,
jakie znajdowałem w literaturze, filmie czy muzyce.
Te w najlepszym razie pozwalają miło spędzić czas.
A co Ojca intryguje w narracji religijnej?
Nieustające zgłębianie największej z tajemnic:
ludzkiej natury.
Stąd nieustające pytanie kleru: gej czy heteryk?
Powiem tylko, że za młodu byłem punkiem.
To wydaje mi się o wiele ciekawsze.
Musimy wyznaczyć datę wywiadu.
Już wiem, co chcę powiedzieć Kitsworthowi.
Jeśli to nie tajemnica, mogę spytać, jaki temat chce Ojciec poruszyć?
Że człowieka nie da się zmienić, ale można go przekierować.
Nie do końca rozumiem, co to za temat.
Pedofilia wśród księży i nadużycia seksualne
to dla mnie sprawa najwyższej wagi.
Bo jeśli im przebaczymy, zrobią to znów.
A jeśli ukarzemy, nie okażemy miłosierdzia.
- Czy jest inna droga? - Zawsze jest.
I wierzę, że zostałem powołany, by ją wytyczyć.
Chorej miłości nie da się leczyć, Sofio.
Leczyć można raka, ale nie miłość.
Jedną z możliwości jest przesunięcie przedmiotu miłości.
W jaki sposób? Proszę powiedzieć.
Podczas wywiadu zrobię nadzwyczajne wprowadzenie.
Zamierzam oświadczyć,
że popieram małżeństwa księży obu orientacji.
Musimy uprawomocnić miłość możliwą,
by odciągnąć ludzi od miłości zboczonej,
będącej formą przemocy.
Nie jestem na tyle naiwny, by widzieć w tym rozwiązanie,
ale może zadziałać jako ograniczanie szkód.
Ojcze Święty, proponujesz aktualizację Biblii,
jakby była iPhone'em!
Jako inteligentna i niestrudzona pracowniczka
mogłaby pani znaleźć celniejszą metaforę?
Znajdę.
Takie oświadczenie to ogromny skok.
Mały krok i, oby,
mniej łez w oceanie ludzkich dziejów.
To będzie bomba. Prawdziwa bomba.
Nie. To droga środka.
1100 euro.
100 za Don Maria. I 1000 za Attanasia.
- Dużo masz zdjęć? - Ponad 5000.
Nieźle.
A teraz słowo do słuchaczy.
My, w Radiu 103, postanowiliśmy zmienić nasz program.
Kończymy z muzyką i rozrywką,
będziemy nadawać tylko jedno:
oddech Piusa XIII.
Na żywo, z oddziału intensywnej opieki szpitala Giovanni e Paolo w Wenecji.
To coś, czego lekarze nie potrafią wytłumaczyć.
Po 415 oddechach papież westchnął.
Po 414 westchnął znów.
Teraz spodziewamy się westchnienia po 413. Co to oznacza?
Powrócił!
Pius XIII powrócił!
Proszę, wyłącz to radio.
Cały ten szum wokół oddechu Lenny'ego Belardo zrobił na masach wrażenie.
Wzrost bałwochwalczego kultu Piusa XIII będzie natychmiastowy.
Wywiad z Kitsworthem jest konieczny
dla skupienia uwagi na Waszej Świątobliwości.
Jeszcze nie.
Ile teraz oddechów, zanim westchnie?
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Kwiatkowski