- Dalej, chłopcy! - Popiszcie się.
PÓŁNOCNE DENVER, 1978
- Podkładacie się! - Więcej werwy!
Dawaj, Finney.
Dasz radę!
Rzucaj!
Uderzenie!
Tak, Finney! Świetnie!
Dalej, Finney! Jeszcze dwa.
Zamachnij się, uderz, uderz!
- Drugi rzut! - Tak, Finney!
Tak jest!
Pełna czujność!
Zamachnij się, uderz, uderz!
O nie!
- Home run! - O rany!
Bruce! Bruce! Bruce!
Dobry mecz.
- Dobry mecz, chłopcy. - Dobry mecz, trenerze.
Hej, stary!
Wymiatasz jako miotacz.
Omal mnie nie zbiłeś.
Dobry mecz.
Chodź, Bruce!
Cześć, Bruce.
ZAGINĄŁ CHŁOPIEC
CZARNY TELEFON
PLASTRY
ZAGINĄŁ CHŁOPIEC
NAGRODA
NA PODSTAWIE OPOWIADANIA "CZARNY TELEFON" JOEGO HILLA
ROCKY FLATS ZAKŁADY NUKLEARNE
EMERYTURY WOJSKOWYCH NIESPRAWIEDLIWE
Mógłbyś siorbać trochę głośniej?
Bo w Boulder cię nie słyszą.
Przepraszam, tato.
Nie wiem. Fonzie i Richie podobają się wszystkim.
Millie lubi Potsiego, ale nie można zaufać komuś,
kto chciałby wyjść za Potsie'ego.
Ja będę się trzymać planu i wyjdę za Danny'ego Bonaduce.
Nikt z Partridge Family cię nie poślubi.
Jest taki klawy. Uwielbiam jego głos.
Nowe.
Co?
Ogłoszenie. Pan Yamada znów je wywiesza.
Myślisz, że ich nie odnajdą?
Nie tak, jakby chcieli.
Chodźmy, bo się spóźnimy.
ZAGINĄŁ CHŁOPIEC BRUCE YAMADA
Chodźmy.
Walcz! Walcz!
Biją się!
Taki z ciebie twardziel?
Przekonajmy się.
Spiorę cię na kwaśne jabłko, ty fasolarzu.
Zrób to.
Chyba że masz pietra.
Dowal mu, Robin.
Wstawaj!
Przywal mu mocniej.
Chodź.
- Jasna cholera. - Chodźmy.
- Nie do wiary. To był Moose. - Mam to gdzieś.
Moose to skończony dupek.
Wiem.
- Rok temu rozwalił ci nos... - Gwen.
- Zasłużył na to. - Nikt na to nie zasługuje.
- Zbił cię. - Wiem. Byłem tam. Pamiętasz?
Nie chcę o tym gadać.
Niepotrzebnie sprowokował Robina Arellano, który jest tu najsilniejszy,
odkąd Wyłapywacz porwał Vance'a "Pinballa".
- Nie nazywaj go tak. - Wszyscy tak nazywają Vance'a.
- Nie, mówię o... - Wiem, dupku.
Nawet gazety nazywają go Wyłapywaczem.
Po prostu lepiej go nie wspominaj.
Chyba nie wierzysz w tę historię?
Nie.
On cię nie słyszy. Nie dlatego porywa dzieci, że tak go nazywają.
Wiem.
- Finney. - Mówiłem, że wiem.
- To powiedz to. - Nie.
Jesteś tchórzem?
Nie chciałam cię tak nazwać.
Wiem.
Jądro wewnętrzne jest ciałem stałym. Jądro zewnętrzne jest płynne.
Kolejna warstwa - płaszcz, jest w dużej mierze ciałem stałym.
Jednakże cienka zewnętrzna warstwa płaszcza jest częściowo płynna.
Kolejny slajd.
Zewnętrzna warstwa to cienka skorupa w stanie stałym.
Kiedy Ziemia się rozwarstwiła, zaczęła powoli stygnąć,
ale jej wnętrze pozostało gorące.
Cześć, Finney.
Widzimy się na lunchu!
Zajmę ci miejsce!
Cześć, Finney.
- Wyłaź, gnojku. - Nikogo nie nabierzesz, świrze.
Co robisz w naszym kiblu?
Widzisz tabliczkę? "Dla chłopców".
Nie dla pedziów.
Hej, gnoje. Z drogi.
Cześć, Finn. Co się dzieje?
Chyba jakoś leci.
Moose ma ostre zęby.
Kostki krwawiły mi przez całą lekcję.
Zaczekajcie.
Dowalcie się znów do Finna...
a wtedy ja wam dopieprzę.
Możecie odejść.
Dziękuję.
Pewnego dnia będziesz musiał nauczyć się sam się bronić.
Wiem.
Dlaczego biłeś się z Moose'em?
Pyskował. Myślałem, że przestanie.
Nie przestał. Nieoczekiwanie się zamachnął.
Ale czy musiałeś? Chyba ostro mu przywaliłeś.
Chciałem skopać mu tyłek i go zwymyślać.
Ale wtedy nie byłoby krwi.
A w takich sytuacjach im więcej krwi, tym lepiej.
Argumenty mocniej docierają do ludzi.
Obejrzałem Teksańską masakrę piłą mechaniczną. Widziałeś?
To film dla dorosłych. Tata by mnie na to nie zabrał.
Ja oglądam wszystko z wujkiem w kinie samochodowym.
Ale ten film to... najlepszy film, jaki widziałem.
Lepszy niż Wejście smoka?
No dobra. Może na drugim miejscu po nim.
Chciałbym zobaczyć film z Bruce'em Lee. Może pokażą go w telewizji.
Zobaczysz.
Miałbyś czas, żeby wstąpić do mnie po szkole?
Znów matma?
Pan Johnson mówi za szybko. Nie umie tłumaczyć tak jak ty.
Pomożesz mi? Jeśli dostanę kolejną jedynkę, zawieszą mnie.
Jasne.
Kiedy odejmiemy 6 od 11, zobaczymy, że wartość x wynosi 5.
Wzywała mnie pani?
Gwendolyn Blake to detektyw Wright i detektyw Miller.
Bardzo proszę.
Panowie chcą z tobą porozmawiać.
Czy to prawda, że się przyjaźnisz z Amy Yamadą?
Razem zgłaszamy obecność. Coś się jej stało?
Nic jej nie jest. Wiesz, o co chodzi.
Co powiedziałaś Amy o jej bracie Brusie?
Tylko to, że mi się śnił.
Co to był za sen?
Dziwny.
Co się zdarzyło w tym śnie?
Został porwany. I tyle.
Przez mężczyznę z czarnymi balonami w furgonetce.
Tak.
Powiedz coś jeszcze o tym śnie.
Po co? To był tylko sen.
- Kto jeszcze o nim wie? - Nikt.
W miejscu, gdzie go porwano, były dwa czarne balony.
Znaleźliśmy też czarny balon w miejscu porwania Griffina Stagga.
Nigdzie nie ujawnialiśmy tych informacji...
Tak więc, gdzie usłyszałaś o balonach?
Nigdzie.
Spytam cię raz jeszcze.
- Skąd wiesz o balonach. - Czego nam nie mówisz?
Albo mamy wycieki, albo...
- Albo co? Ja jestem Wyłapywaczem? - Nie.
Myślicie, że to ja porwałam Vance'a Hoppera zeszłej wiosny?
Vance dwa razy powtarzał klasę. Widziałam, jak się bił.
Bez trudu mógłby dowalić każdemu z was.
Gwen, pohamuj się.
Tak, ja go porwałam, bo to ja jestem Wyłapywaczem,
- wy pieprzeni palanci. - Gwendolyn Blake!
Gwen.
Czego nam nie mówisz?
Czasami moje sny się sprawdzają.
To on.
O co chodzi?
O nic.
Nocuję dziś u Susie.
Jest piątek. Wiesz, co to znaczy.
Przypilnuję taty.
Wrócę do domu rano.
I nie zjedz wszystkich lodów.
Przepraszam!
Tato! Przestań!
Nie mieszaj się w to!
Gwenny, przyszli do mnie do pracy.
Dlaczego policja nachodzi mnie w pracy?
Nie wiem! Przepraszam!
Musisz mi powiedzieć, co wiesz o tym śledztwie!
- Nic! - Mów... Co?
Nic.
- Nic! - Co?
Nic!
Uderz mnie, a to upuszczę!
Upuść to, a zbiję cię dwa razy mocniej.
Nie, tato!
Ta cholerna wódka kosztowała 8 dolarów!
A teraz mnie posłuchaj.
Nie jesteś swoją matką!
Wiem.
Nie słyszysz tego, czego nie ma.
I nie widzisz rzeczy, których nie ma!
Dobrze!
Nie ma ich, Gwenny!
A twoje sny,
to tylko pierdolone sny.
- Rozumiesz mnie? - Tak!
- Rozumiesz? - Tak!
Mów. Chcę to usłyszeć.
Moje sny to tylko sny.
Powtórz!
Moje sny to tylko sny!
Powtórz.
Moje sny to tylko sny!
Idź oglądać telewizję.
I nie przykładaj lodu na tyłek.
Masz myśleć o tym, co zrobiłaś.
Wiedziałeś coś o tym?
To samo dotyczy ciebie.
Dotarło?
To teraz wyjdź.
Mówiłem ci, Davey.
- Boli cię, Sal? - Daję radę.
A ty?
Tak, ale stało się to, o czym mówił policjant Bob.
Sally, spóźniłaś się.
- Twój rower jest w opłakanym stanie. - Ja też.
Policjant Bob naprawi to koło, ale teraz nie mogę go o to poprosić.
Dlaczego?
NA RATUNEK!
Rozumiem. Dziękuję za powiadomienie.
Finney.
Tak?
Znasz Robina Are...
Arellano?
Tak.
To kolega ze szkoły. A co?
Bardzo mi przykro, Finney.
Wiem, że był twoim przyjacielem.
Nie mów "był".
- Jest moim przyjacielem. - Przepraszam.
Gwen.
Spróbujesz coś wyśnić?
To tak nie działa.
Próbowałaś?
Oczywiście.
Spróbuj jeszcze raz.
Proszę.
NOWY TESTAMENT
JEZUS
Panie Jezu, wiem, że wiesz, o co cię poproszę,
ale i tak to powiem.
Mój brat tęskni za przyjacielem.
Wiem, że nie możesz go uratować, bo się nie wtrącasz. Albo z innego powodu.
Nie znam tych zasad.
Ale gdybyś pozwolił, żeby mi się to przyśniło,
i żebym zobaczyła coś, co pozwoliłoby policji
albo mnie, albo komuś innemu go znaleźć,
to byłabym ci wierna na wieki.
Amen.
Nie myśl, że nie wiem, co się tu dzieje.
Nie ma zabaw po zgaszeniu świateł.
Przepraszam, tato.
Idź spać.
Kocham cię.
Też cię kocham, tato.
Niech to szlag, Gwenny.
Co znów zmajstrowała?
Pańska córka nic złego nie zrobiła, panie Blake.
Możemy z nią porozmawiać?
ZAGINĄŁ ROBIN ARELLANO
Złamasy i tchórze!
Wal się! Ty też się wal, pokrako.
Gwen!
Słuchajcie.
Tego zadania obawialiście się przez cały semestr.
Sekcja żaby.
Wybierzcie kogoś do pary.
Z tą osobą będziecie pracować do końca roku.
Potrzebujesz pary?
Nie, nie. To znaczy nie mam jeszcze pary.
Ci chłopacy to dupki.
- Słucham? - Dziś rano.
Wszyscy o tym mówią.
Masz bardzo fajną siostrę.
Też chciałabym mieć taką sztamę z bratem.
Proszę o uwagę.
Dobrze, otwieramy żabę.
Donna. Donna. Donna.
- "Finney, chcesz być ze mną w parze?" - Przestań.
Zamknij się, wredoto.
- Dobra, do jutra. - A ty dokąd?
Nocuję dziś u Susie. Jest piątek, więc...
- Przypilnuję taty. - Na razie.
ABRAKADABRA POKAZY I MATERIAŁY
O kurczę.
Niezdara ze mnie.
- No pięknie. - Pomóc panu?
Widziałeś to?
Tak.
Podasz mi kapelusz?
Dziękuję.
Dorabiam jako magik.
Chcesz zobaczyć sztuczkę?
- Tak. - Tak?
- To czarne balony? - Tak.
Cholera, moja ręka.
Za to, co zrobiłeś, powinienem złamać ci kark.
Rany.
Jest cała zakrwawiona.
Jakbym kogoś zabił.
Widzisz?
Gówno możesz widzieć.
Wiem, że się boisz.
Ale już nie zrobię ci nic złego.
A to, co powiedziałem o złamaniu karku...
to było w złości.
Przez to, że podrapałeś mi rękę.
Nie będę miał ci tego za złe.
Myślę, że...
teraz jesteśmy kwita.
Nie musisz się bać,
bo nie stanie ci się tu nic złego.
Daję ci słowo, Johnny.
Lubisz napoje gazowane?
Zrobimy tak:
przyniosę ci jakiś napój, a potem...
To telefon?
Słyszysz dzwonek telefonu?
Sprawdzę, kto dzwoni. A potem skołuję napój dla ciebie.
Kiedy wrócę, wszystko ci wyjaśnię.
Gwenny, dzwoni twój tata.
Cześć, tato.
Nie. Po szkole już go nie widziałam.
Nie działa.
Zepsuł się, kiedy byłem dzieckiem.
Odwieś.
Wiem, że się boisz i chcesz do domu.
Niedługo cię tam odwiozę.
Tylko że...
Wszystko się pochrzaniło.
Muszę pobyć na górze.
Coś mi wypadło.
Co?
Nieważne.
Ktoś coś zobaczył?
Jedzie policja?
Wypuść mnie, zanim tu dojadą. Słowo, że nic nie powiem.
To nie policja.
Ktoś inny?
Ktoś ma tu przyjść?
Będę krzyczeć.
Ktoś na górze mnie usłyszy.
Przy zamkniętych drzwiach on cię nie usłyszy.
On?
Kiedy drzwi są zamknięte, nic nie słychać.
Sam wszystko wygłuszyłem.
Możesz krzyczeć, a i tak nikt nie usłyszy.
To ty tamtych zabiłeś.
Bruce'a.
Robina.
To nie ja.
To ktoś inny.
Nigdy nie zrobię niczego, co by ci nie...
odpowiadało.
Spróbuj mnie dotknąć, a podrapię ci twarz.
A ten ktoś, kto przyjdzie, spyta, skąd to masz.
Tę twarz?
Odwieś tę słuchawkę.
Raz zadzwonił, kiedy tu byłem.
Przeraziłem się jak cholera.
Myślę, że to jakieś zwarcia elektryczne.
Stałem tuż obok, kiedy zadzwonił. Odebrałem bezwiednie.
Żeby sprawdzić, czy ktoś się odezwie.
Odezwał się?
Nie.
Ratunku!
Pomóżcie mi! Proszę!
Ratunku!
Pomóżcie mi!
Niech ktoś mi pomoże!
Pomocy!
Przestań.
Gdyby można było zbić to okno, ktoś by już to zrobił.
Robin by to zrobił.
Nie wyjdziesz już stąd.
Już stąd nie wyjdę.
Halo?
Przestań.
Co przestać?
Jestem głodny. Muszę coś zjeść.
Jak oczy?
Pieką.
Cóż. Nie mogę ci przynieść czegoś do jedzenia.
Musisz zaczekać.
Jest tam ktoś, kto zobaczy, że niesiesz mi jedzenie?
Nie martw się o to.
Jeśli nie przyniosłeś jedzenia, to po co tu zszedłeś?
Żeby na ciebie popatrzeć.
Chciałem na ciebie popatrzeć.
Pójdę już.
Halo?
Jest tam ktoś? Potrzebuję pomocy.
Halo?
Finney.
Nie rozłączaj się.
Dobrze.
Kto mówi?
Nie pamiętam swego imienia.
Dlaczego?
To tracisz w pierwszej kolejności.
Tracisz kiedy?
Wiesz, kiedy.
Skąd znasz moje imię?
Spotkaliśmy się raz.
Wymiatasz jako miotacz.
Omal mnie nie zbiłeś.
Bruce?
Bruce Yamada?
Tak.
Bruce.
Jestem Bruce.
Wymiatasz jako miotacz.
Omal mnie nie zbiłeś.
Czy do ciebie dzwonił telefon?
Dzwonił, ale nikt z nas go nie słyszał. Tylko ty.
Wyłapywacz też słyszy telefon, ale nie chce w to wierzyć.
Czemu do mnie dzwonisz?
Wymiatasz jako miotacz.
Omal mnie nie zbiłeś.
Cieszę się, że to ty.
- Finney? - Tak?
Pod luźną płytką w korytarzu jest ziemia.
Zrób podkop pod fundamentem.
Ja próbowałem kopać, ale zabrakło mi czasu.
Czy mnie wystarczy czasu?
Halo?
Bruce?
Przysięgam wierność fladze...
Pomocy!
Zrobiłem ci śniadanie.
Co tam dodałeś?
Sól i pieprz.
Jedz albo nie jedz.
Już tu jesteś.
Po co miałbym cię usypiać?
Halo?
Nie wchodź na górę.
Dlaczego?
To pułapka.
Ty jesteś...
Bruce?
Kto to Bruce?
Niedawno rozmawiałem z Bruce'em.
Nie znam żadnego Bruce'a.
On gra w baseball.
Tu nie gramy w baseball.
Kim jesteś?
Nie pamiętam.
Grałeś w piłkę nożną, w futbol?
Rozwoziłem gazety.
Billy.
Jesteś Billy Showalter.
Być może.
Ty to Billy. Na pewno.
Za nic nie idź na górę.
Co on robi?
On czeka... po drugiej stronie z tym pieprzonym pasem.
Nie powiedział, że możesz wyjść. Jeśli to zrobisz, ukarze cię.
Będzie cię bił aż do nieprzytomności.
To boli, bardzo boli.
Będziesz płakać i błagać go, żeby przestał.
Jak my wszyscy.
Ale on nie przestaje bić.
Halo?
Biedactwo, idź do gabinetu lekarskiego i się zdrzemnij.
Powiedziałeś, że mam na imię Billy.
- Billy Showalter. - Nie nazywaj mnie tak.
Nie pamiętam tego nazwiska.
Jak więc mam cię nazywać? Co pamiętasz?
Powiedziałem ci.
Byłem gazeciarzem.
Dobrze. Gazeciarz.
Widzisz przed sobą ścianę?
Między nią a podłogą jest szczelina.
Tak.
Wyciągnąłem stamtąd długi kabel.
Ukryłem go.
Co mam z nim zrobić?
Tato?
Tak, kochanie?
Mogę o coś spytać?
Jasne. Chodź. Siadaj.
O tutaj.
Obiecujesz, że nie będziesz zły?
Obiecuję, kochanie.
Chodzi o moje sny.
Co z nimi?
A co, jeśli one są...
- ...wiesz... - Gwen.
Twoja mama była nadzwyczajną osobą.
I była mądra, tak jak ty.
Ale była też, skarbie...
niezrównoważona.
Widziała różne rzeczy, miała przesłyszenia
i zaczęła głęboko wierzyć, że jej sny mają ukryte znaczenie.
A w końcu sny kazały jej robić różne rzeczy.
Okropne rzeczy. I doprowadziły do tego, że odebrała sobie życie.
Tylko że te sny nie były prawdziwe.
Nie były prawdziwe, skarbie.
Kochałam mamę.
Ja...też ją kochałem.
Ja ją kochałam taką, jaka była.
Wiem, skarbie.
Tylko nie chcę, żeby coś takiego spotkało ciebie.
Rozumiesz?
Ale...
co, jeśli to pomogłoby znaleźć Finneya?
Samson! Przestań!
Do nogi! No już.
Chwileczkę!
Właź tu.
- Tak? - Dobry wieczór.
Sprawdzamy okolicę.
Może widział pan tego chłopca?
- Policja? - Tak. Z Denver.
- Szukacie zaginionych dzieci? - Tak. Jeśli coś...
Nie, nie. Wejdźcie do środka.
Samson, przestań!
Chcę wam coś pokazać. Tam, proszę.
Wszystkie dzieci są z tej samej okolicy. Porwano je,
kiedy wracały ze szkoły. Z wyjątkiem Robina Arellano.
- Porwano go w sobotę, szedł do sklepu. - Wiemy o tym, proszę pana.
On jest w stanie porwać te dzieci i gdzieś przewieźć w krótkim czasie.
Ma więc dom z garażem.
Nie może ryzykować, że się ockną, skoro ich odurza.
A to znaczy, że Wyłapywacz musi mieszkać w tej okolicy, gdzieś tu.
- Panie... - Max.
- Panie Max... - Nie, nie "panie Max".
Po prostu Max. Tak zwą mnie przyjaciele i skoro razem działamy...
- Długo tu mieszkasz? - Nie, mieszkam w Durango.
Tu zatrzymałem się u brata.
Czytałem o tej sprawie, a że szukam pracy, mógłbym wam pomóc.
Działaj dalej, a jak zobaczysz tych chłopców, zadzwoń do nas.
Albo jak będę miał nowe tropy?
Zadzwoń, jak zobaczysz któregoś chłopca.
I może lepiej posprzątaj, zanim wróci twój brat.
Ty głupi, głupi kretynie.
Niech to szlag, Max.
Wiem, że nie śpisz.
Umieram z głodu.
- Jak masz na imię? - Obchodzi cię to?
Zazwyczaj nie.
Dowiaduję się z gazet.
Zwykle zamieszczają duże, ładne zdjęcie
wraz ze wszyskim, co chciałbym wiedzieć.
A o czym wy zazwyczaj kłamiecie.
Co jest inaczej tym razem?
To skomplikowane. Zbyt skomplikowane.
Wszystko poszło inaczej niż powinno.
Mógłbyś mnie puścić.
Myślę o tym.
Obiecuję, że nic nikomu nie zdradzę.
Zawiążesz mi oczy i wysadzisz mnie na ulicy. A ja pójdę do domu.
Powiedz, jak masz na imię.
Taylor.
Taylor Mullen.
ZAGINĘŁO KOLEJNE DZIECKO
Już zaczynałem cię lubić, Finney.
Omal cię nie wypuściłem.
Halo?
Bruce?
Billy... Gazeciarz?
Halo?
- Halo? - Masz niewiele czasu.
Wyłapywacz nie spał.
Myśli, że to już koniec.
Że tamten się wszystkiego domyśli.
Kto się domyśli?
Jego brat na górze.
Jesteś Griffin?
Kto?
Griffin Stagg.
Być może. Mam mętlik w głowie.
Ale ty pewnie znasz nasze imiona.
Każde dziecko je zna.
- Wcześniej cię nie znałem. - Nikt nie znał.
Tyle lat byłem niewidzialny,
a nagle każde dziecko w stanie poznało moje nazwisko.
Masz niewiele czasu.
Dlaczego mnie nie zabił?
Nie grasz w grę.
Musisz grać w jego grę.
Jeśli nie będziesz grał, on nie będzie mógł wygrać.
Co to za gra?
Niegrzeczny chłopiec.
Jeśli nie będziesz grał w tę grę, Wyłapywacz nie będzie mógł cię zbić.
A jeśli cię nie zbije, nie będzie mógł przejść do następnego etapu.
A to jest jego ulubiony etap tej gry.
Co się wtedy dzieje?
Masz niewiele czasu.
Już mówiłeś.
On nie spał.
To też mówiłeś.
Teraz zasnął. Na krześle.
Czekając, aż zagrasz w grę.
Jak to mi może pomóc?
Czekaj. Drzwi nadal nie są zamknięte.
Drzwi nadal nie są zamknięte.
Mam po prostu wyjść?
Na drzwiach burzowych wisi kłódka na kod.
- Używałem jej do roweru. - Do roweru?
- Tak, zabrał ją, kiedy mnie porywał. - Jaki jest kod?
- Nie pamiętam. - Griffin!
Pamiętam, że się bałem, że go zapomnę. Dlatego go zapisałem.
Tak? Gdzie?
Wyryłem go kapslem na ścianie.
Na której ścianie?
Po prawej. Jak przykucniesz, będzie na wysokości ramion.
Dwa, trzy, trzy, jeden, siedem.
- Dwa, trzy, trzy, jeden, siedem? - Pewnie tak.
Ale czy to 23-31-7, czy 23-3-17, czy 2-33-17?
- Nie pamiętam. - Griffin.
Nie pamiętam.
Sprawdzisz wszystkie.
I musisz być bardzo cicho.
Tak.
Dobrze, dzięki.
Dwa, trzy, trzy, jeden, siedem.
Pomocy! Wyłapywacz!
Jeszcze jedno słowo,
a wypatroszę cię jak wieprza na samym środku ulicy.
I uduszę cię twoimi flakami.
Dobrej nocki, nieznośny chłopcze.
Co to za hałas?
Samson szczekał na coś. Nic takiego. Wracaj do łóżka, Max.
Panie Jezu, co jest, do cholery?
Pytam: co jest, do cholery?
Poprosiłam cię o pomoc, a ty dajesz mi wskazówki, które nic nie znaczą.
A dziś budzę się bez żadnego snu?
Serio, co się z tobą dzieje?
Pozwoliłeś, żeby Wyłapywacz porwał Finneya.
I nie mów, że się nie mieszasz, bo przecież dawałeś mi te sny.
Chyba że...
wcale cię nie ma.
Sukinsyn.
Nie.
Pieprz się.
Szlag.
Co?
Powiesz coś?
Wiesz w ogóle, kim jesteś?
Co to za gówniane pytanie?
A wiesz w ogóle, kim ty jesteś?
Jestem Finney Blake.
No to miło cię, kurwa, poznać, Finney Blake.
Właśnie tutaj. To jest to.
Co?
Przerażający, koszmarny koniec twego żałosnego życia.
Jasna cholera.
Ty jesteś Vance Hopper.
Pamiętam cię. Bałem się ciebie.
Uwierz mi, Finney Blake, gdybyś wiedział, co cię czeka, dopiero byłbyś przerażony.
Dziś jest ten dzień, sukinsynu.
TEN SAM GRACZ ZNÓW STRZELA
PIŁKA W GRZE
Vance, pobijesz swój rekord.
Oczywiście, matole. Mówiłem, że to zrobię.
Hej!
Debil!
Ty sukinsynu! Spieprzyłeś mi grę!
- O, matko! - Hej!
Chodź tu, gnoju!
Nie próbuj mnie znów wkurwić!
- Wiesz w ogóle, kim jesteś? - Co to za gówniane pytanie?
- A wiesz w ogóle, kim ty jesteś? - Finney Blake.
No to miło cię, kurwa, poznać, Finney Blake.
Właśnie tutaj. To jest to.
Co?
Przerażający, koszmarny koniec twego żałosnego życia.
Jasna cholera.
Ty jesteś Vance Hopper.
Pamiętam cię. Bałem się ciebie.
Uwierz mi, Finney Blake, gdybyś wiedział, co cię czeka, dopiero byłbyś przerażony.
Dziś jest ten dzień, sukinsynu!
Gwenny, szybciej. Spóźnisz się do szkoły.
Przepraszam, tato.
Ty jesteś Vance Hopper.
- Pamiętam cię. Bałem się ciebie. - Uwierz mi, Finney Blake,
gdybyś wiedział, co cię czeka, dopiero byłbyś przerażony.
Dziś jest ten dzień, sukinsynu.
Próbowałeś ułożyć dywany, żeby dosięgnąć okna?
- Wszystkiego próbowałem. - Nie, nie wszystkiego.
Kiedy Wyłapywacz zobaczył, co zrobiłem, to był koniec. Wcześniej się nie spieszył.
Co zrobiłeś?
Palant musiał wydać fortunę na naprawę szkód.
- Co zrobiłeś? - Zmierzam do tego, sralu!
Czy masz teraz jakieś inne ważniejsze sprawy?
Nie, nie, słucham.
W kiblu naprzeciw sedesu jest gniazdko.
Widziałem je.
Za tą ścianą jest składzik.
Nie można tam wejść, bo drogę blokuje wielka zamrażarka.
Wybij dziurę w ścianie 60 cm nad gniazdkiem.
Zobaczysz płytę ze śrubkami.
Zdejmiesz płytę i znajdziesz się w zamrażarce.
Stamtąd wejdę do składziku.
Dziękuję.
Za co?
Że mi pomagasz.
Że ci pomagam?
Tu nie chodzi o ciebie. Pieprzyć tamtego!
Co?
Cześć, Finn. Co się dzieje?
Robin?
Hej, stary. Nie płacz.
Nie płaczę.
Płaczesz. Widzę cię.
Tak?
Jestem z tobą. Przez cały czas.
Naprawdę?
Nie zostawia się przyjaciół.
Mój tata nie zostawił kumpli, kiedy był w Wietnamie.
Dlatego nie wrócił do domu.
Ja też nie wrócę do domu.
I cię nie zostawię.
- Już wkrótce będziemy razem. - Nie pieprz. Nie odejdziesz jak ja.
Próbowałem wszystkiego. I nic.
- Jak na razie. - Robin...
Pamiętasz, co ci powiedziałem?
Żebym obejrzał Teksańską masakrę piłą mechaniczną.
Wcześniej.
Że pewnego dnia będę musiał nauczyć sam się bronić.
"Pewnego dnia" to właśnie dziś, Finn.
Od dziś nie pozwolisz, żeby ktokolwiek tobą pomiatał.
Nie umiem się bić jak ty, a nawet ty nie dałeś mu rady.
Zawsze byłeś waleczny, Finn.
To nas łączy. Dlatego się zaprzyjaźniliśmy.
Zawsze bałeś się uderzyć. Ale wiedziałeś, jak to zrobić.
I za każdym razem się podnosiłeś.
- Nie mam tyle sił. - Musisz mieć. Wyjdziesz stąd.
Zrób to dla mnie.
Jakie to ma znaczenie?
Nie chcę, by moja śmierć była nadaremno. Chcę wiedzieć, że umarłem za przyjaciela.
A ponieważ nie mogę zabić tego sukinsyna, ty musisz zrobić to za mnie.
Jak?
Użyjesz broni.
Jakiej?
Tej, którą trzymasz.
Słuchawki?
Naładuj do niej ziemi.
Mocno ubij. Będzie cięższa.
A co potem?
Potem ćwicz. W kółko.
Podnieś słuchawkę, zrób szybki krok w tył.
Krok naprzód, krok w tył i zamachnij się.
Spróbuj.
- Teraz? - Tak.
Podnieś słuchawkę, zrób szybki krok w tył.
Krok naprzód, krok w tył i zamachnij się.
I znowu. Podnieś słuchawkę, zrób szybki krok w tył.
Krok naprzód, krok w tył i zamachnij się.
I znowu. Podnieś słuchawkę, zrób szybki krok w tył.
Krok naprzód, krok w tył i zamachnij się.
I znowu. Podnieś słuchawkę, zrób szybki krok w tył.
Krok naprzód, krok w tył i zamachnij się.
Dobrze.
Teraz wypełnij słuchawkę ziemią.
A będę mógł z tobą rozmawiać?
To była ostatnia rozmowa, Finn.
Od teraz będziesz działać sam.
Tęsknię za tobą, Robin.
Więc zrób to dla mnie.
Wydostań się stąd.
Wydostanę się.
Żegnaj, Finn.
Żegnaj, Robin.
Proszę, drogi Jezu.
Wybacz, że mówiłam, że cię nie ma. Bądź, proszę cię.
Proszę, proszę.
DETEKTYW WRIGHT
Proszę z detektywem Wrightem.
WAPNO
SKLEP Z NARZĘDZIAMI
Niech to jasna cholera.
Wiedziałem, że coś tu ukrywa,
ale coś takiego? Na rany.
Proszę, pomóż mi. Zadzwonisz do mojego taty? Do siostry?
Nie bój się, nie ma go tu. Pojechał do pracy.
Jestem Max. Nie denerwuj się.
Nic dziwnego, że rano się wściekł.
Wiesz, jak cię znalazłem?
Nie, nie, nie.
Nie martw się. Możemy pogadać...
POLICJA
Czy to ten dom?
- Tak. - Jesteś pewna?
Nigdy nie widziałam tego domu, jedynie w snach.
Drzewo, drzwi, adres, furtka.
- Zgadza się każdy szczegół. - Dobrze, odsuń się.
Zostań z nią.
Proszę, szybciej.
Chodźmy.
Patrz, co przez ciebie zrobiłem.
Zabiłem brata.
To nie moja wina. Ja...
Był idiotą.
Ale moim idiotą.
Przykro mi, Max.
Będę musiał położyć cię z innymi.
A jednak odnajdziesz tych niegrzecznych chłopców.
Otwierać! Policja!
Co robisz z tym telefonem? Mówiłem ci, że nie działa!
Zazwyczaj używam noża.
Ale ty jesteś niezwykłym chłopcem, Finney.
Nie będę się spieszył.
Chcę, żeby cię naprawdę bolało.
Samson!
- Czysto! - Czysto!
Dobry piesek.
- Pusto. - To nie ten dom.
To do ciebie.
Oto koszmarny koniec twego żałosnego życia.
Masz niewiele czasu.
Dziś jest ten dzień, sukinsynu!
Nie mogę cię zabić, skurwielu, więc Finn zrobi to za mnie.
Finn wymiata jako miotacz.
Czekajcie.
Mamy piwnicę.
To zaginieni chłopcy. Tu ich pochował.
Pewnie zabija ich w innym miejscu.
Chyba masz rację.
- Tędy. - Szybko.
Z drugiej strony. Chodźcie z tej strony!
- Dom po drugiej stronie ulicy! - Hej, chodźcie ze mną.
Tutaj!
Wszyscy za mną!
Piwnica.
- Zabrać stąd dzieci. - Zabezpieczyć tyły.
Jeden i dwa, tutaj!
- Coś jeszcze? - Trzymaj ich za barierką.
Przepraszam.
Tak mi...
Tak mi przykro.
Proszę, wybacz mi.
Nazywam się Walker, jestem szefem policji w Denver.
Dziś wieczorem skończył się koszmar, który nękał naszą społeczność.
Finney Blake uwolnił się z rąk porywacza,
a my odkryliśmy pięć ciał, które prawdopodobnie
należą do zaginionych chłopców z okolicy.
Oto szczegóły śledztwa.
- Detektywie Wright? - Dzięki, szefie.
Sprawca znany jako Wyłapywacz posiadał dwa domy.
W jednym trzymał ofiary, póki żyły,
w drugim domu, po drugiej stronie ulicy grzebał ich ciała.
- Czy to on? - To on.
O kurczę. Widziałaś go?
Myślałam, że jest większy.
To on zabił Wyłapywacza.
Niemożliwe, on miał ponad dwa metry.
Podobno zabił go nożem.
Jak taki chłopak udusił mężczyznę?
Wbił mu w głowę siekierę. Wiem, bo mój tata jest gliną.
Ponoć zatłukł go słuchawką telefonu.
Dzień dobry.
Podobno jest dziś test.
Cześć, Finney.
Mów mi Finn.
CZARNY TELEFON