Soruşturmana devam edersen
ancak Christian'ın kaderini paylaşırsın.
Bu, bir soruşturmanın gidişatını değiştirmeye yetmez.
Ağabeyim daha azı yüzünden hapse girdi.
-Ağabeyin profile uyuyordu. -Profil mi?
Öyle bir suç işlemeye yatkın bir profil.
-Sabıkalı. Saldırgan... -O katil değil.
-Şimdi de kaçak. -Kayboldu.
Biz kaçtığına inanıyoruz
ve şu anda tutuklanma kararı bulunuyor.
Farkı görüyor musun?
Samuel, evine git.
Derslerine odaklan.
Beladan uzak dur.
Geçmişi bırak, geleceğine odaklan.
84 SAATTİR KAYIP
Anlatın.
Dün biri Samuel'le ilgili bilgi vermek için
ihbar hattını aramış
ve 30 saniye sessizlikten sonra telefonu kapamış.
Sonra?
Telefonun izini sürmüşler. Samuel'i yakinen tanıyan biriymiş.
Kim?
Sadece biraz daha buz gerek. Başka bir şey lazım mı?
Hayır.
Şu bisikletli çocukla arkadaş mısın? Samu.
Şu merdivenli meydanda yaşayan.
Niye?
Arkadaşı olarak onu uyarmalısın da ondan.
Yanlış insanlara bulaşmış.
Saçmalama. İşine bak sen. Hâlâ bir sürü işimiz var.
Unutma, seni uyardım. Sonra ağlayarak yanıma gelme.
Polisin, masallarına vakti yok.
-Masal değil. -Sana inanmıyorlar.
-Ben de öyle. -Hayır.
İnanmak istemiyorsun
çünkü dostunun düşmanın olmasından korkuyorsun
ve acı gerçeği sana tek söyleyen benim.
Dinle, kes artık...
Ortalığı karıştırmayı kes.
Merhaba aşkım!
-Selam! Pardon. -Önemli değil. Müsait miydin?
-Tabii. -Konuşmak istediğim bir şey var da.
Çocuklar Gülsün diye bir STK var, İspanya'ya da yeni geldiler.
Beni İspanya elçileri yaptılar.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Süpermiş. -Hayır, gerçekten,
gelişmekte olan ülkelerdeki fakir çocuklara yardım ediyorlar.
-Müthiş işler yapıyorlar. -Süper.
Ufak bir etkinlik düzenlemek istiyorum.
Başlangıç olarak on, 15 kişilik bir yardım yemeği.
-Peki. -Ama burada çok bir tanıdığım yok henüz.
Ve yardımım lazım, değil mi?
-Evet. -Tabii ki yardım ederim.
Teşekkürler canım. Harikasın.
Biliyorum! Sen de öyle.
-Birkaç yeri arar, sana haber veririm. -Tamam tatlım.
-Sağ ol. -Sakin ol. Süper olacak.
-Güle güle. -Görüşürüz.
Marcos'a benim için söyle, ikinizin de sakinleşmesi lazım.
Kimse peşimde değil çünkü bir hiçim.
Filmlerde görmedin mi?
Birini korkutacaklarsa önce köpeği öldürürler.
Sen de köpek sayılırsın.
Torbacılık yaparken görmüştüm.
Kimse işlerine musallat olsun istemezler.
Senin iş de bu, değil mi? Torbacılık yapıyorsun.
Teslimat yapıyorum.
O işleri bırakayım diye beynimi yedin, şimdi sen yapıyorsun!
Kefalet parasının iadesi yok.
Avukata para vermeliyiz. Kazandığım para yetmiyor.
-Para lazım. -Bana da lazım!
Ama bir dostum hapsi boylayacağımı söylemişti.
Belki dostun ne dediğini bilmiyordur.
Belki de hayatımı kurtarmıştır.
Samu, torbacım Fer bir gün telefonlarıma çıkmayı kesti.
Bir hafta sonra beni arayıp hastanedeydim, dedi.
Bacağından vurmuşlar.
Kolay para gibi geliyor ama hayatını daha da zorlaştırıyor.
Niye arayıp bir şey demedin?
Kimden korkuyorsun?
-Samuel'in nesi var? -Hangi Samuel?
-Sizin sınıftaki. -Bir şeyi yok. Her şey yolunda. Niye ki?
Polise gitmiş.
Seni, beni ve Polo'yu anlatmış.
Anlaşılan elinde senin ses kaydın varmış.
O kayıtta ne diyormuşum?
Önemli bir şey değil herhâlde.
Onu sallamamışlar. Ama çocuğa dikkat et.
Bir iyilik yap da ağabeyinle görüşüp bunu ver.
Benim gönderdiğimi söyleme.
Kıyafeti var, ihtiyacı yok.
Omar evde değil.
Ve evin dışı her zaman daha soğuktur.
Ve...
...annesinin de onu çok özlediğini söyle.
Olta atma işlemi mükemmeldi.
İş birliğine istekli yaklaşık 80 kişi var. Teyit de ettiler.
Çoğu bu sınıftakilerin annesi babası.
Yani katkıda bulunacak bir şeyleri olanlar tabii.
Vay canına Lu, çok insan varmış.
Kiraladığım mekânda o kadar yer yok.
Başka bir yer buluruz.
Ama yarına yetişmez.
Canım, sen kiminle konuşuyorsun, farkında mısın?
Bunu demeye bayılıyorum. Çok çarpıcı.
Seni bu belaya ben bulaştırdım, ben çıkarırım. Tamam mı?
Babam Starlight Otel'in sahibini tanıyor.
Terası çok güzeldir.
Bana güvenebilirsin.
Muhtaçlara yardım etmenin ne güzel bir his olduğunu unutmuşum.
Partilere de bayılırım. Sen de öyle.
Sana o kadar iş çıkarmak istemem.
Annenle konuşalım, o da bize yardım etsin.
Olmaz! Hiçbir şeyden haberi yok.
Seyahatini bozmak istemedim.
Önemsiz bir şey sonuçta.
Çok tatlısın.
Fazla kalabalık.
Biraz fazla.
Yapma! Muhtaçlara yardım etmek için çok mu fazla?
Ne kadar insan gelirse o kadar iyi.
Parti de harika olacak. Sakin ol.
Çocuklar, bu akşamüstü birlikte çalışalım mı?
Hadi Polo, ite kaka da olsa geçeceksin zaten,
bu şekilde eğleniriz en azından.
-Ben varım. -Ander.
Ander gelemez.
Omar'la buluşacak. Ev taşıyacak.
Şimdi ne var? Salon dansı kursuna mı başladın?
Babamla buluşacağım.
Hadi be! Bak bu yeniymiş!
Ama en iyilerden biri değil.
Üstünde biraz oynayabilecek misin, bakalım.
Görüşürüz.
Onun ne derdi var lan?
-Boşanma olayı işte. -Hayır, ondan değil.
Lu, seni bir saniye rahatsız edebilir miyim?
Guzmán, beni asla rahatsız edemezsin. O kadar mühim değilsin.
Annemle babamı niye o yardım yemeğine çağırdın?
Onları hâlâ seviyorum çünkü.
-Önce bana sormalıydın. -İzin istemek zorunda değilim.
Normal şartlarda değilsin. Ama madem artık...
Madem artık... Dinle, onlara ayrıldığımızı söylemedim.
-Söylemedin mi? -Hayır.
Tamam da niye?
Çünkü onlar da seni seviyor. Benim için üzülürler. Açıklamam gerekir.
-Şimdi kimseyle konuşacak vaktim yok. -Tabii.
Gitmesinler diye bahane uydurman için çok mu geç?
Değil.
Şöyle bir şey yaparız.
Yardım yemeğine benimle gelirsin.
Bütün akşam rol yaparız. Ben de gerçeği söylemem.
-Ne? -Beni duydun.
Madem bütün gece beraber olacağız, adam gibi bir şey giysen iyi edersin.
Takım giy lütfen. Pötikareli atlet falan olmasın.
Tamam mı?
Tamam.
Sağ ol. Gerçekten.
Ne demek.
Faturalarını ödeyecek parayı topla diye
yabancılarla ufak bir yemek düzenle, dedim.
Ama Lu herkesi çağırmış.
-Annelerimi bile! -Biliyorum.
-Mesele paraysa... -Konu para değil!
-Niye para olsun ki? -Tabii ya.
Parayı verirler.
Ama annem dergi editörü, gazetecilere haber vermiş.
Yemeğin haberini yapacaklar, fotoğraf çekecekler.
Ya seni öğrenirlerse?
O riski göze alırım.
Çünkü başka seçeneğim yok.
Annem burada başka bir evde işe girmezse
bir ya da iki aya taşınmamız gerekir.
Okuldan ayrılmak zorunda kalırım. Her şeyi kaybederim.
Sırf fatura ödemekten bahsetmiyoruz.
-Biliyorum. -Çok fazla para bu.
-Yasa dışı. -Haklısın.
Ama bu, aynı zamanda geleceğim olabilir.
Öyle bir parayla
dedeme bakıcı tutabilirim,
iyi bir üniversiteye gidip yüksek lisans yapabilirim.
Sadece bir seferlik, bir daha olmaz. Yemin ederim.
Ama hayatımı sonsuza dek değiştirebilir.
Ben ne yapabilirim?
Elimi tut ve her şeyin yoluna gireceğini söyle.
Ne oldu?
Annem yollamamış.
Üşüteceksin, seninki ince,
benim ceketimi giy, diyen hep babamdır.
Haklısın.
Babam yalan söylememi istedi, ben de söyledim
çünkü her dediklerini yapan salak benim.
Ama biliyor musun?
Artık öyle olmayacağım.
-Dönmeni istiyorlar Omar. -Buna kızıyor musun?
Bizimkilere acı çektirmişsin,
üzmüşsün, önemi yok.
Sonunda seni yine affederler.
O yüzden itaat edenin, fedakârlıkta bulunanın canı cehenneme.
Nadia, dönmeyeceğim.
Sana gelince, markette çalışıyorsun
ama hâlâ okula gidiyorsun
ve sosyal hayatın da var sayılmaz.
Büyük fedakârlık dediğin nedir?
Bilmem, belki Omar biraz abartıyordur, değil mi?
Benim için endişeleniyor.
Endişe etmeli mi?
Bilmiyorum Samu.
Annem son günlerde tuhaf davranıyor.
Telefonu açmazsam resmen sorguya çekiliyorum.
Şoförüm gölge gibi peşimde. Tabancası falan var.
Biri bana bir şey yaparsa diye korkuyor.
Yarınki teslimatı yapamayacağını söyleyeyim mi?
Hayır.
Ama ona son olduğunu söyle.
-Uyan. -Ne var?
Uyan.
Şimdi...
Ne var ne yok?
Selam! Baban nerede?
Ders çalışmak için arkadaşlarla plan yaptım, dedim.
Ama geyik yok. Ders çalışacağız.
Bira söyle.
-Emin misin? -Evet.
Pablo! Üç bira lütfen.
Samuel en son oteldeki şu yardım gecesinde görülmüş.
O gece onunla konuştun mu?
Hepsi sizin suçunuz.
Ve boktan soruşturmanızın suçu.
Biliyorsunuz, değil mi?
Biz sadece çocuğuz.
Yetişkin oyunu oynuyoruz ama genelde ne yaptığımızı bilmiyoruz.
Düşüyoruz çünkü bir yetişkinin her zaman bizi kaldıracağını biliyoruz.
Bu olaydaki asıl yetişkin sizdiniz.
Bizi yüzüstü bıraktınız.
Katili yakalasaydınız bunların hiçbiri yaşanmazdı.
Hayatımızın içine sıçtınız.
Hepimizin!
Herkes homofobiktir. Biz öyle büyüdük.
Ama Guzmán biraz daha öyle.
Ne? Bana bakın.
Uyarsaydınız bari, ben de
çarşafı değiştirirdim, dedim götler.
-Yatağa boşaldık diyen oldu mu? -Aynen. O kadar pis değiliz.
Aslında öyleyiz.
Gece su içmek için baş ucuna koyduğun bardağa boşaldık.
Ne komiksiniz ya! Üzülmeyin, ödeştik.
Evinizde neler yaptım, inanamazsınız.
-Sahi mi? -Mesela?
Hiçbir şey.
Ama bundan böyle ayağınızı denk alın.
Peki.
Bunu özlemişim.
O piç yine hakkınızda konuşursa yüzünü dağıtırım.
Kim?
-Samuel. -Ne diyor ki?
-Hiçbir şey. Saçmalıyor. -Hadi, anlat.
-Bilmek mi istiyorsun? -Evet.
Sana bunu nasıl söylerim ki?
Kardeşimi öldürmüşsün.
Sahi mi?
Başka bir şey uyduramamış mı?
Hayır, şaka değil. İt herif ciddi.
Hadi lan oradan.
Ne istiyorsun?
Tabii.
-Telefonun. -Niye?
Beni kaydetmediğini bilmenin tek yolu.
Fark etmez. Marina'yı ellerinle öldürdüğünü
itiraf ederken kaydetsem bile
bana yine aynı saçmalığı söylerler.
Profile uymadığını.
Fark etmediysen dünyada işler böyle yürüyor geri zekâlı.
Niye bu kadar öfkelisin?
-Beni kandırdın. -Sen baştan beri kandırıyorsun.
-Benden nefret etmiyor musun? -Hayır.
-Tamam. Sen kazandın. Tebrikler. -Hayır.
-İkimiz de kaybettik. -Sen ne kaybettin?
Seni.
Aramızda bir şey olabileceğine inanmaya başlamıştım.
Gerçek bir şey.
Birbirimize güvenebileceğimize,
sürekli saklanmak zorunda kalmadan
herkes gibi yemeğe çıkabileceğimize.
Gerçi ara sıra burada kalırdık ki
sen bana makarnandan yapardın.
Ki bu arada makarnan iğrenç.
Bilmem...
Tüm bu saçmalığı unutup bir geleceğimiz olabileceğini bile...
...düşündüm bir an.
Ne aptalmışım, değil mi?
İyi geceler. Nasılsın?
İyi geceler.
Guzmán yüzünden rol mü yapacaksın sahi?
Nadia'yla olanlardan sonra?
Sen söyledin. Olan olmuş.
Egzotik bir ülkeye tatile gidebilirsin
ama sonunda hep evine dönersin.
Tabii.
Guzmán ve ben de... her zaman Guzmán ve ben olacağız.
İyi geceler.
Sessize al bari.
Omar uyuyor.
Zavallı çocuk, bir saat önce döndü.
Anne, bugün evde kalacağım. Çok fena başım ağrıyor.
Açmıyor.
Polo.
-Ander'den haberin var mı? -Ne?
-Ander'den haberin var mı? -Yok?
Aman ne güzel be.
-Bir bakalım. Elçi mi? -Evet.
Ben mi?
Onlarla sabah konuştum, fikri beğendiler.
Büyük çaba sarf ediyorsun. Bu senin hakkın.
Evet ama asıl sen hak ediyorsun.
Ben ve spotlar...
-İnsan içinde konuşmayı beceremem. -Yapma!
Sen bu işte çok iyisin.
Ufak bir konuşma yapıp röportaja çıkacak ve birkaç poz vereceksin.
Sakıncası olmaz ya?
Benim hayatım böyle.
Tabii ki! Bir bakalım.
Ama kendine pay çıkaramayacağın için üzgünüm.
-Hepsini sen hallettin... -Sorun değil.
Annenin bilmesini istemediğine emin misin?
Eminim, tamam mı? Ödevimi bitireceğim.
-Sonra görüşürüz. -Tamam.
Senden büyük bir iyilik isteyeceğim.
Cayetana'ya sürpriz yapmak istiyorum, annesinin telefonu lazım.
Yardım eder misin?
Gözlüğüne bayıldım! Müthiş olmuş.
-Sağ ol. -Çok yakışmış.
Telefon numarası.
Aman be...
Biraz ister misin?
Son seferkinden iyi mi?
Aksi çok zor.
Bir dahakine bayılacaksın.
Önce matristen determinantı çıkaracağız.
-Nadia... -Ama kare matris değilse...
-Nadia. -Ne var?
Buradayım.
Merhaba.
O kadar mı tiksincim?
O soru sınavda da var mı?
Yüzüme bile bakamıyorsun.
Ama para verdiğim sürece bana ders vermekten gocunmuyorsun.
Ahlaki değerlerinin bir fiyatı var galiba.
Ama adi olan benim.
Lu her zaman yanımdaydı.
O, benim her şeyim.
-O da benim için... -Cidden Valerio. Çalışmaya geldik.
Daha fazlasını bilmek istemiyorum.
Siktir ya Ander!
Hisleri yüzünden birini suçlayamazsın.
Hemen dönerim. Sen çalışmaya devam et.
Tabii.
Merhaba Guzmán. İyi misin?
-Yok artık ya... -Ne?
Bir şey olmamış gibi
bana, "Nasılsın? Ben dostunum."
saçmalıklarıyla gelme artık. Bıktım.
-Pardon? -Benimle uğraşma.
Uğraşmıyorum ki.
Peki, o hâlde başka zaman uğraşma. İdmanım var.
Tamam, haklısın. Yanına gelmek için bahane buldum.
-Al işte... -Çünkü konuşmak istedim.
-Peki. -Guzmán!
Üstümü değişmem lazım.
Beni ciddiye al diye nerede olduğuma bir bak.
Biri girerse ölürüm.
Süper, dinliyorum.
Bir iyi bir kötü olduğumuzu biliyorum...
Öyle olan sensin.
Evet, tabii, sen hep emindin zaten.
Ne yapıyorsun?
Sen yüreğini aç, ben gömleğimi.
Yapma. Dikkatim dağılıyor.
Göreceğin yeni bir şey yok ki.
Pekâlâ...
Bir iyiyiz bir kötüyüz diyorsun. Devam et.
Nadia...
Lu'dan ayrılmak ve markete gelmek emin olmak değilse
emin olduğunu göstermek için sen ne yaptın, söyle.
Buraya girmek dışında...
Deniyorum.
O zaman daha çok dene.
Siktir...
Nadia, burası sevişmek için uygun bir yer değil.
Bazıları seyretmeye bayılır.
-Selam. -Merhaba.
-İyi misin? -Evet.
Ne oldu? Sorun nedir?
Yo, hayır... Bu sessizliği tanıyorum.
Sen kaçmadan önce gelen sessizlik bu.
Hayır...
Bu sefer değil.
Emin misin?
Eminim.
Peki ailen?
Ağabeyimle ablamı düşünürsen
bir Hristiyanla çıkmam o kadar da kötü değil.
Doğru.
Dün geceden sonra midem bulanıyor. Ya senin?
Guzmán, Samuel'e inanmıyor.
Böyle devam edersen fikri değişir...
Nasıl devam edersem?
Her gün her saniye kendimi bok gibi hissetmeye mi?
-Senden tek istediğim... -Olmaz!
Yüzüne karşı yalan söyleyemem.
Peki. Gerçeği söyle.
Ona gerçeği söyle.
Gerçek ne, biliyor musun?
Ona aylardır yalan söylüyorsun.
Seni affeder mi sanıyorsun?
Seni yok sayar artık.
Ben hapsi boylarım, Guzmán'ın da hiç arkadaşı kalmaz.
Peki ne diye?
Vicdanın temiz kalsın diye mi?
Çünkü Samuel'in ağabeyinin buna ihtiyacı yok.
Muhtemelen şimdi Karayipler'de kokteyl içiyordur.
Ander, bana bak.
Sabret.
Biraz daha sabret. Birazcık daha.
Hepsi geçecek.
Eski hâlimize geri döneceğiz.
Guzmán da aylardır bunu istiyor,
her şeyin eskisi gibi olmasını.
Merhaba.
İşte orada.
Sağ olasın yakışıklı.
Bu arada...
Rebeka bana söyledi.
Kulüpteki o çocuk yüzünden bana çalışmayı bırakacaksan
endişelenecek bir şey yok.
Onunla konuştum bile.
Bara bırakıyorum.
Marcos nerede? Her işi kendim yapıyorum.
Duymadın mı?
Hayır... Neyi?
Onu dövmüşler.
Niye, bilmiyorlar, o da konuşamıyor. Hastanede baygın.
Ha siktir. Sandra yaptı. Ya da ona çalışan biri. Eminim.
Siktir ya Samuel. Ya arkadaşları intikam almak isterse?
Bu insanlar evini biliyor.
Seni sonra ararım.
Aman be!
Hadi, aç. Açsana telefonu be!
Aradığınız numaraya şu anda...
Siktir!
Anne!
-Sorun nedir? -Siktir...
Telefonu açsaydın ya!
Pardon, fark etmemişim...
Polisle konuşurken aramış olmalısın.
Aşağıdan zili çaldılar, postacıyız, dediler.
Camdan baktım ve birkaç adam gördüm ama tipleri...
Mektuptan çok yumruk dağıtır gibiydiler.
Tabii onları içeri almadım
ama polis çağırıyorum, diyene kadar da gitmediler.
Kesin ağabeyine gelmişlerdir.
Bin kilometre uzaktan bile huzurumuzu kaçırıyor.
Günün nasıl geçti?
Samuel?
Samuel, seninle konuşuyorum!
-Birazdan dönerim. -Birazdan mı?
Birazdan dönerim!
Çok güzel.
Teşekkürler.
Konuşmayı sonra yapacak. Ama sonrası için ortada dursun.
DJ'ye söyle, hafif müzikler çalsın.
-Peki. Hemen söylerim. -Tamam. Sağ ol.
İyi misin?
İyiyim.
Evet, çok iyiyim.
Guzmán bugün yine o egzotik yere gitti.
Ebediyen oraya taşınmak istiyordur belki.
Baba...
Çok güzelmiş.
Ne güzelmiş?
Türban.
Ne zaman aldın onu?
Hediye geldi.
Gerçekten mi? Kimden?
Bir arkadaşımdan.
Sen markete in. Annenin yemek yapması lazım.
Yemek saatinde gelirsin. Son zamanlarda yüzünü zar zor görüyoruz.
Biliyorum... Sınav dönemi hep böyle karmaşık olur.
Çok çalıştığımı biliyorsun.
Neyse, bitti artık.
Noel'de ne yapacaksın? Asturias'a gel!
-Evet, Asturias'a gel. -Aynen.
Bütün ailem Meksika'ya gidiyor.
-Ağabeyimle babam burada, yani... -Lu.
-İçki ister misin? -Olur hayatım.
-Olur mu? -Lütfen... Sağ ol.
Nasıl da iyi bakar bana.
-Selam! Nerelerdeydin? -Selam.
Affedersin kanka.
Bütün sabah yatağımla banyo arasında mekik dokudum.
Şimdi iyi misin?
Daha iyiyim.
Pekâlâ...
Gelmene sevindim.
Nasıl gidiyor?
-Tanrım... -Ne oldu?
-İnanılmaz bir şey. -İyi mi gidiyor?
Nasılsın?
Bağış toplama işi nasıl gidiyor?
Hayal edebileceğimden çok daha iyi.
İyi gidiyor. Siz eğleniyor musunuz?
Evet. Bu yaptığın takdire değer.
Çok daha öte hatta. Tüm bunları ayarlaması falan harika...
Alo?
Efendim?
Merhaba, sabah bu numaradan aranmışım.
Evet. Bilmem, kiminle görüşüyorum?
Victoria.
Ev hizmetleri sektöründeyim.
Belki biri numaramı vermiştir,
evinizi falan temizletmek istediyseniz...
Ne?
Cayetana'nın annesi misiniz?
Lu! Siktir... Ne oluyor? Hayalet falan mı gördün?
Gel benimle.
Ben bunu nasıl anlayamadım ya?
Instagram'da binlerce takipçisi var! Nasıl...
Geçen gün giydiği Burberry sahte miymiş?
Parayla almış olmalı.
Ne parası? Kızın annesi temizlikçi be.
Ha siktir...
Lu...
Konukların bağışları hangi hesaba ödeniyor?
Yok artık. Sıçarım böyle hayata.
Bu insanlar benim yüzümden burada.
Onun değil. Neler yapabileceğimi gösteririm ona...
-Adi sürtük. -Dinle. Yapma.
Dinle. Olay çıkarma. Bu herkes için bir skandal olur.
Sakin ol, parti bitene kadar bekle.
İnsanlara parasını gizlice nasıl iade edersin, yarın bakarsın.
Şu anda istifini bozmamalısın.
Benim için endişelenmenin nasıl bir his olduğunu unutmuşum.
Hadi, gidelim.
-Nereye? -Hayret bir şey.
Ben de listedeyim.
Hadi ama... Sen mi davet ettin?
Ben mi? Niye?
Aranızda neler olduğunu biliyorum Carla.
Beni o kadar saf mı sandın?
Bilmem, arkadaşın Cayetana'ya sor.
-Listede adınız yok. -Olmalı. Cayetana Grajera'yı tanıyorum.
Ne yapıyorsun?
-Ne işi var burada? -Sen söyle.
Ona söyle, gitsin. Bıktım ondan!
Guzmán'a saçmalamış, biliyor muydun?
Şimdi de bizden şüpheleniyor!
Ne yapıyor?
Carla?
Carla...
-Benimle. Merak etmeyin. -Siktir!
Niye geldin? Hemen gitmelisin.
Rebeka nerede?
Git hemen. Rica ediyorum.
Rica mı ediyorsun? Bu endişe neden?
Samuel...
Ne olmuş? Bunlar fakir çocuklar için mi?
Sürekli risk altında olan benim.
Tamam, evet, ona da bahsettim.
Çünkü sana bir şey olmayacağına dair yemin etsin istedim.
Sayende çocuk hastanelik oldu.
Fazla film seyrediyorsun.
Gözünün önündekini görmek istemeyen şimdi sensin.
Herif dayak yemişse bize ne? Belki hak etmiştir.
İntikam almak isteyecek.
Ve benim korumam, kurşun geçirmez arabam ya da güvenlik sistemim yok.
Hani tehlikesiz bir iş demiştin?
Anneme, Omar'a ya da bana bir şey olursa...
-Ne? -Vebali senin boynuna!
Azucena, müfettiş nerede? Onunla konuşmalıyım.
-Birini tutuklamışlar Omar. -Kimi?
Polo, oldu işte.
Her şeye yetecek parayı topladım.
Delilik bu!
Senin için sevindim.
-Çok mutluyum. -Cayetana.
Şu işi artık bitirsek mi?
Çok büyük bir başarı oldu.
Sensiz yapamazdım. Aman Tanrım!
Şunu demeyi kes lütfen.
-Ciddiyim, seni seviyorum! -Pardon.
Konuşma yapmayacak mıydın Lu?
-İsterseniz... -Hayır.
Söz verdiysen Cayetana'yı küçük düşürme.
Hiçbir şey hazırlamadım.
Büyük zevkle.
Merhaba!
İyi akşamlar.
Pekâlâ...
Bu akşam aramıza katıldığınız için sağ olun.
İyiliğiniz için size en içten teşekkürlerimi sunarım.
Dünyada hâlâ güvenebileceğimiz iyi insanlar olduğuna inanmak çok zor.
Ve özellikle de çok mükemmel bir kadına teşekkür ederim...
Cömert ve çok özel bir dostum.
Cayetana, lütfen, onu alkışlayalım.
Hayır... Lütfen, yapmayın.
Teşekkürler.
Ve adi bir yalancı.
Böyle bir STK var mı gerçekten?
Dünyayı gezdim diye anlattığın hikâyeler kadar yalan olmalı...
Evin...
Dostluğun...
Ralph Lauren elbisen... Kimden çaldın, bilmiyorum.
-Lu, lütfen... -Instagram takipçilerin.
Bütün hayatın koca bir yalan be.
Evet, Cayetana bir temizlikçinin kızı.
Ona gerçekten inandım.
Bravo.
İnanılmaz.
Her şey koca bir yalandı.
Merak etmeyin, size paranızı geri verecek, bunu sağlayacağım.
Harika bir gece. Bıktım ama. Rol yapmaktan bıktım.
Bütün gece sahte bir gülücükle dolaşmaktan,
her şey yolundaymış gibi rol yapmaktan...
Ama hiçbir şey yolunda değil.
Hele Guzmán'la hiç değil.
Biz ayrıldık.
Özür dilerim Laura. Gerçekten denedim.
Ama yürümedi.
Çok zordu.
Çünkü biricik oğlun beni bir Bedevi kızıyla aldattı.
Evet, aldattı. İnanabiliyor musun?
Nasıl başarıyorum, bilmiyorum ama destek verdiğim herkes
sonunda ya bana ihanet ediyor ya da beni üzüyor. Değil mi Carla?
Ama benden bu kadar.
Eğer beni aptal yerine koyup
paçayı kurtaracağınızı sanıyorsanız çok fena yanılıyorsunuz.
Çünkü kurtaramazsınız.
O yüzden şimdi bu müthiş geceye
kadeh kaldırmak istiyorum.
Carla, Samuel'le yatıyor.
Ne?
Şerefe.
Çok oyalanma. Geç olmadan yat.
Baba...
Efendim canım?
Sana gerçeği söylemedim.
Ne?
Türban.
Arkadaşımdan değil.
Ve sana dürüst olmak istiyorum.
Bir şey saklamak istemiyorum. Buna mecbur olmak da istemiyorum.
Neden bahsediyorsun?
Bu türban...
Merhaba canım. Benim Lu. Bu ilgini çekebilir.
Ne oluyor Nadia?
Yok bir şey baba.
İyi geceler.
"Yok bir şey" ne demek?
Çok oyalanma. Erken yat.
İnternete düştü.
Bütün okul şimdiye görmüştür.
Gidiyor musun?
Evet, burada pek bir şey kalmadı.
Üzgünüm. Ne kargaşa ama.
Merak etme. Bunun olacağı belliydi.
Gerçek en sonunda ortaya çıkar, değil mi?
Hadi, gidelim.
Ander.
Efendim?
Gözümün içine bak.
Ne var?
Marina'yı Polo mu öldürdü?
Ne diyorsun?
Ander, yalvarıyorum, gözlerimin içine bak ve soruya cevap ver.
Marina'yı Polo mu öldürdü?
Hayır.
Tabii ki öldürmedi.
Of be, tamam.
Özür dilerim.
Lanet olsun...
Üzgünüm dostum. Lütfen beni deli zannetme.
Bir türlü aklımdan çıkaramıyordum. Sormak zorundaydım. Dayanamıyordum.
Lütfen Polo'ya söyleme.
Sana güvenebilir miyim?
Elbette.
Pekâlâ...
Açsana...
Samuel, açsana.
Siktir.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Tangün