66 JAM HILANG
Menyesal jumpa awak, Guzmán.
Ini tiada kaitan dengan saya.
Awak pasti?
Saya tiada hubungan dengan keluarga Samuel.
Mereka tidak wujud.
Selamat petang.
Apa awak buat di sini?
Saya seorang diri.
Tangkap saya.
Awak tidak berani.
Awak berani dengan Carla saja.
Atau kakak saya.
Awak tidak berani.
Saya ada otak.
Jika saya pukul awak, awak akan telefon polis...
Dan siapa yang diberi jaminan dan akan masuk semula penjara?
Bukan saya.
Bukan saya, Guzmán.
Bukan saya.
Awak nak saya pecahkannya?
Selamat malam.
Jadi, awak mengelak Nano dan Samuel.
Saya tidak dekati mereka.
Tidak mahu ada kaitan.
Dan awak tidak tahu apa-apa tentang mereka?
Saya tidak kisah.
-Sudah selesai? -Tidak.
Kita baru bermula.
Selamat petang, cik. Servis bilik sudah tiba.
Sashimi tuna dengan sentuhan halus...
Sentuhan halus halia.
Saya tidak lapar.
Ini ada semua yang awak suka. Saya sangat kenal awak.
Pasti. Awak sangat kenal saya.
Jika awak kenal,
awak tahu yang saya tidak mahu jumpa awak.
Kalau orang tahu?
Kemudian apa?
Maaf?
Kita adik beradik tiri.
Tiada tipu helah.
Kita tidak cadang untuk ada anak.
Kenapa?
-Beritahu saya, kenapa? -Apa-apalah.
Mungkin kerana dadah.
Budak dengan kad kredit?
Semua itu hanya jenaka bagi awak termasuk masa depan awak dan saya?
Saya selalu begitu setiap malam awak datang sini.
Awak yang memulakannya.
Bila awak cium saya.
Seperti di parti malam itu.
Pasti.
Awak tahu kenapa?
Kerana cinta saya?
Kerana saya khayal.
Awak tahu itu tidak boleh dikesan.
Kenapa dengan kereta awak?
Selamat pagi.
Saya baru tahu tadi.
Pasti.
Mungkin kerana pemabuk
yang belasah awak malam itu, betul?
Rasanya...
Saya terima mesej kuat dan jelas.
Jangan risau, saya akan pergi dari sini.
Saya akan pergi.
-Apa? -Pergi luar negara.
Saya tidak akan masuk penjara lagi.
Itu sangat bagus.
Kami bekerja sepanjang musim panas untuk jaminan awak,
dan sekarang awak nak melarikan diri. Bagus.
Jika langgar jaminan, sia-sia saja.
Saya akan bayar balik.
Nano.
Nano!
Lihat!
Samu...
Boleh kita bercakap?
Apa yang awak nampak di parti itu ialah salah faham.
Saya tidak mahu awak salah sangka.
Abang awak cium awak.
Salah.
Abang tiri.
Dan saya tidak ingat itu.
Saya mabuk.
Bagaimana untuk buat awak lupa semua ini?
Minta apa sahaja.
Awak cuba sogok saya?
Awak tidak mahu apa-apa?
Saya boleh fikir banyak benda.
Awak boleh simpan duit awak.
Okay...
Keangkuhan ialah sifat kami, orang kaya.
Pandang rendah pada orang, bukan sifat awak sekarang.
Jadi, apa awak nak?
Saya nak awak tidur setiap malam
memikirkan yang awak akan jadi orang buangan di sekolah.
Adakah mereka akan hakimi awak?
Adakah mereka akan berbisik?
Adakah awak kelihatan pelik?
Sayang...
Jika saya jatuh,
saya akan tarik awak sekali. Faham?
-Saya tidak seteruk awak, Lucrecia. -Ya, betul.
Berapa tulang abang awak patah?
Menyesal sekarang?
Saya gembira awak sedar, Samu!
Kenapa awak tidak lapor?
Saya okay.
Nak tunggu awak dibunuh?
Selamat datang ke alam nyata.
Bila gadir lapor sesuatu, itu tiada makna.
Saya tidak akan dipercayai.
Saya tidak mahu dia masuk penjara
dengan perasaan lagi marah.
Kenapa awak dibenci?
Apa?
Dia menyasarkan awak.
Dia sasar kita.
Saya sasaran mudah.
Seorang gadis bersendirian.
Selamat pagi.
Saya ada keputusan ujian.
Minta maaf. Saya bersimpati.
Guzmán.
Guzmán!
-Apa? -Awak kena...
Kita kena terus maju.
Dia ialah pembunuh.
Dia akan membunuh lagi.
Saya nak cakap sebentar.
Makan malam. Malam ini.
Lu mengesyorkan restoran hebat. Pukul 8:30 malam.
Tidak boleh.
Kenapa?
Hari lahir Ander. Kami rai setiap tahun.
Okay. Esok.
Selamat hari lahir
Selamat hari lahir kawan.
Selamat hari lahir sayang...
Terima kasih.
Kenapa?
Kita rai di mana?
-Tidak untuk tahun ini. -Kenapa?
Kita ada ujian esok.
Dan saya anak pengetua. Saya kena lulus.
Kenapa awak berkelakuan pelik sekarang?
Tiada apa.
Itu gunanya kawan, betul?
Untuk saling membantu. Kita minum dan berbual.
Kita rai kemudian.
Selepas semua ini berakhir.
Jadi, awak lapang malam ini.
Pukul berapa?
Carla.
Apa awak nak?
Nak berterima kasih.
Tidak mengapa.
Sukar untuk dipercayai.
Tapi awak berbeza daripada orang lain.
Awak anak marchioness.
Itu juga "realiti."
Jika awak laporkannya, Nano akan masuk penjara.
Semua ini kerana saya.
Awak pukul abang awak kerana saya.
Kita patut berhenti buat begini, Samuel.
Biarkannya.
Itu bukan salah awak.
Masalah sentiasa ikut saya.
Bukan salah awak.
-Jika ya? -Tidak.
Bagaimana awak tahu?
Saya tahu.
Saya lihat awak dan tahu awak baik.
Pasti.
Awak telah ambil hati saya.
Tidak pada saya.
Berpura-pura sahaja.
-Bukankah awak nak biarkannya? -Kita biarkannya.
Sedikit demi sedikit.
Awak nampak menyukainya.
Sifat orang kaya.
Awak tumbuk kuat.
Kerana cik Marchioness?
-Ada cara lain? -Tidak tahu...
Objektif utama ini ialah untuk bantu abang awak.
-Itu antara Nano dan saya. -Maaf?
Bukan urusan awak.
Tipu. Bukan urusan saya..
Awak buat ini urusan saya sejak mula.
Awak kongsi idea ini dengan saya.
Awak terus lupa bila dia tidur dengan awak.
Tidak guna!
Awak sudah lupa?
Ada cara lain?
Bukan mengaku kalah.
Bangun! Bangun!
Saya sudah hilang arah.
Jadi, mula semula.
Mungkin terlepas sesuatu.
Awak tidak akan nampak yang di depan mata.
Selamat tengahari.
-Selamat tengahari. -Selamat tengahari.
Nadia, sayang!
Saya nak bercakap dengan awak seorang.
Tidak perlu.
Saya berhati-hati.
Lebih baik jika mereka tidak mendengarnya.
Lucrecia...
Kenapa awak datang?
Adakah mereka tahu?
Pergi.
Saya beri arahan di sini.
Apa awak cakap?
Saya nak awak gagal ujian minggu ini.
Kenapa?
Kerana saya nak awak rasa bagaimana
bila sesuatu yang penting diambil daripada awak.
Biasiswa, contohnya.
Jika awak tidak gagal,
saya akan beritahu mereka yang anak mereka ialah pelacur.
Dia tidur dengan Guzmán.
Diam.
Awak pilih
sama ada diusir dari rumah awak atau dari sekolah.
Pilihan, sayang.
Bergembiralah!
Selamat tinggal.
Pertama saya tengok Instagram.
Tiada apa-apa.
Kerana awak tidak tahu mencari.
PARTI AKHIR TAHUN
Ini Polo, yang hantar pengakuan itu?
Berhenti. Kembali.
Dia memakai pakaian berbeza.
Kenapa tukar pakaian semasa berparti?
Kerana mungkin dikotori.
-Muntah, alkohol atau... -Darah.
Itu gambar sebelum Marina dibunuh.
Ini pula selepas.
Dia ada pakaian tambahan hanya untuk pembunuhan?
Itu bukan baju dia.
Saya pernah lihat.
Itu baju Christian.
Christian bantu dia bila baju dia dikotori.
Dia tahu tentangnya.
Kerana itu dia gelisah.
-Bila dia nak cakap... -Tidak guna, Samuel.
Awak nak pergi mana?
Saya sukakannya. Sangat cantik.
Saya selalu datang sini, tapi awak kena buat sesuatu.
-Jika tidak, akan bosan. -Ya?
Saya suka penyepit ini. Sangat comel.
-Kami semua pernah naik kapal layar ini. -Dengar.
Apa?
Boleh kita cakap hal lain?
Ini semua tentang percutian di tempat cantik,
makanan sedap, kawan baik awak...
Bersalah.
Kenapa dengan itu?
Itu membuatkan hidup saya nampak teruk.
Mungkin ya, tapi...
Banyak masalah
hingga saya penat untuk senyum.
Beritahu saya perkara teruk pernah terjadi pada awak.
Rasanya awak tiada masalah.
Kadang kala sukar untuk tinggal seorang diri.
Ibu saya jarang ada di rumah.
-Pasti, pasti... -Dan...
-Pasti? -Pasti.
Satu rumah untuk awak seorang mesti sangat sukar.
Beritahu pelayan, mungkin dia akan bagi awak tip.
Maaf.
-Tidak mengapa. -Saya tiada niat pun.
Jangan risau.
Itu hanya gambar, kawan. Tiada apa pun.
Mereka ini sudah ada kambing hitam.
Mari periksa.
Mari pergi ke polis.
Mereka akan lihat awak seperti adik pembunuh yang nak abangnya keluar penjara.
Jadi? Awak berputus asa?
Tidak.
Saya akan lakukannya dengan penuh gaya.
Jika saya tidak ditangkap.
Jika awak pergi, awak menunjukkan awak bersalah.
Sekurang-kurangnya awak bukan di penjara.
Ini lebih teruk daripada penjara.
Semasa di penjara, saya tidak pukul sesiapa.
Di sini, saya rasa seperti bom masa yang berbahaya.
Apa saya sentuh akan rosak.
Saya nak hidup dengan aman. Itu saja.
Dan juga awak berdua.
Dengan awak.
Kami nak awak.
Malam itu, tidak.
Malam itu, saya bersalah.
Saya tidak tahu jika saya boleh dimaafkan.
Tapi jika awak pergi, tiada siapa tahu.
Nampak kereta itu?
Lebih teruk.
Apa kaitannya?
Bila dia muncul lagi, dia akan buat lagi teruk.
-Guzmán? -Bukan salah dia.
Bukan salah dia.
Jika saya percaya dia bunuh adik saya, saya akan buat perkara sama.
Beri saya masa, Nano.
Sedikit lagi. Sudah hampir terbongkar.
Cari kerja, jangan buat masalah.
Buat untuk saya.
Untuk ibu.
Untuk Marina.
Sejak itu, Samuel hilang.
Kali terakhir nampak dia hidup ialah di sini.
Kali terakhir telefonnya aktif.
Kenal kawasan ini?
Mungkin...
Rumah datuk dan nenek awak.
Di mana abu Marina ditanam.
Apa Samuel buat di sana?
Baiklah...
Mungkin dia hantar ayam. Saya tidak tahu.
Dia tidak bekerja malam itu.
Sekarang belajar minum?
Saya teman Omar.
Saya boleh teman awak.
Tapi awak tidak mahu.
Berseronoklah.
Guzmán...
Kenapa dengan dia?
Tuang lagi.
Sayang, awak minum banyak.
"Sayang"?
Sekali lagi?
-Awak nampak hebat, budak! -Dia sudah datang!
Selamat hari lahir.
-Pelanggan saya baik? -Hebat.
-Betul? -Betul.
Rasanya awak tidak sihat.
-Saya baik! -Kenapa?
Saya kesunyian pula, jadi saya datang.
Jangan begitu! Mari minum dan bergembira.
Beritahu saya.
-Awak nak kata apa-apa pada saya? -Ya, awak nampak hensem!
Pelik... Saya fikir awak sudah berhenti.
Ander tidak hirau saya, Lu benci saya dan
Polo dengan gadis baharu.
Saya fikir awak kawan baik saya. Okay?
Lucu...
Saya fikir ini semua kerana Nadia.
Apa yang awak tahu tentang cinta pada seseorang, tapi
tidak boleh bersama kerana masyarakat sekarang?
Awak betul.
Saya tidak tahu apa.
Apa awak buat?
Saya cuba bantu awak.
Bantu saya dengan awak balik rumah.
-Cis! -Selamat malam.
Terima kasih.
Beri saya rum.
Baik.
Gaydar, tipulah!
Ini lagu yang membosankan. Saya nak cari teman lagi.
Okay, semoga berjaya. Jumpa lagi.
Hei.
Sayang, awak seperti SpongeBob.
Jangan panggil saya itu!
Apa? SpongeBob?
Awak juga boleh berhenti.
Buat apa?
Jangan berpura-pura.
Gaya awak sekarang. Saya faham awak.
Kerana cara awak bertingkah laku malam ini.
Saya?
Tidak.
Lihat, lupakannya.
Saya tidak mahu.
Ayuh, beritahu saya.
Kenapa dengan awak?
Ini bukan Omar saya! Awak berubah.
Tidak tahu kenapa awak bazir masa lagi.
-Hampir. -Kenapa?
Hei... Selamat malam.
Awak guna telefon untuk swafoto sahajakah?
Telefon habis bateri.
Kenapa dengan awak?
Kenapa dengan saya?
Saya risau tentang awak. Itu saja.
Seperti pertama kali.
Hei!
Tengok saya.
Sekarang, pemandu akan iring awak ke mana sahaja.
Walaupun ke tandas, jika perlu.
Dan kena ada pengecas sentiasa.
Kenapa ibu?
En. Basikal.
Jangan ganggu keluarga saya.
Ironi kerana awak yang kata.
Awak rasa saya tidak patut marah pada pembunuh?
Itu kawan awak, Polo.
Apa awak cakap?
-Polo ialah pembunuh. Dengar sini! -Cukuplah
-awak buat saya marah! -Dengar!
Dia nak ambil jam itu balik.
Christian nak beritahu itu.
Adakah semua kebetulan?
Cikgu!
Mereka bergaduh.
Berhenti sekarang!
Ini bukan kali pertama...
dan saya tidak akan biarkan.
Saya tidak buat apa! Dia serang saya.
Betul?
Guzmán mula dahulu.
-Apa awak cakap? -Jangan pura-pura.
Saya tidak kenal awak. Awak makin ganas.
Mesti pengaruh kawan.
Awak juga terlibat. Saya akan cakap dengan ibu awak.
Guzmán awak digantung.
-Untuk dua hari. -Apa?
Kami ada ujian!
Tiga hari. Mari ikut saya.
Awak terhutang budi.
KIRIMAN KERJA
Tidak guna...
Jangan risau, saya akan cakap dengan dia.
Itu boleh dielakkan.
Okay. Terima kasih.
Awak keluar dari penjara dan sekarang adik awak pula bermasalah.
Kebetulan.
Ini bukan kerana awak, betul?
-Ini berkaitan dengan saya. -Nano!
Tidak guna...
Dengar, berhenti cari kerja
dan cari tiket keluar dari sini.
Tiket sehala.
Apa berlaku?
Saya akan gagal.
Awak? Mustahil.
Kakak awak paksa saya untuk gagal.
Dia ugut saya.
Ugut?
Apa?
Sesuatu yang teruk.
Jika dia ugut awak,
awak ugut dia kembali dengan perkara dengan Valerio.
Saya janji dia tidak akan ganggu awak lagi.
"Perkara dengan Valerio"?
Sesuatu yang teruk, awak mungkin terkejut.
Kekasih awak okay?
Hebat.
Selepas bertahun lama, awak fikir boleh tipu saya?
Saya nak jumpa awak selepas ini di kelas.
Bagaimana kekasih awak?
Tolonglah... Dia bukan kekasih saya.
Awak tahu kenapa saya dengan dia.
Sudah bertahun lama, awak fikir boleh tipu saya?
Selamat pagi! Awak nampak penat.
Saya harap kerana mengulang kaji.
Dia serang saya. Saya tidak buat apa.
Apa yang awak buat?
Mendapat markah tertinggi.
Awak memaksa saya untuk beritahu pada
ibu bapa awak.
Rasanya tidak perlu.
Melainkan awak nak orang tahu...
tentang rahsia awak.
Apa awak cakap?
Sama ada awak gagal ujian ini atau
semua orang tahu.
Pilihan, sayang.
Bergembiralah.
-Dia buat saya marah. Dia kata yang... -Apa?
Perkara mengarut.
Dia kata yang...
-Yang... -Guzmán, Guzmán!
Awak kena terus maju ke depan.
Bagaimana kalau awak diserang?
Saya tidak takut.
Saya juga tidak takut.
Saya takut pada awak.
Saya takut awak buat sesuatu yang teruk.
Sekejap sahaja.
Jika awak tidak kawal marah, awak tumbuk...
dan semua terus jadi teruk.
Polo.
Tidak guna...
Boleh kita bercakap?
Saya rasa seperti awak mengelak jumpa saya. Tapi...
-Tidak. -Ya! Dia elak jumpa awak.
Dia tidak suka awak, awak bukan jenis dia.
Dia tidak mahu ada hubungan.
Pilihlah apa jua alasan, semua sama sahaja.
-Dia tidak mahu awak. -Guzmán!
Apa, Polo?
Jika tidak mahu kata apa, saya boleh katakan.
Berhenti beri harapan pada dia.
Betul?
Minta maaf.
Okay...
Tidak tahu nak cakap apa.
Saya nak bantu awak, tapi
saya boleh beli kopi saja.
Saya tidak terlalu miskin.
Bagaimana?
Kenapa Lu berdendam dengan awak?
Saya meniduri Guzmán.
Jadi?
-Itu perkara biasa. -Tidak.
Antara kami, itu bukan biasa.
Saya tahu.
Saya tahu ini akan jadi masalah,
juga pada hidup Guzmán dan Lu...
Saya buat juga.
Kerana saya jatuh cinta.
Walaupun itu hanya alasan.
Cinta perlu cantik,
tapi boleh tukar awak jadi penting diri.
Giliran awak.
Apa maksud "perkara dengan Valerio"?
Awak nak tahu?
Awak ialah kawan saya.
Jika awak dengar ini, awak mungkin tidak mahu kawan lagi.
Saya buntu.
Saya seorang yang terbuka.
Tiada apa yang buat saya terkejut lagi di sekolah ini.
Seronok menjadi kawan awak.
Awak okay?
Awak akan mati, tidak guna.
Ayuh, Caye.
Apa salah saya?
-Tiada apa. -Okay.
Status kehidupan kami berbeza.
Hidup awak berbunga tapi saya hitam.
-Sangat gitam. -Ya, okay, kenapa?
Minta maaf, saya tidak faham.
Saya tidak harap awak faham saya.
Masalah terbesar
awak ialah untuk pilih tandas setiap pagi.
Maaf. Minta maaf.
Awak tidak kenal saya.
Saya tiada masalah?
Serius?
Awak nak saya beritahu sesuatu?
Baik...
Baik.
Berapa lama masa awak ada?
Terima kasih.
Awak suka?
Ya, sangat suka.
Saya tidak ada konsol ini.
Tidak mengapa.
Awak tidak perlu datang.
Mesti saya nak datang.
Supaya tidak diganggu.
Lihat, jika awak tidak suka, saya minta maaf.
Tidak tahu awak nak apa.
Apa?
-Awak nak keluar dengan itu? -Betul.
Saya tidak kenal anak saya.
Tidak kenal lagi! Dia suka hadiah, tapi...
Kenapa?
-Omar, sayang... -Tidak.
Adakah itu penting? Dia masih Ander.
Awak baru kenal dia. Bagaimana awak tahu?
Saya tahu kerana orang lain fikir saya berubah, tapi tidak.
Saya berpura-pura, tapi saya letih.
Sesiapa yang tidak suka.
Mereka boleh pergi jauh.
Dia juga penat pura-pura.
Awak kena terima dia seadanya.
Tidak tahu perasaan kehilangan anak,
tapi kehilangan ayah sangat teruk.
Tepat pada masanya..
Nampaknya kita sahaja.
Itu ideanya.
Kenapa Polo tukar baju di parti itu?
Dia muntah.
Dia pakai baju Christian.
Baju dia sama.
Mereka beli baju yang sama.
Bunyi seperti awak sudah ada jawapan.
Awak boleh diramal.
Jangan tipu saya, Carla.
Awak menutupi pembunuhan.
Saya tidak tahu apa awak cuba sampaikan.
Sudah berminggu awak buat.
Tidak lagi.
Kenapa awak begini?
Saya tidak buat apa.
Jika awak buat lagi,
awak akan jadi seperti Christian.
Siapa buat itu?
Polo?
Samuel...
Kenapa awak masih buat ini, jika awak masih kalah?
Saya sudah penat.
Saya boleh cakap kuat tapi tidak jelas.
Datuk nenek saya tiada di sana.
-Sudah tiga bulan saya tidak ke sana. -Pasti.
Jadi, kebetulan
yang kali terakhir nampak Samuel berdekatan hartanah awak dan
kali terakhir nampak Nano hidup ialah di rumah awak, betul?
Pintu terbuka.
Keluar. Keluar!
Pergi!
Baik. Beritahu anak awak.
Dan keluarga awak. Jika awak boleh faham.
Jangan datang dekat.
Ini nombor yang diberi
untuk pengguguran.
Kami pergi sebelum dipanggil. Tahu kenapa?
Kerana kami saling cinta, kami fikir untuk ada anak.
Pasangan bodoh.
Saya cinta anak awak
tapi saya simpan nombor ini.
Ini sahaja kenangan yang saya ada.
Ini sahaja saya boleh sentuh.
Awak fikir saya nak mencederakan anak awak?
Awak fikir begitu?
Terima kasih.
Saya kena pergi.
Lihat?
Kerana itu pura-pura,
kerana tiada siapa simpati pada orang.
Awak cipta fantasi? Untuk apa?
-Tidak. -Betul?
Tidak, Polo.
Supaya orang seperti awak kenal saya.
Makan dengan saya.
Awak tahu, Cayetana sebenar...
-Cayetana nama awak, betul? -Ya.
Yang sebenar lebih menarik.
Atau berbeza.
Orang seperti awak sukar dijumpai.
Sekurangnya, spesis eksotik membuat awak terhibur.
-Awak boleh pergi. -Tidak.
Pergi.
Bagaimana untuk bantu?
Awak tidak faham.
Saya tiada wang, awak boleh bantu itu?
Awak serius?
Saya tidak perlu pertolongan awak.
Saya perlu awak.
Tapi saya tahu itu mustahil.
Cayetana.
Saya nak pergi.
Jangan. Ini Polo.
Suruh dia pergi. Saya nak bercakap.
Dia tahu...
Dia tahu semuanya. Kenapa?
Adakah dia tahu awak curi pakaian?
Tidak.
Dan pemilik dia beritahu semua orang dan saya tiada kerja?
Kita akan cari lagi?
Itu sahaja.
-Tidak. -Ya...
Tidak. Saya sudah disenarai hitam.
Apa sekarang? Bagaimana nak bayar bil?
Tidak guna...
Dan ini pula?
Dia fikir dia siapa?
-Saya nak bunuh dia! -Ventura, tolonglah... Bertenang.
Bertenang?
Tidak cukup lagikah?
Hai.
Hai, sayang.
Ini bukan kerana digantung, betul?
Pembunuh itu berani datang sini.
Jika saya dituduh,
terus tangkap saya.
Saya nak pergi belajar.
Kita sambung esok.
Terima kasih.
Nano!
Nano! Saya ada sesuatu!
Nano!
Di mana dia?
Dia sudah pergi!
-Itu tidak benar! -Ya!
Itu perkara biasa dibuat, betul?
Apa yang awak cuba sampaikan?
Sudah berminggu
-awak buat. -Apa itu?
-Tidak lagi. -Kenapa awak begini?
Saya tidak buat apa.
Jika awak buat lagi,
awak akan jadi seperti Christian.
Terjemahan sari kata oleh Aimullah Putra