NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co mówiła przez telefon?
„Tylko tyle masz do powiedzenia po wczorajszej nocy?”
Wciąż miałeś na sobie jej zapach!
- Guzmán! - Powiem ci coś.
Jesteś kłamcą.
Udajesz porządnego faceta i mojego przyjaciela.
Ale nie masz zasranego pojęcia, co to znaczy być dobrym przyjacielem.
Nie dam ci w ryj, bo jesteśmy w restauracji.
Nie patrz tak na mnie.
To ma być twój wybór?
Guzmán.
Dla mnie to nie są zawody ani kaprys.
Przede wszystkim jesteś moim kumplem. Nie chcę cię skrzywdzić.
Powiem wam coś obojgu.
Pierdolcie się!
Dotarło?
- Posłuchaj… - Stul, kurwa, pysk.
W końcu przeczytam.
Dałem ci to rok temu.
W czasie podróży będę miał czas przeczytać.
Może z tobą pojadę.
Dlaczego?
Nie wiem, co tu robię.
Powinieneś był wyjechać. Niepotrzebnie zostałeś.
Miałem swoje powody.
Zwłaszcza jeden.
Głupek.
Miło was widzieć razem w domu.
Nawet jeśli to pożegnanie.
Powiesz dziś dyrektorowi i pozostałym?
Tak.
Po co wyjeżdżasz teraz? Nie lepiej zaczekać do lata?
Kto wie, gdzie będę latem. I czy w ogóle będę.
Chodź do mnie.
Daj spokój. Przestań. Miałaś mnie wspierać.
Tak, ale pozwól matce trochę pocierpieć.
Idź już.
Do widzenia.
ZANIM WYJADĘ: OMAR
Nie mogę się doczekać przerwy świątecznej.
Zawsze lubiłam spędzać czas ze swoją rodziną…
Ari, muszę z tobą porozmawiać.
Ze mną? O czym?
O twojej siostrze. Może ty posłuchasz.
Wykorzystasz mnie do rozwiązania problemów z moją siostrą?
Wesołych świąt, Rebeko.
Proszę.
Zaraz wracam.
Radzę ci zapomnieć o mojej siostrze.
Oszczędzisz sobie bezsennych nocy.
Mam pozwolić, żeby musiała się spotykać z tym oblechem?
Z jakim oblechem? Armandem?
Są tylko znajomymi. Czemu miałaby musieć?
Jesteś zazdrosna?
Super znajomi. Wspominała, jak się poznali?
- Postawił jej drinka. - Jasne.
A w hotelu za co jej płacił?
Co?
Nie mówię tego, bo mam żal albo chcę ją odzyskać.
Wiem, że teraz stracę ją na zawsze.
Może ty jej pomożesz, bo ja nie potrafię.
Wyjdź.
- Daj mi chwilę. - Wyjdź stąd.
- Proszę… - Nie dotykaj mnie.
Błagam, posłuchaj mnie.
Na zewnątrz, przed kamerami. Tak jak lubisz.
Nie chciałem ci zrobić przykrości.
Bawiliśmy się, dużo wypiliśmy.
Co z tego? To żadna wymówka.
Cholera, to chyba normalne,
że źle odczytałem sygnały.
Które sygnały? Bo było ich mnóstwo.
Całowaliśmy się, prawda?
To, że się całowaliśmy, cię nie tłumaczy.
Wiele razy mówiłam „nie”.
To też źle odczytałeś?
Zrozumiałeś dopiero wtedy, gdy wybiegłam z limuzyny.
Caye…
Przepraszam.
Naprawdę mi przykro.
Nie, do cholery.
Nie słuchaj jej. Wszystko zmyśliła, bo czuje się zraniona.
Nie sądzę, żeby wymyśliła coś takiego.
Mówię ci. Olej ją.
Mencía, jesteś pewna?
Odpierdol się od mojego życia!
Mencía…
Posłuchaj.
Cokolwiek się dzieje z Armandem lub kimkolwiek…
To mój cholerny problem i ja go rozwiążę.
Zawsze tak mówisz.
Potem ślepo idziesz naprzód, a my musimy sprzątać twój bałagan.
Powinnaś bardziej ufać rodzinie.
- Powiemy tacie. - Nie.
Przestaniesz się na niego wściekać?
Ani słowa Benjamínowi!
Ale tata to natychmiast załatwi.
Nie, Ari!
Nie mów jemu, Patrickowi ani nikomu.
Przyrzekam, że jeśli powiesz Benjamínowi,
nigdy więcej mnie nie zobaczycie.
Próbowałem wszystkiego, żeby o tobie nie myśleć.
Ale to bezcelowe, bo nie potrafię.
I absurdalne, bo nie chcę.
Nie wybaczę sobie, że pozwoliłem ci odejść.
Walczyłem, nawet gdy umierałeś.
Więcej tego nie zrobię.
Nie zrezygnuję z ciebie.
Jeśli chcesz, spróbujmy jeszcze raz.
O czym myślisz?
Przeze mnie nie pojechałeś do Malicka do Nowego Jorku.
Zastanawiałeś się, co by było, gdybyś posłuchał siebie?
Nie zostałem dla ciebie, tylko dla siebie.
Nie widzę życia bez ciebie.
Chcę z tobą być.
Ale jeśli ty nie chcesz, w porządku.
Nie będę dramatyzować ani mieć żalu.
Pogodzę się z tym.
Zostawię cię samego.
ZANIM WYJADĘ: OMAR
Zaczekaj.
Proszę.
Chciałeś się ze mną zobaczyć?
Benjamín, dasz nam chwilę?
Zamierza pani usprawiedliwiać syna?
Bez względu na to, co promują przemijające mody,
mężczyźni rodzą się z tym
szczególnym temperamentem,
a my potrafimy go okiełznać.
To potężny dar.
Nie oszukamy biologii. Po co robić afery, żeby ją zmienić?
Zapomnij o innych dziewczynach
i o tym, co słyszałaś o Phillipie.
Mój syn wybrał ciebie.
Ponad wszystko.
I wszystkie.
Wiesz, o ile łatwiejsze stanie się życie twoje i twojej rodziny?
Nieporównywalnie.
Nie bądź niemądra.
Nie odrzucaj prezentu, który daje ci życie.
Cayetano,
chciałabym, żebyś na przyjęcie sylwestrowe przyszła z Phillipe’em.
31 GRUDNIA
Wyglądasz bosko.
Wejdź. Ander bierze prysznic.
Już zaplanowaliśmy, co zrobimy po zakończeniu szkoły.
Zasługujemy na to.
Mogę ci zadać pytanie?
Tak.
Mów.
Czemu się zeszliście?
Bo się kochamy, Azuceno.
To nie wystarczy.
Ja kocham swojego eks.
To ojciec Andera i nigdy nie przestanę go kochać.
Ale trzeba mieć wspólny cel.
Nie chodzi mi o dom i dzieci.
Nie jestem stuknięta.
Ale musicie iść w jednym kierunku.
Przecież mówiłem, że wszystko zaplanowaliśmy.
Wy? Czy tylko ty?
Znowu został dla ciebie.
Nie zmuszałem go do tego.
Mówiłem mu, że jeśli nie chce wracać, pogodzę się z tym.
Omar…
O co chodzi?
Przystojniak z ciebie.
Wybaczcie.
- Cześć. - Co słychać?
Cześć.
Wyglądasz wspaniale.
Dziękuję.
Pora pokazać się fotoreporterom.
Zachwyćcie ich.
Proszę wybaczyć.
Temperament pani syna nie wynika z biologii,
ale z braku wychowania.
Pieprzyć ich.
Co zamierzasz zrobić?
Zorganizowałem przyjęcie, żeby uczcić Nowy Rok z gośćmi.
A Cayetana jest moim gościem.
Jako przyjaciółka i projektantka.
Jesteś głupcem
i niewdzięcznikiem.
Czyja to wina?
Kto mnie tak wychował?
Phillipe…
Wydałam cię na świat,
wychowałam
i nie spuszczałam cię z oczu.
Chyba że lepiej było nie patrzeć.
A to zdarzało się dość często.
Moim zadaniem było cię kochać i chronić. Wykonałam je bez zarzutu.
Jeżeli nagle
zapragnąłeś być dorosły i iść przez życie sam, zrób to.
Zaakceptuj skutki swoich wyborów.
Spokojnie, Ari. Wiesz, co się dzieje, gdy pijesz.
Nie wiem, o czym mówisz. Rzadko piję.
Od „nigdy” przeszliśmy do „rzadko”.
Porozmawiaj z nią.
Wykluczone.
Unoszenie się dumą nic ci nie da.
Nie pouczaj mnie.
Miałeś jechać w podróż, ale zostałeś przez Omara.
Pojadę, kiedy przyjdzie czas.
Nie rezygnuj z siebie dla innych. Oni tego dla ciebie nie zrobią.
Na przykład Nadia myślała o swojej przyszłości zamiast o mnie.
A ja uganiałem się za nią jak palant.
A Ari?
Co „Ari”?
Wściekasz się, bo dla Nadii ważniejsza była jej przyszłość niż ty.
Ale Ari chce być z tobą. A ty ją odrzucasz?
Ari i Nadia są zupełnie inne.
Ari chce mnie, Samuela i całą drużynę piłkarską.
Jasne? Są zupełnie inne.
Mówiłeś mi tysiąc razy,
że chcesz takiego związku jak mój z Omarem.
A to działa tak: idziemy na kompromis.
Obaj.
Chcesz stracić Ari, bo coś schrzaniła? Albo Samuela?
Ja nie chciałbym tak stracić Omara.
Porozmawiaj ze mną.
Idź.
Dzięki.
Co jest?
Nic.
Masz chwilę? Tam nie da się pogadać.
Nie chcę kończyć roku kłótnią.
Chwila i idę.
Też inaczej wyobrażałem sobie początek roku.
Z tobą.
Ale nie wierzyłem, że pokochasz kogoś takiego jak ja.
Cóż,
najwyraźniej się myliłeś.
Jesteś pewna?
Zapewnienia, że nie chcesz zostawić ani Guzmána, ani mnie,
to tchórzliwy wybieg, aby nie być szczerą z tym, którego nie kochasz.
Wiem, że kochasz Guzmána.
Nic się nie stanie. Przyznaj to.
Wydaje się, że to logiczne, naturalne.
A mnie zostaw w spokoju.
Przywykłaś, że dostajesz wszystko, ale to kłamstwo.
Nie możesz mieć wszystkiego.
Więc nie zbliżaj się do mnie.
Nie kuś, kiedy najdzie cię taki kaprys.
Zapomnij o mnie.
Krzywdy, jakie wyrządzamy, nie są tego warte.
Nie opłaca się.
GDZIE JESTEŚ?
CHCĘ ZACZĄĆ NOWY ROK Z TOBĄ.
PRZYKRO MI. JUŻ COŚ ZAPLANOWAŁAM.
WIEM. JESTEM TU, W TWOICH PLANACH.
Siedem minut do końca roku!
Chodź ze mną.
Może najpierw się poznamy?
Patrick. Urodzony tu, wychowany w Londynie.
Częściej pasyw, ale aktyw też.
Idziesz?
Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
Będę czekać na przystani nad jeziorem. Przyjdź i mnie wysłuchaj.
Do mnie się uśmiechasz?
Zakończymy ten rok dobrze?
Dobra, o co chodzi? Znam cię.
Chciałeś wyjechać.
Dwa razy.
I zawsze rezygnowałeś dla mnie.
Czasem o tym myślę, ale to nic wielkiego.
- Jedź. - Nie chcę.
Mówię poważnie. Jedź.
Dobrze mi tu z tobą.
Wiem. I nie mam wątpliwości.
Ale będzie mi lepiej, gdy pojedziesz.
Mówię serio. Zaczekam na ciebie, jeśli chcesz.
Będziemy bzykać innych. Nie jestem moją siostrą, a ty Guzmánem.
Chcę twojego szczęścia.
Nie wiem, czy to prawda.
Nie jestem pewna, czy z Armandem do czegoś doszło.
Może mówisz prawdę, może nie.
Nie wiem.
Wiem tylko, że Mencía powiedziała, że jeśli spróbuję jej pomóc,
nigdy więcej jej nie zobaczę.
Powiedziałam prawdę.
Sukinsyn.
O co chodzi?
Nie dotykaj mnie.
Byłeś w moim domu, rozbiłeś mój związek. Czego jeszcze chcesz?
Spędzić z tobą sylwestra. Mówiłem ci, Menci.
Nie nazywaj mnie Menci, pojebusie!
Nie nazywaj mnie pojebusem, smarkulo.
- Ty suko! - Co robisz?
Przykro mi. Ciągle wracam.
I zawsze ci pomogę, nawet jeśli nie poprosisz.
Mencía.
Guzmán.
Chcę zacząć rok z przyjacielem.
Wybacz mi. Ari już dla mnie nie istnieje.
Uwaga! Trzy minuty do końca roku!
Dlatego z nią gadałeś przy pomoście?
- Nie, ja tylko… - Przestań mnie okłamywać.
Mam gdzieś, że Mencía nic nie powie.
- Czego chcesz? - Wszystko opowiem ojcu.
Pstryknie palcami i spierdoli ci życie.
Bo jesteś kawałem skurwysyna.
Już nie zniszczysz nikomu życia,
bo moja rodzina cię zgnoi.
- Dzwonię do ojca. - Co robisz?
Mówiłam. Dzwonię do ojca.
Oddaj telefon.
Nie.
Słucham.
Ari, słyszysz mnie?
Tato!
Nie. Pomocy!
Elodie, wiem, że pewnie już za późno,
ale wybacz mi.
Daj mi spokój!
Jesteś pieprzonym kłamcą!
Teraz masz wiadomość, na której przyznaję, co zrobiłem.
Wykorzystaj ją tak, jak uważasz za stosowne.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Wszystko gra?
PO PÓŁNOCY BĘDĘ NAD JEZIOREM.
Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
Będę czekać na przystani nad jeziorem. Przyjdź i mnie wysłuchaj.
Ari!
Ari, nie.
Ari!
Jesteś cała? Co ci zrobił?
Kto to? Co ci zrobił?
Guzmán, złap go.
Dobrze.
Zostań tu.
Sukinsyn.
Widzieliście Ari?
Co się stało?
Nie widzieliście jej?
Kurwa…
Ten gnój szantażował Mencíę, żeby ją wykorzystywać.
Powiedziałam o tym Ari.
- Kurwa. - Już po wszystkim.
Była tak spita, że pewnie wszystko mu wygarnęła. Dlatego ją bił.
To kawał skurwysyna, Guzmán.
Dzwoń po policję. Wszystko powiemy.
Zadzwonimy na policję, ale nie powiemy wszystkiego.
Powiemy, że Ari zaginęła i nie wiemy, gdzie jest.
Kropka.
A ja się nie przyznam?
Guzmán, musisz mi powiedzieć, co dziś widziałeś.
Dziewczyna żyje.
Powtarzam: dziewczyna żyje.
Jeśli trafisz do więzienia, twoje życie się skończy.
Pomyśl o moim bracie.
Twój brat był niewinny.
Ty też jesteś.
Dopóki nie udowodnią ci winy. Rozumiesz?
Powalił mnie i uciekł.
Nie mogłem nic zrobić.
Przepraszam.
Czemu mnie unikałaś?
Wstydziłam się po tym wszystkim, co ci zrobiłam.
Nie wiem, co się ze mną stało.
Nigdy nie byłam tak zdezorientowana.
Wiem, że zawsze będziesz przy mnie. I ja chcę być przy tobie.
Kochasz Samuela.
To nieprawda.
- Rozumiem. - Nie.
Przeczytałem twoją wiadomość.
I poszedłem cię szukać.
Żebyś mi to powiedziała.
Nic nie szkodzi.
Wybacz mi te wszystkie złe chwile.
Dobrych było więcej, mam nadzieję.
Uważaj na siebie.
I to…
To wszystko?
Żegnaj.
Kelnerze…
Mogłem cię mocniej walnąć.
Trzymaj się.
Byłbyś zajebistym szwagrem.
Rebe…
Dzięki za wszystko.
Nie mów nic Cayetanie i Omarowi.
Nie powiem. Przysięgam.
Kocham cię.
Ja ciebie bardziej.
Może
tak samo?
Dobra.
Słuchajcie…
Dzięki za wszystko.
Tak?
Wiesz coś o Armandzie?
Ani śladu.
Jakby zapadł się pod ziemię.
Słuchaj,
może to i lepiej.
Smuci cię to?
Boję się, że nagle się pojawi.
Powiem wszystko tacie.
Dosyć tego.
Przeze mnie zginęła mama. Przeze mnie Patrick prawie umarł.
I przeze mnie omal nie zginęłaś ty.
Nie gadaj bzdur.
To nie twoja wina.
Rozumiesz?
Ari,
zawsze będę tak myślała.
Chodź.
Możesz być przy mnie, gdy powiem tacie?
Będę tuż obok.
Napisy: Przemysław Rak