NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Onun burada ne işi var?
MEZUNİYET PARTİSİ
Evet, özel numara.
Siktir git.
Telefon tarifem var zaten.
Rebe.
-Ne? -Okulda cidden uyuşturucu mu satıyordunuz?
Doğru mu bu Valerio?
Siz ikiniz.
Gelin.
-Azucena, günaydın. -Günaydın Begoña.
Seninle konuşmak istiyorum. Vaktin var mı?
Önemli bir meseleyle ilgileniyorum.
Benimkinden önemli değildir.
Bu ikisiyle cidden konuşmam...
Seni es geçip direkt kurulla da görüşebilirim.
Nezaket icabı seninle görüşmek istiyorum.
Bir dakika.
Of be!
Eşyalarımı almak için Ander'e gitmeliyim.
Sonrasına bakacağım.
Belki notlarımdan ötürü harakiri yaparım.
O kadar kötü mü cidden?
Bir felaket puanlaması yaparsak...
Notre Dame yangını.
Eurovision'da İspanya'nın durumu. Eurovision'da Madonna'nın durumu.
Benim notlarım.
Şakaya vurmak daha iyi çünkü düşününce...
Sonuç olarak, mezun olamıyorum. Ander'i kaybettim
ve evsiz kaldım.
Ne?
Benimle New York'a gelsene.
-Ne? -Saçmalama.
Fark edilmeyeceğin bir yerde yaşamak istemiyor muydun hep?
Bunun için New York'tan daha iyi bir yer düşünemiyorum.
İş ararsın, İngilizce öğrenirsin.
Peki orada ne halt edeceğim?
Nerede kalacağım?
Saçmalık.
Benim dairemde mi?
Evet, fotoğrafları göstermiştin. Central Park kadar büyüktü.
Nadia, iyi tanımadığın insanlardan böyle bir şey isteyemezsin.
Neyini iyi tanımıyorum? Bir geceliğine nişanlandık ya?
Hem ikiniz gayet de iyi tanışıyorsunuz, değil mi?
Öylesine bir takılmacaydı o.
-Yani... -Öylesine bir şeydi tabii.
O kadar.
Geçici olarak kalırım zaten.
Tamam, olabilir.
Biri ispiyonlamasa kimse öğrenmezdi.
Valerio ve Rebeca uyuşturucu satıyordu
ve Polo onları ihbar etti.
Doğru olanı yapmak yanlış mı oldu artık?
Samuel, Guzmán.
Benimle gelin lütfen.
Biz mi?
Hemen.
Bak Azucena.
Bize uzaklaştırma vermen tartışılır ama bu ikisi ne alaka?
-Biz bir şey yapmadık! -Sizi uyarmıştım.
Tolerans göstermeyeceğim dedim.
Noel'den sonra çocuğun hayatını cehenneme çevirdiniz.
Bırak ya. Bunun arkasında Polo'nun annesi var.
Bizden önce buradaydı. Haksız mıyım Azucena?
Karar verildi. Uzaklaştırıldınız, mezun olmayacaksınız.
-Ne? -Samuel!
Satılık şerefsizler!
Adaletinize sıçayım! Tek derdiniz para ve güç.
-Düzgün konuş. -Yoksa uzaklaştırma mı verirsin?
Samu! Değmez.
Samuel, ne yapıyorsun?
Ne yapıyor bu? Dur!
-Ne yapıyorsun? -Sakin ol!
Bu kadar şiddet yeter!
-Onu mu savunuyorsun? -Evet!
Sizi hiçbir şeyle suçlamadığını söyledi.
Ona inanıyor musun?
Böyle yapınca annesinin bursunu kabul etmek daha az acı verir tabii.
Ne olursa olsun kabul edeceksin. Onun tarafını tutman gerekse bile.
Orospu çocuğu.
Boş ver onu Lu.
Masumu oynama hiç Nadia.
Sen de benim kadar bu şişeyi onun başında kırmak istiyorsun.
Kabul et...
Okulu değiştirseydim bunlar olmazdı.
Artık bir önemi yok. Bunu düzeltecek bir yol bulmalıyız.
Aslında...
Çok geç. Bitti artık.
-Böyle bitmesi haksızlık. -Carla dün az kalsın boğuluyordu.
Neredeyse ölüyordu. Bu onun hatası.
Benim hatam!
Benim hatamdı, tamam mı?
Ne diyorsun be?
Valerio reddedince Carla'ya malı ben sattım.
Senin nutkundan sonra Valerio mal satmayı bırakacaktı.
Ne? Bilmiyor muydun? Artık biliyorsun.
Ama illa koşup bir olay yaratmalıydın.
Galiba bir kez olsun iyi bir şey yapma fikrine katlanamadın.
-Tamam, evine git artık Rebeca. -Koruması Barbie de konuştu.
Ya da en iyisi direkt hapishaneye git.
Sonun annenin yanı olacak nasılsa.
Ortak yanlarımızdan biri de bu.
Senin de suçlularla aran iyi, değil mi?
Kıyafetlerinin, restoranların, okulunun parasını ödedikleri sürece.
Ama seni de anlıyorum.
Sıkı tut da kaçmasın.
O gidince elinde ne kalır sonra?
Hiçbir şey ve hiç kimse tatlım.
Sıçacağım bu özel numaraya da!
Hiç fena görünmüyorsun. En azından ilk bakışta.
-Hiçbir şey hatırlamıyorum. -Normal.
Hayır, normal değil. Kontrolümü kaybettim.
Ben de kaybetmene çanak tuttum.
-Özür dilerim. -Hayır, sen beni uyardın.
Asıl ben özür dilerim. Az önce uzaklaştırıldığını öğrendim.
Hak ettiğini buldu.
Dün olanlar onun suçu değildi. Bana satmak istemedi.
Evet.
İlk defa mantıklı bir hareket yapmış.
Ama çok geç kalmıştı.
Neyse... Hoşça kal.
Lu, uzun zamandır değişmeye çalışıyorum.
Çalışıyorsun.
Ama asla başaramıyorsun.
-Hiç büyümeyeceksin. -Bu işle hiçbir ilgim yok.
Parmaklarını prize sokup duran...
...bir bebek gibisin resmen.
17 yıldır sana elektrik çarpmasın diye uğraşıyorum
ama bir türlü yetmedi.
Artık dayanamıyorum.
Sana hayatta bol şans.
Hep o kazanıyor. Bıktım bundan yemin ederim.
Bu defteri çok önce kapatmalıydık.
-Bizi boş yere attılar! -Belki bugün veya dün olmadı
ama hayatını cehenneme çevirmek için bundan önce yaptıklarımıza bak.
Ondan her gün ölesiye nefret ettik ve bunu ona gösterdik.
O kazanmadı, biz kaybettik.
Guzmán.
-Nasılsın? -İyiyim.
Seni tanıyorum.
Sana yaptıkları kabul edilir gibi değil.
Bunu hak ettik.
Ne? Bu iş böyle bitemez.
-Bu şekilde... -Seni ilgilendirmeyen savaşlara karışma.
İlgilendiriyor ama.
Sevdiklerimi etkiliyorsa.
Bursunu kaybedemezsin. Bu senin geleceğin.
Ya seninki?
Onun önemi yok mu?
17 yaşındayım.
Geleceğimi bir yıl bekletebilirim.
Bak.
Mezuniyetten sonra partiye gideceğiz.
Harika vakit geçireceğiz, hiçbir şey bunu bozamaz.
Söz veriyorum.
Çakmağını versene canım.
İş yerinde sigara içmezdin.
Bu çocuklar sonum olacak.
Okul yılı bitmek üzere ama sonumu getirecekler resmen.
Yaptığın haksızlık. Farkındasın, değil mi?
-Rica ederim sen de başlama. -Ne söylememi istiyorsun?
Ander, bu haklılık veya haksızlık meselesi değil.
Çok daha karmaşık bir durum.
Yerimde olsan anlardın.
Ama Guzmán ve Samu bunu hak etmiyor.
Sen önemli şeylere odaklan.
Sınavlarına mesela.
Sınavlara tekrar girmeyeceğim.
Lütfen iltimas istemediğini söylemeye başlama.
Senin durumunda birinin sınavlara tekrar girmesi iltimas değil.
Son günlerimi kitap başında harcamayacağım.
Ne demek "son günlerim"?
Benim için umut yok. Ne uzun vadede ne orta vadede.
-Ve... -Bu nereden çıktı şimdi Ander?
Kim söyledi? Kimse bana böyle bir şey demedi.
Elimde sadece bu var.
Şu an.
Ama tatlım...
Belki yarın da var.
Vaktimi ders çalışarak harcayamam. Ne işe yarayacak?
Ben de böyle bir boyun eğişe izin vermem.
Anne...
Çalışmak istemiyor musun? Ne yapmak istiyorsun peki?
Bilmiyorum.
Kendimle vakit geçirmek istiyorum.
Hazırlanmaya başlamak.
Yerimde olsan anlardın.
SELAM YERAY. GÖRÜŞEBİLİR MİYİZ?
YERAY, LÜTFEN CEVAP VER.
İYİ MİSİN? SENİ ARAYABİLİR MİYİM?
KİMDEN: ANNEM KONU: MÜJDE!!!
Avukat, annem ve ağabeyimle Fas'ta görüşmek istiyor.
-İyi haberleri varmış. -Harika.
Bu kâbusun bittiğini ve ağabeyinin eve döndüğünü düşünsene.
Polo özgür olduğu sürece hiçbir şey bitmez.
Kafayı Polo'yla bozmuşsun sen de be. Unut gitsin artık şunu.
Hem okulunun hem hayatının içine sıçtı zaten.
-Nasıl unutabilirim? -Uzaklaş.
Önemli şeylere odaklan. Şu an önemli olan da ailen.
-Guzmán gibi yoluna devam et. -Bırak ya.
Tut.
-Ne yapıyorsun? -Gözlerini kapat.
Bitti.
Ne bitti?
Polo artık yok.
Polo da kim? Hiç tanımıyorum.
-Ben de öyle! -Gördün mü?
İşe yaradı.
Peçete verir misin?
-Ne yüzle buraya geliyorsun sen? -Üstümü kurulamak istiyorum sadece.
Ben de gitmeni istiyorum. Kendi iyiliğin için diyorum.
Defol!
-Anne! -Sigaram yok deme bana sakın.
Canım o kadar istiyor ki az kalsın maydanoz tüttürecektim.
Evet?
Annene sarılmayacak mısın?
Şimdi oldu.
Çakmağımı sakladığını söyle.
Neden bugün çıkacağını söylemedin?
Bu sabah seni birkaç kez aradım ama açmadın.
-Siktir, sendin demek. -Tabii ki bendim.
Çok güzel kokuyorsun.
Sen de harika görünüyorsun.
Ne var?
Hiç.
Hadi evlat, o bakışı bilirim.
Okuldan atıldım.
Ne diyorsun sen?
-Ne zaman? -Bugün.
Biraz önce yani.
Neden peki?
Sence neden?
Hay ağzına sıçayım.
Bak ne diyeceğim. Siktir et okulu.
Akıllı kızların okuması gerekmez.
Aile işini de muhteşem yürütmüşsün.
Senin seviyende küçük çapta olsa da süper iş çıkardın.
Bundan böyle ana kız el ele vereceğiz.
Merhaba.
İnanmıyorum sana anne.
Ona sonra kızarsın. Dışarı çıkalım mı?
Üzgünüm Ander. Ne yapacağımı bilemedim.
-Niye kalın kafanıza girmiyor sizin? -Girer girer.
Sen! Okuldan uzaklaştırıldın. Şimdi ne olacak?
Hiçbir şey.
Seneye mezun olursun ama benim için gelecek sene yok.
-Bunu anlamak çok mu zor? -Demek gelecek seneyi görmeyeceksin.
Ne yapmak istiyorsun?
Annen yalnız kalmak istediğini söyledi. Çok boktan bir plan.
Guzmán, beni asla anlamayacaksınız.
Ne istersen yap, bana uyar.
Çalışmak istemiyorsan çalışma. Uçağa atlayıp gitmek istiyorsan git.
Ama kendini soyutlama, lütfen.
Gerçekten ölüyorsan...
Son günlerini tek başına geçiremezsin.
Ailen olmadan, arkadaşların olmadan, Omar olmadan.
Ander!
-Yapma böyle! -Beni rahat bırak lütfen!
Dayanamıyorum artık.
Selam Polo, konuşmak istemediğini biliyorum.
Öyle olsun. Ama senden rica ediyorum.
Lütfen annenlerle konuş.
Çünkü Valerio'yu affettirip tekrar okula dönmesini sağlayabilirler.
Zaten dersini almışken onu cezalandırmanın bir anlamı yok.
Lütfen, ne zaman istersen ara beni.
Rica ediyorum, olur mu?
Yarın ne giyeceksin?
Gitmeyeceğim.
Mezuniyeti kaçıracak olanlar
bunu hak etmiş olanlar.
Guzmán ve Samuel mi?
Bizi ayırmak istediler sadece.
O zorbalar bütün yıl hayatını çekilmez hâle soktu.
Madem onlara karşı koyacak kadar adam olamadın
kayıtsız kalıp oğlumu ezmelerine göz yummamı bekleyemezdin.
Çizgili gömleğe ne dersin?
Mavi pantolonla.
Mükemmel görüneceksin.
Burada ne işin var?
Neden böyle yapıyorsun?
İçeri nasıl girdin?
Kapıda manipüle edebileceğin kimse yoktu.
Evi döşeyip istediğim hâle getirmemi söylemiştin.
Evet...
Güzel günlerdi.
Otur lütfen, rahatına bak.
Neden geldin Carla?
Özür dilemeye geldim.
Gerçekten.
Sen harika bir adamsın.
"Yeray, sen harika bir adamsın. Çok değerlisin.
Her kız seninle olmaya can atar."
Bu lafları söyleyen kız dışında. Bu yollardan geçtim.
Ciddiyim.
Carla, şu an istediğim son şey bana acıman.
-Git lütfen. -Tamam.
Kurbanı oynamayı bırak
çünkü sen de beni sevmiyorsun.
-Efendim? -Duydun beni.
Ben seni sevmiyorum, sen de beni sevmiyorsun.
Son birkaç ay neydi peki?
-Ona ne diyorsun? -Temsil ettiğim şeyi seviyorsun.
Diğer Yeray'ken seni incitenlerden beğeni almak için yarattığın imaja
nasıl uyduğumu.
Fiziğin, kıyafetlerin, tavrın...
Sana tapmaları için kendine özel sosyal ağ bile kurmuşsun.
Ben senin için sadece bir aksesuarım.
Ben de şaraphanelerinizi kurtaracak ayaklı çek defteriyim.
Dedim ya,
birbirimizi iddia ettiğimiz gibi sevmiyoruz.
Yine de, gerçek Yeray'ı, selfie'lerin arkasındaki adamı
tanıdığım için çok şanslıyım.
O harika bir adam işte.
Uydurduğundan çok daha iyi.
Ve her kız onunla olmak için can atar.
Benim haricimde.
Yani...
...beğenileri de siktir et,
şaraphaneleri de.
Vaktimizi,
başkalarının yapmamızı istediği şeylerle yeteri kadar harcadık.
Kendini kimseye kanıtlamana gerek yok.
Şimdi... Sana sarılabilir miyim?
Arkadaş olarak. Manipülasyon yok.
-Gergin misin evladım? -Biraz baba.
-Olsun. -Bakın, Omar burada.
-Nasılsın anne? -İyiyim.
Harika görünüyorsun.
Sen de öyle.
-Nasılsın? -Biraz gerginim.
-Niye gerildin ki? Saçmalama! -Selamlar.
-Selam. -Selam Lu.
Taş gibi olmuşsun. Beğendim.
Lu, gelsene.
Annenle baban burada mı?
Belli ki senin ailen
sorunları bir kenara bırakıp
önemli olan şeylere odaklanabiliyor.
Seni kıskanıyorum.
İyi anlamda ama.
Kötü anlamda da.
Şam fıstığı gibisin.
Ayrımcılıktır bu!
Bu lanet okul için yaptıklarımdan sonra hem de!
Sizi mahkemeye vereceğim.
Buyurun. lütfen.
Ventura, uygun gördüğü şeyi yap ama uzaklaştırma cezasını hak ettiler.
Hak mı ettiler?
Yılın son gününde mi? Yapma lütfen.
Oğlumun koca senesi son gün çöpe mi gitsin?
-Laura, Ventura, bence... -Lucrecia, bu seni ilgilendirmez.
Guzmán için bir şey yapmanı umardım.
-Benim mi? -Evet.
Baban nüfuz sahibi biri.
-Herkes biraz çaba sarf etseydi... -Yeter!
Çok üzgünüm.
Polo. Selam, nasılsın?
Neden beni görmezden geliyorsun?
Belgeleri hâlâ imzalamadılar.
-Annenlerle konuşursak... -Cayetana.
Valerio'nun mezun olmasını neden bu kadar istiyorsun?
-Böylece o da bizimle gelip... -İlişkimizi kurtarabilir.
Çünkü o olmadan ilişkimiz...
...yürümüyor.
Polo, başlama yine.
Başlama.
Anlıyorum, çok baskı altındasın.
-Ne dediğini bilmiyorsun. -Hayır.
Uzun zamandır ilk defa biliyorum.
Üzgünüm.
Peki ya Londra? Peki ya planlarımız?
Gördün mü? Senin tek derdin bu.
Londra, planlarımız...
Bana değil,
sana sunacağım hayata âşıktın.
Neden geçmiş zamanda konuşuyorsun?
Üzgünüm.
Gitmem gerek, tamam mı?
Ne oldu?
Hiç.
Bir saniye.
Uzun sürmez.
Teodoro.
Anlaşmayı tamamlamak için sizin evde buluşalım mı?
Olur. Tekrar değerlendirmene sevindim.
Tören beş dakika sonra başlayacak.
İşte orada.
Teşekkürler. Başlayalım artık.
Siktir...
Dur ben yapayım.
İsmini söyleyeceğim öğrenciler...
Ne yapacağız?
Gerçekten bilmiyorum.
Tek bildiğim o bursu istediğim.
Ben de. Ama arkadaşlarımızı satıyoruz Lu.
İstemiyor musun yani?
Ne pahasına?
Burs kazananları sahneye alabilir miyiz lütfen?
Nadia Shanaa
ve Lucrecia Montesinos Hendrich için büyük bir alkış lütfen.
Columbia Üniversitesi adına ödülü
Bill McKinley verecek.
Merhaba. Hoş bulduk. Burada olmak heyecan verici.
Tebrikler. Columbia'ya katılacağınız için heyecanlıyız.
-Sağ olun. -Teşekkürler.
İyi akşamlar.
Ailelerimize ve arkadaşlarımıza bu özel anımızda yanımızda oldukları için
teşekkür etmek istiyorum.
Hem bizim hem de... değerli arkadaşlarımızın.
Ben...
Yapamayacağım.
-Sen devam eder misin Nadia? -Sen başladın sen devam et.
Pekâlâ...
-Diyordum ki... -Dur.
Söylemek istediğim bir şey var.
Ben bu ödülü... Biz bu ödülü...
...öğrenci arkadaşlarımıza
ithaf etmek istiyoruz.
Özellikle de arkada oturan
ve farklı nedenlerle bu mezuniyet törenine
katılamayanlara.
Onların aramızda olmaması
bu anı bizler için...
...istediğimiz gibi mutlu kılmıyor.
Doğru. Çünkü şu anda sevinçten zıplamalıydık.
Ama öyle değiliz.
Bu ödülü...
...hak ediyoruz.
Bu anı hak ediyoruz Nadia.
Arkadaşlarım, bir sürü...
...adaletsizlik yüzünden orada.
İçlerinden en önemlisi de
bizi Marina'nın aramızda olmasından
mahrum bırakan şey.
İkimizin de...
-...maruz bırakıldığı adaletsizlikler. -Doğru.
Ve tüm bu adaletsizliklerden bir kişi sorumlu.
Polo.
Nasılsın? Mutlu musun?
İnanamıyorum.
Bak, aldığımız bu ödül...
...annenler tarafından imajını temizlemek için yaratıldı.
Tekrarlıyorum, bunu hak ettiğimiz için kabul ediyoruz.
Ne yapacaktık? Sonuçta bu bizim için...
Madem ödül çelişki yaratıyor, hiç endişelenmeyin.
Derhâl iptal ederiz.
-Begoña, lütfen. -Hayır.
Las Encinas'a ve tüm öğrencilerine her zaman destek olmak istedik.
Tuvalete kim girdi?
Omar, tüm gün seni bekleyemem.
Bekleyecek sabrım da yok. İsim ver.
Nadia.
Öz kardeşini mi suçluyorsun?
Biliyor musunuz, çok değer verdiğim birine
bugünü birlikte kutlayacağımıza dair söz verdim.
Çok eğleneceğiz ve bunu hiçbir şey mahvedemeyecek dedik.
Hadi gidip Barceló Tiyatrosu'nda kutlayalım!
-Alo? -Samuel.
Karakola gelmen gerek. Çok acil.
Baba, ben tuvalete gideceğim.
-Dışarıda bekleyin. -Peki.
-Hiç paramız yok ki. -Kredi çekeriz.
Ne oldu?
New York'ta Nadia'ya ihtiyacın yok.
Nasıl yani?
-Tek başıma gidemem. -Ben varım.
Vay be! Öylesine bir takılmacaydı hani?
Siktir...
-Ne? -Özür dilerim.
İstediğin tepkiyi vermediysem özür dilerim.
Evet, öylesine bir şeydi.
Ama benim için anlamı büyüktü.
Kardeşin bana senin gelip gelemeyeceğini sorunca
nefesim kesildi.
Ben de Nadia'nın fikrini çılgınca buldum.
-Benim için de öylesine bir şey değildi. -Belki de bu sebepten yapmalıyız bunu.
Bir öneri insanın nefesini kesiyorsa onu yapmalı.
Hepsi tuzakmış.
Aileni bulup ağabeyini tutuklamak için.
Üzgünüm.
Yemin ederim hiç haberim yoktu. Ben de kandırıldım, inan bana.
Onları bulmuşlar mı?
Ağabeyin ülkeye iade için bekletiliyormuş.
Samuel...
Bu sırada katil de takımlarını çekmiş kaçmayı bekliyor.
-Çok üzgünüm. -Ol zaten. Bu senin de suçun.
-Beni de kandırdılar dedim ya. -Kim kandırdı?
Ben söyleyeyim. Patronların, iş arkadaşların.
Ait olduğun, onun için çalıştığın sistem.
Ve buna karşı hiçbir şey yapmayacaksın.
Bu yüzden senin suçun işte.
Kahretsin.
Bana gönderdiğin belgeyi bastım.
Son kez incelemek istersen...
Hayır.
Bence sen tekrar incelemelisin.
Evet.
Dördüncü fıkranın üçüncü bölümünde bir değişiklik oldu.
Şaraphanelerin yönetimi hakkında mı?
Senin adın yerine Carla'yı yazdık.
Şaraphanelerin ve ilişkin varlıkların tek idarecisi olacak.
18 yaşına girer girmez. Buna da az kaldı zaten.
Bir dakika...
Senin hiçbir ilgin olmayacak. Benim de öyle.
Müdahil olmayacağım.
Yani... sahibi Carla olacak.
Yeray, bu teklifini daha önce hiç konuşmamıştık.
Şimdi konuşuyoruz.
Seçim senin.
Ya kızın uygun gördüğü gibi seni destekler
ya da iflas bayrağını çekip
hiçbir destek olmadan yoluna devam edersin.
Carla çok genç ve bu işlerden hiçbir şey anlamıyor.
Bir şey söylesene kızım.
Söyleyeyim... Artık bana patronluk taslayamayacaksın.
Efendim?
Artık ne yapıp yapamayacağıma sen karar vermeyeceksin diyorum.
Bitti.
Ne istersem onu yapacağım.
İstediğim kişi olacağım
ve istediğim kişiyle olacağım.
Üzerimde gücün kalmadı.
Evet?
İmzalayalım mı?
Peki bu kimin suçu? Azucena'nın.
Çocuklara saygı nedir aşılayamamış.
-Onlardan korkuyor ve onları şımartıyor. -Çocukça bir oyundu.
Bursu iptal etmek ağır oldu.
En azından bir şey yaptım.
Ben olmasaydım
oğlunun hayatını cehenneme çeviren o iki zorba hâlâ orada olurdu.
-Belki de bunu hak ediyorumdur. -O da ne demek Polo?
Saçmalama Polo. Olan onca şeyden sonra...
Zorbalıkları, attıkları tweet'ler,
yazdıkları şeyler, onca sıkıntı.
Hem asıl ilgilenmeleri gereken kişi...
Marina'yı ben öldürdüm anne!
-Kazara oldu ama ben öldürdüm. -Bu kadar saçmalık yeter.
-Begoña. -Duymak istemiyorum.
Marina'da Carla'ya ait bir şey vardı
ve ben de Carla'yı geri kazanmak istedim.
-Kapa çeneni. -Hayır!
Başlarım ama anne! Bana hep adam ol demiyor musun?
Göğüs gerip cesur olmamı?
İşte öyle yapıyorum.
Marina'yı ben öldürdüm.
Ve onu geri getiremem.
Samuel ve Guzmán'ın mezun olmasına da yardım edemem.
Ama bursu iptal etmeyin.
Bu boktan hikâyede birileri mutlu son yaşasın bari.
Lütfen hemen ara.
Lütfen.
Azucena? Merhaba, ben Begoña.
Bu saatte aradığım için üzgünüm ama...
...burs hakkında konuşmak istiyordum.
Merhaba.
-Samuel'i gördünüz mü? -Hayır.
Ortam canlansın diye DJ kabinini ele mi geçirsek?
Hiçbir müzik buradaki boktanlığı kurtaramaz.
Sonunda burssuz kaldım.
Sana kim kahramanlık yap dedi?
-Şimdi ne olacak? -Senin sorularından birini sorayım.
Bize ne olur peki?
Ne olursa?
Gitmezsem.
Kalırsam.
Ben de senin cevabından ilham alayım.
İkimiz de aynı yerde kalmış oluruz.
Sen ve ben, burada.
Bu iyi bir şey, değil mi?
Bunca kötü şeyin arasında iyi bir şey sonuçta.
Sanırım.
Selam. Affedersiniz... Ander'i gördünüz mü?
Hayır ama onu bulana kadar durma.
Bu akşam herkes birini arıyor.
Neyse ki bazılarımız aradığımızı bulduk.
Selam bebeğim.
Selam.
Mezun olmadım.
Ben de öyle.
Acılar paylaşılınca güzel.
Ne yapacaksın?
-Tekrar mı okuyacaksın çalışacak mısın? -Hayır.
New York'a gitme fırsatım var.
Sahi mi?
Evet.
Kardeşinle değil ama, değil mi?
Hayır. Yani, evet.
Başta öyleydi ama olanlardan sonra...
Şey...
Malick'le gideceğim.
Yerleşmene yardım mı edecek?
Her şey çok tuhaf geliyor.
Ya da fazla mükemmel.
Evet, o da var.
Sen ne diyorsun?
Ben mi?
Senin ne düşündüğün önemli.
Senin fikrine ihtiyacım var.
Ancak bir aptal böyle mükemmel bir fırsatı teper.
Doğru.
Pekâlâ.
-Omar. -Ne var?
Güle güle.
Selam seksi şey.
-Şimdi olmaz Carla. -Neden şimdi olmaz?
Ne diyeceğimi bilmiyorsun ki.
Tamam, bu seni şaşırtabilir ama düşünüyordum da...
Onun ne işi var burada?
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna