ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Τι σκατά θέλει αυτός εδώ;
ΠΑΡΤΙ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΗΣ
Ναι, απόκρυψη αριθμού.
Άντε και πηδήξου.
Έχω και ίντερνετ και κινητό.
Ρέμπε...
Τι θες;
Πουλάς ναρκωτικά στο σχολείο;
Ισχύει, Βαλέριο;
Εσείς οι δύο.
Μέσα.
-Αθουθένα, καλημέρα. -Καλημέρα, Μπεγόνια.
Θα ήθελα να μιλήσουμε. Έχεις λίγο χρόνο;
Έχει προκύψει κάτι σοβαρό με αυτούς εδώ.
Αποκλείεται να 'ναι πιο σοβαρό.
Θα τα πούμε σε λίγο, πρέπει να...
Μπορώ να πάω κατευθείαν στο Συμβούλιο.
Προτίθεμαι να σου μιλήσω από ευγένεια.
Δεν θα αργήσω.
Γαμώτο!
Θα πάω σπίτι του Άντερ να μαζέψω τα πράγματά μου.
Και μετά, δεν ξέρω.
Καλύτερα να κάνω χαρακίρι, με τέτοιους βαθμούς.
Τόσο χάλια ήταν;
Αν συγκρίνουμε συμφορές...
Η πυρκαγιά στη Νοτρ Νταμ,
η Ισπανία στη Γιουροβίζιον,
η Μαντόνα στη Γιουροβίζιον...
κι οι βαθμοί μου.
Προτιμώ να κάνω πλάκα, γιατί αν το δω σοβαρά...
θα καταλήξω χωρίς απολυτήριο, χωρίς Άντερ...
χωρίς στον ήλιο μοίρα.
Τι;
Γιατί δεν έρχεσαι στη Νέα Υόρκη;
-Τι; -Τι 'ναι αυτά;
Πάντα ήθελες να ταξιδέψεις
και να ζήσεις κάπου όπου περνάς απαρατήρητος.
Αν αυτό δεν γίνεται στη Νέα Υόρκη, δεν γίνεται πουθενά.
Θα βρεις δουλειά,
θα μάθεις αγγλικά.
Και τι σκατά θα κάνω στη Νέα Υόρκη;
Πού θα μείνω;
Είναι τρέλα, Νάντια.
-Στο διαμέρισμά μου; -Είδα φωτογραφίες.
Είναι σαν το Σέντραλ Παρκ.
Νάντια, μη ζητάς από κάποιον που δεν ξέρεις καλά...
Πώς δεν τον ξέρω; Ήμασταν αρραβωνιασμένοι για ένα βράδυ.
Αν και, εδώ που τα λέμε, εσείς γνωρίζεστε πολύ καλά.
Σιγά, δύο φορές πηδηχτήκαμε.
-Θέλω να πω... -Ότι απλώς πηδηχτήκαμε. Ήταν σαφές.
Προσωρινά θα μείνω μαζί σου.
Εντάξει, γιατί όχι;
Κάποιος το κάρφωσε, γι' αυτό μαθεύτηκε.
Ο Βαλέριο κι η Ρεμπέκα πουλούσαν ναρκωτικά.
Κι ο Πόλο το κατήγγειλε.
Φταίει κι όταν κάνει το σωστό;
Σαμουέλ, Γκουθμάν.
Ελάτε μαζί μου.
Εμείς;
Τώρα.
Δηλαδή, Αθουθένα...
το να αποβάλεις εμάς το καταλαβαίνουμε.
-Αυτούς, όμως; -Δεν φταίμε!
Σας είχα προειδοποιήσει ότι δεν θα ανεχτώ άλλα.
Μετά τα Χριστούγεννα, του κάνατε τον βίο αβίωτο!
Μαλακίες. Η μάνα του Πόλο το κανόνισε.
Η οποία μπήκε πριν από εμάς. Ναι ή όχι, Αθουθένα;
Έχει αποφασιστεί. Αποβάλλεστε και δεν θα πάρετε απολυτήριο.
-Τι; -Σαμουέλ!
Είστε ξεπουλημένοι όλοι!
Χέστηκες για τη δικαιοσύνη. Μόνο λεφτά κι εξουσία μετράνε!
-Μη μου μιλάς έτσι! -Θα μας αποβάλεις;
Σάμου... Δεν αξίζει, άκουσέ με.
Τι κάνεις, Σάμου;
Τι κάνει; Σταμάτα!
-Τι κάνεις, ρε; -Ήρεμα.
Κόφτε το πια με τη βία!
-Τον υπερασπίζεσαι; -Ναι!
Αφού σας είπε ότι δεν σας κατηγόρησε!
Και τον πιστεύεις;
Όλο αυτό το κάνεις, επειδή θα δεχτείς την υποτροφία τους.
Γιατί θα τη δεχτείς. Ακόμη κι αν πάρεις το μέρος του.
Τον καριόλη!
Λου, μη δίνεις σημασία.
Μην το παίζεις αγία, Νάντια.
Θες να του φέρεις το μπουκάλι στο κεφάλι όσο κι εγώ.
Παραδέξου το.
Αν είχα αλλάξει σχολείο, όλα θα ήταν αλλιώς.
Αυτό δεν αλλάζει. Πρέπει τώρα να λύσουμε αυτό το θέμα.
Μπορούμε...
Τώρα είναι αργά.
-Είναι άδικο να λήξει έτσι. -Η Κάρλα κόντεψε να πνιγεί χτες.
Εξαιτίας του κόντεψε να πεθάνει.
Εξαιτίας μου!
Εγώ έφταιγα, εντάξει;
Τι σκατά λες εσύ;
Εγώ έσπρωξα στην Κάρλα το έκστασι, ο Βαλέριο δεν ήθελε.
Θα ξέκοβε μετά από το κήρυγμά σου.
Τι; Δεν το ήξερες, ε; Τώρα το ξέρεις, φίλε.
Αλλά δεν κρατήθηκες κι έκανες σκηνή.
Μάλλον δεν αντέχεις καν να κάνεις κάτι καλό έστω μία φορά.
-Δεν πας σπιτάκι σου, Ρεμπέκα; -Η Μπάρμπι μάς βγήκε σωματοφύλακας.
Μάλλον, πήγαινε κατευθείαν στη φυλακή, άμα γουστάρεις.
-Γιατί θα καταλήξεις σαν τη μάνα σου. -Να κάτι κοινό που έχουμε.
Εσύ τα πας γαμάτα με τους εγκληματίες.
Αρκεί να σ' τα σκάνε για ρούχα, εστιατόρια, σπουδές...
Εγώ σε καταλαβαίνω, πάντως.
Τον νου σου μη σου φύγει, όμως. Γιατί ξέρεις πώς θα καταλήξεις τότε;
Με τίποτα και με κανέναν.
Δεν μας χέζει κι η απόκρυψη!
Τελικά δεν είσαι πολύ χάλια. Τουλάχιστον δεν φαίνεται.
-Δεν θυμάμαι τίποτα. -Λογικό.
Όχι, δεν είναι.
Έχασα τον έλεγχο.
Σε βοήθησα κι εγώ.
-Συγγνώμη. -Όχι, με προειδοποίησες.
Εγώ σου ζητάω συγγνώμη. Μόλις έμαθα ότι σε απέβαλαν.
Αυτό, όμως, του αξίζει.
Δεν φταίει για τα χτεσινά. Δεν ήθελε να μου πουλήσει.
Ναι...
Πρώτη φορά μετά από καιρό που σκέφτεται λογικά.
Αλλά αργά το θυμήθηκε.
Καλά... Τα λέμε.
Λου, προσπαθώ να αλλάξω, εδώ και πολύ καιρό.
Προσπαθείς.
Αλλά μέχρι εκεί.
Δεν θα ωριμάσεις ποτέ.
Δεν είχα καμία σχέση.
Είσαι ένα μαλακισμένο μωρό...
που όλο χώνει τα δάχτυλά του στην πρίζα.
Κι εγώ, επί 17 χρόνια, προσπαθώ να μην πάθεις ηλεκτροπληξία.
Αλλά δεν αρκεί πια.
Είμαι στα όριά μου.
Καλή τύχη στη ζωή σου.
Πάντα κερδίζει, μας τα έχει πρήξει!
Έπρεπε να είχαμε πάει παρακάτω.
-Μας έδιωξαν χωρίς να φταίμε! -Σήμερα όχι, ούτε χτες.
Δες, όμως, τι κάναμε για να του γαμήσουμε τη ζωή.
Δεν πέρασε ούτε μέρα που δεν τον μισούσαμε με όλο μας το είναι
και του το δείχναμε.
Δεν κέρδισε αυτός.
Εμείς χάσαμε.
Γκουθμάν.
-Πώς είσαι; -Καλά.
Σε ξέρω καλά.
Αυτό που σας έκαναν είναι απαράδεκτο.
Το αξίζαμε.
Τι λες;
Δεν θα το αφήσουμε έτσι. Δεν θα αφήσω να...
Άσε τις μάχες που δεν σε αφορούν.
Φυσικά και μ' αφορά.
Αφορά κάποιον που αγαπώ.
Μπορεί να χάσεις την υποτροφία, το μέλλον σου.
Και το δικό σου;
Δεν μετράει;
Εγώ είμαι 17.
Το μέλλον μου μπορεί να καθυστερήσει έναν χρόνο.
Κοίτα...
Μετά το τέλος του σχολείου, θα το γιορτάσουμε.
Θα περάσουμε γαμάτα και τίποτα δεν θα μας το χαλάσει.
Σ' το υπόσχομαι.
Δώσε μου φωτιά, αγάπη.
Ποτέ δεν καπνίζεις στη δουλειά.
Θα με πεθάνουν.
Η χρονιά σχεδόν τελείωσε, αλλά κοντεύουν να με πεθάνουν.
Έκανες μεγάλη αδικία. Το ξέρεις;
-Σε παρακαλώ, μην αρχίζεις κι εσύ. -Τι θες να σου πω;
Το θέμα δεν είναι το άδικο ή το δίκαιο.
Είναι πιο πολύπλοκο. Αν ήσουν στη θέση μου, θα καταλάβαινες.
Δεν το αξίζουν ο Γκουθμάν κι ο Σάμου.
Ασχολήσου με αυτά που σε αφορούν. Με τις εξετάσεις, για παράδειγμα.
Δεν θα επαναλάβω τις εξετάσεις.
Μην αρχίσεις πάλι να λες ότι δεν θέλεις χάρες.
Θα επαναλάβεις τις εξετάσεις λόγω ασθένειας.
Δεν θα χαραμίσω τις τελευταίες μου μέρες διαβάζοντας.
Ποιες τελευταίες μέρες;
Δεν έχω καμία ελπίδα. Ούτε στο απώτερο μέλλον ούτε στο άμεσο.
-Και... -Από πού προκύπτει αυτό, Άντερ;
Ποιος σου το είπε αυτό; Εμένα δεν μου το είπαν.
Μόνο αυτό έχω.
Το τώρα.
Αγάπη μου...
Και το αύριο ίσως.
Δεν θα χάσω χρόνο με το διάβασμα. Για ποιον λόγο;
Κι εγώ δεν θα ανεχτώ τέτοια παραίτηση.
Μαμά...
Δεν θέλεις να διαβάσεις; Και τι θέλεις να κάνεις;
Δεν ξέρω.
Θέλω να μείνω λίγο μόνος.
Για να προετοιμαστώ.
Αν ήσουν στη θέση μου, θα καταλάβαινες.
ΓΕΙΑ ΣΟΥ, ΓΕΡΑΪ. ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ;
ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ.
ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ; ΝΑ ΣΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΩ;
ΑΠΟΣΤΟΛΕΑΣ: ΜΑΜΑ ΘΕΜΑ: ΚΑΛΑ ΝΕΑ!
Ο δικηγόρος θα συναντήσει τη μαμά και τον αδερφό μου στο Μαρόκο.
-Λέει ότι έχει καλά νέα. -Γαμάτο, έτσι;
Αυτός ο εφιάλτης θα τελειώσει κι ο αδερφός σου θα γυρίσει.
Τίποτε δεν θα τελειώσει, όσο ο Πόλο είναι ελεύθερος.
Έλεος, ρε φίλε, κόλλημα με τον Πόλο. Ξέχνα τον, επιτέλους.
Σου γάμησε το σχολείο και τη ζωή και τα πάντα.
-Γίνεται να το ξεχάσω; -Ξεκόλλα.
Συγκεντρώσου στο σημαντικό. Προέχει να γυρίσουν οι δικοί σου.
-Κάνε ό,τι κι ο Γκουθμάν, τράβα παρακάτω. -Τι λες;
Κράτα.
-Τι κάνεις; -Κλείσε τα μάτια. Έλα, κλείσ' τα.
Εντάξει.
Τι εντάξει;
Ο Πόλο δεν υπάρχει.
-Ποιος Πόλο; Δεν ξέρω κανέναν Πόλο. -Ούτε εγώ.
Είδες;
Δούλεψε, ε;
Μια χαρτοπετσέτα.
Έχεις μούτρα κι έρχεσαι εδώ;
-Θέλω να στεγνώσω τα ρούχα μου. -Κι εγώ θέλω να φύγεις.
Για το καλό σου το λέω.
Δρόμο!
Μαμά!
Μωρό μου, πες μου ότι έχεις τσιγάρο, γιατί είμαι ικανή να καπνίσω μαϊντανό.
Τι 'ναι;
Δεν θα αγκαλιάσεις τη μαμά;
Έτσι μπράβο!
-Κράτησες τον αναπτήρα μου; -Δεν μου είπες ότι θα 'βγαινες σήμερα.
Τόσες φορές σε πήρα σήμερα, αλλά δεν το σήκωνες.
-Εσύ ήσουν, ρε γαμώτο. -Φυσικά.
Τι ωραία που μυρίζεις.
Στις ομορφιές σου είσαι.
Τι 'ναι;
Τίποτα.
Έλα, μωρό μου, σε ξέρω.
Με διώξανε απ' το σχολείο.
Τι 'ναι αυτά που λες;
-Πότε; -Τώρα.
Πριν από λίγο.
Και γιατί;
Εσύ τι λες;
Γαμώ την τύχη μου.
Ξέρεις κάτι;
Στον διάολο το σχολείο.
Άμα σου κόβει, τι το θες το σχολείο;
Κι έτρεξες γαμάτα την οικογενειακή επιχείρηση.
Στα κυβικά σου, σε μικρή κλίμακα, αλλά γαμάτα.
Στο εξής, προχωράμε μαζί.
Μάνα και κόρη, πάμε χέρι χέρι.
Γεια.
Έλεος, ρε μαμά.
Της τα χώνεις μετά.
Πάμε λίγο έξω;
Συγγνώμη, Άντερ, δεν ήξερα τι να κάνω.
-Γιατί δεν το παίρνετε χαμπάρι; -Το παίρνουμε.
Εσύ, ας πούμε. Σε απέβαλαν, και τι έγινε;
Τίποτα απολύτως! Θα πάρεις απολυτήριο του χρόνου.
Εγώ δεν έχω έναν χρόνο! Κατάλαβέ το, ρε γαμώτο.
Δεν έχεις έναν χρόνο, εντάξει. Τι θες να κάνεις;
Η μαμά σου λέει ότι θες να μείνεις μόνος. Τι σκατά σχέδιο είναι αυτό;
Γκουθμάν... δεν θα με καταλάβετε ποτέ.
Εγώ συμφωνώ να κάνεις ό,τι ακριβώς θέλεις.
Δεν θες να διαβάσεις; Μη διαβάσεις. Πήδα και με αλεξίπτωτο αν θες.
Μην απομονώνεσαι, όμως. Σε παρακαλώ.
Γιατί αν πραγματικά πεθαίνεις...
δεν θες να είσαι μόνος τις τελευταίες σου μέρες.
Χωρίς την οικογένειά σου, τους φίλους σου, τον Όμαρ.
Άντερ...
-Ρε γαμώτο... -Άσε με μόνο, σε παρακαλώ.
Δεν αντέχω άλλο...
Γεια... Άκου, Πόλο... Ξέρω ότι δεν θες να μου μιλήσεις τώρα.
Δεν πειράζει. Σε ικετεύω, όμως, σε παρακαλώ,
μίλα στις μαμάδες σου.
Μπορούν να κανονίσουν να επιστρέψει ο Βαλέριο και να τον συγχωρήσουν, γιατί...
δεν έχει κανένα νόημα να τιμωρηθεί, όταν έχει ήδη πάρει το μάθημά του.
Σε παρακαλώ, όποτε μπορείς, πάρε με.
Σε παρακαλώ.
Τι θα φορέσεις αύριο;
Δεν θα πάω, μαμά.
Οι μόνοι που δεν θα πάρουν απολυτήριο...
πήγαιναν γυρεύοντας.
Ο Γκουθμάν κι ο Σαμουέλ; Απλώς προσπάθησαν να μας χωρίσουν.
Σε τρομοκρατούσαν όλη τη χρόνια και σου έκαναν τον βίο αβίωτο.
Αν εσύ δεν είσαι άντρας,
δεν θα κάτσω με τα χέρια σταυρωμένα ενώ χτυπάνε το παιδί μου.
Το ριγέ πουκάμισο;
Με το μπλε παντελόνι...
Κουκλί θα είσαι.
Τι θες εδώ;
Γιατί είσαι έτσι;
Πώς μπήκες;
Δεν έχω φρουρούς για να τους ξεγελάσεις.
Μου είχες ζητήσει να το διακοσμήσω και να το νιώσω δικό μου.
Ναι...
Τις καλές εποχές.
Κάθισε, σε παρακαλώ.
Γιατί ήρθες, Κάρλα;
Ήρθα να σου ζητήσω συγγνώμη.
Ειλικρινά.
Είσαι γαμάτος τύπος.
"Γεράι, είσαι γαμάτος τύπος, πολύ αξιόλογος,
τα κορίτσια θα σκότωναν για σένα..."
Εκτός απ' αυτήν που το λέει. Το 'χω ζήσει.
Το εννοώ.
Κάρλα, δεν χρειάζομαι τον οίκτο σου.
-Γι' αυτό, σε παρακαλώ, φύγε. -Καλά...
Μην το παίζουμε θύματα.
Γιατί ούτε εσύ με γουστάρεις.
-Ορίστε; -Όπως μ' ακούς.
Ούτε εμένα μου αρέσεις ούτε εγώ σ' αρέσω.
Κι αυτό που έκανα τόσους μήνες; Τι είναι;
Σ' αρέσει αυτό που συμβολίζω, ταιριάζω στο ίματζ που έστησες,
για να παίρνεις τα λάικ από αυτούς που ταπείνωναν τον άλλο Γεράι.
Δες το σώμα σου, τα ρούχα σου, το στιλάκι σου.
Έχεις στήσει δικό σου κοινωνικό δίκτυο για να σε λατρέψουν.
Εγώ είμαι απλώς ένα αξεσουάρ για σένα.
Κι εγώ είμαι ένα μπλοκ επιταγών, που θα σώσει το οινοποιείο.
Αυτό σου λέω.
Προσποιούμαστε ότι ενδιαφερόμαστε.
Και παρόλα αυτά, είχα την τύχη να γνωρίσω τον αληθινό Γεράι,
πίσω απ' τις σέλφι.
Και θα σου πω κάτι: Είναι γαμάτος τύπος!
Πολύ καλύτερος απ' τον ψεύτικο.
Και πιθανώς, όλα τα κορίτσια θα σκότωναν για να 'ναι μαζί σου.
Εκτός από μένα.
Γι' αυτό...
να πάνε να γαμηθούν τα λάικ
και το οινοποιείο.
Δεν θα χαραμίσουμε τη ζωή μας κάνοντας αυτό που θέλουν οι άλλοι.
Δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα.
Τώρα... μπορώ να σ' αγκαλιάσω;
Ως φίλη σου. Και χωρίς καμία χειραγώγηση.
-Έχεις τρακ, παιδί μου; -Λιγάκι, μπαμπά.
-Δεν πειράζει. -Να ο Όμαρ.
-Τι κάνεις, μαμά; -Πολύ καλά.
Στις ομορφιές σου.
Κι εσύ.
-Πώς είσαι; -Αγχωμένη.
-Σιγά που έχεις κι άγχος. -Γεια σας.
-Γεια. -Γεια σου, Λου.
Είσαι σέξι.
Μ' αρέσει.
-Να σου πω, Λου. -Ναι;
Δεν ήρθαν οι γονείς σου;
Φαίνεται ότι η οικογένειά σου
ξέρει να παραμερίζει τα προβλήματα για λίγο για τα πιο σημαντικά πράγματα.
Σε ζηλεύω.
Με την καλή έννοια.
Αλλά και με την κακή.
Κι είσαι σαν φιστίκι.
Τόσο σοβαρό ήταν; Δεν μπορείς να κάνεις μια εξαίρεση;
-Τόσα έκανα για το κωλοσχολείο. -Σε παρακαλώ.
Θα σε πάω στα δικαστήρια.
Περάστε, σας παρακαλώ.
Βεντούρα, κάνε ό,τι εσύ θεωρείς καλύτερο. Αλλά η αποβολή έγινε δίκαια.
Δίκαια;
Την τελευταία μέρα της χρονιάς; Σε παρακαλώ...
Πέταξες όλη τη χρονιά στον κάδο!
-Λάουρα, Βεντούρα, μήπως... -Λουκρέθια, δεν σε αφορά.
Εδώ που τα λέμε, ήλπιζα ότι θα είχες κάνει κάτι για τον Γκουθμάν.
-Εγώ; -Ναι.
Ο πατέρας σου ασκεί επιρροή. Αν όλοι προσπαθήσουμε...
Αρκετά.
Λυπάμαι πολύ.
Πόλο.
Γεια, τι κάνετε;
Τι έγινε; Γιατί με γράφεις;
Δεν έχουν υπογράψει τίποτα. Θα πούμε στις μαμάδες...
Καγιετάνα...
Γιατί επιμένεις για τον Βαλέριο;
-Για να έρθει μαζί μας και... -Να σώσει τη σχέση μας.
Γιατί χωρίς αυτόν, εμείς...
δεν προχωράμε.
Πόλο, μην αρχίζεις.
Όχι τώρα.
Καταλαβαίνω, είσαι πολύ πιεσμένος.
-Και δεν ξέρεις τι λες. -Όχι.
Μετά από πολύ καιρό, ξέρω πολύ καλά τι λέω.
Συγγνώμη.
Και... το Λονδίνο; Τα σχέδια που κάναμε;
Δεν βλέπεις ότι μόνο αυτό σε νοιάζει;
Το Λονδίνο, τα σχέδιά μας...
Δεν είσαι ερωτευμένη μαζί μου.
Αλλά με τη ζωή που θα σου χάριζα.
Γιατί χρησιμοποιείς αόριστο;
Συγγνώμη.
Πρέπει να φύγω.
Γεια. Τι έγινε;
Τίποτα.
Περιμένεις μια στιγμούλα;
Δεν θα αργήσω.
Τεοδόρο.
Να βρεθούμε σπίτι σου πιο μετά για να κλείσουμε τη συμφωνία;
Ασφαλώς. Χαίρομαι που το ξανασκέφτηκες.
Η τελετή θα ξεκινήσει σε πέντε λεπτά.
Εκεί είναι.
Ευχαριστώ. Συνεχίζουμε.
Γαμώτο...
Άσε με να δω.
Οι μαθήτριες που θα παρουσιάσω...
Τι θα κάνουμε;
Δεν ξέρω.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι θέλω την υποτροφία.
Κι εγώ. Αλλά μας εξαγοράζουν, Λου.
Δεν τη θες, δηλαδή;
Με τι κόστος;
Να έρθουν στη σκηνή οι πρώτες νικήτριες της υποτροφίας.
Χειροκροτήστε, παρακαλώ,
τη Νάντια Σανά και τη Λουκρέθια Μοντεσίνος Χέντριχ.
Το βραβείο θα απονείμει ο Μπιλ Μακίνλεϊ, εκπρόσωπος του Πανεπιστημίου Κολούμπια.
Γεια σας, ευχαριστώ για την πρόσκληση, χαίρομαι που είμαι εδώ.
Συγχαρητήρια, το Κολούμπια σάς περιμένει.
-Ευχαριστούμε. -Ευχαριστούμε.
Καλησπέρα σας.
Ευχαριστούμε πολύ τους γονείς και τους φίλους που μας συντροφεύουν
μια τόσο σημαντική στιγμή
για εμάς και...
τους συμμαθητές μας.
Θέλω...
Δεν μπορώ.
-Νάντια, μίλα εσύ, σε παρακαλώ. -Αφού εσύ ξεκίνησες πρώτη.
Λοιπόν...
-Έλεγα ότι... -Καλά.
Θα ήθελα να πω...
Θα ήθελα...
Θα θέλαμε, μιλάω και για τις δυο μας,
να αφιερώσουμε το βραβείο
σε όλους τους συμμαθητές μας.
Και ιδίως σε όσους βρίσκονται εκεί στο βάθος,
και που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να βρίσκονται εδώ,
στην τελετή της αποφοίτησης.
Το γεγονός ότι δεν βρίσκονται μαζί μας
δεν μας επιτρέπει να απολαύσουμε αυτήν τη στιγμή όσο θα θέλαμε.
Ακριβώς. Κανονικά θα πηδούσαμε απ' τη χαρά μας.
Και δεν μπορούμε.
Διότι αυτό το βραβείο...
το αξίζουμε.
Την αξίζουμε αυτήν τη στιγμή, Νάντια.
Οι φίλοι μου κάθονται εκεί...
επειδή έγιναν πολλές αδικίες.
Και η πιο σοβαρή ήταν...
αυτή που δεν επέτρεψε να έχουμε εδώ μαζί μας...
τη Μαρίνα.
Αδικίες...
-τις οποίες καταδικάζουμε κι οι δύο! -Ακριβώς!
Και για αυτές τις αδικίες ευθύνεται ένας και μόνο άνθρωπος.
Πόλο...
Είσαι χαρούμενος;
Δεν το πιστεύω!
Κοίτα, αυτό το βραβείο το παίρνουμε εμείς οι δύο,
επειδή οι μαμάδες σου το επινόησαν για να ξεπλύνουν την εικόνα σου.
Και το δεχόμαστε γιατί το αξίζουμε.
Τι θες να κάνουμε; Γιατί έχουμε γίνει...
Αν δυσκολεύεστε να το δεχτείτε, μην ανησυχείτε.
Το βραβείο ακυρώνεται επιτόπου.
-Μπεγόνια... -Όχι.
Επιθυμία μας ήταν πάντα να στηρίξουμε το Ενθίνας και τους μαθητές του.
Ποιον είδες να μπαίνει στην τουαλέτα;
Όμαρ, δεν έχω όλη μέρα.
Και να είχα, δεν έχω καθόλου υπομονή. Δώσε μου ένα όνομα.
Τη Νάντια.
Κατηγορείς την ίδια σου την αδερφή;
Ξέρετε κάτι; Υποσχέθηκα σε κάποιον που αγαπώ πολύ
ότι σήμερα θα γιορτάσουμε όλοι μαζί.
Και ότι θα περάσουμε γαμάτα και τίποτα δεν θα μας το χαλάσει.
Πάμε να γιορτάσουμε στο Teatro Barceló!
-Ναι; -Σαμουέλ.
Πρέπει να έρθεις στο αρχηγείο, σε παρακαλώ, είναι επείγον.
Μπαμπά, πάω στην τουαλέτα.
-Περιμένετε έξω. -Εντάξει.
-Δεν έχουμε χρήματα. -Θα πάρουμε δάνειο.
Λοιπόν;
Δεν χρειάζεσαι τη Νάντια για τη Νέα Υόρκη.
Γιατί;
-Δεν τολμάω να πάω μόνος. -Έχεις εμένα.
Για δες!
Νόμιζα ότι ήταν πήδημα μόνο.
Ρε γαμώτο...
-Τι; -Συγγνώμη.
Συγγνώμη που δεν αντέδρασα όπως ήθελες.
Και ναι, ήταν πήδημα.
Αλλά σήμαινε κάτι παραπάνω.
Όταν η αδερφή σου πρότεινε να μείνεις μαζί μου,
μου κόπηκε η ανάσα.
Κι εμένα μου φάνηκε τρελή ιδέα.
-Ούτε για μένα ήταν μόνο ένα πήδημα. -Ίσως γι' αυτό πρέπει να το κάνουμε.
Αν μια ιδέα σού κόβει την ανάσα, πρέπει να την εφαρμόσεις.
Ήταν παγίδα όλα.
Για να τους βρουν και να συλλάβουν τον αδερφό σου.
Λυπάμαι.
Σου τ' ορκίζομαι, δεν ήξερα τίποτα.
Κι εμένα με ξεγέλασαν.
Τους εντόπισαν;
Ο αδερφός σου περιμένει να εκδοθεί.
Σαμουέλ...
Και ο δολοφόνος κουστουμαρισμένος θα τη γλιτώσει.
-Λυπάμαι... -Καλά κάνετε, γιατί φταίτε κι εσείς.
-Σου είπα ότι με ξεγέλασαν... -Ποιος; Ποιος σας ξεγέλασε;
Θα σας πω, τα αφεντικά σας, οι συνάδελφοί σας,
το κωλοσύστημα στο οποίο δουλεύετε και ανήκετε και δεν του πάτε κόντρα.
Γι' αυτό φταίτε κι εσείς!
Σκατά...
Λοιπόν, τύπωσα το έγγραφο που μου έστειλες.
Μπορείς να το διαβάσεις ξανά.
Όχι.
Νομίζω ότι εσύ πρέπει να το διαβάσεις ξανά.
Ναι.
Γιατί έχει γίνει μια αλλαγή στο παράρτημα τρία, ρήτρα τέσσερα.
Στη διαχείριση του οινοποιείου;
Έφυγε το όνομά σου, μπήκε της Κάρλα.
Θα είναι η διευθύντρια του οινοποιείου και των περιουσιακών στοιχείων.
Μόλις συμπληρώσει τα 18, πολύ σύντομα δηλαδή.
Κοίτα...
Εσύ δεν θα ανακατεύεσαι στην επιχείρηση. Ούτε εγώ. Θα παραμείνω στο περιθώριο.
Έτσι... η Κάρλα θα είναι η ιδιοκτήτρια.
Γεράι, αυτό που προτείνεις δεν ήταν ποτέ στο τραπέζι.
Τώρα είναι.
Εσύ διαλέγεις:
Η κόρη σου θα σε συντηρεί όπως εκείνη κρίνει...
ή θα πτωχεύσεις και δεν θα μπορείς ούτε τον εαυτό σου να συντηρήσεις.
Είναι νέα και δεν έχει την παραμικρή ιδέα πώς δουλεύει όλο αυτό.
Πες κάτι, παιδί μου.
Θα πω... ότι δεν με κάνεις κουμάντο πια.
Ορίστε;
Θα πω ότι δεν αποφασίζεις εσύ πια τι μπορώ να κάνω και τι όχι.
Τέλος.
Θα κάνω αυτό που αρέσει σε μένα.
Θα είμαι αυτό που μου αρέσει να είμαι και θα είμαι με αυτόν που μου αρέσει.
Δεν με ορίζεις πια.
Τι θα γίνει λοιπόν;
Θα υπογράψουμε;
Ξέρεις ποιος φταίει; Η Αθουθένα.
Δεν εμπνέει σεβασμό στους μαθητές. Τους φοβάται και τους αφήνει λάσκα.
Μια φάρσα ήταν. Το βρίσκω υπερβολικό που ακύρωσες την υποτροφία.
Τουλάχιστον, έκανα κάτι.
Αν δεν ήμουν εγώ,
όσοι έκαναν κόλαση τη ζωή του γιου σου θα ήταν ακόμη στο σχολείο.
Μπορεί και να μου άξιζε.
-Μα τι λες, Πόλο; -Αυτό είναι άνω ποταμών.
Έγιναν τόσα πράγματα φέτος...
Μετά από τόσο εκφοβισμό, τα τουίτ, σε πλήγωσαν.
Και δεν φτάνει αυτό, αλλά ο μόνος...
Εγώ σκότωσα τη Μαρίνα.
-Κατά λάθος, αλλά τη σκότωσα. -Άσε τις ανοησίες.
-Μπεγόνια... -Δεν θέλω ν' ακούσω.
Η Μαρίνα είχε κάτι της Κάρλα.
-Θα της το έδινα για να γυρίσει. -Σταμάτα, Πόλο.
Όχι!
Ρε γαμώτο.
Εσύ λες να φέρομαι σαν άντρας.
Να παλεύω, να δείχνω θάρρος.
Αυτό ακριβώς κάνω.
Εγώ σκότωσα τη Μαρίνα.
Δεν μπορώ να τη φέρω πίσω.
Δεν μπορώ να βοηθήσω τον Γκουθμάν και τον Σαμουέλ.
Αλλά μην ακυρώσετε την υποτροφία.
Και επιτρέψτε σε κάποιον λίγη ευτυχία σε αυτήν την κωλο-ιστορία.
Τηλεφωνήστε τώρα αμέσως.
Σας παρακαλώ.
Αθουθένα, ναι, η Μπεγόνια είμαι.
Συγγνώμη που τηλεφωνώ τόσο αργά.
Ήθελα να σου μιλήσω για την υποτροφία.
Γεια.
-Έχετε δει τον Σαμουέλ; -Μπα.
Διώχνουμε τον ντιτζέι μπας κι ανέβουμε;
Καμία μουσική δεν θα φτιάξει όλα αυτά.
Έμεινα χωρίς υποτροφία.
Ποιος σας είπε να κάνετε τις ηρωίδες;
-Και τώρα τι; -Θα επαναλάβω μια δική σου ερώτηση.
Πού βρισκόμαστε εμείς τώρα;
Τώρα;
Τώρα που δεν φεύγω.
Που θα μείνω.
Θα αντλήσω έμπνευση απ' την απάντησή σου.
Βρισκόμαστε στο ίδιο μέρος.
Εσύ είσαι εδώ.
Κι εγώ το ίδιο.
Κι αυτό είναι καλό, έτσι;
Μετά από όσα έγιναν, είναι καλό.
Έτσι λέω.
Συγγνώμη. Έχετε δει τον Άντερ;
Όχι, αλλά συνέχισε να τον ψάχνεις.
Όλοι κάποιον ψάχνουν απόψε.
Ευτυχώς, κάποιοι έχουμε βρει ήδη αυτό που ψάχναμε.
Μωράκι.
Γεια.
Δεν πήρα απολυτήριο.
Ούτε εγώ.
Είναι κι αυτό μια παρηγοριά.
Εσύ τι θα κάνεις;
-Θα επαναλάβεις τη χρονιά ή θα δουλέψεις; -Όχι.
Έχω την ευκαιρία να πάω στη Νέα Υόρκη.
Αλήθεια;
Ναι.
Όχι με την αδερφή σου.
Όχι. Δηλαδή ναι.
Στην αρχή, θα πήγαινα μαζί της. Αλλά μετά απ' όλα αυτά...
Τώρα...
θα πάω με τον Μαλίκ.
Θα σε βοηθήσει να τακτοποιηθείς;
Ακούγεται κάπως.
Ακούγεται υπερβολικά ιδανικό.
Κι αυτό, ναι.
Εσύ τι λες;
Εγώ;
Τι λες εσύ μετράει.
Λέω ότι θέλω τη γνώμη σου.
Μόνο ένας βλάκας θα άφηνε μια τόσο τέλεια ευκαιρία.
Μάλιστα.
Εντάξει.
-Όμαρ. -Τι;
Αντίο.
Τι λέει, κούκλε;
-Όχι τώρα, Κάρλα. -Γιατί όχι τώρα;
Δεν ξέρεις τι θα σου πω.
Λοιπόν...
Μπορεί να εκπλαγείς, αλλά σκεφτόμουν...
Τι σκατά θέλει αυτός εδώ;
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη