66 GODZIN OD ZAGINIĘCIA
Żałuję, że znów się spotykamy.
Tym razem nie chodzi o mnie.
Jesteś pewien?
Nie mam nic wspólnego z Samuelem i jego bratem.
Dla mnie nie istnieją.
Dobry wieczór.
Co ty tu robisz?
Jestem sam.
Załatw mnie.
Nie masz jaj?
Masz tylko odwagę atakować Carlę?
Albo moją siostrę.
Nie masz jaj!
Mam za to mózg.
Jeśli cię uderzę, wezwiesz policję.
A który z nas wyszedł za kaucją i wróciłby za kraty?
Nie zrobiłem tego.
To nie ja.
Nie zabiłem jej.
Pozwolisz mi go rozwalić?
Dobranoc.
Czyli unikasz zarówno Nano, jak i Samuela.
Nie zbliżałem się do nich.
Żeby się nie zarazić.
Nie wiesz, gdzie mogą teraz być?
Nie. I mam to gdzieś.
- Skończyliśmy już? - Nie.
Dopiero zaczęliśmy.
Dobry wieczór pani. Obsługa hotelowa.
Sashimi z subtelną nutką...
Z subtelną nutą imbiru.
Mówiłam, że nie jestem głodna.
To twoje ulubione smaki. Znam cię lepiej niż ktokolwiek.
Jasne. Lepiej niż ktokolwiek.
Powinieneś więc wiedzieć,
że jesteś ostatnią osobą, którą chcę widzieć.
Co będzie, gdy się dowiedzą?
Co wtedy?
Słucham?
Jesteśmy przyrodnim rodzeństwem.
Nikt nikogo nie wykorzystał.
Nie planujemy mieć dzieci.
W czym problem?
- No w czym? - Nieważne.
Może w tym, że jesteś ćpunem?
Chłopcem z kartami kredytowymi?
Dla którego wszystko jest żartem, w tym twoja przyszłość i ja?
Byłem taki, gdy co noc przychodziłaś do mojego pokoju.
Ty zaczęłaś tę gównianą grę.
Gdy pierwszy raz mnie pocałowałaś.
Tak jak ostatnio na imprezie.
Jasne.
Wiesz, czemu cię pocałowałam na imprezie?
Bo mnie kochasz?
Bo dałeś mi narkotyki.
Wiedziałeś, że są niewykrywalne.
Co się stało z twoim autem?
Dzień dobry.
Wróciłem i już takie było.
Jasne.
Rozwalili je pewnie ci sami pijacy,
którzy ostatnio pobili cię bez powodu?
Pewnie tak.
Wiem, że tylko tu przeszkadzam.
Spokojnie, niedługo się mnie pozbędziecie.
Wyjeżdżam.
- Jak to? - Z kraju.
Nie dam się zamknąć do końca życia.
To wprost zajebiście.
Całe lato staraliśmy się wyciągnąć cię z więzienia,
a ty chcesz teraz uciec? Cudownie.
Wpłacona kaucja pójdzie na marne.
Oddam wam, gdy tylko będę mógł.
Nano.
Patrzcie.
Samu...
Ładnie pachniesz. Pogadamy?
To, co zobaczyłeś na imprezie, to nieporozumienie.
Nie pomyśl sobie czegoś nieodpowiedniego.
Twój brat wsadził ci język do gardła.
Poprawka.
Mój przyrodni brat.
I nic takiego nie pamiętam.
Byłam pijana.
Co mam zrobić, żebyś ty też o tym zapomniał?
Poproś o cokolwiek.
Próbujesz mnie przekupić?
Nie mów, że niczego nie potrzebujesz.
Mogę wymyślić tysiąc rzeczy.
Wsadź sobie tę forsę w dupę.
Jasne.
Duma to luksus, na który stać tylko nas, bogatych.
Pogardzanie innymi to luksus, na który cię teraz nie stać.
Czego chcesz?
Żebyś każdego dnia szła spać,
nie wiedząc, czy na drugi dzień nie zostaniesz wyrzutkiem.
Czy wszyscy w szkole będą na ciebie patrzeć.
Plotkować o tobie.
Czy zrobią z ciebie dziwadło.
Kochanie...
Jeśli spadnę na dno,
pociągnę cię za sobą. Jasne?
- Niżej nie mogę już upaść. - Masz rację.
Ile złamanych kości ma twój brat?
Żałujesz tego?
Cieszę się, że przejrzałeś na oczy.
Czemu nie poszłaś na policję?
Ledwo mnie dotknął.
Mamy czekać, aż cię zabije?
Witaj w rzeczywistości.
Gdy kobieta zgłasza faceta, to jej słowo przeciwko jego.
Najprawdopodobniej nikt jej nie uwierzy.
Nie chcę, żeby ten drań wrócił za kraty,
wkurzony na mnie jeszcze bardziej.
Czemu cię nienawidzi?
Co?
Czemu cię zaatakował?
Zaatakował nas wszystkich.
Byłam łatwym celem.
Samotna dziewczyna w nocy.
Dzień dobry.
Mam wyniki egzaminu.
Przykro mi. Dostałeś mnie po rozwodzie.
Guzmán.
- Co? - Musisz...
Musisz o tym zapomnieć.
To jebany morderca.
Już raz zabił. Może zrobić to ponownie.
Chcę z tobą pogadać.
Ty i ja. Kolacja, dziś.
Lu poleciła mi fajną restaurację. O 20.30.
Nie może.
Czemu?
Dziś urodziny Andera. Uczcimy je jak co roku.
Jasne. No to jutro?
Sto lat, sto lat...
Wszystkiego najlepszego.
Dzięki.
Co jest?
Gdzie będziemy świętować?
- W tym roku sobie odpuszczę. - Czemu?
Mamy jutro egzamin.
Jestem synem dyrektorki. Powinienem choć raz zdać.
Czemu ostatnio jesteś taki dziwny?
To nic. Pewnie przez rozwód.
Od tego ma się przyjaciół.
Pomagamy sobie w trudnych chwilach. Picie, rozmowa.
Później poświętujemy.
Gdy to się skończy. Egzaminy i w ogóle.
Czyli jesteś dziś wolny.
O której ta kolacja?
Carla.
Czego chcesz?
Podziękować ci, że nie zgłosiłaś Nano.
Bez dowodów nikt by nie uwierzył.
Innym dziewczynom by nie uwierzyli.
Ale twoja rzeczywistość jest inna.
Jesteś bogatą córką markizy.
To też jest rzeczywistość.
Gdybyś poszła na policję, Nano już by siedział.
Zrobiłaś to dla mnie.
A ty dla mnie pobiłeś brata.
Może powinniśmy przestać robić sobie przysługi.
Skończmy z tym.
To nie była twoja wina.
Przy mnie zawsze dzieje się coś złego.
To nie twoja wina.
- A jeśli tak? - Nie.
Skąd wiesz?
Po prostu wiem.
Widzę, że nie chcesz nikogo skrzywdzić.
Jasne.
Złapałam cię w sidła. Działam tak na facetów.
Nie na mnie.
Nie ograniczajmy się.
- Nie mieliśmy z tym skończyć? - Kończymy.
Krok po kroku.
Jesteś napalona jak na kogoś, kto kończy.
Bogaczki tak mają.
Masz dziś moc w rękach.
Ty bijesz mocno tylko w obronie markizy?
- Co miałem zrobić? - Nie wiem.
Myślałam, że chcesz mu pomóc, nie wysłać do szpitala.
- To sprawa Nano i moja. - Co?
To nie twoja sprawa.
Nie pierdol.
To moja sprawa, odkąd cię poznałam.
Zadręczasz mnie tym, ale to nie moja sprawa?
Zapominasz o tym, gdy tylko ona ci usiądzie na twarzy?
Kurwa!
Nie chcesz wiedzieć, kto zabił Marinę?
Co mam zrobić?
Nie poddawać się!
Wstawaj!
Nie wiem, co mam robić.
Zacznij od początku.
Może coś pominąłeś.
Zawsze najciemniej jest pod latarnią.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Nadia, moja droga!
Chcę porozmawiać z tobą na osobności.
Ja nie chcę.
Robię to dla ciebie.
Lepiej, żeby twoi rodzice tego nie usłyszeli.
Lucrecia...
po co tu przyszłaś?
Wiedzą, że przeleciałaś Guzmána?
Wynocha.
Ja tu rządzę.
O czym ty mówisz?
Chcę, żebyś oblała wszystkie egzaminy.
Dlaczego?
Żebyś wiedziała, co to za uczucie,
gdy ktoś odbiera ci coś, na czym ci zależy.
Na przykład stypendium.
Jeśli nie oblejesz,
wrócę tu i powiem twoim rodzicom, że ich córka się puszcza.
I spróbowała pierwszego chrześcijańskiego kutasa.
Zamknij się.
Sama zdecyduj,
czy wolisz wylecieć z domu, czy ze szkoły.
Trudny wybór.
Miłego dnia!
Do widzenia.
Instagram sprawdziłem na początku.
Nic nie znalazłem.
Bo nie wiesz, gdzie szukać.
IMPREZA KOŃCOWOROCZNA
To Polo. Koleś, który się przyznał.
Czekaj. Pokaż poprzednie.
Ma inną koszulę.
Kto się przebiera w trakcie imprezy?
Ktoś, kto się pobrudził.
- Rzygami, alkoholem, spermą. - Krwią.
To zdjęcie sprzed śmierci Mariny.
A to po.
Miał w szafce drugą koszulę na wypadek morderstwa?
To nie jego koszula.
Kojarzę ją.
To koszula Christiana.
Dał mu ją. Wiedział, czemu się pobrudził.
Ale nic nie mówił.
Dlatego całe lato był dziwny.
- A gdy chciał zacząć mówić... - Ja pierdolę.
Dokąd idziesz?
Było super i jest piękny.
Dużo razy pływałam, ale trzeba sobie znaleźć zajęcie.
- Inaczej jest nudno. - Jasne.
Te pałeczki są super. Śliczne.
- No i wsiedliśmy na jacht... - Czekaj.
Co?
Może pogadamy o czymś innym?
Mówisz tylko o wycieczkach w piękne miejsca,
o dobrym jedzeniu, o znajomych...
Masz mnie.
Co w tym złego?
Słuchając tego, czuję, że moje życie jest do dupy.
Może i jest, ale...
mam tyle problemów,
że nie mogę się uśmiechać nawet do zdjęć.
Powiedz mi o czymś złym, co ci się kiedyś przytrafiło.
Pewnie nie masz problemów.
Czasem trudno mi mieszkać samej.
Mamy nigdy nie ma w domu.
- Jasne. - I...
- Jasne? - Jasne.
Masz cały pałac dla siebie, faktycznie męczarnia.
Opowiedz o tym kelnerowi. Pewnie da ci napiwek.
Wybacz.
- To nic. - Nie chciałem cię obrazić.
Spoko.
To tylko zwykłe zdjęcie.
Mają już kozła ofiarnego.
Sprawdźmy to.
Chodźmy na policję.
Będą widzieć w tobie tylko brata mordercy, którego próbujesz uratować.
Czyli co? Poddajesz się?
Nie.
Odejdę z przytupem.
O ile nie złapią mnie na granicy.
Ucieczka będzie równa przyznaniu się do winy.
Poczekaj. Wyszedłeś z więzienia.
To jest o wiele gorsze niż więzienie.
W ciasnej celi nie mogłem nikogo skrzywdzić.
Tutaj czuję się, jakbym był radioaktywny.
Niszczę wszystko, czego dotknę.
Chcę po prostu spokojnie żyć.
Wy dwoje też powinniście.
Z tobą.
Chcemy, żebyś został.
Ostatnio mnie nie chciałeś.
Zachowałem się jak dzikus.
Nie wiem, czy kiedykolwiek ci wybaczę.
Jeśli odejdziesz, nigdy się nie dowiemy.
Widziałeś auto?
Wygląda gorzej niż ja.
Co to ma do rzeczy?
Gdy blondyn znów się pojawi, nie skończy na masce.
- Guzmán? - Nie winię go.
Nie winię.
Gdybym myślał, że zabił mi brata, zrobiłbym to samo.
Daj mi czas.
Wytrzymaj. Niedługo wszystko rozgryzę.
Znajdź pracę, nie pakuj się w kłopoty.
Zrób to dla mnie.
Dla mamy.
Dla Mariny.
Tutaj zniknął Samuel.
To ostatni ślad, jaki po nim został.
Tu ostatnio był aktywny jego telefon.
Poznajesz to miejsce?
Może...
Twoi dziadkowie mają domek na wsi.
Tam pochowano prochy Mariny.
Co Samuel tam robił?
Cóż...
Może dowoził kurczaka. Skąd mam wiedzieć?
Tamtej nocy nie pracował.
Uczysz się picia shotów?
Dotrzymuję towarzystwa Omarowi.
Ja mogłem dotrzymać ci towarzystwa.
Ale nie chciałeś.
Dobrej zabawy.
Guzmán...
Co się z nim dzieje?
Nalej mi jeszcze.
Nie żałujesz sobie, kotku.
Kotku?
Zaczyna się. Znowu?
- Dobrze wyglądasz, gejuś. - Kogo my tu mamy?
Sto lat, przystojniaku.
- Jak moja ulubiona klientka? - Zajebiście.
- Serio? - Serio.
Nie wyglądasz za dobrze.
- Jest dobrze. - Co się stało?
Nudziłam się, więc odwiedziłam swojego kumpla sułtana.
Żadnej nudy. Poleję ci i się zabawimy.
Opowiedz, co się stało.
- Ale najpierw chcesz mi coś powiedzieć? - Tak. Wyglądasz super.
Myślałem, że to rzuciłeś.
Ander mnie ignoruje, Lu nawet na mnie nie spojrzy,
a Polo umówił się z tą nową.
Teraz ty jesteś moim najlepszym kumplem.
To ciekawe.
Myślałem, że to przez Nadię.
Co możesz wiedzieć o sytuacji, gdy kogoś kochasz,
ale nie możecie być razem przez jebane społeczeństwo?
Masz rację.
Chuja mogę o tym wiedzieć.
Co ty robisz?
Robię ci przysługę jako twój najlepszy kumpel.
Ty też zrób mi przysługę. Idź do domu.
- Kurwa! - Dobranoc.
Wielkie dzięki.
Rum z colą.
Robi się.
Gejowski radar.
Ten kawałek to magnes na gejów. Idę poszukać nowych talentów.
Powodzenia. Pogadamy później.
Kotku, wyglądasz jak SpongeBob.
Nie nazywaj mnie tak.
Jak? SpongeBob?
Ty też mógłbyś to sobie darować.
Co?
Wiesz co. Nie zgrywaj idioty.
Te spojrzenia, komentarze. Nie jestem głupi.
To przez to, kogo tu zgrywasz.
Zgrywam?
Nikogo nie zgrywam.
Nieważne.
Ważne.
Powiedz, w czym rzecz.
Co się z tobą dzieje?
Nie jesteś tym, w kim się zakochałem. Wolałem starego Omara.
To po co marnujesz czas na tego?
- Prawie. - Co z tobą?
Dobry wieczór.
Telefon masz tylko do robienia zdzirowatych zdjęć?
Zdzirom też może się rozładować.
O co ci chodzi?
O co mi chodzi?
Zamartwiałam się o ciebie.
Nie pierwszy raz.
Spójrz na mnie.
Od teraz szofer będzie chodził z tobą wszędzie.
Nawet do łazienki.
I masz zawsze nosić ze sobą ładowarkę.
Co się stało?
Pan rowerzysta.
Daj spokój mojej rodzinie.
I kto to mówi?
To dziwne, że przeszkadza mi koleś, który zabił moją siostrę?
To Polo ją zabił, dupku.
Co ty pierdolisz?
- Polo to zrobił. - Mam gówniany dzień,
- a ty mi dokładasz! - Słuchaj!
Chciał odzyskać zegarek Carli.
Christian wiedział. Chciał o wszystkim powiedzieć.
Myślisz, że miał wypadek?
Proszę pana!
Oni się biją.
Chłopaki, przestańcie!
To nie pierwszy raz...
Nie będę tego tolerować.
Nic nie zrobiłem! Naskoczył na mnie.
To prawda?
Guzmán zaatakował Samuela.
- Co ty gadasz? - Nie udawaj.
Ostatnio cię nie poznaję. Jesteś agresywny.
Chyba wpadł w złe towarzystwo.
Nie myśl, że to ci ujdzie na sucho. Pomówię z twoją matką.
Guzmán, jesteś zawieszony.
- Na dwa dni. - Co?
Są egzaminy! Teraz mnie pani zawiesza?
Trzy dni. Chodź ze mną.
Jesteś moim dłużnikiem.
OFERTY PRACY
Ja pierdolę.
Proszę się nie martwić, porozmawiam z nim.
To się nie powtórzy.
Dobrze, dziękuję.
Wychodzisz z więzienia i nagle twój brat pakuje się w kłopoty.
Co za zbieg okoliczności.
Może masz z tym coś wspólnego?
- Wszystko. - Kurwa, Nano!
Cholera.
Może zamiast szukać pracy
poszukaj sobie biletu.
W jedną stronę.
Co jest?
Nie zdam.
Ty? To niemożliwe.
Twoja siostra mnie do tego zmusza.
Inaczej coś wygada.
Coś?
Co?
Pomyśl o najgorszym.
Jeśli ci grozi,
powiedz jej, że ty powiesz wszystkim o jej „układzie z Valeriem”.
Wtedy nie będzie z tobą zadzierać.
Co to za „układ z Valeriem”?
Pomyśl o najgorszym, a nawet nie będziesz blisko.
Jak randka?
Świetnie.
Myślisz, że po tylu latach zdołasz mnie oszukać?
Pogadajmy po lekcjach w klasie.
Co u twojego kochasia?
Proszę cię. To nie jest mój kochaś.
Wiesz, dlaczego z nim jestem. Miłość nie ma nic do rzeczy.
Myślisz, że po tylu latach zdołasz mnie oszukać?
Dzień dobry! Wyglądacie na zmęczonych.
Mam nadzieję, że nauką.
Zaatakował mnie! Nie zrobiłem nic złego!
Co ty robisz?
Zamierzam dostać najlepszą ocenę.
Zmuszasz mnie do nieprzyjemnej rozmowy
z twoimi rodzicami.
Nie chcesz tego.
Chyba że ludzie mają się dowiedzieć o twoim...
układzie z Valeriem.
Co powiedziałaś?
W zasadzie to jeśli zdasz ten egzamin,
wszyscy się dowiedzą.
Trudny wybór.
Miłego dnia.
- Sprowokował mnie. Powiedział... - Co?
Coś pierdolił.
Powiedział, że...
- Że... - Guzmán!
Zapomnij o tym, bo źle to się skończy.
A co, jeśli on by cię zaatakował?
Nie boję się go.
Ja też nie.
Boję się ciebie.
Boję się, że zrobisz coś, czego będziesz żałował.
Wystarczy sekunda.
Jeśli nie zapanujesz nad gniewem... Przez jeden cios, jeden upadek
wszystko pójdzie się jebać.
Polo.
Cholera.
Możemy porozmawiać?
Mam wrażenie, że mnie unikasz. Rozumiem cię, ale...
- Bzdura. - Pewnie, że cię unika.
Nie jesteś w jego typie. To nie twoja wina.
Dopiero skończył związek, nie chce nowego.
Wybierz sobie wymówkę, efekt będzie taki sam.
- On cię nie chce. - Guzmán!
Co?
Brakuje ci jaj, więc ktoś musi to powiedzieć za ciebie.
Żebyś nie bawił się tą biedną dziewczyną.
Co?
Przepraszam. To dla twojego dobra.
Jasne.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Zaoferowałabym ci odwyk,
ale stać mnie tylko na kawę.
Nie jestem tak tani.
Jak poszło?
Jakiego haka ma na ciebie Lu?
Przespałam się z Guzmánem.
No i?
- To tylko seks. Co w tym złego? - Nie.
Nie tylko. Nie w naszym przypadku.
Wiedziałam o tym.
Że to zmieni moje życie,
życie Guzmána i Lu też...
Ale i tak to zrobiłam.
Z miłości.
Jakby to była wymówka.
Miłość podobno jest piękna,
ale zmienia ludzi w egoistów.
Twoja kolej.
Co to za „układ z Valeriem”?
Wiesz co?
Można powiedzieć, że się zaprzyjaźniliśmy.
Jeśli ci powiem, możesz nie chcieć takiego przyjaciela.
Nie wiem, co robić.
Jestem bardziej otwarta, niż myślisz.
W tej szkole już nic mnie nie zdziwi.
Miło było być twoim przyjacielem.
Wszystko w porządku?
Jesteś trupem, sukinsynu.
Proszę cię.
Nie rozumiem, co zrobiłam źle.
- Nic. - Jasne.
Po prostu jesteśmy na różnych etapach.
Ty masz kolorowe życie, ja jestem w czarnej dupie.
- Głęboko. - Ale dlaczego?
Wybacz, nie rozumiem tego.
Nie spodziewam się, że zrozumiesz.
Twój szczyt problemów
to z której z dziesięciu łazienek skorzystać.
Przepraszam.
Nie znasz mnie.
Nie wiesz, kim jestem.
Myślisz, że nie mam problemów?
Serio?
Chcesz, żebym zdradziła ci sekret?
Dobra.
Ile masz czasu?
Dziękuję.
Nie podoba ci się?
Podoba.
Tylko nie mam tej konsoli.
Ale liczy się pamięć.
Nie musiałeś przychodzić, jeśli nie chciałeś.
Pewnie, że chciałem.
Żeby mama nie narzekała.
Przykro mi, jeśli gra ci się nie podoba.
Trudno teraz wiedzieć, co lubisz.
Poważnie?
- Musiałeś to palnąć? - Taka prawda.
Mam wrażenie, że go nie znam. Zmienił się.
Nie poznaję go! Kiedyś lubił jedno, a teraz...
Co to ma do rzeczy?
- Omar, mój drogi... - Nie.
Nie lubi tenisa i dziewczyn. No i? To wciąż Ander.
Ledwo go poznałeś. Co ty możesz wiedzieć?
Ja też słyszę, że się zmieniłem. Nie zawsze taki byłem.
Udawałem, by nie zawieść rodziców, ale mam dość.
Jeśli komuś to się nie podoba...
nie chcę go w swoim życiu.
Ander też ma dość udawania.
Jeśli go pan nie zaakceptuje, straci go pan.
Nie wiem, jak to jest stracić dziecko,
ale stracić ojca jest naprawdę chujowo.
Ale wybrałeś porę.
Jesteśmy sami.
O to chodziło.
Czemu Polo przebrał się na imprezie?
Zwymiotował na siebie.
Założył koszulę Christiana.
Miał taką samą.
Kupili je, gdy poszliśmy razem na zakupy.
Brzmisz, jakbyś przygotowała odpowiedzi.
Jesteś przewidywalny.
Nie okłamuj mnie.
Chronisz mordercę.
Nie wiem, co chcesz osiągnąć tymi pytaniami.
Od tygodni niczego się nie dowiedziałeś.
To się nie zmieni.
Czemu taka jesteś?
Jestem normalna.
Jeśli będziesz drążył temat,
osiągniesz tyle, że skończysz jak Christian.
Kto mu to zrobił?
Polo?
Samuel...
Po co grasz w tę grę, skoro ciągle przegrywasz?
Mam tego dość.
Mogę powiedzieć głośniej, ale jaśniej się nie da.
Moi dziadkowie nie mieszkają na tej farmie.
- Od miesięcy tam nie byłem. - Jasne.
Czyli to przypadek,
że Samuela widziano ostatnio tak blisko posiadłości twojej rodziny,
a Nano widziano ostatnio w twoim domu?
Drzwi były otwarte.
Wynoś się stąd!
Dzwonię na policję!
Pójdę, ale mam wiadomość do pani syna.
Do całej rodziny. Wreszcie to zrozumcie.
Nie podchodź.
To numerek, który dostaliśmy w klinice
przed aborcją.
Wyszliśmy przed wizytą. Wie pani dlaczego?
Tak się kochaliśmy, że uznaliśmy, że możemy mieć dziecko.
Dwójka idiotów.
Tak bardzo kochałem pani córkę,
że zachowałem ten papierek na pamiątkę.
Nic więcej mi po niej nie zostało.
To jedyna namacalna rzecz.
Naprawdę pani myśli, że bym ją skrzywdził?
Naprawdę?
Dziękuję.
Lepiej już pójdę.
Widzisz?
Dlatego udaję szczęśliwą,
bo tacy jak ty nie tolerują nieszczęścia innych.
Po co wymyśliłaś tę historyjkę? Żeby być kolejną snobką?
- Nie. - Serio?
Nie.
Żeby tacy jak ty ze mną gadali.
Żeby jedli ze mną kolację.
Prawdziwa Cayetana...
- Masz tak na imię? - Tak.
Prawdziwa jest o wiele ciekawsza.
A przynajmniej inna.
Nie znam nikogo takiego.
No tak, egzotyka przynajmniej nie jest nudna.
- Możesz iść, jeśli chcesz. - Nie.
Idź.
Jak mogę ci pomóc?
Nic nie rozumiesz. Co ty gadasz?
Nie mam pieniędzy, więc mogę chcieć od ciebie tylko pomocy?
Mówisz serio?
Nie chcę twojej pomocy.
Chcę ciebie.
Ale teraz to niemożliwe.
Cayetana.
Już wychodzę.
Nie. To Polo.
Powiedz, żeby poszedł. Musimy porozmawiać.
On wie.
Wie o wszystkim. Co się stało?
Wie, że ukradłaś sukienkę?
Tego nie.
A że właścicielka obdzwoniła inne domy i mnie zwolnili?
Znajdziemy nowe.
To nic.
- Nie. - Tak.
Nie tutaj. Jestem na czarnej liście.
Jak teraz opłacimy rachunki?
Cholera.
A teraz to?
Za kogo on się ma?
- Zabiję go! - Ventura, proszę. Uspokój się.
Mam się uspokoić?
Nie dość się już nacierpieliśmy?
Cześć.
Cześć, kotku.
Chyba nie chodzi o moje zawieszenie?
Ten morderca miał czelność tu przyjść.
Jeśli chce mnie pani oskarżyć,
to śmiało. Inaczej proszę dać mi spokój.
Powinienem się teraz uczyć.
Możemy dokończyć jutro.
Bardzo dziękuję.
Nano!
Odkryłem coś!
Gdzie on jest?
Gdzie on jest, kurwa?
Odszedł! Przez ciebie!
- Nieprawda! - Prawda!
Tak robi ktoś niewinny?
Nie wiem, co chcesz osiągnąć tymi pytaniami.
Od tygodni
- niczego się nie dowiedziałeś. - Co to?
- To się nie zmieni. - Czemu taka jesteś?
Jestem normalna.
Jeśli będziesz drążył temat,
osiągniesz tyle, że skończysz jak Christian.
Napisy: Małgorzata Fularczyk