‪ถ้ามีใครเห็นเขาหรือมีข้อมูลใดๆ...
‪(หายตัวไป 63 ชั่วโมง)
‪การให้สัมภาษณ์โดยไม่ปรึกษาฉันก่อน ‪อาจส่งผลเสียต่อการสืบสวน
‪งั้นเหรอ
‪เยี่ยม...
‪แน่นอนว่าฉันจะขอความช่วยเหลือ ‪จากทุกทางที่จำเป็น
‪ลูกชายฉันทั้งสองคนหายตัวไป ทั้งคู่เลย
‪คนอย่างพวกคุณจะไปรู้อะไร
‪คุณจะไปรู้อะไร
‪ไม่เลยสักนิด
‪- พี่มาทำอะไรที่นี่ ‪- ฉันจะไม่ทำอะไร
‪- ฉันจะตั๊นหน้ามัน ‪- กุซมาน
‪กุซมาน น้องสาวนายคือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตฉัน
‪จริงๆ นะ เรากำลังจะมีลูกด้วยกัน
‪ฉันไม่มีทางทำร้ายเธอ ไม่มีทาง
‪- หุบปาก! ‪- ฉันรู้ว่าโทษฉันมันง่าย
‪แต่ห่วงคนที่นายเรียกว่าเพื่อนไว้เถอะ
‪- พวกเขากำลังหัวเราะเยาะนาย ‪- หุบปาก!
‪- ไปเหอะ ให้ตายสิ ไป! ‪- นาโน!
‪ถ้าแกเข้าใกล้ฉันหรือพวกเขาอีกละก็ ‪ฉันจะฆ่าแกซะ
‪พี่ต้องทำทุกอย่างพังเสมอหรือไง
‪แกจะคุยกับฉันเหมือนฉันเป็นอาชญากรด้วยงั้นสิ
‪อย่ามาที่นี่และข่มขู่ใครต่อใครอีก
‪กลับบ้านแล้วอยู่แต่ที่นั่น ‪ไม่ต้องแวะไปที่ร้านด้วย
‪นายยังมองหาหลักฐาน ‪ที่จะมัดตัวสาวผู้สูงส่งคนนั้นอยู่ใช่ไหม
‪ฉันทำตามวิธีของฉัน
‪และถ้าพี่มายุ่งอีก ทุกอย่างจะพังหมด
‪- อย่ายั่วโมโหฉัน ‪- ไม่ พี่นั่นแหละอย่าให้ฉันโมโห
‪พี่ก็จะทำตามวิธีของฉันเหมือนกัน
‪กลับบ้านไปซะ
‪อันธพาลคนนั้นเดินเข้ามาในนี้ ‪ราวกับเป็นเจ้าของที่นี่
‪ฉันรู้ และเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
‪แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว
‪ซามูเอล
‪เข้ามาสิ
‪หวังว่านายจับหมาตัวนั้นมัดไว้เรียบร้อยแล้วนะ
‪ลูเครเซีย!
‪คนคนนั้นบริสุทธิ์จนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่าผิด
‪หรือจนกว่าเขาฆ่าคนอื่นอีก
‪เราควรจะขอคำสั่งห้ามเขาเข้าใกล้เราไหม
‪ให้ตายสิ เขาแค่มาที่นี่ ‪เพื่อบอกความจริงบางอย่าง
‪บางครั้งเธอควรจะฟังบ้างนะ ‪เขาไม่ได้ฟันใครตาย
‪พวกอันธพาลระวังหลังให้กัน ‪ทำไมไม่ตบหลังเบาๆ ชมเชยเขาเลยล่ะ
‪ตบเธอน่ะสิไม่ว่า
‪แสดงความหยาบคายไม่ได้ทำให้เธอเป็นคนถูก
‪เธอว่าอะไรนะ แม่ผมบลอนด์ ‪ฉันได้ยินไม่ค่อยชัด
‪เอาละ พอได้แล้ว
‪นั่งลง
‪ขอนั่งด้วยนะ
‪สบายดีไหม
‪ไม่มีความสุขเท่าตอนที่ฉันไปจ่ายเงินประกันตัว
‪ฉันเข้าใจ
‪นายเอาเงินนั่นมาจากไหน
‪เป็นเรื่องลับ
‪เธอกลัวเหรอ
‪ฉันควรจะกลัวรึเปล่า
‪ไม่
‪เขาจะไม่ได้ออกจากบ้าน
‪และจะไม่ก่อเรื่องอีก เชื่อฉันสิ
‪เขารู้เรื่องระหว่างนายกับฉันไหม
‪ไม่ เขาไม่รู้เลยเรื่อง...
‪เขาไม่รู้เรื่องเธอกับฉัน
‪(นี่ ทุกคน ขอเชิญมางานปาร์ตี้ ‪ที่บ้านเรเบก้า)
‪พับผ่าสิ
‪จะจัดงานปาร์ตี้หลังจากที่ ‪ฆาตกรเพิ่งข่มขวัญพวกเราทุกคน
‪ดูเป็นเรื่องปกติสำหรับนายเหรอ
‪เธอจะเลิกใช้ชีวิตเพราะเรื่องนั้นเหรอ
‪เราจะไปงานปาร์ตี้นั้น
‪ที่รัก
‪ถามจริง นายอยากกลับไปบ้านเก่านายเหรอ
‪ไม่รู้สินะ ฉันว่ามันพิลึกมาก
‪เราจะไปกันทุกคน เราจะสนุกให้เต็มที่
‪และถ้านาโนเข้าใกล้ใครละก็ ‪ฉันจะฟาดมันให้หัวแบะ
‪ก่อนหน้านี้คิดว่าฉันขู่หรือไง
‪ซามูเอลบอกคาร์ล่าว่า ‪นาโนจะอยู่แต่ในบ้าน
‪แหงล่ะ อย่างกับว่าซามูเอลจะหยุดนาโนได้
‪- เขาไม่สามารถ... ‪- จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น อันเดร์
‪ไม่ได้ยินที่กุซมานพูดหรือไง
‪คนบริสุทธิ์คนนั้นอาจจะถูกฆ่า ‪เพราะเราช่วยให้เขาถูกปล่อยตัว
‪มีหน้ามาบอกฉันเหรอ
‪ฉันไม่ใช่คนที่อยากให้เขาถูกปล่อยตัว
‪ใช่ นายยินดีที่เห็นเขาติดคุกเพราะนาย
‪หุบปาก
‪ไม่เกี่ยวกับฉันเลยนะ
‪ฉันไม่เคยอยากให้พวกเขา ‪รู้ว่าฉันมีตัวตน
‪แม่ฉันพยายามทำให้ฉันมีเพื่อน
‪ดูทำหน้าสิ
‪หน้าแบบนั้น... หน้าเดิมๆ ทุกวัน
‪จริงไหม น้องชาย
‪ของนั่นทำให้นายเป็นแบบนี้
‪นายเมายาคืนหนึ่ง ‪แล้วก็ซึมกะทืออยู่หลายวัน
‪อย่าไปฟังหล่อน
‪มางานปาร์ตี้ฉันแล้วกลับไปเมายาต่อ
‪ฉันว่ามันงี่เง่านะที่แม่เธอ ‪ส่งข้อความเชิญพวกเราทุกคน
‪และสะกด "ฮาโลวีน" ผิด
‪เธอพูดถูกนะ ฉันเลยคิดว่า ‪บาร์บี้อย่างเธอสองคนไม่ควรมา
‪แย่จัง เราตอบรับไปแล้ว
‪อย่าขมวดคิ้ว อย่าเลิกคิ้ว
‪ไม่งั้นหน้าเธอจะย่นจนต้องฉีดโบท็อกซ์นะ
‪เร็วไปหน่อยนะที่เธอจะทำตัวเหมือนแม่มด ‪งานปาร์ตี้ยังไม่ทันเริ่ม
‪ส่วนเธอก็ไม่จำเป็นต้องทำตัวเหมือนอันธพาล ‪หยาบคายไปหมด
‪ทำแบบนั้นจะไม่มีใครคบเป็นเพื่อน
‪ต่อให้เธอจัดงานปาร์ตี้ทุกคืน
‪- ฟังฉันให้ดีนะ... ‪- เรเบ พอแล้ว
‪ระฆังช่วยพอดี
‪กลัวตายล่ะ
‪ได้โปรด บอกฉันทีว่าเธอจะมางาน
‪ฉันต้องอยู่ที่ร้าน
‪ไม่นะ ขอร้องล่ะ
‪เธอยังไม่ได้เล่าให้ฉันฟัง ‪ว่าการผสานระหว่างไวกิ้งกับอาหรับเป็นยังไง
‪ขอโทษ ปาเลสไตน์
‪นาเดีย ได้โปรด บ้านฉันจะมีพวกงี่เง่า ‪ที่ฉันทนไม่ได้ยั้วเยี้ยไปหมด
‪ฉันต้องการเพื่อนแท้
‪สบายดีไหม
‪ไม่ดีเท่าไหร่
‪เธอกลับโดยไม่บอกลาสักคำ
‪แค่อยากให้นายรู้ว่าฉันเข้าใจว่านายรู้สึกยังไง
‪แต่...
‪แต่ฉันไม่รู้ว่า...
‪ฉันไม่คิดว่าความทุกข์ของนายจะสิ้นสุด
‪ถ้านายตัดสินเรื่องต่างๆ ด้วยกำลัง
‪ดีมาก ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ
‪ไม่มีอย่างอื่นจะพูดกับฉัน ‪นอกจากเรื่องนั้นเหรอ
‪- นี่ไม่ใช่เวลาหรือ... ‪- ใช่ เวลานี้แหละ
‪ได้โปรด
‪ฉันคิดว่าจะเป็นการดีที่สุด ‪ถ้าเราไปตามทางของตัวเอง
‪- นายอยู่กับแฟนของนาย ส่วนฉัน... ‪- แล้วถ้าฉันทิ้งลูล่ะ
‪เธอจะทำยังไง
‪- อย่าพูดไร้สาระน่า ‪- ให้ตาย...
‪- ทำไมไม่มีใครเชื่อว่าฉันพูดจริง... ‪- ที่รักคะ
‪- หวัดดี ‪- ลู ขอที ฉันยุ่งอยู่
‪ยกโทษให้ฉันนะ ‪ที่มาขัดจังหวะการคุยกันแบบเพื่อน
‪เราต้องคุยกันเรื่องคริสเตียน ‪เธออาจจะทนฟังไม่ได้
‪ฉะนั้นฉันจะฉกเขาไปจากเธอสักพัก ‪ตามฉันมา ที่รัก
‪ไม่ๆ ระวังนะ อันเดร์
‪พื้นมันเปียก ฉันเพิ่งถู ให้ตายสิ
‪นายถูทำไม
‪คนทำความสะอาดเพิ่งมาทำเมื่อสองวันก่อน
‪- ฉันไม่มีอย่างอื่นให้ทำ ‪- เรียนให้จบปริญญาเป็นไง
‪มันยากสำหรับเราสองคน
‪แล้วนอกจากเรื่องนั้น ฉันทำอะไรที่นี่
‪กินอาหารของนาย บุกรุกพื้นที่ของนาย ‪ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกไม่สบายใจ
‪ทำไม
‪เพราะนายก็เหมือนกัน ‪ฉันทำให้นายรำคาญ
‪ไร้สาระ
‪ฉันอาจจะทอดทิ้งนายไปหน่อย
‪อาจจะเหรอ
‪นี่น่ะ เราไปทำอะไรกันเถอะ
‪เรเบก้าจะจัดงานปาร์ตี้พรุ่งนี้ที่บ้านหล่อน
‪เราควรไปเมากัน ฉันเองก็ต้องการ
‪กลับบ้านแล้วนอนเล่นบนเตียงจนถึงมื้อค่ำ
‪ฟังดูเข้าท่าไหม
‪ฉันไม่เคยออกไปไหนวันฮาโลวีน
‪- ถามจริง ‪- ก็...
‪ที่บ้านฉัน มันคือเทศกาลของปีศาจ
‪งั้นเป็นอันตกลง
‪"ขอฉันเช็กตารางก่อน" นะ
‪ทำไมทำหน้าแบบนั้น
‪ให้ตายสิ
‪แม่ทำตัวแปลกๆ เวลาอยู่ใกล้ฉัน ‪ส่วนนายก็ไม่ยอมให้ฉันออกไปสูดอากาศ
‪ดีต่อทุกคนแล้วล่ะ
‪ฉันไม่อยากก่อเรื่อง ซามู
‪ฉันแค่อยากอยู่อย่างสงบ
‪นายก็รู้ว่าฉันหมกตัวอยู่ในบ้านไม่ได้ ‪แต่ฉัน...
‪ฉันเชื่อใจนายและจะทำตามที่นายบอก ‪ฉันจะไม่ไปไหน
‪ฉันอยากให้นายเชื่อใจฉันเหมือนกัน
‪ก็ได้
‪เอาละ
‪เงินประกันตัวฉัน
‪ไม่มีใครทิ้งเงินมากขนาดนั้นในตู้จดหมาย ‪ราวกับว่าเป็นใบปลิวหรอก
‪- นายเอาเงินมากขนาดนั้นมาจากไหน ‪- ฉันหาเงินเป็น
‪ซามู...
‪- ฉันทำงานส่งของ ‪- ส่งอะไร
‪- ฉันไม่ได้ถาม ‪- นายไม่ถามใคร
‪ไม่ใช่ธุระอะไรของพี่
‪ตอนฉันเริ่ม ฉันก็ไม่ได้ถามเหมือนกัน ‪แล้วดูฉันตอนนี้สิ
‪ยังไงก็ตาม
‪ตอนนี้ฉันออกมาแล้ว นายก็เลิกซะ ‪ไม่ว่ามันคืออะไร ตกลงไหม
‪เงินที่หามาได้ง่ายมันเสพติดยิ่งกว่าเฮโรอีน
‪ฉะนั้นนายจะทิ้งมันไปซะ
‪เรายังคุยค้างกันอยู่
‪เราคุยต่อให้จบที่งานปาร์ตี้เพื่อนเธอดีไหม
‪ฉันรู้ว่าเธอจะปฏิเสธไว้ก่อน
‪คิดดูใหม่นะ
‪ไง สบายดีไหม
‪เดาว่าใครๆ ก็ยังจะไปงานปาร์ตี้ ‪ของผู้หญิงไร้ระดับนั่นใช่ไหม
‪- เธอได้ยินที่กุซมานพูดแล้วนี่ ‪- ได้ยิน
‪ฉันว่าฉันมีชุดที่เหมาะมาก
‪แจ็กกี้ โอ
‪โอ โอนาสซิส
‪ตอนที่ยังเป็นแจ็กกี้ เคนเนดี้น่ะ
‪ที่จริงฉันอยากใส่ชุดอลังการ ‪ที่หล่อนสวมตอนสามีถูกฆ่า
‪ฉันแค่ไม่แน่ใจว่าจะใส่ชุด ‪ก่อนหรือหลังการยิงดี
‪หลังดีกว่า ทำให้มันดูสยองขึ้น...
‪คงจะดีถ้ามีเจเอฟเคไปกับฉันด้วย
‪เคนเนดี้สักคน
‪เธออยากให้เราแต่งตัวคู่กันเหรอ
‪ก็ได้
‪- ก็ได้ ‪- ได้เลย
‪- แน่นะ ‪- แน่ เอาสิ
‪- เยี่ยม! ‪- ใช่
‪เราจะทำยังไง
‪- เราจะไปด้วยกันหมด ‪- ตกลง
‪นั่นคือสิ่งที่คนตกลงกัน ‪ในกลุ่มวอตส์แอปป์
‪ฉันไม่อยู่ในกลุ่ม
‪เข้าใจละ
‪งั้น...
‪ตอนนี้อยู่แล้ว
‪(โปโลเพิ่มคุณเข้ากลุ่ม)
‪ตอนนี้ฉันอยู่แล้ว
‪ขอบคุณมาก เอาละ งั้นตกลงตามนั้น
‪- ตกลงตามนั้น ‪- น่าตื่นเต้นดีชะมัด
‪- บาย ‪- บาย
‪วาล!
‪พ่อเรียกนายน่ะ
‪ฉันคุยกับพ่อแล้ว และพ่อตกลง ‪ว่าจะไม่กักบริเวณนายอีก
‪โอเค เยี่ยมเลย
‪- พ่ออยู่ไหนล่ะ ห้องครัวเหรอ ‪- ใช่
‪นายชอบทำแบบนั้นใช่ไหมเนี่ย
‪พ่อยอมตกลงจริงๆ เหรอ
‪- นี่ดูถูกฝีมือกันใช่ไหม ‪- ไม่เคยเลย
‪เธอน่าทึ่งมาก
‪นึกว่าฉันเป็นพวกเสแสร้ง ‪เหมือนคนอื่นๆ ในครอบครัวเสียอีก
‪ก็ใช่นิดๆ นะ
‪ที่ปฏิเสธไม่ยอมรับสิ่งที่ทำให้เธอมีความสุข
‪กุซมานทำให้ฉันมีความสุข
‪เขาห่างเหิน
‪ส่วนเธอก็ไม่ยอมรับความจริง
‪เข้ากันได้ดีเยี่ยมสินะ
‪คู่รักก็แบบนี้แหละ มีช่วงลุ่มๆ ดอนๆ
‪แต่นายไม่เข้าใจหรอก นายไม่เคยรักใคร
‪- นี่เป็นเรื่องปกติ ‪- ปกติเหรอ
‪ใครจะอยากได้แบบนั้น
‪"อย่ารักใครที่ปฏิบัติต่อเรา ‪เหมือนเราเป็นคนธรรมดา"
‪ออสการ์ ไวลด์
‪ฉันเป็นคนให้หนังสือเล่มนั้นกับนาย
‪- ฉันอ่านให้ฟังได้ทุกเมื่อนะ ‪- ไม่ละ
‪ฉันอ่านแล้ว
‪- ขี้เกียจชะมัด ‪- ดีกว่านุ่งกางเกงในตัวเดียว
‪น่าจะบอกกันให้รู้ตัวก่อน...
‪ต้องการอะไร
‪- ฉันเอาของของนายมาให้ ‪- ของของฉันเหรอ
‪นี่ พ่อเด็กส่งของ นับซะ ‪ไม่อยากมีปัญหาทีหลัง
‪- นี่อะไร ‪- เงินค่าส่งไง
‪- แล้วซองที่อยู่ในตู้จดหมายฉันล่ะ ‪- ซองอะไร
‪พูดเรื่องอะไรของนาย เราจ่ายเงินถึงมือ ‪อย่างลับๆ และโปร่งใส
‪ฉันจ่ายค่าประกันตัวพี่ชายฉัน ‪ด้วยเงินที่ทิ้งไว้ให้ฉันในตู้จดหมาย
‪ซามู แม่ฉันจ่ายเงินอย่างงาม ‪ให้นายขี่จักรยานไปโน้นมานี่ แต่ไม่มากขนาดนั้น
‪อะไร นายรู้เหรอว่าใครทำ
‪ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย
‪หญิงผู้สูงส่งคนนั้นเหรอ
‪ไม่ใช่
‪ฉันก็ไม่รู้
‪ไว้เจอกันนะ
‪คุณสรุปเอาเอง
‪ว่าซามูเอลหายตัวไป
‪และนาโนก็หนีไป
‪แต่ฉันว่าไม่ใช่อย่างนั้น
‪ทำไม
‪ซามูเอลบอกฉันว่านาโนวางแผนไว้มากมาย
‪ฉันไม่คิดว่านาโนจะจากไปโดยสมัครใจ
‪งั้นเธอคิดว่าเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ
‪นาโนต้องหนีไปแน่ๆ
‪ฆาตกรเป็นแบบนั้น ฆ่าแล้วหลบหนี
‪เธอไม่คิดว่ามันอาจเกี่ยวข้องกับ ‪การที่ซามูเอลหายตัวไปเหรอ
‪ต่อให้หลังจากเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นเหรอ
‪ยกแขนกลับขึ้นมา
‪แบบนั้น
‪อย่าโง่น่า
‪สวัสดี ทุกคน
‪ลูกรัก
‪จะใส่ชุดวอร์มมางานปาร์ตี้เหรอ
‪เหมือนในหนัง แปลกตรงไหนล่ะคะ
‪ชุดอะไรน่ะ
‪ให้ตาย
‪ฉันคือด็อกเตอร์แฟรงก์แอนด์เฟอร์เตอร์
‪ไม่เคยดู ร็อกกี้ ฮอร์เรอร์ เหรอ
‪เคยดู ร็อกกี้ ไฟฟ์
‪ฟริดา กาโลอาจจะรู้ แต่จะไม่มีใครรู้ ‪ว่าฉันแต่งเป็นดิเอโก้ ริเวร่า
‪- อะไรนะ ‪- ฉันดูเหมือนคาวบอย
‪ไม่ซะหน่อย ฟังนะ กุซมาน
‪ที่รัก ฟริดากับดิเอโก้อยู่ด้วยกันตลอดเวลา
‪เราถึงต้องแต่งเป็นพวกเขาไปงานปาร์ตี้
‪แม่จะบอกอะไรให้นะ
‪แม่มั่นใจว่าซามูเอลชอบผู้หญิงที่สง่างาม ‪มากกว่าผู้หญิงที่สวมเสื้อวอร์ม
‪แล้วทำไมหนูต้องสนว่าซามูเอลชอบอะไร
‪ลูกไม่ต้องสนหรอก
‪ช่างเถอะ แล้วบอกช่างตกแต่งเสียนะ ‪ว่าต้องการอะไรในห้องใต้ดินของลูก
‪และลูกทิ้งห้องไว้รกมาก
‪โชคดีนะที่คนทำความสะอาดกลุ่มใหม่ ‪ทำงานมีประสิทธิภาพ
‪กุซมาน
‪ฉันรักนายนะ
‪ฟังนะ
‪ฉันรู้ ไม่ทำอะไรซึ้งๆ...
‪- ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น ‪- ใช่สิ
‪ฉันรู้ว่าปกติเราไม่พูดอะไรแบบนั้น...
‪แต่คงไม่เป็นไรที่จะเตือนนายเป็นครั้งคราว
‪ดูสิว่าเราดูเหมาะสมกันขนาดไหน
‪นั่นอะไร
‪ชุดของนายไง
‪อย่ามาล้อเล่นน่า
‪ร็อกกี้ ฮอร์เรอร์ใส่แบบนั้น
‪ให้ตาย ฉันต้องซ้อมใส่รองเท้าส้นสูงเดิน
‪สัตว์ประหลาดที่ด็อกเตอร์ซึ่งก็คือฉัน ‪กำลังสร้างในห้องแล็บเพื่อช่วย...
‪- นายต้องดูหนังเรื่องนี้ ‪- ไม่
‪ไปซื้อหน้ากากหรืออะไรที่ร้านขายของจีนกัน
‪ทำไม
‪ฉันจะไม่ใส่กางเกงในสีทองหรอกนะ
‪นั่นไม่ใช่กางเกงใน
‪- ฉันจะไม่ไปในชุดนั้นและ... ‪- และอะไร
‪ก็แค่แต่งตัวสนุกๆ ด้วยกันคืนเดียวเท่านั้นเอง
‪ฉันไม่เคยได้แต่งตัว หมายถึงตามใจน่ะ
‪เพราะฉันต้องปลอมตัวตลอดทั้งปี
‪นายดูสูงจัง
‪แม่บอกว่านายชอบใช้เวลาอยู่กับผู้หญิงคนนั้น ‪ที่จะจัดงานปาร์ตี้
‪มีอะไรกันกับหล่อนหรือเปล่า
‪อย่างเช่นอะไร
‪เช่น เล่นเพลย์สเตชันด้วยกันไหม ‪ให้ตายสิ
‪- เราเล่นเพลย์สเตชันเป็นบางครั้ง ‪- จริงเหรอ
‪แต่ส่วนใหญ่เราชกมวย
‪นายชกมวยเหรอ
‪ไม่เคยเห็นนะว่าเป็นวิธีจีบกัน แม้แต่ในคุก...
‪เราเป็นแค่เพื่อนกัน
‪เพื่อนกับคู่ค้าใช่ไหม
‪- หล่อนมีอะไรเกี่ยวข้องกับ... ‪- ไม่
‪แล้วอย่ายุ่งเรื่องของฉัน
‪- ฉันเป็นห่วงนายนะ ‪- สายไปแล้วล่ะ
‪ฉันไม่อยากให้นายเดือดร้อนเพราะผู้หญิง
‪- ใจเย็นน่า ฉันไม่เหมือนพี่ ‪- หวังว่างั้น
‪รู้อะไรไหม
‪ไม่ใช่ความผิดของมาริน่าเลย
‪นายอาจจะพูดถูกเรื่องที่ฉันทำให้ทุกอย่างพัง
‪ฉันเสียใจจริงๆ ซามู
‪หล่อนอยู่ในบ้านเดิมของเธอ
‪บ้านของมาริน่า
‪ไปที่นั่นแรกๆ ก็ปวดใจ ‪แต่ก็รู้สึกน้อยลงเรื่อยๆ
‪พอแล้วล่ะ เสร็จแล้ว
‪ชุดนี้ฆ่าเรียบ
‪ขอให้สนุก
‪ย้ำอีกที
‪ฉันบอกคุณไปแล้ว
‪มีหลายคนที่อยากกำจัดนาโน
‪กุซมาน
‪หญิงผู้สูงส่ง
‪งั้นเธอบอกอะไรฉันได้ ‪ว่าเกิดอะไรขึ้นที่งานปาร์ตี้ฮาโลวีน
‪- แจ๋วมาก เพื่อน ‪- อือ
‪คุณนายเคนเนดี้
‪แจ๋วจังเลย
‪เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
‪อือ นายล่ะ ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪- อือ ทุกอย่างเรียบร้อย ‪- โอเค
‪(ลู) ‪(มาได้แล้ว ชุดของเราเข้ากัน)
‪กลับมาบ้านหลังนี้ไม่ทำให้เธอขนลุกเหรอ
‪เอาละ ทุกคน เครื่องดื่ม น้ำแข็ง ‪และอาหารอยู่ทางนั้น
‪เสื้อโค้ท ถุงยาง และยาอยู่ทางนี้
‪เธอดูน่ารักดีนะ
‪เธอก็เหมือนกัน
‪ฉันชอบห้องใต้ดินของเธอนะ
‪แยกไม่ออกเลยว่าตกแต่งสำหรับฮาโลวีน
‪หรือเธอตกแต่งแบบนี้ตลอดทั้งปี
‪ใช่ มันสุดยอดเลยล่ะ
‪ขอโทษที่ไม่สะอาดเอี่ยม
‪พวกคนทำความสะอาดขัดถูไม่ค่อยเรียบร้อย
‪ไปหยิบเครื่องดื่มกันไหมจ๊ะ ฉันอยากได้สักแก้ว
‪- ดูนายสิ ‪- เธอ งานปาร์ตี้นี้เจ๋งมาก
‪นายยอมให้ตัวเองอยู่ในสภาพนี้ได้ยังไง
‪เขาดูหล่อมาก
‪แน่ใจเหรอว่านายเป็นเกย์จริงๆ
‪- ถ่ายรูปกันดีกว่า ‪- เลิกแหย่ฉันน่า
‪ก็อยากเลิกอยู่หรอกนะ
‪ไม่เอาน่า ยิ้มหน่อย
‪ยิ้มสิ เพื่อน
‪พ่อคะ คิดว่าคืนนี้เราจะปิดร้านดึกมากไหม
‪ดึกเหมือนทุกที
‪(เรเบก้า) ‪(นาเดีย มาเร็ว ดูพี่ชายเธอสิ)
‪ข้าขอปฏิเสธปิศาจ ขอน้อมรับพระเจ้า
‪พ่อ เป็นอะไรไปคะ
‪ไม่มีอะไร ไม่ต้องห่วง
‪พ่อมีความสุขดี
‪พ่อพอใจแล้ว
‪ขอบใจที่ทำให้พ่อภูมิใจมาก
‪ดูสิว่าลูกดูแลทุกอย่างได้
‪ทั้งเรื่องร้าน
‪ทั้งเรื่องเรา
‪ทั้งเรื่องเรียน
‪ลูกคือของขวัญที่ชีวิตได้มอบให้เรา ‪เพื่อเอาชนะ...
‪ความเจ็บปวดและความผิดหวังทั้งหมดนี้
‪นายเทหมดขวดแล้ว
‪ฉันไม่ได้พูดว่าเธอดูแย่ ฉันแค่พูดว่ามันไม่ใช่เธอ
‪เพราะฉันแต่งตัวเป็นผู้หญิงจ๋า ‪ใช่สิ ทำให้ฉันเข้าใจชัดเจนแล้ว
‪- นายจะไปไหนก็ไป ‪- ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น
‪ถ้าการเป็นผู้หญิงทำให้นายกลัวมากละก็ ‪ดูเพื่อนนายสิ
‪พับผ่าสิ
‪นายเป็นกะเทยคนไหนเนี่ย ‪จากรายการ รูพอล นั่นเหรอ
‪เปล่า นี่จากเรื่อง ร็อกกี้ ฮอร์เรอร์
‪น่ากลัวมากไปหน่อย
‪ฉันชอบนะ
‪ให้ตายสิ นี่ดีกว่าที่ฉันได้ยินมาอีกนะ
‪เธอรู้เหรอว่าเราแต่งตัวเป็นใคร ‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ
‪ไม่ ฉันไม่รู้ และไม่ ไม่เจ๋งเลย
‪ฉันจะใส่เสื้อโค้ทละ
‪อะไรกัน อันเดร์!
‪จะบ้าตาย
‪ไม่เอาน่า เปลี่ยนเพลงเหอะ ‪นี่น่าเบื่อชะมัด ถอยไป เดวิด โบวี่
‪ขอบใจ
‪เราต้องเมาจะได้ทำให้ทุกคนเต้นกันสนุก
‪เราเลยจะเล่นเกม "ฉันไม่เคยเลย"
‪ไม่เอาน่า ถามจริง ‪เราอายุกันเท่าไหร่ สิบขวบเหรอ
‪เธอจะสนุกมากๆ เลยล่ะ เชื่อฉันสิ
‪ทุกคนรู้วิธีเล่นใช่ไหม
‪คนหนึ่งพูดสิ่งที่ยังไม่เคยทำ ‪แล้วใครก็ตามที่เคยทำแล้วก็จะต้องดื่ม
‪แล้วเราก็จะได้เมาปลิ้นกัน
‪ฉันมั่นใจว่าเราเคยทำมาหมดแล้ว
‪ใช่ไหมล่ะ เธอจ๋า
‪ก็ยิ่งดีน่ะสิ เธอจ๋า ‪เพราะแบบนั้นเราจะได้รู้จักกันเร็วยิ่งขึ้น
‪ฉันจะเริ่มก่อน
‪ฉันไม่เคยจนเลย
‪และเพราะว่าฉันเคย ฉันเลยต้องดื่ม
‪ฉันมีอีกคำถาม ‪ฉันว่ามีบางคนกำลังไม่พูดความจริง
‪ฉันไม่เคย...
‪ทำความสะอาดบ้านคนอื่นเลย
‪น่าเบื่อ! ฉันมีอะไรเด็ดกว่านั้น
‪ฉันไม่เคยนอนกับแฟนของเพื่อนสนิทฉันเลย
‪แสบจริงๆ
‪มีใครอีกไหม
‪นายไปอยู่ไหนมา แล้วชุดนายล่ะ
‪เราคุยกันได้ไหม
‪ได้สิ
‪นายนี่สารเลวมาก
‪นายมาที่นี่เพื่อบอกเลิกฉัน ตอนนี้เนี่ยนะ
‪- นายไม่สามารถรอจนกว่า... ‪- ฉันจะไม่บอกเลิกทางโทรศัพท์
‪- ทางโทรศัพท์เหรอ
‪ฉันพยายามจะพูดกับเธอมาทั้งอาทิตย์
‪- ฉันก็เหมือนกัน... ‪- เธอไม่ยอมให้ฉันพูด
‪- เธอไม่ยอมให้ฉันพูดสิ่งที่ต้องการพูด ‪- ไม่ เดี๋ยวก่อน ฟังฉันนะ
‪ฉันแค่ขอให้นายรออีกชั่วโมงเดียว
‪- ไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย ‪- งั้นทำไม เพราะฉันบอกว่าฉันรักนายเหรอ
‪- ไม่ใช่ ลู ‪- ฉันพูดจากใจนะ
‪ฉันไม่ได้รักเธอ
‪เวร
‪กลับบ้านกันเถอะ
‪กลับบ้านกันเถอะ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่...
‪ฉันนอนกับนาเดียแล้ว
‪อำกันใช่ไหมเนี่ย
‪เห็นๆ อยู่ว่านายอำเล่น
‪ฉันรู้จักนายดี นายแค่อยากแกล้งฉัน
‪ฉันพูดผิดหรือเปล่า มองหน้าฉันสิ
‪- ลู ฟังฉันนะ ได้โปรด ‪- ไม่!
‪- ไม่ใช่แบบนี้ ‪- ไม่ใช่แบบไหน
‪เธอช่วยชีวิตฉันไว้
‪สาบานได้ว่าฉันจะสำนึกบุญคุณเสมอ...
‪ไปลงนรกซะ
‪ฉันไม่เคยเสแสร้งเป็นคนอื่นเลยในชีวิต
‪พอแล้ว! นี่ชักจะน่าเบื่อนิดๆ นะว่าไหม
‪ตามฉันมาหน่อยได้ไหม
‪คาเย อยากจะบอกอะไรฉันเหรอ
‪พูดตรงนี้แหละ
‪หรือเธอไม่อยากให้คนอื่นได้ยิน
‪ฉันจะกลับละ ปาร์ตี้นี้ห่วยแตก
‪อย่าโง่น่า กลับมานี่ ‪เกมนี้สนุกจะตาย
‪นี่ โบวี่
‪คนเยอะจังเลย
‪และลูกดูสง่างามมากเลย
‪คืนนี้ได้แอ้มหนุ่มแน่นอน เร็วสิ
‪แนะนำให้แม่รู้จักเพื่อนๆ ของลูก ‪คนสวยๆ หล่อๆ ก่อนนะ
‪- สวัสดีจ้ะ ‪- สวัสดีค่ะ
‪เธอชื่ออะไร
‪หนูกำลังจะกลับ
‪เธอดู... เธอดูคุ้นๆ นะ
‪เธอคือ...
‪ไม่เอาน่า แม่ กลับขึ้นไป ‪แม่กำลังทำให้งานกร่อย
‪ก็ได้ๆ
‪เร็วเข้า เล่นเพลงมันส์ๆ สิ
‪คนทำความสะอาดที่โรงเรียนคนนั้น ‪คือแม่เธอใช่ไหม
‪มีแต่แม่เท่านั้นที่ได้รับการปฏิบัติแย่มาก
‪เธอพาฉันมาถึงสนามยิงเป้าแล้วนี่ ‪ทำไมไม่ยิงซะเลยล่ะ
‪เพราะภายใต้ทั้งหมดนี้ ยังมีคนดีซ่อนอยู่
‪เธอปั้นเรื่องเก่งนะ เพื่อให้ตัวเองเชื่อ ‪ว่าเป็นหนึ่งในพวกเขาเหรอ
‪- ฉันรู้สึกสงสารเธอ ‪- ฉันไม่ได้เสแสร้ง
‪ฉันต้องการเป็นแบบนี้
‪เมื่ออยู่คนเดียว เราก็เป็นตัวเรา ‪และเธอต้องพึ่งตัวเอง เธอต้องถูพื้น
‪แต่เธอหลงตัวเองเสียจนมาดูถูกฉัน
‪ต้องพึ่งตัวเอง
‪ฉันเป็นแค่เด็กสาวคนหนึ่งที่เชื่อในเทพนิยาย
‪และเพราะนางฟ้าอุปถัมภ์ของฉันไม่เคยปรากฏตัว
‪เพื่อเสกให้ฉันเป็นเจ้าหญิง ‪ฉันก็ต้องทำด้วยตัวเอง
‪ฉันมองออกว่าฉันไม่ได้เป็นคนเดียว
‪แต่อีกนั่นแหละ เธอถูกลอตเตอรี่
‪มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‪อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้แต่งตัวเป็นคนเต้นระบำโป๊
‪โอมาร์เป็นต้นคิด
‪จู่ๆ เขาเกิดบ้าแต่งตัวเป็นแต๋ว
‪ทุเรศนัยน์ตามาก จริงๆ นะ
‪โอมาร์ๆ
‪- จะกลับแล้วเหรอ ‪- ใช่
‪อันเดร์ใช่ไหม
‪อย่าคิดจะกลับเพราะเขาเป็นต้นเหตุสิ
‪ฉันไม่ยอมหรอก
‪มานี่มา
‪เขาไม่คู่ควรกับนาย
‪ฉันควรจะทำยังไง
‪ทุกอย่างที่เป็นฉันทำให้เขารำคาญ
‪"อย่ารักใครที่ปฏิบัติต่อเรา ‪เหมือนเราเป็นคนธรรมดา"
‪ออสการ์ ไวลด์
‪อยู่ดื่มเหล้าเป็นเพื่อนฉันนะ เราต้องดื่ม
‪กุซมานใช่ไหม
‪เต้นรำกันไหม
‪ไม่มีใครดูสูงส่งเท่าเรา
‪ฟริดา คิ้วไม่เห็นต่อกันเลย
‪ในนรก เรามีเลเซอร์กำจัดขน
‪นายช่วยคุยกับคนที่คลับได้ไหม
‪นายแน่ใจนะว่าอยากทำงานที่นั่น
‪ถ้าฉันเป็นนาย ฉันจะคิดดูก่อน
‪พวกเขาจะให้นายเป็นคนรับใช้ ‪และนายต้องทนกับเรื่องบ้าๆ มากมาย
‪วาล
‪ฉันไม่สน ฉันต้องการเงิน ‪จะได้ย้ายออกจากบ้านอันเดร์
‪ก่อนเขาไล่ฉัน
‪ฉันจะลองคิดดู
‪มีข้อแม้หนึ่งข้อ
‪อะไร
‪ตามฉันมา
‪แล้วเธอจะรู้เอง
‪ขอบคุณ
‪นายแต่งตัวเป็นใคร
‪คืนนี้เราคือฟริดาและลิยงคอร์ต
‪ยินดีที่ได้รู้จัก
‪นึกว่านายคือคนจากวงกันส์แอนด์โรสเซสเสียอีก
‪ไม่ใช่
‪ฉันคือลอร์ดแห่งลิยงคอร์ต
‪ที่ฟื้นคืนชีพเป็นแวมไพร์เมื่อหลายร้อยปีก่อน
‪เพื่อลากความเศร้าและความเจ็บปวด ‪ผ่านเวลามาจนกระทั่งกลายเป็น...
‪ดาวรุ่ง...
‪โทรมๆ คนนี้
‪สวัสดี
‪เธอเป็นยังไงบ้าง สบายดีไหม
‪คืนนี้เธอเชิญผู้ชายที่ตายแล้วผิดคน ที่รัก
‪ยัยบ้านั่นพูดถูก บ้าจริง
‪ดูสิ ไมเคิล ไมเยอร์ส
‪ขอดูมีดพร้านั่นหน่อยสิ
‪เป็นไงบ้าง เรเบก้า
‪ไม่เป็นไง อย่างที่เห็น
‪ฉันอยู่ที่นี่นานไม่ได้ จะพูดเข้าเรื่องเลยนะ
‪อย่ามายุ่งกับน้องฉัน
‪อะไรนะ
‪เลิกยุ่งกับเขาซะ
‪ไม่มีอะไรระหว่างเราซะหน่อย ‪เพราะเขาไม่อยากมี
‪ฉันอยากให้เขาเลิกทำงานให้เธอ
‪นายมีปัญหาอะไรเหรอ นาโน
‪เพราะเขาหาเงินได้มากกว่า ‪การส่งปอเปี๊ยะงั้นเหรอ
‪- ฉันไม่ได้โง่นะ ‪- นายไม่โง่
‪- ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไง ‪- ยังไงเหรอ
‪ถ้ามีอะไรผิดพลาด คนแรกที่ต้องรับกรรม ‪ก็คือพวกเบี้ย ไม่ใช่ควีน
‪ฟังนะ
‪ฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวในโลก
‪ที่จะชอบน้องชายโง่ๆ ‪มากกว่าชอบเด็กบ้าบิ่น
‪และยิ่งกว่านั้น ฉันแต่งตัวอย่างกับเจ้าหญิง ‪แต่เขาหัวเราะเยาะฉัน
‪สำหรับฉัน น้องชายนายไม่ใช่เบี้ย
‪แค่บอกให้นายรู้ไว้
‪ฉันจะไม่ยอมให้อะไรเกิดขึ้นกับเขาหรอก
‪ฉะนั้นไม่ต้องมาบอกฉัน
‪อะไรที่นายต้องบอกเขา ก็ไปบอกเขาเอง
‪บ้าเอ๊ย
‪นายเป็นนักฆ่าที่เตี้ยไปหน่อยไหม
‪นึกว่านายคอยเลี่ยงฉัน ‪ตั้งแต่เกิดเรื่องทั้งหมดกับพี่ชายนาย
‪เราคุยกันได้ไหม
‪เธอทิ้งเงินประกันตัวพี่ชายฉัน ‪ไว้ในตู้จดหมายหรือเปล่า
‪ตามมา
‪ไม่ใช่เธอ
‪สำคัญตรงไหนว่าเงินใคร
‪สิ่งสำคัญคือนาโนออกมาแล้ว
‪มีอะไร
‪ไม่ใช่เธอ
‪เธอไม่ใช่แบบนี้
‪ช่วยนายน่ะเหรอ โอ้ ขอบคุณมากนะ
‪ไม่ใช่สไตล์ของเธอ
‪เงินหนึ่งฟ่อนในถุงขยะ ‪ยัดไว้ในตู้จดหมายของฉัน...
‪หญิงผู้สูงส่งก็ใช้ถุงขยะนะ รู้ไหม ‪เรารีไซเคิลด้วย
‪เงินนั่นอยู่ในซองจดหมาย
‪ไม่ใช่ถุง
‪ไม่ใช่เธอ
‪ฟังนะ จะบอกให้รู้ไว้
‪คนบางคนก็ออกคำสั่ง ‪ส่วนคนบางคนเป็นคนลงมือ
‪เช่น ฉันสั่งให้นายจูบฉัน ‪แล้วนายต้องทำยังไง
‪นายทำให้ฉันเกิดอารมณ์ ‪เมื่อนายทำตัวแกร่งกร้าว
‪เธอจูบฉันเฉพาะเวลาที่เธอต้องการให้ฉันเชื่อฟัง
‪หรือเวลาที่เธอรู้สึกถูกต้อนจนมุม
‪ไว้เจอกันในห้องเรียน
‪นาเดีย
‪นายมาทำอะไรที่นี่
‪ฉันจำเป็นต้องคุยกับเธอ
‪ขอโทษนะ คุยไม่ได้ ฉันไม่มีเวลา
‪ฉันเลิกกับลูแล้ว
‪เธอคิดว่าฉันจะไม่มีวันเลิก
‪ฉันก็เคยคิดแบบนั้น
‪แต่ฉันเลิกแล้วเพราะฉันอยากอยู่กับเธอ
‪นาเดีย
‪นายก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
‪ฟังนะ ถ้าติดที่ครอบครัวเธอ ‪เราจะคุยกับพวกเขา เราจะหาทางออก
‪ฉันขอโทษ ฉันทำไม่ได้
‪นาเดีย ได้โปรด
‪ลูอาจอยู่ต่อไปได้จากการอกหัก ‪แต่ครอบครัวฉันไม่ใช่อย่างนั้น
‪ได้โปรด...
‪(คาเยตาน่า) ‪(พี่ชายของซามูเอลอยู่ที่งานปาร์ตี้)
‪ไอ้สารเลว...
‪จับตัวนาโนไว้ ฉันกำลังไป
‪ฉันจะฟาดมันให้หัวแบะ ‪อย่าให้มันหนีไปได้ เข้าใจไหม
‪อย่าให้มันหนีไปได้
‪เราจะเอายังไง
‪เราต้องหาเขาให้เจอก่อนกุซมาน
‪ถ้าเกิดเรื่องลงเหวล่ะ
‪- เราไม่น่ามาถึงจุดนี้ ‪- เราไม่น่าปล่อยเขาออกมา
‪ไม่ใช่ ฉันน่าจะคุยกับกุซมาน
‪นั่นอาจคือสิ่งที่ต้องทำ
‪กุซมานควรได้รับรู้ว่าไม่ใช่ฝีมือนาโน
‪แล้วถ้าเขาถามว่านายรู้ได้ยังไง
‪เลิกทำตัวโง่ๆ ซะที
‪ฉันน่าจะทำแบบนั้นตั้งแต่แรก
‪ปล่อยฉันนะ
‪ฉันนึกว่านายเป็นเพื่อนฉันซะอีก
‪นายปล่อยให้คนบริสุทธิ์ต้องรับกรรม ‪เพื่อไม่ให้ตัวเองเดือดร้อน
‪หรือนายจะปล่อยให้เขาถูกฆ่า!
‪คนตายเพราะฝีมือนายอีกสักคน ‪คงไม่แตกต่างอะไรใช่ไหม
‪แล้วมาสงสัยว่าทำไมนายถึงตัวคนเดียว ‪นายต่างหากที่ควรติดคุก
‪ไอ้สารเลว!
‪โปโล
‪- ไปให้พ้น ‪- ไม่เอาน่า ไปกันเถอะ
‪ไปให้พ้น อันเดร์!
‪นี่บ้านฉันและฉันจะเป็นคนกำหนด ‪ว่าเธอต้องส่ายก้นยังไง
‪จะกลับแล้วเหรอ
‪กับแม่ผมบลอนด์ใช่ไหม
‪เปล่า ฉันจะกลับบ้าน
‪กับพี่ชายนาย
‪ยังไม่เจอเขาเหรอ เขาตามหานายอยู่
‪นาโน รับโทรศัพท์สิ พี่อยู่ไหนเนี่ย
‪เวรเอ๊ย
‪อยู่นี่เอง ได้ข้อความฉันไหม
‪นาโนมาที่นี่
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪โปโล
‪อย่ามายุ่งกับฉัน ขอร้อง
‪ทำไม
‪เพราะฉันไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น
‪ทุกคนนั่นแหละ
‪โอเค
‪พี่อยู่ไหนเนี่ย นาโน พับผ่าสิ
‪ให้ตายสิ
‪ขอโทษที
‪ซามูเอล
‪(รถแท็กซี่ของคุณจะมาถึงในอีกสามนาที)
‪เธอจะทำอะไรกับซามู
‪เธอทำให้มาริน่าต้องตาย ‪และทำให้คริสเตียนพิการ
‪เธอเป็นบ้าอะไรของเธอ
‪ฉันเคยฆ่าผู้หญิงชั้นสูงมาแล้วคนหนึ่ง
‪- จะฆ่าอีกคนเป็นไร ‪- ปล่อยเธอนะ
‪นายสอบสวนหล่อนด้วยวิธีนั้นใช่ไหม ‪หล่อนกำลังหัวเราะเยาะนาย
‪เขาไม่ทำร้ายแม้แต่แมลงวัน
‪ซามูเอล ได้โปรด หยุดเถอะ
‪เขาเป็นคนทำ
‪ซามูเอล เดี๋ยวเขาตาย
‪ฉันปวดใจที่ต้องพูด
‪ทำชีวิตฉันพังตลอดเลย
‪แต่เขาเป็นคนทำ
‪ใช่
‪เขาซ้อมนาโนจนเกือบตาย
‪ฉันว่าเขาทำให้นาโนหายตัวไป
‪ฉันไม่แปลกใจหรอก
‪ท้ายที่สุดแล้ว คนที่เราคาดไม่ถึงที่สุด...
‪กลับกลายเป็นปิศาจที่เลวร้ายที่สุด