Jeśli ktoś go widział lub coś wie...
63 GODZINY OD ZAGINIĘCIA
Wywiady bez konsultacji ze mną mogą zaburzyć śledztwo.
Naprawdę?
Świetnie.
Szukam pomocy, gdzie się da.
Zniknęli obaj moi synowie.
A co wy o tym wiecie?
Co wiecie?
Nic.
- Co tu robisz? - Nic nie zrobię.
- Zatłukę cię! - Guzmán!
Twoja siostra była dla mnie najważniejsza na świecie.
Mieliśmy mieć razem dziecko!
Nigdy bym jej nie skrzywdził!
- Stul ryj! - Łatwo mnie winić,
ale martw się swoimi „przyjaciółmi”.
- Śmieją się z ciebie. - Zamknij się!
- Kurwa, zabieraj się stąd! - Nano!
Zbliż się do mnie albo do nich, to cię zabiję!
Zawsze musisz wszystko pieprzyć?
Też masz mnie za przestępcę?
Nie groź wszystkim dookoła.
Idź do domu. Nie wychodź nawet do sklepu.
Szukasz dowodów przeciw markizie?
Robię to po swojemu.
Twój błąd może wszystko spieprzyć.
- Nie pierdol! - To ty nie pierdol!
Też zrobisz, co mówię.
Idź do domu.
Wparował tu jak do własnego domu.
Wiem, przykro mi, że do tego doszło.
To nic nie zmienia.
Samuel.
Wejdź.
Mam nadzieję, że uwiązałeś psa.
Lucrecia!
On jest niewinny, póki nie udowodnią mu winy.
Albo póki znów nie zabije.
Powinien mieć zakaz zbliżania się.
Boże! Przyszedł tu tylko powiedzieć prawdę.
Czasem warto ją usłyszeć. Nikogo nie zabił.
Swój broni swego. Idź go poklepać po plecach.
Ciebie ktoś powinien poklepać.
Chamstwem nie udowodnisz swoich racji.
Co powiedziałaś? Nie dosłyszałam.
Dość!
Usiądźcie.
Mogę?
Jak się czujesz?
Gorzej niż wtedy, gdy płaciłem kaucję.
Rozumiem.
Skąd miałeś pieniądze?
To zastrzeżona informacja.
Boisz się?
A powinnam?
Nie.
Nie wyjdzie z domu
i nie narobi kłopotów. Zaufaj mi.
Wie coś o nas?
Nie ma pojęcia, że my...
Nie wie o nas.
JESTEŚCIE ZAPROSZENI NA IMPREZĘ U REBEKI!
Kurwa...
Organizowanie imprezy po groźbach od mordercy
jest normalne?
Przestaniesz przez to żyć?
Pójdziemy na tę imprezę.
Kochanie...
Serio? Chcesz wrócić do starego domu?
Sama nie wiem. To dziwne.
Wszyscy pójdziemy. Będziemy bawić się zajebiście,
a jeśli Nano się do kogoś zbliży, rozwalę go.
Myśleliście, że blefowałem?
Samuel powiedział Carli, że Nano zostanie w domu.
Jasne. Bo Samuel mógłby go powstrzymać.
- Nie może nawet... - Nic się nie stanie.
Nie słyszałeś Guzmána?
Ktoś niewinny może zginąć przez to, że go uwolniliśmy.
Mnie to mówisz?
To nie ja chciałem go uwolnić!
Nie. Ty chciałeś, żeby siedział za ciebie w więzieniu.
Zamknij się.
To nie ja.
Ostatnie, czego chcę, to zwrócić na siebie uwagę.
To matka próbuje mi znaleźć przyjaciół.
Co to za mina?
Codziennie jest taka sama.
Prawda, braciszku?
To przez to gówno.
Przez jeden wieczór jest fajnie, a potem kilka dni masz zjazd.
Nie słuchaj jej.
Przyjdź na imprezę i nie żałuj sobie.
To jakaś masakra, że dostaliśmy zaproszenie od twojej mamy,
która w dodatku zrobiła błąd w „Halloween”.
Masz rację. Dlatego nie powinnyście tam przychodzić.
Szkoda, że już przyjęłyśmy zaproszenie.
Nie rób min i nie marszcz brwi.
Bo będziesz musiała iść na botoks.
Nie bądź taką wiedźmą, impreza jeszcze się nie zaczęła.
A ty nie musisz grać chamskiej małpy.
Tak nie znajdziesz przyjaciół.
Nawet jeśli codziennie urządzisz melanż.
- Posłuchaj, kotku... - Rebe, dość.
Uratował was dzwonek.
Boję się.
Powiedz, że przyjdziesz.
Muszę zostać w sklepie.
Proszę cię, dziewczyno...
I nie mówiłaś, jak tam stosunki wikińsko-arabskie...
Wybacz, palestyńskie.
Proszę. Nie chcę mieć tam tylko ludzi, których nie znoszę.
Potrzebuję przyjaciółki.
Co słychać?
Bywało lepiej.
Wyszłaś bez słowa.
Rozumiem twój punkt widzenia.
Ale...
Ale nie wiem...
Nie przestaniesz cierpieć,
jeśli zawsze będziesz reagował siłą.
Świetnie. Dzięki za radę.
Nie masz mi nic więcej do powiedzenia?
- To nie pora ani... - To dobra pora.
Proszę.
Lepiej będzie, jeśli każde pójdzie w swoją stronę.
- Ty wrócisz do dziewczyny, a ja... - A jeśli rzucę Lu?
Co wtedy?
- Nie wygaduj bzdur. - Cholera.
- Czemu nikt nie bierze mnie serio? - Kotku?
- Cześć! - Jestem zajęty.
Wybaczcie, że się wtrącam.
Chcę pogadać o czymś chrześcijańskim. Jeszcze zwiędną ci uszy,
więc muszę go ukraść. Chodź, kochanie.
Nie wchodź tam!
Dopiero co umyłem. Cholera.
Po co?
Sprzątaczka była tu dwa dni temu.
- Nie mam nic do roboty. - To może skończysz szkołę?
Obu nam jest trudno.
A poza tym? Co ja tu robię?
Jem twoje jedzenie, naruszam twoją przestrzeń. Źle mi z tym.
Dlaczego?
Bo tobie też jest źle. Jestem dla ciebie ciężarem.
Bzdura.
Może trochę się zdystansowałem.
Może?
Poróbmy coś.
Jutro Rebeca organizuje u siebie imprezę.
Pójdziemy, napijemy się... Mnie też to dobrze zrobi.
Wrócimy do domu i do kolacji nie wyjdziemy z łóżka.
Co ty na to?
Nigdy nie obchodziłem Halloween.
- Serio? - Cóż...
u mnie w domu to święto szatana.
No to postanowione.
Sprawdzę swój terminarz.
Co to za mina?
Cholera.
Mama dziwnie się przy mnie zachowuje, a ty nie wypuszczasz mnie z domu.
To dla dobra wszystkich.
Nie chcę kłopotów.
Chcę żyć w spokoju.
Wiesz, że nie mogę tkwić w domu, ale...
ufam ci i zrobię, co mówisz. Nie ruszę się stąd.
Chciałbym, żebyś ty też mi zaufał.
Dobra.
Moja kaucja.
Nikt nie rozdaje takiej kasy, jakby to były ulotki.
- Skąd ją wziąłeś? - Umiem zarobić.
Samu.
- Pracuję jako dostawca. - Czego?
- Nie pytam. - Kogo nie pytasz?
Nie twoja sprawa.
Gdy zaczynałem, też nie pytałem. I jak skończyłem?
Tak czy siak,
wyszedłem, więc możesz już to rzucić.
Łatwa kasa uzależnia bardziej niż heroina.
Musisz z tym skończyć.
Byliśmy w połowie rozmowy.
Dokończymy ją na imprezie twojej kumpeli?
Wiedziałem, że odmówisz.
Jeszcze się zastanów.
Cześć. Jak się czujesz?
Ludzie zamierzają iść na imprezę do tej taniej laski.
- Słyszałaś Guzmána. - Tak.
Wymyśliłam idealne przebranie.
Jackie O.
Onassis.
Gdy wciąż była Jackie Kennedy.
Chcę włożyć taką sukienkę, jaką miała, gdy zabito jej męża.
Tylko nie wiem, czy w wersji przed zabójstwem, czy po nim.
Chyba po, żeby było mroczniej...
Fajnie by było, gdybym miała do kompletu JFK.
Kennedy'ego.
Mamy się przebrać za parę?
Tak.
- Tak. - Dobra.
- Serio? - Czemu nie?
- Super! - Tak.
Jaki jest plan?
- Wszyscy idziemy razem. - Dobra.
Tak piszą na grupie na WhatsApp.
Nie ma mnie w niej.
Aha.
Cóż...
Już jesteś.
Polo dodał cię do grupy
Teraz jestem.
Dzięki. No to wszystko ustalone.
- Tak. - Ale super!
- Pa. - Pa.
Val!
Tata chce cię zobaczyć.
Obiecał, że już nie da ci szlabanu.
To cudownie.
- Gdzie on jest? W kuchni? - Tak.
Uwielbiasz to robić, co?
Naprawdę się zgodził?
- Nie doceniasz mnie? - Nigdy.
Jesteś niesamowita.
A myślałam, że jestem hipokrytką jak reszta rodziny.
Trochę tak.
Odmawiasz sobie tego, co cię uszczęśliwia.
Guzmán mnie uszczęśliwia.
Oddalił się od ciebie,
a ty udajesz ślepą.
Świetne połączenie.
Tak to jest w związku. Wzloty i upadki to norma.
Ale nie zrozumiesz. Nigdy nie byłeś zakochany.
- To normalne. - Normalne?
Kto by tego chciał?
„Nie zakochuj się w nikim, kto traktuje cię zwyczajnie”.
Oscar Wilde.
Sama dałam ci tę książkę.
- Zawsze chętnie ci ją przeczytam. - Nie.
Już ją czytałam.
- Leń. - Byłem w gaciach.
Skoro nie chciałaś czekać...
Czego chcesz?
- Mam coś dla ciebie. - Co?
Przelicz, nie chcę potem problemów.
- Co to? - Kasa za dostawę.
- A koperta w skrzynce? - Jaka koperta?
Zawsze płacimy osobiście. Dyskretnie i jasno.
Zapłaciłem kaucję brata za kasę, którą dostałem do skrzynki.
Moja matka dobrze płaci za przejażdżki, ale nie aż tak.
Co? Wiesz, kto zostawił tę kopertę?
Ja pierdolę.
Markiza?
Nie...
Nie wiem.
Na razie.
Zakładacie,
że Samuel zaginął,
a Nano uciekł.
Ale ja uważam inaczej.
Dlaczego?
Samuel powiedział mi, że Nano miał dużo planów.
Nano nie odszedłby z własnej woli.
Co twoim zdaniem się stało?
Nano pewnie uciekł.
Tak robią mordercy. Zabijają, a potem uciekają.
Nie sądzisz, że to ma związek ze zniknięciem Samuela?
Nawet po tym, co widziałeś?
Druga ręka do góry.
O tak.
Nie wydurniaj się.
Cześć wszystkim.
Kochanie...
Założysz na imprezę dres?
Z filmu. Coś nie tak?
Co to ma być?
Stary...
Jestem doktor Frank N. Furter.
Z Rocky Horror Picture Show.
Znam tylko Rocky'ego V.
Fridę Kahlo może. Ale nie poznają, że jestem Diego Riverą.
- Co? - Wyglądam jak kowboj.
Wcale nie. Posłuchaj.
Frida i Diego byli nierozłączni.
Dlatego się za nich przebieramy.
Coś ci powiem.
Samuel na pewno woli eleganckie dziewczyny od dresiar.
Co mnie to obchodzi?
Ciebie pewnie nic.
Zostaw to i powiedz dekoratorom, co mają zrobić w piwnicy.
Zostawiłaś tam bajzel!
Dobrze, że te nowe sprzątaczki są takie dobre.
Guzmán...
Kocham cię.
Słuchaj...
Wiem, bez sentymentów.
- Nie o to chodzi. - O to.
Wiem, że zwykle sobie tego nie mówimy.
Ale czasem chcę ci to przypomnieć.
Dobrze razem wyglądamy.
Co to?
Twój strój.
Chyba żartujesz.
Rocky Horror się tak nosi.
Muszę poćwiczyć chodzenie na obcasach.
To twór doktora, stworzył go w laboratorium, żeby zaspokoić swoje...
- Musisz to obejrzeć. - Nie.
Chodźmy do sklepu kupić maski czy coś.
Czemu?
Nie pójdę tam w złotych stringach.
To nie stringi.
- Nie pojawię się tam i... - I co?
Możemy chociaż jeden wieczór pobawić się i przebrać.
Nigdy się nie przebierałem. Nie z własnej woli.
Bo zawsze udaję kogoś innego.
Zrobiłeś się wysoki.
Mama mówi, że spędzasz dużo czasu z organizatorką imprezy.
Coś was łączy?
W jakim sensie?
Gracie razem na PlayStation? Cholera...
- Czasem gramy. - Serio?
Ale głównie się boksujemy.
Boksujecie się?
Nawet w więzieniu nikt nie urządza takich randek.
To tylko przyjaciółka.
I partnerka biznesowa?
- Ma coś wspólnego z... - Nie.
Nie mieszaj się w moje sprawy.
- Martwię się o ciebie. - Za późno.
Nie narób sobie kłopotów przez laskę.
- Wyluzuj, nie jestem tobą. - Mam nadzieję.
Wiesz co?
Marina w niczym nie zawiniła.
Może masz rację, że wszystko zawsze spierdolę.
Naprawdę mi przykro.
Ona mieszka w jej starym domu.
W domu Mariny.
Najpierw czułem się tam chujowo, ale to coraz mniej boli.
Skończmy ten temat.
Wyglądasz zabójczo.
Baw się dobrze.
Jeszcze raz...
Mówiłam pani.
Dużo osób chciało się pozbyć Nano.
Guzmán.
Markiza.
Co się wydarzyło na imprezie halloweenowej?
- Niezły strój. - No.
Pani Kennedy?
Ale odjazd.
Wszystko dobrze?
Tak. A u ciebie?
- Też. - Super.
Czekam na ciebie. Nasze stroje to komplet.
Nie czujecie się dziwnie w tym domu?
Słuchajcie, alkohol, lód i jedzenie są tam.
Płaszcze, gumki i używki tam.
Ładnie wyglądasz.
Ty też.
Intryguje mnie twój dom.
Nie umiem rozróżnić, co jest dekoracją na Halloween,
a co zwykłym wystrojem.
Wiem, wygląda zajebiście.
I wybaczcie, że dom nie lśni czystością.
Sprzątaczki się nie postarały.
Idziemy się napić? Potrzebuję tego.
- No proszę! - Zajebista impreza.
A tobie co się stało?
Wygląda zarąbiście.
Jesteś pewien, że jesteś gejem?
- Zróbmy zdjęcie. - Nie pieprz.
Z tobą chętnie.
Uśmiech.
Uśmiechnij się.
Tato, zamykamy dziś późno?
O tej, co zawsze.
Nadia, musisz przyjść! Patrz na brata!
Boże, miej mnie w opiece.
Tato, co się dzieje?
Nic, nie martw się.
Jestem szczęśliwy.
Spokojny.
Dziękuję, że mogę być z ciebie dumny.
Tak dobrze o wszystko dbasz.
O sklep...
O nas...
O naukę...
Jesteś darem, który pomaga nam znieść...
ból i rozczarowanie.
Nalałeś sobie całą butelkę.
Nie wyglądasz źle. Ale to nie ty.
Bo ubrałam się kobieco. Dzięki, teraz wszystko jasne.
- Pierdol się. - Nie o to chodziło.
Jeśli kobiecość cię przeraża, spójrz na kumpla.
O kurwa...
Jesteś tym transwestytą z programu RuPaula?
Nie, z Rocky Horror Show.
Za dużo tego horroru.
Mnie się podoba.
Cholera. Jest lepiej, niż słyszałam.
Wiesz, kim jesteśmy? Nieźle, co?
Nie wiem i wręcz przeciwnie.
Idę po płaszcz.
Co? Ander!
Cholera.
Zmieńmy tę nudną muzę. Suń się, Davidzie Bowie.
Dzięki.
Musimy się urżnąć, żeby zacząć dobrze tańczyć.
Zagramy w „nigdy w życiu”.
Serio? Ile my mamy lat? Dziesięć?
Będzie zarąbiście, zobaczysz.
Znacie zasady?
Ktoś mówi, czego nigdy nie robił, a ludzie, którzy to robili, piją.
No to wszyscy się urżniemy.
Robiliśmy już chyba wszystko, co się da.
No nie, kotku?
Co więcej, kotku, w ten sposób lepiej się poznamy.
Ja zacznę.
Nigdy w życiu nie byłam biedna.
Ale byłam, więc muszę się napić.
Mam jeszcze jedno, bo chyba nie wszyscy są tu szczerzy.
Nigdy w życiu...
nie sprzątałam cudzego domu.
Nuda. Mam coś lepszego.
Nigdy nie przespałam się z chłopakiem przyjaciółki.
Co za suka.
Ktoś jeszcze?
Gdzie byłeś? Gdzie twój strój?
Możemy pogadać?
Tak.
Sukinsyn z ciebie.
Przyszedłeś mnie rzucić akurat teraz?
- Nie mogłeś poczekać... - Nie mogłem zerwać przez telefon!
- Nie przez telefon! - Przez telefon?
Od tygodnia próbuję z tobą porozmawiać.
- Ja też. - Nie pozwalasz mi mówić.
- Nie dasz mi powiedzieć tego, co chcę! - Czekaj, posłuchaj.
Miałeś poczekać tylko godzinę.
- To nie ma nic do rzeczy! - To przez to, że usłyszałeś „kocham cię”?
- Nie. - Mówiłam szczerze.
Ja cię nie kocham.
Nie kocham cię.
Cholera.
Chodźmy do domu.
Chodźmy. Nie chcę być tu...
Przespałem się z Nadią.
Dobry żart.
Nie mówisz serio.
Dobrze cię znam. Chcesz mnie wkurwić.
Mylę się? Spójrz na mnie.
- Posłuchaj mnie. - Nie!
- Nie tak. - Co nie tak?
Uratowałaś mi życie.
Zawsze będę ci wdzięczny...
Idź do diabła.
Nigdy w życiu nie udawałam kogoś, kim nie jestem.
Wystarczy już! Robisz się trochę nudna.
Pójdziesz ze mną na chwilę?
Chcesz mi coś powiedzieć?
Powiedz tutaj.
Czy inni mają tego nie usłyszeć?
Idę. Beznadziejna impreza.
Nie wygłupiaj się, ta gra jest super!
Masz, Bowie.
Ile ludzi!
Elegancko wyglądasz.
Na pewno dziś kogoś zaliczysz. No dalej.
Przedstaw mnie znajomym. Najpierw ładnym.
- Cześć, mała. - Cześć.
Jak się nazywasz?
Właśnie wychodzę.
Wyglądasz znajomo.
Czy to nie ona...
Mamo, wracaj na górę. Nie pasujesz do nas.
Niech ci będzie.
Puśćcie coś dobrego.
Szkolna sprzątaczka to twoja mama?
Tylko matce się tak obrywa.
Miałaś mnie w garści. Czemu mnie nie dobiłaś?
Bo pod tym wszystkim kryje się spoko dziewczyna.
Po co wymyśliłaś taką historię? Żeby udawać jedną z nich?
- Szkoda mi cię. - Niczego nie udaję.
Taka chcę być.
Jesteś tym, kim jesteś w samotności. A ty w samotności myjesz podłogi.
Ale wyżej srasz, niż dupę masz, i mną pogardzasz.
W samotności...
byłam dziewczynką, która wierzyła w baśnie.
Ale nie odwiedziła mnie żadna wróżka
i nie zmieniła mnie w księżniczkę. Zrobiłam to sama.
Widzę, że nie tylko ja.
No ale ty wygrałaś na loterii.
Wszystko w porządku?
Ja nie wyglądam jak dziwka.
To pomysł Omara.
Nagle zrobił z siebie drag queen.
Totalna masakra.
Omar!
- Wychodzisz? - Tak.
Ander?
Nie możesz uciec przez niego.
Nie pozwolę ci.
Chodź.
Nie zasługuje na ciebie.
Co mam zrobić?
Wkurza go wszystko, co robię.
„Nie zakochuj się w nikim, kto traktuje cię zwyczajnie”.
Oscar Wilde.
Zostań, napijemy się. Potrzebujemy tego.
Guzmán?
Zatańczymy?
Wyglądamy najlepiej ze wszystkich.
Frida, brakuje ci zrośniętej brwi.
W piekle mają depilację laserową.
Pogadasz z chłopakami z klubu?
Na pewno chcesz tam pracować?
Lepiej się zastanów.
Zrobią z ciebie sługusa i będziesz musiał się użerać z toną gówna.
Val...
Trudno, potrzebuję forsy, żeby wynieść się od Andera.
Zanim mnie wywali.
Zastanowię się.
Pod jednym warunkiem.
Jakim?
Chodź za mną...
to się przekonasz.
Dziękuję.
Kim jesteś?
Dziś jesteśmy Fridą i de Lioncourtem.
Miło cię poznać.
Nie jesteś tym gościem z Guns N' Roses?
Nie.
Jestem panem de Lioncourt,
który wieki temu powstał z martwych jako wampir
i po latach cierpień stał się...
dekadencką...
gwiazdą rocka.
Witam.
Co u pani?
Zaprosiłaś nie tego nieumarłego, co trzeba, moja droga.
Ten dupek ma rację.
No proszę, Michael Myers.
Pokaż swoją maczetę.
Co się dzieje?
Jak widzisz, niewiele.
Muszę wracać, więc przejdę do sedna.
Trzymaj się z dala od mojego brata.
Co?
Zerwij z nim.
Niczego między nami nie ma. Nie chciał tego.
Ma przestać dla ciebie pracować.
O co ci chodzi?
Nie chcesz, żeby zarabiał więcej niż za dowóz sajgonek?
- Nie jestem idiotą. - Nie.
- Wiem, jak to działa. - Jak?
Gdy coś pójdzie nie tak, pierwszy polegnie pionek, nie królowa.
Posłuchaj mnie.
Jestem jedyną dziewczyną,
która woli przygłupiego brata od tego szalonego.
W dodatku wyglądam jak księżniczka, a on się śmieje.
On nie jest dla mnie pionkiem.
Zapamiętaj.
Nie pozwolę, żeby coś mu się stało.
Więc daruj sobie pierdolenie
i jeśli chcesz mu coś powiedzieć, powiedz to wprost.
Kurwa.
Nie jesteś za niski na seryjnego mordercę?
Myślałam, że mnie unikasz po tej aferze z bratem.
Możemy pogadać?
Zostawiłaś mi w skrzynce forsę na kaucję?
Chodź.
To nie ty.
Co za różnica?
Ważne, że Nano wyszedł.
Co?
Nie dałaś mi ich.
To nie w twoim stylu.
Pomoc? Wielkie dzięki.
To nie w twoim stylu.
Forsa w worku na śmieci w skrzynce na listy...
Markizy też używają worków na śmieci. Nawet sortujemy śmieci.
Pieniądze były w kopercie,
nie w worku.
Nie były od ciebie.
Coś ci powiem.
Niektórzy wydają polecenia, a inni je wykonują.
Jeśli każę ci mnie pocałować, co zrobisz?
Robię się napalona, gdy jesteś takim macho.
Całujesz mnie, żeby trzymać mnie na smyczy
lub gdy zapędzę cię w róg.
Do zobaczenia w szkole.
Nadia.
Co tu robisz?
Musimy porozmawiać.
Nie mogę. Nie mam czasu.
Zerwałem z Lu.
Myślałaś, że tego nie zrobię.
Ja też nie.
Ale to zrobiłem, bo chcę być z tobą.
Nadia...
Wiesz, że to niemożliwe.
Jeśli chodzi o twoją rodzinę, porozmawiamy z nimi. Poradzimy sobie.
Wybacz, nie mogę.
Proszę cię...
Lu przeżyje to, że złamałeś jej serce, ale moja rodzina nie.
Proszę cię.
BRAT SAMUELA JEST NA IMPREZIE!
Kurwa mać...
Zatrzymaj Nano. Zaraz tam będę.
Rozwalę mu łeb! Nie pozwól mu odejść.
Nie daj mu wyjść!
Co robimy?
Musimy znaleźć go pierwsi.
A jeśli zrobi się nieciekawie?
- Nie powinniśmy do tego dopuszczać. - Nie powinniśmy byli go wypuszczać!
Nie! Powinienem najpierw pogadać z Guzmánem.
Może nadal powinienem.
Guzmán musi wiedzieć, że to nie Nano.
A co, jeśli spyta, skąd wiesz?
Nie bądź debilem.
Od razu trzeba było to zrobić.
Puszczaj mnie!
Myślałem, że się przyjaźnimy.
Pozwalasz niewinnemu cierpieć, żeby ratować własną dupę!
Pozwoliłbyś, żeby zginął!
Kolejna śmierć na sumieniu nie zrobiłaby ci różnicy?
A ty się zastanawiasz, czemu jesteś sam. Ty powinieneś być za kratami!
Pieprzony potwór!
Polo...
- Zostaw mnie. - Chodźmy.
Zostaw mnie!
To mój dom. Ja decyduję, jak kręcisz tyłkiem.
Już wychodzisz?
Z blondyną?
Nie, idę do domu.
No tak, z bratem.
Nie widziałeś go? Szukał cię.
Nano, odbierz. Gdzie ty jesteś, do chuja?
Cholera!
Tu jesteś. Widziałeś moją wiadomość?
Nano tu jest.
Dobrze się czujesz?
Polo.
Zostaw mnie.
Czemu?
Bo nie jestem tym, kim się wydaję.
Nikt nie jest.
No dobra.
Gdzie ty jesteś, Nano? Ja pierdolę!
O kurwa.
Przepraszam.
Samuel!
Twój samochód cabify przyjedzie za trzy minuty.
Czego chcesz od Samu?
Przez ciebie Marina nie żyje, a Christian jest warzywem.
Jesteś nienormalna?
Zabiłem już jedną bogaczkę.
- Może zabiję drugą? - Puść ją!
Tak ją sprawdzałeś? Ona się z ciebie śmieje.
Nie skrzywdziłby muchy.
Samuel, przestań.
On to zrobił.
Zabijesz go!
Trudno mi to powiedzieć.
Ciągle niszczysz mi życie!
Ale to on to zrobił.
Tak.
Pobił go niemal na śmierć.
Myślę, że Nano zniknął przez niego.
To by mnie nie zdziwiło.
Ten, po kim najmniej się tego spodziewamy...
okazuje się najgorszym potworem.
Napisy: Małgorzata Fularczyk