MASZ KOGOŚ, Z KIM MOŻESZ POGADAĆ?
CHCĘ PRZESTAĆ BYĆ NIEWIDZIALNĄ OSOBĄ.
SZKOŁA DLA ELITY
Kochana...
Wstawaj. Spóźnisz się.
Jeśli się załamiesz, oni wygrają.
O co w tym chodzi?
Co to za „my i oni”?
Naciskają, żebyśmy sprzedali im nasz interes.
Ale będziemy nieugięci.
I ty też.
Z dala od Dídaca.
Dalej.
Wstawaj. Zawiozę cię do szkoły. Jak wtedy, gdy byłaś mała.
URODZINOWA IMPREZA SARY
MOTYW?
BŁYSKOTKI
DRESS CODE: BROKAT, CIAŁO, SKĄPE ODZIENIE
Płacą ci za zdjęcia i filmy z twojej imprezy?
Niesamowite.
To tylko wymówka, żeby uczcić fakt, że Iván się do nas wprowadził.
Może to poprawi mu humor.
Jasne, że tak!
Impreza nikomu jeszcze nie zaszkodziła. Nawet jeśli ma tylko ukryć wewnętrzny ból.
Trzeba robić dobrą minę, kochani.
Myślę, że Iván będzie na tej imprezie.
Idź tam, poznaj go lepiej.
Wkurzasz mnie, mamo.
Nie chcę się w to mieszać.
Może mamy coś wspólnego, ale Iván nie jest moim bratem.
Nie chcesz, żebyśmy byli rodziną?
Na tym ci zależy? Czy na jego spadku?
Zastanów się, co mówisz.
Nie wciągaj mnie w to!
Patrz, to on.
Powiedz mu.
„Cześć. Jestem twoją matką”. Mnie daj spokój.
Jesteś taka nieczuła.
Lepiej, żeby mnie poznał,
poznał nas, zanim mu powiemy.
Jak byś się czuła, gdybyś nagle poznała matkę?
Dobrze, gdyby była normalna.
Chloe, proszę.
Jesteśmy drużyną. Zawsze byłyśmy. Potrzebuję cię.
Zostaw mnie w spokoju.
MAMA: ZOSTAŁAŚ JUŻ ZAPROSZONA NA IMPREZĘ?
Co to?
To dla Soni.
Stary odtwarzacz muzyczny.
Zrobiłem jej playlistę.
Jak ją udostępniłeś?
Tu nie można udostępniać.
To jest nagrane na dwóch…
Później ci powiem. To skomplikowane.
Co robisz?
O co ci chodzi? Zachowujesz się jak pięciolatek.
Możesz mi go oddać?
Dziękuję.
Udostępniłem ci playlistę.
Chcesz mnie uwieść piosenkami ze squatu?
Chcę cię poznać.
Rozmawiajmy przez muzykę. Nie chciałaś gadać, gdy się bzykaliśmy.
My się bzykaliśmy?
Lubisz się drażnić, prawda?
Szarmanckie gesty to domena filmów.
To drobny gest. Między nami była chemia.
Widzisz? Cisza.
Cisza. To moja ulubiona muzyka.
Po tym wygłupie nie muszę o tobie więcej wiedzieć.
Przepraszam cię.
Za co?
Potraktowałam cię jak rzecz. To było głupie.
Nic nie szkodzi.
Na początku miałem ochotę.
Potem mi przeszło, ale to moja wina.
Tak, ale byłam bardzo bezpośrednia.
To prawda.
Może tego nie widać, ale często nie wiem, jak się zachować.
Atakuję jak byk, zamiast się zaprzyjaźnić.
I fatalnie się tutaj zaprezentowałam na początku.
Teraz nikt mnie nie zaprasza…
Przyjdź na urodziny Sary.
- Serio? - Jasne.
Chętnie, ale nie jestem zaproszona.
To też mój dom. Zapraszam cię.
Dobra.
- Tak? Więc do zobaczenia. - Super.
MAMA TAK, JESTEM ZAPROSZONA.
Wkurza mnie, że to oddala mnie od Isy.
Co to ma wspólnego z nią?
Może powinienem rozmawiać o życiu prywatnym przez apkę?
Masz taką opcję.
Ale może wolisz otworzyć się przed drugim człowiekiem.
Bardzo dziękuję.
Wczoraj byłem zdenerwowany.
Ale wolę nie mówić o sobie ani o swojej rodzinie.
Pamiętaj, że moje drzwi zawsze są otwarte.
Cholera.
Tego szukasz?
- Tak. - Zostawiłeś w moim gabinecie.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
PAU: PROSZĘ, POGADAJMY.
MUSISZ W KOŃCU POZNAĆ PRAWDĘ.
DOBRE WIBRACJE. POSŁUCHAJ MNIE.
To odtwarzacz muzyki.
Możesz przewijać.
Cofnąć się w czasie.
Subtelne.
Mówiłam, że w realu tak się nie da.
Wczoraj daliśmy sobie szansę.
To nie była szansa. To był błąd.
Wracajcie na miejsca.
Otwórzcie aplikację.
Ktoś nagrał ci składankę?
Co?
Mogę?
Może nie jesteś tak samotna, jak myślisz.
Kto mówi, że jestem?
Wybacz, głupio to zabrzmiało.
Obserwuję cię. Ciebie i pozostałych.
Lepiej to brzmiało w mojej głowie.
Luz.
Jesteś gościem od aplikacji. Omar, tak?
- Miło cię poznać. - Nawzajem.
Jestem Sonia. Fajnie, że ktoś tu się stara.
Nie potrzebujesz asystentki?
Lubię pomagać.
I przydałby ci się ktoś, kto jest blisko uczniów.
Bardzo dziękuję,
ale i tak już złamałem procedury.
Miałem zachować dystans.
To straszne, kiedy tak nas obserwujesz.
Nie o to chodzi.
Joel to mój chłopak.
Każdy czasem potrzebuje pomocy.
Odezwało się wiele firm.
Impreza im się podobała i chcą więcej.
Odnieśliśmy sukces.
W sumie zarobiliśmy sporo kasy.
Miałaś rację.
Nie w szkole.
W necie pokazywaliśmy prawie wszystko. Pocałuj mnie.
Przepraszam.
Tu mają wstęp uczniowie i pracownicy.
- Jestem chłopakiem Sary. - Uczeń czy pracownik?
Nie pomagasz mi. To go tylko bardziej wkurza.
Zbierzcie się na chwilę.
Dziewczyny pod prysznicem też.
Organizuję dodatkowe zajęcia z samoobrony.
Dajcie znać, czy chcecie dołączyć. Osobiście lub przez WhatsAppa.
Zachęcam was,
bo las jest pełen wilków.
Musicie być gotowe.
To już jest nękanie.
Nie.
Uważne obserwowanie uczennicy w potrzebie.
Nie zapiszesz się na zajęcia?
Nie lubię przemocy.
To samoobrona.
Czasem przemoc staje ci na drodze. Musisz wiedzieć, jak się bronić.
Nie rozumiesz.
Rozumiem aż za dobrze.
Rzucenie Raúla nie wchodzi w grę.
Właśnie.
Więc masz dwie możliwości.
Zostać z nim i modlić się, żeby wszystko poszło dobrze
albo nauczyć się bronić,
na wypadek gdyby poszło źle.
Przechodziłam przez to samo piekło i wybrałam to drugie.
GDY PIERWSZA RATA WPŁYNIE NA MOJE KONTO, ZLECĘ EKSMISJĘ.
Mamo.
Przyszłam do Virginii. Wracasz później do domu?
Idziemy z Erikiem.
- Do tego ośrodka? - Nie wiem. Dlaczego?
- Ma tam być eksmisja. To niebezpieczne. - Mamo!
Dłużej nie zdołam tego odwlekać.
Masz tam nie chodzić.
ZOSTAJEMY
SZTUKA I MIESZKANIE DLA WSZYSTKICH
NIEZALEŻNY OŚRODEK SPOŁECZNY
Powinniśmy już być na imprezie.
Zostawcie telefony.
Mamy spotkanie w sprawie inwigilacji.
Jakiej inwigilacji?
- Przyjechali gliniarze. - Co?
ZOSTAW TELEFON
WIADOMOŚĆ OD SONII
PRZYJDŹ NA IMPREZĘ SARY. POGADAMY, JAK ZACZĄĆ OD NOWA.
Poleciałaś na prezent i piosenkę.
Trochę głupie jak na taką mądrą dziewczynę.
Mam uczucia, które same nie znikną.
Rozumiem.
Fajna piosenka. Powinnaś ją dodać do playlisty Erica.
Usunęłam ją. Interesuje mnie coś innego.
Hej!
Co słychać?
Co to za mina?
Trochę mnie to przytłacza.
Napij się.
Dawaj.
Nie wiem, czy upicie się to dobry pomysł.
To normalne, że po przeprowadzce nie czujesz się swobodnie.
Przez mamę wiele razy się przenosiłam. Wiem, jak to jest.
Ale przynajmniej masz mamę, prawda?
Z rodziną jest inaczej.
Przepraszam. Nie chciałem psuć nastroju.
Nie popsułeś.
Z tatą też często się przeprowadzałem.
Ale teraz to jest bardziej popieprzone.
Wyobrażam sobie.
Właściwie nie wyobrażam sobie,
ale przypuszczam, że to musi być popieprzone.
Nie będę dziś dobrym towarzyszem. Pójdę na chwilę do pokoju.
- Może się z tego otrząsnę. - Jasne.
Na razie.
MAMA IVÁN DUŻO WYCIERPIAŁ I WCIĄŻ CIERPI.
ZOSTAWMY GO W SPOKOJU.
Po co moja mama miałaby zabijać Amazonę?
Żeby nas rozdzielić. I zdaje się, że jej się to udaje.
Czemu mamy wierzyć twojemu bratu?
Bo to twój brat? Moja mama jest moją mamą.
Mój brat mówi też, że twoja mama zleciła tę strzelaninę.
- O nie. - Co?
- Tego już za wiele. - Wiem, że to brzmi idiotycznie.
- To jest idiotyczne. - Tak. I nie wiem, kto co zrobił!
Nie wiem, komu wierzyć, ale widziałaś, co było z moim bratem i twoją mamą.
Nie odtrącaj mnie.
Walczymy razem, nic nie może nas dzielić.
Nie pozwól im wygrać.
Może mają rację i nie powinniśmy być razem.
Więc już wygrali.
Cholera.
Co jest?
Chyba właśnie zerwali.
Przestaną rozmawiać o swoich rodzinach.
Idealny moment.
Nie dostaliśmy zgody na dalszy podsłuch.
Przebrałeś się za rozwolnienie jednorożca?
Zmienię cię o 12.
Dobra.
- Nie masz dziś wolnego? - Zastąpi mnie przez parę godzin.
To wszystko.
Już stajesz na głowie, żeby iść na ich imprezę.
Co dalej? Zaczniesz opuszczać lekcje? Stracisz stypendium?
Nie bądź taki krytyczny.
- Nie jestem. - Ciągle się czepiasz.
Nie rób tego, rób tamto, Las Encinas jest takie…
Przestań już. Jeśli mi ufasz, to mi ufasz.
Chodź na imprezę.
Zobaczysz, że wszystko gra i przestaniesz się stresować.
Byłem na wielu takich imprezach.
I nie mam tam nic do roboty.
Baw się dobrze.
Dobry wieczór.
Chyba żart.
Cześć.
To mi się podoba.
Cześć!
Co tu robisz?
Lubię wpaść na dobrą imprezę.
Masz wyjść.
To oczywiste, że nie pomożesz mi z bratem.
Przestań mówić, że to mój brat.
Jak wolisz.
Nie chcesz pomóc, nie przeszkadzaj. Sama sobie poradzę.
Nie wtrącaj się.
Nie chcę cię stracić na zawsze.
Nawet jeśli to konieczne.
Pozwól mi żyć z nadzieją, że kiedyś się spotkamy.
Halo?
Czemu jesteś tu sam?
Co pani tu robi?
Nie bądź taki oficjalny. Już się znamy.
Prawda?
O co chodzi?
Wszystko w porządku?
Ta wiadomość brzmiała przejmująco.
Taka jest.
Albo była, nie wiem.
Dawna miłość?
- Dlatego opuszczasz własną imprezę? - To nie moja impreza.
Każda impreza może być twoja, jeśli się postarasz.
Opowiedz mi o tym.
Kto to był? Albo kto to jest?
Mój były.
Mówią, że mnie potrącił.
Kto tak mówi?
Policja.
I dowody.
Ja w to nie wierzę.
Wciąż o tym myślę i próbuję ustalić, co się stało.
A jeśli odkryjesz coś, czego nie chciałeś odkryć?
Cóż…
Nie wiem.
W życiu musisz być gotowy na prawdę. Inaczej lepiej nie wiedzieć.
Jeśli okaże się, że jednak tak było…
nie zniosę tego.
Zgadza się.
Moja rada, o którą nie prosiłeś, brzmi:
wierz dalej, że ten chłopak tego nie zrobił.
Nie drąż tego.
Gdy szukasz w przeszłości odpowiedzi, których nie chcesz znać,
tracisz z oczu całe piękno, które masz przed sobą.
To piękno nie istnieje.
Zobaczysz je. Zaufaj mi.
Tylko musisz usunąć cienie z przeszłości.
I pamiętaj, że tam czeka na ciebie cała impreza.
Dosłownie.
Muszę zniknąć.
Wszyscy o tym mówiliście.
A więc dopóki się nie zobaczymy…
Kocham cię.
Bardzo cię kocham, Iván.
Bardzo cię kocham, Patrick.
USUŃ WIADOMOŚĆ
Mojej mamy tu nie ma. Nie wiem, dlaczego twoja jest.
Ja ją zaprosiłem. W porządku?
Zaprosiłem obie.
Bardzo mi pomagają.
Świetnie. Tylko to się liczy.
Nie gniewaj się na nią. Zestresowaliśmy się organizacją imprezy.
W porządku.
Zdrowie.
- Sto lat! - Napijesz się?
Cześć! Zdrowie!
Zatańczymy?
Później.
Dobra, ja idę.
Wygląda na szczęśliwego!
Mamy na niego dobry wpływ.
W takim razie możesz już iść.
Wyluzuj i się uśmiechnij.
Chcę widzieć, jak tańczysz i się śmiejesz.
Wiesz co, mamo? Gdybyś miała szansę, mnie też byś porzuciła.
O czym ty mówisz?
Kochanie,
po Ivánie miałam złamane serce.
Ty dałaś mi drugą szansę.
Więc byłam zapchajdziurą.
Czułaś się winna i ja miałam to zagłuszyć.
Gdybyś go zatrzymała, ja bym nie istniała.
Spójrz na mnie, kochanie.
Jesteś dla mnie najważniejsza. Słyszysz? Najważniejsza.
Chcę ci dać lepsze życie.
W porządku. Możemy więc wrócić razem do domu?
Dobrze mi dzisiaj idzie.
Ty wracaj, jeśli chcesz.
Mówiłam ci o pięknie.
Oto ono.
Cześć.
Wiem, że nie powinienem tego mówić, ale wyglądasz cudownie.
Nie utrudniaj, proszę. Prosiłam o przestrzeń. Uszanuj to.
Coś między wami nie gra?
To nie tak. Po prostu nie jesteśmy razem.
Właściwie…
Kochanie.
Ludzie!
Pozwólcie, że wam przerwę.
Wszystkim podglądaczom i plotkarzom mogę potwierdzić to sama.
Dídac i ja nie jesteśmy już razem.
A teraz najważniejsze.
Kochanie…
Toast za Sarę, przyjaciele!
Przesadziłaś.
Musiało być realistycznie.
Skoro nie jesteśmy razem, nie będą próbować nas rozdzielić.
Mogę ci coś powiedzieć?
Dziś, gdy się kłóciliśmy, czułam, jakbym cię traciła.
Wciąż słuchasz?
Nie dostaliśmy nakazu.
Tak, wiem.
To nielegalne.
Zaczęłam się zastanawiać…
Często nie doceniamy naszych bliskich.
Dziś się wystraszyłam.
Nie odsunę się od ciebie.
Ale musimy udawać głupich,
aż ustalimy, co się dzieje z naszymi rodzinami.
Jasne. To ma sens.
Tak.
To ma dużo sensu.
Dla ciebie wszystko, kochana.
Kochana? Coś takiego.
Co się dzieje?
Wystarczy na dziś.
Na razie nie mogą wejść, ale chcą nas wykurzyć.
Skurwysyny!
Co robisz?
- Nikogo nie trafiłem. - Nie mówiliśmy o przemocy.
Bronimy dzielnicy. Nie wyjdziemy, jeśli nie znikną.
Ja spadam.
Nico!
Uważaj na siebie. Lepiej wyjdź tyłem.
WIADOMOŚĆ OD SONII
Kurwa.
Skurwysyny!
Wy dranie!
Precz z policją!
Schodzimy!
Szybko!
Weź coś. Musimy zmienić ubranie.
A jeśli zrobiliśmy komuś krzywdę?
Wciąż uważam, że obrona za pomocą przemocy to sprzeczność.
Sprzeczności bywają dobre. Gdy się angażujesz, są wszędzie.
Myślałam…
o innej sprzeczności.
Jak możesz tak krytykować Las Encinas
i tak lecieć na Chloe?
Ona nie jest taka, jak myślałem.
Las Encinas też nie.
- Nie do końca. - Nie?
Nie.
Sądziłem, że są tam sami materialiści i pozerzy,
a znalazłem ciebie.
Jako jedyna w szkole masz odwagę być prawdziwa.
Nawet mój kuzyn, wbrew temu, co się stało, chce być jak każdy inny.
Każdy chce się wpasować.
Ja nie. Przynajmniej nie tam, gdzie mi każą.
Ja też nie.
Dziś pierwszy raz od dawna poczułam, że gdzieś pasuję.
Co się stało?
A ten tatuaż? Nie widziałam go wcześniej.
- To tylko tatuaż. - Wiem, co znaczy.
Chodź!
Nie przejdziecie!
Idziemy!
Cholera. Nie tędy.
Chodź!
- Nic nie zrobiłam! - Tak?
Puść mnie, proszę! Eric!
Eric!
W porządku?
Tak. Omar nie odpisał.
Czemu nie przyszedł?
Nie chcę psuć ci wieczoru.
Niczego nie psujesz.
Jeśli chcesz pogadać, jestem do usług.
Dobra.
Zwierzymy się sobie
pod jednym warunkiem.
Jakim?
Musimy tańczyć.
Tańczmy więc.
Rozumiem, że Omar ma traumę i jeszcze do siebie nie doszedł.
Ale powinien zrozumieć, że Las Encinas jest dla mnie ważna.
Co jest złego w zmianie?
Mam się zadowalać gównianym życiem?
Trudno mi było usunąć tę wiadomość. Ale nie można żyć przeszłością.
Właśnie.
Takie jest życie.
Zmienia się z dnia na dzień.
Spójrz na mnie.
Trzeba patrzeć w przyszłość.
I cieszyć się chwilą.
Taką jak ta.
Wychodzę zadzwonić do Nico. Tu mam kiepski zasięg.
Daj znać, jak go zobaczysz.
Nie rozumiesz, że nie odpowiada z jakiegoś powodu?
Nieważne, co mówi i ile szans mu dasz.
Nie jesteś jego priorytetem.
Będzie cię traktował jak gówno,
a ty będziesz się łudzić, że cię dostrzeże.
Ale nic z tego.
Jakbyś była niewidzialna.
Przeleć kogoś innego, żeby o nim zapomnieć.
Tobie to wystarczy, prawda? Bzykanie to twoje lekarstwo na problemy.
Nie chodzi o seks, Chloe, tylko o tworzenie prawdziwych więzi.
Intymność, czułość… Kojarzysz?
Gryziesz mnie w rękę, gdy je proponuję.
- Może ich nie chcę. - A może się boisz.
Trzymasz innych na dystans, żeby nie zobaczyli, że nie jesteś pusta
i masz prawdziwe uczucia.
Nie mówię tego, żeby cię zranić. Próbuję cię obudzić.
Cześć! Przyjechałeś na imprezę? Czy to nie wbrew procedurom?
Joel tam jest, tak?
Tak, a co się stało?
Tylko tańczyli. Zdjęcie wprowadza w błąd.
Naprawdę?
Już mi odbija.
Czemu to robię? Jeśli mu ufam, to mu ufam.
Chodźmy na spacer. Trochę odetchniesz.
Widziałaś Sonię?
Właśnie wyszła. Miała dość czekania na ciebie.
Chodź. Na tej butelce są nasze imiona.
Mogę pożyczyć telefon? Mój padł, a muszę zadzwonić do Soni.
Już wystarczająco skrzywdziłeś Sonię. Daj mi to.
Zostaw ją w spokoju.
Pij i pozwól żyć. Zaufaj mi.
- Czekaj, mój kuzyn i Sonia… - Co z nimi?
Przecież na niego lecisz.
Czy dobrze rozumiem, że reklamujesz mi swojego kuzyna, kiedy cię rozbieram?
To normalne, że go lubisz. Jest świetny, przystojny…
- Tak, jest świetny. - Ma wszystko.
Zobaczmy.
Twój kuzyn świetnie się pieprzy, ale ty pewnie lepiej.
Chwila. Wyjaśnię ci. Podczas seksu ja…
Co tu wyjaśniać? Zamknij się i pieprz mnie.
To mnie przerasta.
Nie tylko Joel, ale i apka.
Nie wiem, czy jestem właściwą osobą.
- Jesteś. Zależy ci na ludziach. - A jeśli to nie wystarczy?
Jeśli komuś coś się stanie?
Nie masz kontroli nad wszystkim. Ludzie są panami swojego życia.
Nikomu o tym nie mów.
Jeśli twoja propozycja wciąż jest aktualna,
chcę się dowiedzieć, kto to wysyła.
CHCĘ PRZESTAĆ BYĆ NIEWIDZIALNĄ OSOBĄ.
Wiesz, kto to może być?
Będzie cię traktował jak gówno,
a ty będziesz się łudzić, że cię dostrzeże.
Ale nic z tego. Jakbyś była niewidzialna.
Chyba wiem.
Na razie, przystojniaku. Muszę iść do pracy.
Widziałeś mojego kuzyna?
Nie.
Nico!
Aresztowali Rocío.
Co?
Nie mogłem nic zrobić.
Zostawiłeś ją samą?
Miałem też dać się aresztować?
Chciałem tylko, żebyś nie wpakował się w kłopoty!
Ani mnie lub moich przyjaciół. To tak wiele?
A ty?
Co robiłeś, gdy ją aresztowali?
Myślałam, że wyszłaś. Chciałam przeprosić za to, co mówiłam.
Chloe!
Nie zrobiłam tego, żeby cię zranić. Próbuję cię obudzić.
Jemu nie zależy na tobie.
Myślałam, że potrzebujesz pomocy, ale widzę, że jesteś suką.
PLAYLISTA ERICA DLA CHLOE
Kurwa!
Nie lubię, gdy się kłócimy.
Kocham cię.
Bez względu na wszystko.
Ja ciebie też.
Boję się, że cię stracę.
DODANO CIĘ DO GRUPY SAMOOBRONY LAS ENCINAS
JESSICA: ZAJĘCIA ZACZYNAJĄ SIĘ JUTRO.
Dzięki, że spędziliście z nami ten wyjątkowy wieczór.
Ale nie ma urodzin bez prezentu, prawda?
Widzieliście dużo świecidełek,
a teraz najbardziej lśniąca chwila.
Po tym wszystkim, co przeszliśmy,
nic nas nie rozdzieli.
Raz, dwa!
STREFA SPORTOWA
Raz, dwa!
Saro,
wyjdziesz za mnie?
Więc masz dwie możliwości.
Zostać z nim i modlić się, żeby wszystko poszło dobrze
albo nauczyć się bronić, na wypadek gdyby poszło źle.
Napisy: Przemysław Rak