Wyobraź sobie, że twoje serce jest perkusją.
A oddech gitarą basową.
TANGER
8 MIESIĘCY WCZEŚNIEJ - LONDYN
SEKCJA RYTMICZNA
Lisa! Pierwsza sypialnia.
Cześć.
Jestem Keith.
Pół godziny 100, godzina 150.
Chcę tylko pogadać.
Najpierw kasa.
Dobra.
Jak masz na imię?
Lisa.
Naprawdę?
Mam na imię Lisa.
Chyba że wolisz inne.
-Może być Stephanie? -Jasne.
Stephanie Patrick?
Twoi rodzice lecieli lotem Northeastern Airlines,
rozbili się w Atlantyku trzy lata temu
z twoją siostrą i bratem.
Jestem dziennikarzem.
Piszę artykuł.
To nie był wypadek. Na pokładzie była bomba.
Masz fajki?
Nie.
Zamachowiec jest tutaj. W Londynie.
Chodzi wolno po ulicach.
Zaraz wracam.
Wstawaj.
Zostaw mnie!
Chcę tylko porozmawiać.
-Wynoś się stąd. -Już idę!
Masz jedną zapisaną wiadomość.
Cześć, kochanie.
Tata zostawił obrączkę na blacie w kuchni.
Możesz ją zabrać?
Do zobaczenia na lotnisku.
Kochamy cię.
Co ty robisz?
-Możesz to udowodnić? -Wsiadaj.
Dokąd jedziemy?
Nie będziemy uprawiać seksu.
Co za ulga.
Pieprz się.
Możesz wejść?
Napijesz się?
Idę po piwo.
KATASTROFA NE147 - WYBUCH ZBIORNIKA PALIWA
To on zabił moją rodzinę?
To Mohammed Reza.
Zbudował tamtą bombę.
-Czyli to twórca bomby. -Służby
go obserwują,
-ale nie aresztują. -Wiedzą, kto zrobił bombę,
a nie aresztują sukinsyna?
Nie.
-Czemu? -Jeszcze nie wiem.
Może boją się, że jeśli to zrobią,
stracą jego całą komórkę.
Może jeszcze bardziej boją się tego, do kogo może ich doprowadzić.
Do jednego z naszych przyjaciół na Bliskim Wschodzie?
To może mieć koszmarne konsekwencje.
Wyobrażasz sobie, co by się stało, gdyby to wyciekło?
Że pozwolili konstruktorowi bomb chodzić wolno po Londynie?
Że katastrofa samolotu to przykrywka?
Skutki byłyby koszmarne.
Skąd to wszystko wiesz?
Badałem tę sprawę. I mam informatora.
-I wolałbym... -Jesteś pewien, że informator...
-...żebyś nie paliła. -...nie kłamie?
-Skąd wiesz? -Proszę, żebyś nie paliła.
Skąd wiesz, że informator mówi prawdę?
Dotąd nie kłamał.
Czemu ten informator cię potrzebuje?
Sam nie może tego zrobić.
Pracuje dla wywiadu.
To były agent MI6, ale nadal jest powiązany z wywiadem.
I potrzebuje twojej pomocy.
Zgadza się?
Mogę ci pomóc.
Powinieneś był dać mi spokój.
Ale nie dałem.
Bo idealnie nadaję się na nagłówek.
Tragiczny los studentki z klasy średniej.
Nie jestem takim dziennikarzem.
A ja nie chcę sprzedawać gazet.
Mogłaś żyć tak, jak sobie wymarzysz.
Chciałam żyć właśnie tak.
Byłaś najlepszą studentką na Oxfordzie.
Nie wierzę ci.
Po co mnie szukałeś?
Jesteś jedną z ofiar.
Tylko jeszcze nie umarłaś.
Kim był Martin Douglas?
Siedział na miejscu, które miało być moje.
Był architektem.
Z Uniondale w stanie Nowy Jork.
-Miał żonę? -Tak.
Dzieci?
Dwójkę.
SPYTAĆ B?
Do: INVERNESS
LOCH FREY, SZKOCJA
POLITECHNIKA PORTLAND
-Kto jeszcze o tym wie? -Nikt.
A twój informator?
B.
B to twój informator?
Co oznacza B?
-B jest w Szkocji? -Zostaw to.
Jak się nazywa?
Co oznacza B?
To bez znaczenia. Nie udałoby ci się go znaleźć.
Muszę wyjść, mam spotkanie. Więc...
Gdybyś czegoś potrzebowała. A tu masz klucze.
Mogłabym zniknąć i zabrać te klucze.
Ja mógłbym zmienić zamki.
-Nowy płaszcz? -Nie.
Co ja jestem, kantor?
Ile chcesz? Jeden? Dwa?
I pistolet.
Ty? Pistolet?
Chyba cię pojebało.
Znajdę kogoś innego.
Mogę w czymś pomóc?
Plecak.
Gdzie jest mój plecak?
Inverness - SZKOCJA - Loch Frey
Proszę stanąć!
Chcę jechać w tamtą stronę.
Przykro mi, jedziemy do miasta.
Musi pani dotrzeć tam sama.
Spierdalaj!
Zostaw...
Puszczaj mnie!
Przestań!
Zdejmij płaszcz.
Zdejmij płaszcz!
Opróżnij kieszenie.
-Kiedy ostatnio brałaś? -Nie jestem ćpunką.
-Nie jesteś ćpunką? -Biorę rekreacyjnie.
-To na mnie? -Nie.
To na mnie?
Musisz podejść blisko. Na tyle blisko, żeby mnie nim uderzyć.
Nie jest naładowany.
Czekaj!
Stephanie. Bo tak masz na imię?
Tak.
Twoi rodzice byliby dumni.
Kto wie, że tu jesteś?
-Moi rodzice nie żyją. -Wiem.
Kto wie, że tu jesteś?
-Nikt. -Nie słyszę.
Nikt.
Nikt nie wie. Nikt nie wie, że tu jestem.
Nikt nie wie.
Po co tu przyjechałaś?
-Chcę zabić Rezę. -Boże.
Musi być przerażony.
Pomóż mi go znaleźć.
Jeśli chcesz zabić Mohammeda Rezę, zatrudnij profesjonalistę.
Nie mam pieniędzy.
Ale pracę masz. Jesteś prostytutką, nie?
Ty jesteś...
B. Informator Proctora.
Słucham?
Mogłabym iść do prasy,
na pewno...
chętnie posłuchaliby o tobie i Proctorze.
Chcieliby się dowiedzieć o waszym...
O tym Proctorze, który przez ciebie zginął?
Równie dobrze sama mogłaś go zastrzelić.
Spójrz na mnie.
Spójrz na mnie!
Nie masz pojęcia,
jakiego bajzlu narobiłaś.
Nie!
Gdzie jest Reza? Pomóż mi go znaleźć.
Czemu miałbym to robić?
Nastraszyłaś go w bufecie.
Przez ciebie znikł.
-Muszę go zabić. -Nie możesz nawet chodzić.
To mi pomóż.
Sznurówki.
Pierdol się.
Moment.
Daj mi chwilę.
Powiem to teraz, żebyś nigdy mi nie zarzucała,
że nie ostrzegałem.
Nie nadajesz się do tego.
Możemy pogadać o Rezie?
Tracisz czas.
Hej.
Mogę cię wytrenować, nauczyć survivalu.
Ale nadal będziesz sobą.
To potrwa dłużej, niż chcesz, i będzie bolało bardziej, niż myślisz.
Możemy pogadać o Rezie?
Wątpię, żeby ci się udało.
Ale jeśli jakimś cudem się uda,
to zrozumiesz jedno.
Nie było warto.
Chodź.
Przestań.
Daj mi chwilę!
Nie traktuj mnie jak śmiecia.
Dobra, zdejmuj ciuchy.
-Spierdalaj. -Zdejmij ciuchy.
Nie chcesz biegać? To płyń. Płyń do domu.
Nie będę pływać, jest w chuj zimno.
Serio nie dam rady. Utopię się.
Jest coś, co umiesz?
Nie masz pojęcia, co przeszłam.
Narkotyki. Prostytucja. To nie tragedia.
To banał.
Jesteś banalna. Nie dasz rady.
Więc się utop.
Albo odpuść.
Mam to gdzieś.
Nie mam nic do stracenia, więc dawaj.
-A twoje życie? -Co z nim?
Moja rodzina nie miała lecieć tamtym samolotem.
Zmienili plany, żebym mogła do nich dołączyć.
Ale nie dołączyłam.
Nie dlatego, że nie mogłam.
Nie chciałam.
Więc polecieli beze mnie.
W porządku.
Reza to chłopak na posyłki.
Człowiek, który zlecił zamach
był radykalnym islamskim duchownym
reprezentującym ekstremistyczny rząd.
Zapłacił U17, żeby wykonał robotę.
-Czym jest to U17? -Nie czym, tylko kim.
U17 to kod oznaczający niezidentyfikowaną osobę.
CIA klasyfikuje tak podejrzanych o terroryzm
bez potwierdzonej tożsamości.
U17 może być każdym.
A ten duchowny? Gdzie on jest?
Zginął w ataku dronowym dwa lata temu.
Reza to nasz bezpośredni łącznik z U17.
Jeśli chcesz dopaść Rezę, to U17 też.
Chcę dopaść wszystkich.
To Abdul Kaif.
Był aktywistą. Wizjonerem.
Czytałam o nim u Proctora.
Uznali go za zagrożenie, bo był reformatorem
w regionie, który panicznie boi się zmian.
Zabili 239 osób, żeby zabić faceta,
którego mogli zastrzelić na ulicy?
To była wiadomość do reformatorów:
możemy dopaść was wszędzie
i posuniemy się do wszystkiego.
Abdul zginął, walcząc z nietolerancją i ekstremizmem.
Pozostali zginęli przy okazji.
Tak podejrzewał ojciec Abdula, Suleman Kaif.
Nie bał się szukać sprawcy.
Był sponsorem Proctora.
Dość.
Musisz kontrolować oddech.
Nie panikuj. Uspokój się i nie ruszaj.
Musisz opanować swoją sekcję rytmiczną,
jak w zespole.
Wyobraź sobie, że twoje serce jest perkusją.
-Dobra. -A oddech gitarą basową.
Gdy to opanujesz, reszta stanie się prosta.
Serce jest perkusją.
Oddech gitarą basową.
Jeszcze raz. Zawsze strzelaj co najmniej dwa razy.
Dobrze.
-To ta łatwa część. -A jaka jest trudna?
Życie z tą świadomością.
Musisz stać się kimś innym.
Petra.
-Petra Reuter. -Kto to?
-Była zabójczynią. -Była?
-Nie żyje. -I jak to ma wyglądać?
Nie znaleziono jej ciała, więc będzie wyglądać idealnie.
Chryste.
Co...
Spierdalaj.
Rozpieprzyłaś auto i już nie żyjesz.
Jesteś pojebany.
Dobra robota.
Miłego spaceru do domu!
To twoja żona?
-Jest piękna. -Tak, była piękna.
Kiedy nauczysz mnie walczyć?
Chyba powinniśmy to przerobić.
Znajdź coś ostrego i wal w uszy, oczy.
W jaja, jeśli przeciwnik będzie je miał.
To wszystko?
Skup się na tym, co potrafisz.
Na przykład na językach.
Bo jestem kobietą?
Istnieje mnóstwo kobiet, które dorównują mężczyznom.
Naucz mnie, żebym taka była.
-To zajęłoby zbyt dużo czasu. -Ile?
Ile?
Siedzimy tu od kilku miesięcy.
Pytam, ile by to zajęło.
Tyle że menopauza byłaby twoim starym wspomnieniem.
Kurwa.
Przestań.
Nie.
Dawaj.
Uspokój się.
Spokojnie.
Nie ruszaj się.
Dobry początek.
Chcesz herbatę?
Powiedz.
Pracujesz dla MI6?
Proctor mówił, że tak.
Teraz nie.
Co to znaczy?
To znaczy, że nawaliłem.
Jak?
Zabiłem Petrę Reuter.
Specjalnie?
Tak.
Nie zabiłem jej przypadkiem.
To Petra.
-Ile miałaby teraz lat? -Więcej niż ty, ale będziesz pasować.
Ci trzej faceci...
Zabiła ich.
To pocisk grzybkujący 9 mm.
Gdy wejdzie w tkankę,
rozszerza się nawet potrójnie.
Wydziera ogromną ranę,
rozrywa tętnice i nerwy.
Powoduje potężny krwotok i wstrząs hipowolemiczny.
Jeśli trafisz nim kogoś w mostek,
kość się roztrzaska, a pocisk wejdzie w serce.
A ono wybuchnie.
-Strzel do mnie. -Co?
-Tutaj. -Oszalałeś?
Zamknij się i strzelaj.
Wyobraź sobie, że twoje serce jest perkusją.
A oddech gitarą basową.
Potężny krwotok... Przejdzie przez ciało...
Wstrząs hipowolemiczny... Gdy wejdzie w tkankę,
rozszerza się nawet potrójnie.
Jeśli trafisz nim kogoś w mostek...
kość się roztrzaska, a pocisk wejdzie w serce...
A ono wybuchnie.
Wysyłam cię w teren.
Dostałem informację,
że Reza konstruuje nową bombę dla U17.
Mówi się, że to będzie wielki atak.
Pojedziesz do Madrytu.
Mieszka tam Marc Serra.
To on. Handluje informacjami.
Pracował dla CIA, teraz działa na wolnym rynku.
Wykorzystamy Serrę, żeby dotrzeć do U17.
Musisz się do niego zbliżyć
i przekonać go, że jesteś Petrą.
-Kto za to wszystko zapłaci? -Chuj wie.
Serio?
A ojciec Abdula?
Suleman Kaif. Sponsorował Proctora.
-Dobry pomysł. -Wiem.
To jedź załatwić nam forsę.
SURREY, ANGLIA
Jak tu weszłaś?
Zbyt łatwo.
Czego chcesz?
-Czego chcesz? -Pana syn leciał lotem 147.
Wyjdź z mojego domu.
Chciał pan udowodnić, że był to atak terrorystyczny,
a nie awaria,
ale nikt oprócz Proctora panu nie wierzył.
-Znasz Proctora? -Tak.
Jeśli chcesz rozmawiać, przestań we mnie mierzyć.
Proctor obiecał, że dowie się prawdy.
Zamiast tego ukradł moje pieniądze i wyparował.
-To oszust. -Nie.
-Złodziej. -Nie.
On nie żyje.
Został zamordowany.
To co tu robisz?
Chcę domknąć tę sprawę.
Niby jak?
Brutalnie.
A co ja miałbym zrobić?
Tylko... pokryć koszty.
Pokryć koszty.
-Nic więcej. -Nic więcej.
Skąd ja to wiedziałem?
Proszę, wyjdź z mojego domu.
Nie.
Grawerunek.
Numery siedzeń mojej rodziny.
Ludzie robili więcej, żeby mnie oszukać.
-Nie jestem oszustką. -Nie wiem, kim jesteś,
ale się dowiem.
A teraz wyjdź z mojego domu.
Skąd wiesz, że Proctor został zabity?
-Właśnie wychodziła. -Bo go znalazłam.
Zginął przeze mnie.
Był pierwszą osobą od trzech lat,
która potraktowała mnie jak człowieka.
-Wynoś się. -Nie był oszustem.
Popełniłaś błąd.
Alia, daj spokój. Ta sprawa cię nie dotyczy.
Mój syn nie żyje. To mnie nie dotyczy?
Dobrze wiesz,
że to bardziej skomplikowane.
Ona nie ma pojęcia, o czym mówi.
-Ale ja mam. -Alia, nic nie mów.
Nie dam się uciszyć.
Ty siedź cicho, jeśli chcesz.
Miał pan rację co do tego lotu i dobrze pan o tym wie.
Proctor wszystko mi pokazał.
Znajdę ludzi, którzy za tym stoją,
i wszystkich zabiję.
Potrafię to zrobić. I to zrobię.
Ale sprawa oficjalnie się nie wyjaśni.
Zabicie winnego nie ukoi naszego bólu.
Nie szukam ukojenia.
Pomogę ci. Dam ci pieniądze.
Proszę.
Twoja obrączka.
Nie. Proszę ją zatrzymać.
Przechować dla mnie.
MADRYT
Mam dla ciebie pierwsze zlecenie.
Nazywa się Lehmans. Kawał gnoja.
Handluje bronią, narkotykami i krwawymi diamentami.
Tylko Serra może go dla nas znaleźć.
Czemu mam go zabić?
To Lehmans naprowadził mnie na Petrę.
A ona nie wybacza.
Musisz wiedzieć coś jeszcze.
To dzięki niemu bomba trafiła na pokład.
-Tak? -Cześć, Marc.
Kto mówi?
Szukam Erica Lehmansa.
Erica Lehmansa?
Nie znam gościa.
A Petrę Reuter? Obiła ci się o uszy?
Tym bardziej nie jestem zainteresowany.
Ale coś ci powiem. Gratis.
Petra Reuter nie żyje.
Często to słyszę.
Nie wiem, kim jesteś, ale nie Petrą.
Znajdziesz go czy nie?
Pozwól...
że się zastanowię.
Dobra. Daj znać, gdy dopijesz espresso.
Czemu szukasz Lehmansa?
Co?
Czemu szukasz Lehmansa?
Nieważne.
Jeśli nie wiesz, to tylko tracę czas.
Czekaj.
-Ile? -Co ile?
-Ile to będzie kosztować? -Dam ci znać.
-Zadzwoń pod ten numer. -Nie.
Spotkamy się jutro. Twarzą w twarz.
-Dobra. Gdzie? -Napiszę ci.
Myślałem, że jesteś blondynką.
Znalazłeś go czy nie?
To będzie kosztować 200 000 euro.
Doliczyłem dodatek za ryzyko.
Masz o mnie niskie mniemanie.
Jeszcze nie mam żadnego.
Płatne przelewem, nie gotówką.
Może być.
Lehmans ma w Belgradzie firmę w branży transportu lotniczego,
ale trzyma się na uboczu.
Zmienił nazwisko i mieszka sam
w Tangerze. Rzadko wychodzi z mieszkania.
Miłej zabawy.
TANGER
MISTRZOSTWA WRESTLINGU WAGI LEKKIEJ ERIC „KRÓL” LEHMANS
Kto cię przysłał?
Niezbyt wyraźnie cię widzę.
Ale pachniesz jak kobieta.
Petra Reuter.
Wtedy byłbym martwy.
Już jesteś.
Petra miała powód, żeby mnie zabić. A ty?
Nie ruszaj się.
Trzy lata temu.
Lot 147.
Zostaw mnie!
Hej.
Hej!
Hej, ty!
Odejdź!
Spierdalaj stąd.
Fairuz!
Na kolana!
Hej!
Jedź!
Kurwa.
Jedź!
Ja pierdolę, z drogi!
Nie. Kurwa!
Cholera!
Kurwa!
POWODUJE NATYCHMIASTOWĄ ŚMIERĆ
Narozrabiałaś w Tangerze.
Nie wspomniałeś o jego ochronie.
Miał za wielu wrogów, żeby jej nie było.
Dziwie się, że o tym nie pomyślałaś... Petra.
-Mam propozycję. -Jaką?
Amerykański finansista, Leon Giler.
Władze USA się nim interesują.
Mój klient boi się, że Giler może pójść na jakiś układ,
żeby ratować skórę.
Czym zainteresował władze?
Połasił się na cudze pieniądze.
Obawiam się, że czas gra tu dużą rolę.
Jeśli chcesz to przemyśleć,
możemy spotkać się później.
Jeśli będziesz w okolicy.
Oczywiście w interesach.
A niby jak inaczej?
O co chodzi?
O Serrę. Ma dla mnie zlecenie.
Biznesmen z Nowego Jorku. Leon Giler.
Przyjmij to zlecenie.
Giler jest podejrzany o transakcje finansowe z U17.
Prawdopodobnie finansował komórkę, która wysadziła samolot.
Jeszcze jedno. Serra.
Jeśli chodzi o forsę, nie oszczędzaj go.
Petra nikogo nie oszczędzała.
Zrobię to za dwa miliony w gotówce.
-Chyba żartujesz. -Nie.
Za taki problem z Gilerem
to zapewne niewielka cena.
Poza tym jestem ci winna 200 000 za Lehmansa, więc...
to tylko 1,8 miliona plus koszty.
To nie jest rozsądna cena.
Bo to nie jest rozsądny biznes.
Gdzie byłaś przez ostatnie kilka lat?
To ty handlujesz informacjami.
-Co? -Nie wiem.
Jesteś bardziej ludzka, niż się spodziewałem.
Czyli mam dobry kamuflaż.
Owszem.
Powiedz coś o sobie. Pochodzisz z Monachium, tak?
Dobrze wiesz, że z Berlina.
Berlin, racja, wybacz.
Nie masz nawet cienia niemieckiego akcentu.
-Długo tu mieszkasz? -Sześć lat.
Odkąd odszedłeś z CIA?
Wiesz, sporo ludzi,
którzy mają cię za trupa,
ucieszyłoby się na wieść, że żyjesz.
Czemu nie znikłaś?
Natury nie oszukasz.
No nie?
Giler. Milion dolarów.
Dwa miliony.
NOWY JORK
Czemu zabiłeś Petrę?
Zamordowała moją znajomą z MI6.
Musiałem się jej odwdzięczyć.
To w czym problem?
Dostałem rozkaz, żeby się wycofać.
Ale i tak ją zabiłem.
MI6 rozkazała ci się wycofać?
Nie.
CIA.
CIA zatrudniła Petrę, żeby wyśledziła i zabiła U17.
Zastrzeliłem ją.
CIA się wkurzyła, więc MI6 musiała coś zrobić.
Petra miała zabić U17,
zanim doszło do ataku na samolot.
Dlatego tu jestem.
Mam dokończyć misję, którą spieprzyłeś.
Tą znajomą z MI6 była twoja żona?
Żałujesz tego?
Mówiłeś mi, że zemsta się nie opłaca.
No to powiedz. Żałujesz?
Giler ma dobrą ochronę.
Sposób, w jaki do niego dotrzesz,
-nie pozwoli ci wnieść pistoletu. -Jaki?
Ma penthouse przy Central Park West.
Nie mieszka tam z rodziną.
-Dom na spotkania z kochanką? -Z prostytutkami.
Potraktujesz go gazem, prosto w gębę.
Słuchasz mnie?
Gdy upadnie,
poderżniesz mu gardło.
Mocno i głęboko. Od ucha do ucha.
Najpierw gaz,
inaczej nie dasz rady. Poczekaj, aż się rozbierzesz.
-Masz lepszy pomysł? -Nie mam gorszego.
Wyjdziesz, nie wybiegniesz.
I nie możesz być umazana krwią.
-Dobrze się czujesz? -A czemu nie?
Nie sądziłem, że zajdziesz tak daleko.
Penthouse.
Chwileczkę. Chłopaki?
Ja to wezmę.
Ręce do góry.
„Salbadal...”
Salbutamol. Mam astmę.
Za dużo wzdychania?
Do dzieła.
To małostkowy skurwiel.
Nie.
Nie, Terry.
Powiedz mu, że mam to w dupie.
Zakończę to. Tu i teraz.
Nie. Powiedz mu to, co mówiłem za pierwszym razem. Czekaj.
-A ty to kto? -Lisa.
-Kto? -Lisa.
-Gdzie Madeleine? -Jest chora.
Chora?
-Nikt mi nie mówił. -Przepraszam, to problem?
Zajebiście duży problem.
Nie mniej niż 100 centymetrów.
Powinni już to zapamiętać.
Ty masz maksymalnie 90.
Nic z tego nie będzie.
-Nie da rady. -Dawało już wiele razy.
Robisz to samo, co Maddie?
-Z cyckami i w ogóle? -Robię o wiele więcej.
-Tak? -Będzie pan w szoku,
co panu zrobię.
Widać to mój szczęśliwy dzień.
Gdzie jest łazienka?
-Musisz iść do łazienki? -Tak.
No weź.
Jest za tobą, po lewej.
Pospiesz się. Za godzinę muszę zadzwonić do Tokio.
Co ty tam robisz? Chodź tu!
Co tam robisz, Kopciuszku?
Weź w usta mojego kutasa.
Głowa w dół.
Zamknij oczy.
Proszę, nie.
Nie zabijaj mnie.
Proszę. Mam dzieci.
Córeczkę. Ma tylko dziewięć lat.
Nie mogłam.
Po prostu nie mogłam.
Nowojorska policja potwierdziła
tożsamość czterech ofiar
dzisiejszego wybuchu samochodu.
Leon Giler, jego szofer Adam Ross
i dwójka dzieci Gilera,
jedenastoletni Michael i dziewięcioletnia Melissa.
To nie był plan A. Ty nim byłaś.
Zobaczyłem, że cel wsiada do auta.
Nie wiedziałem, że są tam dzieci.
Będę musiał z tym żyć do końca swoich dni.
Dokąd idziesz?
Jak najdalej od ciebie.
Stephanie.
Słyszysz mnie?
Jeśli chodzi o bombę, którą Reza konstruuje dla U17,
nadal nie znamy celu ani miejsca...
Mam własny plan, Boyd.
Załatwię to po swojemu.
Co się stało?
Nie wiem, czy mogę być taka jak kiedyś.
Powinnaś się wyspać.
Czemu odszedłeś z CIA, Marc?
No dobra.
Rozkazy, które mi dawali,
przekraczały moje poczucie obowiązku.
Robisz to raz,
wiesz, że to złe, ale zapominasz.
Więc robisz to znowu.
I znowu.
Aż w końcu nie czujesz nic.
Dlatego teraz zajmujesz się tym?
Zostałem sam i umiałem tylko jedno,
więc to wykorzystałem.
Wtedy tego potrzebowałem. Teraz...
po prostu to robię.
Jesteś szczęśliwy?
A ty?
Gdybym w wieku 15 lat usłyszała,
że będę robiła to, co robię...
Nawet nie wiem, jak bym zareagowała,
oprócz tego, że bym się wściekła.
Gniewna nastolatka?
Zła na cały świat. Ciągle.
Nie wątpię.
ZADZWOŃ, GDZIE JESTEŚ? TO WAŻNE
-Cześć. -O co chodzi?
Serra dostał zlecenie na Gilera od U17.
-Stephanie? -Skąd wiesz?
To teraz nieistotne.
-Posłuchaj mnie. -Czekaj.
Kto ci to powiedział?
Liczy się to, że U17 usuwa wszystkich,
z którymi miał jakiś związek.
Serra będzie następny.
I ty.
Mam nowe zlecenie.
-Na kogo? -U17.
-Od kogo? -Od ciebie.
Dowiedziałam się, że U17 wykorzystał cię, żeby zabić Gilera.
Czyli ty będziesz następny.
Ile wiesz?
Dobra. Na razie.
U17 zaatakuje w Marsylii.
Kiedy?
Na marszu pokoju. Konstruuje bombę.
-Kto? -U17.
On nawet nie jest wyznawcą.
Nie ma w sobie ani krzty wiary.
Wszystko robi dla pieniędzy.
Nie dla proroka.
Wiesz, jak się nazywa?
Mohammed Reza.
-Buduje bomby. -Wiem, kim jest.
Myślałem, że to tylko konstruktor.
Nie sądziliśmy, że jest też zamachowcem.
To na pewno on?
Na pewno chcesz to zrobić?
Tak.
-Bo jeśli coś pójdzie... -Jestem pewna.
MARSYLIA
Czemu mam nie używać telefonu?
Nie potrzebujesz go.
Jest niepotrzebny.
Jestem z tobą.
Samira, jesteśmy w tym razem.
Ale on mówił, żeby użyć telefonu. Taki był plan.
Kurwa.
Cholera.
Otwórz drzwi.
-Nie mogę pana tu wysadzić. -Czemu?
Na zewnątrz jest demonstracja.
Gdzie detonator?
Reza.
Strzelę ci prosto w kręgosłup.
Gdzie detonator?
Jeśli strzelisz, wszyscy zginą.
Otwieraj drzwi. Już!
Wszyscy wysiadać!
-Wysiadać! -Nie działa.
Bomba!
Detonator nie działa!
Kim jesteś?
Zabiłeś moją rodzinę.
Serra cię przysłał. Ciebie też zabije.
Wiem.
Zegar!
Tchórz!
Uciekaj.
Uciekaj!
Daj znać, gdy będziesz pewien...
Dobra. Oddzwonię.
-Cześć. -Chcę ci coś powiedzieć.
Trzy lata temu straciłam rodzinę.
Zginęli...
w samolocie, który wybuchł nad Atlantykiem.
Lot 147.
Co to było?
Wiesz, co to było.
Ja umierałam trzy lata.
Tobie zajmie to kilka minut.
Jak cię czujesz?
Co to za uczucie?
Trzeba było mi nie mówić, że Reza to U17.
Jest nikim.
Miał się tylko pozbyć kontaktów U17.
Wtedy się domyśliłam, że to ty.
Popełniłeś błąd.
Myślałeś, że nie będę chciała w to wierzyć?
Oboje udawaliśmy kogoś, kim nie jesteśmy.
Ale ja byłam w tym lepsza.
Filantrop Marc Serra znaleziony martwy we własnym domu
Nie został już nikt.
Atak w Marsylii: Mohammed Reza nie żyje
Stephanie?
Masz na imię Stephanie?
Kimkolwiek jesteś...
dziękuję.
Nie ma o czym mówić.
Nigdy.
2 TYGODNIE PÓŹNIEJ - LONDYN
Wróciłeś do MI6?
Mógłbym.
Jedno mocne szarpnięcie.
Petra musi zniknąć.
Mam na imię Stephanie.
Mam nadzieję, że nigdy się nie spotkamy.
Czyżby?
Napisy: Małgorzata Fularczyk