NETFLIX – ORYGINALNY PROGRAM KOMEDIOWY
Panie i panowie, przywitajmy Fortune Feimster!
Tak!
Ojej!
Dziękuję!
Dzięki!
Na początek chcę powiedzieć tym, którzy mnie nie znają,
że jestem kobietą.
Jestem kobietą, więc nie wyganiajcie mnie z łazienki.
Mam mały pęcherz, to okrutne.
Jestem z Karoliny Północnej. Tam przyglądają się,
kto idzie do której łazienki.
Potwornie się denerwuję, gdy korzystam tam z toalety publicznej.
Idę do łazienki w ten sposób.
Muszę ich w tym utwierdzić: „Jestem kobietą!
Wszystko dobrze!
Wszystko w porządku!
Jasne, sikam na stojaka,
ale to mój wybór”.
Tak.
Jestem pięknym płatkiem śniegu,
próbuję się nie roztopić.
Namaste.
Raz poszłam na jogę. Tylko raz.
Nie wiedziałam, że mówią namaste,
bo jestem z południa,
a tam łączymy słowa.
Myślałam, że mówią: „Na maksa”.
„Lubię te zajęcia. Na maksa”.
„Na maksa. Na maksa.
Na maksa.
Jestem lesbijką.
„Co?”
Tak.
Nie poznaliście po tym kobiecym wdzianku.
Tak, jestem lesbą.
Lubię być lesbijką.
Kocham to.
Jestem w tym dobra.
Jestem supermodelką Środkowego Zachodu.
Tylko raz w życiu ciężko mi było z moją orientacją.
Tylko raz.
Gdy społeczność gejowska zaczęła wojnę z restauracją Chick-fil-A.
O Boże!
To był mroczny dzień.
Bo po pierwsze jestem grubaską, po drugie – lesbijką.
W tej kolejności.
A społeczność gejowska wysłała sygnał świetlny Batmana.
Mówili, że bojkotujemy Chick-fil-A,
bo siecią rządzą homofoby.
A ja wtedy: „Nie!
Boże, błagam, nie!
Przestańcie.
Ich kurczak nie ma homofobicznego smaku.
Ma smak przyjazny gejom.
Oprotestujcie Subway!
Sama nazwa Chick-fil-A
brzmi jak francuski bar dla lesbijek.
Dlaczego mam tam nie chodzić?
Opanujcie się. Nie odbierajcie mi tych restauracji.
Co mi jeszcze powiecie?
Że w Cracker Barrel są sami rasiści?
Dajcie spokój!
Odbierzcie mi moje prawa, ale nie moje ciasteczka!”.
Długa jest droga do równości,
a nie chcę zgłodnieć po drodze.
Nie chcę.
Uwielbiam jedzenie.
Musicie być zszokowani.
„Wyglądasz na kogoś, kto lubi jeździć rowerem”.
Nie.
Chcę być zdrowsza.
Dostałam opaskę sportową,
ale nie mam siły jej założyć.
Wolę kuleczki ziemniaczane.
Uwielbiam je.
Prawda?
Kocham kuleczki.
Super, że serwują je teraz w restauracjach.
Wcześniej, by je zjeść,
musiałeś chodzić do podstawówki.
Czujesz się niezręcznie,
gdy jesteś po trzydziestce
i stoisz w kolejce z ośmiolatkami,
trzymając tacę.
„Musi pani stać dziesięć metrów od szkoły”.
„A dostanę kuleczki?”
Wtedy brzmi to jeszcze gorzej.
Jesteś w podstawówce i wrzeszczysz:
„Chcę te kuleczki!”.
Poradziłam sobie. Chodzę z przedszkolanką.
A więc ha,ha!
Ha!
Mam was!
Mam was, kuleczki.
W Los Angeles robią frytki z batatów.
Tak, ohyda!
Jebać frytki z batatów.
Takie jest moje zdanie.
Niech się pierdolą.
Chcą udawać prawdziwe frytki?
Nie!
Jesteś spalonym zdrowym batatem.
Wypad stąd!
Ja jestem Złotą Gwiazdą.
Lesbijki wiedzą, co to znaczy.
Złota Gwiazda to ktoś, kto nigdy nie spał z facetem.
To właśnie znaczy Złota Gwiazda.
Tylko raz w życiu dotknęłam penisa.
Nie był to fiut tego faceta.
Nie jego.
Tylko raz dotknęłam penisa.
Chodziłam do liceum.
To był mój sąsiad.
Nie jakiś obleśny sąsiad.
Nie, nie.
Byliśmy w tym samym wieku.
Po szkole graliśmy na Nintendo. To była prawdziwa miłość.
Bracia Super Mario.
Ja byłam Mario, a on Luigi.
Dzięki niemu
przeszłam Królestwo Grzybów.
Raz poprosił, bym dotknęła jego grzybka.
Chciał, bym odłożyła kontroler i zwaliła mu grzyba.
Myślę: „Może mu się odwdzięczę”.
Wytrzepię mu kapucyna. Takie życie.
Przysługa za przysługę.
Myślałam, że jakoś się do tego przygotujemy.
Zaczniemy od uścisku dłoni, potem przybijemy piątkę.
Jakiś uścisk, zapleciemy warkocze.
Do tego przywykłam.
Ale on po prostu go wywalił.
Był ohydny!
Fioletowy...
Tak sobie zwisał.
Zwisał.
Nie wiedziałam, co z tym zrobić.
Był jak winda, która ma jechać do góry.
Staram się znaleźć ten przycisk.
Szturcham go, ale nic.
On mówi: „Musisz go wziąć do ręki”.
Wzięłam to dosłownie i go chwyciłam.
Chwyciłam.
Byłam jak w transie.
Chwyciłam go jak gorący klarnet.
Gorący klarnet.
Ten gość się zmieszał.
Tak, był przerażony.
Wtedy zrozumiałam, że jestem lesbijką.
Dzień później
powiedział wszystkim w szkole, że porządnie zwaliłam mu gruchę.
Mówię: „To dość szczegółowa recenzja.
Co to, Yelp?”.
Co za wstyd.
„To ty powinieneś się wstydzić! Przez twego penisa zostałam lesbą.
To przez ciebie!
To twoja wina”.
Mieszkam w LA.
Mieszkam w Los Angeles,
jak widzicie.
Tak się zachowują ludzie z LA.
Lubię to miejsce.
Ma złą reputację, ale jest super. Tyle możliwości.
Poszczęściło mi się
i nagrałam program z Chelsea Handler dla Netflixa.
Tak.
Miałam zjeść pięciodaniowy posiłek
na bazie marihuany.
Tak.
Nie przepadam za trawą,
tylko tak wyglądam.
Na pewno jej nie jadłam, bo nie jadam zieleniny.
Kazała mi to zjeść.
Ja na to: „Nie lubię trawy, ale lubię jeść, więc spoko”.
Jemy to, a nigdy nie wypaliłam całego jointa.
Smakuje świetnie, zapominam, że jest tam trawa.
Połykam.
Przepyszne.
„Nie wiem, co się stanie. Zobaczymy.
Zobaczymy”.
I dalej jem.
Oni zjadają połowę porcji.
Mówię: „Frajerzy, zjadać to!”.
Dalej jem.
Przy czwartym daniu zerkam na Josha,
który często jada zioło. Cały spocony, oczy czerwone.
Mówi: „W życiu nie byłem na takim haju”.
A ja na to:
„Kurwa!
Kurwa!
Boże! Co ze mną będzie?
Co się wydarzy?”
Jednak deser muszę zjeść.
Przynoszą piąte danie, pudding chlebowy.
Moje dwie ulubione rzeczy, chleb i pudding.
Coś takiego na pewno zjem.
Zjadam to. Przychodzi kelner.
Mówię: „Mogę spytać,
ile zioła skonsumowałam w tym posiłku?
Gdzie jestem na skali między Michaelem Phelpsem a Snoop Doggiem?”
„Powiedzmy, że zjadła pani wszystko”.
Na co ja:
„Powiedzmy, że tak”.
Na co on: „To jakieś pięć jointów”.
Pięć jointów! W życiu jednego nie wypaliłam.
Połknęłam pięć jointów z posiłkiem.
A jeszcze nic nie czuję.
Myślę więc:
„Może jestem niezniszczalna.
Może posiadam super moc”.
I wtedy nagle
zamknęła mi się prawa powieka.
„O Boże!
O Boże! Mam jedno oko!
Mam jedno oko!”.
Chelsea umiera ze śmiechu.
Podważa mi powiekę.
Nie chce się otworzyć.
Jestem pewna, że będę jak pirat.
Mówię: „Nie chcę być piratem!
Nie mam opaski ani ciekawej historii!
Straciłam nad sobą kontrolę!”.
Próbuję ją otworzyć, ale nie mam dojścia do ręki.
Nie mogę dosięgnąć.
Chelsea mówi: „Wstawaj i napij się wody”.
Próbuję wstać, ale nie mogę chodzić.
Dochodzę do wniosku, że najlepiej będzie iść jak kucyk.
Zaczynam...
Jak nowo narodzone źrebię.
Idę jak kucyk.
Wyglądam jak smutny pies w reklamie z Sarah McLachlan.
„Adoptujcie mnie!
Proszę, adoptujcie mnie!”.
Straciłam kontrolę nad ciałem.
Nagle stałam się staruszką.
Chelsea była zażenowana: „Zabierzcie ją stąd”.
A ja: „Ty mi to zrobiłaś!
Stworzyłaś tego potwora!”.
Wsiadam do wozu, wracamy. 30 minut jazdy.
Chyba zemdlałam.
Nic nie słyszę, nic nie mówię.
W domu film się urywa. Nie funkcjonuję.
Rano dzwonię do Josha:
„Co się działo w samochodzie? Coś mówiłam?”.
A on: „Nawijałaś przez pół godziny.
Przy każdym mijanym domu
podawałaś nam rok jego budowy,
ilość sypialni
i metraż”.
Całkiem niespodziewanie
zostałam agentką nieruchomości.
A wiecie, co było najlepsze?
Sprzedałam trzy domy.
Niesamowite.
Zostałabym agentką nieruchomości,
ale nie mam ubrań.
Podobno poduszki na ramionach wyszły z mody.
Jestem komikiem.
Tego będę się trzymać. Tym się zajmuję.
Chcę wam opowiedzieć, przez co przeszłam,
bo jesteśmy przyjaciółmi.
Poznaliśmy się.
Teraz jestem wielką, starą lesbą,
ale długo się z tym kryłam.
Ujawniałam się, gdy skończyłam 25 lat.
Mieszkałam w Pasie Biblijnym,
więc to nie dziwi.
Na studiach zamieszkałam z facetem,
a moja bogobojna mama nie mogła się z tym pogodzić:
„Jak można mieszkać z kimś, kto nie jest twoim mężem?
Będziecie żyli w grzechu”.
Na to ja: „To nie spodoba ci się moja kolejna wiadomość”.
„Zapiąć pasy! Wsiadamy do homociągu!”.
To właśnie pociąg homociąg.
Faceci robią to inaczej.
Bo lubią, wiadomo...
Mówię o analu, proszę pani.
Wybacz, mamo. Mówię o analu.
W tym pociągu są same tyłeczki.
Faceci geje i dziewczyny hetero są niedoceniani.
Gdyby ktoś chciał wsadzić mi coś w tyłek,
krzyczałabym: „Jejku, nie!”.
Mówię wam, drogie panie,
jeśli chcecie wymigać się od analu,
to nie ma lepszego pogromcy wzwodów niż:
„Jejku, nie!
Jejku, nie, nie, nie!”.
Więcej tego nie spróbuje.
Będzie przerażony.
Bardzo długo byłam dziewicą.
Dziewica! Są tu jakieś?
Jeden odważny facet! Tak!
Niech ktoś z nim się umówi!
To dla ciebie te oklaski.
Zuch prawiczek.
Jestem z południa. Możesz wykorzystać mój patent.
Na studiach mówiłam ludziom,
bo ciągle byłam dziewicą,
że jestem dziewicą dla Jezusa.
„Robię to dla Jezusa”.
A Jezus na to: „Nie sądzę”.
„Naprawdę, to dla ciebie”.
„Lepiej załóż tę opaskę sportową”.
„Jezu!
Nie osądzaj mnie, Jezu!”.
Na studiach było wiele dziewic,
bo chodziłam do chrześcijańskiej szkoły.
Tam cały czas straszyli nas seksem
i ostrzegali przed pigułkami gwałtu.
Wśród personelu
zawsze była jakaś krypto-lesbijka o imieniu Linda,
która była bardzo rygorystyczna.
Rygorystyczna, jeśli chodzi o imprezy.
„Panienki, proszę na słówko!
Zapraszam, przyklęknijcie!”.
Jakbyśmy były drużyną softballową.
„Panienki, przyklęknijcie. Musimy pogadać.
Sheila, czy mnie słuchasz?
Chodź tutaj. Na kolano, Sheila.
Muszę wam coś powiedzieć. Idziecie na imprezę?
Sheila, słuchasz?”
Sheila, to bardzo ważne.
Jeśli idziecie na imprezę,
i będą tam mężczyźni,
musicie przykryć swojego drinka dłonią,
spojrzeć facetowi w oczy i powiedzieć: „Nie!
Nie!”.
Nikt nas nie przeleciał.
Nikt nas nie przeleciał, bo słuchałyśmy Lindy.
Niektóre dziewczyny lubiły imprezy,
takie babskie wieczory.
Ktoś ma babski wieczór?
Dobrze, a tam jest prawiczek.
Była jedna laska...
Laskom w większej grupie odbija.
Nie wiem w czym rzecz. Wariują.
Wpadają do baru i wrzeszczą: „Kurwa, to babski wieczór!”.
Jak wariatki. Zmokłe gremliny po północy.
„Kurwa, babski wieczór!”.
W każdej takiej grupie jest jedna laska,
która pełni rolę przyzwoitki.
Jeśli ona nie zaliczy, jej koleżanki też nie.
Stoi na bramce do wagin swoich kumpelek.
Nie wybierasz tej funkcji, to ona wybiera ciebie.
To ja byłam przyzwoitką.
Zostałam wybrana.
Wchodzę więc do klubu
i odganiam wszystkie fiuty:
„Robi studia doktoranckie. Zostaw ją!”.
„Ma średnią 3,8!”.
Odganiam fiuty.
Faceci nie rozumieją, że trzeba urobić przyzwoitkę,
w przeciwnym razie nie zaliczycie, jasne?
Musicie odwrócić jej uwagę. Wysłać kogoś, by do niej uderzył.
Mnie wystarczyło przynieść...
deskę serów.
Rozumiecie?
„Zrób, co masz zrobić,
a ja zjem goudę.
Śmiało, idź!
Śmiało, idź”.
„Ja i moja gouda”.
Nie zrobili tego, więc obserwowałam dziewczyny jak jastrząb.
Faceci częstują je alkoholem, licząc, że zaliczą.
O drugiej w nocy mówię: „Laski, zbieramy się”.
„Christina, stać cię na więcej.
Idziemy”.
„Jessica, musisz się szanować.
Idziemy”.
„Pamiętasz, co spotkało Rebeccę? Ona też nie. Idziemy”.
„Mówiłaś, że pójdziemy na naleśniki.
Obiecałyśmy, że tylko to weźmiemy dziś do ust.
Idziemy!”.
Byłam zołzą.
Nie wiem, dlaczego mnie ze sobą zabierały.
Okazuje się, że byłam taka przeczulona,
bo nie wiedziałam, że jestem lesbijką.
Nie wiedziałam.
Gdy to odkryjesz, najtrudniejszą rzeczą
jest ujawnienie tego innym.
Moi rodzice byli rozwiedzeni,
nie mogłam więc odbyć jednej rozmowy.
Czekało mnie całe tournee.
„Już wkrótce w waszym mieście
ujawni się nowa lesba!
Fortune”.
Najpierw występ u mego taty.
Faceci z południa na ogół nie mówią o uczuciach,
zwłaszcza mój tato.
Mówię: „Tato, jestem homo”, a on:
„OK.
OK, OK.
OK.
Cóż...
Kupić ci męską marynarkę?
Dołożyć wołowiny?
Kupić ci cylinder?
Kupić cylinder?” Ja na to: „Co?
Że niby lesby chodzą w cylindrach?
Do którego lesbijskiego baru
trafiłeś w nocy
i zobaczyłeś lesby w cylindrach?”
Wyglądały jak na okładce New Yorkera.
Snobki mówiące: „Spróbuję waszej delikatnej waginy”.
Snobistyczny bar lesbijski.
Pewnie francuski.
Nazywa się Chick-fil-A.
Mówię braciom, że jestem lesbijką.
Stoimy na podwórku,
a oni: „Nie uwierzysz, co masz za plecami”.
Oglądam się za siebie,
a za plecami mam największą tęczę, jaką w życiu widziałam.
Dokładnie za mną.
Jakbym zamówiła VIP-owski pakiet coming outu.
Opcja dodatkowa:
„Jestem homo! Dawać tęczę!”.
Polecam.
Nie polemizujesz z kimś, kto ma za sobą tęczę.
Kocham moją rodzinę.
Babcia jest mi szczególnie bliska.
A babcie z południa są szalone.
Mają własne medykamenty, bo nie ufają lekarzom.
Południowcy mają dziwny stosunek do nauki.
I ona...
Jeśli coś nam się stało, nie posyłała nas do lekarza.
Mówiła: „Mam coś na to” i dawała nam jeść.
Jedzeniem leczyła wszystko.
Wszystko oprócz cukrzycy.
Tyle mi brakuje.
Inny jej lek miał większy sens.
Bez względu na okoliczności
jej lekiem numer jeden były czopki.
Tak.
Numer dwa bardziej pasuje.
Nieważne, co ci dolegało.
Bolała cię głowa – czopek.
Ból gardła – czopek.
Gdy bolał cię brzuch – coca-cola
i czopek.
Dlatego ominęłam babcię na moim coming out tournee.
Ktoś inny przekazał jej wiadomość.
Bo powiedziałaby: „Mam coś na to”.
A ja wtedy: „Jejku, nie!”.
Nie.
Tylko żartuję.
Babcia nie umie wyleczyć gejostwa.
Kim niby ona jest, wiceprezydentem?
No co?
Mój jedyny żart polityczny.
W końcu to się stało.
Uderzył do mnie facet.
Normalnie uderzył do mnie facet. Nie on.
Choć jest między nami chemia.
Uderzył do mnie facet.
Pewnego wieczoru w barze.
Było tam dość ciemno.
Facet pojawia się nagle i mnie wybiera.
Mówi:
„Hej... Ładnie wyglądasz”.
A potem: „Pójdziemy do mnie?”.
Ja na to: „Koleś!
Mam na sobie cylinder.
Powinieneś zgadnąć, że nic z tego,
chyba że pójdziemy do Chick-fil-A,
a wtedy potrzymam twój gorący klarnet
przez całą noc!”.
Tyle na dziś. Dziękuję wam.
Wielkie brawa dla Fortune Feimster!
Napisy: Wojciech Rogalski