EEN NETFLIX-COMEDYSPECIAL
Een groot applaus voor de hilarische Dusty Slay.
We vermaken ons best.
Blij dat ik hier ben.
Dat ik hier ben, en op tour, en dat ik in hotels verblijf.
Leuk, weer in een hotel. Ik hou van hotels.
Ik heb niet altijd de beste hotels.
Ik was laatst in een hotel, met een bord in de kamer:
'Niet verantwoordelijk voor gestolen spullen.'
Dus ik nam wat spullen mee, dat snap je.
Ik ben ook niet verantwoordelijk, ik werk hier niet eens.
Ik had een lamp nodig met USB-poorten, snap je wel?
Ik wil dingen niet meer in de muur steken, snap je?
Een lamp met USB-poorten vind je niet zomaar.
Als je er een vindt, neem je hem mee. Dat zeg ik altijd.
Oké. We vermaken ons best.
Ik vertel mensen graag dat we ons vermaken.
Ik vraag het liever niet.
Veel komieken roepen: 'Vermaken we ons een beetje?'
Ik wil dat risico niet lopen, snap je?
Je weet maar nooit.
Ik zeg wel dat we ons vermaken hier.
Ik heb net een nieuwe tv. Een lamp, en een tv.
De tv niet uit een hotel.
De vorige was al best oud, maar weggooien vond ik ook zonde…
…dus ging ik naar de kringloop.
Ik kwam daar met die oude tv en die vent zei: 'Nee, dank je.
Zulke tv's nemen we niet meer.'
Maar ze hebben hem genomen.
Later, toen ze gesloten waren. Snap je wat ik bedoel?
Ik heb hem er gewoon neergezet.
Ik laat me niet afwijzen door de kringloop, snap je?
Vandaag niet, nooit niet. Het is gratis.
Een cadeau sla je niet af.
Ik heb geen bonnetje, dus ik kan het niet aftrekken.
Het wordt een zwaar jaar.
Vroegen ze wel eens of je een bon wilde als je kleren kwam brengen?
'Ik wil geen bewijs dat deze kleren van mij waren.
Je ziet wat ik draag. Stel je dan voor wat ik gratis weggeef.
Stel je voor waar ik te goed voor ben.
Ik heb deze kleren vorig jaar gekocht, hier, bij deze kringloop.
Oké? Goed dan.
Ik koop ook graag fotolijstjes, soms krijg je een goeie deal.
En soms krijg je er foto's bij van andermans gezin.
Hoe gebeurt zoiets?
'Ik ben wel klaar met dit lijstje…
…en met dit gezin.'
Ze betekenen veel voor me, maar ik ga die achterkant niet losmaken.
Zoveel tijd heb ik niet.
Dan zit ik de hele dag pinnetjes te buigen.'
We vermaken ons best.
Ik zwaai graag zo. Doe ik vaak. Ik doe het na een grap…
…zodat jullie weten dat de grap klaar is.
Vaak weet je het al, omdat je lacht. Soms is die hand echt nodig.
Ik doe veel. Ik raak mijn pet, mijn bril, mijn riem even aan.
Alsof ik op het derde honk sta te signaleren.
Snap je? Ik wil jullie binnenkrijgen.
Oké, we vermaken ons best.
Fijne pet, dit.
Van de kringloop. Niet deze, maar een die erop lijkt.
Ik word anders door deze pet.
Veel mensen weten dat niet, die zagen me nooit zonder.
Maar als ik hem afdoe, denk je: jemig, hij houdt vast van rockmuziek.
Toch?
Als ik hem opzet denk je: nee, hij verzamelt stenen.
Snap je wat ik bedoel? Oké dan.
Zet ik hem af, denk je:
die gast lijkt op de zanger van de rockband Korn.
Zet ik hem weer op: 'Nee, hij verbouwt maïs.'
Inderdaad. We vermaken ons best.
Als ik hem afdoe, denk je: die vent rookt vast wiet.
Zet ik hem op, denk je: die vent rookt zeker weten wiet.
Deze pet kan niet alles veranderen.
Het is geen toverpet.
Wie dacht dat mijn haar aan de pet vastzat?
Ja. Oké dan.
Veel mensen denken dat.
En ze zeggen dat ik op Forrest Gump lijk, na dat lange stuk rennen.
Was die film maar nieuwer. Echt een goeie grap.
Iemand reageerde bij mijn YouTube-video:
'Hij lijkt op de vent die bidt vlak voor de NASCAR-race begint.'
Geen idee wat dat precies inhoudt, maar ik doe het hoor.
Ik doe het.
Mijn haar zit goed, ik ben in een hotel geweest.
En dan gebruik ik erg veel shampoo. Snap je wat ik bedoel?
Het is gratis en je vermaakt je. Ik ben dol op hotels.
Ik hou wel van een louche hotel.
Ik val niet graag uit de toon.
Ik zie graag rokende mensen buiten staan als ik aankom.
Er hoeft niemand te liggen stuiptrekken…
…maar ik wil wel dat ze drugs gebruiken.
Ik ruik graag wietlucht in een kamer, als ik langsloop.
Dan weet ik wat toegestaan is, snap je?
Als de receptie me later belt: 'We ruiken wiet', zeg ik: 'Ik ook.
Het stoort me niet, maar fijn dat je het even navraagt.
Ik zeg het wel als ik iets nodig heb, niet langskomen. Het gaat prima hier.
In één hotel deed niets het. De lift werkte niet.
Eindelijk op m'n kamer, deed de wifi het niet.
Ik weer naar beneden: 'De wifi werkt niet.'
Hij zei: 'Ja, de wifi heeft wat kuren. Maar de netwerknaam is 'Ramada Inn 1.'
Toen snapte ik de kuren.
We waren niet in een Ramada Inn.
Ik zag de Ramada Inn door het raam.
'Maar hier in de lobby werkt hij perfect. Gebruik het hier anders.'
'Je weet duidelijk niet waar ik wifi voor nodig heb.
Ik zit geen spreadsheets te bewerken.
Ik ben gestrest.' Je snapt wel wat ik bedoel.
We vermaken ons best.
Heb je ooit in een oud hotel je oplader in de muur gestoken…
…dat hij er zo weer uitviel?
Hoe zit dat met die contactdozen?
Wie rekt die dingen op?
Waarom zijn ze allemaal zo ruim?
Wie heeft hier zulke grote opladers?
Ik heb een normale telefoonoplader, en het ding maakt niet eens contact.
Ik loop rond met een half opgeladen mobiel.
Denk aan anderen, rek die dingen niet op. Snap je me?
Je bent vast niet de laatste die hem gebruikt.
Ik hou van lekker strak, snap je?
We vermaken ons best.
Oké. We vermaken ons prima.
Ik was eens in een casinohotel. Ik heb in veel hotels overnacht.
In dat hotel hing een bord in de kamer…
…met een lijst van alles wat je kon stelen en hoeveel het kostte.
Wat je stal, kwam op je rekening.
Om stelen te voorkomen, denk ik. Maar de strijkplank was 20 dollar.
Dat leek me een goeie deal.
Ik koop ze niet vaak, dus ik weet het niet.
Maar 20 dollar lijkt me goedkoop, toch?
En wie is er brutaal genoeg om een hotelstrijkplank te stelen?
Een lamp? Simpel. Stop maar in je tas.
Misschien geen lampenkap dan, maar de lamp wel.
Een strijkplank? 'Nee, die had ik bij me toen ik kwam.
Hij lijkt inderdaad op die van jullie…
…maar ik heb altijd een strijkplank bij me.
Maar goed ook, die kamer had er geen.
Ga maar kijken, geen plank.
Ik kan niet strijken. Beter wordt 't niet.
Dit is voor me gestreken.
Ik weet wel hoe het werkt.
Je steekt hem in de lamp en dan…
…doe je zo, maar ik krijg kreukels er niet uit.
Veel hotels willen dat je milieuvriendelijk bent.
Dat zeggen ze, maar ze willen je handdoeken niet wassen.
Dat is het. 'Red de planeet. Gebruik je handdoek vaker.'
En dat vind ik niet erg.
Ik gebruik een handdoek zo vaak, dat mijn lijf de geur van handdoek krijgt.
Moet ik weer onder de douche om de handdoekgeur eraf te wassen.
Ik was dus de hele tijd al milieuvriendelijk.
Mensen noemden me smerig.
Ik hou van het woord 'smerig'. Ik vind het een leuk woord.
Wil je iemand vies noemen, zeg dan 'smerig'. Toch?
Dat raakt ze echt.
Maar vreemd genoeg kan 'smerig' een compliment zijn.
Ligt eraan waar.
Als je in de slaapkamer iemand smerig noemt, kan het helpen.
'Wat ben je lekker smerig.'
Raar, een woord om iemand goor te noemen, dat ook een compliment is.
Weet je welk woord niet zo werkt?
Walgelijk.
Zegt je vrouw in bed: 'Ik wil vieze praat.'
En jij: 'Je bent walgelijk.'
Ik weet dat dat niet werkt. Ik dronk veel, dus dat weet ik.
Ik dronk echt veel. Ik ben gestopt. Moest wel, ik had steeds black-outs.
Dan gebeurt er nooit iets goeds.
Niemand zegt: 'Je had een black-out, bedankt voor de belastinghulp.'
Ik wilde geen black-out.
Ik wilde een drie-biertjes-roes houden. Da's lastig na 15 biertjes.
Na 15 werkt bier niet meer. Je moet over op iets zwaarders.
Dus shotjes.
Na een paar glijd je in wat ik 'de duistere kant' noem.
Je hoofd loopt leeg, je ogen worden mat, je gaat mensen geheimen vertellen.
Een black-out is je brein dat zegt: 'Dit hoef je niet te zien, joh.
Ik ben de controle over je lijf kwijt…
…maar ik zorg dat je niet ziet wat het nu gaat doen.
Daar kom je morgen wel achter.
Op het werk.
Als je nog werk hebt.'
Ik had vaak een black-out. Je went eraan.
Maar de eerste keer was gênant. Een vriend belde: 'Hoe voel je je nu?'
'Een beetje kater, maar best oké.'
'Weet je wat je me gisteravond vertelde?'
'Die dingen moet je me niet vertellen.'
'Dat wilde ik dus tegen jou zeggen.'
Het gaat nu prima. Ik word wakker, kijk naar m'n mobiel:
'Die mensen wis ik wel uit m'n leven.
Het blijft nog vaag, maar…
…ik maak eerder nieuwe vrienden dan dat ik dit goedpraat.
Een paar mensen snappen dit.
Niet iedereen zal dit herkennen.
Ik zei altijd: 'Als ze niet met me om willen gaan, oké.
Wil je overdag niet uit een café gegooid worden? Jouw zaak.
Ik wil drinken, maar moet ook boodschappen doen.
Ik moet een sportbroek kopen, ik heb een bruiloft.
Als ik nog uitgenodigd ben.'
Ik snap broeken vaak niet. Ik weet niet eens wat een sportbroek is.
Ik heb kaki's nooit begrepen. 'Wat moet ik aan op je bruiloft?'
'Geen idee, gewoon kaki's.'
En ik zei: 'Welke kleur?'
Jullie snappen me.
We vermaken ons best.
Ik snapte dus niet dat kaki een kleur was.
We vermaken ons best. Geen zorgen.
Maak je niet druk. We vermaken ons.
Ik heb veel beschonken gereden. Ik wil niet opscheppen, maar ik was goed.
Ooit rijdend wakker geworden?
Dat je na een black-out bijkomt en denkt: ik ben aan het rijden.
Hoe ben ik zo dronken geworden? En waar ga ik heen?
Een lekke band, net gebeurd hoop ik. Ik wil geen nieuwe velg moeten kopen.
Ik een parkeerplaats op, de auto opkrikken.
Ik kreeg de lekke band eraf, maar hoe moest dat reservewiel erop?
Ik belde de wegenwacht, de AAA. Die kwam en hij zei: 'Je bent lam.'
'Ja, normaal kan ik dit best.
En volgens mij heb ik de AAA gebeld, niet de AA.'
Echt hè?
Jullie snappen 't.
'We moeten die band verwisselen, ik moet door, ik moet ergens heen.
Geen idee waarheen, dat bedenk ik terwijl jij die band doet.
Ik heb nog geen sponsor nodig. Ik bel je over een paar jaar.'
Ik heb vaak beschonken gereden.
In Tennessee zeggen ze: 'Tipsy rijden is dronken rijden.'
Dus je kunt net zo goed dronken worden.
Dan kun je tenminste slapen in die cel.
Snap je? Zij snappen het wel.
'Voor vier biertjes kun je gepakt worden. Drink er dan gewoon 14.'
Ik probeer binnen de grenzen van de wet te leven.
Je krijgt maar twee waarschuwingen. Maak er vol gebruik van.
Als je twee jaar op een brommer moet rijden, heb je tenminste een verhaal.
Ik ben niet voor beschonken rijden, dat denkt men.
Maar toen ik nog dronk, was er geen Uber, geen Lyft…
…op taxi's kon je niet bouwen. Dus wilde je drinken, dan moest je rijden.
Soms werd iemand aangewezen als Bob, maar dat zei niet dat hij niet dronk.
Dan had je gewoon iemand die het erop durfde te wagen.
Eén vriend met niets te verliezen.
'Ik heb niet eens een rijbewijs.'
Ik heb nooit een nuchtere vriend gehad, bij wie ik in de auto wilde zitten.
'Ik breng je wel naar het café.'
'Nee, we willen een leuke avond.
Geen zin in jouw nuchtere kop die me aanstaart.
Ik wil er niemand bij hebben die alles onthoudt.'
Ik kom uit Alabama. In Tennessee en Alabama is lopen geen optie.
Je loopt niet naar de bar of terug.
Loop je te laat terug, word je geschept door een andere dronken chauffeur.
Blijf veilig, blijf achter het stuur.
We vermaken ons best.
Er is geen metro in Alabama.
Wel een Subway, de broodjeszaak.
Oké, jullie snappen hem.
We vermaken ons best.
Ik rookte vroeger veel. Zo veel dat m'n longen pijn deden.
Dan pruimtabak tot m'n longen genezen waren.
Dan weer roken, terwijl m'n lip genas.
Nooit gevaped. Ik was al gestopt voor dat kwam.
Er waren een tijdje veel verschillende vapes.
Er was een gewone sigaret, een JUUL…
En sommige mensen rookten uit een walkietalkie.
Weet je nog? Ze rookten uit de antenne.
Hij maakt zelfs hetzelfde geluid:
Verwarrend als je zowel een walkietalkie als een vape hebt.
'Is dit een hijs, of een oproep?'
Er komt ook veel rook uit.
Ik reed achter iemand, ik dacht dat zijn truck in brand stond.
Hij zat gewoon te vapen.
Met heavy metal op.
Ik was nooit van de heavy metal. Ik ben een grote fan van countrymuziek.
Oké. Dat klopt aardig. Waren dat vier mensen? Perfect.
Mooi. Daar zijn ze wel. Ik hou dus van country.
Een goed nummer roept herinneringen op aan tijden die je nooit had.
We gingen vroeger nooit naar het meer.
Maar hoor ik er een countrylied over: 'Dat weet ik nog.
Geweldige tijd gehad.'
Dat was nodig, we reisden nooit.
Ik kom uit een woonwagenkamp en we vermaakten ons best…
…maar het was niet echt 'op kamp', snap je?
Er was niets te doen.
Geen waterglijbanen. Soms wel een buikschuifbaan.
Een oud zeil met afwasmiddel erop.
Die legden we een keer over een boomwortel.
Want we wilden gelanceerd worden.
Dat werkt dus niet zo.
Ik raakte hem, stond op en zocht een baan.
Spelen was verleden tijd voor me.
Sowieso, ik moest medische rekeningen betalen.
Geen idee of je ooit op je borst met 120 km/u een boomwortel hebt geraakt…
…terwijl je lachte, maar…
…die lach vergaat je wel.
Ik heb vroeger nooit gekampeerd, want ik woonde in een caravan…
…dus we hadden wel een aardig idee…
…wat kamperen was.
'Nee, we wonen al in een stacaravan.
We hoeven geen stap terug naar een tent.
Arm zijn kennen we. Dakloos hoeft niet echt van ons.
Dat willen we niet oefenen.'
Veel mensen denken dat ik het ben.
Als ik naar een stad ga met veel daklozen en buiten ben, denkt men dat ik het ben.
Dat is regelmatig gebeurd.
Ik was eens buiten in Austin, Texas. Zo gekleed, klaar voor de show.
Ik zat gebogen op een bankje in het park, en iemand zei: 'Pardon?'
Ik keek op en er stond een meisje me een bruine, papieren zak, dat zei:
'Wilt u een broodje?'
Ja, echt heel erg lief.
En ik wilde best een broodje.
Dus het kwam goed, snap je?
Volle maag, maar een lege ziel.
Ik voelde me goed, maar niet over mezelf.
Maar een gratis broodje sla ik niet af. Zo goed zit ik niet in de slappe was.
Er zijn veel soorten geld, heb ik vroeger geleerd.
Er is oud geld, nieuw geld, bloedgeld, drugsgeld.
Dat hadden we allemaal niet.
We hadden 'goed geld'.
Als je ouders iets kopen wat je niet wilt: 'Daar hebben we goed geld voor betaald.'
Met goed geld koop je de ergste dingen.
Het is nooit goed.
Van goed geld koop je geairbrushte T-shirts met je naam erop.
Uit Gatlinburg, Tennessee.
Ik had veel T-shirts met wolven erop.
M'n moeder vond me dat goed staan.
'Hoe meer wolven, hoe beter. Meer wolven op dat shirt.
En ook een maan erop, kunnen ze ergens naar huilen.'
Ik had vroeger een pet met m'n naam erop.
Hier stond 'Dusty'.
Zodat ik niet ontvoerd zou worden.
Als ze die pet zagen, was het: 'Die lui hebben geen geld.
Geef hem het snoep maar.
Dat heeft hij vast lang niet meer gehad.'
Ik probeerde in het busje te klimmen.
En zij: 'Nee, wij ontvoeren kinderen.'
'Weet ik. Ik ben een kind.
Ik probeer ontvoerd te worden.
Ik wil even weg uit dit woonwagenpark.'
Het ergste aan het woonwagenpark vond ik op school m'n adres opschrijven.
Ik was niet arm, tot ik opschreef: 'Perceel 8, Moore woonwagenkamp'…
…op mijn schoolwerk.
'Woon jij in een woonwagen, Dusty?'
'Hoezo verbaast je dat?
Mijn voornaam is 'Dusty'.
Ik draag elke dag een NASCAR-shirt…
…en m'n rugzak komt uit de Marlboro-catalogus.
Inderdaad. Mijn ouders hebben eindelijk zo veel gerookt dat ik boeken kan dragen.
En als de rook wat wegtrekt, kan ik ze ook lezen.
Zo deden we kerstinkopen.
M'n moeder gaf me de Marlboro-catalogus, ik omcirkelde wat ik wilde hebben…
…en zij begon te roken.
'Ik zorg ervoor.
Je krijgt het wel.
Komt goed.'
Dat heb je nu niet meer. Je wordt niet meer beloond voor roken.
Echt jammer. Nu moet je er rommelmarkten voor aflopen.
Een goeie rommelmarkt is fijn.
Als ik er een zie, ga ik. Heerlijk.
Laatst ook nog, en een dame had een goeie deal op dvd's.
En ik ben dol op dvd's.
Ik loop het liefst tien jaar achter op de rest.
Ik begin er net aan. Goed moment, want ze zijn goedkoop.
Die dame bood drie dvd's aan, voor vijf dollar. Dat is een goeie deal.
Ik ga er zes halen. Dan heb ik er zes voor tien. Snap je?
Drie voor vijf, twee keer.
Vrij simpel, toch?
Maar de dame begreep haar eigen deal niet.
Ik ging naar haar toe: 'Ik wil deze dvd's.'
'Hoeveel heb je er?'
'Zes.'
'Je weet dat het drie voor vijf is, toch?'
'Ja, dat weet ik.
Zes voor tien.'
Toen zei ze: 'Nou…
…vooruit dan maar.'
Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Ze moest niet denken dat ik haar nepte, dus ik zei: 'Het is je eigen deal.
Maar dan twee keer.'
Het leek me geregeld.
Kan gebeuren, ik krijg ze voor tien. Maar toen hoorde ik haar rekenen.
En ik verzin dit niet. Ik hoorde:
Ze deed haar ogen dicht…
Ze zei: 'Goed, dat is dan 15 dollar.'
'Ik probeer niet eens te onderhandelen. Dit is je eigen deal.
Drie voor vijf, maar dan twee keer.
Als je wilt, koop ik deze drie, en dan doe ik deze pet af…
…en koop ik de andere drie.'
En dat werkte. Snap je?
Het werkte. Oké, we vermaken ons best.
Ooit in een winkel met cash betaald, dat ze je geld controleerden met die pen…
…en je cash terug geven als wisselgeld?
Ik zeg altijd: 'Mag ik die pen even?
Jij vertrouwt mij niet, ik jou niet.
Het is maar een briefje van één, weet ik.
Ik ga hier niet weg met valse briefjes van één.'
We vermaken ons best.
Ik droeg vroeger veel NASCAR-shirts.
Daar is niets mis mee, maar ik droeg er zo veel…
…dat als ik me netjes moest kleden…
…ik mijn nieuwste NASCAR-shirt aankreeg van m'n moeder.
'Niet echt netjes.'
'Ja, dat weet ik.
Doe hem in je broek.'
Want dat verandert de zaak.
Van 'automonteur' wordt het ineens 'kerkganger'.
Dat doet m'n vader nog steeds. In de broek, en strak ook.
Heel strak. Hij maakt een v-hals van een coltrui.
Het T-shirt komt zijn pijpen weer uit.
Je ziet borsthaar door het shirt.
Hij is fan van de Universiteit van Alabama.
Hij stopt zijn shirt zo strak in, dat je alleen 'universiteit' ziet.
Fan van studeren an sich.
Dat is hij niet. M'n pa lachte me eens uit omdat ik las.
Niet hoe ik las, maar omdat ik las.
'Mijn kinderen lezen geen boeken.'
Dus ik ben gestopt…
…en begon met drugs, snap je?
We vermaken ons best.
Ik heb nooit gestudeerd, misschien hadden jullie dat al door, maar…
Vooral omdat het geld kostte.
Als ik op m'n 18e genoeg geld had om te gaan studeren, boerde ik al goed.
Het is niet voor alles nodig.
Ik wist niet wat ik wilde doen, maar zo zit het.
Wil je dokter of advocaat worden, ga dan studeren.
Voor wegen en huizen bouwen hoeft 't niet. Komen we wel uit.
Abraham Lincoln bouwde een huis. Heeft hij gestudeerd?
Geen idee.
Ik weet niet eens zeker of hij een huis heeft gebouwd.
Dat zeggen mensen gewoon.
En dat bouwspeelgoed is naar 'm genoemd.
Snap je? Jullie hebben hem.
We vermaken ons best.
Het leukste aan wonen in een stacaravan waren de tornado's.
Snap je? Want dan mocht ik eruit.
Dan mocht ik een tijdje naar een echt huis, heerlijk.
'Kijk al die bakstenen eens.'
Ik zie ze normaal alleen door de ruit komen…
…met een briefje.
'Maai je gras.'
Zo gaat dat bij de Vereniging van Mobiele Eigenaren.
We vermaken ons best.
Ik woon nu in Nashville. In december was er een tornado-alarm.
Op de radio vertelden ze wat je moest doen aan de hand van het soort huis dat je had.
'Heb je een huis met een kelder, ga dan de kelder in.
Heb je een huis zonder kelder, ga dan de badkamer of een kleine kamer in.
En als je in een woonwagenkamp woont…
…ga dan naar het huis van de buren, of ga buiten in een greppel liggen.'
Het officiële journaal.
'Luister, we weten het ook niet.
Je hebt gewoon slechte beslissingen genomen.
Red je ermee, wij kunnen je niet helpen.
Het regent inderdaad, en die greppel staat straks vol water…
…maar ga erin liggen.
Het is inderdaad december. Het wordt fris.
Je wordt vast ziek. Maar ga erin liggen.
We weten dat je daar geen radio hebt…
…dus je weet niet wanneer het veilig is. Maar blijf maar buiten zolang het regent.
En ga erin liggen.'
Leuk, die andere optie. 'Ga naar het huis van de buren.'
Ik weet niet wat ze van het kamp weten…
…maar in elk woonwagenkamp waar ik woonde, hadden de buren ook een stacaravan.
Misschien verzamelen in eentje.
Dat die dan zwaarder is.
Als we buren met een huis hadden, waren we daar vast niet zo welkom.
Kom binnen, kijk goed wat we allemaal hebben.
Raken we het nu niet kwijt, halen jullie het wel op.
Je schoenen uitdoen voor je binnenkomt, ken je dat?
Kom je bij iemand: 'Kom binnen. Wil je je schoenen even uitdoen?'
'Nee. Ik ga wel naar huis.
Had dat gezegd toen je belde, dan was ik niet gekomen.'
Ik zit daar in m'n sokken, alsof we yoga gaan doen.
Dan zeggen ze: 'Namasté'. 'Nee, ik ga weg.'
Maar we waren niet echt arm vroeger.
We hadden gewoon niet alles. Ik heb nooit ijs gehad.
Mijn moeder schonk melk in een kom, riep me, en zei dan: 'Ja…
…nou ben je te laat.
De volgende keer dat ik je roep, kom je wel meteen.'
'Ik lag buiten in de greppel.'
'Je hebt toch niet je nieuwe wolvenshirt aan?
Daar heb ik goed geld voor betaald.'
M'n ouders scheidden toen ik twee was.
Ze vochten om de voogdij, m'n moeder verloor.
Dus ik moest bij haar gaan wonen.
Dat is echt waar.
We vermaken ons best. Deze gast vindt het leuk.
We vermaken ons best.
Ouders zijn nu anders dan toen ik opgroeide.
Zeker wat huisdieren betreft.
Ouders van nu zeggen: 'We moeten met de kat naar de dierenarts.'
Toen ik opgroeide, zei mijn vader: 'We hebben geen kat meer.'
En die kat was weg.
Ik werd niet eens kwaad. 'Ik hoop dat we er nog een krijgen.'
'We zien wel wat aan komt lopen.'
Wij hadden geen huisdieren, maar natuurgevangenen.
Als er een hond kwam aanlopen, ging hij aan de ketting.
We hadden twee weken lang een vreselijk valse kat.
Het bleek een buidelrat.
Ik zei toch dat we niet lazen?
Er was toen ook geen internet.
We vonden het gewoon een raar ras.
Ooit een buidelrat gezien? Volgens mij hoor je ze niet te zien.
Absoluut ontworpen voor de nacht.
Met elke levende buidelrat die ik ooit heb gezien, had ik oogcontact.
Dan zei die buidelrat tegen me:
'Je hoort hier nu niet te zijn.
Dit uiterlijk is niet mijn keus.
Dit is mijn tijd.
Ik ben je vuilnis aan het opeten.
Geef me tenminste even wat privacy.'
Kom je wel eens bij iemand, waar een hond naar je blaft…
…en gromt en dat diegene zegt: 'Hij bijt niet'?
'Hoezo denk je dat?
Omdat hij het nooit heeft gedaan? Misschien doet hij het vandaag.
Want het lijkt of hij wil bijten.'
Dan zeggen ze: 'Hij likt je hoogstens dood.'
'Zei je dood?
Wie had het over doodgaan?
Ik was bang gebeten te worden. Hoezo begin je over de dood?'
Het is een vreemd idee, want de hond lijkt je te willen bijten.
Alsof je bij iemand komt en er een man met een mes staat…
…die dit doet…
…en diegene zegt: 'Hij steekt je niet neer.
Maar misschien likt hij je dood.
Hij wordt zo wel rustig.
Hij is gewoon geen mensen gewend.'
Goed. Dank jullie wel, ik waardeer het.
Bedankt.+
Ondertiteld door: Martijn Beunk