‪(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)
‪ทุกท่านครับ ‪ขอเสียงต้อนรับจาเนลล์ เจมส์สุดฮา!
‪ไง!
‪ส่งเสียงให้ฉันเหรอ
‪ขอบคุณ
‪พวกคุณมีพลังเยอะขนาดนี้ได้ยังไง ฉันเหนื่อยมาก
‪นอกบ้านมันเหนื่อยมาก ‪แต่พวกคุณช่าง… ฉันปลื้มจริงๆ
‪เราอยู่นอกบ้านนะทุกคน
‪มันค่อนข้าง… นึกออกไหม
‪ใช่ไหม นอกบ้าน
‪เราวาดฝันมันขึ้นมา
‪เราวาดฝันมันขึ้นมาในหัวเรา ‪ตอนที่เราอยู่ในบ้าน ใช่ไหม
‪ให้ค่ามากไปหน่อย
‪เหนื่อยนิดหน่อยอย่างที่บอก นึกออกไหม
‪พวกเขาวาดฝันขึ้นมา พวกเขาโกหก ‪บอกว่ามันจะเป็นงานฉลองใหญ่!
‪พวกเขาพูดแบบนั้น
‪งานนี้จะเป็นยุค 20 เลยละ
‪พวกเขาพูดแบบนั้น
‪มีแต่การกลายพันธุ์และการต่อสู้กันบนเครื่องบิน
‪ตอนนี้คนที่ขึ้นรถเมล์ก็ขึ้นเครื่องบินแล้ว
‪นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น ชาวรถเมล์ก็มา
‪สายการบินได้รับความเสียหายในช่วงกักตัว
‪พวกเขาบอกว่า "พวกคุณอยากไปกาโบ ‪ตั๋วไปกลับ 20 ดอลลาร์ไหม"
‪ชาวรถเมล์เอาด้วยทันที
‪จัดกระเป๋าลายพรางทันที
‪แล้วเหินฟ้าเลย นึกออกไหม
‪เราทุกคนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪กับขนส่งของเกรย์ฮาวด์
‪ตอนนี้มันเกิดขึ้นที่ความสูง 30,000 ฟุตแล้ว
‪มันเกิดขึ้นแล้ว น่าเบื่อที่สุด
‪ทุกคนกำลังหาเรื่องเบโซส์ที่เขาขึ้นจรวด
‪แต่เขารู้ว่าเราต้องอยู่เหนือชาวรถเมล์ให้ได้
‪นั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป
‪เขากำลังทำ "แอมะซอนแอร์" บ้าบอคอแตกอยู่
‪ฉลาดมาก
‪เขาไม่ได้ไปอวกาศหรอก
‪ใช่ไหม เขาไม่ได้ไปอวกาศ
‪ฉันไม่ชอบเลยที่คนรวยเอาแต่พูดเรื่องบ้าๆ
‪แล้วเราก็ควรเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง ‪เพราะพวกเขามีเงิน
‪เขาไม่ได้ไปอวกาศ
‪ถ้าฉันคิดผิดก็บอกนะ อวกาศคือ…
‪นั่นคืออวกาศ ใช่ไหม
‪นั่นคือการไปอวกาศ ใช่ไหม
‪ฉันนี่แบบว่า…
‪"นก!" เขาไม่ได้ไปอวกาศ
‪นั่นไม่ใช่…
‪ฉันไม่ชอบเลย เขาโกหก
‪ฉันไม่ได้ทำอะไรในช่วงกักตัวเลย ‪ไม่ได้ทำอะไรเลย
‪ไม่ได้พัฒนาตัวเอง ไม่ได้อ่านหนังสือ
‪ไม่ได้หัดเล่นดนตรี ไม่ได้ทำเลย
‪ฉันคิดว่าฉันกำลังจะตาย ทำไมต้องทำอะไรด้วย
‪ทำไมต้องทำอะไรด้วย
‪หลายคนบอกว่า ‪"คุณต้องเขียนมุกตลกเยอะมากแน่เลย"
‪"ไม่ ฉันไปคัดตัวเพื่อพบพระเยซู ไม่มีใคร…"
‪อ่านไบเบิลแบบสติแตก พูดเรื่องอะไรของคุณ
‪ใครที่เลิกกักตัวแล้วพัฒนาขึ้น คนนั้นเป็นโรคจิต
‪ถ้าสมองคุณไม่ได้กรีดร้อง ‪อยู่หลายเดือนเหมือนสมองฉัน คุณก็…
‪ฉันเป็นนะ
‪คุณเคยพยายามหลอกพระเจ้าด้วยสมองคุณ
‪และทำเหมือนคุณอ่านไบเบิลตลอดเวลาไหม
‪"พร้อมเมื่อไหร่บอกนะคะ พระเจ้า" นั่นแหละฉัน
‪นั่นคือฉันในช่วงกักตัว แบบว่า ‪"บ้าชะมัด พร้อมตายแล้วพวก"
‪โรคนี้มันน่ากลัวมาก
‪ฉันเคยรักพระเยซู รู้ไหม
‪ฉันเคยรักพระเยซู
‪พระเยซูผมสีน้ำตาลตาสีฟ้าน่ะ นึกออกใช่ไหม
‪นึกออกใช่ไหม ที่มีกล้ามท้องน่ะ
‪พระเยซูฟิตเปรี๊ยะ
‪คุณก็รู้ว่าฉันพูดถึงอะไร ฉันเคยรักพระเยซู
‪ฉันมาจากหมู่เกาะ ‪เราเลยนับถือพระเยซูผิวขาวมาก
‪และยายฉัน
‪มีรูปพระเยซูผิวขาวบนผนังทุกด้านของบ้าน
‪ถ้าคุณอึอยู่ พระองค์ก็จะมองคุณอยู่
‪มันแปลกมาก
‪แต่ฉันจำได้ว่ายาย ‪มีรูปพระเยซูรูปใหญ่อยู่ในห้องนั่งเล่น
‪มีวันหนึ่งฉันนั่งจ้องรูป ‪แล้วยายก็เดินมาข้างหลังฉัน
‪ยายบอก "ใช่แล้ว อย่าลืมเชียว
‪พระเยซูเฝ้ามองคุณอยู่เสมอ"
‪และฉันแบบว่า "ตายแล้ว"
‪หยุดนะ พระเยซู
‪ตายแล้ว
‪เป็นศาสนาที่ห่วยแตกจริงๆ
‪ทำไมพระเยซูถึงหล่อเบอร์นี้
‪ประเด็นคืออะไร ฉันไม่เข้าใจ ‪พวกเขาบอกเราว่าอย่าคิดเรื่องเซ็กซ์
‪แล้วนี่เราต้องจ้องพระเจ้าสุดเซ็กซี่ทุกวันอาทิตย์
‪มันบ้ามาก
‪"จงคุกเข่าแล้วก็บูชาฉัน" ‪"อย่าถือสานะถ้าฉันทำ"
‪กล้ามท้องหลังอายุ 30 นั่นคือพระเจ้า…
‪ควรค่าแก่การสรรเสริญ
‪ฉันชอบการกักตัว ฉันชอบทุกอย่าง
‪ฉันชอบอยู่ในบ้าน
‪ฉันชอบหน้ากาก ไม่รู้ว่าทำไมคนอื่นถึงได้
‪รีบร้อนอยากถอดมัน
‪ฉันชอบการไม่เปิดเผยตัวตนของหน้ากาก
‪ฉันไม่ได้โด่งดังแต่ก็ไม่อยากคุยกับใครอยู่ดี
‪ฉันชอบมาก คุณใส่หน้ากาก ใส่แว่นกันแดดสีเข้ม
‪คุณก็เป็นอเวนเจอร์บนท้องถนนแล้ว ‪จะอารมณ์เสียทำไม
‪ไม่มีใครรู้หรอก ‪ว่าคุณจะไขคดีอาชญากรรมอะไรได้
‪เซ็กซี่ดีออก
‪ฉันจะคิดถึงการที่ผู้ชายพยายามคิดว่า ‪ฉันสวยไหมโดยดูจากหน้าผากอย่างเดียว
‪นึกออกไหม
‪เจ๋งดีนะ
‪พยายามคำนวณสัดส่วนของหน้าผากกับคิ้ว
‪นึกออกไหม มันช่าง…
‪ฉันจะคิดถึงการเจอเพื่อนบนถนน
‪แล้วไม่พูดอะไรกันเลย
‪"เมื่อกี้เธออยู่ที่ร้านทาร์เก็ต" "ไม่…"
‪การเม้าท์มอยไม่มีอีกแล้ว ใช่ไหม
‪ในที่สุดก็ถึงคราวอวสานการเม้าท์มอย
‪กับเพื่อนเลิฟสุดซี้ของฉันทั้ง 5 แสนคน
‪แต่เราก็ทำได้
‪เราทำ… อย่า…
‪แคร์ตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว เราฉิบหายแล้ว
‪แคร์ตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว อย่ามาร้อง "โธ่"
‪อย่ามา "โธ่"
‪เราฉิบหายแล้ว ถ้าโควิดคือบททดสอบของมนุษย์
‪ก็สอบตกอย่างแรง
‪ไม่ใช่เหรอ ในนี้มีใครทำอาชีพสำคัญไหมคะ ‪ครู พยาบาล
‪ไม่รู้ว่าคุณไม่แทงคอในสถานการณ์แบบนี้ได้ไง
‪เราปฏิบัติกับคนทำอาชีพสำคัญแย่มาก
‪พวกเขาบอกว่าฮีโร่ไม่ใส่ผ้าคลุม ‪ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ใส่ชุดพีพีอีด้วย
‪เราให้คนพวกนี้ใส่ถุงขยะและหน้ากากกระดาษ
‪มันเหลือเชื่อมาก
‪ดังนั้นถ้าคุณเริ่มแทง… ‪ก็ไม่เป็นไรถ้าคุณจะมาเพื่อแทง
‪ถ้านี่คือเรื่องมหาศึกชิงบัลลังก์
‪คนทำอาชีพสำคัญจะเป็นแนวหน้าในสงครามที่…
‪โดนธนูยิงใส่
‪เราถีบพวกคุณออกไป ‪"ออกไปซิ ดูว่าเป็นไงบ้าง"
‪"เอาอาหารไทยกลับมาฝากด้วยนะ"
‪ทำให้เศรษฐกิจดำเนินต่อไปด้วยตัวฉันเอง
‪ด้วยความยินดี
‪ซื้อทุกอย่าง ฉันซื้อของเยอะมาก
‪เกิดมาไม่เคยซื้อเสื้อผ้ามากขึ้น ‪เพื่อจะไปไหนน้อยลงเลย
‪ฉันคิดว่าฉันจะไปไหนเหรอ
‪ทุกคนซื้อของ ‪เพื่อคนที่พวกเขาคิดว่าพวกเขาจะเป็น
‪เมื่อเลิกกักตัว
‪ใช่ไหม ฉันคนใหม่
‪ใช่ไหม
‪ฉันคิดว่าฉันคนใหม่คงเป็นโสเภณี
‪ฉันซื้อยกทรงไร้โครงมา
‪ยกทรงไร้โครง กางเกงสั้นเสมอหู ‪ทุกอย่างของปี 2021
‪เรากำลังใช้ชีวิตกัน
‪ฉันได้ใช้เวลากับลูกๆ จัดว่าดี
‪ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยได้อยู่กับลูกเท่าไหร่
‪ไม่ได้อยู่กับลูก ฉันอยู่ตามถนน นึกออกไหม
‪ปล่อยมุกพวกนี้ และ…
‪ก็เลยดีที่ได้ใช้เวลากับพวกเขา
‪นั่นเป็นส่วนที่ฉันชอบที่สุดของการกักตัว ‪จำช่วงแรกๆ ของการกักตัวได้ไหม
‪เราได้เห็นคนดังทั้งหลายเจอลูกๆ เป็นครั้งแรก
‪จำได้ไหม
‪คนที่คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีลูกก็เต้นกับลูกในติ๊กต็อก
‪เด็กงง "ใครวะเนี่ย"
‪มะขิ่นอยู่ไหน
‪ฉันมีลูกชายวัยรุ่นสองคน
‪ฉันเลยรู้สึกสงสารพวกเขามาก
‪วัยแห่งการชักว่าว นึกออกไหม
‪แล้วอยู่ๆ ฉันก็อยู่บ้านตลอด 24 ชั่วโมง
‪พยายามเป็นแม่ที่สนุก ชดเชยเวลาที่เสียไป
‪พวกเขาเลยเกลียดฉันมาก นึกออกไหม
‪เตะประตูตลอดเวลา "คืนดูหนัง!"
‪ทำอะไรกันอยู่ หยุดเลย ‪เราจะไปดูอัศจรรย์วิญญาณอลเวงที่ห้องใต้ดินกัน
‪นั่นแหละฉัน
‪"ทายซิว่าใครซื้อจิ๊กซอว์มา" ฉันนี่แหละ
‪พวกเขาเกลียดฉันเข้าไส้
‪ได้รู้เรื่องของพวกเขาเยอะเลย ‪ลูกชายคนเล็กของฉันมีจู๋แล้ว
‪ไม่เคยรู้มาก่อนเลย
‪ฉันไม่เคยรู้ว่าเขามีจู๋
‪พวกเขาบอกว่าคุณกะพริบตาแล้วพลาดไป ‪ฉันไม่รู้ว่าเขามีจู๋
‪ฉันนั่งอยูที่ขอบเตียง
‪แล้วเขาวิ่งผ่านไปจากห้องน้ำ…
‪ฉันเดาว่าเขาลืมผ้าเช็ดตัว และฉันแบบว่า
‪"นั่นมันอะไรกัน"
‪ฉันนี่อึ้งไปเลย
‪นั่นคือจู๋นะ อะไรเนี่ย
‪อะไรเนี่ย
‪นั่นคือจู๋ที่ต้องมีงานทำ
‪โอเคไหม
‪มีจู๋แบบนั้นแล้วเดินไปเดินมา ‪โดยไม่มีรายได้ไม่ได้หรอก ดูหมิ่นกันเกินไป
‪เขาเคยมี "ปิกาจู้"
‪ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็นมัน มันคือปิกาจู้
‪ตอนเปลี่ยนผ้าอ้อม คุณดีดปิกาจู้เหมือนดีดกีตาร์
‪ในนี้ไม่มีคนเป็นพ่อแม่เหรอ
‪นั่นคือส่วนที่ดีที่สุดของการมีลูกชาย
‪เล่นกับปิกาจู้ บางครั้งเราก็ทำเหมือนที่หยุดประตู
‪ที่ฉันจะบอกคือฉันภูมิใจในตัวเขา ‪เขากำลังสนุกอยู่
‪ภูมิใจในตัวเขา
‪จู๋ใหญ่เหมือนแม่เขาเลย
‪เขากำลังสนุกอยู่ นั่นคือลูกฉัน
‪นั่นคือลูกฉัน
‪จับได้ว่าลูกชายคนโตดูหนังโป๊ ซึ่ง…
‪นี่คือเหตุผลที่ฉันไม่เคยอยู่ด้วย ‪ใครจะอยากรับมือ…
‪ช่างเถอะ ประเด็นคือ…
‪เขาดูหนังโป๊ และอย่างที่บอก เขาเป็นวัยรุ่น…
‪ฉันเลยไม่อยากทำให้เขารู้สึกอึดอัด ‪ทำให้เขาคิดมาก
‪ฉันคิดบวกเรื่องเพศ
‪ไม่ใช่แค่ผู้หญิงผิวขาวที่เป็นแบบนี้ เข้าใจใช่ไหม
‪ไม่ใช่
‪สมัยสาวๆ ฉันก็ปลดปล่อยหัวนมนะ
‪ฉันเลยไม่อยากทำให้เขารู้สึกอึดอัด
‪ฉันว่าฉันรับมือได้ดี
‪สิ่งที่ฉันทำคือ ฉันเดินผ่านไปและพูดว่า
‪"แม่เคยดูแล้ว" แล้วก็เดินต่อ
‪คุณแม่สุดเจ๋ง ฉันรับบทเป็นคุณแม่สุดเจ๋ง
‪"แม่เคยดูแล้ว"
‪แล้วเดินต่อ
‪แล้วฉันก็เดินกลับมาบอกว่า ‪"ช่วยดูหนังคนดำได้ไหม"
‪"ทำบ้าอะไรของลูกน่ะ"
‪ฉันคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาดูหนังโป๊อยู่
‪ถ้าไม่ใช่เพราะผิวขาวโอโม่พุ่งออกมาจากไอแพด
‪ถ้าเขาดูหนังคนดำ ตอนนี้เขาคงไม่มีปัญหาหรอก
‪"ทำอะไรของลูกน่ะ"
‪"แม่จะส่งคำแนะนำให้ทางแอร์ดร็อปนะ
‪เพราะนี่คือครอบครัวหนังโป๊คนดำ"
‪"ลูกกำลังทำลายสิ่งที่แม่สืบทอดมา"
‪"ทำอะไรของลูกน่ะ"
‪"คิดว่านี่มันคืออะไรกัน"
‪เวลาฉันคิดถึงลูกๆ และเรื่องเพศของพวกเขา
‪ฉันไม่สนว่าพวกเขาจะเป็นเกย์หรือชอบผู้หญิง
‪ฉันไม่สนเรื่องนั้น ‪ฉันแค่ไม่อยากให้พวกเขาประหลาด
‪ไม่อยากให้พวกเขาประหลาด ‪และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
‪เมื่อเด็กๆ เข้าอินเทอร์เน็ต ‪และเห็นอะไรๆ เร็วเกินไป
‪และเมื่อสมองของพวกเขา… ‪จุดประสานประสาทมันประสานกัน
‪แล้วคุณก็กลายเป็นคนประหลาด
‪เขากลายเป็นคนที่เห็นเท้า ‪แล้วเกิดอารมณ์ เข้าใจใช่ไหม
‪อะไรกัน
‪ฉันไม่ได้อยากวิจารณ์รสนิยมทางเพศนะ ‪แต่อันนี้มันแย่สุด
‪คุณเคยคบกับคนที่เห็นเท้าแล้วเกิดอารมณ์ไหมล่ะ
‪"ขอดูดนิ้วเท้าหน่อย"
‪"คุณขา!"
‪"ถ้าคุณไม่ไปหาตามใต้สะพาน…"
‪"ช่วยหยุดได้ไหม ให้ตายสิ"
‪ฉันก็ยอมให้เขาดูดนะ
‪แต่ฉันก็ตัดสินตลอดเวลา นั่นคือที่ฉันจะบอก
‪ไม่ใช่ลูกฉัน
‪ฉันไม่อยากให้ครอบครัวฉันมีคนคลั่งเท้า
‪หรือเขาอาจกลายเป็นเด็กที่ไม่ชอบเข้าสังคมก็ได้
‪เป็นเด็กที่ไม่กล้าคุยกับสาวๆ ‪และเดี๋ยวนี้พวกเขาก็เย่อกับชะนีหุ่นยนต์แทน
‪ฉันเคยเห็นในสารคดี
‪ฉันดูสารคดีทุกเรื่อง ฉันอยู่บ้านมาปีครึ่งนะ
‪หุ่นยนต์กำลังหลั่งไหลเข้ามา
‪"หลั่ง" แต่นั่นแหละ ประเด็นคือ…
‪แหม!
‪หุ่นยนต์กำลังหลั่งไหลเข้ามา
‪พวกมันทันสมัย ดูเหมือนผู้หญิงเปี๊ยบ
‪น้ำหนักก็ไม่ขึ้นเพราะพวกมันไม่กินเบเกิล
‪พวกมันสมบูรณ์แบบ ซึ่งก็ดี ให้พวกมันมาเลย
‪แต่ปัญหาของฉันกับหุ่นยนต์คือ
‪ทุกครั้งที่มีการพัฒนาเรื่องเพศสำหรับผู้ชาย
‪มันจะมีน้ำเสียงแบบนี้เสมอ
‪"ผู้หญิงควรระวังให้ดี"
‪"พวกคุณควรทำตัวดีๆ นะ จะโดนแทนที่แล้ว"
‪"ผู้ชายจะไม่ต้องการคุณ" ‪ซึ่งฉันแบบว่า "เมื่อไหร่ยะ ให้ไว ไปเลย!"
‪"ไปเลย ไปเอากับหุ่นยนต์เลย"
‪"อย่ามายุ่งกับเรา เมื่อไหร่จะเป็นแบบนั้น"
‪"เลิกเอาความสุขมาขู่ฉันซะที"
‪"พูดอะไรของคุณน่ะ ไปเย่อกับหุ่นยนต์เลยไป"
‪ผู้ชายนี่พิลึกจริงๆ
‪ผู้ชายนี่พิลึกจริงๆ ฉันก็มีดิลโด้ย่ะ ‪แต่ฉันไม่เอาหน้าไปติด
‪พวกคุณเป็นอะไรเนี่ย
‪ลูกฉันรับมือกับการกักตัวได้ดีมาก
‪ภูมิใจในตัวพวกเขามาก
‪ลูกชายคนโตของฉันเป็นนักกีฬา
‪และเขาไม่ได้เล่นกีฬาเลย
‪เขาไม่ได้คุยกับเพื่อนๆ โดนตัวสาวๆ
‪ทุกอย่างที่เด็กวัยรุ่นชายอยากทำ ‪เขาไม่ได้ทำสักอย่าง
‪พวกเขารับมือได้ดี พวกเขาสวมหน้ากาก
‪ไม่ใช่แค่พวกเขา ทุกคนในกลุ่มเพื่อนของเขา
‪พวกเขาเว้นระยะห่างทางสังคม ‪พวกเขาทำสิ่งที่ต้องทำ
‪มันก็เลยบ้ามาก
‪ที่เห็นพวกผู้ใหญ่เสียสติ
‪เพราะไปร้านชิลีไม่ได้สองสามเดือน
‪และทุกคนพยายามทำเหมือนมันผ่านมานานมาก
‪ซึ่งไม่ใช่
‪ฉันรู้ว่าที่นี่อาจมีคนที่ ‪ชอบกินหอมทอดบานฉ่ำมาก แต่…
‪และฉันรู้ว่าร้านที่ว่าไม่มีขาย ‪แต่พวกเขาก็สมรู้ร่วมคิดกันอยู่ดี ประเด็นคือ…
‪ประเด็นคือเราไม่รู้จักเสียสละ และมันแย่มาก
‪ประสบการณ์ทั้งหมดนี้ทำให้หมดกำลังใจ
‪ไม่ใช่ว่าฉันศรัทธาในตัวพวกเราหรอกนะ
‪แต่มันแย่กว่าที่คิดซะอีก
‪เราไม่รู้จักเสียสละกัน
‪จำตอนที่เราโกรธฝรั่งเศสได้ไหม
‪ฉันพูดว่า "เรา" แต่หมายถึงคนขาวน่ะแหละ ‪แต่เราโกรธฝรั่งเศส
‪จำตอนที่เราโกรธฝรั่งเศสได้ไหม ‪พวกเขาพูดว่า "ฝรั่งเศสระยำ"
‪"เฟรนช์ฟรายส์ระยำ" จำได้ไหม ‪แล้วเราเลิกกินเฟรนช์ฟรายไหม
‪ไม่ พวกเขาแค่เปลี่ยนชื่อเป็น "อิสระฟรายส์"
‪พวกเขาเลิกกินมันฝรั่งไม่ได้ ‪อยู่สองเดือนเลยด้วย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪มีเกย์ไปที่ร้านชิกฟิเลทุกสัปดาห์ ‪แบบว่า "แต่นักเก็ต…"
‪"ซอสโพลีนีเซียน"
‪"อย่างกับคุณอยู่ที่นั่นงั้นแหละ"
‪ไอ้พวกกระจอก เพี้ยนมาก
‪มีเรื่องเกิดขึ้นมากมายในช่วงเวลาสั้นๆ
‪ทำไมพวกคุณไม่สติแตกกัน ฉันสติแตกนะ
‪ดูออกไหมว่าฉันมีพลัง ‪บนเวทีนี้หลังกักตัว ฉันเป็นบ้า แต่…
‪มันมีเรื่องเยอะมาก เกิดเรื่องขึ้นเยอะมาก
‪รัฐบาลบอกว่า ‪"รีบบอกพวกเขาเรื่องเอเลี่ยนเลย"
‪มันเกิดขึ้นจริงๆ!
‪มันเกิดขึ้นจริงๆ
‪พวกเขาหลุดปากพูดออกมาในนั้น
‪"แต่นั่นแหละ มันคือเรื่องจริง" ‪พวกเขาทำแบบนั้น
‪และมันแย่มากเพราะฉันชอบเอเลี่ยน
‪และฉันพลาดมันไป ‪เพราะมัวแต่ยุ่งกับการฆ่าเชื้อยาฆ่าเชื้อของฉัน
‪มันมากเกินไป
‪ฉันเสียพี่ชายไประหว่างการกักตัว
‪ไม่ใช่เพราะโควิด ‪ตอนนี้เขาเป็นนักทฤษฎีสมคบคิด
‪และไอ้มืดนั่นหายไปแล้ว
‪เขาอาจจะตายด้วย ฉันไม่รู้ว่าหมอนั่นมันเป็นใคร
‪การคุยกับเขามันน่าเบื่อ
‪ฉันไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไร
‪นักทฤษฎีสมคบคิดต้องการอะไร ‪ฉันไม่รู้ว่าจะจัดการกับเขายังไง
‪ทุกอย่างที่เขาพูด ฉันจะพูดว่า "เธอพูดถูก" ‪ฉันว่านั่นคือสิ่งที่พวกเขาต้องการ
‪พวกเขาแค่อยากถูกมั้ง
‪การคุยกับเขามันน่าเบื่อ ในนี้มีคิวอะนอนไหม
‪เป็นไปไม่ได้ แต่นี่คือสิ่งที่ฉันชอบที่สุด
‪พวกเขาอยู่ทุกที่
‪นี่คือการสมคมคิดคิวอะนอนที่ฉันชอบที่สุด ‪ที่ฉันตามอยู่ตอนนี้
‪และฉันตามทุกทฤษฎีเพราะมันตลกมาก
‪เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เป็นทรัมป์อยู่ในทำเนียบขาว
‪เป็นโจ ไบเดนที่มาเปลี่ยนหน้า…
‪กับทรัมป์ และที่จริงคนที่อยู่ในทำเนียบขาว ‪คือทรัมป์ที่ใส่หน้ากากไบเดน
‪หรืออะไรแบบนั้น
‪และมันไม่มีคนบ้าบนทางเท้าสักคนที่เชื่อเรื่องนี้
‪นี่คือครูและทนาย
‪แต่คนที่อยู่ข้างหลังคุณในร้านขายของชำเชื่อ
‪หมดหัวใจเลยด้วย และ…
‪ไม่รู้คุณจำผู้หญิงที่โดนลิงกระชากหน้าได้ไหม
‪มีใครจำได้ไหม
‪ผู้ได้รับการปลูกถ่ายใบหน้าคนแรก
‪พวกเขาเปิดเผยที่ไหน ‪ในรายการชื่อโอปราห์ วินฟรีย์
‪ไม่รู้ว่าคุณจำได้ไหม
‪ตอนที่พวกเขาเปิดเผยเรื่องนี้…
‪จำได้ไหม พวกเขาเปิดเผยมัน
‪คนไม่กล้าปรบมือด้วยซ้ำ คนไม่รู้…
‪พวกเขาไม่แน่ใจ "นี่ทำเสร็จรึยัง ‪จะเปิดเผยอีกรอบไหม"
‪ภายใต้ใบหน้านั้น นางดูพังมาก
‪และคนเชื่อว่าเรามีเทคโนโลยีที่จะ…
‪พวกเขาคิดว่ามันเหมือนหนังที่ ‪จอห์น ทราโวลตากับนิโคลัส เคจเล่น
‪อย่างหมดหัวใจ
‪ฉันรับไม่ได้ แต่นั่นแหละ…
‪ประเด็นคือพี่ชายฉันเป็นคนน่าเบื่อ เข้าใจใช่ไหม
‪เขาเดินไปเดินมา "มีพวกใคร่เด็ก ‪ในร้านพิซซ่าในเพนซิลเวเนีย"
‪ซึ่งคลุมเครือมาก
‪พูดเรื่องอะไรเนี่ย หมายความว่าไง
‪"พิซซ่า…" พวกเขาแค่อยากเอาเรื่องนี้ใส่หัวคุณ
‪ทีนี้คุณเลยพูด "มีคนใคร่เด็ก…" ‪ทีนี้คุณเป็นคนบ้าแล้ว
‪นั่นคือสิ่งที่พวกเขาอยากทำ
‪"พวกใคร่เด็กในร้านพิซซ่าในเพนซิลเวเนีย"
‪ฉันบอก "โอเค ขอใส่รองเท้าก่อนนะ"
‪"ไปที่นั่นกัน"
‪"ไปช่วยเด็กๆ กัน" นึกออกไหม
‪จัดการให้ลุล่วง วางแผนลุยหน่อย
‪ฉันต้องการแค่นั้น
‪เขายังนั่งอยู่ที่เดิม ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับหมอนี่ดี
‪ฉันไม่รู้
‪ฉันถึงได้ชื่นชมพวกที่บุกอาคารรัฐสภา
‪ใช่ไหม พูดถึงการทำให้ลุล่วงน่ะ ใช่ไหม
‪พวกเขาทำแบบนั้น
‪พวกเขามีไอเดีย นึกออกไหม
‪แล้วพวกเขาก็ทำจนลุล่วง ต้องขอชื่นชม
‪พวกเขาบอกว่าคน 5,000 คน ‪บุกเข้าไปในรัฐสภา
‪คนขาว 5,000 คน…
‪บุกเข้าไปในรัฐสภา
‪อะไรนะ บ้าไปแล้ว
‪รู้ไหมว่าการรวมตัวคน 5,000 คน ‪มาทำอะไรมันยากแค่ไหน
‪การจองที่พักเป็นกลุ่ม
‪การติดรถไปด้วยกัน
‪ฉันไปเที่ยวกับเพื่อนสามคน ‪โดยที่กลับมาแล้วไม่เกลียดกันไม่ได้เลย
‪ล้อเล่นรึเปล่า 5,000 คนเนี่ยนะ
‪ห้าพันคนเนี่ยนะ
‪ฉันบอกว่า "หล่อน ‪ฉันบอกว่าอยากไปทะเล เมาปลิ้น
‪กินตับผู้ชายบ้างอะไรบ้าง ‪ทำไมฉันมาอยู่บนซิปไลน์เนี่ย"
‪"ฉันเกลียดหล่อนชะมัด"
‪"หล่อนเป็นอะไร นี่คืออะไร"
‪ไม่ใช่คนรักชาติพวกนั้น
‪ใช่ไหม
‪พวกเขาทำแบบนั้น
‪ทุกคนมีหน้าที่ จำได้ไหม
‪เป็นอีกเรื่องที่พวกเขาทำเหมือนผ่านมานานแล้ว
‪ฉันจำได้เหมือนเกิดขึ้นเมื่อวาน
‪ทุกคนมีหน้าที่
‪"นายตดใส่โต๊ะเพโลซีนะ"
‪ใช่ไหม "ฉันจะขี้ใส่ธง
‪เสร็จแล้วกลับไปเจอกันที่ร้านชิลี" ‪พวกเขาทำแบบนั้นกัน
‪ขอชื่นชมพวกเขาเลย
‪เป็นวันที่บ้ามากสำหรับคนดำที่ได้เห็นเรื่องแบบนั้น
‪ใช่ไหม ในนี้มีคนดำนิดเดียวเองเหรอ
‪เป็นวันที่บ้ามากที่ได้เห็นเรื่องแบบนั้น
‪คนดำมีความสัมพันธ์อันทารุณกับอเมริกา
‪มีบางอย่างเกิดขึ้น ‪แล้วพวกเขาบอกสิ่งที่ตรงกันข้ามกับเรา
‪ตอนนี้เรื่องราวของพวกที่บุกรัฐสภาคือ
‪นี่เป็นแค่การทัศนศึกษาของผู้ใหญ่…
‪สำหรับคน 5,000 คนที่อยากเรียนรู้ ‪เกี่ยวกับบรรพบุรุษของเรา
‪และใช้เวลาในดีซีดาวน์ทาวน์
‪นั่นคือสิ่งที่พวกเขาบอกเรา
‪ถึงเราจะเคยเห็นเหตุการณ์นั้นกับตาก็เถอะ
‪นึกออกไหม คุณคิดว่า…
‪เราดูเหตุการณ์นั้นทางทีวีอย่างใจจดใจจ่อ
‪คนดำเกิดความรู้สึกทุกรูปแบบ ใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- ใช่
‪ความรู้สึกแรก "พวกเขากำลังจะถูกยิง"
‪ความรู้สึกที่สอง "ยิงพวกมันเลยพวก"
‪"ยิงสิ!"
‪"ยิงเดี๋ยวนี้เลย!
‪ความรู้สึกที่สาม "พวกเขาไม่ยิงคนพวกนี้หรอก"
‪ความรู้สึกที่สี่ "ถ้านั่นเป็นฉันล่ะ ‪ถ้าฉันเป็นคุณล่ะ ถ้านั่นเป็นเราล่ะ…"
‪พวกเขาเล่นงานเราแน่
‪เราขอเงินชดเชย ‪พวกเขาทำไง กำจัดอานท์เจไมมา
‪ใครวะที่…
‪ขอแบบนั้น
‪ไม่มีใครคิดถึงอานท์เจไมมา ‪คนดำเลิกกินฟรุกโตสไปแล้ว
‪ฉันไม่รู้ว่า… เดี๋ยวนี้เรากินน้ำเชื่อมเมเปิลแล้ว ‪เกรดเอ เกรดบีก็ว่าไป
‪ทุกคนพูดถึงการยกเลิกวัฒนธรรม ‪แต่อานท์เจไมมาเป็นคนเดียวที่ถูกยกเลิก
‪พวกเขาพรากเธอไปเลยจริงๆ
‪เธอก็สนใจแค่เรื่องของเธอ ‪เป็นตัวแทนของผู้หญิงอ้วน
‪ไม่มีใครขอแบบนั้นเลย
‪น่าเบื่อจริงๆ
‪หลายอย่างเปลี่ยนไป
‪แต่ความมุทะลุของผู้ชายไม่เปลี่ยน
‪ฉันไม่คิดถึง
‪การพูดคุย การฟัง การมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชายเลย
‪บอกก่อนนะว่าฉันไม่ได้เกลียดผู้ชาย
‪ฉันรู้ว่ากำลังฮิต แต่ฉันไม่ได้เกลียดผู้ชาย
‪แต่ฉันมักจะยกประโยชน์ ‪แห่งความสงสัยให้กับพวกเขา
‪ฉันต้องเชื่อว่าพวกเขาไม่รู้
‪ว่าพวกเขาประหลาดและน่ากลัวแค่ไหน ‪ตลอดเวลาที่ผ่านมา
‪ฉันต้องเชื่อแบบนั้น ไม่งั้นฉันจะไม่ออกไปข้างนอก
‪ฉันรู้สึกว่าผู้หญิงส่วนใหญ่ทำแบบนั้น
‪เราแบบว่า "ฉันรู้ว่าต้องมีคนดีๆ ‪อยู่บนโลกนี้บ้างแหละ"
‪ใช่ไหม เราคิดแบบนั้น จะได้ใช้ชีวิตต่อไปได้
‪"ฉันได้ยินว่าพี่สาวฉันแต่งงานกับคนดี"
‪"น้องชายเธอ เขาเป็นคนดี"
‪เราทำแบบนี้ เข้าใจใช่ไหม
‪"ฉันเคยได้ยินมาว่า… เขาตายแล้ว แต่ฉันรู้…"
‪ฉันเป็นนักแสดงตลก
‪ฉันใช้บริการอูเบอร์
‪ฉันกลับบ้านดึก บางครั้งก็ตีสาม ‪ช่างกล้าเนอะ ฉันรู้ แต่…
‪คนขับรถพวกนี้ ‪พวกเขาไปจอดรถหน้าบ้านตอนตีสาม
‪พวกเขาพูดว่า "คุณอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ"
‪ทำไมถึงพูดแบบนั้น ไม่รู้เหรอว่ามันน่ากลัว
‪ฉันเจอแบบนี้หลายครั้งเลย ‪"คุณอยู่ที่นี่คนเดียวเหรอ"
‪เงียบมาตั้ง 20 นาที ‪นี่คือสิ่งที่คุณเลือกจะพูดเหรอ
‪และเลือกพูดตอนนี้เนี่ยนะ
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย พวกเขาเปลี่ยนคุณเป็นคนโกหก
‪คุณต้องบอกว่า "เปล่า ฉันอยู่กับผัวอีกสองคน"
‪"และพิตบูลของเรา"
‪"เราเปิดโรงเรียนสอนพิตบูลนะ แวะมาได้"
‪มันแย่มากเพราะฉันรักอูเบอร์
‪มันคือวิธีที่ฉันแกล้งทำเป็นรวย ‪พอขึ้นรถปุ๊บก็สั่ง "ออกรถ"
‪ฉันชอบทำแบบนั้นมาก และพวกเขาก็ขับได้แย่มาก
‪ฉันอยากงีบในอูเบอร์ ‪แต่เรางีบในอูเบอร์ไม่ได้ ใช่ไหม
‪คนขับเป็นผู้ชาย สาวๆ รู้ดีนะ
‪หลับไม่ได้ กะพริบตายังไม่ได้เลย
‪นานๆ ทีฉันจะได้คนขับรถผู้หญิง
‪พอรูปโผล่มา ฉันเห็นหน้าผู้หญิง
‪ฉันแบบว่า จุดกัญชาเลย ‪ฉันจะพักผ่อน ฉันชอบมาก
‪ไม่ใช่กับคนขับรถผู้ชาย ทำแบบนั้นไม่ได้
‪คุณต้อง… นึกออกไหม
‪ต้องให้พวกเขาเห็นตาขาว นึกออกไหม
‪จะตื่นเฉยๆ ไม่ได้ ‪ต้องทำให้พวกเขารู้ด้วยว่าคุณตื่นอยู่
‪เลยต้องทำท่าทางและ… นึกออกไหม
‪ฉันชอบกดหน้าต่างขึ้นๆ ลงๆ
‪ฉันหนาวเหรอ ฉันร้อนเหรอ
‪สิ่งที่ฉันเป็นคือฉันตื่นอยู่
‪ต้องตดบ้างอะไรบ้าง "โอ๊ะ ฉันตดเอง"
‪"ฉันตดเอง ถ้าฉันเป็นคุณ ‪ฉันจะไม่แตะต้องฉันเลย"
‪"มีเนื้อติดมาด้วย"
‪"ข่มขืนฉันไม่ได้เลยนะ ฉันไม่สามารถจะ…"
‪ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
‪ฉันเคยเผลอหลับแค่ครั้งเดียว ‪โดยที่คนขับเป็นผู้ชาย
‪มันเกิดขึ้นแค่ครั้งเดียว ฉันถึงจำได้
‪เห็นได้ชัดว่าฉันหลับอยู่ และ…
‪คุณเคยได้ยินเสียงซีรีส์เรื่อง ‪ลอว์แอนด์ออเดอร์… ในหัวคุณไหม
‪ฉันคิดว่ามันมาจากวิทยุ มันชัดมาก
‪แล้วสมองฉันก็ตื่นตัว ‪แบบว่า "ทำอะไรของคุณน่ะ"
‪นึกออกไหม
‪และแน่นอนว่าเจ้าคนประหลาดนั่น ‪จ้องตาฉันเขม็งเลย
‪และเขาไม่มองไปทางอื่นเลย นั่นคือฆาตกร
‪ใช่ไหม นั่นคือฆาตกร
‪คนมีสติรู้ดี ถ้าโดนจับได้ว่าจ้องใครอยู่
‪"นี่ โทษทีนะ"
‪พวกเขาจะเขิน แต่ไม่ เขาแบบว่า…
‪นึกออกไหม และฉันอยู่ในนิวยอร์ก ฉันก็เลย…
‪นึกออกไหม แต่เขาไม่มองไปทางอื่นเลย
‪จ้องตากันสิบนาทีได้ในการนั่งรถครั้งนั้น
‪ฉันตดเพื่อเอาชีวิตรอดอยู่ที่เบาะหลัง มันบ้ามาก
‪ขอบคุณทุกคนมากค่ะ
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล