NETFLIX — PROGRAM KOMEDIOWY
Powitajcie brawami Marka Normanda z Nowego Orleanu!
Komedia, co? Dziś ją wam dostarczamy.
Dzięki. Miło tu być. Nastały dziwne czasy. Dzięki, mamo.
Jesteśmy zaszczepieni.
Ogarnęliście już to?
Super. Ja zaszczepiłem się przez neta. Zobaczymy, co z tego wyjdzie.
Widziałem paru gości, którzy szczepili się na ulicy.
Tak trzymać.
To chyba była druga dawka, bo jednego nieźle siekło.
No dobrze.
Przytyłem parę kilo podczas lockdownu. Jak pewnie każdy z nas.
Ciągłe zamawianie żarcia. Skończę z tym. Za dziecka byłem gruby.
Miałem męskie cycki.
Czy to nie dziwne, że tyjąc, wykształcamy kobiece części ciała?
Panie stają się po prostu grubymi babami.
I my też, jeśli przytyjemy.
Nie rozrastają nam się męskie narządy.
Ale nic w stylu: „Tammy wyhodowała sobie niezłe jaja”.
Bycie otyłym dzieckiem ma plusy. Kumple marzyli o macaniu cycków.
„No to macie farta”.
Nikt nie lubi męskich cycków. Dokładnie to zbadałem.
Nikt nie lubi owłosionego zwisu bez mleka, a jednak są legalne w całym kraju.
Grubas ściąga koszulkę w Clevelad? Luz. Zrobi to kobieta? Obnażanie się.
I te cycki wolimy, więc co jest?
Mamy dziwne prawo.
Kobiety nie mogą pokazywać cycków, a faceci już tak.
Kobieta karmiąca publicznie piersią? Full legal.
A facet? Bardzo nielegalne.
Dziwna sprawa.
Dla mnie kobiece cycuszki są jak trawka.
Fajne, nieszkodliwe, a jednak niezgodne z prawem.
Męskie są jak fajki. Obrzydliwe i odpychające.
Po chuj świecić nimi na plaży?
To błąd w prawie.
Co mnie szokuje? Moja dziewczyna ma cyce jak donice.
W ogóle kobiety wbijają do sklepu i mówią, że ich miseczka to B, C czy D.
Gdyby facet powiedział w sklepie, że ma rozmiar A, musiałby się zabić.
Po 20 minutach byłoby po sprawie.
Liścik samobójcy: „A minus za każdym razem”.
Ale pewne rzeczy muszą wybrzmieć.
Żartuję z otyłych w 2021 roku. Już mi się oberwało.
Ponoć użycie słowa „gruby” to jak znieważenie na tle rasowym.
A ja na to: „Być może, ale to jedyna zniewaga zmienna w czasie”.
Tyjesz i chudniesz, ale nikt nie powie: „Na święta robię się bardzo czarny”.
„Pora zrzucić trochę meksykańskości”.
Wszyscy żartujemy z grubych, ale nikt ich nie nienawidzi.
Nikt nie mówi: „Dzielnica upadła, odkąd wprowadziły się te tuczniki”.
Uwielbiamy tłuścioszków.
Budda, Święty Mikołaj, okazjonalnie Oprah.
Miło być w Nowym Jorku. Są tu piękne kobiety.
Może nie tutaj, ale…
Żartuję. Nie odpuszczę wam minetki.
Panie, jesteście seksowne. Faceci was pożądają.
I musimy na to zapracować. Też ot tak nie dałbym sobie czegoś włożyć.
Do roboty, panowie.
Pochwę można przyrównać do uniwerku. Trzeba zostać przyjętym.
I łatwiej się dostać, jeśli jesteś kasiasty.
„A on? Przecież nie ma kasy”. „Ale jest sportowcem”.
Normalnie jak na uczelni.
Niektóre są prestiżowe. „Udało ci się dostać? Nieźle”.
Albo: „Dostałem się tam”. „Każdy się dostaje”.
„Bo był tam twój ojciec”.
Jesteście bardziej atrakcyjne niż faceci. Możecie wybierać.
Nie bierzecie partnera z ulicy. Poprzeczka jak na selekcji w NBA.
Wiek, wykształcenie, wzrost.
U facetów jest jak na podwórkowym meczu. „Biorę ciebie, ciebie i ciebie”.
„Z tobą jest kiepsko, ale wyrobisz się”.
Moja piękna znajoma może mieć każdego. I zawsze coś deklaruje.
„Nigdy nie prześpię się z republikaninem”. Pytam, czy na serio.
„Gdybym już w łóżku się o tym dowiedziała, to i tak nic z tego”.
A ja na to: „Gdybym był na jego miejscu, zmieniłbym partię”.
I tak byśmy o tym nie gadali.
Nie będzie mnie ujeżdżać i mówić o zmianie klimatu.
Ale z republikanką to tylko w gumce, bo pewnie będzie chciała je zachować.
Pora na żarty o aborcji.
Nie wiem, jakie macie zdanie.
Z aborcją jest jak z odsuwaniem fotela w samolocie.
Wkurzy to wiele osób, ale robię to, jeśli tylko mogę.
„W którą stronę pan się skłania?” „Do tyłu”.
Ale faceci są napaleni. Tak bardzo, że to nic zabawnego.
Kobiety twierdzą, że są równie napalone. Co za bzdety.
Nie wiecie, jak to jest.
Nie bywacie napalone na kogoś na rodzinnym zjeździe.
To już choroba.
Nie myślimy przez to trzeźwo.
Dlatego każdy facet-wynalazca stworzył coś po orgazmie.
Tylko wtedy trzeźwo się myśli. Szybki wytrysk i powstaje frytkownica.
Znajoma wykłócała się ze mną, że babki są równie napalone.
Pytam: „Przespałabyś się ze mną?”. A ona: „Nie”.
„A ja z tobą tak, więc sprawa jest jasna”.
„Ale ty mnie nie pociągasz”. A ja: „Ty mnie też nie”.
Co to ma do rzeczy?
Wy też bywacie napalone, ale musicie to ukrywać.
Inaczej byłybyście rwane w knajpach.
Ukrywacie to, ale dajecie upust emocjom.
Moja dziewczyna mówiła, że płacze codziennie od liceum.
Powiedziała, że coś się z nią dzieje, ukrywa się z tym i zużywa tonę chusteczek.
„Kurde, codziennie mam tak samo”.
Mówi, że inaczej nie może funkcjonować.
„No to mamy podobnie”.
Albo że czasami wciąga ją film. I znów mamy tak samo.
„Oglądasz 30 sekund filmu?” A ona nie łapie.
U was nagle pojawiają się emocje, a u nas napalenie.
Kobiety nie wiedzą, dlaczego nagle płaczą, a faceci – dlaczego nagle nam staje.
Niczym otwarta trumna.
Ale dzięki Bogu za jedno, drogie panie.
Pociągają was rzeczy, które nie są seksowne.
Dzięki Bogu za tę umiejętność. Bo coś takiego na pewno was nie pociąga.
Jeśli facet rozbierze się przed wami, myślicie, że jest dobrym kierowcą.
Musicie doszukiwać się ponętności.
Kolacja, drinki, film, lody. „Wszystko zaplanowałeś. Ale to seksowne”.
Planowanie ma być seksowne?
Spodobał jej się mój żart. „Podnieca mnie poczucie humoru”.
„Zapłaciłeś gotówką? Pociągające”. Ale w sypialni tak nie jest.
Wyciągam gumkę, a ona: „Nie jesteś zbyt pewny siebie?”.
„No tak, zaplanowałem to”.
Ponoć jej się to podobało, a wyszedł przypał.
Jeśli ma poczucie humoru, to ją cisnę. „To ma być łechtaczka?”
Świetny żart, więc dlaczego jej to nie pociąga?
Chce już iść, a przecież lubi kasę. „Proszę, to za twój czas”.
Fascynujące, drogie panie.
Chyba lubicie seks, gdy nie jest on uproszczony.
Kobiety zawsze lubią się nad tym rozpływać.
„Zabrał mnie do Paryża i kochaliśmy się na balkonie z widokiem na ocean, czad!”
U faceta kluczem jest prostota.
Śmigamy na zakupy, seks w korytarzu, zakupy odwołane.
Ta sama reakcja u faceta.
Po prostu mówcie, czego chcecie. Chcemy was uszczęśliwiać.
„To ty masz się domyślić”. Odpada. Po prostu powiedzcie.
Zawsze dziwi mnie, co was nakręca.
Zabrałem moją pannę do zoologicznego. Kuźwa, drogie panie.
To wasz klub ze striptizem.
Kobieta w zoologicznym jest napalona jak facet w nocnym.
„Boże, chcę dotknąć je wszystkie”.
„Uważaj, niektóre mogą cię ugryźć”.
A ona napalona jak facet.
„Coś pięknego. Ta idealna. Ten super. Tego uwielbiam”.
A kierownik sklepu: „Każdy klient lubi Roxy. Dawać ją”.
Idzie na stronę z Roxy. Bierze ją na kolana.
„Ona mnie kocha”. A ja mówię, że chce się tylko stąd wyrwać.
Przyznajcie to.
No właśnie.
Fajna widownia mi się trafiła. Ale muszę się ogarnąć.
Pan też, w końcu nosi pan okulary.
Muszę się ogarnąć. Niedawno baliśmy się, że wpadliśmy.
Pamiętasz.
Kupiliśmy kilka testów dla pewności. Nasikałem na jeden, gdy nie patrzyła.
Okazało się, że jest pozytywny.
Google podpowiedziało, że może to być rak jądra.
„Kurde, nadal lepiej niż mieć dziecko”.
Tylko wtedy rak jest lepszy niż dzieci. Cieszysz się, gdy go pobijesz.
Z mojej panny jest niezła kocica. Lubi bawić się wibratorem, gdy patrzę.
Super, ale potem czuję się zbędny.
Czuję się jak kasjer przy kasie samoobsługowej.
„Dobrze sobie pani radzi, ale w razie czego mogę pomóc”.
A gdy mija pół godziny, już wiesz, że zastępują nas roboty.
Lubi też akcje w miejscach publicznych, ale czasem bywa niezręcznie.
Raz wypięła się w sklepie, więc poszło parę klapsów.
A jakiś sześciolatek pyta: „Co ta pani zrobiła?
Była niegrzeczna?”.
„O tak, jeszcze jak”.
Wtedy zorientowałem się, że chodzi nam o różne rzeczy.
Pyta, czy zasłużyła sobie. „Oj tak”.
„Ma dużo zabawek?”
„Zawaliła nimi całą sypialnię”.
„Niech pan zrobi jak moi rodzice”. „Czyli jak?”
„Niech się pan nimi pobawi przed nią”. „Dobry pomysł”.
Zboczony dzieciak.
Moja dziewczyna nalega na ślub.
Starzeję się już, więc może pora strzelić sobie w łeb.
Po ślubie faceci dziwaczeją i przygasają. Chodzą w sweterkach.
I łapią różne obsesje.
Samochody, gitary, tenisówki, pamiątki, modele pociągów.
Single nigdy nie mają modeli pociągów.
Po zapytaniu o wyjście do klubu nie mówią: „Cicho, zaraz przejedzie przez tunel”.
Ci po ślubie siedzą w piwnicach, mając się za ich władców.
Żona kumpla zostawiła go po ośmiu latach, zarzucając mu, że jej w ogóle nie znał.
Taki miała powód. I spoko. Za to potrafił 20 minut nawijać o zegarku.
„Submariner z 1941. Bardzo rzadki egzemplarz”.
„Stary, a wystarczyło wiedzieć tyle o żonie”.
Dlaczego kobiety mówią: „Nie traktuj mnie jak przedmiotu”?
Przecież tego chcecie.
Wtedy faceci traktowaliby was najlepiej.
Wystarczy dać się uprzedmiotowić.
„Żydówka z Connecticut, rocznik 1988”.
„Przechowywać w chłodnym miejscu, na przykład w piwnicy”.
Widzę, że pan lubi porno, sądząc po grubych przedramionach.
Zbyt wiele tego porno.
Jest zbyt dostępne.
Za dzieciaka trzeba było ukraść Playboya i udać się do lasu z harcmistrzem.
Teraz mamy je na zawołanie.
Dla mnie porno jest jak kawa.
Sięgam po nie codziennie i musi być czarne.
Myślę, że faceci tak często je odpalają, bo dzięki niemu wszystko jest lepsze.
Nienawidzę każdej kategorii.
Biuro, nauczyciele, szpital, siłownia.
Polubiłem to wszystko dzięki pornusom.
Polubiłem nawet przybraną rodzinę.
Podczas pandemii oglądam zbyt wiele porno i UFC.
Zaczyna się to ze sobą mieszać i zamieniać miejscami.
MMA robi się zbyt seksualne, a porno zbyt brutalne.
Nawet terminologia zaczyna się robić odwrotna.
Chwyty w MMA są seksowne.
„Pełny dosiad”, „przyduszenie”, „miażdżenie”.
A seksem jest odwrotnie.
„Pukanie”, „rżnięcie”, „waliłbym”, „u Jill weszła cała pięść”.
Chryste!
Ludzie mówią, że UFC to barbarzyństwo.
Cóż, w pornusach nie ma sędziego.
Pewnie wszyscy oglądaliśmy w porno czterech na jedną, myśląc:
„Ktoś to przerwie? Trzeba ratować tę kobietę”.
A co z zawodniczkami UFC? To naprawdę twarde babki.
Spotykałem się z Portorykanką z Bronxu.
Była zmotywowana, by zostać zawodniczką UFC.
Mówiłem, że nie ma szans. „Co, nie dam rady?”
„Wyświetlą twój wiek i wagę”.
Dwie rzeczy, o które nie należy pytać kobiet.
Jak by to było z facetem?
„Chcesz walczyć w UFC? Stan konta i długość fiuta”.
„Rezygnuję”.
Spotykałem się z wieloma babkami. Mógłbym być w narożniku.
Gdyby przegrywała, mówiłbym: „Tylko się uspokój”.
„Przesadzasz”.
„Jesteś jak twoja matka!”
I po przeciwniczce.
Fajni jesteście. Teraz ludzie bywają bardzo wrażliwi.
Niektórzy komicy nie cierpią równościowców.
Najbardziej Cosby.
Lepiej nie przespać jego występu.
Ale przynajmniej wyszliście z domów i macie jakieś życie.
Niektórzy poświęcają cały czas na kłótnie i narzekania na necie.
Mnie co chwila cisną na Twitterze. „Powiedział o gazach pochwowych”.
Odpisuję: „Wyjdź na dwór, znajdź sobie hobby albo się zabij.
Tak chcesz przeżyć to krótkie życie?
Z 400 milionów plemników udało się tobie i tkwisz na Fejsie?
Naucz się gry na ksylofonie albo przytul dzieci”.
Dlatego wolę zwierzaki. Nie tweetują.
Mają ciężkie życie, ale nie narzekają.
Co, gdyby antylopa mogła tweetować? Nabralibyśmy perspektywy.
„Nie jadłam od tygodnia. Mamy wodę. Krokodyl zjadł moje jedyne dziecko”.
To jest najlepsze w zwierzętach. Nie narzekają.
Dlatego lubię Naszą planetę. Radzą sobie ze wszystkim.
Cztery lwy już łapią zebrę, ta kopie jednego w pysk i ucieka.
I po sprawie.
Nie widzimy potem zebry, która oświadcza:
„To zbrodnia na tle rasowym.
Ciężko się tu żyje. Masakra.
Próbowali mnie zabić. Ciężko jest być zebrą w tych czasach.
To przez dwa kolory skóry”.
Zwierzęta nie kablują i nie skarżą się.
Nazwę kota „czarnuchem”, a on nic.
Spróbujcie.
Fajna sprawa.
Jasne, nie jesteśmy idealni.
Ale niektórzy szukają tylko atencji.
Jakieś studenciaki chciały ściągnięcia Przyjaciół z VOD.
Mówili, że obraża się tam ludzi. Że co?
A czytaliście Biblię?
Gwałty, homofobia, mizoginia, morderstwa, kazirodztwo, pedofilia.
„Ale to tylko fikcja”. Podobnie jak Chandler.
Znam Biblię, bo jestem po katolickiej szkole.
To nie dziwne, że w sądzie przysięgamy na coś tak strasznego?
Sądzą mordercę brata.
„Przysięgasz mówić prawdę?” „Na to? Kurwa, pewnie.
To Biblia mnie zainspirowała”.
Przysięgam mówić prawdę, kładąc dłoń na księdze pełnej fikcji.
Lepszy byłby Dziennik Anne Frank.
„O cholera. Przyznaję się”.
To coś prawdziwego. Nie Holocaust, tylko książka.
No tak, Holocaust. Nie był to zbyt miły okres, prawda?
Byłem raz w muzeum poświęconemu Holocaustowi.
Nie ma nic bardziej dołującego niż te zdjęcia.
Kto je w ogóle robił?
„Dobra, ustawcie się wszyscy. Właśnie tak, bardzo dobrze.
I nie martwcie się, na zdjęciach nie będziecie tacy wychudzeni.
„Kolacja za jeden uśmiech! Oczywiście żartowałem, baranie”.
To tylko żarty. Pamiętajcie, po co tu jesteśmy.
Widzę, że kolega się zesrał. Pamiętajcie, że to tylko żarty.
To tylko komedia. Ogólnie to uwielbiam Żydów.
Taka prawda, no ale to show-biznes.
Tylko sobie żartujemy. Uwielbiam Żydów i ich sztukę.
Mieszkam w Nowym Jorku. Jestem obrzezany.
Mamy tu Żydów?
Git!
Brać go!
Oczywiście Holocaust był straszny. Tylko sobie żartuję.
Ale straszne wydarzenia dostarczają wspaniałych informacji.
Wiemy, że nie może być powtórki.
Twój znajomy zje coś w lesie i umrze? Przykre, ale wiesz już, by tego nie jeść.
Przykra sprawa, dobre wnioski.
Panie, nie lubicie, gdy się za wami gwiżdże.
Słyszycie od typa: „Te dżinsy ładnie podkreślają twój tyłek”.
„Pierdol się”. A potem: „Ubiorę je jutro”.
Niby świnia, a dostarczył wiedzy.
Ale coś musi nas irytować.
Mój znajomy dowiedział się, że jest w 1/16 Indianinem.
Dwa dni temu. I już jest wściekły.
„Jeep Cherokee? Dasz wiarę?”
Pytam, czy to go obraża. „Pewnie”.
„Serio? Samochód?” „Tak. Trzeba to zmienić”.
„Caitlyn Jenner nie narzeka na Trans Am”.
No tak, osoby transpłciowe to ciężki temat, co nie?
Niektórzy aż puszczają gazy pochwowe.
Dziwne, że są ludzie, którzy nienawidzą osób transpłciowych.
W sumie co mnie to, róbta, co chceta. Ale żeby nienawidzić wszystkich?
Ostatnio nakrzyczała na mnie transpłciowa kobieta.
Ochrzaniła mnie po występie. „Jesteś nieśmieszny i nie lubię cię”.
A ja na to: „No cóż, a ty wyglądasz jak facet”.
„Czyli jesteś transfobem?”
No to mówię: „Skądże. Po prostu chciałem cię zranić”.
Odpłaciłem tylko pięknym za nadobne.
„A ty nie cierpisz wszystkich komików?”
„Nie, tylko ciebie”. No to mówię: „Tak się czuję”.
„Nie jesteś zabawny”.
„Ale identyfikuję się jako zabawny. Nie będziesz mi mówić, kim jestem”.
Sytuacja stała się niezręczna, ale ostatecznie się przespaliśmy.
Dobrze się skończyło.
Imponują mi osoby transpłciowe. Potrzeba odwagi, by poprawiać tak innych.
Co chwila poprawianie zaimków. Mnie nie wadzi nawet mylenie imienia.
Jestem Mark, słyszę „Cześć, Mike”. „No siema”.
Jako osoba transpłciowa nikogo bym nie poprawiał.
Ktoś dzwoni do rodziców. „Pani Normand?”. „Tak, to ona”. Żaden problem.
Wiem, to wrażliwe tematy. Podobnie jak kwestie rasowe.
Ja nie żywię nienawiści. W środku jesteśmy jednakowi.
Nie licząc palaczy.
Nie chcę wam dokopać, bo i tak wymieracie.
Staram się być świadomy. Dorastałem w czarnej dzielnicy.
Czasem przesadzę, jak w rozmowie z ubezpieczycielem.
„Kolor pańskiego auta?” „Miałem pana za postępowego”.
Ale takie nastały czasy. Czasami słusznie oskarżamy o rasizm.
Często to ignorancja. Wpadłem do siedmioletniego bratanka.
To jak przebywanie ze skrajnym prawakiem.
Wypluwają z siebie najdziksze teorie.
Pytanie mnie: „Czemu ten Chińczyk ma tak dziwne oczy?”.
„Kurwa, zamknij się. Nie możesz tak mówić”.
Nie jest rasistą, tylko ignorantem. Kobiety też nieźle obraża.
„Gruba”. „Stara”. „Skąd te wąsy?”
A ja: „Wybaczcie, ma zespół Downa”.
Poszliśmy na protest. „Pamiętaj, Bobby: czarne życia się liczą”.
„Ja nie jestem czarny. Inne się nie liczą?”
„Kurwa, zamknij się, bo zginiemy”.
Jest uroczy dzieciak, ale na papierze to nazista.
Ale mamy tu sporo białasów, co nie?
Sporo się zmieniło, co? Boimy się powiedzieć coś niewłaściwego.
Nie chcemy kłopotów ani żeby ktoś na nas nakrzyczał.
Inni boją się zastrzelenia czy deportacji. A my ochrzanu.
Kiedyś ochrzan był za to, co nas kręciło.
„Jesteś gejem?” „W życiu!”
Teraz jest odwrotnie.
„A transkobiety?” „Odpadają”.
„Jesteś transfobem?” „Dobra, już ją rżnę”.
„Przepraszam!”
Wcześniej biali mieli pełen luzik i zero stresu.
Teraz każdy biały stara się tak, że zatraca swoją tożsamość.
Kiedyś mieliśmy głosy anioła i diabełka. Teraz mamy rasistę i kogoś z kadr.
„Czarny. Afroamerykanin. Przedstawiciel mniejszości.
Proszę o zdjęcie. Obama”.
Wszyscy myślą, że biali to dumni fani swojej supremacji.
Każdy biały robi sobie test DNA i modli się, by wyszedł mu Indianin.
„Proszę, Latynos albo lesbijka!”
Teraz każdy biały stara się nam wmawiać, że jest ofiarą czegoś.
Nie można już być po prostu białym. „Jestem biały, ale mam spektrum.
Mam napady lęku i depresję. Dymał mnie tata. Mam żydowskie korzenie.
Nie jestem zły”.
Miewamy straszne myśli. Olać kolor skóry, pochodzenie i religię.
Wszyscy jesteśmy śmieciami. Czujemy się lepiej, nazywając tak innych.
Ale sami tacy jesteście!
I wszyscy mamy chore myśli. A najbardziej pieprzą w bambus korporacje.
Udają troskę o ludzi.
Zawsze chcieli kasy, a teraz niby nie.
Nike mówi: „BLM! A ty szyj dalej, mały Azjato”.
Mają gdzieś ludzi.
Nakleją tęczę na pocisk balistyczny: „Nikogo nie dyskryminuję!”
Amazon ostatnio napisał, że rasizm to wirus.
Czyli rasista może się wywinąć.
„Przepraszam, jestem chory”.
„Zdiagnozowano u mnie H1Nigger1. Wiecie, jak to jest.
Moje białe krwinki nie nadążają za współczesnym światem”.
Mój biały znajomy czuje się tak winny, że nie słucha rapu.
Mówi, że utrwala negatywne stereotypy o czarnych.
I potem zwraca uwagę na teksty:
„Dbam tylko o kasę. Ja tu rządzę. Patrzcie na te diamenty”.
Mówię: „To brzmi jak stereotypy na temat Żydów”.
Hip-hop z żydowskimi wpływami.
To tak, jakby raper prosił o stereotypy o Żydach do kawałka.
„Kontrolują pogodę”. „Spada na nas deszcz mamony”.
Raz czarny krzyknął do mnie: „Jesteś biały. Co wiesz o rasizmie?”.
A ja: „Nie znasz historii? Jesteśmy w tym najlepsi”.
Sporo na tym zarobiliśmy. Nakręciliśmy wiele filmów.
Pozwalam sobie na takie tematy, bo wszyscy jesteśmy tu dorośli.
To najlepszy czas, by być dorosłym. Możemy robić, co chcemy.
Zauważyliście, że dorośli się bawią, a dzieci nie?
Nastąpiła zamiana ról.
Gdy byłem mały, dorośli byli wkurzeni i gonili z trawnika.
Teraz moi 42-letni znajomi grają w gry, czytają komiksy i oglądają wrestling.
Natomiast każdy nastolatek śledzi politykę i bierze jakieś leki.
Wygraliśmy.
Zamieniliśmy się z nimi.
Mam 37 lat.
Tata w tym wieku miał dwójkę dzieci, skończył prawo i kupił dom.
Ja mam tylko Hulu.
Pytam kumpla: „Masz 44 lata. Co z rodziną?”.
„Co? Mieszkam z mamą, więc mam rodzinę”.
„Zjedzmy coś z ziołem i odpalmy Avengers”. I to jest plan.
Tak wygląda dorosłość.
Dzieci są miłe, troskliwe, współczujące i inteligentne,
ale nie bawią się.
W wieku 15 lat na widok brownie mówiłem: „Sporo tu zioła”.
Co mówią teraz, widząc brownie? „Sporo tu cukru”.
„Lubię ćpać, ale jestem na keto”.
Martwię się o dzieciaki. Publikuje się sporo smutnych statystyk.
Na przykład, że kurczą im się penisy.
Kto przeprowadza te pomiary?
Jakiś naukowiec olewa raka i zajmuje się małymi fiutkami.
„Bez obaw, ogarnę to”.
Martwię się o te dzieciaki.
Pamiętacie, jak baliśmy się dorosłych?
Jedno przekleństwo? „Grzeczniej!”
„Przepraszam”. Teraz boję się nastolatków.
Krzyknął mi taki ostatnio na występie: „To niestosowne!”.
Masz 18 lat. Powinieneś się sztachać i strzelać komuś palcówkę.
„Niestosowne”? Że co?
Zacznij żyć. Dzieciaki są przygnębione. Depresja, myśli samobójcze.
A 14-latek wracający ze szkoły wyglądają jak wymęczony detektyw.
Popala, dumając nad wszystkim, co ma na głowie.
„Trzeba dziś usunąć prezydenta, uratować Ziemię,
zmienić płeć i ogarnąć OnlyFans, a kryptowaluta spada”.
Stary, masz 14 lat. Zwal konia, zjedz skittlesa.
A oni protestują w sprawie dostępu do broni.
A dorośli śmigają na Comic-Con.
A nie mam nawet 40 lat. Mogę patrzyć na walkę młodych ze starymi.
„Boomersi nic nie ogarniają”. „Pokolenie Z ma swoje prawa”.
Mój dziadek i bratanek nienawidzą się, ale są do siebie podobni.
Fascynujące.
Dziadek mawia: „Mięczaki z was. Mnie postrzelono w Wietnamie”.
A młody: „E tam, mnie postrzelono w szkole”.
Na to on: „Cioty z was. Nie potraficie zjeść orzecha”.
A młody: „Ale jem dupy, dziadku”.
Dziękuję. Nazywam się Kevin Hart.
Miłego wieczoru.
Niech żyje komedia!
Napisy: Krzysiek Igielski