‪(สแตนด์อัพคอมเมดี้จาก NETFLIX)
‪ทุกท่านครับ ‪ขอเสียงต้อนรับนาโอมิ เอกเพอริกิน!
‪ค่ะ
‪รู้สึกดีนะคะ
‪พวกเราทุกคนรู้สึกดี
‪หยุดเถอะ
‪พวกคุณสนับสนุนฉันมาก ‪แต่ใช่ ฉันเอากระเป๋าขึ้นมาบนเวทีด้วย
‪ฉันเอาขึ้นมา เพราะฉันบอกว่า ‪"ฉันไม่รู้จักพวกคุณ"
‪โอเคเนอะ ชีวิตนี้ฉันไม่รู้จักพวกคุณ
‪ฉันมาจากฮาร์เล็ม ‪และฉันต้องจับตาดูของของฉันไว้ โอเคเนอะ
‪แค่จะดูมันเฉยๆ ทีนี้ฉันก็จะสบายใจ มีสมาธิได้
‪ฉันมีความสุขมากที่ได้อยู่ที่นิวยอร์ก ที่รัก
‪เลิศมาก วิเศษมาก
‪ฉันต้องการมัน
‪ตอนนี้ฉันอยู่ที่ลอสแอนเจลิส และฉันไม่แนะนำเลย
‪จริงๆ นะ
‪และฉันรู้ว่าการเป็นคนนิวยอร์ก ‪ที่ไม่ชอบแอลเอเป็นความคิดที่ซ้ำซากมาก
‪แต่มันคือความจริงของฉัน โอเคเนอะ
‪และฉันก็เป็นผู้แจ้งเบาะแสด้วย อย่างน้อยอะนะ
‪ก็แค่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ‪ฉันไม่ใช่คนชอบทำกิจกรรมกลางแจ้ง และ…
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าวิทยาศาสตร์ทำงานยังไง
‪ฉันรู้ว่าโลกนี้มีดวงอาทิตย์ดวงเดียว
‪แต่ดวงอาทิตย์ในลอสแอนเจลิสมันไม่ใช่แบบนี้
‪มันไม่ใช่แบบนี้
‪จริงๆ นะที่รัก มันสว่างกว่า มันแรง
‪มันชอบตัดสินคนอื่น
‪มันเป็นแบบนั้น นั่นคือความจริง จริงๆ นะ
‪เพราะฉันมีม่านทึบแสงในห้องนอนฉัน
‪เพราะฉันเป็นผู้หญิงโตแล้ว ‪ที่มีอะไรต้องปิดบัง เป็นธรรมดา
‪แต่ทุกเช้า
‪ฉันก็ยังตื่นขึ้นมาเพราะแสงอาทิตย์เสี้ยวเดียว
‪นึกออกเนอะ ไอ้แสงเสี้ยวเดียวนั่น ‪ระหว่างม่านกับกระจกหน้าต่าง
‪ทุกเช้าจะกระแทกลูกตาฉัน และแบบว่า
‪"ทำไมเธอไม่ไปปีนเขา"
‪นั่นแหละ
‪นั่นคือสิ่งที่มันอยากให้คุณทำ ‪มันอยากให้คุณปีนเขา
‪และฉันจะไม่หลงกล ‪การเดินเขาคือการเดินที่เกินจริง
‪ฉันไม่หลงกลหรอก
‪ฉันรู้ว่าคนในแอลเอก็ไม่ชอบแอลเอเหมือนกัน
‪และฉันบอกได้เพราะว่า…
‪มันเป็นเรื่องจริง เพราะตอนฉันย้ายไปที่นั่น ‪ฉันยังใหม่ ฉันยังสาว
‪ฉันแบบว่า "ฉันมาแล้ว ฉันควรทำยังไง"
‪แล้วคนก็แบบว่า ‪"ว้าว คุณเพิ่งมาอยู่ลอสแอนเจลิสเหรอ"
‪"รู้ไหมคุณควรไปที่ไหน คุณควรไปซานดิเอโก"
‪ใช่
‪แล้วซานฟรานซิสโกล่ะ ซานตาบาร์บาราล่ะ
‪โอไฮ บิ๊กแบร์ บิ๊กเซอร์ ปาล์มสปริงส์ล่ะ
‪แล้วที่นี่ล่ะ
‪ตอนคุณมานิวยอร์ก ไม่มีใครบอกว่า ‪"ไปโฮโบเกนมารึยัง" ไม่
‪ไม่
‪ทั้งหมดมันอยู่ที่นี่
‪แม้แต่เกาะสแตเทน ‪ก็จะทำให้คุณมีช่วงเวลาแห่งท้องทะเล รู้ไหม
‪แต่ในแอลเอมันเหมือนกับ ‪"ขอต้อนรับสู่แอลเอ จัดกระเป๋าเลย"
‪คุณไม่ชอบมัน
‪แต่ฉันก็เคยไปเที่ยวที่พวกนั้นที่ทุกคนบอก
‪ฉันเคยไปปาล์มสปริงส์
‪ซึ่งเป็นเมืองร้าง อยู่ห่างจากแอลเอสองชั่วโมง
‪และฉันไม่คิดว่าฉันจะรู้สึกแย่
‪เพราะมันร้างมาก ‪และฉันไม่ชอบเหงื่อออกในที่สาธารณะ แต่…
‪ฉันชอบมัน ปรากฏว่าฉันชอบมัน
‪และที่ฉันชอบปาล์มสปริงส์ก็เพราะตอนที่ฉัน…
‪จะพูดยังไงดี
‪ตอนที่ฉันอยากฝึกดูแลตัวเอง โอเคเนอะ
‪ตอนที่อยากหนีจากทุกอย่าง
‪ฉันชอบจินตนาการว่าฉันเป็นตัวเอก ‪ในหนังของแนนซี มายเออร์ส
‪นั่นแหละ มันเป็นเรื่องของ ‪เวลาที่ฉันพยายามรู้สึกดี
‪ถ้าคุณไม่เคยดูหนัง ‪ของแนนซี มายเออร์สอย่างเรื่อง
‪รักแท้ไม่มีวันแก่ รักวุ่นวาย หัวใจสับราง ‪เดอะ ฮอลิเดย์
‪ทุกครั้งที่ไดแอน คีตันรู้สึกร่าเริงนั่นแหละ
‪ถ้าคุณไม่เคยดูหนังของแนนซี มายเออร์ส ‪ฉันจะอธิบายให้คุณฟังแบบง่ายๆ เลย
‪ข้อแรก จินตนาการว่าฉันเป็นผู้หญิงผิวขาวนะ
‪ฉันอายุประมาณ 50 ฉันอายุประมาณ 60
‪ฉันอยู่ในช่วงวัยทอง โอเคเนอะ
‪ฉันอยู่ในเสี้ยวหนึ่งของกาลเวลา
‪ฉันชื่อมาร์โกต์ มีต.เต่าการันต์
‪และฉันใส่ชุดสีน้ำตาลเทา ‪ใส่ชุดสีครีม ใส่ชุดสีเบจ
‪ใช่
‪สีไข่ไก่ สีน้ำตาลอ่อน
‪และไม่ว่าฉันจะใส่อะไรก็หลวม ‪แต่ก็พอดีด้วย นึกออกไหม
‪นั่นคือภาพรวมของฉัน
‪และเมื่อถึงจุดหนึ่งในหนัง
‪ฉันจะนั่งดื่มไวน์ขาวแคลิฟอร์เนีย ‪กับเพื่อนรักของฉัน
‪และฉันจะพูดว่า "เมียใหม่เขาอายุเท่าไรเหรอ"
‪และนั่นคือหนังทุกเรื่อง ‪ของแนนซี มายเออร์สแบบย่อๆ จริงๆ
‪ขอบคุณค่ะ ใช่ มันเป็นเรื่องจริง
‪มันจริงมาก
‪เมียใหม่ของเขามักจะเด็กเกินไปตลอด
‪และนั่นคือปาล์มสปริงส์ ‪ปาล์มสปริงส์คือความเสื่อมของคนผิวขาว
‪มันคืออ่างล้างจาน "ของเขา" และ "ของเธอ"
‪เข้าใจใช่ไหม ขนาดนั้นเลย
‪การเดินทางในสถานที่อย่างปาล์มสปริงส์ ‪ทั้งที่เป็นคนดำก็ตลกดี
‪ไม่มีใครรู้ว่าคุณไปที่นั่นได้ไง
‪และคุณก็เริ่มทำให้เกิดการเม้าท์มอยกัน
‪เดินเข้าไปในร้านอาหาร ‪แล้วพวกเขาก็พูดว่า "นั่นมิเชลล์ปะ"
‪และฉันบอกว่า "ไม่ใช่ค่ะ"
‪"ไม่ค่ะ ไม่ใช่"
‪"แต่ฉันยินดีรับอาหารเรียกน้ำย่อยฟรีนะ"
‪และเราไปพักในโรงแรมที่คนเอาหมาไปได้
‪ซึ่งปกติฉันคงไม่เข้าไป แต่เกิดบางอย่างขึ้นกับฉัน
‪ฉันย้ายไปแอลเอ รู้สึกได้ถึงลมร้อนบนหน้าฉัน
‪และฉันแบบว่า ‪"ฉันอยากได้หมาหนึ่งตัวและพอดแคสต์"
‪ทันทีเลยนะ ทันทีเลย
‪และมีหมาลาบราดอร์สีดำแก่ๆ ตัวนึง ‪นั่งอยู่ริมสระน้ำ
‪และฉันชอบหมาแก่ หมาแก่เป็นอะไรที่ฉันชอบ
‪มันจริงมากนะ
‪ฉันไม่อยากได้หมาที่ได้ยินเสียงกริ่งประตู ‪แล้ววิ่งและเห่า
‪ฉันอยากได้หมาที่ได้ยินเสียงกริ่งประตูแล้วแบบว่า
‪"จะไปเปิดไหม"
‪เข้าใจใช่ไหม ไม่ลุกขึ้นเลยด้วยซ้ำ
‪ไม่ลุกจากเตียงเลย
‪และนั่นคือลาบราดอร์สีดำตัวนั้น นั่งชิลๆ
‪อีกอย่าง ที่ปาล์มสปริงส์ก็ร้อนตับแลบ
‪ฉันกับลาบราดอร์สีดำตัวนี้ ‪ก็เลยเป็นสาวผิวสีแค่สองชีวิตที่พยายามอยู่ในร่ม
‪เราเป็นเพื่อนซี้กัน เราใช้ชีวิตร่วมกัน
‪และหลังจากฉันลูบหมาตัวนี้ได้สิบนาที
‪ผู้หญิงผิวขาวสองคนที่แก่กว่าก็เข้ามา
‪ออกมาจากหนังของแนนซี่เลย
‪พวกนางเข้ามาเพราะมีคนนึงเป็นเจ้าของหมา
‪และพวกนางก็ถามว่า "คุณเป็นใคร" ‪แล้วพวกนางก็แนะนำตัว
‪และชื่อของพวกนางคือซูซานกับแจน
‪ปาล์มสปริงส์ พาฉันไปที
‪ฉันชอบมาก
‪แล้วเราก็เริ่มคุยกัน ‪และฉันหวังว่าซูซานกับแจนจะเป็นแฟนกัน
‪แต่พวกนางเป็นแค่เพื่อนกัน และฉันคิดว่า ‪"น่าเบื่อจัง แต่ก็ได้ คุยต่อไป"
‪และเราคุยกัน และซูซานกับแจนเป็นเพื่อนซี้กัน
‪พวกนางไปเที่ยววันหยุดกัน ขับรถไปกัน
‪และแจนทำให้ฉันประทับใจ
‪นางอยู่ในใจฉันเลยค่ะ ‪เพราะแจนใช้ชีวิตอยู่ที่เมาวี ฮาวาย
‪และมาเที่ยววันหยุดที่ปาล์มสปริงส์
‪และ… ใช่ ที่รัก
‪มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เราคุยกัน ‪แจนพูดกับฉันจริงจังมากว่า
‪"ฉันรู้นะว่าคนไปเมาวีเพื่อเที่ยววันหยุด
‪แต่บ้านครั้งฉันก็ต้องการวันหยุดจากเมาวี"
‪อะไรเนี่ย
‪ทุกท่าน นั่นเป็นอะไรที่ "แจนที่สุด" ‪ที่ฉันเคยได้ยินเลย
‪ฉันบอกว่า "แจน คุณร้ายกาจมาก"
‪"โอเค แจน ฉันเห็น"
‪"ฉันเห็นว่าคุณคุยกับฉัน ‪เหมือนไม่ใช่คนดำในอเมริกา พูดต่อเลย"
‪"พูดต่อเลย แจน"
‪แล้วนางก็พูดว่า "ตอนที่ฉันอยู่บนแผ่นดินใหญ่"
‪โอเค กลับมาก่อน แจน
‪ตอนนี้มันเกินไปแล้ว ‪คุณน่าจะมาจากอินดีแอนาแล้วละ
‪แต่นางบอกว่า "ตอนที่ฉันอยู่บนแผ่นดินใหญ่
‪ฉันคิดว่าจะไปเยี่ยมน้องชายฉัน แต่ไม่รู้สิ"
‪แจนไม่สนน้องชายนางค่ะ ทุกคน!
‪นี่คือวันหยุดของแจน
‪พระเจ้าช่วย ‪ฉันพยายามจะเป็นแจนให้ได้ในชีวิตนี้
‪ฉันรู้สึกเหมือนตอนนี้ฉันเป็นซูซาน ‪ฉันแค่นั่งรถไปด้วย เข้าใจใช่ไหม
‪แต่แจนเป็นคนจองที่พักนะที่รัก
‪นางกำลังจะทำให้คุณประสบความสำเร็จ
‪ฉันรู้สึกแบบนั้น และฉันพยายามคิดว่า ‪จะถ่ายทอดความเป็นแจนยังไง
‪ฉันจะเป็นแจนที่ฉันอยากเห็นในโลกนี้ได้ยังไง
‪และบางครั้งถ้าฉันเจอปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ‪เช่นสะดุดหัวแม่โป้ง
‪ฉันจะแบบว่า "ฉันต้องการวันหยุดจากเมาวี"
‪แต่มันก็ไม่ใช่แบบนั้นซะทีเดียวหรอก
‪แจนอายุ 60 กว่าแล้ว ‪นางมีลูกชายสองคนที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว
‪และนางกำลังใช้ชีวิตให้เต็มที่
‪แจนมีชีวิตที่มีความสุขเต็มเปี่ยม
‪แจนเริ่มมีกิ๊กและเริ่มวาดรูปโดยใช้สีน้ำ
‪แจนทำแบบนั้นอยู่
‪นางทำแบบนั้นอยู่
‪ถึงนางจะแก่กว่าฉัน ‪แต่จิตวิญญาณของนางเด็กกว่า
‪เพราะแจนออกมาข้างนอกอย่างสดใส
‪ส่วนฉันชอบที่จะนั่งอยู่ใต้ฝักบัว ก็เลย…
‪มันยาก ฉันแนะนำนะ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ
‪การนั่งใต้ฝักบัวมันเจ๋งนะ
‪การนั่งใต้ฝักบัวเป็นสิ่งที่ดีมาก ‪เวลาที่คุณต้องการความสะอาด
‪แต่ก็ต้องการพักผ่อน
‪เข้าใจใช่ไหม
‪ฉันชอบมาก
‪ฉันแค่นั่งเฉยๆ เพราะไม่อยากแช่ในอ่างอาบน้ำ
‪ฉันไม่ชอบการแช่แบบนั้น
‪คุณก็แค่นั่งลง ผ่อนคลาย ‪แล้วก็มีน้ำโปรยลงมาบนตัวคุณ
‪และมันรู้สึกเหมือนอยู่ในมิวสิกวิดีโอ ‪เพลงอาร์แอนด์บียุค 90
‪และมันสวยดี
‪โรแมนติกมาก
‪โรแมนติกอยู่คนเดียว
‪แต่ใช่ค่ะ…
‪ฉันคือวิญญาณแก่
‪ตอนเด็กๆ ฉันถูกเรียกแบบนั้น ตลอด
‪พวกผู้ใหญ่จะเรียกฉันว่าวิญญาณแก่
‪เพราะฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเล่นวิ่งไล่จับ
‪ฉันจะนั่งอยู่ที่มุมนึง อ่านหนังสือของฉัน
‪น่าจะอ่านเบบี้ซิตเตอร์สคลับ ‪เพราะสาวๆ พวกนั้นมีงานทำ
‪พวกเขามีงานทำจริงๆ
‪ฉันคิดว่า "เจ้าของกิจการ ใช่"
‪แต่ฉันอยากเป็นผู้ใหญ่มาตลอด
‪ตอนเด็กๆ ฉันชอบอยู่กับผู้ใหญ่มาก
‪ฉันจะมองพวกเขาแล้วก็แบบว่า ‪"ตาพวกเขาหลอนมาก"
‪"พวกเขาเห็นอะไร มันคือเปลือกถั่ว"
‪นึกออกไหม ฉันหมกมุ่นมาก
‪และในฐานะที่เป็นลูกคนเดียวและแม่เลี้ยงเดี่ยว
‪บางครั้งฉันก็ไปใช้เวลาในที่ที่ห่างไกลผู้คน
‪แม่จะบอกว่า "เราจะไปบ้านแพมกัน นั่งลง"
‪สาวผิวดำรู้ดี คุณเข้าใจ
‪แล้วฉันก็จะนั่งเฉยๆ อยู่ตรงนั้น
‪และเวลาที่เรายังเด็ก เราจะแอบย่องเข้าไปได้
‪พวกผู้ใหญ่ลืมว่าเราอยู่ที่นั่น
‪ฉันชอบทำแบบนั้นมากเลยที่รัก ‪ฉันจะโผล่ไปพร้อมน้ำผลไม้
‪เข้าไปกลางบทสนทนาในครัวแล้วแบบว่า
‪"เกล หย่ากับผัวเรียบร้อยดีไหม"
‪ฉันต้องการมัน ที่รัก
‪ดื่มน้ำแอปเปิล เม้าท์มอย นั่นคือฉัน
‪นั่นคือฉันตั้งแต่เด็ก
‪และเกลจะบอกฉัน เธอต้องการคนที่เป็นกลาง
‪นั่นคือเหตุผลที่ฉันไปที่นั่น
‪เป็นสิ่งที่ฉันชอบมาก
‪ใช่ค่ะ เหมือนกับว่าใจฉันมันแก่
‪อีกอย่าง รู้ไหมว่าทำไมใจฉันถึงแก่
‪เพราะฉันมีความโกรธแค้นมาก ‪และความโกรธแค้นจะทำให้คุณแก่ โอเคเนอะ
‪ความโกรธจะทำให้คุณแก่ ที่รัก
‪โรคลำไส้แปรปรวนน่ะ นั่นคือความโกรธ
‪โรคลำไส้แปรปรวนคือความโกรธ ซึ่งฉันเป็น
‪มันตลกดีนะ มีหลายอย่างที่ฉันโกรธ ‪แต่ไม่รู้จะทำยังไงกับมัน
‪เดี๋ยวนี้ฉันก็เลยชอบโกรธเรื่องไม่เป็นเรื่อง
‪ที่ไม่เกี่ยวกับฉันเลย
‪มีใครชอบชอบโกรธผิดที่บ้างไหม
‪เพราะฉันเป็นตลอดเวลา
‪ตลอดเวลา
‪และมันไม่ช่วยเลยที่ฉันขี้เผือก ‪และชอบยุ่งเรื่องของคนแปลกหน้า
‪มันช่วยให้ฉันโกรธเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับฉันจริงๆ
‪ถ้าฉันอยู่ในร้านอาหาร ‪และคู่รักข้างๆ ฉันทะเลาะกัน
‪ฉันจะไม่ไปไหนจนกว่าจะรู้ว่ามันจะจบยังไง
‪ฉันจะพูดตอนนี้เลย ‪ฉันจะบอกว่า "อย่าเพิ่งคิดเงินนะ"
‪"เธอจ๋า ให้ฉันไปส่งไหม"
‪"ไปอยู่กับฉันได้นะ เพราะตานั่นมันห่วยแตก"
‪ฉันจะทำแบบนั้น
‪ฉันจะทำแบบนั้นทุกเมื่อ
‪ฉันเลยมักจะพบว่า…
‪ตัวอย่างที่ดีที่สุดของเรื่องที่ทำให้ฉันหงุดหงิด
‪ฉันเห็นผู้ชายคนนึงที่มีเคราเต็มไปหมด
‪ดื่มนมช็อกโกแลต
‪แล้วฉันก็โกรธเลย
‪ฉันคิดอยู่ในหัวว่า "นายดื่มนมช็อกโกแลต ‪หาพระแสงอะไร"
‪"นี่ไม่ใช่โรงเรียนอนุบาลนะ ชีวิตไม่ใช่เกม"
‪"มหาสมุทรกำลังลุกเป็นไฟ โอเคไหม"
‪"มีไฟอยู่ในน้ำ"
‪"คุณดื่มนมช็อกโกแลต ‪ตอนที่มหาสมุทรลุกเป็นไฟเนี่ยนะ" โอเคๆ
‪เรื่องนี้แหละที่ฉันโกรธ
‪นั่นแหละ
‪ที่รัก ฉันต้องให้ไอ้เวรนั่นจิบเนสควิก
‪และฉันต้องโทรหาตัวแทนของฉัน รู้ไหม
‪คุณต้องมีสมาธิ
‪จริงๆ แล้วคุณโกรธอะไรกันแน่
‪ตลอดเวลา การที่เขาเป็นคนผิวขาว ‪ไม่ได้ช่วยอะไรเลย
‪ทุกครั้งที่ฉันเห็นคนขาว ‪ประสบความสำเร็จ ฉันมักจะสงสัย
‪ฉันเห็นเขา ฉันคิด "คุณวางแผนอะไรอยู่"
‪มีครั้งหนึ่งฉันเดินอยู่ ‪และมีชายหนุ่มผิวขาวหุ่นฟิตคนนึง
‪กำลังวิ่งออกกำลังกายและรอสัญญาณไฟจราจรอยู่
‪เขาวิ่งอยู่ ต้องรักษาอัตราการเต้นของหัวใจไว้
‪เขาไม่ได้ใส่เสื้อ ฉันคิดว่า "เลิกอวดได้แล้ว"
‪และเขาใส่หูฟังอยู่ แล้วเขาก็หัวเราะกับตัวเอง
‪แล้วฉันก็เกิดมโนภาพ ‪ว่าฉันกระชากหูฟังเขาออกมา
‪ถามว่า "หัวเราะอะไรไม่ทราบ"
‪ทำไมฉันหยาบคายจัง
‪ฉันไม่ได้ทำนะ แต่ฉันอยากทำ
‪แต่ฉันก็รู้ว่าทำไม รู้ไหมว่าทำไม ที่รัก
‪เหตุผลที่ฉันไม่ไว้ใจความสุขของหนุ่มผิวขาว
‪ก็เพราะว่า…
‪มันเกิดขึ้นตลอดมาหลายปีแล้ว
‪และฉันมีความสงสัยนี้… ‪มันไม่ใช่เหตุผลที่คุณคิดนะ โอเคไหม
‪ฉันไม่ไว้ใจหนุ่มผิวขาว เพราะหนุ่มผิวขาว ‪ส่วนใหญ่เคยเป็นเด็กชายผิวขาว
‪โอเคไหม และในฐานะเด็กยุค 80 และ 90
‪หนังทุกเรื่องและทุกรายการทีวีที่ฉันดู
‪เป็นเรื่องของหนุ่มน้อยผิวขาว ‪ที่มีปัญหาและอ่อนด้อยทางปัญญา
‪โอเคเนอะ เด็กชายผิวขาวพวกนี้ ‪ชอบผูกมิตรกับมนุษย์ต่างดาว
‪โอเคนะ
‪พวกเขาจะไปหาเกรมลิน
‪พวกเขากำลังเผชิญหน้า ‪กับมนุษย์ต่างดาวระดับที่สาม
‪แล้วอีกสองระดับล่ะ
‪แล้วการเผชิญหน้าอีกสองระดับล่ะ
‪เราไม่รู้
‪หนุ่มน้อยผิวขาว ฉันจะบอกให้นะ
‪หนุ่มน้อยผิวขาวชอบเปิดประตูสู่มิติอื่น
‪เด็กเวรพวกนั้นจะเปิดประตูมิติ ‪และปล่อยให้คุณเก็บชิ้นส่วน
‪นั่นคือข้อเท็จจริง
‪เคยดูเรื่องประตูผีดูดวิญญาณคนไหม
‪ตั้งแต่ปี 1989 มีผลกับชีวิตฉันมาก
‪และมันเป็นเรื่องของเด็กผู้ชายผิวขาวสองคน
‪อยู่บ้านตามลำพังช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์
‪แล้วพวกเขาก็เปิดเส้นทางสู่นรก
‪ทำไมพวกเขาไม่สั่งพิซซ่าเหมือนชาวบ้าน
‪นี่คือเหตุผลที่ฉันไม่ไว้ใจ
‪มันถึงจุดที่ไม่มีอะไรทำให้ฉันกลัวมากกว่านั้นแล้ว
‪ไม่มีอะไรทำให้ฉันสั่นเป็นเจ้าเข้าได้
‪เท่ากับการเห็นเด็กผิวขาว ‪หนึ่งคนหรือมากกว่านั้นขี่จักรยาน
‪ถ้าเห็นเด็กผิวขาวขี่จักรยาน ‪ฉันจะเดินไปทิศทางตรงกันข้ามเลย
‪เพราะมันแปลว่ามีพวกผีเดินอยู่
‪และฉันไม่อยากถูกจับในดงผี
‪ขอบอกเอาไว้ตรงนี้เลย
‪ฉันพยายามจะมีชีวิตอยู่
‪ฉันพยายามจะมีชีวิตอยู่ ที่รัก
‪ฉันฉีดวัคซีนแล้วและผ่อนคลาย
‪ฉันมีความสุขมาก ใช่ไหม
‪ฉันมีความสุขมากที่ฉีดวัคซีนแล้ว ‪ฉันกระหายวัคซีนนั่นมาก
‪มันเปิดตัวค่อนข้างช้า
‪เราต้องรอให้ถึงตาเรา ‪ฉันไม่อยากรอให้ถึงตาฉัน โอเคไหม
‪ฉันกดรีเฟรชหน้าเว็บรัวๆ ‪เหมือนพยายามจองบัตรวงบีทีเอส
‪ฉันแบบว่า "เมื่อไหร่จะตาฉัน"
‪และเว็บไซต์ของลอสแอนเจลิสเคาน์ตี้ ‪ก็แบบว่า "เจ๊ มันไม่ใช่เรื่องของเจ๊"
‪และฉันปฏิเสธ
‪ฉันต้องรออยู่สองสามเดือน ‪กว่าจะถึงตาฉันฉีดวัคซีน
‪และระหว่างที่ฉันรอวัคซีน
‪ฉันได้อ่านบทความว่าสวนสัตว์ซานดิเอโก
‪ได้ฉีดวัคซีนป้องกันโควิด 19 ‪ให้ลิงอุรังอุตังในสวนสัตว์ทุกตัวแล้ว
‪ทุกคนคะ
‪ฉันรอวัคซีนอยู่ตรงนี้ ‪แต่ลิงอุรังอุตังได้ฉีดวัคซีนแล้ว
‪มันเหมือนกับว่ามีลิงอุรังอุตังตัวนึงไอ ‪แล้วสวนสัตว์ก็บอกว่า
‪"ถ้าเราดูแล ไม่มีทางติด ‪พลเมืองของเราไม่ติดแน่นอน"
‪ฉันแบบว่า "ได้ แล้วกูเกิลเลย ‪'มีที่ให้พักอาศัยไหม'"
‪เข้าใจใช่ไหม
‪ถ้าพวกเขาแจกวัคซีนและจัดการเรื่องนี้ได้
‪ฉันจะย้ายไปอยู่สวนสัตว์ ขอบอกไว้ตรงนี้เลย
‪สิ่งหนึ่งที่ปี 2020 สอนฉันคือฉันอยู่ได้ดีในพื้นที่ปิด
‪เพราะงั้นทำไมจะไม่ได้
‪จัดที่อยู่ให้ฉันสิ
‪จริงๆ นะ
‪และฉันจะบอกคุณว่า ‪ฉันจะทำตัวดีกว่าสัตว์อื่นๆ ที่สวนสัตว์
‪เพราะเวลาไปสวนสัตว์ ‪สัตว์พวกนั้นชอบแอบอยู่หลังก้อนหินตลอดเวลา
‪พอกลุ่มนักเรียนมา ฉันจะออกมาเลย
‪ฉันจะปล่อยมุกรัวๆ ห้านาทีให้เด็กๆ ดู
‪ถ้ามันแปลว่าฉันจะได้ฉีดวัคซีน
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีบทความนั้นออกมา ‪ตอนที่ฉันรอวัคซีนอยู่
‪ฉันคิดมากนะ
‪โดยเฉพาะเมื่อฉันอ่านเจอว่า ‪มีลิงอุรังอุตังตัวหนึ่งในสวนสัตว์
‪ชื่อแคเรน
‪ไหวปะ
‪ฉันคิดเลย "สวนสัตว์ซานดิเอโก ‪คุณเลอะเทอะใหญ่แล้ว"
‪"คุณรู้ดีว่ากำลังทำอะไรอยู่"
‪ลิงอุรังอุตังแคเรนฉีดวัคซีนแล้ว
‪ระหว่างนั้น ฉันไปวอลกรีนส์ตอนปิดร้านทุกวัน
‪อย่างกับโอลิเวอร์ ทวิสต์
‪แบบว่า "ขอร้องล่ะ ขอวัคซีนหน่อยนะ"
‪"ฉันขอฉีดวัคซีนก่อนที่มันจะเสียได้ไหม"
‪วัคซีนนั่นละเอียดอ่อนมากที่รัก
‪คุณมีเวลาแค่หกชั่วโมง ไม่ใช้ก็เสียเลย
‪มันเหมือนอะโวคาโดสุก
‪ถ้าคุณไม่ทำกัวคาโมเล ก็ซวยไป
‪แบบว่า "ขอวัคซีนได้ไหม"
‪ฉันหาวัคซีนไม่ได้
‪ลิงอุรังอุตังแคเรนจะฉีดวัคซีนไปเพื่ออะไร
‪ฉันมาที่นี่พร้อมเงื่อนไขที่มีอยู่แล้วที่รัก
‪หอบหืด ผิวดำ โอเคไหม
‪ฉันอยู่ข้างนอกนี่ วันๆ แคเรนทำอะไร ‪นั่งอยู่บนต้นไม้แล้วก็ถูเม็ดละมุด
‪จะฉีดวัคซีนไปทำไม
‪เธอจะฉีดวัคซีนไปทำไม แคเรน
‪ฉันโกรธแคเรนมาก
‪แล้วฉันก็กูเกิลชื่อมัน… ‪คุณก็รู้ว่าเวลาที่คุณเกลียดใคร
‪คุณจะเริ่มค้นหาพวกเขาเพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม
‪มาสนับสนุนความเกลียดของคุณ เข้าใจใช่ไหม
‪นั่นคือสิ่งที่ฉันทำกับลิงอุรังอุตังแคเรน
‪ฉันกูเกิล "แคเรน อุรังอุตัง ซานดิเอโก"
‪เรื่องอื่นโผล่ขึ้นมาเพียบเลย
‪แต่แล้วฉันก็เจอลิงอุรังอุตังที่ฉันกำลังพูดถึง
‪ศัตรูคู่อาฆาตของฉัน
‪และฉันเจอว่าลิงอุรังอุตังแคเรน
‪เป็นหนึ่งในลิงตัวแรกๆ ที่ผ่าตัดหัวใจในยุค 90
‪เราให้โอกาสนังนี่มากไปแล้ว
‪เราทำอะไรกันอยู่
‪แคเรน เธอมีชีวิตที่ดีมากแล้ว ‪ถ้าเธอจะต้องติดโควิดก็ติดไปสิ
‪โอเคไหม
‪เธอมีชีวิตที่ดีมา 25 ปีแล้ว แคเรน
‪ทำไมเราต้องพยายามรั้งเธอไว้ด้วย
‪ได้ฉีดวัคซีนก่อนฉันไปอีก
‪ฉันเป็นคนรักสัตว์นะ
‪อย่าเข้าใจฉันผิด โอเคไหม
‪ฉันเป็นแม่หมา
‪ดีงามมากเลย ขอบคุณค่ะ ใช่
‪ใช่
‪นางเริ่ดมาก
‪นางอายุประมาณแปดขวบ
‪ฉันเลี้ยงนางมาสองปี ‪ใช่ค่ะ เราช่วยนางมา ด้วยความยินดี
‪ใช่ มันสำคัญที่ต้องพูดแบบนั้น
‪ไม่รู้พวกคุณเป็นไหม แต่ฉันตามไอจีสัตว์เยอะมาก
‪และคนจะโพสต์รูปสัตว์ของพวกเขาและแบบว่า
‪แฮชแท็ก "ใครช่วยใครกันแน่"
‪เหมือนบอกว่า "ฉันช่วยนางมานะ"
‪ฉันเห็นนางและฉันบอกว่า ‪"ไปกับฉันถ้าเธออยากมีชีวิตอยู่"
‪นั่นคือพลัง
‪"เลิกดมตูดตัวเองได้แล้ว ไปกัน!"
‪และนางก็น่ารักมากค่ะ
‪นางคือน้องหมาพันธุ์มอลทีสเทร์เรียร์ ‪ที่เหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ
‪นางสวยมาก
‪และฉันรู้ตัวก่อนจะเลี้ยงหมาตัวนี้หนึ่งสัปดาห์
‪ว่าฉันเลี้ยงหมาที่ดูดีเกินไปไม่ได้
‪เพราะถ้าคุณเลี้ยงหมาที่ดูดี ‪คนจะอยากมีปฏิสัมพันธ์กับคุณ
‪ตามท้องถนน
‪ฉันเป็นคนอารมณ์ร้าย ส่วนนางก็สวยเริ่ด ‪และพวกเขาอยากมีปฏิสัมพันธ์กัน
‪เราเดินๆ อยู่ และคนแบบว่า "น้องใจดีไหม"
‪และฉันบอกว่า "ไม่ ฉันไม่ใจดี"
‪แล้วฉันก็เดินหนีไป
‪จริงๆ นะ
‪โดยเฉพาะตอนเช้า
‪ฉันไม่ใช่คนตื่นเช้า ‪และฉันคิดว่าหมาควรแก้ไขเรื่องนี้
‪เข้าใจใช่ไหม ฉันแบบว่า
‪"ถ้าฉันเลี้ยงหมา แปลว่าทุกเช้าฉันจะต้องตื่นเช้า
‪และเริ่มด้วยการเดินเร็ว"
‪วันละ 20 ถึง 30 นาที ทุกเช้า
‪และแน่นอนว่ามัน ‪จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมากมาย
‪เพราะหลังจากนั้น ฉันจะกลับบ้านมากินมื้อเช้าดีๆ
‪อย่างพวกแคนตาลูปครึ่งลูกกับคอตเทจชีสหนึ่งสกู๊ป
‪ฉันคิดว่าฉันกินแบบนี้ได้ แล้วพอฉันกินแบบนั้น
‪ใช่ ในที่สุดก็หัดเล่นซูโดกุ
‪แล้วฉันก็ทำแบบนั้น
‪ถึงจุดนึง บทภาพยนตร์ก็เขียนออกมาเองเลย
‪แล้วหลังจากนั้น ฉันก็เริ่มทำงานระดับสูงแล้ว
‪ฉันเริ่มจัดการปัญหาของโลก ‪ฉันเป็นตัวเองในแบบที่ดีที่สุด ฉันทำงานด้วยสมอง
‪แล้วฉันก็รับโทรศัพท์และพูดว่า
‪"อิสราเอลจ้ะ ปาเลสไตน์อยู่อีกสาย"
‪"และเราแก้ไขเรื่องนี้ได้"
‪"ฉันมีแผน"
‪"ฉันตื่นตั้งแต่แปดโมงเช้าแล้ว"
‪ทุกคนคะ ฉันมีความฝันอันยิ่งใหญ่
‪แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น
‪ทุกเช้า ฉันตื่นนอน กลิ้งไปกลิ้งมา ‪มองดูหมาตัวนี้ และคิดว่า
‪"อยากฉี่บนเตียงก็ได้นะ"
‪"ทำได้นะ ฉันจะได้นอนต่ออีกสิบนาที"
‪"ทำไมจะไม่ได้"
‪ฉันไม่ใช่คนตื่นเช้าและฉันคิดว่าคนรักหมาจริงๆ
‪คนที่เลี้ยงหมามานาน พวกเขาตื่นจ้ะที่รัก
‪พวกเขาตื่นขึ้นมาพร้อมกับดวงอาทิตย์ ‪ออกกำลังกายเบาๆ ในตอนเช้า
‪พวกเขาออกไปข้างนอก ‪คาดหวังว่าจะได้สบตาคน
‪พวกเขาอยากมีปฏิสัมพันธ์กับคุณบนท้องถนน
‪เวลาฉันพาหมาออกไปเดินเล่นตอนเช้า ‪ฉันโนบราค่ะ
‪ฉันโนบรา
‪และมีเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับฉันที่คุณต้องรู้ไว้
‪ก็คืออย่าคุยกับฉันเวลานมฉันห้อย แค่นั้นเลย
‪แค่นั้นแหละ
‪อย่าคุยกับฉันเวลานมฉันห้อย
‪ถ้าฉันลงสมัครเลือกตั้ง นั่นคงเป็นนโยบายของฉัน
‪"ปี 2024 นาโอมิ เอกเพอริกิน ‪'อย่าคุยกับฉันเวลานมฉันห้อย'"
‪คงเป็นอย่างนั้น จริงๆ นะ
‪แต่ฉันรักหมาของฉัน นางเพอร์เฟกต์
‪มันดีมากเพราะนางทำให้ ‪ฉันกับแฟนหนุ่มชาวยิวของฉัน
‪มีเรื่องให้คุยกัน หลังจากผ่านมาหลายปี
‪เราคบกันมาเกือบ 12 ปีแล้วนะ
‪ใช่ เจ๋งไหม
‪เกือบ 12 ปี
‪และถ้านับปี 2020 ด้วย ‪เราก็คบกันมา 38 ปีแล้ว
‪และมันเป็นเวลาที่นานมาก
‪เรายังรักกันอยู่ วิเศษมาก
‪มีใครที่นี่เป็นคู่รักต่างเชื้อชาติไหม
‪รักต่างเชื้อชาติ มีไหมคะ
‪ใช่แล้วๆ นี่คืออนาคตที่พวกเสรีนิยมต้องการ
‪ฉันชอบมาก
‪ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณเป็นยังไงนะ
‪แต่เวลาที่ฉันกับแฟนชาวยิวอยู่ตามท้องถนน
‪ไม่เคยมีใครคิดว่าเราเป็นแฟนกันเลย
‪พวกเขาไม่เข้าใจ ‪ความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคน
‪แฟนชาวยิวคิดว่า ‪เป็นเพราะเขาเตี้ยกว่าฉันนิดหน่อย
‪และฉันบอกว่า "คุณคิดบวกมาก"
‪แต่ใช่ จะบอกให้นะ ‪ว่าฉันเป็นเจ้าแห่งของขนาดพกพา
‪คุณต้องหาแฟนที่เป็นไปตาม ‪มาตรฐานด้านความปลอดภัยในการเดินทาง
‪ฟังฉันนะ เก็บเขาใส่กระเป๋าแล้วไปเลย
‪แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น ‪เพราะเราออกไปข้างนอกกัน
‪เราเดินไปที่จุดต้อนรับลูกค้าที่ร้านอาหาร
‪และพนักงานต้อนรับจะพูดว่า ‪"คุณเป็นแฟนกันเหรอคะ"
‪และมันแบบว่า "เราจับมือกันอยู่ ‪และไม่มีใครอยู่ข้างหลังเรา"
‪"ใช่ เราเป็นแฟนกัน"
‪เธอแบบ "หา"
‪ฉันยอก "ไม่ ฉันเป็นผู้ช่วยด้านสุขภาพของเขา ‪ช่วยให้เขาสงบ"
‪"เราอยากได้ราคาสำหรับคนมาเร็ว"
‪ตลอดเวลา
‪แล้วก็เวลาที่เราไปร้านขายของชำ ‪เทรดเดอร์โจส์ ร้านโปรดของฉัน
‪ปกติเป็นพื้นที่ปลอดภัย
‪แต่เราอยู่ในร้านเทรดเดอร์โจส์ ‪เราเดินไปที่เครื่องจ่ายเงิน
‪สถานการณ์เป็นยังไง คู่รักสองคน รถเข็นหนึ่งคัน
‪และเราเดินไป ‪และพนักงานเก็บเงินมองไปที่แฟนชาวยิว
‪พวกเขามักจะมองแฟนชาวยิวก่อน
‪พวกเขามองและถามเขาว่า
‪"คุณคะ คุณถูกข่มขู่รึเปล่า"
‪"กะพริบตาสองครั้งถ้าเธอทำร้ายคุณ"
‪พวกเขาถามเขาเยอะมาก
‪"คุณคะ พวกคุณเป็นแฟนกันเหรอ ‪นี่รถเข็นของคุณเหรอ"
‪และวันนั้นฉันก็อารมณ์ไม่ดี
‪ฉันเลยตอบว่า "ใช่ เราเป็นแฟนกัน"
‪"ครั้งสุดท้ายที่เราจูบกัน ‪ฉันเผลอเรอใส่ปากเขาด้วย"
‪"ใช่ เราเป็นแฟนกัน"
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจเรอใส่ปากเขานะ
‪มันก็แค่เกิดขึ้น
‪อยู่กันมา 11 ปี คุณจูบกัน ‪คุณอยากเรอ คุณก็ไม่ผละออก
‪นั่นแหละ มันก็แค่สิ่งที่เกิดขึ้น ‪คุณแค่ตัดสินใจเอง รู้ไหม
‪เหตุการณ์ล่าสุดที่ร้ายแรงที่สุดเกิดขึ้นในแอลเอ
‪เรามีย่านไร้บ้านอยู่ตามถนน ‪เพราะอเมริกาเป็นเหมือนขุมนรกของนายทุน
‪ที่ไม่ดูแลประชาชนที่อ่อนแอของตัวเอง และ…
‪และผู้ชายคนนี้ก็อยู่แถวบ้านเราตลอด ‪ผ่านมาหลายปีแล้ว เขาเป็นเพื่อนเรา
‪เราทักกัน "หวัดดี ว่าไง อยากได้เงินไหม ‪อยากกินอะไรไหม" นี่คือคนคนนี้
‪และมีวันหนึ่ง แฟนชาวยิวก็เดินอยู่คนเดียว
‪และเขาวิ่งไปหาแฟนฉัน
‪แล้วผู้ชายคนนี้ก็พูดว่า
‪"เกิดอะไรขึ้นกับเพื่อนร่วมห้องคุณเนี่ย"
‪"เพื่อนร่วมห้องคุณอยู่ไหน"
‪"ปกติอยู่ด้วยกันตลอดนี่ เพื่อนร่วมห้องคุณอยู่ไหน"
‪ผู้ชายคนนี้เคยเห็นเรากอดกันกลางสายฝน
‪ที่หัวถนน เหมือนเราอยู่ในตอนจบ ‪ของนิยายของบรอนเต
‪เขารู้ว่าเราเป็นแฟนกัน โอเคไหม
‪เขารู้ว่าเราเป็นแฟนกัน เขากวนประสาท
‪และนี่คือสิ่งที่แฟนชาวยิวบอกเขา
‪"เราเป็นแฟนกัน นั่นแฟนผม เราอยู่ด้วยกัน"
‪แล้วคนนั้นก็พูดว่า
‪"ผมก็เคยมีแฟนผิวดำเหมือนกัน
‪แต่คบได้ไม่นานเพราะเธอพยายาม ‪ให้ผมทำเรื่องใหม่ๆ ตลอด"
‪ฉันบอก "คุณขา เพราะงี้คุณถึงไม่มีบ้านอยู่"
‪"คุณควรฟังแฟนผิวดำของคุณ
‪เพราะใช่ เราจะให้คุณทำสิ่งใหม่ๆ"
‪"เรื่องใหม่ๆ อย่างการบำบัด โอเคไหม"
‪"เรื่องใหม่ๆ อย่างการหัด ‪ซักผ้าปูที่นอน โอเคไหม"
‪"เรื่องใหม่ๆ อย่างการตัดเล็บเท้า โอเคไหม"
‪นั่นคือสิ่งที่แฟนผิวดำทำ
‪ฉันอยากพูดให้ชัดเจน
‪ฉันไม่ได้โกรธที่เขาไม่มีบ้านอยู่ ‪ฉันโกรธที่เขาทำตัวทุเรศ
‪เจเรมีหยาบคายมาก
‪เขาชื่อเจเรมี
‪ฉันน่าจะบอกแต่แรก เจเรมี หยาบคาย
‪พระเจ้า เขาถาม ‪"คุณเป็นแฟนกันเหรอ เพื่อนร่วมห้องน่ะ"
‪แต่มันบ้าเพราะคนคิดว่าเราไม่ได้เป็นแฟนกัน
‪นั่นคือด้านหนึ่ง
‪แต่อีกด้านก็ตรงกันข้ามเลย
‪และพวกเขาหมกมุ่นกับการมีลูกของเรามาก
‪พวกเขาอยากให้เรามีลูก ‪เพราะฉันเป็นคนดำและเขาเป็นคนขาว
‪ทุกคนตื่นเต้นมาก
‪พวกเขาถามว่า "เมื่อไหร่คุณจะมีลูกกัน ‪ลูกคุณต้องดูดีมากแน่ๆ"
‪"คุณต้องมีลูกนะ พวกเขาต้องดูดีมากแน่ๆ"
‪"พระเจ้า เมื่อไหร่คุณจะมีลูก ‪พวกเขาต้องดูดีมากแน่ๆ"
‪และมันแบบว่า "เฮ้ย ทำไมทุกคน ‪ถึงอยากได้เด็กคนนี้นัก
‪แค่เพราะผิวเขาจะสีเบจ ฉันไม่เข้าใจเลย"
‪ทำไม
‪พอเกิดมา พวกเขาดูเหมือนมันฝรั่งอบทุกคน
‪อีกอย่าง ฉันไม่มีแรงกระตุ้นที่จะมีลูก
‪ไม่มีความอยากที่จะมี
‪ฉันอาจจะรับเด็กวัยรุ่นมาเลี้ยงเลย ‪จะได้พาไปทำงานด้วยได้
‪แต่ฉันไม่รู้สึกว่า… ฉันไม่รู้
‪ฉันไม่เคยมีความรู้สึกว่า
‪"เราต้องรักษาดีเอ็นเอ ‪ไว้ในสายเลือด" นึกออกไหม
‪ทุกคน ฉันเป็นโรคซึมเศร้า
‪ฉันสายตาไม่ดี และฉันเคยจัดฟันสองครั้ง
‪ดังนั้นฉันกล้าพูดเลยว่าสายเลือดจบลงตรงนี้แหละ
‪ว่าไหม
‪จากนี้มันมีแต่จะแย่ลงเรื่อยๆ
‪และไม่ต้องขอบคุณหรอก
‪ฉันไม่อยากมี
‪อีกอย่าง ข้างในฉันก็แก่แล้ว ฉันเลี้ยงลูกไม่ได้
‪ฉันไม่มีแรงขนาดนั้น
‪โอเค ทุกคน ไหนดูซิ
‪ฉันจะถามว่าพวกคุณอายุเกิน 30 แล้วกี่คน
‪หลายคนเลย
‪เลิศมาก
‪ทุกคนที่อายุต่ำกว่า 30 ไม่ต้องพูดเลย
‪เพราะฉันเห็นแสงในตาคุณสะท้อนกลับมาที่ฉัน
‪ไม่ต้องพูดเลย
‪โอเค คนที่อายุเกิน 30 เพราะฉันรู้ว่ามีหลายคน
‪ว้าว คุณตื่นเต้นเกินไปสำหรับคนอายุเกิน 30 นะ
‪แต่ฉันจะพูดแบบนี้
‪คนอายุเกิน 30 เคยมีเวลาที่คุณได้ยินคนคุยกัน
‪แล้วคุณคิดว่า "เธออายุ 22 แน่ๆ" ไหม
‪ใช่ คุณยังเด็ก
‪เรื่องนั้นเกิดขึ้นกับฉันที่แอลเอ
‪ฉันเดินอยู่และบังเอิญได้ยิน ‪สาวผิวขาวสองคนคุยกัน
‪ฉันบังเอิญได้ยินพวกนางคุยกัน… ‪ได้ยินไม่มากหรอก
‪พวกนางคุยกันสองประโยค ‪จะเรียกว่าสองประโยคก็ได้
‪แต่เนื้อหาแน่นมาก มันบอกทุกอย่างที่ฉันต้องรู้
‪และเป็นเรื่องถูกกฎหมาย ‪แค่ผู้หญิงคนนึงพูดสบายๆ
‪นางไม่ได้เครียด นางพูดว่า "ฉันรู้สึกอ้วน"
‪แล้วเพื่อนนางก็พูดว่า ‪"เงียบไปเลย เธอเริ่ดจะตาย!"
‪โอเค สาวน้อย
‪ใจเย็นๆ
‪สำหรับฉัน นั่นเป็นเรื่องของ ‪คนวัย 20 ต้นๆ โอเคไหม
‪นั่นคือสิ่งที่คุณทำตอนที่คุณ ‪เพิ่งเริ่มจ่ายค่าเช่าบ้านและตื่นเต้นกับมัน
‪นึกออกไหม
‪แบบว่า "ฉันซื้อพรมติดผนังนี่มา"
‪นึกออกไหม พลังงานเป็นแบบนั้น
‪ฉันอายุ 30 กว่าๆ แล้ว ‪ฉันกับเพื่อนไม่คุยกันแบบนั้น
‪ถ้ามีคนพูดว่า "ฉันรู้สึกอ้วน"
‪คนที่เหลือจะพูดว่า "แก ฉันก็เหมือนกัน"
‪ฉันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นไม่ได้
‪ฉันต้องดิ้นรนอยู่บนท้องถนนนะ
‪สิ่งที่ฉันทำให้คุณได้ในวัย 30 ‪คือทำแซนด์วิชให้คุณกิน โอเคไหม
‪ฉันทำอาหารร้อนๆ ให้คุณกินได้ ‪แต่ฉันพาคุณกลับมาจากปากเหวไม่ได้
‪ฉันทำไม่ได้
‪แต่ตอนคุณอายุ 20 ต้นๆ ความรักนั้นมันรุนแรง
‪คุณกำลังแรง คุณจะแบบว่า ‪"หุบปากไปเลย เธอคือราชินี"
‪ฉันอยากบอกว่า ‪"ไม่จ้ะ ที่รัก เธอเป็นผู้ช่วยฝ่ายธุรการ"
‪คุณ…
‪คุณไม่ได้เป็นราชินี ‪จนกว่าจะสามารถมองตาใครและพูดว่า
‪"ฉันต้องการวันหยุดจากเมาวี"
‪ขอบคุณค่ะ
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล