NETFLIX — PROGRAM KOMEDIOWY
Powitajcie brawami Briana Simpsona!
Przez setki lat czarni domagali się odszkodowań.
I zawsze słyszałem:
„To nierealistyczne. Przecież stanowicie 13% populacji.
Ameryki nie stać na takie rozdawnictwo”.
Potem nadeszła pandemia.
I nagle skurwiele mają biliony. „Kurwa, gdzie nasz szmal?”
Dawać flotę czarnym.
To nie żart, tylko rozwiązanie.
Plus darmowa służba zdrowia i może zezwolimy na „niggę”.
Możemy negocjować.
Jak najbardziej.
Nie podobają im się nasze protesty. Że niby ich wkurwiamy.
Ameryka traktuje czarnych jak kasjerzy drobne.
Prawo nakazuje nas przyjmować.
Ale jeśli jest nas co najmniej kilku, to wszyscy pytają, o chuj nam chodzi.
Pojebana sprawa.
I zawsze, gdy gliniarz zastrzeli nieuzbrojonego czarnego,
twierdzi, że bał się o życie.
„Czarny był szybki”.
Tylko oni tak mogą. Sąd Najwyższy to potwierdził.
Policjant może strzelać, by zabić, jeśli jego życie jest zagrożone.
Jeśli się boją, mogą cię zabić.
I chyba nic na to nie poradzimy. No ale spoko.
Zabijaj sobie, jeśli się boisz.
Ale może zanim zostaniesz gliną, to powiedz, czego się boisz?
To uczciwe.
Dosłownie.
Ostatni egzamin na akademii policyjnej powinien być w nawiedzonym domu.
Ale zamiast szkieletów i czarownic mielibyśmy codzienne życie czarnych.
Musisz dotrzeć z przodu domu na tyły bez zabicia kogokolwiek.
Przy grillu czeka odznaka.
To dość uczciwe.
Zawsze mówią, że to parę czarnych owiec.
Kurwa, a jak je rozpoznawać? Nie da się, więc unikam glin.
Jeśli muszę wezwać pomoc, to proszę o strażaków.
Bo to nie broń jest potrzebna, tylko odwaga.
Strażacy są równie odważni co gliny.
Wbiegną do płonącego budynku…
mając tylko siekierę.
I nigdy nie słyszałem o strażaku, który wystraszył się i uciął czarnemu łeb.
„Wybacz, wziąłem cię za pożar”.
„Widzieliście, że podejrzanie się świecił”.
Jestem młodym czarnym, więc ludzie myślą, że boję się rasistowskich glin.
Bardziej boję się rasistowskich ratowników.
Zapominamy o nich.
Rasistowski glina musi się namęczyć.
Sfałszować raport i nakłamać tu i tam.
Rasistowski ratownik uda, że nie widzi cię w wodzie.
I po tobie.
To jak jest? Chodzi o to, że czarni nie potrafią pływać?
A może padliśmy ofiarami trwającego dekady spisku
autorstwa wodnego skrzydła Ku Klux Klanu?
Często jadę po policji od góry do dołu.
Niektórzy przez to myślą, że nienawidzę policji.
Ale to nie tak. Po pierwsze, każdy nienawidzi policji.
Nawet policja.
Moja komedia nie jest polityczna. Nie oceniam was.
Macie prawo być konserwatystami albo przyzwoitymi ludźmi.
Ważne, by trzymać się prawdy.
Niezależnie od tego, na kogo głosowaliście.
Jeśli usłyszycie pod domem policyjnego koguta,
nie myślicie sobie, że to bohater.
Nikt tak nie reaguje. Wszyscy reagują tak samo.
„Jebać go!”
Wszyscy nienawidzą gliniarzy, bo wszyscy mają złe doświadczenia.
Gdy tylko widzisz gliniarza, wiesz, że stracisz kasę.
Dlatego przynajmniej możesz pomyśleć: „Jebać go!”.
Dlatego uważam, że powinni wręczać drobne upominki.
Niech czasami zatrzymają cię za to, że zachowałeś się jak gość.
Wtedy słyszysz syreny i myślisz, że twoja dobra postawa będzie nagrodzona.
„Wie pan, dlaczego pana zatrzymałem?” „Za ten zajebisty skręt w lewo?
Chyba coś czuję”.
„Jadę za panem od dziesięciu zjazdów i gratuluję jazdy na suwak.
Zapraszam do Starbucksa w Nowym Jorku”.
Powinniście wiedzieć, że służyłem w marines.
Nie trzeba.
Nie jestem bohaterem. Po prostu się tam znalazłem.
Dołączyłem w marcu 2001, by zapłacili mi za studia.
Nie dali mi cynku o 11 września.
Bin Laden spierdolił mi plan na życie.
Mówię o tym, bo przez dwa lata byłem jedynym czarnym w plutonie.
Dla wielu byłem pierwszym czarnym kumplem.
Czyli poniekąd jestem bohaterem, jeśli się nad tym zastanowić.
Wielu z was wyszkoliłem, chujki.
Pierwszy raz byłem wśród białych.
Mam doktorat z białych.
Wiem, co myślicie. Co porusza wasze białe serca.
Dwie rzeczy są prawdziwe o białych. Nie wyperswadujecie mi tego.
Po pierwsze: każdą grupę białych można rozproszyć grą w zośkę.
Nie wiem, skąd to się bierze.
Miejcie taką piłeczkę w torebce, panie. Skuteczniejsza niż gwizdek antygwałtowy.
Jeśli jakieś studenciaki się zbliżają, rzućcie ją za siebie.
Za każdym razem któryś zrobi coś takiego…
Nie mogą się oprzeć.
To ich kocimiętka.
I kolejna prawda absolutna o białych.
Każdy z was chce czasem rzucić niggą.
Potwierdziliśmy to w swoim kręgu. W dupie mam wasze zdanie.
To jedyne w Stanach, czego ot tak nie można robić.
Musisz upewnić się, że nikt nie słucha.
Widzisz grupę czarnych na rogu.
Rzucają niggami jak kuglarz nożami.
Myślisz sobie: „To niebezpieczne. Szkoda, że nie mogę dołączyć”.
Czyli jesteś w 99% wolny.
Jesteśmy tylko szczerzy. Wszyscy macie to za sobą.
Ogarnęliście czarnego funfla.
Czekaliście na właściwą chwilę.
I próbowaliście przemycić szybkie nigga.
Nie mówcie, że nie!
I spodziewaliście się innej reakcji, co?
Udawaliście wtedy zagubionych.
„Przepraszam. To tylko słowo. Wszyscy je wypowiadacie.
A jeśli jest w piosence?
A jeśli to nigga, nie nigger?
I takie tam pieprzenie.
I dobra, przyznam to. Nie ma to sensu w 100%.
Ale nie musi. Stosuj się do zasad, nigga.
Bo chyba rozumiesz ogólną zasadę,
że pewnych rzeczy nie mówi się do pewnych ludzi.
Inaczej nie ogarniesz słowa nigga.
Przykład: nie mówisz do matki po imieniu.
Chyba że jesteś dziwakiem.
U mnie tylko dziwne dzieci tak robiły.
Jak ma na imię pańska matka?
- Eileen. - Eileen!
Mówi tak pan do niej?
Skąd!
Niby nielogiczne, bo to jej imię.
- Inni mówią jej po imieniu? - Tak.
I jest w paru piosenkach.
No dobra, żeby nie było, że uwziąłem się na pana.
Jak ma na imię pańska matka?
- Christina. - I mówi pan do niej po imieniu?
- Ni chuja. - Właśnie!
- A przecież tak ma na imię. - Właśnie.
Kończy się na „A”, a nie „ER”.
Ale nie zwraca się pan tak do niej, mam rację?
Ostatni przykład. A imię pańskiej matki?
- Carol. - Carol!
Mówi pan do niej „nigga”?
Nie!
Widzicie, jak łatwo zrezygnować ze słowa nigga?
Dziękuję.
Jak na ironię, pierwszą osobą, która mnie tak nazwała, była moja babcia.
Nie zapomnę tego. Miałem siedem lat.
Zawołała mnie ze swojej chaty wielkiej jak posiadłość plantatora.
Musicie coś zrozumieć o dorastaniu w latach 80.
Gdy cię wołano, odkrzyknięcie odpadało, tylko trzeba było przyjść.
Jeśli odkrzyknąłeś: „Co?”, miałeś przejebane.
A gry wideo były nowe i nie można było ich zapisywać.
Ale babcia miała to w dupie.
Olewała twój postęp w Super Mario Bros.
„Zasuwaj tu, gówniaku”.
Woła mnie z końca domu. Odkładam pada.
A chciała tylko, bym otworzył okno, przy którym siedziała.
Pokazywała, kto tu rządzi.
Tylko tak sobie pomyślałem, ale i tak usłyszała „leniwa suka”.
I totalnie jej odjebało.
Artretyzm nagle zniknął.
Wyskoczyła z krzesła.
Urosła dwukrotnie jak złoczyńca w anime.
Zapamiętałem to na zawsze.
I mówi: „Nigga!
W mieście zaraz będzie nakurwiał dym!”.
Musicie zrozumieć, że stare czarne kobiety
mają słowniczek gróźb,
które są jednocześnie zagadkami.
Cele są dwa: zdezorientować przeciwnika…
i zrobić z ciebie wariata, jeśli wezwiesz opiekę społeczną.
Miałem siedem lat, nie ogarniałem zagadek, więc po prostu stałem ogłupiały.
Nie wiedziałem też, że wyraz otępienia na twarzy
oznacza: „I co mi, kurwa, zrobisz, suko?”.
Tak ona to odebrała. Jako rzucenie wyzwania.
Chwyciła mnie pod pachą,
poczęstowała z kolana i rzuciła z półobrotu.
Walnąłem o ścianę i spadłem prosto na łeb.
Wokół mnie zebrały się wszystkie dzieci, którymi się wtedy opiekowała.
Dzieci jej rodzeństwa i sąsiadów, wnuki. Lubiliśmy patrzyć, jak kogoś z nas bije.
Zrobiła ze mnie przykład.
„Czego się nauczyłeś, nigga?”
Chciała, żebym powiedział: „Nie będę już pyskować ani krzyczeć”.
Tego właśnie chciała. I każdego innego dnia bym się ugiął.
Ale coś mi podszepnęło: „Dziś walczymy z okupantem”.
„Czego się nauczyłeś, nigga?”
A ja na to: „Miałaś siły, by rzucić mną przez kuchnię.
Mogłaś sama otworzyć okno…
Cynthia”.
Dwa dni leżałem w szpitalu.
Trzeciego trafiłem do opieki zastępczej.
A tam od razu wysyłają cię na terapię. Mimo że masz na przykład siedem lat.
Państwa nie stać na profesjonalistów. Wyznaczają białe babki zaraz po studiach.
A te czarnych widują tylko na broszurach.
Próbują być przyjazne.
A ja tylko: „Pierdol się, suko”.
Bo zawsze zaczynały tak samo.
„Młodzieńcze, ponoć przeszedłeś coś strasznego.
Wiem, że nie ufasz dorosłym, ale mi możesz.
Gwarantuję.
Wszystko, co mi powiesz, zostanie między nami.
Gdybym to komuś wyjawiła, złamałabym prawo.
Chyba że powiesz, że chcesz skrzywdzić siebie lub kogoś.
Wtedy muszę to zgłosić”.
To ja mówię: „Skończyliśmy, suko.
Ja i tak myślę tylko o zemście”.
Dorwę starą jędzę.
Później wszystko zrozumiałem.
Aby wygrać życie, potrzebujesz terapeuty i księdza.
Księża nie przyjmują tylko katolików. Wbijasz do kościoła i możecie pogadać.
Możesz powiedzieć księdzu, że kogoś zabiłeś,
a on wyznaczy dwa razy „Ojcze nasz” i poprosi o datek.
Ale księża nie wystawiają recept.
Dlatego jeśli chcecie mieć pełny serwis, potrzebujecie jednego i drugiego.
Terapeuty i księdza.
Mówicie księdzu, kogo chcecie zabić.
A terapeucie – kto was molestował.
W sensie, że ksiądz. Nadążacie?
Zbawienie nie jest za friko. Trzeba nadstawić dupy.
Dlatego biorę narkotyki.
Jak można ich nie brać?
Dragi mają zły PR, bo podobno niszczą życie.
Rzeczywistość też to robi.
Dlaczego dragi są zakazane dla wszystkich przez paru nieogarów?
Co za bzdura.
Powinno być jak z punktami karnymi. Przeginasz, nie możesz ćpać.
Co roku dostawalibyście zgodę na dragi.
„Może pan znów brać grzybki,
ale odjebał pan ryfę na Coachelli, więc żadnej ecstasy do końca roku”.
To dla mnie uczciwe.
Przeciwnicy dragów nie chcą przyznać, że niektórzy są na nich lepsi.
Co nie? Zwyczajnie wymiatają.
Macie znajomego, co przestał pić i stał się w chuj nudny?
Patrzymy na narkotyki tak, jakby były te dobre i złe.
A to nieprawda, bo są takie, które są dobre albo złe dla ciebie.
Same w sobie nie są dobre ani złe. To wasz sposób na osądzanie innych.
Przykład? Wszyscy zgadzamy się, że meta to straszny i podły narkotyk.
Metaamfetamina zmiata z planszy.
Ale w Los Angeles jest wspaniały, całodobowy McDonald’s.
A kierownik nocnej zmiany, zasuwający od 23 do 7,
jest zawsze na mecie.
Za każdym skacze pod sufit.
Ale gdy tylko jest na zmianie, kanapki wyglądają jak na zdjęciach.
To sztuka, której źródłem jest meta.
Osobiście wolę zioło.
Nie ma co się chwalić. Zwykła czynność.
Ale przykra sytuacja sprawiła, że pojąłem, że nie warto być ciągle na haju.
Nie możesz być zbakany w sytuacji, w której musisz być ogarnięty.
Przez zioło możesz odlecieć. I nie ma górnego limitu fazy.
Gdy przesadzisz, według niektórych łapie cię paranoja.
Ale po prostu ciągle myślisz, choć normalnie już dawno byś przestał.
Zazwyczaj zastanawiasz się nad czymś, dochodzisz do wniosku i na tym koniec.
Ale gdy zbyt się zbakasz, zastanawiasz się, masz wniosek,
potem zastanawiasz się nad wnioskiem i wnioskiem z wniosku.
I po chwili odpływasz na totalnie inne wody.
Ostatnio mówię spaćkany do kumpla:
„Nie lepiej dawać pedofilom zdjęcia ich dzieci?
Zbrodnia bez ofiar”.
A on na to: „Stary, genialne, ale…
gadaliśmy o gospodarce”.
„No tak, wybacz. Zjarałem się jak bąk”.
Ale prawdziwa lekcja przyszła, gdy zjarany przeglądałem WebMD.
Jeśli nie kojarzycie, to jest to serwis dla hipochondryków.
To wirtualny lekarz, który pomaga w autodiagnozie
bez prawdziwych specjalistów.
Tragedia.
Macie tam rysunek człowieka. Klikacie miejsce, w którym was boli.
Po lewej stronie wyskakuje lista objawów, które możecie mieć.
Klikacie dowolny z nich i wyświetla się lista 5000 potencjalnych chorób.
Ale jeśli klikniecie kolejny objaw, zostaje 2500 chorób.
Kolejny objaw, zostaje 1000.
Gdzie jest ściema? Nigdy nie zawęzicie do tej jednej.
Klikajcie do woli, ale nic z tego. Zostaną co najmniej trzy.
Jakieś może znacie, ale któraś wystraszy was nie na żarty.
Jeśli zgłosisz ból gardła, WebMD stwierdzi, że to COVID.
Precyzujesz, że jesteś zaszczepiony. „No to grypa sezonowa”.
Precyzujesz, że na grypę też się szczepiłeś.
„A zatem AIDS. Niebawem umrzesz”.
Przerażające.
Czyli wiecie już, jak działa zioło i WebMD.
A jak było ze mną?
Za bardzo się zjarałem. Boli mnie gardło, odpalam WebMD.
Klikam „szyja” i przeglądam objawy.
Jednym z objawów jest „krótka i szeroka szyja”.
Może zauważyliście, że mam krótką i szeroką szyję.
Miałem większą głowę niż inni od czasu, gdy babcia cisnęła mną w ścianę.
Szyja musiała być grubsza, by utrzymać stabilnie głowę.
Dlatego ciekawi mnie,
z jakiego chuja mogła urwać się choroba z takim objawem?
No to klikam.
Pierwszy raz używałem WebMD. Kliknąłem jeden objaw.
I wyskoczyła jedna choroba.
Zespół Downa.
W normalnych okolicznościach byłbym pewny, że nie mam zespołu Downa.
Ale byłem spaćkany.
Najpierw pomyślałem: „Brian, to absurd.
Nie masz zespołu Downa. Ktoś by ci już powiedział”.
Ale po chwili myślę sobie: „Chyba że…
jeśli ktoś ma zespół Downa…
to jest przekonany, że go nie ma?”.
A co, jeśli tylko wydaje mi się,
że jestem komikiem, którego można oglądać na Netfliksie?
A naprawdę pajacuję na stole podczas zbiórki charytatywnej?
A wy bijecie brawo, by jestem upośledzony, ale się staram?
„Ale odważny chłopak”.
„Spójrzcie, jak się stara”.
Wiem, że niektórym z was pewnie nie podoba się
użycie słowa „upośledzony”.
Chciałbym od razu się do tego odnieść.
Nie zrobiłem tego przypadkowo. Jestem zawodowcem.
Nie porzucam słowa „upośledzony”,
bo zawsze pozwalam upośledzonym mówić „nigga”.
Taka umowa.
To nie dla każdego.
Nie dla każdego.
Opowiem wam teraz, jak Google uratowało mi życie.
Korporacja Google. Pieprzony, krwiożerczy potwór.
Dzięki nim nadal żyję.
Możliwe, że to was zaskoczy.
Google nie powie wam, jak się zabić.
Wiedzieliście?
Jeśli wpiszecie: „Jak się zabić?”, Google odpowie: „Nie jesteś sam”.
I wyświetli się numer na infolinię.
Ale i tak trochę to skopane.
W tym kraju wszystkie służby czekają pod numerem 911,
ale jeśli chcesz się odstrzelić, to jest to 1-800 i długi ciąg cyfr.
I nie jest nawet połączony ze słowem, jak „1-800-DENTYSTA”.
To losowe cyferki.
Dobra, czyli Google nie podpowiedziało, jak się zabić.
A co wyskakuje na Reddicie? „Łatwizna”.
„Samobójstwo? Mamy pięć sposobów”. Sporo się tamtego dnia nauczyłem.
Dowiedziałem się, że ciało reaguje obronnie nie wtedy,
gdy nie otrzymuje tlenu, tylko gdy dwutlenek nie jest wydalany.
Jeśli wdychasz gaz obojętny, po prostu zemdlejesz.
Najlepiej więc kupić używany samochód.
Starego, kopcącego rzęcha.
Najlepiej sprzed 2000 roku.
Zaparkuj go w garażu,
podłącz wąż pod wydech i wsuń drugi koniec przez okno.
Odpal silnik,
włącz ulubiony kawałek…
i czekaj na Jezusa.
Pomyślałem: „Faktycznie łatwe. Google mogło mi od razu powiedzieć”.
Szykuję się do wysłania e-maila, by odwołać spotkania u terapeuty.
Otwieram Gmaila,
a tam Google reklamuje camry z 1997 roku.
„A to skurwiele!
Tak chcą na mnie zarobić”.
Żyję im na złość.
Póki istnieje Google, póty Brian Simpson będzie dychał.
Brian Simpson. Dzięki!
Napisy: Krzysiek Igielski