NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
İşte karşınızda, son derece komik olan Aparna Nancheria!
Teşekkür ederim!
Nasılsınız millet?
Harika! Tanrım!
Teşekkür ederim!
Çok iyiyim.
Kısa süre önce bir ilişkinin birinci yıl dönümünü kutladım.
Alkışlamadığınız için sağ olun.
Hayır. Tereddüdü hissettim. Devam edin.
Bir yıl çok kısa.
İnsanlar, "Brita filtremle daha uzun
ilişkilerim oldu" diyor.
Kendiminkini yedi yıldır değiştirmedim gerçi...
Kurtarılmış olduğum söylenebilir.
Erkek arkadaşım beni bir barınakta buldu.
Beni uyutmaları an meselesiydi, ama sorun yok.
Çünkü hep, "O beni kurtardı" diyor.
Bilirsiniz...
İlişkide herkes kendi rolünü biliyormuş gibi geliyor.
Biriyle tanıştığıma şaşırdım.
Sosyal açıdan tuhaf denebilecek biriyimdir.
Kendimi farklı ifade ederim.
Mesela montumu kapalı alanda giyerim.
Genelde üşüdüğüm için, ama yanlış mesaj veriyor.
Montunuzu bir partide uzun süre çıkartmazsanız ne olur?
Biri sürekli, "Montunu çıkarmalısın.
Gitmek istiyormuş gibi görünüyorsun" der.
Her zaman, "Bu doğru" diye cevaplarım.
Daha dışa dönük olmaya çalışıyorum.
Mesela bazen kadın dergileri okurum.
Kadın dergisi okuyan var mı?
Herkes mi? Harika.
Herkes şu anda bir tane okuyor. Bazıları sahiden harika.
Bence Teen Vogue yıkılıyor.
Evet, bence yeni Economist bu, ama...
Birinde okuduğum en tuhaf ipucu kısa ve rahatsız ediciydi.
Yazan şuydu. Şöyle bir şeydi...
"Daha özgüvenli görünmek için,
seksi bir sırrınız varmış gibi görünün."
Görünüşe göre bazı kadın dergileri
"Şunu bas. Bir bak bakalım.
Bilmiyoruz.
Artık bilmiyoruz. Bıktık." diyor.
Bu adil.
Evet, seksi bir sırrınız varmış gibi görünün.
Yanlış anlamayın. Cinsiyetten bağımsız olarak herkesi teşvik ettim.
Bu değerli bir düşünce deneyi.
Güzel bir aktrisin çirkin bir karakteri oynaması gibi.
"Eminim çok büyümüştür. Eminim kendisi hakkında
çok şey öğrenmiştir" diyorsunuzdur.
Bunu her zaman sokağın ortasında
düşünüp mü devam edeyim?
Sadece dolaşacağım ve
"Evet. Seksi. Tamam, seksi sır... Çok seksi bir sırrın var.
Bilmiyorum. İç çamaşırımda
bir delik var.
Ama...
Ama iyi bir yerde değil." Sonunda her zaman
sönükleşiyor, değil mi?
Bazen "Seksi kısmı unut, o ileri seviye. Endişeye gerek yok" diyorum.
Üzerinde çalışıp sırrı geliştir. Hayat bir yolculuk,
küçük başla.
"Tamam, sırlar, sırlar. Benim sırlarım ne?
Bilmiyorum. Sanki...
e-posta şifrem...
Yeterince güçlü değil.
Sırlarım üzerinde çalışmalıyım.
Kısa süre önce bir beden dili analizcisi beni inceledi ve dedi ki,
"Genelde olumsuz geri bildirimde bulunmam.
Sana ne söyleyeceğimden emin değilim."
Evet. Ben de ağladım ve odadan çıktım.
Şey gibiydi...
"Doğru okuyorsam, bu etkileşim sona erdi."
Sanki ben ve Garez'deki kız, dünyaya karşıyız.
Çok... Çok yanlış anlaşılmış bir ikili."
Evet. Bilmiyorum.
Ülke olarak yanlış anlaşıldığımızı düşünüyorum.
Komedi nedeniyle çok seyahat ettim.
Çoğu uluslararasıydı. Amerika'dan ayrılmak tuhaf oluyor.
Çünkü her ayrılışınız bir özür dileme
turnesi oluyor.
"Çok üzgünüm. Biliyorum. Üzgünüm.
Aslında bizle bağı yok.
Hâlâ üzerinde çalışıyoruz. Bir ekibimiz var.
Tweet'i yönlendiriyorum, yani...
Her şey yoluna girecek."
Bir süreliğine Kanada'daydım. Güzel sayılırdı
"Üzgünüm" dediğimde, "Biz üzgünüz" diyorlar.
"Üzgünüm", "Üzgünüm".
Bu bir tür şifalanmaydı.
Gerçekten şifalanıyordum çünkü bedava muayene oldum.
Yani iyi bir haftaydı.
İyi bir haftaydı. Ama... Evet, çok uçtuk.
Kısa süre önce iniş yaptık ve tuhaf bir şey oldu.
Koridorda yürüyordum ve pilot önde duruyordu.
Onlara ne diyeceğimi bilemiyorum. Hep "Teşekkürler. İyi oyundu.
Her neyse." diyorum.
Abuk subuk bir şeyler mırıldandım. Kem küm ettim.
Sonra, arkamdaki kadının dediğini duydum. Adama doğru uzandı ve
"Uçuş konusunda yaptığını beğendim" dedi.
Bunun tuhaf, ama güzel olduğunu düşündüm.
Çünkü ben standart bir kalkış, yolculuk ve iniş olduğunu düşünüyordum.
Kadın, ona havada deneysel bir performans sanatçısıymış
gibi davrandı. "Orada yaptığınız şey
gerçekten ezber bozan bir şeydi.
Hele o güvenlik videosu, itaat üzerine çekilmiş huzur bozan
bir üst yorum gibi.
Ve...
Bulutları yeniden düşündürttünüz."
Ama her zaman böyle nazik olmayabilir.
Başka bir uçuştan indiğinde
"Tamam. Vay canına...
Bu...
Öncekiler gibiydi.
Diğerleriyle aynıydı işte.
Sonu... Oldukça tahmin edilebilirdi.
Bunu söylemek istemem, ama otomatik pilotta geldik sandım."
Biliyorum. Hayır.
Hastalıklı pilot eleştirisi.
Hoş değil.
Hava limanı güvenliğinden geçtim.
Tüm hücrelerinizi kanser yapmak istermiş gibi olan
büyük silindirden geçtim.
Ve...
Sizi tarıyor ve şüpheli olan herhangi bir
şeyiniz varsa görevinin ekranında görünüyor.
Görevli gözünü ekrandan ayırmadan, kendi kendine konuşur gibi
"Oh! Tam kukunda"
deyiverdi.
"Niye o bölüm yandı ki?" diye düşündüm.
"Tüm madeni paralarım oraya mı düştü?"
"Suratı mı asık? Arada bir
tehdit gibi görülünce yaptığı
öfkeli surat ifadesi mi var?"
Sonra, "Olamaz. Hatırladım. Benimkini silahla değiştirdim,
onlar için daha az yasa var." dedim.
Oh!
Olamaz!
Açıklama yaptım.
Yediğim bir şeyden olmalı. Ama...
Bilmiyorum, dünya çapında tuhaf bir dönemdeyiz.
Tarihin tuhaf bir döneminde yaşadığınızı,
terapiye gittiğinizde terapistin,
"Sen mi başlarsın, ben mi başlayayım?" demesinden anlıyorsunuz.
"Belki aynı anda konuşmalıyız.
Maksimum verim alırız."
Evet, ben çok kaygılı biriyim.
Kaygının sonunda mesajlara yansıması çok tuhaf.
Kaygılı biriyseniz,
"Bir bunun için eğitildik.
Bu bizim Olimpiyatlarımız." diyorsunuz.
Uyanık geçen tüm geceler, "Gösteri zamanı" diyor.
Tüm senaryolar aynı anda.
Evet, biraz kaygılıyım. Biraz da depresyondayım.
Genelde
hafta içi kaygı, hafta sonu depresyon gibi düzenliyorum.
İkisinin de velayeti var.
Ama yeni bir ilaca başladım ve işe de yarıyor. Ama bilmediğim bir
yan etkisi var. Ağzım çok kuruyor.
Bu tür bir iş için mükemmel. Ama.....
Birçok ilacın Yunan mitleri gibi olduğunu fark ettim.
Ölümlüsün ve istediğini elde ediyorsun,
ama mutlaka sana söylenmemiş bir bedel oluyor.
Her zaman şöyle...
"Evet. Seninle takılmak daha eğlenceli olacak.
Ama ne zaman insanlarla konuşmaya çalışsan
ağzında tozlar uçuşacak!
Rica ederim."
"İstediğini alacaksın.
İstediğini alacaksın."
"Neden bunu tekrar söylediniz doktor?
Gereksiz gibi görünen tuhaf bir tonda."
Bilmiyorum. Çok fazla kafasında yaşayan biri olarak
çok fazla şekerleme yaparım. Korku şekerlemesi.
Şekerleme yapmaya bayılırım. Tek sorun, uyanma kısmı.
Orada biraz hevesim kırılıyor, çünkü
her seferinde uyumu bozan bir his.
Kimse şekerleme yapıp "Harika bir fikirdi
ve kendimi harika hissediyorum!" demez.
Şekerlemeden uyanmak şunun bir versiyonu gibidir...
Mesela...
Tüm karakterleri oynadığınız bir cinayet gizeminin ortasındasınız.
Parçaları birleştirip ipuçlarını toplamanız gerekiyor.
"Kimdim ben?" diyorsunuz.
"Pizzanın çıtır kısmı.
Pizzanın çıtır kısmı.
Sadece pizza kenarı var.
Şüpheli sakin görünüyordu."
Şekerlemeden sonra uyanma hissi şöyle bir şeydir...
Sokakta park etmiş bir arabanın yansımasından kendinize bakarsınız
ve arabada birinin oturduğunu fark edersiniz.
"Hayır! Bu neden oluyor?
Ailem iyi mi?
Saç nedir?" Hiçbir soru mantıklı değildir.
O andan nasıl kurtulursunuz? "Ben hiç burada bulunmadım.
Bu bir rüyaydı.
Hayır, tuhafsın.
Sokakta park ettiğin arabanda oturuyordun.
Ben de yüzümün yerinde olduğundan emin olmak istedim.
Ben kazandım."
Evet. Aklımı dağıtmak için internette çok zaman geçiririm.
Ve bu aralar internetin çok dost canlısı olduğunu söyleyemem.
Bu yönümü çok insan bilmez.
Ama çocukken slayt izlememe izin vermezlerdi.
Ben de sunumlar yapmak için yetişkin ihtiyaçları geliştirdim.
Sanırım teknik destek sorumlularımız gelecek...
Bununla seyahat ediyorum ve şu noktada yük oluyor.
Gösteri gerçekte kiminle ilgili?
Tamam, hemen başlayacağız.
Adı, "Beni Yolo dediğinde tavladın".
İsterseniz bunun tadını çıkarın, istemezseniz
bunu kendinize saklayın ama
bu, "Dijital dilin sürekli değişen
bir ortamda nasıl sürekli var olabildiğini keşfediyor."
Elbette bunu bir TED konuşması başlığı yaratıcısından aldım.
Ama...
Sanırım işimi gördü, ama daha rahat konuşmam gerekirse,
"Aşağıdaki gibi şeylere kafa yormak.
Neden tüm aile Emojileri tek ten rengine sahip?
Ama sarışın erkek Emoji'si hepsinde var."
Elbette kanıtı olmayan bir şey yok. Burada çeşitli aileler var.
Güzel, farklı kombinasyonlar.
GÖRDÜNÜZ MÜ?
Mutluluk verici, ama aynı zamanda
fark ettiyseniz, ari ırk başlangıç paketi gibi.
"Karşı."
Neden?
Neden...
Neden Emoji şirketi karma bir aile yerine
çok kültürlü bir erkekler grubunu
temsil etmeyi önemsemiş? Bunun cevabını bilmiyorum.
Ama kimin anlamamızı sağlayacağını biliyorum.
Bu adamlar.
Bunu hazırladığımdan beri daha çok Emoji çıkarttılar.
Sanırım insanlar konuştu ve dinlediler, çünkü şimdi bir de
bu hanımlar var.
AŞAMA
Eşit temsil edilme için şükürler olsun.
Ve elbette vaka üzerindeler.
Yani...
Bu şeylere derin şekilde dalmadan,
kendimle ilgili bilgi vermek istedim.
Bu tür bir forumda fikirlerinizi sunmak istediğinizde,
insanlar hakkınızdakileri bilmeli.
BEN KİMİM?
Ben bir komedyenim, yazarım, internet sitem var.
Hepsi mahkeme kararıyla askıya alındı.
Bir kız evlat, kardeş, dost, dost gibi görünen düşman, düşman, Emmy, Oscar.
Sonlara doğru düşüncelerimi yansıttım.
Bir kelime kümesine dönüştü.
Duyduğunuz gibi kaygılı ve karamsarım. Düzenli terapi. AÖS düşkünü.
Sonuncuya yeniden ulaşmaya çalışıyorum. Güçlü şekilde döneceğim.
"İçe kapalı, bazen şiddetli şekilde sessiz."
Dürüstçe.
"Feminist, internet Troll'ü koleksiyoneri, hepsini elde ememe az kaldı."
"Heteroseksüel, vurgu orta kısımda."
En az sorun yaratacak
kısmın hangisi olacağından emin değildim.
Ama bence idare etti ve
bazıları anlamamış olsa da, o kadar iyi değildi, sorun yok.
"Yandaş kadın. Genelde 'yandaş'ı açıklamakta özgüvensiz.
Bu benim ayrıcalığım.
"Renkli biriyim, üniversite broşürü fotoğrafını tamamlarım."
Bunu memnuniyetle yaparım.
"Kapatılmış bir yaramazım."
Bununla hâlâ uzlaşmaya çalışıyorum. Lütfen destek olun.
Ve elbette, "Alıntıları yanlış kullanan biri."
İlk bakışta bu benim.
Teşekkür ederim.
Bölüm boyunca temel olarak dilimden söz edeceğim.
Ama izleyiciler arasında sayı kafalılar olmalı.
Araştırmanın söylediğim şeyleri desteklediğinden
emin olabilirsiniz.
Her şey ortada. Kendinizi kaptırmayın, tamam mı?
Buna devam ederken.
Emojilerle başlamak istiyorum. Yakın hissettiğim bir şey.
Ama burada sorguladığım birkaçı var.
Palyaço yüzlü Emoji. Bu Emoji'yi kim talep etmiş ki?
Kim, "Sohbetlerimde eksik olan ne?
Daha fazla kâbus" demiş?
Yani bu...
EMOJI-GÜCÜ
Bundan emin değilim. Bu da...
"Takılmana bak" mı, "Ara beni" mi bilmiyorum.
Sadece bir yere gittiğimde özellikle beyaz bir adam
bunu yapıyorsa oradan gitmem gerekiyor.
Bu kruvasan Emoji'si. Bununla ilgili temel sorunum
çörek Emoji'si olmaması. Ne cüretle kruvasan olur da
çörek olmaz?
Bunun yanı sıra kruvasanları normalde severim.
Aynı zamanda bunun hamurun "Ara beni" versiyonu olduğu da belli.
Bunlar biraz daha fesat.
Üçüncülük madalyası. Bu neden bir Emoji?
Gerçekten üçüncü olsanız bile,
bunu göndermek kabalık olur gibi geliyor.
Bu. Elin dış tarafı.
Elin hangi tarafı olduğunu söyleyinceye kadar iyiydi.
Şimdi herkes avukatını arıyor.
Ve bir de bu var. Yalancı surat.
Apple'da şikayetçi biri var dedim.
Ama sonradan üçünün harika bir ayrılık mesajı olduğunu fark ettim.
Biraz düşünürseniz.
"Yüzük takmak için üç şansın vardı yalancı. Hoşça kal."
Hoş bir şiir çıkartılıyor.
Ve daha yeni olan Emojiler de var.
Bu, sakallı adamda bir Mumford ya da sokaktaki bir erkek çocuk
görüyorsanız çok hoş. Sonunda
açıklamak için doğru sembol var.
Siyah Elf.
Neden gerçek hayattaki siyahi kadınları temsil etmek için uğraşıp
sonra Elflere geçmiyoruz?
İyi olurdu.
Bu iyi olurdu.
Ve bir de bu var. Bunun sohbete ne kattığından
emin değilim.
Yani bunun zaten kattığı şeyin dışında.
Ama görünüşe göre bu gözün söyleyecek çok şeyi var.
Bilirsiniz.
Emojileri neşelendirici buluyorum. Başka bir şey daha.
İnternette yeterince zaman geçirince, bir fikre rastlarsınız
ve artık herkes kendini ifade edebiliyor.
Facebook'ta başkasının paylaşımına tepki vermek için bir sürü seçenek var.
Facebook tepkilerinin sevdiğim yanı, Facebook'a girdiğim
zaman çizelgesinde olmaları.
KİTLE KAYNAKLI ÇALIŞMA
İyi başlıyorsunuz. Sevgi paylaşıp gülüyorsunuz. Endişeleniyorsunuz.
Sonra, "Ne yapıyorum ben?" diyorum.
Sonunda da bir sebeple arkadaşımın yeni kaküllerine sinirleniyorum.
Neden bilmiyorum.
Tek yıldızlı Yelp yorumları.
Olumsuz görünüyorlar, ama bence bunlar fark edilmemiş edebiyat kaynağı.
Bu favorilerimden.
"Berbat hizmet. Restorana giderken kokain teklif ettiler.
Ev yapımı mayalılar yumuşak çöp gibiydi."
Bence bu kadın aslında bir sokaktaydı
ve "Bu restoran berbat" diye düşündü.
Kahve içenlerin öfkeli yorumları her zaman iyi olur.
"Hayır! İyi değil! Lütfen Barista'nızı eğitin! Cappuccino aşırı sıcaktı!
Sütle birleşmedi!"
Bunu okumadan önce süt birleşmesinin anlamını bilmiyordum.
Ama sonra ben bile öfkelendim. Yani...
"Neden sıvıları ayrıştırıyorsunuz?
Bu çok yanlış."
Bu. "Seattle Immersive Tiyatrosu'nda
gösteriyi beklerken kahve almaya geldim.
Kapalıydı, biz de sokağın sonundaki
Seattle Grind'e gidip beklemek için dönmeyi düşündük.
Kahveleri alıp geldiğimizde, mekan açılmıştı.
Bu ne biçim bir işletme böyle?"
Bunu beğendim, çünkü bu kadın hayatında hiç gerçek anlamda
bir zorluk yaşamamış.
Küçük bir işletmenin kapalıyken açık hale gelmesi
kadının bildiği her şeyin temelini sarstı.
İşte bu tüm zamanlar için favorim.
"Bu yorumu yazmamın asıl nedeni başkalarını üçlü püre
konusunda uyarmak."
Şimdiden kendimi kaptırdım.
"Üçlünün Pesto benzeri üyesi iyiydi.
Tütsülenmiş humusun tadı resmen sigara gibiydi.
Bunu en kötü düşmanıma bile önermem."
Gerçi birinin düşmanına sos önermesi fikri hoşuma gitti.
"Ağzıma soktuğum en kötü beş şeyden biri.
Aynı zamanda dokusu çok kalındı."
Ne olduğunu bilmiyorum,
ama yarısından sonra işler erotik bir hal aldı.
Yavaşça dejenere oldu ve erotik bir püre konusuna geçildi.
Bunu yazarlarken üzerlerinde bir bornoz vardı ve o mu açıldı
ve "Farklı bir yöne gidiyorum" mu dendi bilmiyorum.
Tek yıldızlı Yelp yorumlarına bakın.
Bir de...
Komedyen olarak internetten birçok yorum alıyorum.
Bazen hoş şeyler yazıyorlar, bazen de
"Arılardan oluşsaydın keşke" diyorlar.
Ya da her neyse işte.
Bu, almış olduğum en kaba yorumlardan.
"Tanrım. Muhtemelen gezegendeki en çirkin insansın.
Ama şu da var ki, henüz gezegeni terk etmedim."
Bunu seviyorum, çünkü içine dönüyor.
İNTERNET YORUMLARI
"Çirkinsin" diyor, ama "Hayatımla ne yaptım?" diye sorguluyor.
Yansıtma yapmaktan korkmayan Trollere bayılıyorum.
Sıradaki, hâlâ kafamı kurcalayan bir Instagram yorumu.
Hâlâ cevap bulamadım.
"Bu çok doğru Doug" yazdı.
Doug da kim?
Doug kim Carol?
Cevaba ihtiyacımız var ve bunu hiç alamayacağız.
Bu da internet üzerinde en sevdiğim iletişim şekline getiriyor.
Birebir konuşma. Ebeveynleriyle mesajlaşan var mı?
AH ANNE
Tamam. Ailesine mesaj yazmayı öğreten oldu mu?
Pekâlâ. Alkışlayan iki kişiye bakacak olursak iyi gidiyor.
Anneme mesaj yazmayı öğrettim. Hızlı aşama kaydetti.
Bunu kısaca detaylandırmak istiyorum.
E-posta gibi mesaj yazmaya başladı.
Lakabım "Apps" konu kısmında kalın harflerle yazıyor.
Sonra mesaja başlardı.
"Umarm Nashville eğlencelidir. Evlendiğimizde baban..."
Sonra yorulup, telefondan uzaklaşıyordu.
Gelebildiğimiz son nokta bu.
"Evlendiğimizde baban..."
"İşte tam babam. Tipik..." dedim.
Babamın tipik hareketi.
Sonra daha pratik kullanmaya başladı. Bunu müzedeyken yazmıştı.
"Sonraki kata geçmeden haber ver.
Ben Picasso'ylayım."
"Yedi dakika sonra çıkışta buluşalım mı?" yazdım.
Saniyeler içinde şöyle cevap verdi:
"Zemin kata indim bile ve açım lütfen."
Görünüşe göre annem müzelerde yırtıcı kuş hızında hareket ediyor.
Ve bitmek bilmez beslenme ihtiyacıyla.
Galiba yemek onu sabırsızlandırıyor. Bir keresinde şunu yazdı.
"Apps, Blossom'dan sandviç aldım.
Sandviçle ilgili mesajım geldi mi?"
Ürünü taşıması gerekiyor.
Sonra epey ilerledi.
Bir gün direkt olarak
ayın bulanık bir fotoğrafını yolladı.
AH ANNE 2: ALIŞKANLIĞA DÖNÜŞ
Bir içerik olmadan.
Ama bir saat sonra bu geldi:
"Bugün ay daha büyük ve daha parlak, canlarım."
Bu annemin amatör hava durumu sunucusu olduğunu mu,
cadıya dönüştüğünün işaretlerini mi gösteriyor bilmiyorum, ama
Buradayım.
Bunu da kendisi yazdı:
"Bahsettiğim komik isimli adamı hatırlıyor musun?
Lütfen kimseyle paylaşma."
"Bu adil değil.
İşimi biliyorsun.
Bu birinci dereceden sabotaj" dedim.
iPhone'un el yazısı fonksiyonuna kimler aşina bilmiyorum.
Kesinlikle o da aşina değildi, ama bir gün kardeşimle bana
bu mesaj geldi. Kardeşim bir şey demeden duramadı ve
"Bu çizgi de neyin nesi?" diye sordu.
Çok mantıklı bir soru.
Sanırım annem doğaçlama dersi almış, çünkü bunun için hazırdı.
"Bu hayat. Nasıl yorumlamak istersen öyle.
Hiç bitmiyor" dedi.
"Oyun, set ve maç.
Sen kazandın" dedim.
Şimdi soracaksınız.
"Annen çok ilerlemiş. Baban ne durumda?"
Biraz daha sınırlı.
YİNE DE BABA
Böyle mesajlarla başladı. Babamın tarzı buydu.
Ondan bir tane. Çok konuşan biri değildir. Yani onun için çok fazlaydı.
Sonra işi hafif bir sorguya çevirdi.
"Ne gibi",
ikinci aşama oldu. Artık tam bir mesaj yazabiliyor.
"Hey Apps, seninle eğlenmeyi kaçta bekleyelim?
Günü daha iyi planlayabiliriz."
Maalesef Emojiler her zaman mesajın genel havasına uymuyor.
Bu korku ve sevgi kombinasyonu gibi.
Sevginin korkuyla ilişkili olduğu tartışılabilir.
Gerçekten çok derin.
Bu da beni en az hoşlandığım şeye getiriyor.
İnternet ilişkisi.
Bir ilişkim olduğunu söyledim.
İnternette birçok cümle yazdığım oldu.
Birçok siteye girdim. Match, OkCupid, dediğim gibi, Yelp.
HER ZAMAN KALBİMİZDE
Kimseyle uyum sağlayamadım, ama bir sürü erkek vardı.
Seslerinin kaybolmasını istemem.
Başka nerede temsil edilecekler?
Bunlar dikkat etmeniz gereken bazı şeyler.
Bu adam, "Gel biraz ot iç" yazdı.
Noel'de gönderildi.
"İsa, sen misin?" diye sordum.
Çok cömertçe.
Bu beni çok şaşırtan bir yazıydı.
"Ben, birçok erkeğin aradığından fazlasını isteyen,
ama onların istediği yere eğlenerek varmak isteyen biriyim.
Hiç mantıklı değil. Bir Köprü Troll'ünün
bulmacası gibi.
Ve devam ediyor. "Bir iş alkoliğiyim."
Tamam, bu hemen paylaşmak için fazla.
O noktaya geldik mi bilmiyorum.
Ama savunmasızlığın için teşekkürler.
Şaşırtıcı birçok şey var. Mesela,
"Seni artık gülümsetemediğim bir an gelebilir.
Ama endişelenme, ne yapacağımı biliyorum."
"Pekâlâ, bensiz iyi görünüyorsun.
Bu denklemde bana hiç ihtiyacın yok."
Bazıları böyle hoş değil.
"Spor salonunda egzersiz yapıyor musun? Yapmıyorsan lütfen cevaplama."
İki türlü de iyi.
Bu. "Çok terler misin?"
Sabah 9'dan önce gönderilmiş. "Bu adam özel kişiyle buluşmaya hazır."
Bazıları meraklı olabiliyor.
Bir kere, klavye üzerine düşen bir kedi yazdı.
Ama hoşuma giden şey yazmaya devam etmesi oldu.
Sonra adını da paylaştı.
"Justin."
"Hamleni yap, Justin. Tarzını beğendim" dedim.
Ve elbette ucubelerden bahsetmeden olmaz.
Bu, aldığım en ürkütücü mesajlardan biriydi.
"Merhaba. Özel ve bütünsel şehvetinden etkilendim.
Seksi ağzın, harika gülümsemen, mükemmel tarçın rengi tenin ve minyon yapın
muhteşem bir güzellikte birleşmiş."
Biliyorum. "Bu robot yazmayı öğrenmiş."
Devam ediyor:
"Brunch randevuları için tatlı, sevimli, seksi birini arıyorum."
Hazır olun.
"Ve sarılmak ve sikişmek için."
"Sarılmak ve sikişmek için."
"Sarılmakla seni kaybettiysem, dahası var" diyor gibi.
"Hâlâ endişeliyim." Böyle bir şaheser nasıl biter?
Basit şekilde.
"Ben Jerry. Hadi sohbet edelim."
Bunları yazdıktan sonra, "Sadede gelelim. Kim bir Jerry'e
karşı koyabilir?" tavrına bayıldım.
Görünüşe göre sitedeki kadınların çoğu.
Bu iğrençti. Aldığım kesinlikle en rahatsız edici mesajdı.
"Seni önümde, yatağın köşesinde hayal ediyorum.
Önünde dururken bazı noktalarına hafifçe acı
ve sıcaklık uygularken." yazdı.
Evet. Bunu biraz sindirin.
Ama onu savunmak gerekirse, profil fotoğrafım buydu.
Aynı zamanda "Çok terler misin?" sorusunu açıklıyor.
Sanırım son slayta geldik.
Bir alıntıyla bitirmek istedim.
"Söz konusu dijital iletişimse,
zor sorular sormaktan korkmayın.
Bilge bir adamın bir keresinde dediği gibi. "Ne gibi?"
Teşekkürler millet! Nezaketiniz için teşekkürler!
Teşekkür ederim!
Çeviri: Öyküm Mutlusoy