ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΚΩΜΩΔΙΑ ΤΟΥ NETFLIX
Καλωσορίστε την πολύ αστεία Απάρνα Ναντσέρλα.
Ευχαριστώ!
Πώς τα πάτε;
Τέλεια! Ωραία!
Ευχαριστώ!
Νιώθω πολύ καλά.
Πρόσφατα είχα την επέτειο της ενός έτους σχέσης μου.
Μπράβο, δεν χειροκροτάτε.
Όχι, είδα τον δισταγμό. Συνεχίστε.
Ένας χρόνος είναι λίγο.
Ο κόσμος λέει "Έχω μεγαλύτερη σχέση
με την καφετιέρα μου.
Δεν την έχω αλλάξει για επτά χρόνια, μα..."
Είμαι, αυτό που θα λέγατε, η διάσωση.
Το αγόρι μου με βρήκε σε ένα κλουβί για αδέσποτα.
Ήταν θέμα χρόνου η ευθανασία, μα δεν πειράζει.
Όλα καλά, γιατί λέει ότι εγώ τον έσωσα.
Ξέρετε.
Όλοι ξέρουν τον ρόλο τους στη σχέση.
Εξεπλάγην που γνώρισα κάποιον.
Είμαι κοινωνικά περίεργο άτομο,
μου βγαίνει με πολλούς τρόπους.
Φοράω πολύ το παλτό μου μέσα.
Κυρίως γιατί κρυώνω, αλλά στέλνω λάθος μηνύματα.
Αν φοράγατε το παλτό σας για ώρα σε ένα πάρτι;
Κάποιος θα σας πει να το βγάλετε.
"Είσαι άβολα, θες να φύγεις";
Απαντώ πάντα "Έχεις δίκιο".
Θέλω να είμαι εξωστρεφής.
Κάποιες φορές, διαβάζω γυναικεία περιοδικά.
Διαβάζει κανείς;
Όλοι; Ωραία.
Όλοι διαβάζουν τώρα... Κάποια κάνουν καλή δουλειά.
Το Teen Vogue σκίζει.
Είναι το νέο μας Economist, αλλά...
Η πιο περίεργη συμβολή που έχω πάρει ήταν σύντομη και ανησυχητική.
Αυτό έλεγε μόνο.
"Για να δείχνεις πιο σίγουρη, όταν περπατάς,
κάνε σαν να έχεις ένα σέξι μυστικό".
Βασικά, κάποια γυναικεία περιοδικά λένε
"Τύπωσε αυτό να δούμε αν δουλεύει.
Δεν ξέρουμε.
Δεν ξέρουμε πια. Κουραστήκαμε".
Βγάζει νόημα.
Περπάτα σαν να έχεις σέξι μυστικό.
Μη με παρεξηγείτε. Παροτρύνω όλους να το κάνουν, άσχετα φύλου.
Είναι ένα πολύτιμο πείραμα.
Σαν να παίζει μια ωραία ηθοποιός έναν άσχημο ρόλο.
Λέμε "Στοίχημα, ωρίμασε πολύ.
Έμαθε πολλά για τον εαυτό της".
Πάντα το σκέφτομαι μέσα στον δρόμο
και μετά ξεφεύγω.
Απλώς περπατάω και λέω
"Σέξι μυστικό. Ωραία. Έχεις σέξι...
Δεν ξέρω. Τα εσώρουχά μου...
έχουν μια τρύπα.
Αλλά...
Αλλά όχι σε καλό σημείο". Πάντα
ξεφουσκώνει στο τέλος;
Κάποιες φορές ξεχνώ το σέξι. Δεν χρειάζεται να ανησυχείς.
Το μυστικό θα έρθει. Η ζωή είναι ένα ταξίδι.
Αρχίζεις κάτι μικρό.
Οπότε, "Μυστικά. Ποια είναι τα μυστικά μου;
Δεν ξέρω...
Ο κωδικός του μέιλ...
δεν είναι δυνατός".
Πρέπει να δουλέψω τα μυστικά μου.
Έβαλα έναν ειδικό στη γλώσσα του σώματος να με αξιολογήσει και μου είπε
"Γενικώς δεν κάνω αρνητικά σχόλια,
οπότε, δεν είμαι σίγουρη τι να σου πω".
Έκλαψα, έφυγα.
Έλεγα...
"Νιώθω ότι τελείωσε η επικοινωνία.
Σαν να είμαι με το κορίτσι απ' την Κατάρα.
Είμαστε πολύ παρεξηγημένες".
Ναι. Δεν ξέρω,
νιώθω ότι είμαστε παρεξηγημένη χώρα τώρα.
Ταξιδεύω πολύ και κάνω κωμωδίες.
Και σε διεθνές επίπεδο. Παράξενη εποχή να φεύγεις.
Κάθε φορά που φεύγω, νιώθω αυτόματα
ότι απολογούμαι.
Λες "Συγγνώμη, το ξέρω. Συγγνώμη.
Δεν έχει σχέση με εμάς.
Το δουλεύουμε. Έχουμε μια ομάδα.
Τουιτάρω, οπότε...
Θα φτιάξουν όλα".
Ήμουν στον Καναδά και ήταν ωραία, γιατί ζήταγα
συγγνώμη και ζήταγαν κι αυτοί.
"Συγγνώμη". "Συγγνώμη".
Ήταν θεραπευτικό.
Ήταν, γιατί κάναμε δωρεάν εξετάσεις,
οπότε ήταν καλή εβδομάδα.
Ήταν καλή. Αλλά ταξιδεύω πολύ.
Η πτήση μου προσγειώθηκε και έγινε κάτι περίεργο.
Πήγα στον διάδρομο, ο πιλότος στεκόταν μπροστά
και δεν ξέρω τι να τους πω. "Ευχαριστώ,
καλά το πήγατε";
Και μουρμούρισα κάτι ακαταλαβίστικο, πέρασα.
Και μετά, άκουσα μια γυναίκα που έσκυψε σ' αυτί του και είπε
"Μου άρεσε τι έκανες στην πτήση".
Το βρήκα περίεργο, αλλά και ωραίο,
γιατί αυτό που σκέφτηκα εγώ ήταν απογείωση, ταξίδι, προσγείωση...
Του φέρθηκε λες και ήταν κάποιος καλλιτέχνης
του αέρα. Σαν να λέει
"Ειλικρινά, κάνατε πρωτοποριακή δουλειά.
Το βίντεο ασφαλείας ήταν ένα ανατρεπτικό σχόλιο
για την υπακοή.
Και...
με έκανες να ξανασκεφτώ τα σύννεφα".
Τη φαντάζομαι να μην είναι πάντα ευγενική.
Μπαίνει σε άλλη πτήση και λέει
"Εντάξει. Ωραία...
Ήταν...
αντιγραφή.
Ήταν μια από τα ίδια.
Το τέλος... Ήταν πολύ προβλέψιμο.
Ένιωσα ότι είχες τον αυτόματο συνέχεια".
Το ξέρω. Όχι.
Πάει ο πιλότος. Δεν είναι ωραίο.
Δεν είναι ωραίο.
Ήμουν στην ασφάλεια του αεροδρομίου.
Πέρασα από τον μεγάλο κύλινδρο που προκαλεί
καρκίνο σε κάθε κύτταρο.
Και...
Σε σκανάρει και κάθε τμήμα σου
που είναι ύποπτο ανάβει στην οθόνη.
Και ο σεκιουριτάς, χωρίς να κοιτάξει,
λέει στον εαυτό του
"Ουάου! Ακριβώς στο καλό"!
Και μετά, "Γιατί άναψε αυτό το σημείο";
Είπα "Όλα τα κέρματα εκεί κάτω έπεσαν";
Σκέφτηκα "Αγριοκοιτάζει; Κάνει
τη θυμωμένη φάτσα που κάνει,
όταν σε βλέπει σαν απειλή";
Και είπα "Όχι, θυμήθηκα. Αντικατέστησα το δικό μου με όπλο,
γιατί δεν ελέγχονται τόσο.
Όχι!
Έκανα μια δήλωση.
Θα ήταν κάτι που έφαγα, αλλά...
δεν ξέρω. Είναι περίεργες εποχές.
Ξέρεις ότι ζεις σε μια περίεργη εποχή,
όταν πας στον ψυχολόγο και λέει
"Θες να ξεκινήσεις εσύ ή εγώ"; "Ίσως...
πρέπει να αρχίσουμε μαζί.
Να το εκμεταλλευτούμε".
Είμαι κάποια που έχω πολύ άγχος
και είναι παράξενο που είναι σε μήνυμα το άγχος.
Αν έχεις άγχος, λες
"Γι' αυτό εκπαιδευτήκαμε.
Είναι οι Ολυμπιακοί μας".
Όλα τα ξάγρυπνα βράδια. "Ήρθε η ώρα".
Όλα τα σενάρια ταυτόχρονα.
Έχω λίγο άγχος. Και λίγη κατάθλιψη.
Έχω
άγχος μεσοβδόμαδα, κατάθλιψη τα σαββατοκύριακα.
Είναι κοινή επιμέλεια.
Πρόσφατα, άρχισα ένα νέο φάρμακο και δουλεύει. Έχει μια παρενέργεια
που δεν ήξερα: Το στόμα μου ξεραίνεται
κάτι που είναι τέλειο για τη δουλειά μου,
αλλά κατάλαβα ότι τα φάρμακα είναι σαν ελληνικού μύθους.
Εσύ, ο θνητός, παίρνεις ό,τι θες,
αλλά υπάρχει πάντα ένα τίμημα που δεν σου λένε.
Πάντα είναι
"Ναι, θα είσαι πιο ωραία παρέα,
αλλά όταν μιλάς σε κόσμο,
θα εκτοξεύεται σκόνη απ' το στόμα σου!
Παρακαλώ".
Έλεγα "Θα πάρεις ό,τι θες.
Θα πάρεις ό,τι θες".
Και εσύ "Γιατί το ξανάπες, γιατρέ;
Σε περίεργο τόνο που δεν ήταν απαραίτητος".
Δεν ξέρω. Είμαι κάποια που ζει πολύ στο κεφάλι της
και κοιμάμαι συχνά. Ύπνοι φόβου, έτσι τους λέω.
Μ' αρέσει ο ύπνος. Το μόνο μου θέμα είναι όταν ξυπνώ.
Τότε με χάνετε λίγο, γιατί πάντα έχω
ένα περίεργο αίσθημα αποπροσανατολισμού.
Κανείς δεν κοιμάται και μετά να πει
"Τι τέλεια ιδέα. Νιώθω τέλεια"!
Ξυπνάω και πάντα υπάρχει μια εκδοχή του
που κάνεις...
Σαν να είσαι σε μια δολοφονία και να παίζεις όλους τους ρόλους.
Πρέπει να βγάλεις άκρη από τα στοιχεία.
Λες "Ποια ήμουν;
Κρούστα πίτσας.
Όλο κρούστα. Να πάρει.
Υποπτεύομαι ότι ήταν τέλειο".
Το μόνο που συγκρίνεται με το να ξυπνάς είναι
να σταματάς να κοιταχτείς σε καθρέφτη ενός παρκαρισμένου
και να συνειδητοποιεί ότι κάποιος κάθεται μέσα.
Λες "Όχι! Γιατί συμβαίνει αυτό;
Είναι καλά η οικογένειά μου;
Τι είναι μαλλιά; Καμία ερώτηση δεν βγάζει νόημα.
Πώς ξεφεύγεις από εκεί; Λες απλώς "Δεν ήμουν ποτέ εδώ...
Ήταν όλα ένα όνειρο...
Εσύ είσαι παράξενος.
Κάθεσαι στο παρκαρισμένο αμάξι.
Εγώ βεβαιωνόμουν ότι έχω ακόμα πρόσωπο.
Κερδίζω".
Ναι, συχνά αποσπώ τον εαυτό μου στο ίντερνετ
και βάζω στοίχημα ότι το ίντερνετ δεν είναι και πολύ φιλικό τώρα.
Δεν το ξέρουν πολλοί για μένα,
μα δεν με άφηναν να βλέπω slideshow, όταν ήμουν μικρή,
οπότε ανέπτυξα μια ανάγκη να φτιάχνω Power Point.
Οι τεχνικοί μας έρχονται...
Ταξιδεύω μ' αυτό και ειλικρινά είναι βάρος σ' αυτό το σημείο.
Για ποιον είναι η παράσταση;
Εντάξει, θα πάμε κατευθείαν εκεί.
Το λένε: "Με κέρδισες στο γιόλο".
Απολαύστε το λογοπαίγνιο. Αν δεν θέλετε,
μην πείτε τίποτα,
αλλά θα κάνω μια σαθρή εξερεύνηση
του πώς η ψηφιακή γλώσσα υπάρχει σε ένα εξελισσόμενο τοπίο
που πήρα από έναν αυτόματο δημιουργό τίτλων TED.
Αλλά...
Νιώθω ότι έπιασε, αλλά σε πιο καθημερινούς όρους,
"Σκέψεις όπως.
Γιατί τα οικογενειακά emoji έχουν ένα χρώμα δέρματος;
Αλλά το ξανθό emoji τα έχει όλα";
Έχουμε όλες τις αποδείξεις. Εδώ έχουμε τις οικογένειες...
Ωραίοι, διαφορετικοί συνδυασμοί.
ΒΛΕΠΕΙΣ;
Είναι ζεστές, αλλά βλέπετε,
ανήκουν στην Άρια φυλή όλες.
Αντίθετα...
Γιατί;
Γιατί σκέφτηκαν ότι είναι πιο σημαντικό
να έχουμε μια πολυπολιτισμική boy band
από μια οικογένεια; Δεν έχω τις απαντήσεις,
αλλά ξέρω ποιος θα μας βοηθήσει.
Αυτοί.
Όταν το έφτιαξα, έβγαλαν κι άλλα emoji.
Μάλλον ο κόσμος μίλησε και άκουσαν, γιατί τώρα έχουμε
κι αυτές τις κυρίες.
ΠΡΟΟΔΟΣ
Δόξα τω Θεώ, έχουμε ίση αντιπροσώπευση.
Ερευνούν την υπόθεση, βέβαια.
Έτσι...
πριν πάω πιο βαθιά,
ήθελα να σας πω κάποια πράγματα για μένα.
Όποτε παρουσιάζεις τις ιδέες σου,
ο κόσμος πρέπει να ξέρει για σένα.
ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ;
Είμαι "κωμικός, συγγραφέας, με ιστοσελίδα".
Όλα παρουσιάζονται σε δικαστήριο.
Είμαι "κόρη, αδερφή, φίλη, φιλεχθρός, εχθρός, Emmy, Όσκαρ".
Χάθηκα στο τέλος.
Ήταν πιο πολύ σχέση λέξεων.
Είμαι "αγχωμένη καταθλιπτική, κάνω ψυχοθεραπεία, μ' αρέσει το ΠΕΣ".
Προσπαθώ να επαναφέρω το τελευταίο.
"Εσωστρεφής, βίαια ήσυχη".
Ειλικρινές αυτό.
"Φεμινίστρια, συλλέκτρια ιντερνετικών τρολ και ελπίζω να τα πιάσω όλα.
Ετεροφυλόφιλη, έμφαση στο ρόφυ".
Όχι, δεν ήμουν σίγουρη
ποιο μέρος της λέξης να τονίσω για να είμαι λιγότερο προβληματική,
αλλά τα πήγα καλά...
κάποιοι δεν θα καταλάβουν το τελευταίο. Δεν είναι τόσο καλό.
Έχω βιολογικό φύλλο και όχι την αυτοπεποίθηση να το εξηγήσω".
Έχω τι δικαίωμα.
Είμαι έγχρωμη, θα βγάλω μια φωτογραφία για το πανεπιστήμιο".
Με χαρά το κάνω για σας.
"Κρυμμένο ζιζάνιο".
Ακόμα το ξεπερνάω αυτό. Στηρίξτε το ταξίδι μου.
Και "Κάποια που χρησιμοποιεί λάθος ατάκες".
Αυτή είμαι εγώ με μία ματιά.
Ευχαριστώ.
Θα μιλήσω για γλώσσα με αυτό,
αλλά υποθέτω ότι έχουμε φίλους των δεδομένων στο κοινό.
Σας διαβεβαιώ ότι έχω την έρευνα
για να στηρίξω όλα όσα λέω.
Είναι όλα εκεί, οπότε, μην κολλήσετε σ' αυτό.
Ενώ προχωράμε.
Ήθελα να αρχίσω με τα emoji. Μ' αρέσουν πολύ.
Είχε κάποιες ερωτήσεις γι' αυτά.
Emoji κλόουν. Ποιος το ζήτησε;
Ποιος είπε "Τι λείπει στις συζητήσεις μου;
Κι άλλοι εφιάλτες".
Δεν...
ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ EMOJI
Δεν είμαι σίγουρη γι' αυτό.
Δεν ξέρω αν είναι το "σκύψε" ή το "πάρε με".
Ξέρω ότι αν πάω κάπου και κάποιος μου το κάνει,
ειδικά ένας λευκός, πρέπει να φύγω.
Ένα emoji κρουασάν. Το πρόβλημά μου μ' αυτό
είναι ότι δεν υπάρχει μπέιγκελ. Πώς έχεις κρουασάν
και όχι μπέιγκελ;
Να ξέρετε ότι δεν έχω θέμα με τα κρουασάν.
Κατάλαβα και το "πάρε με" του ψωμιού.
Αυτά είναι πιο σατανικά.
Μετάλλιο τρίτης θέσης. Γιατί είναι emoji;
Αν πάρεις την τρίτη θέση,
θα είναι αγένεια να σου το στείλουν.
Αυτό. Σηκωμένο χέρι.
Όλα καλά, μέχρι να πεις ποια πλευρά του χεριού είναι
και τώρα όλοι παίρνουν τον δικηγόρο τους.
Και αυτό. Λέει ψέματα.
Κάποιος στην Apple είχε θέμα,
αλλά κατάλαβα ότι τα τρία κάνουν ένα ωραίο μήνυμα χωρισμού,
αν το σκεφτείτε.
"Είχες τρεις ευκαιρίες να βάλεις δαχτυλίδι, ψεύτη, αντίο".
Βγήκε ένα ωραίο ποίημα.
Και μετά, έχει και τα πιο πρόσφατα emoji.
Αυτό, ο τύπος με τα γένια. Αν δεις έναν Παπαδόπουλο ή γιο
στο δρόμο, μπορείς επιτέλους
να το εκφράσεις με το σωστό σύμβολο.
Μαύρο ξωτικό.
Γιατί δεν αντιπροσωπεύουμε τις μαύρες γυναίκες στην πραγματικότητα
και μετά τα ξωτικά;
Θα ήταν ωραία.
Μετά... Δεν ξέρω τι προσθέτει αυτό
στη συζήτηση...
που δεν είχε ήδη αυτό.
Αλλά, το μάτι θα είχε πολλά να πει.
Ξέρετε.
Τα emoji μου φτιάχνουν τη διάθεση. Και κάτι άλλο.
Αν περνάτε πολύ χρόνο στο ίντερνετ, θα βρείτε μια γνώμη
και το πώς ο κόσμος εκφράζεται.
Το Facebook έχει πολλές αντιδράσεις για να σχολιάσεις την ανάρτηση κάποιου.
Τα συναισθήματα του Facebook αντικατοπτρίζουν
εμένα να μπαίνω στο Facebook.
CROWDSOURCING
Ξεκινάω με καλή διάθεση. Αγαπάω λίγο, γελάω, αρχίζω να ανησυχώ.
Μετά λέω "Τι κάνω στη ζωή μου";
Στο τέλος, έχω εκνευριστεί με τις αφέλειες της φίλης μου.
Δεν ξέρω γιατί.
Κριτικές με ένα αστεράκι.
Φαίνονται αρνητικές, αλλά είναι μια άγνωστη μορφή λογοτεχνίας.
Αυτό μ' αρέσει.
"Απαίσια υπηρεσία. Μας έδωσαν κρακ, ενώ φεύγαμε.
Τα ζυμαρικά ήταν σαν σκουπίδια".
Η κυρία ήταν σε ένα σοκάκι
και έλεγε "Το εστιατόριο είναι απαίσιο".
Οι λάτρεις του καφέ είναι καλοί σε θυμωμένες κριτικές.
"Δεν είναι καλό! Εκπαιδεύστε τον μπάρμαν σας! Πολύ ζεστός καπουτσίνο!
Δεν ενσωματώνει το γάλα"!
Δεν ήξερα για ενσωμάτωση γάλακτος, μέχρι να το διαβάσω,
αλλά μετά, κι εγώ ακόμα τσαντίστηκα, είπα
"Γιατί χωρίζετε τα υγρά σας;
Είναι λάθος".
"Ήρθα να πάρω καφέ και περίμενα παράσταση
στο θέατρο του Σιάτλ.
Το μέρος ήταν κλειστό. Είπαμε να πάμε πιο κάτω
και να γυρίσουμε εδώ (κοντά στο θέατρο).
Παίρνουμε καφέ και γυρίζουμε και το μέρος είναι ανοικτό...
Τι σκατά επιχείρηση είναι αυτή";
Μ' αρέσει αυτό, γιατί η γυναίκα δεν έχει βιώσει
κακουχίες στη ζωή της...
Η αλλαγή σε μια επιχείρηση της ταμπέλας από κλειστό σε ανοικτό
σείει τα θεμέλια της ύπαρξής της.
Κι αυτό είναι το αγαπημένο μου.
"Γράφω αυτή την κριτική για να προειδοποιήσω άλλους
για το τρίο των πουρέδων".
Ήδη ενδιαφέρομαι.
"Ενώ το πέστο του τρίου είναι εντάξει,
η καπνιστή ντιπ χούμους ήταν σαν τσιγάρο.
Δεν θα το πρότεινα στον χειρότερο εχθρό μου".
Μ' αρέσει η ιδέα του να προτείνεις ντιπ στον εχθρό σου.
"Σίγουρα είναι στα πέντε χειρότερα πράγματα που έχω βάλει στο στόμα μου.
Ήταν πολύ παχύ".
Δεν ξέρω τι έγινε μ' αυτό,
αλλά έγινε λίγο ερωτικό στην πορεία
και κατέληξε σε πορνό πουρέ.
Δεν ξέρω αν φόραγαν ρόμπα, όταν το έγραφαν κι άνοιξε
σε κάποιο σημείο και είπαν "Πάμε σε κάτι άλλο".
Κακές κριτικές. Δείτε τις.
Κάτι άλλο...
Ως κωμικός, έχω πολλά σχόλια στο ίντερνετ.
Μερικές φορές είναι καλά, άλλες λένε
"Εύχομαι να ήσουν φτιαγμένη από μέλισσες".
Ξέρεις; Ή οτιδήποτε.
Αυτό είναι από τα χειρότερα.
"Χριστέ μου. Είσαι η πιο άσχημη γυναίκα στον πλανήτη,
αλλά πάλι, δεν έχω πάει σε άλλο πλανήτη".
Μ' αρέσει αυτό, γιατί έχει έναν εσωστρεφή τόνο.
ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ
Λέει "Είσαι άσχημη" και συμπληρώνει "Τι κάνω με τη ζωή μου";
Μ' αρέσουν τα τρολ που προβληματίζονται.
Το επόμενο είναι από το Instagram και με στοιχειώνει.
Δεν έχω απάντηση.
Γράφει "Είναι αλήθεια, Νταγκ".
Ποιος είναι αυτός;
Ποιος είναι ο Νταγκ, Κάρολ;
Θέλουμε απαντήσεις και δεν θα τις πάρουμε ποτέ.
Έρχομαι στην αγαπημένη μου επικοινωνία στο ίντερνετ,
ένας προς ένα. Ποιος μιλάει με τους γονείς του;
ΩΧ, ΜΑΜΑ
Έμαθε κανείς στους γονείς του να στέλνουν μηνύματα;
Εντάξει. Πάει καλά, βάσει των δύο ατόμων που χειροκρότησαν.
Έμαθα τη μαμά μου. Έκανε πρόοδο γρήγορα,
θα σας την παρουσιάσω εν συντομία.
Άρχισε να γράφει σαν να ήταν μέιλ.
Το παρατσούκλι μου ήταν το θέμα με έντονα γράμματα.
Μετά άρχιζε το μήνυμα.
"Ήταν ωραίο το Νάσβιλ; Όταν παντρευτήκαμε με τον μπαμπά..."
Και μετά κουραζόταν και άφηνε το κινητό.
Μέχρι εκεί φτάσαμε μ' αυτό.
"Όταν παντρευτήκαμε..."
Ακριβώς σαν τον μπαμπά. Είναι κλασικός...
Κλασικός μπαμπάς.
Μετά, άρχισε να είναι πιο πρακτική. Αυτό είναι απ' το μουσείο.
"Πριν πας στον άλλον όροφο, πες μου.
Είμαι με τον Πικάσο".
Έστειλα "Να βρεθούμε στην έξοδο σε 7 λεπτά";
Και μετά, σε δευτερόλεπτα, απαντάει
"Είμαι ήδη στο ισόγειο και πεινάω, παρακαλώ".
Η μαμά μου κινείται στο μουσείο με ταχύτητα δεινόνυχου.
Με μια ακόρεστη ανάγκη για τροφή.
Το φαγητό την κάνει νευρική. Μερικές φορές, πήρα αυτά μαζί...
"Απς, σου πήρα ένα σάντουιτς.
Πήρες το μήνυμα για το σάντουιτς";
Πρέπει να μετακινήσει το προϊόν.
Μετά, προχώρησε.
Μια μέρα, απλώς
έστειλε μια θολή φωτογραφία του φεγγαριού...
ΩΧ, ΜΑΜΑ 2: ΣΤΑ ΓΝΩΣΤΑ
έτσι στο άσχετο.
Μία ώρα μετά, ήρθε αυτό.
"Μεγάλο φεγγάρι σήμερα, αγάπη".
Δεν ξέρω αν η μαμά μου έγινε ερασιτέχνης μετεωρολόγος
ή γίνεται μάγισσα, αλλά όπως και να έχει,
είμαι εδώ γι' αυτήν.
Ήταν συγγραφέας κι αυτού
"Θυμάσαι τον τύπο με το αστείο όνομα;
Μην το πεις σε κανέναν".
Δεν είναι δίκαιο.
Ξέρεις τι κάνω.
Είναι σαμποτάζ πρώτης τάξης.
Πόσοι ξέρουν το σύστημα γραφής με το χέρι στα iPhone;
Δεν την είχαν κατά νου, όταν το έφτιαξαν. Μια μέρα, έστειλε αυτό
σε μένα και την αδερφή μου. Και η αδερφή μου δεν το άφησε,
έστειλε "Τι είναι η γραμμή";
Είναι μια λογική ερώτηση.
Η μαμά μου έκανε σεμινάριο αυτοσχεδιασμού, γιατί ήταν έτοιμη.
Απάντησε "Είναι η ζωή. Όπως και να τη βλέπεις,
συνεχίζει".
Φίλε, σκοράρει.
Κερδίζεις.
Θα μου πείτε
"Η μαμά σου είναι προχωρημένη. Ο μπαμπάς";
Πιο περιορισμένος.
Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΟΜΩΣ
Άρχισε με τέτοια μηνύματα. Αυτό κάνει.
Δεν λέει πολλά, οπότε παραήταν γι' αυτόν.
Μετά, εξελίχθηκε σε μικρή ανάκριση.
"Σαν τι",
είναι η φάση β'. Τώρα, γράφει ολόκληρο μήνυμα.
"Γεια, Απς, τι ώρα να σε περιμένουμε;
Θα βοηθήσει να σχεδιάσουμε τη μέρα".
Δυστυχώς, τα emoji δεν αντικατοπτρίζουν τον τόνο του μηνύματος.
Είναι ένας συνδυασμός φόβου και αγάπης.
Μάλλον η αγάπη έρχεται από τον φόβο.
Είναι βαθύ.
Και έτσι, έρχομαι στο λιγότερο αγαπημένο μου.
Online γνωριμίες.
Είμαι σε σχέση τώρα, όπως ξέρετε.
Αλλά έκανα τις ποινές μου online.
Ήμουν σε πολλές σελίδες: Match, OkCupid, Yelp, όπως είπα.
ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ
Δεν μου έκανε κλικ κανένας, αλλά υπήρξαν διάφοροι άντρες...
Δεν θέλω να χαθούν οι φωνές τους.
Πώς αλλιώς θα φανούν στην κοινωνία;
Να μερικοί που πρέπει να προσέξετε.
Ο τύπος έγραψε "Έλα να καπνίσουμε χόρτο".
Στάλθηκε τα Χριστούγεννα.
Σκέφτηκα: "Ιησού, εσύ είσαι";
Πολύ γενναιόδωρο.
Αυτό με κλόνισε.
"Ψάχνω ό,τι και οι περισσότεροι,
κάποια που θέλει το ίδιο, μα και να περάσει καλά φτάνοντας εκεί".
Δεν βγάζει νόημα. Είναι γρίφος
από μια Σφήκα.
Και μετά, "Είμαι εθισμένος στη δουλειά".
Πολλά για να πεις αμέσως.
Δεν ξέρω αν είμαστε εκεί,
μα ευχαριστώ που είσαι ευάλωτος.
Πήρα πολλά περίεργα.
"Ίσως κάποτε δεν μπορείς να χαμογελάς,
μα μην ανησυχείς για μένα, ξέρω τι να κάνω".
Εντάξει. Τότε είσαι καλά χωρίς εμένα.
Δεν με χρειάζεσαι στην εξίσωση.
Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί.
Πήρα αυτό, "Γυμνάζεσαι; Αν όχι, μην απαντήσεις".
Καλό και για τους δύο.
Αυτό. "Ιδρώνεις πολύ";
Το έστειλε πριν τις 9 π.μ. Ο τύπος είναι έτοιμος για γνωριμίες.
Κάποια ήταν ευφάνταστα.
Μια γάτα προσγειώθηκε μια φορά σε πληκτρολόγιο.
Μου άρεσε που συνέχισε
και στο τέλος συστήθηκε.
"Τζάστιν".
Όρμα μου, Τζάστιν. Μ' αρέσει το στυλ σου.
Και βέβαια, έχεις και τους ανώμαλους.
Αυτό είναι από τα πιο τρομακτικά.
"Γεια, με ιντριγκάρει ο μοναδικός, ολοκληρωτικός αισθησιασμός σου.
Το σέξι στόμα, το γλυκό χαμόγελο, το καφέ δέρμα, το μικροσκοπικό σου σώμα
καταλήγουν σε μια μοναδική ομορφιά".
Το ρομπότ έμαθε να γράφει.
Συνεχίζει
"Ψάχνω κάποια γλυκιά, σέξι και έξυπνη για μπραντς..."
Ετοιμαστείτε.
"Αγκαλιές και πηδήματα".
"Αν σταμάτησες να με προσέχεις στις αγκαλιές, έχει κι άλλο".
Ανησυχώ. Πώς τελειώνεις ένα τέτοιο αριστούργημα;
Πολύ απλά.
"Είμαι ο Τζέρι. Ας μιλήσουμε".
Μ' αρέσει που μετά απ' όλα αυτά είναι δυναμικός.
Ποιος θ' αντισταθεί στον Τζέρι;
Οι περισσότερες γυναίκες στη σελίδα.
Αυτό είναι απαίσιο, είναι από τα χειρότερα που έχω πάρει.
"Σε φαντάζομαι στην άκρη του κρεβατιού μπροστά μου,
με σημεία σου να βγάζουν πόνο και θερμότητα
καθώς με βλέπεις μπροστά σου".
Ναι. Για φαντάσου το.
Αλλά για να πούμε και την αλήθεια, είχα αυτή τη φωτό προφίλ.
Μάλλον θα εξηγεί και το "Ιδρώνεις πολύ".
Ερχόμαστε στην τελευταία διαφάνεια.
Θα κλείσω με μια φράση.
"Στην ψηφιακή επικοινωνία,
μη φοβάστε να κάνετε δύσκολες ερωτήσεις".
Όπως είπε ένας σοφός, "Όπως";
Ευχαριστώ πολύ, παιδιά! Είστε πολύ καλοί!
Ευχαριστώ!
Γιάννης Παπαχειμώνας