EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL
Dames en heren, geef een warm applaus...
...voor Kyle Kinane.
GESCHREVEN EN UITGEVOERD DOOR KYLE KINANE
GEREGISSEERD DOOR TROY MILLER
THE STANDUPS MET KYLE KINANE
Oké! Wauw!
Heel erg bedankt, jongens. Ik waardeer het heel erg.
Je moet dit soort dingen hard beginnen. Daar gaan we.
Schietpartijen!
Ka-boem!
Geen zorgen, ik ga het niet hebben over de schietpartij van gisteren.
Dat zou ongevoelig zijn. Het gaat over die ene van een paar weken geleden,
want tragedie plus tijd is komedie.
En ik weet wat jullie nu denken:
Kyle, wat als er geen schietpartij is tegen de tijd dat dit wordt getoond.
Dan is de grap niet relevant.
Dit is Amerika.
Het is verdrietig om daarom te lachen.
Maar ik graaf graag een gat voor mezelf.
We nemen een grote gok door hiermee te openen.
Maar ik wil je vragen om me uit te horen.
Eh...
Ik wil gewoon zeggen,
dat als ik ooit op zondagavond in Las Vegas ben,
en neergeschoten word,
en in het ziekenhuis lig,
en een bloedtransfusie nodig heb,
geef me dan geen bloed...
...dat op maandag is gedoneerd...
...in Las Vegas.
Ik wil geen maandagochtend-Vegas-bloed...
...in mijn aderen hebben.
Dat gaat me niet helpen.
Ik denk niet dat die mensen wisten dat ze bloed doneerden.
'Er is een katerbehandeling. Ze halen het vergif er zo uit.'
Het is niet eens bloed meer. Alleen vertrapte coke en Ciroc wodka.
Haal het uit mijn lichaam!
Dan zeggen ze, 'Oh, uw donatie is geweldig.'
'Welke donatie? Je mag dit aan niemand geven! Dit is...'
Dan lig je in het ziekenhuis,
en komt de dokter met 'goed nieuws en slecht nieuws.'
'Goed nieuws, je overleeft het.
Slecht nieuws, je hebt hepatitis 12.
Je hebt zoveel verschillende soorten in je lichaam...
...dat we letters tekort kwamen. We moesten overstappen op cijfers,
omdat het allemaal door elkaar is gemixt,
en je hebt alle hepatitissen...
Alle hepatiti.
Er is geen woord voor hoeveel je er hebt.'
Het nieuws is altijd slecht!
Er zijn geen goede nieuwsberichten, zoals, 'Door de kracht van teamwork...
...hebben deze kittens een baby uit een put gered.'
Het nieuws is altijd slecht.
Maar ik blijf het kijken, alsof het ineens anders zal zijn.
Het is net als een ex-vriendin die langs komt.
Dit keer zal het anders zijn.
Het is net een ex gemaakt van McRibs.
Het is gewoon altijd slecht,
en dat weet je, maar dit keer zal het anders zijn.
En daarna zeg je, 'Oh, mijn hart doet pijn en ik heb diarree!' Ik leer het nooit!
Waarom weiger ik te leren?
Ik weet niet meer wat ik met de wereld aanmoet.
Het is een vreemde plek.
Vliegen landen op me met verontrustend zelfvertrouwen.
Dat is het Edgar Allen Poe niveau.
Dat is literair. Want je hebt een deal met vliegen.
Ze landen op je, jij zegt, 'Rot op!'
'Het spijt me, ik zie je over 30 seconden.'
Maar deze vliegen zitten er gewoon alsof ze iets weten wat ik niet weet.
'Oprotten!'
En dan gaan zij van, 'Nee, man. Ik zie je snel weer.'
Ik probeer veel nieuwe dingen.
Mijn appartement reinigen met salie.
En...
Ik weet... Hekserij is nieuw voor me!
Dus ik weet niet...
Veel mensen zeggen, 'Salie werkt niet.'
Maar stemmen ook niet, oké?
Je moet iets nieuws proberen! Tijd om iets nieuws te proberen.
Democratie werkt niet. We moeten naar voodoo of zo gaan kijken.
We moeten proberen wat we kunnen.
Voor zover ik het begrijp,
is salie een soort spirituele Febreze.
Ik weet niet. Je zwaait er mee rond,
en hopelijk zeggen mensen dan: 'Dat is beter!'
Ik zeg, 'Het is anders.
Het is zeker anders.
Het ruikt alsof ik buiten heb gescheten.
Ook al is het binnen, het ruikt alsof het tussen de naaldbomen is gebeurd.
Meer een zijwaartse beweging.'
Dat is het ook. Je moet de demonen verassen.
Je komt thuis en de demonen zeggen,
'Hoe gaat het, Kyle?'
'Oh, niets bijzonders, behalve salie!'
Dan gaan zij van, 'Oh, hij heeft ons te pakken!'
Ik praat altijd veel over kommer en kwel.
Ik zeg altijd, 'Oh, het is allemaal kut!'
Maar ik weet dat ik het zelf niet geloof.
Diep van binnen geloof ik het niet.
Ongeacht wat ik zeg, al mijn praatjes over dat alles verschrikkelijk is,
ik blijf recyclen.
Dat is niet wat je doet als je de hoop hebt opgegeven.
Daar zou ik als eerste mee stoppen, als ik echt geloofde dat alles kut was.
'Ze hebben raketten die de Westkust kunnen halen?
Rot op met dit blik!'
Daar zou ik als eerste mee stoppen.
Maar ik heb nog wel grote praatjes.
Ik zeg nog steeds, 'Gasten, werk je in de schulden met je credit cards!
De apocalyps is de ultieme schuldvergeving!
Je kunt Citibank niet terugbetalen als Citibank een hoop puin is!
Waar stuur je de cheque dan heen?
Maak schulden en draag geen condooms meer!
Je hebt ze niet meer nodig!
Het is voorbij! Voel wat je hoort te voelen!
Voel wat echte liefde is en neuk alle dingen,
als ze het goed vinden.
Maar het is een spectrum.
Dus mannen en vrouwen, probeer het allemaal.
En dieren. Geef het een kans, als ze het goed lijken te vinden.
Stop je lul in het meubilair! Voel het! Het is allemaal voorbij!'
Maar terwijl ik dat allemaal zeg,
sta ik een fles saladedressing uit te spoelen.
Dus ik weet dat ik het niet geloof.
Wat mijn plan is als ze de raketten lanceren?
Een paar tuinstoelen pakken, ground zero vinden,
en er één vangen met mijn tanden.
Ka-boem, klootzakken! Dat is mijn plan.
Maargoed, dit gaat in de blauwe container.
Nee! Ik geloof het niet. Ik geloof mijn eigen onzin niet.
Er zit daarbinnen nog ergens hoop.
Maar ik denk niet...
Je weet niet...
Niet klappen!
Misschien is dit het einde. Ik weet niet. Misschien is dit het einde voor mij.
Maar daar heb ik vrede mee.
Als ik over drie jaar zou sterven, dan is dat prima.
Ik wil niet dood. Ik ben gelukkig.
Maar de timing zou geweldig zijn. En dat is waar komedie om draait.
Ik heb een paar albums uitgebracht, ik heb mezelf niet compleet vernederd.
Geen grote schandalen.
En als je te jong sterft,
dan word je veel beter herinnert dan dat je was.
Als ik te jong sterf, legende.
Ik ben niet te lang blijven hangen.
Het is altijd een tragedie als iemand te jong sterft.
'De 27 Club, al die geweldige muzikanten.
Ze zijn te jong gestorven.'
En, 'Oh, mijn God. Kurt Cobain. Het was te vroeg.
Het was drugs. Misschien was het Courtney.'
Misschien stond hij gewoon op het punt om een kerstalbum te schrijven,
en dacht hij: dit wil niemand!
Ik ben net bij mijn vriendin ingetrokken.
Ik heb vijf en een half jaar alleen gewoond.
En dan is het vreemd om ineens met iemand samen te wonen,
na een half decennium alleen.
Ik had al mijn bezittingen,
die waren goedgekeurd door mij.
Het zijn mijn spullen.
Ze zijn cool, omdat ik ze heb gekocht.
En het is vet.
Dan ga je samenwonen,
en dan staan al je spullen ineens terecht.
Je moet alles wat eerst cool was verdedigen.
Natuurlijk is het cool! Maar niemand zag het.
Ik liet niemand in mijn masturbeerhol!
Voorheen waren het gewoon mijn coole spullen.
Nu moet ik tegen een vrouw waar ik van hou dit soort dingen zeggen:
'Waar zullen we mijn messentafel neerzetten?'
Want ik heb een messentafel.
Een tafel waar ik al vijf jaar messen in gooi.
Mijn verdediging om de tafel te houden: Hij is in goede staat,
omdat ik zorgde dat mensen onderzetters gebruikten.
Er staan geen kringen op. Ik ben geen hillbilly.
Zij zei, 'Waarom een messentafel?'
Ik zei, 'Waarom vertel je je vrienden onze geheimen?
Therapie is duur.
Als ik geen messentafel heb,
waar moet ik deze messen dan in gooien?'
Het is vreemd om dat met iemand te delen.
Ik huur. Ik zal altijd blijven huren.
Ik hou van huren.
Ik hou ervan als mensen flippen,
omdat je huurt.
Mensen hebben daar nog steeds problemen mee.
Want ik kom uit de buitenwijken,
en daar flippen mensen nog steeds. 'Huur je? Waar ben je mee bezig?'
Het is het enige wat ze nog hebben.
Ze bezitten eigendommen. Dat is alles wat ze hebben.
Ik kom uit zo'n plek, de buitenwijken van Chicago,
maar het kunnen de buitenwijken van elke stad zijn.
Het soort buitenwijken waar het idee van een loempia exotisch is.
Chipotle dipsaus? Het is alsof ik mijn vrouw bedrieg!
Het soort plek waar mensen de Amerikaanse droom niet betwisten.
'Als je 18 bent doe je een opleiding!
Eén die je leuk vindt? Nee! Gewoon, daarom!
Je maakt schulden, ontmoet iemand, trouwt,
en krijgt schulden en kinderen, en al die dingen.'
Het soort mensen dat bijna plezier had. Ze waren zo dicht bij.
20 jaar oud, je zegt, 'Laten we kajakken kopen!'
En zij zeggen, 'Waarom?'
Jij zegt, 'Om te kajakken! Het is zijn eigen werkwoord!
Het kan niet simpeler worden.'
Zij zeggen, 'Nee, ik moet een aanvraag voor een studielening doen.'
Sommigen zijn eruit gekomen.
Ik heb vrienden, 29 jaar oud, die kijken naar hun kinderen en hypotheek,
'Ik heb het allemaal!
Oh, God...
Voelt geluk ooit alsof je de wereld op je schouders draagt?
Ik wordt verstikt door vreugde!'
Het enige wat ze nog hebben is hun bezit.
Dat is de Amerikaanse droom. Je moet bezitten!
Ik vraag, 'Is het jouw droom?' -'Nee, maar het is de Amerikaanse...'
Ze flippen omdat ik huur.
Ze zeggen, 'Kyle, wat betekent het als je niet bezit?
Wat maakt het allemaal uit als je hier geen stuk van bezit?
Je bezit niets! Wat betekent het allemaal? Je moet bezitten!'
En ik zeg, 'Niemand bezit iets, want de dood is echt.'
Maar dat is geen filosofische discussie...
...die ze op het feestje van hun kind willen voeren.
Dus ik hou me rustig, en doop mijn pink in de hummus.
'Ik wilde je niet beledigen.
Trouwens, ik heb het toilet verstopt.
Die is van jouw. Dat is jouw probleem.
Dat is jouw bezit.
Ik huur. Ik bel iemand.
Niet mijn probleem!
Ik heb geen tijd voor ontstoppen. Ik ben een artiest.
Dat verhinderd mijn creativiteit.'
Iets wat nu in het nieuws is, wat zo...
Ik kan niet geloven dat de Ku Klux Klan nog bestaat.
Ik ben boos dat ik daar over na moet denken.
Twee jaar geleden zei ik, 'Ze bestaat niet meer toch? Ze zijn weg.'
Of misschien zijn er nog vijf over, en zijn ze teleurgesteld.
Ze zitten in het clubhuis, verdrietig,
'Ik wil dit niet meer dragen!'
Nu moet ik weten dat ze er nog steeds zijn.
Daar moet ik over nadenken.
Dat maakt me boos, dat ik daarover moet nadenken,
in plaats van leuke dingen waar ik over na zou moeten denken.
Ik moet... En ik realiseerde me iets!
Ik zou een verschrikkelijk Klanlid zijn!
Vooral omdat ik niet racistisch ben.
Dat is een grote vereiste.
En ik... Weet je, ik zal dit zeggen.
Iedereen is een beetje racistisch.
Want racisme uit zich niet altijd in haat.
Haat is een geproduceerd gevoel waar je voor kiest.
Soms komt racisme als een verassing.
Dat kun je niet altijd beheersen.
Dat kan iedereen overkomen.
Bijvoorbeeld, 'Spelen zij ook Frisbee?'
Dat is racisme. Dat is een racistische gedachte.
Dat is ook racisme. Niet per se negatief, maar het is racisme.
Een van de redenen waarom ik een slecht Klanlid zou zijn,
is omdat ik een slordige eter ben.
Ik wil de Ku Klux Klan niet goedkeuren, het is verachtelijk dat ze nog bestaan.
Maar vanuit de gedachte van strijdkunst of het begrijpen van je vijand,
hun kleding is perfect.
Dat kun je niet betwisten!
Ze houden hun wit wit.
Wat er ook gebeurt.
Heb je ooit zo'n oude foto van ze gezien,
waar ze met z'n allen in het bos staan...
...zonder vlekken?
Flikker op!
Als ik thuis een wit shirt draag,
dan ziet het er 20 minuten later uit...
...alsof ik gevochten heb terwijl ik een motor repareerde.
Dan zie ik eruit als de personages aan het einde van The Outsiders.
Ik droeg ooit een beige pak op een bruiloft.
Voordat de dienst voorbij was zag ik eruit alsof ik een schoen met saus had geneukt!
Ik ben slordig.
Als ik er ben denken ze op een locatie zonder keuken...
...dat er hapjes worden geserveerd.
Dan zeggen ze, 'Ooh, snacks?' -'Waar heb je het over?
Oh, verdomme! Wat?
Waar heb ik tegen aan geleund? Het gaat helemaal rond.
Heeft iemand me een hoelahoep met barbecuesaus gegeven?
Ik weet niet hoe dit kon gebeuren.'
En ik weet niet hoe de catering is...
...bij die specifieke haatgroep, snap je?
Nog nooit bij een kruisvuur geweest, niet van plan ooit te gaan.
Ik weet niet, is het een potluck diner?
Je wilt er niet over nadenken, dat vermenselijkt ze teveel.
Haatvol, met de radicale symboliek,
maar ineens gaan ze van, 'Louis heeft zoete aardappelen mee!'
Of is het meer een zakelijk iets?
'Luister, jongens, we moeten om 7:30 beginnen met haten.
We kunnen niet kloten zoals vorige keer.
Louis had de zoete aardappelen mee.
Toen kregen we een discussie over of er marshmallows op moesten.
Dat duurde 45 minuten, de zon ging onder,
we konden geen aansteker vinden, alles ging naar de klote.
We moeten meteen beginnen.
Dus er zijn vast veel racisten die, onderweg naar het bos,
in de auto eten.
Dat hebben we allemaal geprobeerd.
Het is moeilijk.
Stel je voor dat je dat met die mouwen moet doen.
En de verleiding, omdat je er al uitziet als een servet, om even...
Ik durf te wedden dat ten minste één keer...
...in de geschiedenis...
...van de Ku Klux Klan,
een Klanlid te laat bij een kruisvuur kwam...
...met eten op zijn gewaad...
...van een etniciteit die hij uit zou moeten willen roeien.
Dat is waarschijnlijk een grote faux pas.
Ik doe maar een gok.
Ze beginnen de ceremonie, en hij gaat van, 'Oh, kut!'
Hij probeert er achterin bij te komen,
kruipt door de braamstruiken om niet op te vallen,
maar hij breekt teveel takjes...
...en de leider die de ceremonie leidt hoort hem middenin,
'We verbranden dit kruis als getuigenis...
...van de eeuwige kracht van de... Wat?
Dale!
Is dat guacamole?'
'Oh nee, ik wrijf het er alleen maar in!
Het is vrijheidssaus...
Het is guacamole. Verdomme.
Het past overal bij.'
De echte vraag is hier...
...wie hem Mexicaans eten heeft verkocht terwijl hij zo gekleed was.
Wie heeft zijn waarden het meest aangetast...
...in het compleet verzonnen verhaal dat ik jullie nu vertel?
Is het het Klanlid?
Of die ene hoopvolle Mexicaanse immigrant,
die het enige taco-restaurant in noord Mississippi heeft geopend...
'Dit is geweldig! Er is geen concurrentie!
Oh...
Kut.'
Nu moet hij alle klanten accepteren om zijn gezin te onderhouden.
Dat is een hele vage relatie.
'Goed, Dale, luister. Hier.
Maar kom hier alsjeblieft niet meer in die kleding!
Gebruik de drive-through. Dat is waarom we die hebben!
$7,85.
Hoe bedoel je, hij is gratis? Je kunt mij niet intimideren.
Onze relatie is al broos genoeg, maar je kunt mij niet bang maken...
...met je haatvolle manieren,
en ik zal me verzetten...
Is je stempelkaart vol? Laat me eens zien.
Kijk eens wie de gouden sombrero heeft!
Gefeliciteerd. Je bent loyaal.
Ik weet niet waaraan, maar je bent loyaal.'
Dat is...
Eerlijk, dat is voor ieder Mexicaans restaurant beter...
...dan een vijfsterrenrecensie op Yelp.
Gewoon één foto.
Eén foto van een Klanlid in vol ornaat,
die met tegenzin een bord enchilada's omhoog houdt.
'Ze zijn zo goed!
Ik geef toe, ik ben nu erg in de war.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.'
'Begin maar met mucho delicioso, klootzak!'
'Dat gaat in tegen alles wat ik geloof. Dat kan ik niet.'
'Als je het niet doet verscheuren we de stempelkaart.'
'Mucho delicioso!
Muy bueno.
Mi estómago es grande ahora.'
'Je kunt veel Spaans voor een Klanlid.'
'Sí.'
Misschien...
...heeft...
...de Klan...
...één kok.
En hij is de beste kok ter wereld.
Want hij moet leren om al het eten te koken.
Snap je? Want ik denk niet dat ze zo toegewijd zijn.
Ze zijn toegewijd aan racisme.
Maar ik weet niet of dat doordringt tot in het dieet.
Ik denk niet dat, toen ze net begonnen...
'We starten deze organisatie om het erfgoed en de eer...
...van het blanke ras te behouden.'
Ik vraag me altijd af of er iemand is die de show op dat moment aanzet.
'Man, Kinane's materiaal is wel erg rechts.'
Niet voor het eerst. 'Maar nee, het is voor blanke mensen, blank.
Alles, altijd, blank, voor blanke mensen.'
En dan zegt er één gast, 'Dat worden zoveel SunChips, dude.'
'Oké, we halen op dinsdagen wel Chinees, goed?
Dus ik denk dat ze één kok hebben.
Hij is een meester.
Weet je wel...
Hij heeft vast zijn eigen keuken. Logisch. Het begint met een K. Daar houden ze van.
Heb je haat in je hart, maar ben je culinair nieuwschiering?
Kom naar de KKKK.
Dus iedereen komt langs.
Zelfs de leiders, weet je wel.
De Grand Dragons,
die komen binnen lopen.
Dat is hoe onintelligent ze zijn.
Eén van hen heet de Grand Dragon,
en niemand heeft daar iets van gezegd?
Die gast zegt, 'Ik ben de leider van deze afdeling.
Ik noem mezelf de Grand Dragon.'
En niemand zei, 'Dat is wel heel Aziatisch, man.'
En iemand anders zegt,
'Wij waren afgelopen week bij een buffet dat Grand Dragon heet!'
'Hou je bek, Jake!
Ja, ik weet dat het goed is, maar iksnay over het uffetbay!
We zijn hier ergens mee bezig.'
'Bedoel je door het draak-gedeelte?
Ik heb net al het boorduurwerk laten doen, verdomme.
Ik kan deze vlaggen niet terugbrengen.
Ze komen allemaal 's nachts binnen, in het donker. Geheim.
Ze kunnen niet gezien worden, omdat ze verboden smaken hadden.
Dus ze komen 's nachts langs,
'Dale! Luister! Ja, white power. Maargoed...
Heb je ooit kip tikka masala gehad?
Ik weet niet hoe ze het doen, het is boterachtig en pittig tegelijk.
Het is magisch.
Misschien heeft het te maken met de olifant met al die armen,
of wat ze daar ook hebben.
Maar als het door een man gemaakt is,
dan kun jij het ook, ik geloof in je.
Maak het klaar voor de jongens, vinden ze heerlijk.
Noem het niet zo! Niet doen!
Noem het 'Arendnuggets in Robert E Lee-sperma' of zo.
Serveer het op een olieschilderij van een oude F-150.
Maar er iets rood, wit, blauw van, en serveer het.'
Dank...
Dank jullie wel.
Misschien...
Ik zou Dale willen zien...
...in een soort Top Chef programma.
Dat zou de beste kookshow-deelnemer ooit zijn.
De helft van elke show is de deelnemers die vertellen over hun achtergrond,
hun training, en waarom ze zouden moeten winnen.
En steeds als ze Dale interviewen, wil hij niets vertellen,
'Maak je niet druk om mij. Eet het eten gewoon. Laat mij er buiten.
Ik maak het maar gewoon. Rot op met je vragen.
Wat ik zou doen met het geld? Geen idee. Bleekmiddel en hout?
Ik heb teveel gezegd!'
Hij breekt uiteindelijk en vertelt het.
'Goed, ik zal over mezelf vertellen!
Voordat je over mijn leven oordeelt...
...moet je één ding weten, goed?
Dezelfde outfits, andere hoeden. Dat is het.'
Ik ben niet religieus. Ik ben agnostisch.
Ik heb niet de ballen om atheïst te zijn. Dat geef ik toe.
Heb ik niet. Ik kan het niet zeggen.
En wat win je er ook mee?
Wat win je als je gelijk hebt?
'Er is niets! En ik ben een coole gast.'
Oké. Laat het los.
Cool. Wat een leuke gast om mee te chillen.
'Het betekend allemaal niets.
Ik ben cool'
Oké. Wat een gast.
Nee, ik ben agnostisch, en daarnaast,
ik wil ook in mijn vreemde dingen geloven,
en daar kan ik niet in geloven...
...terwijl ik het geloof van een ander veroordeel.
Ik kan niet zeggen,
'Geesten? Waarschijnlijk.
Bigfoot? Ik hoop het.
Aliens? Het moet wel.
God? Flikker op!' Ik kan niet...
Dat is niet eerlijk.
Ik kan niet...
Ik kan niet spiritueel nieuwsgierig zijn naar mijn dingen en anderen veroordelen.
Waar je ook in gelooft, als het voor jou werkt,
gebruik het dan en ga erin mee.
Maar dring het anderen niet op.
Als het voor jou werkt, fijn.
Maar ik vind het niet leuk als je andere veroordeelt.
Nog zoiets is wanneer mensen niet willen toegeven...
...dat hun geloofssystemen...
...gebreken hebben.
Weet je wel? 'Mijn geloof is perfect.'
Als je een gebrek aanwijst, hebben ze een verklaring...
...om alles in te dekken.
'Waarom is dit gebeurd?'
Dan zeggen ze, 'Alles gebeurt met een reden.'
Dat... Nee!
Dat is niet zo.
Of de reden is wetenschap.
Meestal is de reden wetenschap, zoals,
'Ik kan niet geloven dat Fred is aangereden!
Alles gebeurt met een reden.'
De reden was dat Fred sms'te tijdens het rijden.
Een object in beweging, blijft in beweging.
Of het was de telefoonprovider die hem de snelle sms-berichten leverde.
Er zijn reden!
Oh, en als je ze daarop betrapt,
dan zeggen ze, 'De Heer werkt op mysterieuze wijze.'
Verdomme, je kunt niet twee keer dezelfde onzin uithalen!
Dat kan niet... En, 'De Heer werkt op mysterieuze wijze.'
Waarom is de Heer de enige persoon...
...die op mysterieuze wijze kan werken,
iedere dag, en toch zijn baan kan houden?
Al best wel lang.
Al een hele tijd heeft hij...
Ik bedoel, hebben jullie banen?
Als je een baan hebt, ga dan morgen naar je werk,
en werk op mysterieuze wijze.
Ga dinsdag naar je werk, werk op mysterieuze wijze,
en vertel me hoe het woensdag gaat.
Als je in een restaurant werkt, ga je naar binnen...
...en begin je sandwiches in mensen hun gezicht te trappen.
'Salades worden vandaag met de hand geserveerd.
Dat klopt. Hete koffie op een baby. Ka-boem!'
En je baas vraagt,
'Wat doe je?'
En jij zegt, 'Jeremy werkt op mysterieuze wijze.'
'Je meent het, Jeremy.'
'Jeremy, het is woensdag. Waarom ben je niet aan het werk?'
'Ik ben ontslagen!'
'Alles gebeurt met een reden, vriend. Wat kan ik zeggen?'
Hartelijk bedankt, iedereen!