NETFLIX ORİJİNAL STAND-UP KOMEDİSİ
Ve şimdi sahneye
Gina Yashere geliyor!
Hey hey!
N'aber Los Angeles?
Geri dönmek güzel.
Biliyor musunuz millet bir dönem burada yaşamıştım.
LA'de birkaç yıl yaşadım. Evet.
Los Angeles'ta bir süre yaşadım. Çok güzeldi, hayat tarzını sevdim.
Gitmek zorunda kaldım ama.
Hollywood'a uygun biri değilim.
Şuna baksanıza. Bu...
Hollywood'a uygun bir tip değil.
Buradaki siyahi kadınlar iki tür oluyor.
Ya Halle Berry gibi veya
Precious.
Ve şey yok...
İkisinin ortası geçerli değil!
Burada yaşarken
çok acayip roller için seçmelere giderdim.
Rollerden bir tanesi şuydu. Uydurmuyorum valla.
Karakterin ismi şuydu.
Üç numaralı kenar mahalle kızı.
Sadece bir tane repliğim vardı. Söyleyeyim mi?
Evet!
''Zenci, bu bebek senin değil!''
Böyleydi...
Menajerime dedim ''Ben o repliği söylemem reddediyorum.
Gururum var benim. Siyahi bir kadınım. Yapamam.''
Sonra alacağım ücreti öğrendim.
Ve dedim ''Zenci, bu bebek senin değil!''
Sence bir numaralı kenar mahalle kızına terfi eder miyim?
Geri dönmek güzel.
Şey gibisiniz... Bazılarınız şaşkın görünüyor.
İngiltere'de siyahiler olduğunu biliyor muydunuz?
Her yerdeyiz.
Beyefendi, kafanız karışmış gibi. Şöyle düşünüyorsunuz:
''Idris Elba mı bu? N'oluyoruz?''
Biliyorum! İngiltere, Londralıyım ben. Doğma büyüme.
Tabii siyahiler, İngiltere'nin yerlileri değil.
Annem Nijeryalı.
Batı Afrika.
Hayır! Bu boku alkışlamayın!
Nijerya'dan İngiltere'ye göçtü.
Ne bok yediğini sanıyordu acaba?
Koca dünyada bir yer seçecekti. Herhangi bir yere gidebilirdi.
Annemi Nijerya'da, önündeki haritalara bakarken hayal ediyorum
''Nereye gitsem?''
Biliyor musun?
Güneşten bıktım.
Şöyle bol yağmur alan bir yere gitsem...
İnceden ırkçı bir yer olsun. İstediğim bu, inceden ırkçı.''
Siz Amerikalılar bilir misiniz bilmem ama İngilizler ırkçılıkta çok iyidirler.
En iyisi onlardır!
Siz Amerikalılardan daha iyiler.
O kadar iyilerdir ki ayrımcılığa maruz kaldığını bile anlamazsın.
Ninja gibiler ırkçılıkta lan!
Bu sebepten, eski moda Amerikan ırkçılığını tercih ediyorum.
Evet Amerika'yı seçiyorum.
Açık bir ırkçılık.
Amerikan ırkçılığı karşısında yerinizi bilirsiniz.
Nerede hoş karşılanıp nereye gitmemem gerektiğini söyleyen
filmler bile yaptınız.
Mesela, sıçtığımın Mississippi'sine asla gitmeyeceğimi biliyorum.
Filmleri izledim!
Fakat bunu demişken...
Menajerim geçenlerde bana birkaç gösteri ayarladı...
Alabama'nın Birmingham bölgesinde.
Biliyorum!
Programıma baktım ve
''Siksen olmaz!'' dedim.
Sonra alacağım ücreti gördüm.
Ve dedim ''Bu kadar ön yargılı olmayalım.
İnsanlara bir şans verelim.''
Alabama, Birmingham'a gittim millet!
İyiydi, iyi vakit geçirdim.
O Güneyli misafirperverliğini tattım gösterilerim çok iyiydi ve
beni iyi bir otele yerleştirdiler.
Çok güzeldi. Bu beni şaşırttı. Nedenini söyleyeyim.
Ben İngiltere'denim. Alabama hakkında ne biliyorsam filmlerden öğrendim.
Bu nedenle güzel bir otelde kalmayı beklememiştim.
Beklediğim yer, bataklığın ortasında bir kulübeydi.
Bahçıvan pantolon giymiş ve
bana ''oğlum'' diye seslenen bir sahibi olacak. Beklentim oydu.
O yüzden otele şaşırdım. Dedim:
''Burası çok güzel. Çok medeni.
Harika bir yer.''
Alabama'ya olan tavrım, Afrika'yı ilk kez ziyaret eden beyazların
tavrına benziyordu.
Bilirsiniz beyazlar. Afrika'ya ilk ziyaretinizde
''Vay be!''
''Arabaları, ayakkabıları falan var.'' dersiniz.
Alabama'da öyle oldum ben de.
''Vay be! Elektrik var herkesin ağzında dişi var.'' dedim.
Alabama'da çok siyahi var.
Şok oldum. Şaşırdım beklemiyordum. ''Vay, bir sürü siyahi var.'' dedim.
Uçaktan indim, siyahileri gördüm ve onlara gidip şöyle dedim:
''İstesen gidebilirsin biliyorsun değil mi?''
Saklanmana gerek yok. Arabaya atla git!
Çok şey öğreniyorum.
Doğma büyüme İngiltere Londralıyım.
Annem Nijerya'dan İngiltere'ye göçtü
biz İngiltere'de doğduk.
Annem çok korumacıydı. İyi yerlere gelmemizi isterdi.
Çünkü başka ülkede çocuk sahibi olursanız en iyisi olsun istersiniz.
Annem bize bir şey olmasından korkardı.
Bize karşı abartılı derecede koruyucu bir tutumu vardı.
Bir örnek vereceğim. Yalanım varsa çarpsınlar.
Annem
tüm otobüs ve tren kazalarını
defterine not ederdi.
Evet, tekrar edeyim. Otobüs ve tren kazaları defteri.
Ne zaman bir kaza olsa gazeteden haberi keser
defterine yapıştırır ve bizi bir yerlere gitmekten vazgeçirmek için
o defteri kullanırdı.
Her şeyde o defter çıkardı. ''Anne okul gezisine gidebilir miyim?''
Şöyle derdi ''Şu çocuklara baksana.
Hepsi ölmüş.
Neden mi ölmüşler?
Çünkü okul gezisine gitmek istemişler.
Anneleri demiş 'Hayır gitmeyin!' Ama dinlememişler.
Bak sonucu ne olmuş. Ölüm.
Ölmüş. Tamamen ölmüşler.
Ölü suratlarına bir bak. Ölü!
Ölü ölmüş, ölmüşler.
Ölü ölmüş. Tamamen ölmüşler.
Ölü öl öl, ölmüş, ölüler.
Ölmüşler.''
En ufak bir şeyde defter çıkardı. ''Parka gidebilir miyim anne?''
''Şu çocuklara bak. Baksana. Ölmüşler. Neden mi ölmüşler?
Çünkü parka gitmişler.
Ve nezle olup ölmüşler. Ölüler, ölmüşler!''
Bir keresinde Londra Kulesi'ne gezi vardı.
Londra'da Tower Hamlets denilen bir yerde yaşıyorduk.
İsminden de anladığınız gibi Londra Kulesi'ne
çok yakındık.
Anneme dedim, ''Bak anne şuracıkta zaten.
Şurada. Evden elini uzatsan elime değecek.
Çok yakın.''
''Şu çocuklara bak. Baksana. Ölmüşler. Ölüler!
Neden mi ölmüşler?
Çünkü Londra Kulesi'ne gitmişler.
Ve Sekizinci Henry'nin hayaleti onların kafalarını kesmiş. Ölmüşler.''
Aşırı korumacıydı.
Batı kültürünü çok anlamazdı.
Cadılar Bayramı konseptini de anlamazdı.
Bize sordu ''Cadılar Bayramı mı? Neymiş o, şeytan işi?
'Şeker mi şaka mı' ne demekmiş?
Çizgi film karakteri gibi giyinip
gecenin bir yarısı
insanların kapısını çalıp
şeker için
dileniyorsunuz.
Komşular, size şeker almaya gücüm yetmiyor sanacak.
'Şeker mi şaka mı' yok size.
Evde yapın yapacaksanız.
Gelin benim kapımı çalın
benden şeker isteyin.
Ben de, 'Şeker yok, git yat' diyeyim.''
Ben de kaçtım tabi.
Amerika'da yaşıyorum.
Amerika!
İşte bu be!
Ulusal marşınız bu olmalıydı Amerikalılar.
Olimpiyatlar çok daha eğlenceli olurdu.
Eğer atletleriniz podyuma çıkıp
''Amerika!
İşte bu be.'' deselerdi.
Altı yaşımdan beri Amerika'da yaşamak istedim. Neden mi?
Sizdeki tüm programlar İngiltere'de de yayınlanıyor
ve Amerikan çocuklarının hayatı çok güzel görünüyordu!
Harika giysileriniz biçilmiş çimleriniz vardı,
ve her Amerikalı çocuk bisikletine atlayıp bir suçu çözebilir
gibi görünüyordu.
Ve ben de bunu İngiltere'de izlerdim ve ''Siktir!''
Londra'da altı yaşındakiler böyle konuşur. ''Siktir!''
Amerikalı çocuklar dedektiflik yapabiliyorlar.
''Amerika'ya gidip çocuk dedektif olmak istiyorum!''
Çok eğleniyorsunuz gibi görünüyordu!
İzlediğim her programda, çocuklar şöyle derdi:
''Okuldan sonra ne yapıyorsun?'' ''Bilmem.''
''Sahile gidip Brad ve Chad ile takılalım o zaman.''
Ve sahile doğru seke seke giderdiniz.
Amerikalı çocuklar hep sekiyordu!
Londra'da okul sonrası aktivitesi neydi biliyor musunuz?
''Mike ve John
barakanın arkasında beyaz köpek boku bulmuş.
Hadi gidip bakalım.''
Ve hep beraber gidip köpek bokuna bakardık.
Yedi saat boyunca boka değnek batırırdık.
Biraz şaşırmış görünüyorsunuz.
Beyaz köpek boku nedir bilmiyorsunuz. Amerika'da böyle bir şey yok.
Beyaz köpek boku gerçektir.
İngiltere'de 80'lerde vardı. Google'dan baktım.
80'lerde köpeklere fazla kalsiyum vermişiz.
O nedenle, köpekler sokağa sıçtığında
hani o eski güzel günlerdeki gibi...
Hani, köpeğinizin bokunu alıp poşete koyup
yanınızda yedi saat sıcak köpek boku taşımadığınız günler.
Yani o günlerde köpekler sokağa sıçtığında bok beyaz olur
ve ufalanırdı.
Biliyordum çünkü yedi saat boyunca boka değnek batırarak oynardım.
Bu akşam bu komedi şovundan hiçbir şey öğrenmediyseniz...
Beyaz köpek bokunu öğrendiniz. Google'dan bakın.
Çok şaşıracaksınız.
Yani İngiltere'den ve beyaz köpek bokundan ayrılmak için çok hevesliydim.
Çünkü Amerika'da hayatınız çok eğlenceli görünüyordu.
Her dizi ve filmde çocukların tek derdi şuydu:
''Tanrım. Mezuniyet balosuna ne giyeceğim?''
Düşündüm, ''Mezuniyet balosu neymiş acaba?
Kulağa harika geliyor.
Amerika'daki her çocuk, okul hayatını mezuniyet balosunu düşünerek geçiriyor
dünyanın en iyi partisi olmalı!
Amerika'ya gitmek istiyorum. Baloya gitmek istiyorum.
Beni evden limuzinle alsalar
koluma çiçek taksalar
mezuniyet balosuna götürseler bütün gece dans etsek
balonun kral ve kraliçesi seçilsek.''
Filmlerde, balonun kral ve kraliçesi olmak harika bir şey gibi.
Carrie filmi hariç.
Ama tüm diğer filmlerde
balonun kral ve kraliçesi seçilmek harika görünüyor!
Sonra balodan zaferle ayrılırız
limuzine bineriz
Öpüşme Yerine gideriz ve
limuzinin arkasında seks yaparız.
Çünkü her filmin sonunda çiftler manzaralı bir yere gidip
seks yaparlar.
Ve film de
aile planlaması sahnesi gelmeden biterdi.
İngiltere'de mezuniyet balomuz yoktu. Neyimiz mi vardı?
Elemanların bıçaklandığı diskolar vardı.
Tabi böyle olunca da hayalim
Amerika'ya gelip, limuzinin arkasında seks yapmaktı.
Sonunda Amerika'ya geldim.
Siz de Trump'ı seçtiniz ve şimdi ülkeden atılıyorum.
Sikeyim sizi Amerikalılar!
Biliyor musunuz Trump'In nefret ettiği altı şeyden dördüyüm ben.
Altı şeyden dördü.
Siyahiyim.
Kadınım. Göçmenim.
Geyim.
Altı şeyden dördü.
Bende olmayan iki şey de şunlar; Müslüman değilim
ve adım Lopez değil.
Bu kadar.
Trump ziyaret yasağı getirdiğinde yurt dışındaki turumdan
Amerika'ya dönüyordum.
Uçaktayken haberleri izledim ve dedim ''Şimdi sıçtık!
Amerika'ya beni almayacaklar!
Ben bir göçmenim...
Ve ne kadar denesem de Amerikan aksanı yapamıyorum!
Idris Elba değilim.''
Ve düşündüm, ''Ülkeye girebilmenin tek yolu
uçaktan inince
Müslüman olmadığımı
belli etmek olacak.
Bildiğiniz gibi, Müslümanlar yeni siyahiler.
Bundan da dizi yapsınlar.
Müslümanlar Yeni Siyahilerdir.
Zaten turuncu tulumları var.
Çok farketmez yani.
Biliyorsunuz böyle.
Uçakta düşünüyordum ''Amerika'ya varınca
eski siyahilerden olduğumu belli edeyim.''
Böylece JFK havaalanına inince memelerimi açıp
kafama Yahudi takkesi taktım.
İşe yaradı! Amerika'ya girdim.
Amerika!
İşte bu!
Şu anda New York'ta yaşıyorum.
New York!
Orayı severim. Londralıyım zaten.
Londra ve New York benzer şehirler.
New York, Londra'dan daha büyük
daha çılgın
ve çok daha kirli.
New York çok pis. Kirli bir şehir.
Çok çok pis bir şehir.
Aşırı kirli.
Pis bir şehir.
Kirli, pis
bok çukuru gibi bir şehir.
New York sıçtığımın bataklığı gibi.
Lağım gibi bir şehir.
Çöplük gibi.
Kirli ve boktan bir yer.
Çok kirli!
New York'ta sokak arası yok, biliyor musunuz?
Orada çöplerin toplanma günü
her sıçtığımın günü oluyor...
Çöplerini kaldırıma atıyorlar. Torba dolusu çöp!
Öylece atıyorlar! Ve sokaklar çöp torbalarıyla doluyor.
Çok korkunç!
Nedenini söyleyeyim.
Korkuyorum. Gece eve yürürken
kaldırımdan yürümüyorum. Yolun ortasından yürüyorum.
Çünkü çöp torbalarının yanında yürümek istemiyorum.
Bazen hışırdıyorlar.
Devasa bir sıçan çıkıyor içlerinden.
''N'aber İdris?'' diye.
Çok pis bir şehir.
Ve çok pahalı!
Aşırı pahalı.
Bu kadar olacağını tahmin etmedim. Çünkü şöyle düşündüm
''Boktan bir şehir. Pahalı olamaz. Pis bir çöplük!''
Los Angeles daha pahalıdır diye düşündüm
İngiltere'den geldiğimde Los Angeles ilk seçimimdi.
''Annemin yaptığı hatayı yapmam'' dedim.
''LA'ye, güneşe gidiyorum!''
Burada sadece tek bir mevsim var. Güneşli güneş!
''LA'ye gidiyorum.'' dedim.
Çok pahalı olacak zannediyordum. Gerçekten.
Öyle sandım ama değildi. Burada yaşarken hayatım
gayet güzeldi.
İki yatak odalı ve iki banyolu bir dairem vardı...
Spor salonu, kapıcısı
iki arabalık yeraltı parkı vardı.
Çatıda havuzu...
Hollywood yazısı manzaralı.
Üç sene boyunca Facebook ve Instagram'daki her fotom
havuzun kenarındaki pozlardan ibaretti.
Havuza girmedim çünkü siyahiyim ama pozun dibini verdim.
Ve ayda 1,700 dolar ödedim.
Ki bence iyi bir miktar. LA için çok iyi. Uygun.
Bu sebeple New York'a gidince
''New York çöplük gibi bir yer
paramın karşılığı daha büyük olur burada!
New York'ta iki havuzlu daire bulurum
1,700 dolara.
Size şunu söylemedim, LA'de yaşarken
kız arkadaşımla tanıştım.
O... Alkışlayan o.
Ve o New York'ta yaşıyordu.
Bir sene uzun mesafeden yürüttük
sonra New York'a taşınmaya karar verdim.
Kız arkadaşım ''Süper, benimle yaşayabilirsin
Bed-Stuy'da bir dairem var.'' dedi.
Dedim ''Hayatta olmaz.
Bed-Stuy mu? Jay-Z'nin başarılı değilken
yaşadığı yerde mi yaşayacağım?
Yukarı Batı Yakası'nda yaşayacağım...
İki havuzlu apartmanım olacak
1,700 dolara.''
O da dedi ''Öyle mi?
Şu söylediğin evlere bakmaya giderken beni de götürsene.''
Sonra üç hafta boyunca benimle geldi
ve kendimi maymuna çevirmemi izledi.
Ben çok ukalaydım. İçeri giriyorum...
''Yukarı Doğu Yakası ve tek havuz?
Yeterli sayılır.
Tamam o zaman.
Ne kadar?''
Adam dedi
''Aylık 12,000 dolar.''
''Beni yanlış anladınız beyefendi
tek bir daire istiyorum.'' dedim.
Sonra tabii bütçeme uygun dairelere bakmaya başladım.
Vay anasını!
New York'ta, aylık 1,700 dolara yarı düzgün bir şey bile bulamazsınız.
Tabii 27 komedyen ile aynı evi paylaşmak istemiyorsanız.
Baktığım her yer, ötekinden daha beterdi ki bu çok kötü.
Dairenin birinde dedim ''Beyefendi, bugün bu daireyi
bana göstereceğinizi biliyor muydunuz?''
Çünkü açıkçası daire bitmemiş gibi duruyor.
Sanki bir inşaat alanına geldik.
Şaka gibi.''
Dairenin biri o kadar pisti ki
kapıyı hamam böceği açtı ve bana daireyi gezdirdi.
"Gel gel içeri gir.
Bu bizim odamız.'' dedi.
On tane berbat daire gördükten sonra kız arkadaşıma dedim
''Aslında düşündüm de. Sana aşığım ve bence
Brooklyn'in Bed-Stuy bölgesindeki evinde yaşayalım.''
Bed-Stuy, ya sev ya terk et anasını satayım.''
Evet öyle, New York'ta kız arkadaşımla yaşıyorum.
Bunu anneme söylemek biraz zor oldu tabii ki.
Anneme gey olduğumu söyledim kolay olmadı.
Dediğim gibi annem bizim hayatımız konusunda hırslı.
Bizim için en iyisini istedi. Doktor olmam gerekiyordu.
Sonra... Kan görmeye dayanamadığımı anladım.
Mühendisliğe geçtim, annem dedi:
''Tamam. Afrikalıların gözünde geçerli işler listesinde o da.''
Sonra da komedyen olmaya karar verdim.
Düşündüm, ''Annem bundan hoşlanmayacak.
gey olduğumu da açıklayayım bir taşla iki kuş.''
Annem dedi ''Ne? Ne dedin sen?
Ne dedin sen?
Benim kızım
gey bir palyaço mu?
Şu çocuklara bak. Baksana. Hepsi ölmüş. Ölmüşler.
gey bir palyaço oldukları için.
Nijerya'da gey palyaçolar yok. Palyaçolar korkutucudur.''
Sonunda Amerika'dayım.
Amerika!
İşte bu be!
Amerika iyidir. Hakkınızda çok şey öğrendim.
Uzun süredir sizi analiz ediyorum. Ne mi öğrendim?
Mesela Amerika'da
şişmanlarsanız eğer
aşırı derecede şişiyorsunuz lan.
Koskocaman oluyorsunuz.
Çizgi filmlerdeki gibi.
Geçen bir belgeselde gördüm
adamı evden çıkarmak için evinin duvarını yıktılar.
Siz duvar yıktıracak kadar şişmanlıyorsunuz.
Bakıyorum da bazılarınız sustu.
''Kulübede mi yaşıyordu, apartman mıydı?'' diyorsunuz.
Evdi ev. Evinin yarısını yıktılar!
Bir noktada bu adam aynaya bakmış ve demiş ki
''Evi yıktıracak kadar büyümezsem şişman sayılmam.''
Kararlılığınıza hayranım Amerikalılar.
Sizin suçunuz değil. Reklamlarınıza bakın.
Hepsi yiyeceklerle ilgili.
Yiyecekler!
Hem de yararlı değil, boktan yiyecekler.
Geçen gün bir pizza reklamı izledim.
Pizza bir İtalyan yemeğidir.
Hamur, üstüne domates ve biraz peynir.
Belki zeytin.
Ama Amerikan pizzası öyle değil.
Reklamda şöyle diyordu, ''Bu, lanet olası bir Amerikan pizzasıdır
Sadece zeytin değil, üstünde biftek peynir ve tavuk var
ve biftek ve pastırma ve pirzola
ve peynir ve tavuk ve pirzola
ve pastırma ve biftek ve peynir ve tavuk!
Peyniri sadece pizzanın üstüne koymuyoruz
lanet olası peyniri, pizza hamurunun
içine bile koyuyoruz lan!
Çünkü bu, lanet olası Amerikan pizzasıdır.
hem de 1,99 dolara.''
İlaç reklamlarına bakacak olursak
hepiniz hastasınız.
Baştakiler, sokak köşelerinde ilaç satan
siyahi adam imajını kullanmayı seviyor.
Ve bu saçma bir hikaye.
Dünyadaki en büyük uyuşturucu kaçakçıları ilaç şirketleridir!
Ve bunu yasal yollarla yapıyorlar!
Yasal olarak!
Her sene yaptıkları toplantılarda ''Yeni bir ilacımız var.
Bu ilaç için hastalık uydurmamız gerek.'' diyorlar.
Hastalıklar böyle çıkıyor millet.
Gece çıkan reklamlarda görüyorsunuz.
Sizde hastalık bulmaya çalışıyorlar.
''Gözleriniz
geceleri
kapanıyor mu?''
O zaman Oksi moksi liksi loksi loksi trip kullanın.
Yan etkileri; baş ağrısı, baş dönmesi kusma, mide bulantısı
erkeklerde adet görme ve ölüm olabilir.''
Yan etkilerinden biri ölüm olan bir ilacı kim almak ister?
Hastalığınızdan daha kötü yan etkileri olan
ilaçlar alıyorsunuz.
Antidepresan ilacı reklamı gördüm
yan etkilerinden biri
intihar düşünceleriydi.
O zaman paran cebinde kalsın
intihar düşüncelerin bedavaya gelir.
Aldığınız ilaçların
yan etkileri daha kötü.
Mantıklı değil yani. ''Götümden kan geliyor
evet ama en azından
ayak mantarım geçti.'' diyorsunuz.
Öfkeli gibiyim değil mi?
Öfkeli geliyorum size. Çünkü ben İngiltereliyim.
İngiltere'de sağlık hizmetleri ücretsiz.
Biraz fazla vergi veriyoruz ama hepimiz sağlık hizmeti alıyoruz.
Hastalanıp hastaneye gidiyorsun ve çıktığında
evini kaybetmemiş oluyorsun. Harika!
Amerika'da sağlık hizmetleri neden bu kadar pahalı anlamıyorum.
Tam bir dolandırıcılık.
Amerika'da ambulans çağırmanın maliyeti 1,000 ila 25,000 dolar arasında.
Sizi hastaneye götürmesi için çağırdığınız ambulans yani.
Yarın bir kaza geçirsem ve
ambulans gelse, ''Siktir git gözümün önünden ambulansçı adam.
Abartılmış minibüsünün al ve git.
Kolumun biri sağlam.
Telefonumu çıkarıp bir UberXL çağıracağım.
Harikaydınız millet. İyi geceler. Teşekkürler.
Altyazı çevirmeni: Sinem Morgan