ENA ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Και τώρα έρχεται στη σκηνή
η Ζίνα Γιασέρ!
ΣΕΝΑΡΙΟ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΖΙΝΑ ΓΙΑΣΕΡ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΤΡΟΪ ΜΙΛΕΡ
ΤΑ ΣΤΑΝΤΑΠ ΜΕ ΤΗ ΖΙΝΑ ΓΙΑΣΕΡ
Εϊ!
Τι νέα, Λος Άντζελες;
Χαίρομαι που επέστρεψα.
Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, παιδιά, αλλά ζούσα εδώ.
Έζησα μερικά χρόνια στο ΛΑ. Ναι.
Έζησα για λίγο στο Λος Άντζελες. Λάτρεψα τον τρόπο ζωής. Όμορφο.
Αναγκάστηκα να φύγω όμως.
Δεν είμαι για Χόλιγουντ εγώ.
Κοιτάξτε. Αυτή...
Αυτή δεν είναι εμφάνιση για Χόλιγουντ.
Δυο είναι οι εμφανίσεις για μαύρες.
Ή είσαι σαν τη Χάλι Μπέρι...
ή σαν την Πρέσιους.
Και δεν υπάρχει...
αναλογική κλίμακα!
Με έστελναν
στις πιο γελοίες οντισιόν όταν ήμουν στο Χόλιγουντ.
Να μια οντισιόν που με έστειλαν και δεν το σκαρφίστηκα.
Το όνομα της ηρωίδας.
Γκέτο Χούτσι Νούμερο Τρία.
Και μια ατάκα. Θέλετε να την ακούσετε;
Ναι!
"Αράπη, δεν είναι δικό σου το μωρό!"
Αυτό ήταν...
Είπα στον ατζέντη μου "Δεν θα το πω αυτό. Αρνούμαι".
Έχω ακεραιότητα. Είμαι μαύρη. Δεν θα το κάνω.
Και μετά είδα τα λεφτά.
Και είπα "Αράπη, δεν είναι δικό σου το μωρό!"
Λες να προαχθώ σε Γκέτο Χούτσι Ένα; Τι νομίζεις;
Οπότε, χαίρομαι που γύρισα.
Δεν ξέρω αν... Κάποιοι δείχνετε σαστισμένοι.
Το ξέρατε ότι υπάρχουν μαύροι στην Αγγλία; Το ξέρατε;
Είμαστε παντού.
Εσείς δείχνετε σαστισμένος, κύριε. Με κοιτάτε με ύφος
"Ο Ίντρις Έλμπα είναι; Τι συμβαίνει;"
Το ξέρω! Από Λονδίνο, Αγγλία! Γέννημα θρέμμα.
Σαφώς οι μαύροι δεν είναι αυτόχθονες της Αγγλίας.
Η μαμά μου κατάγεται απ' τη Νιγηρία.
Δυτική Αφρική.
Όχι! Mη ζητωκραυγάζετε για αυτήν την παπαριά!
Πήγε απ' τη Νιγηρία στην Αγγλία.
Πώς της ήρθε, γαμώτο;
Η μαμά μου είχε την επιλογή να πάει όπου ήθελε στην υφήλιο.
Φαντάζομαι τη μαμά στη Νιγηρία με όλους τους χάρτες μπροστά της.
"Πού να πάω;
Ξέρετε τι;
Έχω βαρεθεί αυτήν τη λιακάδα.
Θέλω να πάω κάπου με πολύ ψιλόβροχο...
και διακριτικό ρατσισμό. Αυτό θέλω. Διακριτικό".
Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, Αμερικανοί, αλλά οι Βρετανοί είναι άριστοι στον ρατσισμό.
Είναι οι καλύτεροι!
Είναι καλύτεροι από εσάς, Αμερικανοί.
Είναι τόσο καλοί, που δεν καταλαβαίνετε ότι κάνουν διακρίσεις σε βάρος σας.
Είναι Νίντζα ρατσιστές, διάολε!
Και γι' αυτό προτιμώ τον καλό, παραδοσιακό αμερικανικό ρατσισμό.
Ναι, λέω, Αμερική. Τον προτιμώ.
Είναι κατάφωρος.
Με τον αμερικανικό ρατσισμό ξέρεις πού βρίσκεσαι.
Έχετε κάνει ταινίες για να μου πείτε πού είμαι ευπρόσδεκτη
και πού όχι.
Για παράδειγμα, ξέρω ότι δεν θα πάω ποτέ στο γαμημένο Μισισίπι.
Έχω δει τις ταινίες!
Να προσθέσω, ωστόσο,
ο μάνατζέρ μου πρόσθεσε πρόσφατα μερικά σόου στο ημερολόγιό μου...
στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα.
Ακριβώς!
Το είδα στο ημερολόγιο και είπα
"Όχι, γαμώτο!"
Και μετά είδα τα λεφτά.
Και είπα "Ας μη βιαζόμαστε να κρίνουμε.
Ας δώσουμε μια ευκαιρία στον κόσμο".
Κι έτσι πήγα στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα!
Καλά ήταν. Πέρασα ωραία.
Έζησα τη φιλοξενία του Νότου. Τα σόου ήταν απίθανα,
και με έβαλαν σε ένα πολύ ωραίο ξενοδοχείο.
Πολύ ωραίο. Ξαφνιάστηκα πολύ. Θα σας πω γιατί.
Είμαι από την Αγγλία. Για την Αλαμπάμα ξέρω μόνο απ' τις ταινίες σας
και έτσι δεν περίμενα να μείνω σε ωραίο ξενοδοχείο.
Περίμενα να μείνω σε μια καλύβα
σε βάλτο...
που το είχε κάποιος που φορούσε φόρμα εργασίας
και θα με αποκαλούσε αγόρι. Αυτό περίμενα.
Ξαφνιάστηκα απ' το ξενοδοχείο. Είπα
"Α, είναι υπέροχο. Πολύ πολιτισμένο.
Υπέροχο".
Βασικά αντιμετώπισα την Αλαμπάμα όπως οι λευκοί την Αφρική
την πρώτη φορά που πάνε εκεί.
Ξέρετε, οι λευκοί. Πας στην Αφρική πρώτη φορά.
"Πω πω!
Έχουν αμάξια και παπούτσια και παπαριές".
Έτσι έκανα κι εγώ στην Αλαμπάμα.
Έλεγα "Πω πω! Έχουν ρεύμα και δόντια!"
Έχει πολλούς μαύρους η Αλαμπάμα.
Έπαθα σοκ. Ξαφνιάστηκα πολύ. Έλεγα "Πω πω! Πολλοί μαύροι!"
Κατέβηκα απ' το αεροπλάνο, είδα μαύρους, έτρεξα κοντά τους και είπα...
"Το ξέρετε ότι μπορείτε να φύγετε, έτσι;
Δεν χρειάζεται να το κάνετε κρυφά. Μπορείτε απλώς να οδηγήσετε!"
Μαθαίνω πολλά.
Οπότε, γέννημα θρέμμα του Λονδίνου, Αγγλία.
Η μητέρα μου μετανάστευσε απ' τη Νιγηρία στην Αγγλία.
Μας γέννησε όλους εκεί.
Ήταν υπερπροστατευτική. Καθώς και με μεγάλες φιλοδοξίες για μας.
Διότι όταν γεννάς τα παιδιά σου σε άλλη χώρα, θες το καλύτερο.
Η μαμά μου φοβόταν ότι θα πάθουμε διάφορα.
Ήταν τρελά υπερπροστατευτική, υπερβολική.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Μα τω Θεώ, είναι αλήθεια.
Η μητέρα μου...
κρατούσε λεύκωμα...
με συγκρούσεις λεωφορείων και τρένων.
Ναι, θα το επαναλάβω. Λεύκωμα με συγκρούσεις λεωφορείων και τρένων.
Όποτε γινόταν τροχαίο, έκοβε το άρθρο απ' την εφημερίδα,
το έβαζε σε ένα ειδικό βιβλίο, και χρησιμοποιούσε το βιβλίο αυτό
για να μας αποτρέπει απ' το να πηγαίνουμε σε μέρη.
Το χρησιμοποιούσε για όλα! "Μαμά, να πάω στη σχολική εκδρομή;" και εκείνη έλεγε...
"Βλέπεις αυτά τα παιδιά; Κοίτα τα.
Είναι όλα νεκρά.
Ξέρεις γιατί είναι νεκρά;
Γιατί ήθελαν να πάνε εκδρομή.
Η μητέρα τους έλεγε 'Όχι, μην πάτε!' και δεν άκουγαν.
Κοίτα τα τώρα. Είναι νεκρά. Κοίτα τα!
Νεκρά νεκρά. Σούπερ νεκρά.
Κοίτα τα νεκρά πρόσωπά τους. Νεκρά!
Νεκρά νεκρά. Νεκρά.
Εντελώς νεκρά. Σούπερ νεκρά.
Νεκρά. Νεκρωμένα.
Νεκρά".
Είχε το βιβλίο για όλα. "Μαμά, μπορώ να παίξω στο πάρκο;"
"Βλέπεις αυτά τα παιδιά; Κοίτα τα. Νεκρά! Νεκρωμένα. Ξέρεις γιατί;
Επειδή πήγαν να παίξουν στο πάρκο.
Και έπαθαν όλα αλλεργική ρινίτιδα και πέθαναν. Νεκρά!"
Πήγαμε κάποτε εκδρομή στον Πύργο του Λονδίνου.
Ζούσαμε σε μια περιοχή του Λονδίνου, το Τάουερ Χάμλετς.
Απ' το όνομα καταλαβαίνεις ότι ήταν σε μικρή απόσταση
από τον Πύργο του Λονδίνου.
Είπα "Μαμά, κοίτα εκεί είναι. Κοίτα.
Εκεί είναι. Θα μου κρατάς το χέρι από το σπίτι καθώς μπαίνω.
Εκεί είναι".
"Βλέπεις αυτά τα παιδιά; Κοίτα τα. Νεκρά!
Ξέρεις γιατί είναι νεκρά;
Επειδή πήγαν στον Πύργο του Λονδίνου.
Και αποκεφαλίστηκαν όλα απ' το φάντασμα του Ερρίκου Η'. Νεκρά!"
Άκρως υπερπροστατευτική.
Δεν κατανοούσε τον δυτικό πολιτισμό.
Η μαμά μου δεν κατανοούσε την ιδέα του Χάλοουιν.
Έλεγε "Χάλοουιν; Τι έργο του Σατανά είναι αυτό; Χάλοουιν;
Τι είναι αυτό το κέρασμα ή γέλασμα;
Για να καταλάβω. Πηγαίνουν από εδώ κι από εκεί στη γειτονιά
τη νύχτα...
ντυμένοι χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων...
χτυπάνε τις πόρτες του κόσμου...
ζητιανεύοντας.
Κάνουν τον άλλον να πιστεύει ότι η μητέρα σου δεν έχει για γλυκίσματα.
Ξέχνα το κέρασμα ή γέλασμα.
Παίξε κέρασμα ή γέλασμα στο σπίτι.
Έλα να χτυπήσεις τη δική μου πόρτα
και ζήτα από εμένα γλυκά.
Κι εγώ θα πω 'Όχι, πήγαινε για ύπνο."
Έτσι, έφυγα απ' το σπίτι.
Και ζω στην Αμερική τώρα.
Αμερική!
Ναι, διάολε!
Αυτός θα έπρεπε να είναι ο εθνικός σας ύμνος, Αμερικανοί.
Πόσο πιο ευχάριστοι θα ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες...
αν οι αθλητές σας ανέβαιναν στο βάθρο και έλεγαν
"Αμερική!
Ναι, διάολε!"
Από τα έξι μου ήθελα να ζήσω στην Αμερική. Θα σας πω γιατί.
Στην Αγγλία είχαμε τηλεοπτικές σειρές σας και ταινίες
και φαινόταν ότι τα Αμερικανάκια είχαν καταπληκτική ζωή!
Είχατε τα πιο φίνα ρούχα, κουρεμένo γκαζόν
και φαινόταν ότι κάθε Αμερικανάκι τριγυρνούσε με τέλειο ποδήλατο
λύνοντας εγκλήματα.
Και το παρακολουθούσα αυτό στην Αγγλία κι έλεγα "Γαμώτο!"
Γιατί είμαι από το Λονδίνο. Έτσι μιλάνε τα εξάχρονα. "Γαμώτο!"
Επέτρεπαν στα Αμερικανάκια να είναι ντετέκτιβ!
"Θέλω να πάω στην Αμερική και να γίνω παιδί ντετέκτιβ!"
Φαινόταν ότι το καταδιασκεδάζατε!
Σε κάθε τηλεοπτική εκπομπή που έβλεπα, τα παιδιά έλεγαν
"Τι θες να κάνουμε μετά το σχολείο;" "Δεν ξέρω."
"Πάμε παραλία να αράξουμε με τον Μπραντ και τον Τσαντ."
Και μετά κάνατε τρέλες στην παραλία.
Τα Αμερικανάκια έκαναν πάντα τρέλες!
Θέλετε να μάθετε τι έκανα εγώ μετά το σχολείο στο Λονδίνο; Θα σας πω.
Έλεγαν "Ο Μάικ και ο Τζον
βρήκαν άσπρα σκατά σκύλου πίσω απ' την αποθήκη.
Πάμε όλοι να τα δούμε".
Και μετά μαζευόμασταν όλοι γύρω απ' τα άσπρα σκατά.
Και τα σκαλίζαμε με ένα κλαδί επτά ώρες.
Μερικοί δείχνετε λίγο σαστισμένοι.
Δεν ξέρετε τι είναι άσπρα σκατά σκύλου. Δεν υπάρχουν στην Αμερική. Παράξενο.
Τα άσπρα σκατά σκύλου είναι κάτι.
Στην Αγγλία τη δεκαετία του '80, έψαξα την παπαριά στο Google,
φαίνεται ότι ταΐζαμε τους σκύλους μας πολύ ασβέστιο.
Έτσι, όταν χέζουν στον δρόμο
όπως έκαναν οι σκύλοι τον παλιό καλό καιρό...
Τις μέρες που δεν έβαζες τα κακά του σκύλου σε σακούλα
και να κουβαλάς ζεστά σκατά επτά ώρες.
Έτσι, όταν οι σκύλοι έκαναν κακά στον δρόμο, αυτά γίνονταν άσπρα
και είχαν απαλή υφή.
Και το ξέρω αυτό, γιατί τα σκάλιζα επτά ώρες με ένα κλαδί.
Ακούστε, και τίποτα άλλο να μη μάθατε από αυτό το σόου...
μάθατε για την ύπαρξη άσπρων σκατών σκύλου. Ψάξτε το στο Google.
Θα τα χάσετε.
Οπότε, ανυπομονούσα να φύγω από την Αγγλία, να αφήσω τα άσπρα σκατά...
γιατί φαινόταν ότι εσείς εδώ περνούσατε τέλεια.
Σε κάθε τηλεοπτική σειρά, ταινία τα παιδιά έλεγαν
"Θεέ μου, τι θα φορέσω στον χορό του σχολείου;"
Και εγώ έλεγα "Τι είναι αυτός ο χορός που λένε;
Ακούγεται εκπληκτικό!
Κάθε Αμερικανάκι, όσα χρόνια είναι στο σχολείο, αγχώνεται για τον χορό.
Πρέπει να είναι το καλύτερο πάρτι!
Θέλω να πάω στην Αμερική. Θέλω να πάω στον χορό.
Θέλω να με πάρει λιμουζίνα,
να μου δώσουν κορσάζ,
να με πάνε στον χορό, να χορεύουμε όλο το βράδυ,
μετά να γίνουμε βασιλιάς και βασίλισσα του χορού".
Διότι σε κάθε ταινία, είναι εκπληκτικό όταν γίνονται βασιλιάς και βασίλισσα.
Εκτός απ' την ταινία Κάρι.
Αλλά σε κάθε άλλη ταινία...
είναι εκπληκτικό όταν γίνονται βασιλιάς και βασίλισσα!
Μετά να φύγουμε θριαμβευτικά απ' τον χορό,
να μπούμε στη λιμουζίνα,
να πάμε στο Σημείο Φασώματος,
να πηδηχτούμε στο πίσω κάθισμα της λιμουζίνας.
Κάθε ταινία τελείωνε με ένα ζευγάρι στο πίσω κάθισμα,
με θέα στην πόλη και να κάνουν σεξ.
Και η ταινία τελείωνε
πριν απ' τη σκηνή του γονεϊκού προγραμματισμού.
Εμείς στην Αγγλία δεν είχαμε χορούς. Ξέρετε τι είχαμε στην Αγγλία;
Είχαμε ντίσκο όπου μαχαίρωναν παιδιά. Αυτό είχαμε.
Οπότε, ήταν το όνειρό μου...
να έρθω στην Αμερική να πηδηχτώ στο πίσω κάθισμα μιας λιμουζίνας.
Και ήρθα επιτέλους στην Αμερική.
Και μετά ψηφίσατε τον Τραμπ και τώρα θα με απελάσουν.
Άι γαμηθείτε, Αμερικανοί!
Είμαι τέσσερα από τα έξι πράγματα που απεχθάνεται ο Τραμπ.
Τέσσερα από τα έξι.
Μαύρη.
Γυναίκα. Μετανάστρια.
Γκέι.
Τέσσερα από τα έξι.
Τα μόνα δύο είναι ότι δεν είμαι μουσουλμάνα
και δεν με λένε Λόπεζ.
Αυτά.
Διότι ήμουν σε περιοδεία στο εξωτερικό και προσπαθούσα να ξαναμπώ στη χώρα
όταν εκδόθηκε η ταξιδιωτική απαγόρευση.
Ήμουν στο αεροπλάνο όταν το είδα στις Ειδήσεις και είπα "Σκατά!
Δεν θα με αφήσουν να μπω στην Αμερική!
Είμαι μετανάστρια...
και δεν μπορώ να μιλήσω με αμερικανική προφορά, γαμώτο!
Δεν είμαι ο Ίντρις Έλμπα".
Και σκέφτηκα ότι ο μόνος τρόπος να ξαναμπώ στη χώρα είναι
στην προσγείωση
να τους διαβεβαιώσω
ότι δεν είμαι μουσουλμάνα.
Διότι όπως ξέρουμε, οι μουσουλμάνοι είναι οι νέοι μαύροι.
Να θέμα για τηλεοπτική εκπομπή.
Οι Μουσουλμάνοι είναι οι Νέοι Μαύροι.
Έχουν ήδη πορτοκαλί φόρμες.
Δεν το λες και άλμα.
Το ξέρεις ότι έτσι είναι.
Έτσι, στο αεροπλάνο σκεφτόμουν "Όταν προσγειωθώ στην Αμερική
θα τους ενημερώσω ότι είμαι η παλιά μαύρη".
Έτσι, όταν το αεροπλάνο προσγειώθηκε, περπάτησα στο αεροδρόμιο
με το στήθος έξω, φορώντας κιπά.
Έπιασε! Γύρισα στην Αμερική!
Αμερική!
Ναι, διάολε!
Λοιπόν, μένω στη Νέα Υόρκη τώρα.
Νέα Υόρκη!
Μ' αρέσει. Εγώ είμαι απ' το Λονδίνο.
Λονδίνο και Νέα Υόρκη είναι παρόμοιες πόλεις.
Απλώς η Νέα Υόρκη είναι μεγαλύτερη,
πιο τρελή...
πιο βρόμικη εκδοχή...
του Λονδίνου. Διότι η Νέα Υόρκη είναι βρόμικη πόλη.
Είναι πολύ βρόμικη πόλη.
Είναι μια σιχαμερή,
βρόμικη πόλη.
Είναι σιχαμερή, βρόμικη,
πόλη του κώλου!
Η Νέα Υόρκη είναι ένας γαμημένος βάλτος!
Είναι μια πόλη βόθρος!
Είναι χωματερή!
Μια βρόμικη, σκατένια πόλη!
Είναι σιχαμερή!
Δεν υπάρχουν σοκάκια στη Νέα Υόρκη.
Στη Νέα Υόρκη, όταν μαζεύουν τα σκουπίδια
δηλαδή κάθε μέρα, γαμώτο...
πετάνε σακούλες με σκουπίδια στο πεζοδρόμιο. Σακούλες με σκουπίδια!
Τα πετάνε! Οι δρόμοι είναι γεμάτοι με σακούλες σκουπιδιών.
Είναι τρομακτικό!
Θα σας πω γιατί.
Φοβάμαι. Όταν πηγαίνω στο σπίτι με τα πόδια βράδυ
δεν πηγαίνω απ' το πεζοδρόμιο, αλλά απ' τη μέση του δρόμου.
Δεν θέλω να περπατήσω, γιατί περνάς δίπλα απ' τα σκουπίδια...
και αρχίζουν να θροΐζουν...
και πετάγεται ένας τεράστιος ποντικός.
"Πώς πάει, Ίντρις;"
Είναι βρόμικη πόλη!
Και πανάκριβη!
Πανάκριβη.
Δεν περίμενα να είναι τόσο ακριβή η Νέα Υόρκη, γιατί έλεγα
"Είναι πόλη του κώλου. Γιατί να είναι πανάκριβη; Χωματερή είναι!"
Υπέθετα ότι το Λος Άντζελες είναι πιο ακριβό.
Διότι όταν ήρθα από την Αγγλία, το Λος Άντζελες ήταν η πρώτη μου επιλογή.
Έλεγα "Δεν θα κάνω το λάθος που έκανε η μαμά μου.
Θα πάω στο ΛΑ. Θέλω λιακάδα!"
Μια εποχή έχετε εσείς εδώ. Λιακάδα, ήλιος!
Έτσι, είπα "Θα πάω στο ΛΑ!"
Και υπέθεσα ότι θα ήταν πανάκριβα.
Έτσι νόμιζα, αλλά δεν ήταν. Είχα πολύ ωραίο τρόπο ζωής
όσο ήμουν εδώ.
Είχα διαμέρισμα με δυο υπνοδωμάτια, δυο τουαλέτες,
γυμναστήριο, θυρωρό,
υπόγειο πάρκινγκ για δυο αυτοκίνητα,
πισίνα στην ταράτσα,
με θέα στην πινακίδα του Χόλιγουντ.
Ναι, κάθε φωτογραφία σε Facebook και Instagram
επί τρία χρόνια, ήταν με μένα να ποζάρω στην πισίνα.
Δεν μπήκα ποτέ, γιατί είμαι μαύρη, αλλά πόζαρα, διάολε.
Έδινα 1,700 δολάρια νοίκι.
Πολύ καλή τιμή για Λος Άντζελες. Αξιοπρεπής.
Έτσι, όταν μετακόμιζα στη Νέα Υόρκη,
έλεγα "Η Νέα Υόρκη είναι χωματερή.
Θα πρέπει να έχω περισσότερα με τόσα λεφτά στη Νέα Υόρκη!
Στη Νέα Υόρκη θα έχω διαμέρισμα με δυο πισίνες...
με 1,700 δολάρια".
Δεν σας είπα πριν πως όταν ζούσα στο Λος Άντζελες,
γνώρισα τη φιλενάδα μου.
Αυτή είναι.
Ζούσε στη Νέα Υόρκη, λοιπόν.
Είχαμε σχέση από απόσταση για έναν χρόνο
και μετά μετακόμισα στη Νέα Υόρκη.
Και είπε "Τέλεια! Θα έρθεις να μείνουμε μαζί.
Έχω σπίτι στο Μπρούκλιν. Στο Μπεντ Στάι".
Και εγώ είπα "Όχι, τσούλα.
Δεν θέλω να μείνω εκεί που έμενε ο Τζέι Ζι
όταν δεν ήταν πετυχημένος.
Θα πάω στο Άπερ Ιστ Σάιντ,
θα έχω διαμέρισμα με δυο πισίνες
με 1,700 δολάρια".
Και εκείνη είπε "Αλήθεια;
Θα έρθω μαζί σου όταν θα δεις τα διαμερίσματα αυτά".
Και με ακολούθησε τρεις βδομάδες
και με είδε να γελοιοποιούμαι, γαμώτο.
Και ήμουν τόσο μα τόσο καβαλημένη. Έμπαινα μέσα...
"Άπερ Ιστ Σάιντ; Μόνο μια πισίνα;
Ικανοποιητικό είναι.
Εντάξει.
Πόσα;"
Και ο τύπος έλεγε
"12,000 δολάρια τον μήνα".
Και εγώ έλεγα "Με παρεξηγήσατε.
Ένα θέλω μόνο".
Και έπειτα άρχισα να βλέπω διαμερίσματα για τα λεφτά που διέθετα.
Και γαμώτο!
Δεν μπορείς να βρεις τίποτα αξιοπρεπές με 1,700 δολάρια στη Νέα Υόρκη.
Εκτός κι αν θες να συγκατοικήσεις με άλλους 27 κωμικούς.
Ό,τι κοιτούσα, ήταν χειρότερο απ'το προηγούμενο. Απαίσιο.
Σε ένα διαμέρισμα είπα "Ξέρατε, κύριε
ότι θα δείξετε αυτό το διαμέρισμα σήμερα;
Διότι, για να είμαι ειλικρινής, φαίνεται ημιτελές.
Είναι σαν να μπερδεύτηκες και μπήκες σε οικοδομή.
Είναι γελοίο αυτό!"
Ένα διαμέρισμα ήταν τόσο βρόμικο
που άνοιξε κατσαρίδα και μου το έδειξε.
"Ελάτε, περάστε.
"Αυτό είναι το δικό μας δωμάτιο και..."
Μετά από δέκα σκατένια διαμερίσματα, γύρισα στη φίλη μου κι είπα
"Ξέρεις κάτι; Είμαι ερωτευμένη και λέω να ζήσουμε
στο σπίτι σου στο Μπρούκλιν, στο Μπεντ Στάι.
Μπέντ Στάι ή ψόφα, καριόλη".
Ναι, λοιπόν. Μένω στη Νέα Υόρκη με τη φιλενάδα μου.
Αυτή η συζήτηση με τη μαμά δεν πήγε πολύ καλά.
Δεν πήγε καλά με τη μαμά όταν της αποκαλύφθηκα.
Διότι, όπως είπα, είναι πολύ φιλόδοξη.
Ήθελε το καλύτερο για μας. Εγώ θα γινόμουν γιατρός.
Μετά ανακάλυψα ότι δεν άντεχα τη θέα του αίματος.
Μετά το γύρισα σε μηχανικός και η μαμά είπε
"Εντάξει, καλό. Είναι στη λίστα με τις αφρικανικές δουλειές".
Και μετά αποφάσισα να γίνω κωμικός.
Και σκέφτηκα "Δεν θα της αρέσει.
Καλύτερα να της αποκαλυφθώ να είναι διπλό το χτύπημα.
Και η μαμά είπε "Τι; Τι μου λες;
Μου λες
ότι η κόρη μου...
είναι γκέι κλόουν.
Βλέπεις αυτά τα παιδιά; Κοίτα τα. Είναι νεκρά όλα.
Επειδή έγιναν γκέι κλόουν.
Δεν υπάρχουν γκέι κλόουν στη Νιγηρία. Οι κλόουν είναι ανατριχιαστικοί".
Στην Αμερική, λοιπόν.
Αμερική!
Ναι, διάολε!
Μ' αρέσει η Αμερική. Έμαθα πολλά για σας.
Σας έχω μελετήσει. Έχω μάθει πολλά. Τι έμαθα;
Στην Αμερική,
όταν παχαίνετε...
γίνεστε πολύ χοντροί, διάολε.
Τεράστιοι.
Σαν χοντροί σε κινούμενα σχέδια.
Είδα ένα ντοκιμαντέρ τις προάλλες
όπου γκρέμισαν ένα σπίτι για να βγει ένας τύπος.
Είστε τόσο χοντροί που γκρεμίζουν σπίτια για να βγείτε!
Μερικοί από εσάς ησυχάσατε ξαφνικά.
Λέτε "Ήταν μπανγκαλόου, ήταν διαμέρισμα;"
Σπίτι ήταν! Γκρέμισαν το σπίτι του!
Κάποια στιγμή, ο τύπος κοίταξε στον καθρέφτη κι είπε "Ξέρεις τι;
Δεν είμαι χοντρός, αν δεν χρειαστεί να ξεριζώσουν τη σκεπή!"
Θαυμάζω την επιμονή σας, Αμερικανοί.
Δεν φταίτε εσείς. Παρακολουθώ τις διαφημίσεις σας.
Είναι όλες για φαγητά.
Φαγητά!
Δεν είναι καλό φαγητό, φαγητό του κώλου είναι!
Είδα μια διαφήμιση τις προάλλες για πίτσα. Η πίτσα
είναι ένα παραδοσιακό ιταλικό πιάτο.
Πίτα, ντομάτα, λίγο τυρί,
μπορεί μια ελιά.
Όχι η αμερικάνικη πίτσα.
Η διαφήμιση λέει "Αυτή είναι αμερικάνικη πίτσα, διάολε!
Δεν έχουμε μόνο ελιά, έχουμε μοσχάρι, τυρί, κοτόπουλο,
μπριζόλα, μπέικον, μοσχάρι,
τυρί, κοτόπουλο, μπριζόλα,
και μπέικον, μοσχάρι, τυρί και κοτόπουλο!
Δεν έχουμε απλώς τυρί στην πίτσα,
έχουμε τυρί μέσα στη ζύμη, διάολε,
της πίτσας, διάολε!
Διότι είναι αμερικάνικη πίτσα αυτή, διάολε!
1,99 δολάρια".
Κρίνοντας απ' τις διαφημίσεις των φαρμακευτικών προϊόντων
είστε και πολύ άρρωστοι, παιδιά.
Οι ισχυροί προβάλλουν την εικόνα
των μαύρων στις γωνίες των δρόμων να πουλάνε ναρκωτικά.
Και είναι παπαριά μύθος.
Οι φαρμακευτικές εταιρείες είναι ο μεγαλύτερος έμπορος ναρκωτικών στη Γη!
Ναι, και το κάνουν νόμιμα!
Νόμιμα.
Κάθε χρόνο κάνουν συναντήσεις. Λένε "Λοιπόν, έχουμε αυτό το φάρμακο.
Θέλουμε και μια αρρώστια πακέτο."
Και έτσι φτιάχνονται οι αρρώστιες!
Βλέπετε τις διαφημίσεις που δείχνουν νυχτιάτικα.
Να σε πείσουν ότι είσαι άρρωστος.
"Διαπιστώνετε...
ότι τα μάτια σας
κλείνουν τη νύχτα;
Τότε, χρειάζεστε όξι-μόξι-λίξι-λόξι-τριπ.
Οι παρενέργειες είναι πονοκέφαλος, ζαλάδα, ναυτία, διάρροια,
περίοδος στους άντρες και θάνατος".
Γιατί να αγοράσεις ένα φάρμακο που έχει ως παρενέργεια τον θάνατο;
Αγοράζεις φάρμακα με χειρότερες παρενέργειες
απ' την αρρώστια που πας να γιατρέψεις.
Είδα διαφήμιση για ένα αντικαταθλιπτικό
και μια παρενέργεια
ήταν τάσεις αυτοκτονίας.
Κράτα τα λεφτά σου...
και έχε τάσεις αυτοκτονίας τσάμπα.
Αγοράζεις φάρμακα...
με χειρότερες παρενέργειες.
Δεν είναι λογικό. Λες "Ναι, αιμορραγώ
από τον πρωκτό μου...
αλλά δεν έχω πια μύκητες στα νύχια των ποδιών".
Ακούγομαι θυμωμένη, το ξέρω.
Ακούγομαι θυμωμένη. Να γιατί. Είμαι απ' την Αγγλία.
Έχουμε δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Δωρεάν. Όλοι πληρώνουν λίγο παραπάνω φόρους και είναι δωρεάν.
Αρρωσταίνεις, μπαίνεις στο νοσοκομείο, βγαίνεις απ' το νοσοκομείο
και δεν έχεις χάσει το σπίτι σου. Εκπληκτικό!
Δεν μπορώ να χωνέψω πόσο ακριβή είναι η περίθαλψη στην Αμερική.
Μεγάλη απάτη το πράγμα.
Ένα ασθενοφόρο στην Αμερική κοστίζει από 1,000-25,000 δολάρια.
Το ασθενοφόρο, για να σε πάει στο νοσοκομείο.
Συγγνώμη, δηλαδή, αν πάθω ένα ατύχημα αύριο...
και εμφανιστεί το ασθενοφόρο, θα πω "Άι στο διάολο, άνθρωπε.
Φύγε από 'δώ με το εξιδανικευμένο βαν.
Δουλεύει ακόμη το ένα χέρι.
Θα βγάλω το κινητό μου και θα καλέσω ένα ταξί λουξ."
Είστε απίθανοι! Καληνύχτα! Σας ευχαριστώ!
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη