ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΟΙ ΚΩΜΙΚΟΙ
Κυρίες και κύριοι, ένα θερμό καλοσώρισμα
για τον Τζο Λιστ.
ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΖΟ ΛΙΣΤ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΤΡΟΪ ΜΙΛΕΡ
ΟΙ ΚΩΜΙΚΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΖΟ ΛΙΣΤ
Σας ευχαριστώ!
Πω πω.
Αυτό ήταν...
θαυμάσιο.
Είναι κάπως...
Ήταν...
Ήταν τρομακτικό. Χμ...
Σας ευχαριστώ. Πολύ ευγενικό. Φαίνεστε ευγενικοί.
Σ' ένα σόου τις προάλλες ήταν ένας τύπος που έμοιαζε με μένα.
Του λέω "Ε, φίλε, μου μοιάζεις!"
Απάντησε "Ουφ..."
Λέω "Δεν ήθελα να πληγώσω τα συναισθήματά μας".
Είναι ο καλύτερος τρόπος για να πάρεις μια ιδέα για την εμφάνισή σου.
Πες σε κάποιον ότι σου μοιάζει και δες πώς θ' αντιδράσει.
Πες σ' έναν άγνωστο "Μου μοιάζεις!"
Θα σου πει "Άντε γαμήσου!"
Θα πάω, ευχαριστώ. Εκτιμώ την ειλικρίνειά σου.
Ξέρω πώς είμαι. Δεν πιστεύω πως ελκύω τη γυναίκα μου.
Ίσως να έχετε το ίδιο πρόβλημα στη σχέση σας.
Της λέω "Μωρό, είμαι σέξι;"
Και λέει "Είσαι γλύκας".
Λοιπόν. Αυτά δεν είναι συνώνυμα. Χμ...
"Με βρίσκεις σέξι;"
Λέει "Είσαι συνεπής στα ραντεβού σου".
Αυτό είναι αλήθεια.
Πληγώθηκα κάπως, όμως.
Φεύγοντας, λέω "Θ' αυτοκτονήσω".
Κι απαντάει "Είχες καλή ζωή". Ούτε καν τη ρώτησα!
Ξέρω πώς είμαι. Όταν ήμουν μικρός μού έκαναν body shaming.
Έτσι το λένε τώρα. Παλιά το λέγαμε
"τη λέω σε κάποιον κατάμουτρα για την εμφάνισή του".
Έτσι το λέγαμε τη δεκαετία του '90.
Με κορόιδευαν για το μεγάλο μου μέτωπο.
Ένα κορίτσι μού είπε "Εσύ έχεις πέντωπο".
Δεν γνώριζα τον όρο.
Λέω "Τι είναι το πέντωπο;"
"Σαν το μέτωπο, μα πιο μεγάλο. Επί πέντε".
Δεν λέει να σε κοροϊδεύουν
και να σου εξηγούν πώς το έκαναν
και να είναι και πετυχημένο. "Καλό. Τώρα το έπιασα".
Αν σε δουλεύουν για το πάχος σου
τουλάχιστον μπορείς να πεις "Θα γυμναστώ, θα αδυνατίσω,
και θα σου δείξω".
Μα αν σε δουλεύουν για τη μετωπάρα σου
δεν μπορείς να κάνεις τίποτα.
Δεν θα πεις "Θα πάρω μια σαλάτα. Προσέχω το μέτωπό μου".
Ήμουν ξύπνιος. Προσπαθούσα να σηκώνω τα φρύδια μου συνέχεια.
Το μέτωπο φαινόταν κάπως πιο μικρό.
Έβγαλα όλο το γυμνάσιο με έκπληκτο βλέμμα. "Δεν το πιστεύω!"
Όταν είσαι μικρός, σε κοροϊδεύουν. Τα παιδιά είναι κοινωνιοπαθή.
Οι μεγάλοι κάνουμε τους καλούληδες, μα τα παιδιά όχι.
Κάποτε πήρα πολύ μπόι, κάτι το φυσικό.
Μα το παντελόνι μου δεν πήρε μπόι.
Αυτά δεν κάνουν τέτοια.
Το παντελόνι μού ήταν κοντό.
Με κορόιδεψαν για το κοντό μου παντελόνι.
Χαμπάρι δεν πήρα.
Νόμιζα πως συζητούσα με τον συμμαθητή μου.
Λέει "Ε, περιμένουμε πλημμύρα;"
Λέω "Δεν νομίζω.
Δεν βρέχει καν. Τι;
Ούτε καν ζούμε κοντά σε νερό. Μην ανησυχείς".
Και μου λέει "Κοντό παντελόνι φοράς".
"Αν ερχόταν πλημμύρα, δεν θα έβγαζα τα παπούτσια μου;"
Λέει "Είσαι ηλίθιος". Λέω "Να βελτιώσεις τα αστεία σου.
Μίλα με την 'πέντωπο'. Αυτή θα σ' τα στρώσει".
Πάω στη μάνα μου. "Να επιστρέψεις το παντελόνι. Είναι χάλια".
Μου φέρνει ένα καινούριο. "Αυτό σου κάνει;"
Λέω "Πού να ξέρω. Θα το δούμε τη Δευτέρα!"
Δεν ξέρω πια τι εστί καλό παντελόνι!
Το τελευταίο μού άρεσε. Ήταν άνετο κι αερίζονταν οι αστράγαλοι".
Έπρεπε να το γυρίσουμε στο Sears. Εκεί ψωνίζαμε παντελόνια.
Και εργαλεία και ρόδες. Όλα απ' το Sears.
Η μάνα μου λέει "Επιστρέφουμε το παντελόνι".
Η κυρία λέει "Για ποιο λόγο;"
Η μάνα μου λέει "Φώναξαν τον γιο μου κουνιστό ψαρά. Αυτό αρκεί;"
Κι η κυρία λέει "Λυπάμαι. Τι φρικτό. Θα σας φέρουμε άλλο παντελόνι".
Η μάνα μου λέει "Τα παιδιά είναι τόσο αστεία".
Κι εγώ λέω "Το παρατράβηξες, μα ας είναι".
Ω! Αληθινή ιστορία. Χμ...
Όταν κάποιος σε κοροϊδεύει, οι άλλοι σε παρηγορούν.
"Σε κοροϊδεύουν γιατί ζηλεύουν". Σας το 'χουν πει;
Τι γλυκό, μα δεν σε κοροϊδεύουν γι' αυτό.
Ακόμα και στα δέκα μου έλεγα "Δεν είναι έτσι".
Μπορεί να ήθελαν να είναι κεφάλες και γι' αυτό να με πρήζουν, μα αμφιβάλλω.
Δεν το κάνουν από ζήλια. Το κάνουν γιατί έχει πλάκα.
Από εκεί βγαίνει η έκφραση.
Σπάω πλάκα.
Τα παιδιά λένε "Δεν έχεις πλάκα, γι' αυτό θα σπάσουμε πλάκα
με το πρόσωπο, το σώμα και τον χαρακτήρα σου...
και τα μπατζάκια σου, συγκεκριμένα.
Θα χρειαστείς ψυχολόγο. Εμείς περνάμε τέλεια γιατί σπάμε πλάκα με σένα".
Έχετε ποτέ κοροϊδέψει κάποιον γιατί δεν ήταν εκεί, μα τελικά ήταν;
Το χειρότερο συναίσθημα του κόσμου.
Μου συνέβη πρόσφατα. Στην πολιτεία της Αριζόνας.
Είδα ένα μαγαζί με καουμπόικα καπέλα.
Μεγάλωσα στη Νέα Αγγλία και ζω στη Νέα Υόρκη εδώ και χρόνια.
Ένα μαγαζί με καουμπόικα καπέλα μού φαίνεται αποκριάτικο.
Δοκίμαζα τα καπέλα φωνάζοντας "Τι βλάκας που είμαι, γιούχου!"
Κοίταξα γύρω μου. Δυο αληθινοί καουμπόηδες με κοιτούσαν. Τσαντισμένοι.
Σαν να ερχόσουν στη Νέα Υόρκη, να έβαζες γυαλιά
και να έλεγες "Ω, αγχώθηκα!" Αυτό θα με πλήγωνε.
Δεν κοροϊδεύω τα καουμπόικα καπέλα. Προφυλάσσουν τους ώμους
από τον ήλιο και το μυαλό από τις προοδευτικές ιδέες.
Εμένα δεν μου πάνε. Σ´άλλους πάνε πολύ.
Μερικούς τούς κάνουν σέξι, με θεληματικό πιγούνι και πλατάρες.
Πρέπει να το 'χεις.
Εγώ δεν το 'χω.
Ακόμα κι αν είχα μπότες και μουστάκι,
θα έμοιαζα με γκέι που o γκόμενός του γουστάρει καουμπόηδες...
κι εγώ μασκαρεύτηκα για τα γενέθλιά του.
Κάτι ιδιαίτερο για τον εορτάζοντα αντρούλη μου.
Όταν βάζω καουμπόικο καπέλο δεν λένε "Δες τον καουμπόη",
αλλά "Δες τον ζιγκολό".
Εγώ λέω "Μέρα, σύντεκνε".
Και λένε "Λάθος προφορά".
"Πρώτη μέρα στη δουλειά. Ποιος θέλει σεξ επί πληρωμή;"
Ο φίλος μου είχε μια φοβερή ιδέα. Πηγαίναμε σινεμά.
"Να τρυπώσουμε γλυκά απ' έξω. Κλασικά".
Γλιτώνουμε φράγκα. Μα τι χρειάζεται;
Θέλει αυτοπεποίθηση για να τρυπώσεις γλυκά στο σινεμά.
Πράγμα που δεν έχω.
Αγχώθηκα τόσο πολύ, που τσάκισα αμέσως.
"Δυο εισιτήρια για το Snickers που κόλλησα στο πόδι. Σκατά!"
Πήγα σπίτι κι έφαγα μια σοκολάτα όλο ποδότριχες.
Για κάποιο λόγο την ξετύλιξα πριν την κολλήσω στο πόδι.
Τα γλυκά στο σινεμά κοστίζουν. Μα εγώ τα πληρώνω.
Να πω την αλήθεια, ερεθίζομαι κάπως σεξουαλικά.
Μας εκμεταλλεύονται τόσο
που είναι κάπως πρόστυχο, ξέρεις;
Λέω "Θα πάρω τα M&M's". Λένε "Επτά δολάρια".
Λέω "Ναι, σούπερ!"
Πάρτε 20. Χύστε στο στήθος μου λίγο υποκατάστατο βουτύρου
και φωνάξτε με τσουλάκι". Λένε "Τι;"
"Μια Κόκα Κόλα και να με περιλούσετε. Θέλω να κολλάω!"
Μου λένε "Ηρεμήστε, κύριε".
Αφού με γαμάνε, θα το απολαύσω και θα τους φέρω και σε δύσκολη θέση.
Προσπαθώ να ηρεμήσω.
Πάω γυμναστήριο. Καλός τρόπος να ηρεμήσεις. Κάνω βάρη.
Δεν μου φαίνεται. Φοράω μακρυμάνικο.
Πιο πολύ μ' αρέσει το διάλεμμα μεταξύ σετ.
Τσεκάρεις το κινητό και πας σπίτι για κάνα δυο βδομάδες. Γουστάρω.
Επιστρέφω σε λίγες μέρες. Χρωστάω κάτι επαναλήψεις.
Αλλά το γυμναστήριό μου είναι γεμάτο μπόντι μπίλντερ.
Σκανάρω το ακροατήριο. Μάλλον μπορώ να μιλήσω άφοβα.
Δεν μ' αρέσει η έκφραση "χτίζω σώμα".
Θεωρητικά, όλοι χτίζουμε σώμα.
Αλλά μερικοί το χτίζουμε σκατά.
Τις προάλλες είδα έναν τύπο τεράστιο, υπερβολικά μεγάλο.
Σε φάση "Δεν θα έπρεπε να 'σαι τόσο τεράστιος".
Δεν είχα ποτέ ξαναδεί να σηκώνουν τα βάρη έτσι.
Είχε κάτι στο κεφάλι. Ένα λουρί συνδεδεμένο στα βάρη,
και σήκωνε τα βάρη...
Φωνάζοντας. Δηλαδή...
Οι στόχοι μας στην άσκηση κάπως διαφέρουν.
Λέω "Αυτός ο τύπος είναι δημόσιος κίνδυνος. Τι παίζει;"
Αν φτάσεις σε σημείο να γυμνάζεις το σβέρκο σου
φύγε, βγες έξω, άντε σπίτι,
κι αγκάλιασε τον πατέρα σου για πρώτη σου φορά.
Από τότε που χρόνισα
ούτε που ξανασκέφτηκα να γυμνάσω το σβέρκο μου.
Τους πρώτους μήνες της ζωής μου
σκεφτόμουν "Τι αδύναμο σβέρκο. Θέλω βοήθεια".
Και μετά μπήκε στη θέση του.
Κι έχω και πέντωπο! Το γυρίζω προς όλες τις κατευθύνσεις.
Δεν πάω αυτούς που φωνάζουν στο γυμναστήριο.
Φυτικές ίνες χρειάζεσαι, όχι γυμναστική!
Είναι πάντα στα ελεύθερα βάρη. Εκεί πάνε οι φωνακλάδες.
Δεν είναι ο τύπος στο ποδήλατο που διαβάζει το περιοδικό People.
Δεν χρειάζονται φωνές.
Το δυνατότερο που έχω φωνάξει σε γυμναστήριο είναι...
Κάτι τέτοιο.
Μια φορά φώναξα βοήθεια. Κάπως πιο κατανοητό.
Έριξα ένα βάρος στο στήθος μου.
Δεν είδα το 1 μπροστά απ' το 30. Ήταν παραπάνω απ' ό,τι νόμιζα.
Μου έπεσε στο στήθος και...
Ευτυχώς, ήρθε ο σβερκάτος. Το σήκωσε με τη μία.
Λέω "Πω πω, σ' ευχαριστώ. Πολύ ευγενικό".
Γυμνάζω πολύ τον θώρακα. Σέξι μυς, ε, κορίτσια;
Έχω καλό θώρακα; Ε;
Όχι; Κάποιες δεν γουστάρουν θώρακα.
Δεν ξέρω καμία που να γουστάρει σβέρκο.
Δεν γνώρισα ποτέ καμία
που να λέει "Μ' αρέσουν οι άντρες με χιούμορ και χοντρό σβέρκο".
Ήμουν στον πάγκο για ένα ελαφρύ σετ με λίγες επαναλήψεις. Και τότε...
Ευχαριστώ. Η καλύτερη ανταπόκριση που είχε ποτέ αυτό το αστείο.
Έρχεται ο σβερκάτος. Λέει
"Ε, φιλάρα, να κάνουμε σετ εναλλάξ;"
Λέω "Δικό σου το μηχάνημα.
Πάρε και το πορτοφόλι και τα λεφτά μου, αν θες.
Έχεις κοιλιακούς στο καρύδι. Ό,τι πιο τρομακτικό έχω δει ποτέ".
Ο κόσμος κάνει σετ εναλλάξ για να δουλέψει συγκεκριμένους μυς.
Σου λένε "Τι δουλεύεις, φίλε;"
Λέω "Δουλεύω έναν κωμικό μονόλογο σχετικά με σένα".
Βασικά, δεν χρειάζομαι μηχανήματα.
Κρατάω σημειώσεις για τον ψυχωτικό τρόπο ζωής σου
τις οποίες μεταφέρω σε αγνώστους για να διασκεδάσουν".
Τα εναλλάξ σετ, λοιπόν, είναι όταν σηκώνεις βάρη κι ένας τύπος στέκεται
με τα αχαμνά του στο οπτικό σου πεδίο.
Κι όταν τελειώσεις τα βάρη, στέκεσαι
με τα μικρότερα αχαμνά σου στη μούρη του
ενώ σηκώνει ένα βάρος 75 φορές βαρύτερο απ' αυτό που σήκωνες.
Σαν να βλέπεις κάποιον να κάνει σεξ με την κοπέλα σου καλύτερα από σένα.
Σε φάση "Εγώ δεν το κάνω καλά!
Έλα, έμπαινε! Ναι!
Δώσ' της να καταλάβει.
Εντάξει, σειρά μου; Καλά..."
Αρνούμαι να το κάνω. Και τα δύο τα αρνούμαι, μα...
Στο γυμναστήριο, αν σου προτείνουν να κάνετε εναλλάξ, πες πως τελείωσες.
Όπως τις προάλλες, είπα σε κάποιον πως μόλις τελείωσα
μα με είχε δει να κάθομαι ένα δευτερόλεπτο πριν.
Λέω "Ξεκινάμε. Μόλις... τελείωσα.
Ασκώ τους γλουτιαίους μου.
Αγγίζω τα μηχανήματα με τον πισινό.
Σε τέσσερα λεπτά, έχω σαρώσει όλο το γυμναστήριο. Λέει πολύ.
Έχω ατσάλινους τένοντες στα γόνατα".
Μετά τρέχω σε άλλη πόλη και μετακομίζω
γιατί όλοι σ' αυτό το γυμναστήριο με τρομάζουν.
Μ' αρέσει το γυμναστήριο. Αν ήμουν πιο ζόρικος.
Με πιάνεις; Επιβλητικός, τουλάχιστον. Να μπορώ να τουλουμιάζω, αν χρειαστεί.
Ως άντρας, πρέπει να προστατεύεις το κορίτσι σου από τους κινδύνους.
Αλλά, ειλικρινά, δεν νομίζω πως μπορώ.
Αν περπατούσα με τη γυναίκα μου
κι ένας έλεγε "Η γυναίκα σου είναι τσούλα"
θα έλεγα "Λυπόμαστε πολύ γι' αυτό".
Όλοι έχουμε παρελθόν, γαμώτο!
Τρέχα, μην πιάσει και τους δυο μας!"
Τη σκουντάω. Ουφ... Πω πω.
Προσπαθώ να χαλαρώσω. Πίνω τσάι.
Δεν αφήνω τις σκέψεις μου να πίνουν τσάι.
Υποτίθεται πως είναι χαλαρωτικό.
Στην Αμερική ο κόσμος δεν πίνει συχνά τσάι.
Πήγα στo Starbucks πρόσφατα. Σερβίρουν τσάι. Λέω "Ένα μεγάλο τσάι."
Κι ο τύπος ρωτάει "Θέλετε νερό στο τσάι σας;"
Δεν ξέρω αν γνωρίζετε το τσάι...
αλλά είναι νερό.
Είναι το μόνο συστατικό του.
Λέω "Ξεμείνατε από Pepsi;"
Στο σπίτι το φτιάχνω με Pepsi.
Δώστε μου το σακουλάκι και την κούπα.
Θα μασήσω το σακουλάκι και θα το φτύσω στην κούπα, καουμπόικα.
Δεν είμαι φλωράκι να πίνω το τσάι με νερό!"
Σε άλλο Starbucks είχε γυναίκα υπάλληλο.
Φαινόταν πως ήξερε τι έκανε.
Λέω "Θα πάρω ένα τσάι Venti".
Λέει "Έφτασε" και μπαίνει σε δράση.
Πάει στο τμήμα με τα σακουλάκια τσαγιού, δεν είναι τόσο σέξι όσο ακούγεται.
Για κάποιο λόγο, παίρνει δυο μεταλλικές λαβίδες.
Σαν αυτές της ψησταριάς. Λαβίδες.
Ίσως να είναι η πολιτική τους, μα οι λαβίδες καμία σχέση με το τσάι.
Προσπαθούσε να ανοίξει το σακουλάκι.
Λέει "Το έσκισα στη μέση".
Λέω "Φυσικά.
Γιατί χρησιμοποιείς μεταλλικά εργαλεία
για να το ανοίξεις,
πράγμα πολύ περίεργο.
Μετά έσκισε άλλο ένα σακουλάκι.
Λέω "Θα μας πάρει πολλή ώρα
αν τα δάχτυλά σου δεν πάρουν μέρος στην όλη διαδικασία".
Ευτυχώς, ήρθε ο υπεύθυνος.
"Κύριέ μου, το τσάι μου το κάνει ο Ψαλιδοχέρης. Βοήθεια".
Το έκανε με τις άκρες των δαχτύλων του.
Μετά με ρώτησε αν ήθελα ένα χάρτινο δαχτυλίδι.
Aπ' αυτά που βάζουν στα κύπελλα.
Μα αφαιρέθηκε στη λέξη "δαχτυλίδι". Είπε "Θέλετε..."
"Όπα, δεν ήξερα ότι σερβίρετε και τέτοια!
Φαίνεται πολύ πιο χαλαρωτικό απ' το τσάι!
Αν γίνεται, μέγεθος Venti!
Θα πάρω μια ωραία, μεγάλη μαλακία.
Χωρίς όμως την κυρία με τη λαβίδα! Δεν θέλω να μ' ευνουχίσουν!
Λατρεύω το Starbucks. Πάω συνέχεια.
Είναι αλυσίδα αλλά μ' αρέσει.
Έχουν τέλεια μπισκότα με σοκολάτα. Τα αγαπημένα μου.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Τρώω ένα την ημέρα, μα νιώθω σαν χαζό. Νιώθεις σαχλός.
Λέω πως είναι για τον γιο μου.
Μα ξεχνάω ότι το είπα και το τρώω μπροστά τους δυο λεπτά μετά.
Πρέπει να λέω "Είναι στο αμάξι. Τιμωρία.
Να μάθει, ο άτιμος".
Τις προάλλες ξέχασαν να μου φέρουν το μπισκότο κι εγώ περίμενα.
Η κυρία που μού πήρε παραγγελία με θυμήθηκε
και φώναξε δυνατά "Το μπισκότο του Τζο, ακόμα;"
Νιώθεις σαν νήπιο, γιατί έπρεπε να απαντήσω
"Όχι, δεν πήρα το μπισκότο μου!
Κι ενώ περίμενα, μού λύθηκε το κορδόνι".
Δεν ξέρω αν είναι πολιτική του μαγαζιού, μα παράγγειλα ένα
κι ο τύπος έφερε δύο μπισκότα.
Είπε "Έβαλα κι άλλο ένα στη σακούλα, γιατί έσπασα το πρώτο".
Ήθελα να του πάρω πίπα! Πρώτη φορά μου συμβαίνει. Δεν το πίστευα.
Δωρεάν μπισκότο!
Το πρώτο έσπασε. Δεν αποτελεί εμπόδιο.
Δεν ξέρω εσείς,
μα εγώ, πριν καταπιώ μπισκότο,
το κάνω μικρά κομματάκια με τα δόντια μου.
Μπορεί να έσπασε, μα πήρα ένα δωρεάν.
Τώρα λέω "Θα ήθελα ένα μπισκότο με σοκολάτα,
και βαρέστε το λίγο, σας παρακαλώ".
Ωραίο το Starbucks. Πήγα και στο Bloomingdale's.
Απ' το Starbucks έτρεξα στο Bloomingdale's.
Δεν ψωνίζω εκεί. Να χέσω πήγα.
Δεν θέλω να δώσω λάθος εντύπωση, παιδιά.
Δεν ξέρω αν το ξέρετε. Σίγουρα. Είμαστε στο Λ.Α. Θα έχετε πάει.
Έχουν πολύ σέξι πωλητές και πωλήτριες
που σε κάνουν να νιώθεις άσχημος για ν' αγοράσεις πράγματα.
Πάντα προσπαθώ να αποφύγω τους υπαλλήλους.
Μα ένας τύπος ξεπήδησε πίσω από ένα ράφι. Δεν τον είδα.
Κρυβόταν. Ήταν πολύ δραματικός.
Λέει "Στοπ!
Τι ενυδατική κρέμα χρησιμοποιείς;
Λέω "Δεν ξέρω.
Ενυδατική... ξενοδοχείου;
Ό,τι βάζουν κι αυτοί. Δεν έχω δική μου μάρκα".
Λέει "Κάνει πολύ κακό στο πρόσωπό σου".
Λέω "Βάζω μόνο όταν τραβάω μαλακία, οπότε..."
Το πρόσωπό μου μπορεί να είναι ξηρό, μα τα αχαμνά μου...
Είναι άκρως ενυδατωμένα, παιδιά.
Γυαλίζουν σαν φρεσκοψημένο μπράουνι.
Το παράκανα; Κάνατε μόκο στην περιγραφή των αχαμνών μου. Συγγνώμη.
Νόμιζα πως γλίτωσα, μα έβγαλε ένα καθρέφτη.
Δεν τον έβγαλε απ' την τσέπη.
Αλλά από μια θήκη πιστολιού.
Λέει "Κοίτα τη μούρη σου. Κοίτα τη!"
Έτυχε ποτέ να σας δώσει ένας άγνωστος καθρέφτη
και να απαιτήσει να αναγνωρίσετε το χάλι σας;
Ήταν πολύ δυσάρεστο. Είπα "Είναι κάπως ξηρό".
"Είναι χάλια!" Είπε ότι είχα χάλια πρόσωπο.
Λέω "Μου 'χουν πει πως είναι συνεπές..." Τι έχεις να πεις;
Τον έβαλε πίσω στη θήκη.
Και πήρε την κρέμα ενυδάτωσης. Ένα σωληνάριο. Την άπλωσε στα χέρια του.
Νόμιζα πως θα την έβαζε ο ίδιος για να μου δείξει πώς γίνεται.
Μα άρχισε να την τρίβει στο δικό μου πρόσωπο.
Και ξέρετε τι έκανα, παιδιά;
Τίποτα απολύτως. Αυτό.
Τόσο πολύ μισώ τις αντιπαραθέσεις.
Μου τρίβεις διάφορα στη μούρη 30 δεύτερα αφότου με γνωρίσεις
κι εγώ λέω "Ε, συμβαίνουν αυτά..."
Ίσως να μη δούλευε καν εκεί! Δεν είχε ταμπελάκι.
Ένας εντελώς άγνωστος που έτριβε μια άγνωστη κρέμα κοντά στο μάτι μου.
Λέω "Όταν τελειώσεις, πες μου".
Έκαιγε κιόλας. Πονούσε.
Τα μάτια μου δάκρυζαν και τέτοια.
Λέω "Μήπως συγκινήθηκα;
Κανείς δεν έχει αγγίξει το πρόσωπό μου τόσο απαλά".
Ποτέ δεν μ' άγγιξε άντρας στο πρόσωπο.
Εκτός απ' τον μπαμπά μου. Αυτός ναι.
Αλλά το έκανε μια κι έξω.
Ζορίζομαι με τους πωλητές γιατί δεν ξέρω τι να κάνω.
Αγχώνομαι όταν μου πλασάρουν κάτι.
Πρόσφατα μίλησα μ' έναν πωλητή κινητών.
Τον συμπάθησα. Έμοιαζε να μισεί τον εαυτό του. Αγαπημένο προτέρημα.
Πήρα ένα κινητό και λέει "Να πάρεις και θήκη".
Λέω "Μάλλον δεν την χρειάζομαι".
Λέει "Είναι πολύ ευαίσθητο κινητό. Εγώ έχω. Κοίτα".
Και κράτησε το κινητό του έτσι,
το έριξε στο πάτωμα και το μάζεψε.
Η οθόνη είχε γίνει χίλια κομματάκια.
Ό,τι πιο αστείο έχω δει στη ζωή μου.
Έχετε ποτέ γελάσει στα μούτρα κάποιου;
Είναι λυτρωτικό.
Τον έφτυσα κυριολεκτικά στο κούτελο από τα γέλια.
Κι αγόρασα τη θήκη! Λέω "Θα πάρω δύο! Είσαι αξιαγάπητος.
Δεν θα πάρω μόνο τη θήκη,
θέλω και μια φωτογραφία του κινητού σου για φόντο, εντάξει;
Προσπάθησε να συνεχίσει με το τηλέφωνο και την αυτοπεποίθηση κομμάτια.
Λέει "Εγώ δεν..."
Λέω "Μην ανησυχείς. Θα σε βοηθήσω να διαλέξεις άλλο τηλέφωνο.
Έμαθα πολλά από σένα.
Μήπως ένα με πορτάκι; Έχεις μια τάση να το ρίχνεις".
Και γελάσαμε.
Το προσπαθεί. Όπως όλοι μας.
Ίσως να μας έχει όλους τραυματίσει η παιδική μας ηλικία.
Δεν μου συνέβη τίποτα φοβερό, μικρά πραγματάκια που σε ρίχνουν.
Όταν ήμουν επτά
έπρεπε να μου βγάλουν τις αμυγδαλές.
Δεν ακούγεται σοβαρό, μα φοβόμουν πολύ.
Τότε τις αμυγδαλές τις έβγαζαν για πλάκα.
Έβηξες ή ξερόβηξες;
Έλεγαν "Βγάλτε του τις αμυγδαλές".
Τώρα λένε "Ας μη βγάζουμε τόσες αμυγδαλές.
Κάντε ό,τι θέλετε. Δεν έχει σημασία".
Εμένα μου τις έβγαλαν. Με ολική αναισθησία.
Κι όταν ξύπνησα
έλειπαν τα δυο μπροστινά μου δόντια.
Πήραν τα δόντια μου. Χωρίς να μου το πουν.
Χωρίς να με ρωτήσουν. Δεν υπέγραψα τίποτα.
Πριν, τα είχα. Μετά, όχι.
Είπαν "Κουνούσαν, θα έπεφταν ούτως ή άλλως, γι' αυτό.
Λέω "Πρώτη φορά το ακούω αυτό.
Ξέρω πως είμαι μόνο επτά, μα κανείς δεν το 'χε αναφέρει.
Δεν με πείθει. Θα βαριόντουσαν στο τέλος της βάρδιας.
"Πλάκα δεν θα 'χε να βγάζαμε τα δόντια του μικρού;
Κλασική φάρσα, ε;
Και κάποιος λέει "Αδύνατον! Είναι αφαίρεση αμυγδαλών!"
"Τι μας νοιάζει; Είναι επτά, ένα κωλόπαιδο.
Δες τι κοντό παντελόνι! Βγάλτε του τα δόντια.
Λέω "Θαθ εμπιθτεύτηκα!" Έκλαιγα, έφτυνα...
Η μάνα μου λέει "Θα έρθει η νεράιδα των δοντιών!"
Λέω "Ας έρθει καλύτερα ο δικηγόρος".
Θα δει το νοσοκομείο! Πώς κλέβουν έτσι τα δόντια των παιδιών!
Μου άφησε χρόνιο τραύμα.
Χρόνια αργότερα, είχα σκωληκοειδίτη. Πολύ δυσάρεστο.
Αν δεν σας έτυχε, υπάρχει ένα τεστ για τον σκωληκοειδίτη.
Στην αρχή θα πονέσει...
στην άνω... κολπική περιοχή.
Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε.
Για το τεστ, πιέστε προς τα μέσα,
θα πονέσει, κι όταν σταματήσετε, θα πονέσει διπλά.
Να το γκουγκλάρετε. Το λένε αναπηδώσα ευαισθησία.
Το έκανα, πόνεσε διπλά. Πήγα στο νοσοκομείο.
Μίλησα σ' έναν νοσοκόμο.
"Κύριέ μου, έχω σκωληκοειδίτη. Έκανα το τεστ με το δάχτυλo".
Και τότε μου πίεσε τον σκωληκοειδίτη.
Είπα "Ε, τι κάνεις;"
Λέει "Σε τσεκάρω".
Λέω "Την ακοή σου πρέπει να τσεκάρεις.
Μόλις σου είπα ότι έχω κάνει το τεστ.
Μπορεί να γίνει και χωρίς δάχτυλα νοσοκόμου.
Έχω σκωληκοειδίτη".
Σταμάτησε να πιέζει και λέω "Άουτς!"
Λέει "Είναι σκωληκοειδίτης".
Λέω "Αν θυμάσαι καλά, μόλις σου το είπα".
Λέει "Πρέπει να εγχειριστείς". Λέω "Ναι, γι' αυτό ήρθα εδώ,
στο μαγαζάκι σας.
Γι' αυτό σύρθηκα μέχρι το κατάστημα εγχειρήσεων".
Μετά περίμενα τον χειρούργο κάμποσες ώρες.
Τελικά ήρθε. Ήταν πολύ συμπαθητική.
Λέει "Καμιά απορία;"
Λέω "Ναι, βασικά.
Θα μου αφαιρέσετε κανένα δόντι
στην εγχείρηση;
Λέει "Για ποιο λόγο;"
Λέω "Ναι, για ποιο λόγο;
Γι' αυτό σε ρωτάω, κυρά μου.
Λέει "Όχι, δεν θα αφαιρέσουμε δόντια".
Και τότε...
η σκύλα, πίεσε δυνατά
τον σκωληκοειδίτη μου!
Λέω "Θα πιέζεις για πολύ ακόμα;"
Λέει "Όχι". Σταμάτησε.
Λέω "Άουτς!"
Λέει "Είναι σκωληκοειδίτης". Της λέω
"Είμαι στο χειρουργείο. Δεν καταλαβαίνω προς τι η δοκιμή".
Και τότε ξύπνησα.
Φυσικά, τσέκαρα τα δόντια μου. Ήταν όλα εκεί.
Δεν έβγαλαν κανένα.
Αλλά μετά πάω στο μπάνιο
να κατουρήσω...
κι ανακαλύπτω...
πως.. είχαν... ξυρίσει... τα αχαμνά μου!
Πάντα παίρνουν κάτι παραπάνω!
Νοσοκομείο είναι αυτό ή καζούρα;
Κοίταξα αν μου 'χαν ζωγραφίσει πούτσους στο πρόσωπο ενώ κοιμόμουν.
Γι' αυτό μου πήραν τα δόντια στα επτά. Δεν είχα πουτσότριχες.
"Ο μικρός είναι λαμπίκο. Θα ξυρίστηκε. Βγάλτε του τα δόντια για τιμωρία".
Για τα δόντια πάντως σου επιστρέφουν χρήματα.
Μα δεν υπάρχει νεράιδα για πουτσότριχες.
Μπορεί στις αγγελίες, σπίτι μου πάντως όχι.
Υπέροχο κοινό. Σας ευχαριστώ. Με λένε Τζο Λιστ. Ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ που με καλέσατε. Τιμή μου.