NETFLIX PRESENTEERT: THE STANDUPS
Dames en heren, geef een warm applaus...
...voor Joe List.
GESCHREVEN EN UITGEVOERD DOOR JOE LIST
GEREGISSEERD DOOR TROY MILLER
THE STANDUPS MET JOE LIST
Dank u wel!
Wauw.
Dat was...
...erg aardig.
Dat is gewoon...
Dat was...
Dat was angstaanjagend.
Dank u. Dat is aardig van jullie. Jullie lijken me aardig.
Ik deed pas een show. Daar zat een gast die op mij leek.
Ik zei, 'Hey, man, jij lijkt op mij!'
Hij zei, 'Oh...'
Ik zei, 'Ik wilde onze gevoelens niet kwetsen.'
Dat is waarschijnlijk de beste manier om te weten hoe je eruit ziet.
Vertel iemand dat hij op je lijkt, en kijk hoe hij daarop reageert.
Spreek een vreemde aan. 'Jij lijkt op mij!'
Diegene gaat van, 'Fuck you!'
'Ik wist het, bedankt. Ik waardeer uw eerlijkheid.'
Ik ben zelfbewust. Ik denk niet dat mijn vrouw me aantrekkelijk vindt.
Ik weet niet of je dat probleem in je relatie hebt.
Ik vroeg, 'Schat, vind je me lekker?'
Ze zei, 'Je bent de liefste.'
Goed. Dat zijn niet echt synoniemen.
'Vind je me sexy?'
Ze zei, 'Je bent erg punctueel.'
Dat klopt denk ik.
Een beetje pijnlijk in deze context.
Ik liep weg, en zei, 'Ik maak mezelf van kant.'
Ze zei, 'Je hebt een goede tijd gehad.' Dat was geen vraag!
Ik ben zelfbewust. Ik ben gebody-shamed toen ik jong was.
Dat is een nieuwe term. Vroeger noemden we het,
'iemand in zijn gezicht vertellen hoe hij eruit ziet.'
Dat was de term in de jaren '90.
Ik werd uitgelachen om mijn grote voorhoofd.
Een meisje zei tegen me, 'Jij hebt een five-hoofd.'
Ik kende die term niet.
Ik vroeg, 'Wat is een five-hoofd?'
'Een fore-hoofd, maar dan groter. een five-hoofd.'
Het is kut als je gepest wordt,
en die persoon uitlegt hoe ze je pest,
dat het dan best goed is. 'Niet slecht, ik zie wat je hebt gedaan.'
Als je uitgelachen wordt omdat je dik bent,
dan kun je nog zeggen, 'Weet je, ik ga diëten, en sporten,
ik zal je wat laten zien.'
Maar als je wordt gepest om je grote voorhoofd,
dan kun je geen actie ondernemen.
Je kunt niet zeggen, 'Ik wil de salade, ik let op mijn voorhoofd.'
Ik was slim. Ik hield mijn wenkbrauwen gewoon altijd omhoog.
Om dat voorhoofd wat kleiner te maken.
Ik keek de hele middelbare school verrast. 'Dat is ongelofelijk!'
Als je jong bent, wordt je uitgelachen. Kinderen zijn sociopaten.
Volwassenen proberen aardig te zijn, kinderen maakt het niets uit.
Ik had ooit een groeispurt, wat natuurlijk heel normaal is.
Maar mijn broek groeide niet mee.
Dat is niet hoe een broek werkt.
Dus mijn broek was te kort.
Ik werd gepest, omdat mijn broek te kort was.
Ik wist het niet eens.
Ik dacht dat ik een gesprek had met een klasgenoot.
Hij zei, 'Hey, komt er een overstroming?'
Ik zei, 'Ik denk het niet.
Het regent niet eens buiten. Wat?
We wonen niet eens aan het water. Maak je geen zorgen.'
Hij zei, 'Je broek is te kort.'
'Zou ik mijn schoenen niet uit doen als er een overstroming kwam?'
Hij zei, 'Je bent een idioot.' Ik zei, 'Je moet aan je grappen werken.
Praat eens met het five-hoofd meisje. Die kan je wel helpen.'
Ik ging naar mijn moeder. 'Breng deze broek terug, hij past niet.'
Ze haalde een nieuwe broek voor me. 'Hoe is deze?'
Ik zei, 'Ik weet het niet, dat zien we maandag wel!
Ik weet niet meer wat een goede broek is!
Ik vond de vorige broek fijn. Hij zat lekker en hield mijn enkels fris.
We moesten hem retourneren bij Sears. Daar haalden we onze broeken.
En gereedschap en banden. We kochten alles bij Sears.
Mijn moeder zei, 'We willen deze retourneren.'
De vrouw vroeg, 'Wat is de reden?'
Mijn moeder zei, 'Mijn zoon werd een homo genoemd. Goed genoeg?'
De vrouw zei, 'Sorry. Wat verschrikkelijk. Ik haal een nieuwe broek voor je.'
Mijn moeder zei, 'Kinderen kunnen zo hilarisch zijn.'
Ik zei, 'Dat was onnodig, maar oké.'
Waargebeurd.
Mensen zeggen, 'Ze lachen alleen omdat ze jaloers zijn.' Ooit gehoord?
Dat is lief, maar dat is niet waarom je uitgelachen wordt.
Misschien zouden zij willen dat hun hoofd te groot was,
en maken ze het me daarom moeilijk, maar ik denk het niet.
Mensen pesten niet uit jaloezie. Ze lachen je uit omdat het leuk is.
Daar komt de term vandaan.
Uitlachen.
Kinderen denken: jij bent niet leuk, dus we maken het leuk...
...met behulp van je gezicht, lichaam, persoonlijkheid...
...en broek ik dit geval.
Jij hebt straks therapie nodig. Wij hebben de dag van ons leven.
Ooit gelachen om iemand die er niet was, en dan blijkt dat ze er wel bij waren.
Dat is een verschrikkelijk gevoel.
Het is mij pas overkomen. Ik was in de staat Arizona.
Ik liep langs een cowboyhoedenwinkel.
Ik ben in New England opgegroeid en woon al jaren in New York
Voor mij is een cowboyhoedenwinkel een halloweenwinkel.
Ik deed hoeden op. Ik ging van, 'Kijk mij, ik ben een idioot!'
Toen zag ik twee echte cowboys die me aanstaarden. Ze waren pissig.
Dat is alsof zij naar New York komen, brillen opzetten,
en zeggen, 'Ik ben nerveus!' Dat zou mij kwetsen.
Ik maak cowboyhoeden niet belachelijk. Ze beschermen tegen de zon,
en tegen progressieve ideeën. Daar zijn ze goed voor.
Ik heb geen cowboyhoed-look. Sommigen kunnen het hebben.
Veel gasten zien er sexy uit, een strakke kaaklijn en sterke schouders.
Je moet het je eigen maken.
Ik heb de look niet.
Zelfs als ik laarzen en een snor had,
zou ik eruit zien als een gay man wiens vriend van cowboys houdt...
Dat ik me verkleed heb voor zijn verjaardag.
Iets speciaals voor mijn man op zijn grote dag.
Als ik met een cowboyhoed rondloop, zegt niemand, 'Kijk die cowboy.'
Ze zeggen, 'Moet je die prostituee zien.'
Ik zeg, 'Môge, vriend.'
'Dat is niet het juiste accent.'
Ik zeg, 'Het is mijn eerste dag. Wie wil er seks voor geld?'
Mijn vriend had een goed idee. We gingen naar de film.
'Laten we ons eigen snoep meenemen.' Een klassieker, toch?
Wat centen besparen. Wat je dan nodig hebt?
Het zelfvertrouwen om je eigen snoep mee te smokkelen.
En dat heb ik niet.
Ik werd zo nerveus dat ik meteen brak. Ik zei,
'Ik wil twee kaartjes voor Snickers aan mijn been geplakt. Verdomme!'
Ik ging naar huis en at een chocoladereep met beenhaar erop.
Ik weet niet waarom ik hem open maakte voordat ik hem vastplakte.
Bioscoopsnoep is duur, maar ik kan het betalen.
Om eerlijk te zijn wordt ik er seksueel opgewonden van.
Ze maken zo'n gebruik van ons,
dat het vunzig voelt, snap je?
Ik zeg, 'Ik wil graag M&M's.' Zij zeggen, 'Zeven dollar.'
Ik zeg, 'Ja!
Hier heb je 20. Spuit wat van die neppe boter op mijn borst,
en noem me een slet.' Dan gaan zij van, 'Wat?'
'Ik wil een cola, gooi hem over me heen! Ik wil plakkerig zijn!'
En zij zeggen, 'Meneer, rustig.'
Ik wordt genaaid, dus ik maak het leuk, ik geef hen een ongemakkelijk gevoel.
Ik probeer meer te ontspannen.
Ik ga naar de sportschool. Dat helpt met ontspannen. Ik hef gewichten.
Het is moeilijk te zien. Ik draag lange mouwen.
Mijn favoriete onderdeel is de pauze tussen sets,
als je op je telefoon kijkt en een tijd naar huis gaat. Daar geniet ik van.
Ik ga over een paar dagen terug. Ik moet er nog wat reps uit knallen.
Maar ik vind mijn sportschool niet fijn. Alleen maar bodybuilders.
Ik kijk door het publiek. Volgens mij kan ik hier over bodybuilders praten.
Ik vind die term niet fijn. Het is te exclusief.
Eigenlijk zijn we allemaal bodybuilders.
Sommigen van ons bouwen alleen aan een slechter lichaam.
Ik zag pas een gast, hij was enorm, echt te groot.
Zo van, 'Zo groot hoor je niet te zijn.'
Hij hief gewichten zoals ik nooit eerder heb gezien.
Hij had iets op zijn hoofd met een touw met gewichten eraan,
en hij hief de gewichten...
En hij schreeuwde...
Ik denk dat we verschillende fitnessdoelen hebben.
Ik dacht: die gast is een gevaar voor de maatschappij.
Als je bij het nekonderdeel van je workout komt,
dan kun je gaan, stop ermee, ga naar huis,
geef je vader voor het eerst in je leven een knuffel.
Sinds ik één jaar oud werd...
...heb ik nooit meer gedacht dat mijn nek niet sterk genoeg is.
De eerste maanden van mijn leven dacht ik:
o, God, dit is niet sterk genoeg. Ik heb hulp nodig.
Daarna viel hij zo op z'n plaats.
En ik heb een five-head! Ik kan hem zo rondzwaaien.
Ik mag die gasten die schreeuwen in de sportschool niet.
Dan heb je karakter nodig in plaats van een workout!
Ze zijn altijd bij de losse gewichten. Daar zie je de schreeuwers.
Het is nooit een gast op een fiets die People Magazine leest.
Het is niet nodig.
Het luidste geluid wat ik daar ooit heb gemaakt is...
Iets in die richting.
Ik heb één keer geschreeuwd om hulp. Dat was begrijpelijker.
Ik had gewichten op mijn borst laten vallen.
Ik had de 1 voor de 30 niet gezien. Het was zwaarder dan ik dacht.
Ik liet ze op mijn borst vallen en...
Gelukkig kwam die nek-gast helpen. Tilde het zo op.
Ik zei, 'O, mijn God, dank je. Dat waardeer ik.'
Ik train graag mijn borst. Dat is een sexy spier. Toch, dames?
Heb ik een goede borst? Ja?
Nee? Niet alle vrouwen houden ervan.
Ik ken geen vrouwen die van nekken houden.
Ik heb nooit een vrouw ontmoet die zei,
'Ik hou van een gast met gevoel voor humor en een dikke nek.'
Ik was aan het bankdrukken, lichte gewichten en weinig reps. Toen...
Dank je. Die grap heeft nog nooit zo goed gewerkt.
De nek-gast kwam langs. Hij zei,
'Hey, bro, zullen we sets afwisselen?'
Ik zei, 'Je mag de bank hebben.
Je mag ook mijn portemonnee en al mijn geld hebben als je wilt.
Je hebt een six-pack op je adamsappel. Ik heb nooit zoiets engs gezien.'
Soms wisselen mensen af als ze een specifieke spier trainen.
Dan zeggen ze, 'Waar werk je aan, bro?'
Dan denk ik: ik werk aan een comedy-routine over jou.
Ik heb deze apparaten niet nodig.
Ik schrijf jouw psychotische levensstijl gewoon op,
en vertel het aan vreemden voor hun plezier.'
Dus sets afwisselen, dat betekent dat er, terwijl je gewichten heft,
een man met zijn geslachtsdeel in je gezicht staat.
En als jij klaar bent met de gewichten, dan sta jij...
met je kleinere geslachtsdeel in zijn gezicht,
terwijl hij 75 keer zoveel gewicht heft als jij.
Dat is alsof je een gast betere seks ziet hebben met je vriendin dan jij.
Ik ga van, 'Ik ben hier niet goed in!
Oke, jouw buurt! Ja!
Zo paal je haar.
Goed, ik weer? Oké...'
Ik weiger het. Beide activiteiten weiger ik, maar...
Als iemand in de sportschool met mij wil afwisselen, zeg ik dat ik klaar ben.
Ik deed het pas nog, ik vertelde een gast dat ik klaar was,
terwijl hij een seconde eerder zag dat ik ging zitten.
Ik zei, 'Alsjeblieft, ik ben net klaar.
Ik werk aan mijn bilspieren.
Ik raak elk apparaat aan met mijn billen.
Ik ga de hele sportschool af in vier minuten. Werkt goed.
Ik heb extreem sterke hamstrings.'
Dan ren ik naar een andere stad, en ga ik daar wonen,
omdat ik bang ben voor iedereen in de sportschool.
Ik hou van de sportschool. Ik wil graag stoerder worden.
Snap je? Op z'n minst imponerend zijn. Ik zou graag m'n mannetje kunnen staan.
Als man moet je je vrouw kunnen beschermen als het erop aan komt.
Maar ik denk niet dat ik dat kan.
Als mijn vrouw en ik rondlopen,
en een gast zegt, 'Je vrouw is een hoer,'
dan zeg ik, 'Vervelend dat u dat vindt.
Iedereen heeft een verleden!
Opsplitsen zodat hij ons niet allebei kan pakken!'
Ik duw haar weg. Oef... Oeps.
Ik probeer meer te ontspannen. Ik drink thee.
Ik laat mijn gedachten geen thee drinken.
Het zou een ontspannend drankje moeten zijn.
Hier in Amerika drinken mensen niet vaak thee.
Ik was laatst bij Starbucks. Die verkopen thee. Ik vroeg, 'Mag ik een grote thee?'
Die man vroeg, 'Wilt u water in uw thee?'
Ik weet niet of je bekend bent met thee,
maar dat is water.
Dat is het enige ingrediënt.
Ik vroeg, 'Is de Pepsi op?
Thuis maak ik het meestal met Pepsi.
Geef me het zakje en het kopje maar.
Ik kauw wel op het zakje en spuug het in het kopje, cowboy stijl.
Ik ben niet zo'n watje die zijn thee met water drinkt!'
Een andere Starbucks, vrouwelijke barista. Ik zag dat ze wist wat ze deed.
Ik dacht: dit zal beter zijn.
Ik zei, 'Ik wil een Venti thee.'
Zij zei, 'Komt eraan,' en kwam in actie.
Ze ging naar de theezak-afdeling, wat seksueler klinkt dan het is...
Om de een of andere reden pakte deze vrouw een paar metalen tangen.
Alsof je een steak bakt. Tangen.
Ik weet niet of dat het beleid is, maar bij thee komen geen tangen kijken.
Ze probeerde het theezakje te openen.
Ze zei, 'Ik heb hem gescheurd.'
Dus ik zei, 'Dat zal wel ja.
Dat komt omdat je metalen gereedschap gebruikt...
...om hem te openen,
dat is niet gebruikelijk.'
Toen scheurde ze nog een theezakje.
Ik zei, 'We zitten hier nog wel even...
...als je je vingers niet gaat gebruiken in het proces van thee maken.'
Gelukkig liep er een manager langs.
'Meneer, Edward Scissorhands wil mijn thee maken, kunt u helpen?'
Hij gebruikte zijn vingers, geen probleem.
Toen vroeg hij me of ik zo'n kartonnen houder wilde.
Die je om een koffiekop heen doet.
Maar hij was het woord 'houder' kwijt. Hij zei, 'Wilt u een...'
'Wow, ik wist niet dat dat op de kaart stond!
Dat klinkt meer ontspannen dan een kop thee!
Doe maar een venti, als het even kan.
Ik wil een lekkere, ouderwetse rukbeurt.
Zolang die tangen-meid niet meedoet! Ik wil niet gecastreerd worden!'
Ik hou van Starbucks. Ik ga er vaak heen.
Het is erg zakelijk, maar ik hou ervan.
Ze hebben geweldige chocolate chip koekjes.
Dank u, meneer. Uh...
Ik eet er elke dag een, maar ik voel me net een kind. Het voelt vreemd.
Ik zeg altijd dat het voor mijn zoon is.
Dan vergeet ik dat ik dat zei, en eet ik hem voor hun neus op.
Dan moet ik zeggen, 'Hij zit in de auto. Hij is vervelend.
Ik leer die klootzak een lesje.'
Laatst waren ze mijn koekje vergeten, dus ik stond te wachten.
De vrouw die mijn bestelling opnam herkende me,
dus ze schreeuwde, 'Heeft Joe zijn koekje al gekregen?'
Dan voel je je kinderachtig, want ik moest antwoorden met:
'Nee, ik heb mijn koekje niet gekregen!
En mijn veter is los geraakt tijdens het wachten.'
Ik weet niet of dit het beleid is, maar ik bestelde een koekje,
en die gast bracht me twee koekjes.
Hij zei, 'Ik heb er een extra ingedaan, want de eerste is gebroken.'
Ik wilde hem pijpen! Dat had ik nooit eerder gehoord! Ongelofelijk.
Een gratis koekje!
De eerste was gebroken. Dat vind ik geen probleem.
Geen idee hoe het bij jullie is,
maar voordat ik een koekje doorslik,
breek ik hem in kleine stukjes met mijn tanden.
Gebroken koekje, maar ik kreeg er één gratis.
Nu zeg ik, 'Mag ik een chocolate chip koekje,
en doe er maar wild mee als je wilt.'
Alles is goed bij Starbucks. Ik was bij Bloomingdale's.
Van de Starbucks door naar Bloomingdale's.
Ik shop niet bij Bloomingdale's. Ik moest poepen.
Ik wil geen verkeerd beeld van mezelf geven, mensen.
Ik weet niet of je het kent. Vast wel. Dit is L.A. Je bent er vast geweest.
Ze hebben hele sexy verkopers,
die je je lelijk laten voelen, zodat je hun spullen koopt.
Dus ik probeer de verkopers te vermijden.
Maar deze gast sprong tevoorschijn van achter een rek. Ik zag hem niet.
Hij had zich verstopt. Het was erg dramatisch.
Hij zei, 'Stop!
Wat voor moisturizer gebruik je?'
Ik zei, 'Geen idee.
Hotel... moisturizer?
Wat zij gebruiken. Ik heb geen eigen merk.'
Hij zei, 'Dat is heel slecht voor je gezicht.'
Ik zei, 'Ik gebruikt het alleen om te masturberen, dus...'
Mijn gezicht is droog, maar mijn geslachtsdeel...
Ongelofelijk vochtig, mensen...
Glinsterend als een versgebakken brownie.
Ging dat te ver? Jullie reageren niet echt op mijn intieme beschrijving. Sorry.
Ik dacht dat ik klaar was, maar hij pakte een spiegel...
Hij had de spiegel niet in zijn zak...
Hij had een holster, net als een pistool.
Hij zei, 'Kijk naar je gezicht. Kijk ernaar!'
Ooit gehad dat een vreemde je een spiegel liet zien,
en eiste dat je bevestigt hoe slecht je eruit ziet?
Het is een onprettig gevoel. Ik zei, 'Hij is een beetje droog.'
'Het is vreselijk!' Hij noemde mijn gezicht vreselijk.
Ik zei, 'Mij is verteld dat het punctueel is, wat dacht je daarvan.'
Hij deed hem terug in zijn holster.
Hij liep naar de moisturizer. Hij had een tube. Hij deed wat op zijn handen.
Ik dacht dat hij zijn gezicht zou insmeren om te laten zien hoe het werkt.
Maar hij begon het op mijn gezicht te smeren.
Weten jullie wat ik deed?
Helemaal niets. Dat deed ik.
Dat is hoe erg ik confrontatie haat.
30 Seconden nadat je me hebt ontmoet, kun je mijn gezicht insmeren...
...en dan zeg ik, 'Oké, dus dit gebeurt...'
Misschien werkte hij daar niet eens! Hij had geen naambordje.
Gewoon een vreemde die een onbekende crème in mijn ogen smeert.
Ik zei, 'Laat het maar weten als je klaar bent.'
Het brandde ook. Het deed pijn.
Mijn ogen werden waterig.
Ik dacht: misschien wordt ik emotioneel?
Niemand heeft mijn gezicht ooit zo zacht aangeraakt.'
Geen man heeft mijn gezicht ooit aangeraakt.
Behalve mijn vader. Hij raakte mijn gezicht aan.
Maar dat was een snelle, doorgaande beweging...
Ik heb moeite met verkopers, omdat ik niet weet wat ik moet doen.
Ik word nerveus als mensen me iets willen verkopen.
Laatst sprak ik met een telefoonverkoper.
Ik mocht hem. Hij leek zichzelf te haten. Dat is mijn favoriete karaktereigenschap.
Ik kocht een telefoon, en hij zei, 'Je moet dit hoesje kopen.'
Ik zei, 'Ik denk niet dat ik hem nodig heb.'
Hij zei, 'Het is een gevoelige telefoon. Ik heb hem om mijn telefoon. Kijk.'
En hij hield zijn telefoon zo omhoog,
liet hem vallen, en pakte hem weer op.
Het scherm was helemaal versplinterd.
Het grappigste wat ik ooit gezien heb.
Hebben jullie ooit direct in iemands gezicht gelachen?
Het voelt erg bevrijdend.
Ik spuugde letterlijk op zijn voorhoofd, terwijl ik hem uitlachte.
Toen kocht ik het hoesje! Ik zei, 'Ik neem er twee! Je bent geweldig.
Ik wil niet alleen het hoesje,
ik wil een foto van jouw telefoon als mijn achtergrond, goed?'
Hij wilde zijn verkooppraatje afmaken, met zijn telefoon en vertrouwen gebroken.
Hij zei, 'Ik wilde...'
Ik zei, 'Maak je geen zorgen. Ik help je een nieuwe telefoon te vinden.
Ik heb veel geleerd van jouw tour.
Misschien een klaptelefoon? Je laat hem wel vaak vallen.'
Toen hebben we hard gelachen.
Hij doet zijn best. Dat doen we allemaal.
Ik denk dat we allemaal getraumatiseerd zijn in onze kindertijd.
Ik heb niets verschrikkelijks meegemaakt, maar kleine dingen die je kwellen.
Toen ik zeven jaar was,
werden mijn amandelen geknipt.
Dat klinkt niet erg bijzonder, maar het was best eng.
Toen ik klein was, haalden ze je amandelen er zo uit.
Als je hoestte of kuchte?
Dan zeiden ze, 'Knip zijn amandelen.'
Nu is het: 'We moeten niet iedereens amandelen knippen.
Wat je maar wilt. Het maakt niet uit.'
Die van mij zijn geknipt. Dan ga je onder narcose.
En toen ik na de operatie wakker werd,
miste ik mijn twee voortanden.
Mijn voortanden zijn getrokken. Dat was niet gezegd.
Niemand had het gevraagd. Ik had niets getekend.
Ik had ze ervoor wel, en erna niet.
Ze zeiden, 'Ze zaten los, ze moeten er toch uit, dus we hebben ze getrokken.'
Ik zei, 'Dat beleid heb ik nog nooit gehoord.
Ik weet dat ik pas zeven ben, maar dat heeft niemand verteld.'
Ik geloof het niet. Volgens mij verveelden ze zich.
En zeiden ze, 'Zou het niet grappig zijn als we zijn tanden trokken?
Zou dat geen klassieker zijn?'
De arts zei, 'Dat kan niet! Dit is een amandeloperatie!'
Hij zei, 'Wat maakt het uit? Hij is zeven, het is een rotjoch.
Kijk hoe kort zijn broek is! Laten we zijn tanden trekken.'
Ik zei, 'Ik vertwouwde jullie!' Ik spuugde en huilde.
Mijn moeder zei, 'Je krijgt bezoek van de tandenfee!'
Ik zei, 'Wat dacht je van bezoek van een advocaat?
Ik wil dit ziekenhuis pakken! Je kunt geen kindertanden stelen!'
Ik was jarenlang getraumatiseerd.
Jaren later had ik blindedarmontsteking. Dat is erg naar.
Als je het niet kent, er is een manier om te checken of je het hebt.
Allereerst doet het pijn...
...in je bovenste... vaginagebied.
Dat kan van alles zijn. Geen zorgen.
Dit is de test. Je duwt erop,
dat doet pijn, maar als je loslaat doet het twee keer zoveel pijn.
Je kunt het Googelen. Het heet rebound tederheid.
Gedaan, het deed pijn. Dus ik naar het ziekenhuis.
Ik praatte met de verpleger.
Ik zei, 'Ik heb blindedarmontsteking. Ik heb de druktest gedaan.'
Toen drukte hij op mijn blindedarm.
Ik zei, 'Wow, wat doe je?'
Hij zei, 'Ik test je.'
Dus ik zei, 'Je moet je gehoor testen.
Ik vertelde je net dat ik deze test al heb gedaan.
Daar heb je geen speciale verplegersvingers voor nodig.
Ik heb het.'
Hij liet los, en ik zei, 'Auw!'
Hij zei, 'Dat is blindedarmontsteking.'
Ik zei, 'Zoals je je kunt herinneren vertelde ik je dat net ook.'
Hij zei, 'Je hebt een operatie nodig.' Ik zei, 'Daar ben ik hier voor,
in de operatiewinkel.
Daarom ben ik naar de operatievestiging gestrompeld.'
Toen heb ik een paar uur op de chirurg gewacht.
Uiteindelijk kwam ze. Ze was heel aardig.
Ze vroeg, 'Heb je vragen?'
Ik zei, 'Ja, ik heb een vraag.
Ga je mijn tanden trekken...
...tijdens de operatie?'
Zij zei, 'Waarom zouden we?'
Ik zei, 'Ja, waarom zouden jullie?
Dat vraag ik u, mevrouw.'
Ze zei, 'Nee, we gaan je tanden niet trekken.'
En toen...
...duwde die trut...
...op mijn blindedarm!
Ik vroeg, 'Blijf je daar zo drukken?'
Ze zei, 'Nee.' Ze liet los.
Ik zei, 'Auw!'
Zij zei, 'Dat is blindedarmontsteking.' Dus ik zei,
'Ik lig op de operatietafel. Ik weet niet waarom we nog testen.'
Toen werd ik wakker.
Natuurlijk controleerde ik mijn tanden. Ik had ze nog.
Ze hadden niets getrokken.
Maar toen... Ik ging naar het toilet...
...om te plassen,
en kwam er achter...
dat ze... mijn schaamhaar... hadden geschoren!
Ze pakken altijd iets extra!
Is dit een ziekenhuis of een studentenhuis?
Ik keek of ze geen piemels op mijn gezicht hadden getekend.
Daarom hadden ze mijn tanden getrokken. Toen had ik nog geen schaamhaar.
'Die jongen is helemaal gladgeschoren. Trek zijn tanden als straf.'
Met tanden krijg je er tenminste nog geld voor.
Er is geen schaamhaarfee.
Misschien op Craigslist, maar niet bij mij thuis.
Jullie waren geweldig. Hartelijk bedankt. Mijn naam is Joe List. Bedankt!
Bedankt dat ik mocht komen. Ik waardeer het.