Stój przy mnie, Panie, gdy będę w potrzebie.
Ani zarazy, co idzie w mroku.
Ni moru, co niszczy w południe.
Stój przy mnie, Panie, gdy będę w potrzebie.
Albowiem Pan jest twoją ucieczką,
jako obrońcę wziąłeś sobie Najwyższego.
Stój przy mnie, Panie, gdy będę w potrzebie.
18 LIPCA 1981 ROKU
WARRENOWIE DOKUMENTOWALI EGZORCYZMY DAVIDA GLATZELA.
MIAŁ OSIEM LAT.
Stój przy mnie, Panie, gdy będę w potrzebie.
Zróbmy przerwę, dobrze?
Kochanie... w porządku?
Tak, nic mi nie jest.
Po prostu nie pamiętam takiego przypadku.
- Prześpijcie się. - Słusznie. Chodź.
Ja go wezmę, proszę pana.
Zaniosę.
Dziękuję.
- Dzięki, Arne. - Drobiazg. Chodź.
- Więcej nie wytrzyma. - Nie będzie musiał.
Zatwierdzono egzorcyzm, to już ostatnia prosta.
Ojciec Gordon jedzie.
POKÓJ DAVIDA
Odważny z ciebie dzieciak.
W dzieciństwie byłem chuchrem,
wiem, jak to jest, kiedy gnębią.
Ale...
Ale to nic przy tym, przez co przechodzisz.
Nie czuję w sobie odwagi.
Odważni ludzie też się boją.
Czujesz strach, ale się nie poddawaj.
Będzie dobrze.
Nie pozwolę cię skrzywdzić.
Obiecuję.
Arne. Kiedy oświadczysz się mojej siostrze?
Nie wiem, o co ci chodzi.
- Przestań. - Naprawdę.
Nie. Pomocy!
Nie, nie!
- David! - Gdzie on jest?
David!
Co się dzieje? Coś ci jest?
Co się dzieje?
David.
Nie!
Ojcze, odprawiamy!
Zanieśmy go do auta, jedziemy do kościoła.
Nie, ojcze. Tu i teraz.
Nie!
Złapcie za ręce i nie puszczajcie.
Boże, zbaw sługę Twego, który ufa Tobie.
Bądź dla niego, Panie,
wieżą warowną przeciwko wrogowi.
Oblecz pełną zbroję Bożą,
aby się ostać wobec zakusów diabła.
Wobec świata tych ciemności.
Wobec niegodziwości.
Lorraine, co ci jest?
Nic.
Lorraine.
Panie! Ześlij mu pomoc ze świątyni
i wspieraj go z Syjonu.
Wysłuchaj mnie, Panie.
Panie!
Nie. Ojcze!
Ojcze!
- Gdzie macie apteczkę? - W kuchni.
Przyniosę.
Ed, pośpiesz się.
Szybciej!
Ed. Pośpiesz się!
Ergo, draco maledicte et omnis legio diabolica,
adjuramus te per deum, vivum per deum.
Omnis satanica potestas.
To na nic!
Vivum per deum, ego te, immunde spiritus.
Co? David, czekaj!
Przestań! Co z nim?!
David! Pomóżcie mi, proszę!
Co ty wyprawiasz?
Pomóżcie mu, proszę!
David, przestań!
- Zostaw go! - Nie mów do niego.
Zostaw go, mówię. To dziecko, tchórzu!
Nie rozmawiaj z nim!
Zatrzymam twoje serce, starcze.
Ed!
Posłuchaj. Spójrz na mnie.
Patrz na mnie. Wiem, że tam jesteś, David.
Daj mu spokój.
Zostaw go i weź mnie.
Weź mnie. Weź mnie.
David!
Zostaw go w spokoju, weź mnie.
Nie.
David.
Cały jesteś?
David, idź z mamą.
Tak.
Ed? Kochanie!
Co?
Wezwijcie pogotowie!
Boże.
EGZORCYZM DAVIDA MIAŁ ZAKOŃCZYĆ MIESIĄCE MĘKI.
DLA ARNEGO BYŁ TO JEJ POCZĄTEK.
JEGO TRAGICZNA HISTORIA, OPISYWANA W PRASIE,
DOPROWADZIŁA WARRENÓW
DO NAJBARDZIEJ ZŁOWIESZCZEGO ODKRYCIA W KARIERZE.
HISTORIA OPARTA NA FAKTACH.
OBECNOŚĆ 3: NA ROZKAZ DIABŁA
Proszę pani.
Stan jest stabilny.
Trafi na kardiologię.
- Czyli przeszedł zawał? - Tak.
I to ostry, niestety.
- Możemy do niego zajrzeć? - Jeszcze nie.
Wszczepimy stent do tętnicy,
żeby poprawić przepływ krwi do serca.
Nic mu nie będzie?
Zanim odpowiem, wolałbym zrobić dodatkowe badania.
Przykro mi.
Zostaw go!
Nie mów do tego!
Zostaw go w spokoju, weź mnie.
Zostaw go!
Mumia ożyła.
- Dałaś mi tyle spać? - Nie mogłam cię dobudzić.
- Nie mogłaś? - Nie dało rady.
Dziwne. Nie za bardzo się starałaś.
Nie.
- Mały! Spokój! - Bruno jest przed domem.
To życiowy facet. Nie przejmie się.
Nie.
Czekaj. Mam pytanie.
Dobrze. O co chcesz spytać?
O nic ważnego.
Tak sobie myślę...
Skoro David ma się dobrze, może...
by tak zamknąć rozdział i się wyprowadzić?
- Rozumiesz? - Wyjechać z Brookfield?
Dlaczego nie? Nic nas tu nie trzyma.
Nic poza moją rodziną i forsą, której nie mamy.
Forsą się nie przejmuj.
Pracujemy. A tu mieszkamy za darmo.
Dopiero co zaczęłam. Nie mogę od razu odejść.
- Chryste. - A tak poza tym
Bruno nie radzi sobie z psami.
Zastanowię się. W porządku?
- Zastanowisz się? - Tak.
Dobra. Niech będzie.
Weź się ubierz. Kocham cię.
Davidowi się spodoba.
- Dzwoniłeś do mamy? - Tak.
- Wie, że się spóźnimy. - Dzięki.
Nie. Przestań jeść. Proszę cię.
Miło panią widzieć. Dzięki za wizytę.
Wychodzimy.
Tu masz listę bieżących spraw.
Płacę ci za pilnowanie tych tematów.
Nie w weekendy.
Mieszkacie u mnie za darmo.
Powinnaś pracować w weekendy, może i w święta.
Andy — jedna porcja. Pozostali po dwie.
Magica i Sparky'ego zabierają, więc luzik.
Pozostałych musisz po południu wyprowadzić.
Jeśli Ruby ukąsi pszczoła, dzwoń po weterynarza.
Numer masz na lodówce.
Arne, chcesz szybko zarobić piątaka?
Wieża mi nawala.
Jasne, sprawdzę później. Ale za piętnastaka.
Za dychę.
- ...dziś rano. - Wiem.
- Mamo, ani słowa. - Nic nie powiem. Obiecuję.
Więc...
Spytał, czy moglibyśmy się wyprowadzić.
- Wiesz, co to znaczy? - Nie.
- Oświadczył się? - Niezupełnie.
- Zgodziłaś się? - Niezupełnie.
Arne! Przyniesiesz tackę z mięsem?
Tak, umieram z głodu. Ty też?
Pewnie.
Dobra, skoczę po mięso.
Doktor Merrick, sala operacyjna nr 6.
Miło było zobaczyć Judy.
Na długo przyjechała?
Nie wiem, to zależy.
Pielęgniarka mówi, że sypiasz w tym fotelu.
Ed nie będzie miał ci za złe, że spędziłaś chwilę w domu.
Opowiadał ojcu, jak się poznaliśmy?
Nie przypominam sobie.
Wiem, że byliście młodzi. Czasy licealne?
Tak, mieliśmy po 17 lat.
Wyszłam na miasto z przyjaciółkami,
był bileterem w kinie, do którego poszłyśmy.
Po filmie...
poszliśmy na lody.
Zabrał mnie do parku, ale zaczęło padać.
Staliśmy w altanie, dopóki nie przestało.
To było 30 lat temu.
Mogłabym wrócić do domu, ojcze,
ale mój dom jest przy nim.
Chryste! Co z tobą?
Błagam, możemy je jakoś uciszyć?
Ja przez te psy zwariuję!
Pewnie wyczuły królika.
- Ty nie w pracy? - Kiepsko się czuję.
Arne! W samą porę.
Właź, strzelimy po piwku.
Naprawisz wieżę, wywieszę tabliczkę, że zamknięte.
- Nie dzisiaj, Bruno. - No co ty.
- Odstawiłeś procenty? - Nie o to chodzi.
Zróbmy tak, odstawimy w przyszłą sobotę.
Co ty na to?
Lorraine.
- Lorraine. - Tato!
Ed, dzięki Bogu.
Lorraine.
- Dzwoń do Glatzelów. - Dzwonili.
Trzeba ich ostrzec. Opętał chłopaka.
Już po wszystkim. Demon opuścił ciało Davida.
Arnego. Ma Arnego.
Pięknie gra. Fachowa robota.
Dawaj, nie chcę pić sam.
Przypną mi łatę chlora.
A ty wiesz...
że byłem na ich koncercie w Sydney?
Prawie zerwało dach Teatru Jej Królewskiej Mości.
Bruno! Mógłbyś ściszyć?
Sprawdzam, czy dobrze naprawił!
Co ci? Dobrze się czujesz? Bruno.
- Tańczymy. - Przestań.
Bruno. Boże drogi...
Wystarczy. Idź się zdrzemnij.
- Nie! Tańczymy. - Nie tańczymy.
- Raz. - Nie chcę tańczyć. Bruno!
Dobra, jeden taniec.
- Thomas. - Mówi Lorraine Warren.
Wiem, jak to zabrzmi,
ale w hotelu dla psów dojdzie do tragedii.
Debbie!
- Arne. - Bruno?
Nie, przestań.
Arne!
Przestań!
Arne, pomóż.
Czekaj. Co się dzieje?
Co ty wyprawiasz?
Proszę cię, przestań.
Skarbie?
Co ty?
Nie, przestań!
Nic ci nie jest?
Wszystko gra?
Stój tam, dobra? Nie ruszaj się.
Chyba kogoś skrzywdziłem.
Tu sierżant Thomas.
Ofiara, liczne rany kłute.
Mieszkańców Brookfield zmroziło
na wieść o morderstwie Brunona Saulsa.
Sauls, kierownik hotelu dla psów,
został dźgnięty 22 razy.
To pierwsze morderstwo w 193-letniej historii miasteczka.
Kto wstąpi na górę Pana?
Kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek o rękach nieskalanych i o czystym sercu,
który nie skłonił swej duszy ku marnościom
i nie przysięgał fałszywie.
Taki otrzyma błogosławieństwo od Pana
i zapłatę od Boga, Zbawiciela swego.
Dobrze. Wystarczy.
Dziękuję.
I co?
Dewocjonalia z powodzeniem
sprowokowałyby demoniczny byt,
gdyby takowy tu był.
To znaczy, że nie jest opętany?
Czytał Biblię, to twardy dowód.
I co to oznacza?
Że zwariowałem?
Cóż... nie jesteś opętany.
Co nie znaczy, że nie byłeś.
Zaprosiłem tego demona,
dlatego Bruno nie żyje.
Nieważne, co ze mną będzie, zasłużyłem sobie.
Nieprawda.
Słuchaj...
Byłam tam.
Nie wiem, co się dzieje...
Ani co się tego dnia właściwie stało...
ale to nie wina Arnego.
Dołożymy wszelkich starań, aby ci pomóc.
Demona nie ma, co możecie zrobić?
Kto cię broni?
Na jego ciele była krew ofiary.
Narzędzie zbrodni jest jego i są na nim odciski palców.
Nie kwestionujemy tego. Arne wie, że trafi za kratki.
Uważamy jedynie, że są okoliczności łagodzące.
Łagodzące?
Też nie skazywałabym go na karę śmierci.
Ale nie powiem ławie przysięgłych,
że opętały go demony.
Nikt tak nie broni.
Bronili. Dwukrotnie w Anglii.
Sprawa Taylora sprzed kilku lat.
Ujmę to inaczej. Ta linia obrony nie pozwoliła wygrać.
Proszę nam pozwolić pomóc.
Setki razy udowodniliśmy, że demony istnieją.
Kościołowi. A tu mowa o sądzie.
Inaczej ocenia się dowody.
Sąd uznaje istnienie Boga,
zawsze gdy świadek przysięga mówić prawdę.
Najwyższy czas, by uznał, że istnieje też diabeł.
Jak chce pan przekonać ławę, jeśli nie przekonuje pan mnie?
Mam propozycję. Proszę do nas przyjść na kolację.
Pokażemy pani dowody zebrane na przestrzeni lat.
Zapoznamy z Annabelle.
Jeśli to nie wystarczy, damy spokój.
Stoi?
Dobrze. Proszę mnie przekonać.
SĄD NAJWYŻSZY 19 WRZEŚNIA, 1981
Pan Johnson, akt oskarżenia S-A-J
1-2-1-6,
morderstwo pierwszego stopnia,
ciężkie przestępstwo.
Pańskie stanowisko?
Wysoki sądzie, klient nie przyznaje się do winy.
Uzasadnia to opętaniem przez demona.
Kpina jakaś. Dałbym radę zejść.
Cicho. Powinieneś leżeć w łóżku.
Lorraine.
Rozmawiałam z kolegą z prokuratury.
Będą się domagać kary śmierci.
Poprowadzę sprawę, ale los tego chłopaka
zależy od tego, co znajdziecie.
Nie zawiedziemy go.
Mam nadzieję.
Informujcie mnie.
Co teraz?
Dotąd nie kazano nam dowodzić opętania po fakcie.
Demony nie znikają ot tak.
Jest drugie dno,
którego nie zauważyliśmy.
Od czego zaczynamy?
Od początku.
18 lipca, 1981 roku.
Mówi Ed Warren, jest ze mną Lorraine,
a także Judy Glatzel, Deborah Glatzel, David Glatzel i Arne Johnson.
Dobrze, zacznijmy.
Kto z was był obecny, gdy David miał pierwszy epizod?
Wszyscy. Tamtego dnia się tu wprowadziliśmy.
Trzymaj. Baw się dobrze.
PIĘĆ MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
- Zjemy pizzę? - Już zamawiam.
Odstaw na chwilę pudło.
- Po co? - Bo...
Co robisz?
- Spójrz. - Na co? Arne!
Wiesz, że tak się robi po ślubie?
Dobra, może powtórzymy.
ZABAWKI
Nie!
Mamo!
Nie wiedziałem, co się stało.
Czułem się jak we śnie.
Opowiadałem, ale nikt mi nie wierzył.
Wtedy zobaczyłem to pierwszy raz.
Nie rozumiem.
Zaprosił demona? Był w domu od kilku minut.
Niczego tu nie było.
Gdzie stało łóżko wodne?
Tu, gdzie leży dywan.
Woda z materaca zniszczyła parkiet.
- Mogę spojrzeć? - Proszę.
To nie od zalania.
Skarbie, zostaw to mnie.
Zniszczysz tam sobie spódnicę.
Pokój gościnny jest po prawej, ze 4,5 metra od wejścia.
- Uważaj. - Potrzymaj torebkę.
Lorraine? Wszystko w porządku?
Nic mi nie jest. To tylko szczur.
In manus tuas, Domine commendo spiritum meum.
To artefakt wiedźmy, używany do rytuałów satanistycznych.
Pamiętasz, jak mówiłem, że ducha trzeba zaprosić?
Nie wierzyłaś, że David mógł to zrobić.
Miałaś rację. To nie on.
Ktoś rzucił na niego klątwę.
A w dniu odprawiania egzorcyzmu
klątwa przeszła z Davida na Arnego.
Klątwa?
Sugerujecie, że ktoś nam to zrobił... celowo?
Słyszeliśmy o takich rytuałach. Przyzywa się demona,
opętana osoba zabija i demon odchodzi.
Dlatego po wszystkim Arne mógł czytać Biblię.
Tak. Ktokolwiek rzucił klątwę na Davida, przyciągnął tym demona.
Mamy prośbę, roześlijcie je
do wszystkich komisariatów.
Najpierw do miejscowych.
Dowiedzcie się, czy mieli z czymś takim styczność.
Chyba wiem, kogo jeszcze można o to spytać.
Pamiętacie księdza,
który pomógł zdemaskować Uczniów Barana?
Dziesięć czy dwanaście lat temu.
- Ojciec Kästner? - Tak, to ten.
Już nie jest księdzem. Przeszedł na emeryturę.
Próbował pomóc tym ludziom.
Zrozumieć, co nimi kierowało.
Jeśli ktoś wie coś o tym przedmiocie, to właśnie on.
Ojcze Kästnerze.
Nie słyszałem silnika.
Skuszą się państwo na omlety?
Zjedliśmy śniadanie przed wyjazdem.
Ed Warren, to moja żona, Lorraine.
Ręce mam całe w kurzym gównie.
Dziękuję.
Proszę o tym zapomnieć.
Widział ojciec tę rzecz?
Nie. Ale widziałem podobne.
Ta jest bardziej wyszukana. Niezwykle szkodliwa.
Nie rozumiem... dlaczego?
David, ten opętany chłopiec, niczym nie zawinił.
Dlaczego wybrano tę rodzinę?
Dlaczego? To bez znaczenia.
Powód stoi w sprzeczności ze wszystkim, co ważne dla satanisty.
Celem satanisty jest chaos.
Jego nektarem jest rozpacz.
Ktoś tę rzecz ukrył pod domem tych ludzi.
Co to ojcu mówi o wytwórcy?
Proszę ze mną.
Nie chcę tam schodzić.
Co tam ojciec ma?
Powód państwa wizyty.
Zebrałem je, badając sektę Uczniów Barana.
- Radziłabym je spalić. - Myślałem o tym.
Ale uznałem, że bezpieczniej trzymać je pod kluczem.
Usuwam broń z ulic.
Nie ustawiał ojciec tych książek,
stosując Klasyfikację Deweya?
Nie. W żadnym razie.
Wskazówki, których państwo szukają, mogą być wszędzie.
Albo w ogóle ich tu nie ma.
Ed, zostaw.
Badałem tych ludzi dziewięć lat.
Czcili szatana i jego demony, składając ofiary krwi.
Bezcześcili świętą ziemię nieprzyzwoitymi rytuałami,
dopuszczali się czynów bluźnierczych, które pominę milczeniem.
Lecz czyny te dawały im siłę.
Proces Uczniów
prowadził pewien prokurator, jego żona była w ciąży.
Kilka dni po wydaniu wyroku skazującego
urodziła wcześniaka, którego serce było poza ciałem.
Trzy miesiące później zabiła się,
kładąc głowę na torach kolejowych.
Doświadczony satanista to przeciwnik, którego się nie lekceważy.
Wiemy, czym to grozi. Lepiej, niż się ojcu zdaje.
Co do chłopaka, którego chcą skazać na śmierć...
Warto dla niego poświęcić wszystko?
Bo możliwe, że taka będzie cena.
Posprzątasz to teraz?
Przepraszam.
Co jest?
Pokoloruj mnie, kochanie
Tak cię dobrze znam
Pokaż swą paletę barw
Wiem, czym kierowałeś się
Tak cię dobrze znam
Był tutaj! Przysięgam na Boga.
Patrz, co przyszło od Perronów.
Miło z ich strony.
- Odbiorę. - Zostaw.
Dam radę.
- Halo? - Ed?
Mamy coś.
Rozmawiałem ze śledczym z Danvers.
Chce z wami pogadać. Mówi, że to widział.
ZAGINĘŁA
Katie Lincoln i Jessica Strong zaginęły cztery miesiące temu.
Przyjaciółki z ogólniaka.
Zwłoki Katie znaleziono nieopodal, dźgnięto ją 22 razy.
Jessiki szukamy do dziś.
Ale przetrząsając jej dom w maju,
znaleźliśmy to.
To wy jesteście ekspertami.
Co mi o tym powiecie?
Szczerze mówiąc, niewiele.
Jeśli artefakt działa jak ten z Brookfield,
możliwe, że zaginiona była opętana.
Słuchajcie, czytałem waszą teorię na temat zabójstwa w Brookfield.
Ale interesują mnie tropy oparte na rzeczywistości.
Dobrze. Nas też.
Liczyliśmy na to, że zebrane materiały
potwierdzą teorię Arnego.
Nie. To wy macie pomóc mnie,
nie na odwrót.
Próbujemy znaleźć powiązania
z satanistami, odkąd to znaleźliśmy.
Ale ci wyznawcy diabła to zwykli ludzie.
Szaleni, nikczemni, ale ludzie.
Pomóżmy sobie nawzajem.
My chcemy przejrzeć akta,
pan chce odnaleźć zaginioną.
Proszę dać nam szansę.
- Na co? - Na odnalezienie Jessiki.
Przeczesujemy te lasy od trzech miesięcy.
Widzę więcej niż pańscy ludzie.
Jednym z tych noży zabito Katie Lincoln.
Pozostałe wyciągnąłem z szafki z dowodami.
I co? Ma wskazać narzędzie zbrodni?
Pojedziemy, ale chcę zobaczyć, co potrafi.
Wykluczone! Dar mojej żony to nie cyrkowa atrakcja.
Jeśli go ma, wskaże nóż bez problemu.
Zgadza się?
- Nie ma mowy. Za nic. - To ten.
Były tylko trzy noże.
Utwór w sam raz do sytuacji.
- Spotkałam kiedyś Elvisa. - Tak?
- Przed śmiercią czy po? - Przed...
i po.
Przegapił pan skręt.
Do miejsca, w którym były zwłoki, jedzie się tamtędy.
Są w Danvers. Jeśli znajdą związek
między tamtą sprawą i twoją...
będziemy mieli schemat.
Może nawet znajdą sprawcę.
Dobra. To świetnie, nie?
- Świetnie. - Skarbie...
Co się dzieje?
Nic.
Nic się nie dzieje. Jestem zmęczony.
Przestań.
Coś przede mną ukrywasz.
Myślisz, że nie widzę?
Nic mi nie jest. Zupełnie.
Zimno tutaj.
Trochę, nie?
Jakby chcieli nas przemrozić.
Pamiętam, jak to jest.
Ciągle ci zimno. Nigdy nie jesteś sam.
Co ty wygadujesz?
Dlatego nie możesz spać. W głowie bez przerwy hałas.
Czasem o czymś myślisz,
a potem nie wiesz, czy to byłeś ty.
A teraz jeszcze to widzisz.
Jest z tobą. Każe ci robić różne rzeczy.
Co takiego ci każe?
Wolno panu chodzić po lesie?
Nic mi nie będzie.
To czym się pan martwi? Że żonie się nie uda?
Nie.
Że się uda.
Ed, stało się tu coś strasznego.
Katie, czekaj.
Mam coś dla ciebie.
Sprzedawali je na święcie wiosny.
Starsi każą ci tam chodzić?
Co roku, od szóstych urodzin.
Święto jest głupie, ale bransoletka była spoko.
Skojarzyła mi się z naszymi szkolnymi.
Pomożesz zawiązać?
Jasne.
Dobra, wystarczy.
Kochanie, dość. Wystarczy. Przestań.
Katie? Boże. Co ja zrobiłam?
Skarbie, nie!
Lorraine!
Lorraine.
Ed.
Nie!
Już dobrze. Trzymam cię.
Jest na dole. Ed, jest w wodzie.
Ciśnienie podwyższone.
Dam panu wazodylatator.
W tabletce. Proszę włożyć pod język.
Rozszerzy naczynia.
Wiem, mam takie.
Zostawiłem w domu.
Na pana miejscu bym się pilnowała.
Da nam pani chwilę?
Nurkowie znaleźli zwłoki.
- To ona? - Nie wiemy.
Wiem, jak to wygląda.
Ale nie chcę plotek, dopóki koroner
nie zidentyfikuje zwłok.
Przeszukaliśmy ten zbiornik. Dwa razy.
Trzecie pozwolenie wybłagałem.
Sami nic byśmy nie ustalili.
Cieszę się, że pomogliśmy.
Poproszę adres motelu.
Rano podeślę państwu akta.
Słucham?
Cały dzień zostawiam wiadomości.
- Co się dzieje? - To poszło za Arnem.
Niby po wszystkim,
a on siedzi uwięziony z czymś, co każe mu
- się zabić! - Debbie.
Uspokój się i posłuchaj. Zadzwoń do kapelana więziennego...
- Ojca Newmana. - Do Newmana. Powiedz,
że Arne musi trafić na całodobową obserwację.
Co? Halo?
Co to za cholerstwo?
Arne.
Bóg daje wszystkim prawo się bronić.
Ten demon...
Nie przybył tu z własnej woli. Przywołano go.
Jakoś mi nie ulżyło.
Wiemy, że rzucono klątwę,
a klątwy da się zdjąć.
Dobrze. Jak to zrobimy?
W domu Glatzelów
dotknęłam dłoni Davida i coś zobaczyłam.
Wtedy nie wiedziałam, co to było.
Ale sądzę, że nawiązałam kontakt z osobą, która za tym stoi.
Ed, te znalezione zwłoki...
Jeśli należą do Jessiki, jeśli to ona,
może jeszcze raz uda się skontaktować z tą osobą.
Na pewno jest inne wyjście.
Spoko... spoko.
Dobrze.
Pan jest moim pasterzem,
nie brak mi niczego.
Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach...
DOM POGRZEBOWY
Nikogo nie ma.
Zostawimy kartkę.
Rany.
NAZWISKO NIEZNANE
Proszę cię, uważaj.
Widzisz coś?
Nie. Nic nie ma.
Nic tu nie ma.
Nie wyczuwam tego.
- Lorraine, co masz? - Źródło kontaktu.
Jest tutaj.
Widzisz coś?
Tak.
Tak, widzę... schody.
Słyszałam pociąg.
A teraz...
Widzę ołtarz.
I czarne świece.
Dwanaście. Ustawione w okręgu.
- Ed. - Wystarczy, wracaj.
Nie mogę.
Lorraine.
Jakaś kobieta.
Widzisz ją?
Jestem nią.
Wiesz, gdzie się znajduje?
Nie mam pojęcia.
Znowu to robi.
Kontaktuje się z Arnem.
Próbuje wypełnić klątwę.
Zawładnęła nim. Ma Arnego.
Nie, nie.
Nie. Boże.
Zakończ ten czarny sabat.
Na krew z Golgoty, rozkazuję ci!
Więzień się pociął! C-19!
Wytrzymaj.
Jak to zrobiłaś?
Bóg mi cię ukazał.
Zatem twój Bóg cię potępił.
Ed. Kontakt działa w obu kierunkach.
Lorraine.
Musisz wrócić.
Lorraine.
Lorraine?
Musisz się z tego wyrwać.
Puść jej dłoń.
Lorraine, puść jej dłoń.
Ed...
Ona wie, kim jesteśmy.
Bardzo nam przykro.
Tak strasznie przykro.
Co z Arnem?
Przeżyje. Dostał środki uspokajające.
Mamy akta.
Musi w nich być coś, co łączy obie sprawy.
To super.
Też coś dla ciebie mam.
Znalazłem w Stregherii. Wczesny renesans.
Kościół używał tego do walki z uprawiającymi magię.
Wiecie...
Rzadko używam łaciny, ale tutaj chyba
piszą o ofiarach z ludzi.
O morderstwie i o samobójstwie.
Napisali, jak zdjąć klątwę?
Wychodzi na to...
że trzeba zniszczyć ołtarz, z którego ją rzucono.
Ale...
reszta chyba jest po aramejsku.
Dalszego fragmentu nie rozumiem.
Zatrzymaliście tę kobietę. Może odpuści.
Nie może.
Musi doprowadzić klątwę do końca.
Rzuciła na szalę duszę.
Znajdziemy inne wyjście.
Czy coś z twojej wizji może pomóc odnaleźć ołtarz?
Było tam zimno.
Z sufitu kapała woda.
Słyszałam pociąg.
Ale dźwięk był dziwny. Jakby...
Nie wiem, stłumiony?
Może byłaś pod ziemią?
Możliwe. Ale nie wiem gdzie.
Wybrała Davida i Jessicę. Może coś ich łączy.
Przejrzę...
akta.
Lorraine?
Lorraine!
Gdzie ona jest?
Zgromadzili państwo imponującą kolekcję.
Jeśli ją skrzywdzisz...
Proszę się nie martwić.
Są państwo tak blisko.
Nie chcę, żeby się państwo poddali.
Ten, który wzywa wody morskie!
Pan jest imię Jego!
Wybaw sługę Twego od knowań duchów nieczystych!
Uciekaj w popłochu, duchu nieczysty!
Ed!
Ed.
Przepraszam.
To jej sprawka.
To wszystko ona.
- Cholera, co się dzieje? - Pomóż szukać.
Czego?
Gdzie to jest?
Ed.
Była tutaj. W naszym domu!
Kiedy je dostarczono?
Wczoraj, gdy wracaliście do domu.
Przyjechały świeże.
Musimy znaleźć tę kobietę.
Ustaliliśmy rodzaj klątwy, mamy akta Jessiki.
Musi w nich coś być.
Dam tę książkę do tłumaczenia.
Na pewno jest wskazówka, jak znaleźć ten ołtarz.
A my, co robimy?
Wracaj do Arnego.
Będzie cię dziś bardzo potrzebował.
Poproś Ojca Newmana o pomoc.
Drew, my wgryziemy się w akta.
Poszukamy związku między sprawami.
Moc satanistów najsilniejsza jest nocą.
Oby ta kobieta nie knuła nic za dnia.
Odstawili środek na uspokojenie.
Niedługo się ocknie.
W tych rozmowach nic nie ma.
Po przyjeździe z uczelni nie widywała znajomych.
Nie dziwi cię to? My jesteśmy tutaj,
do Glatzelów mamy 15 minut drogi.
Ale Jessica mieszkała prawie 300 km stąd.
Dlaczego padło na tak odległe miejsce?
Gdzie Jessica znalazła artefakt?
Mignęło mi coś na ten temat.
W rozmowie z rodzicami. Był w pudełku.
"Przywiozła go z uczelni, w pudełku".
Gdzie studiowała?
W Fairfield.
Ta kobieta mieszka w tych stronach.
Spory obszar do sprawdzenia.
Ale nie ma tu wielu torowisk.
Lorraine słyszała w wizji pociąg.
O której to było? Spróbujemy drogą eliminacji.
Około północy.
Więc te dwa odpadają. Osobowe nie jeżdżą tak późno.
Zostaje ten towarowy jeżdżący na drugą stronę rzeki.
Rzeka.
Dobry Boże.
Pani Warren.
Proszę wybaczyć, dzwoniliśmy, ale ojciec nie odbierał.
Pomógłby ojciec przetłumaczyć fragment z tej książki?
Oczywiście. Proszę.
Dziękuję.
Daj kluczyki. Zostań, wezwij policję.
- Co zgłosić? - Cokolwiek, byle ktoś przyjechał.
Klątwa.
Aby się wypełniła, potrzebne są trzy ofiary.
Opisane są jako...
"Dziecko, kochanek, sługa boży".
Uosobienie dzieła bożego.
Czystości, miłości, wiary.
Była trzecia ofiara?
Jest nią Ed. Mój mąż.
Wczoraj znaleźliśmy artefakt w jego gabinecie.
Straszne nieszczęście.
Proszę ze mną.
Muszę pani coś pokazać.
Ojcze?
Mieszkam tu od wielu lat,
odkąd przyjąłem święcenia.
W tym młynie był kościelny magazyn.
Składano tu przedmioty, których księża się bali.
Których nie rozumieli.
ISLA, TRZY MIESIĄCE, 1932
Miał ksiądz dziecko?
Jej matka zmarła w czasie porodu.
Kościół nie mógł się dowiedzieć.
Wychowywałem ją tutaj, w tajemnicy.
Mieliśmy tylko siebie.
Nasze szczęście wypełniało ten dom.
Dalej zgłębiałem temat okultyzmu.
Chciałem ją przed nim chronić.
Zamiast tego ją zafascynowałem.
Należy obserwować...
jak nasze obsesje wpływają na nasze dzieci.
Kto przebywa w pieczy Najwyższego
i w cieniu Wszechmocnego mieszka,
mówi do Pana: "Ucieczko moja i Twierdzo,
mój Boże, któremu ufam".
Coś z instalacją.
To stanowy budynek.
Debbie.
Arne.
O co chodzi?
Ona się zbliża.
Wiedział ojciec?
Przyszliśmy po pomoc, a ojciec od początku wiedział?
To moja córka.
Nie umiałem...
Nie chciałem się z tym pogodzić.
Minęło tyle lat, myślałem, że do mnie wróci.
Teraz znam prawdziwy powód przybycia.
Pod działką biegną tunele.
Odkrywała je jako dziecko.
Pewnie gdzieś tam jest ołtarz.
Tylko tak można znieść jej klątwę.
Musimy go zniszczyć.
Jest tutaj.
Proszę iść.
Zawiodłem jako ksiądz.
Zawiodłem jako ojciec.
Boże, nie pozwól mi zawieść...
Lorraine!
Ed!
Lorraine!
Ed?
Ed!
Lorraine!
Ed!
Spójrz na mnie.
Otwórz oczy.
Patrz na mnie.
Nie!
Spójrz na mnie.
Otwórz oczy i na mnie spójrz.
Otwieraj.
Lorraine!
Ed!
Ed?
- Zaczęło się. - Teraz?
Tak.
Ne memorem esse oportet, Domine, delicta nostra
vel parentum nostrorum
neque nostrorum, vindictam sumas de
Ed, przestań!
Przestań! Błagam cię!
Ed! Przestań!
Arne!
Proszę cię. Już dobrze.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje,
przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja
jako w niebie, tak i na ziemi.
Przestań! Ed, błagam cię!
Błagam, przypomnij mnie sobie.
Przestań.
Ed, przestań!
Proszę cię.
Przypomnij sobie.
Boże! Strażnik!
...i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw od złego.
Bo Twoje jest królestwo
i potęga, i chwała
na wieki, amen!
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje,
przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja
- jako w niebie tak i na ziemi. - Nie!
Arne, co ty wyprawiasz?
Co robisz? Przestań!
Co ty? Niech mu ojciec pomoże!
Proszę... Strażnik!
Proszę. Przestań!
Proszę mu pomóc!
Nie zrobisz tego!
Wiesz, że tak nie można.
Proszę księdza... Nie.
Co się dzieje?
Niech ojciec to zatrzyma!
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje,
przyjdź królestwo Twoje.
Nie! Arne, nie!
Przestań, proszę! Przestań!
Nie rób tego. Kocham cię!
- Nie... - I nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw od złego.
Ed... przypomnij mnie sobie.
Chciała cię nastawić przeciwko mnie.
Myśli, że nasza miłość jest naszą słabością.
Ale tak nie jest.
Nie jest.
Jest naszą siłą.
A teraz otwórz oczy.
Arne, nic ci nie jest?
Boże!
Boże drogi.
Klątwa zdjęta.
Obiecałaś demonowi duszę.
Bez niej nie wróci do piekła.
Boże.
Już dobrze. To koniec.
Powiedz, że to koniec.
Skarbie... znowu...
zapomniałem tabletek.
Arne?
Przepraszam. Arne.
Kocham cię.
Oskarżony, proszę wstać.
24 LISTOPADA 1981 ROKU
ARNEGO SKAZANO ZA NIEUMYŚLNE SPOWODOWANIE ŚMIERCI.
ODSIEDZIAŁ PIĘĆ LAT. W MIĘDZYCZASIE WZIĄŁ ŚLUB Z DEBBIE.
DO DZIŚ SĄ MAŁŻEŃSTWEM.
WARRENOWIE
Słychać to na taśmach,
a także było to widać na miejscu,
że bez przerwy poddawał chłopaka próbom.
Jak to się odbije
na systemie prawnym,
jeśli wystarczy rzec, że działało się na rozkaz diabła?
EGZORCYZMY NAGRANIE ORYGINALNE
- Założę ci to. - W imię Jezusa, przepędzam cię.
Zostaw to dziecko w spokoju.
Jest na twoim czole.
SPRAWA JOHNSONA 16 LUTEGO 1981
Pamiętaj, nie jesteś silny, a słaby.
Jesteś słaby.
Jezus kocha tego chłopca. To Jego dziecko.
Wybudź go. Posadź go. Zróbże coś.
On się teraz nie ruszy.
Powiedział, że nic z tego.
Jak myślicie, co robimy?
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, amen!
SĘDZIA, ŁAWA, OKULTYZM
Macie go trzymać. Kazał mi.
Trzymajcie go na ziemi.
Mamusia jest obok. Ocknij się.
No już, wstawaj. Szybko.
Wynoś się z mojego syna.
Wynoś się. Ale już.
Walcz, synu. Wynocha. Zostaw mojego syna.
No już! Nie!
Jestem twoją matką!
Nie, jesteś...
David. David. Ocknij się!
Zostaw chłopca.
PROCES DIABŁA
Musicie go trzymać.
UNIEWINNIĄ OPĘTANEGO?
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Amen.
Zrób coś. Posadź go.
- Nie da się. - Nie posadzimy go.
To się nie uda.
David! Wstań, proszę!
Boże, wstań!
OBECNOŚĆ 3: NA ROZKAZ DIABŁA
Tłumaczenie — Jakub Kowalczyk