KLINIKA IMIENIA Deana Millera
SALA NUMER 2
Na pewno nic nie da się zrobić?
Dr Shepherd mówi, że nie.
To zbyt niebezpieczne, żebyś wrócił do bycia strażakiem.
Zapytajmy innego lekarza.
Lekarz od ubezpieczyciela też tak sądzi.
Moje wyniki mogą się zmienić. Mogą ulec poprawie.
To przewlekły uraz i dobrze o tym wiesz.
Czyli nie jestem już strażakiem?
Po prostu...
Czyli co teraz?
Dziewiętnastka na ciebie czeka, ale w innej formie.
Przykro mi, Jack.
Nawet nie wiesz, ile stresu przysporzyłem Mirandzie.
Ale za każdym razem, kiedy zmieniałem pracę,
stawałem się szczęśliwszy.
Jeden typ po kontuzji szkoli kadetów. Mówi, że to najlepsze, co mu się trafiło.
Może trzecia opinia? Lekarze twierdzą, że...
Ludzie, spokojnie. Naprawdę wszystko gra.
Gdybyś czegokolwiek potrzebował...
Dziewiętnastka, zbierać się!
JEDNOSTKA 19
Wiem, że jest wam ciężko, ale mamy robotę do wykonania.
Będzie dziś kolacja dla Gibsona.
Hughes i Montgomery są niedostępni, za nich wchodzą Powell, Green i Cutler.
Sullivan, Bishop i doktor DeLuca w klinice.
Warren i Ruiz jako Crisis One.
- Powell, zaopatrzenie kliniki. - Wolałabym iść w teren.
Dzisiaj są szczepienia, więc albo zaopatrzenie, albo biurko.
Zaopatrzenie.
To tyle. Możecie odejść.
Z doświadczenia wiem, że kapitan nie negocjuje.
Nie dajesz ludziom wyboru, tylko przydział.
To podstawa w wojsku.
- Spocznij, żołnierzu. - Pani kapitan.
- Cześć. - Hej.
- Kate. - Tak.
Chciałem się odezwać.
Wiesz, Vic i ja dopiero się rozstaliśmy...
Czyli w końcu możemy być razem.
Wyluzuj, żartowałam tylko.
Ale wciąż jestem otwarta na zabawę.
- Crisis One wzywane na Briarwood Drive. - Czyli ja.
Dzięki, że jesteś.
Mówiłam, że przyjdę.
Nie puszczę cię samego do baru w pierwszy dzień odwyku.
Nie przydadzą ci się.
Na pogrzeb bierze się kwiaty.
Kwiatami się nie nawalisz.
Co to znaczy?
Nie byłaś na irlandzkiej stypie, co?
Nie.
No co?
Szykuj dupę.
Czemu od razu dupę?
To ma być stypa?
Żałoba w formie pijaństwa.
- Wujka nie zabił alkohol? - Zabił.
Hej! Seany, wyglądasz jak gówno.
- Cześć. - Jak się trzymasz?
- Wujku S. - Młody.
No proszę, czy to nowa małżonka?
- Dobra sztuka! - Nie, nie.
Przyjaciółka, Vic. Cześć. Żadna ze mnie żona.
Jesteś dla niego za ładna.
Dobrze wiedzieć.
Żartujemy tylko. Cześć.
- A to co? - Kwiaty dla...
- Kwiatami się nie nawalisz. - Ładna, ale nie za mądra.
Witajcie.
- Wujek Jimbo! - Cześć!
Po nich jesteś taki uroczy?
- Musiałeś przyjść? - Tak, pracuję dla burmistrza.
Muszę trzymać z właściwą częścią policji.
- Szukanie kontaktów na pogrzebie. - Widać, że nie znasz się na polityce.
Cześć.
- Cześć. - To mój...
- Jesteś... - Eli. Jego Eli.
Współczuję ci straty.
Twój ojciec był wielkim człowiekiem.
Naprawdę wielkim.
Wszyscy wiemy, że był gnojkiem.
Już go lubię.
Miło dowiedzieć się jak wyglądasz, Travis mówił o tobie same dobre rzeczy.
O tobie też. Widać, że ma dobry gust.
Wchodźcie, zapraszam.
Słucham?
Jesteśmy ze straży pożarnej.
Wezwano nas tutaj w sprawie zakłócania porządku.
Nikt go nie zakłóca.
Oglądam głośno telewizję.
Widzę, że ma pani dializę.
Jest zaczerwieniona, to może być infekcja.
Mogę spojrzeć, jeśli pani chce. Jestem lekarzem.
Oszczędzi mi to wizyty w klinice.
Właśnie.
Jack sobie poradzi?
- Straż zadba, by stanął na nogi. - Lepiej tak, niż na głowie.
Nikt tu nie ma poczucia humoru.
- Czeka nas ciężki dzień. - Tak.
Widzę, że brakuje bliźniaczki.
Niestety nie ma cię w systemie.
Na ogół robi to moja żona, ale dzisiaj pracuje...
Mogę prosić o adres?
Nie wpisuję się, znają mnie. Zwykle rozmawiam z Jackiem.
- Właśnie. Cześć, Gloria. - Cześć.
- Zajmę się tym. - Jasne.
- Pamiętasz, jaki mam system? - Przepraszam, Peggy...
Są pewne osoby, które... Ta pacjentka
nie wpisuje się jak reszta.
Jej dane są w czarnej teczce pod tamtym pudełkiem.
Wszystko gra?
Tak, pewnie. Nie.
Gloria nie może się wpisać, dobrze?
Uciekła od przemocowca,
nie chce upubliczniać swoich danych.
Nie możesz zmienić naszych...
Spokojnie, twoja wizja nie zniknie.
Dopilnuję tego, dobrze?
Moja niania krwawi! Jest ranna! Szybko!
Twoja niania? Gdzie jest? Zaprowadź mnie.
Dobrze.
- Nie. - Ale mogę...
Poradzę sobie.
- Dobrze. - Tak?
DARMOWE SZCZEPIONKI NA COVID-19
Ściągałam Winstona z drabinek i mnie kopnął.
Przepraszam, dramatyzowali.
Ściągałam go z drabinek i kopnął mnie w twarz.
Widać, że oberwałaś, ale nie ma się czym martwić.
Czujesz zawroty głowy?
Może trochę.
Chyba masz oparzenia słoneczne.
Tak, byłam na wyjeździe i...
- Wybaczcie, są takie głośne. - To dzieci.
Bycie nianią to najlepsze zabezpieczenie. Nie będę mieć dzieci.
Też tak mówiłam.
Przytrzymaj opatrunek, a ja zaraz wracam i cię zbadam.
Wysłałam list polecający
do podania adopcyjnego.
- Dziękujemy ci. - Spoko.
Oby go zatwierdzili.
Daj spokój, muszą. Byłybyście fantastycznymi rodzicami.
Wszystko gra?
Tak.
Po prostu...
zawsze widziałam tutaj Jacka.
Kiedy myślałam o byciu kapitanką, to zawsze byliśmy razem, jak rodzina.
A teraz go nie ma.
Wciąż jesteśmy rodziną.
Zbiórka, szczeniaczki. Zaraz pozamieniam was w myszy.
A myszy są maluteńkie i cichutkie.
Chodźcie ze mną. Weźcie te balony.
Miłej zabawy.
No dobrze, co tu się stało?
To od dializy.
Jedno naprawiasz i psujesz kolejne.
To prawda.
Mamo, zrób mi jajka!
To mój syn, Sam.
Sam sobie zrób!
A to kto?
- Naprawia mi dializę. - Jestem ze straży pożarnej.
Wpuszczasz tutaj obcych?
- Nie kupiłaś jajek. - Jutro kupię.
Jego pokolenie nie zna wartości pieniądza.
To kim ty niby jesteś?
Pomagam twojej mamie.
Nie o to pytam. Kim jesteś? Co robisz w moim domu?
Witam.
Hej.
Dostaliśmy informacje o kłótni w domu obok.
Tak.
Słyszałeś coś dziwnego?
Tak.
To ja dzwoniłem.
- Nie wiem już, co robić. - Co się działo?
Ten młody ciągle się o coś wkurza.
Jaki młody?
Jej syn. Mieszka z nią.
Czasami jest spokojny.
Kiedyś nawet pomógł mi z ciężarówką.
Ale czasami odwala mu momentalnie.
W zeszłym tygodniu mierzył z broni do mojego psa.
Myślę, że mógłby to zrobić, gdybym nie schował psa w domu.
Jest niebezpieczny.
Seany, co dzisiaj pijesz?
Nic, dziękuję.
Młody! Dawaj tutaj whiskey.
Czystą?
Czystą. Pytasz dzika, czy sra w lesie.
Przyniosłeś sobie różaniec.
Nie, to takie paciorki modlitewne.
To paciorki mala.
No nie. Nie mów mi, że wierzysz w ten znachorski syf.
Dołączyłeś do sekty, czy tylko popisujesz się przed laską?
- Nie jest... - Nie jesteśmy razem.
Szkoda. Na pewno będzie miała ładne dzieci.
- Whiskey dla wszystkich. - Elegancko.
Dziękuję.
- Wujku Sean. - Podziękuję, młody.
Tak właściwie...
to dopiero co skończyłem odwyk.
- Jasne. - Nie no, oczywiście.
Tak.
Czyli jednak dołączyłeś do sekty, co?
Zdrówko.
Za kolejną śmierć w rodzinie, śmierć potrafiącego się bawić Seana.
Sláinte.
I wtedy się oświadczył, klęcząc w kałuży.
Nagle przestało padać i wyszło słońce...
Przepraszam.
Miło byłoby wiedzieć, że zabierzesz tu chłopaka.
Nie zdawałem sobie sprawy, że przyjdzie tu służbowo.
Za Dicka, moi drodzy.
Za Dicka.
Wydaje się fajny.
Nie, nie. Jest taki.
Co do tamtego dnia. Nie powinniśmy byli...
To prawda.
Wydajesz się szczęśliwy. Nie chcę tego popsuć.
Jasne.
- Muszę przywitać się z ciotką Celine. - Pewnie. Raz jeszcze przepraszam.
Cześć.
Będę wracał do biura. Chcesz się stąd wymknąć?
Wiesz co, zostanę jeszcze chwilę. Ale widzimy się wieczorem.
Dobrze.
- Do twarzy ci w garniaku. - Dzięki.
Jest wam gorąco? Źle się czuję. Może jedno z dzieci mnie zaraziło.
Mogę dać ci paracetamol na objawy grypy, ale najpierw coś sprawdzę.
Po tej stronie też się obiłaś?
Po lewej stronie ust masz lekki krwotok.
Raczej nie.
Ej, żono Bishop.
Jakaś pani mówi, że tylko ty możesz ją leczyć.
- Zajmę się tym. - Dziękuję.
Sprawdźmy, co ci jest.
Przecież widzę, że chcesz o tym pogadać.
Dzień dobry, jak mogę pomóc?
Chyba mam migrenę.
Kiedy się zaczęła?
Przychodzi i odchodzi. To przez stres.
Jakiego rodzaju jest to ból? Kłujący? Pulsujący?
Jedno i drugie.
Zrobimy badanie nerwowe.
A ty jak się nazywasz?
Nina.
Mam coś dla ciebie, Nino.
Szybko, szybko.
Uwielbia pluszaki, ale nawet bardziej lubi patrzeć na dzieci.
Jest tu ktoś, kto chce się z nami bawić?
- Może ty? - Chyba tak.
Też tak myślę.
Mogę potrzymać misia?
Pójdziesz z nami? No to lecimy.
Rzadko widzę, kiedy się tak bawi.
Mogę sprawdzić źrenice?
Nie pamiętasz mnie.
Carina.
Carina, mogę cię prosić?
Już.
Oczywiście.
Zaraz wracam.
Tak?
Ma 39 stopni gorączki i wydaje się skołowana.
Alice, boli cię głowa? Kaszlesz? Masz problem z oddychaniem?
- Kiedy się tak poczułaś? - Nie wiem.
Wczoraj albo przedwczoraj.
Mam jet laga, mylą mi się dni.
- Jet laga? - Mówiła o wycieczce.
Byliśmy z chłopakiem na wyprawie w Azji Południowo-Wschodniej.
Chyba musimy się przebrać.
Możemy mieć problem.
- Rozdajmy wszystkim maseczki. - Myślisz, że...
Biorąc pod uwagę objawy i jej pobyt poza granicami,
to może być coś niebezpiecznego i bardzo zaraźliwego.
- Wszyscy są zagrożeni. - Dokładnie.
Zachowaj spokój i wezwij kapitan Herrerę.
Możemy mieć pacjentkę zero.
- Jak długo... - Ciężko powiedzieć.
- Zaczekajcie, zaraz wrócę. - Dobrze.
- Powinniśmy... - Odizolować się.
- Upewnij je, że wszyscy je noszą. - Zadzwonię do CDC.
Proszę zachować spokój.
Bez paniki, ale musimy odizolować klinikę.
Dobrze?
To wszystko, co wiemy.
Mógłby pan założyć maskę na twarz?
Nie możecie nas tu trzymać, mam robotę.
Jesteśmy w dobrych rękach.
Wiedzą, co robić. Nawet jeśli to Ebola.
- Nie, nie. - Co?
Przyszłam z bólem głowy i wyjdę z Ebolą?
Moja córka ma słabą odporność. Wystawiliście ją...
- Nikt nie mówi o Eboli. - Ona tak.
- Mamy nadzieję, że to nic. - Nadzieję?
Tak, ale wolimy się zabezpieczyć.
Pomóżcie mi zachować bezpieczeństwo. Dziękuję.
Ma 39 stopni. Daliśmy jej paracetamol.
Spada jej ciśnienie krwi.
Rozumiem.
Pytają, czy ma coś czerwonego na podniebieniu.
Co?
Carina.
COŚ NA PODNIEBIENIU?
Jasne, już sprawdzam.
- Nie, nie ma. - Dobrze.
Zapytaj, czy mamy sprawdzić coś jeszcze.
Nie ma nic na podniebieniu. Dobrze.
Jest jeszcze coś? Mamy czegoś...
Co z dzieckiem? Możemy mieć kwarantannę.
Oddadzą go innej rodzinie.
Wtedy się tym zajmiemy.
Znowu będę rzygać.
Dobrze, tutaj.
Wbiłeś tutaj, żeby wziąć od niej kasę?
Mało masz długów?
Lekarze chcą naszych pieniędzy.
Ma rację.
Zwykli z was oszuści.
Ale to moja kasa.
Jego zwolnili w tym roku trzy razy.
To nie moja wina.
- W jednym miejscu były cięcia. - Wszystko gra?
To niesprawiedliwe.
Nie masz o tym pojęcia, mamo.
Zawsze te cięcia, prawda?
- Jest was więcej? - Nie, to mój partner.
Dostaliśmy dziś rano zgłoszenie o kłótni, ale okazało się, że nic się nie dzieje.
Zaoferowałem twojej mamie pomoc, oczywiście za darmo.
- Nie ma się czym martwić. - Nie mów do mnie jak do idioty.
Nie jestem głupi.
Zasługuję na szacunek, a go nie dostaję.
Jestem panem domu, do cholery.
- Wielki mi pan. - Zamknij się, mamo!
Chcę tylko pomóc.
Myślisz, że nie wiem, co robisz?
- Nic nie robię. - Przestań.
- Nie rozmawiasz z idiotą! - Uspokój się.
Jak chcesz być brany się za idiotę, to się tak nie zachowuj!
- Kazałem ci zamknąć ryj! - Uspokójcie się.
Po prostu się uspokójcie.
Mam napoje.
Parasolki po to, żeby udawać drinki.
Oddałbym teraz syna za kielicha.
Seany.
Cześć, Grace.
Co to za parasolka? Powinnam zapytać cię o zaimki?
- To moja kuzynka, Gracie. - Cześć.
Cześć, cześć.
No ale serio, o co chodzi?
Serio jest to napój, uwierz lub nie, jestem niepijący.
- Bez jaj! - Tak.
Seany Urwany Film? Książę sikania w miejscach publicznych?
- Już wystarczy. - Pan Rzygaj i Tankuj?
O rany. Pamiętasz, jak skoczyłeś z dachu?
- Gdzie to było? - Bardziej spadłem...
Myślę, że stara się o tym zapomnieć.
Przestań, jak ma być trzeźwy, jeśli nie umie się z tego śmiać?
Ja nie piję od roku.
Myślisz, że chcę być jak oni?
- Czekaj, Głośna Gracie w AA? - W życiu. To całe dzielenie się emocjami...
Dałam radę sama.
Przesadzisz o jeden raz za dużo i zaczynasz się zastanawiać.
Nie mogę odbierać dzieci ze szkoły.
Bo byłam topless.
Tylko raz.
Dziękuję za przyjście.
To dla mnie wiele znaczy, a Dick cię kochał.
Zawsze byłam trochę zazdrosna, ale to nic.
To już nieważne. Dziękuję.
Trevor, bądź tak miły i zanieś to do kuchni.
Muszę zrobić miejsce na deser.
- Chętnie pomogę. - Dzięki.
Cześć.
Matka znowu traktuje cię jak służącego?
Nie szkodzi.
Ślicznie.
Inne dzieci dostały osobny pokój.
Moja córka też tego potrzebuje, bo jeśli zachoruje...
Co za koszmar.
Posłuchaj, te dzieci miały kontakt z opiekunką.
Nie chcę, żeby coś roznosiły.
W waszym przypadku ryzyko jest małe. Wiem, że to stresująca sytuacja, ale...
Nie wiesz, co to stres.
Zajmuję się dzieckiem z porażeniem mózgowym.
Dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodniu.
Siedzę u lekarzy, na terapii zajęciowej i fizjoterapii.
Wstaję o piątej rano, ale nie śpię,
bo martwię się jej przyszłością.
Kto się nią zajmie, kiedy umrę?
- Bardzo ją kocham. - Widzę to.
Musi być bezpieczna.
- Powiedz, że jest. - Jest.
Postaram się znaleźć przestrzeń dla ciebie i Niny, dobrze?
Wtedy powiesz mi więcej.
Zanim puszczą nas do domu.
Dobrze, dziękuję.
O rany...
Gdzieś tu kryje się kiepski żart.
Może... wyciągnąłeś mnie z szafy, a później mnie w niej wziąłeś.
To spiżarnia.
Też fakt.
Tym razem to ja cię deprawuję.
Deprawujesz?
No wiesz...
kiedy się poznaliśmy,
zdradzałem Alicię i źle się z tym czułeś.
Tak, ale to coś innego.
Na pewno?
Trav, nie powinienem tego mówić. Wybacz.
W porządku.
Naprawdę, Emmett.
Jest okej.
O, Trevor.
Pomógłbyś mi ogarnąć salon? Jest straszny bałagan.
Pewnie.
- Alice czuje się coraz gorzej. - Gorączka rośnie.
Wciąż ciężko jej oddychać.
To nie jest oparzenie.
- Jasne. - To nie oparzenie.
Możemy rozpiąć ci koszulę?
O Boże, co to jest?
- Co się dzieje? - Alice.
Ma na klatce czerwoną wysypkę przypominającą pajęczynę.
Kazałem ci uciszyć tego psa!
Chcesz czegoś?
Sprawdzam, czy wszystko gra.
To sprawdziłeś, a teraz daj mi spokój.
Crisis One prosi o wsparcie przy Briarwood 10627.
Mój tatko był twardy jak stal, wiecie?
W sumie to wiecie.
Nie poszedł do lekarza nawet, gdy złamał stopę.
Takim był człowiekiem.
Był z niego silny byk. Potrafił się dobrze bawić.
I to właśnie go zabiło.
Co powiedziałaś?
Dokończ przemowę, James.
Nie, nie, proszę.
Przekaż nam swoje mądrości. Oświeć nas.
Zachowujecie się, jak gdyby Vinny nas nie porzucił
i nie zapił na śmierć.
Był pijakiem, wszyscy to wiedzieli.
Nie patrz na nas z góry z tym pieprzeniem o trzeźwości.
Rozumiesz? Mój ojciec potrafił pić.
Wkurzasz się, bo nie potrafisz się napić
bez puszczania na lewo i prawo.
Przestańcie!
Przestańcie już!
Ej, cofnij się.
James, żyjesz?
- Tak, to nic takiego. - Jest cały.
- Mój syn potrafi się bić. - Pokaż się.
Connie, twój syn ma poważne problemy z agresją.
- A broń może... - Życie go nie rozpieszcza.
Nie ma pracy, więc jest wściekły.
Można się wściekać, ale bez bycia agresywnym.
Te siniaki?
- Wiem, że są od... - Mówiłam, że od dializy.
Dializa nie zostawia śladów palców.
Kłócimy się, co z tego? Pomagam mu.
Dzięki temu się ogarnie.
Ojciec robił to samo moim braciom.
- Nie oceniaj nas. - Nie oceniam.
Ale widziałem coś takiego zbyt często.
Jest możliwość złożenia pewnego wniosku.
„Ochrona przed skrajnym ryzykiem”. Zwana też prawem czerwonej flagi.
To tymczasowe odebranie komuś broni palnej
do czasu poprawy stanu psychicznego.
Chcesz odebrać mojemu synowi jego wolność.
Nie o to chodzi. Posłuchaj, Connie.
Jeżeli odpali się przy niewłaściwej osobie
skończy w więzieniu.
Dopiero wtedy straci wolność.
Napuściłeś ich na mnie?
Bo jesteś szalony!
Padły strzały. Powtarzam, strzały przy Briarwood 10627.
Pokażę ci szaleńca.
- Ej, odłóż broń! - Sam!
- Pilnuj syna. - Nie możesz tutaj strzelać.
- Nie mierzyłem w niego. - Przestań.
Nie! Pozwala psu ujadać po nocach. Dostanie nauczkę.
Myślisz, że ci się nie postawię? Mama jest chora.
- Musi się wysypiać. - Odłóż broń!
Proszę.
No dobrze.
Jezu.
Wyluzujcie trochę.
POLICJA SEATTLE
- Hej, spokojnie. - Suka.
Bierzesz jakieś leki, młody?
Nie, raczej ich unikam.
To musi nam wystarczyć.
Przytrzymaj.
- Tutaj. - To na ból.
- Jasne. - Dobrze.
- Co ty robisz? - Zuch.
Damy ci coś na zatamowanie krwi. Nie ruszaj się.
- Tampon? Serio? - Chodź tu.
- Fuj. - Nie ruszaj się.
Nie są używane.
Uśmiechnij się, młody.
Odwal się, tato.
- Jesteś już dojrzałą kobietą. - Cicho.
Beckett, sporo tu krwi. Wezwijmy karetkę.
Dam mu kielicha i będzie dobrze.
Nie dawaj mu pić, tylko dzwoń po pomoc.
Dobra, już się tak nie spinaj.
Zadzwonię.
Nic mi nie jest.
Tak, dostała antybiotyk ale wysypka postępuje.
Zapytaj, czy coś ją ugryzło.
Jakiś insekt albo komar.
Zapytaj o dengę. Znam kogoś, kto miał to w Iraku.
- Straszna, ale nie zaraźliwa. - Słyszysz?
Macie coś?
Tak! Ślady ugryzień przy kostce.
Są ukąszenia komara.
Przyciśnij dłoń do jej pleców.
Co?
Przyłóż dłoń do wysypki.
Jeżeli ręka zostawi biały ślad, który nie zejdzie,
to jest to objaw dengi.
CDC potwierdza to z objawami i rodzajem wysypki.
Dalej, zrób to.
- Tak! - Mamy to.
Przeprowadzimy test w szpitalu.
Jeśli to denga, to nic nam nie grozi.
Już dobrze.
Chwila.
- Co jest? Wyjeżdżacie? - Zebraliśmy zeznania.
Był wystrzał, ale w samoobronie.
Że co?
Mówi, że pies go atakował,
więc wystrzelił, żeby go spłoszyć.
Przecież był na smyczy.
Bez świadków mamy słowo przeciw słowu.
I ty wierzysz Samowi?
Pies wygląda groźnie.
Dostał pouczenie za strzał w terenie zamieszkanym.
Tylko tyle możemy.
Gdyby byli świadkowie...
Więc poczekacie, aż ktoś zostanie ranny lub zabity, zanim coś zrobicie.
Rozumiem.
- Connie, możemy pomówić? - Idź już.
- Proszę. - Powiedziała coś.
Już.
Won z mojej posesji.
Chodźmy.
Jeszcze trochę do tyłu. W drugą stronę, tak.
Jeszcze trochę. Nie.
Najpierw do tyłu, a później go odstawcie.
Dokładnie tak. Dziękuję za pomoc, chłopcy.
Dziękuję, że się dziś zjawiłeś.
Było bardzo miło.
Powinienem się zbierać.
Miło było cię widzieć.
Wzajemnie.
Zaczekaj.
Teraz lepiej.
Poprawiałam w ten sposób krawat Dicka.
- Chciałem powiedzieć... - Wiem, że zrobiłeś, co mogłeś.
Bardzo cię lubił.
Dobry z ciebie człowiek, Travis.
Przepraszamy za kłopot.
I dziękuję wszystkim za pomoc ze środkami ostrożności.
Uważajcie na siebie.
Alice, test na dengę jest pozytywny.
Wysyłamy cię do szpitala.
Będzie dobrze, musisz wypocząć.
Muszę poinformować rodziców.
Już to zrobiliśmy, są w drodze.
Sully, kobieta z córką już poszła?
Tak.
Chodź tu, kolego.
Pomożesz mi?
Dasz to ode mnie komendantce? Jest tam.
Dzięki.
- To dla mnie? - Tak.
Bardzo ci dziękuję.
WYJDZIESZ ZA MNIE? TAK - NIE
No dobra.
Gdybyś był tak miły,
przekaż to ode mnie.
Zobaczmy, co zaznaczyła.
Co tam jest?
MOŻE
Gibson nie wziął kasku?
Akurat on może go potrzebować.
Ale tu sztywno.
Ruiz, będziecie mieć z Warrenem przystanek.
Karetka zabierze cię do szpitala.
- Kauteryzują ci nos. - A ty nie możesz?
To co nam po tobie?
- Potrzeba sterylnych warunków. - A co to ta kauteryzacja?
- Przypalanie, głupku. - Wypalą ci ranę, żeby nie krwawiła.
- Nic muszę iść do szpitala. - Musisz.
Musisz iść.
Wiesz co? Przestań się wywyższać, Sean.
Robiliśmy sobie tatuaże rozgrzanym długopisem.
- Jeden pies. - Odłóż to, James.
Nic mi nie będzie, robimy to.
Pozwól mu.
- James! - Dawaj. Zuch.
Właśnie tak.
- Włóż to do środka. - Co się dzieje? Stój! Nie!
Co ty robisz?
Przestańcie!
Nie patrz na to, nie patrz.
Nie patrz.
Jeśli nie idziesz na kolację z jednostką,
to możemy chociaż zjeść razem.
To nie tak, że nie chcę, ale...
To zobowiązanie, na które nikt nie ma czasu.
Nie chciałbym zmuszać...
Przepraszamy, proszę nas przepuścić.
Jesteśmy sanitariuszami straży, zrobić przejście.
Dostaliśmy wezwanie do smutnego strażaka.
Przepraszam, Andy zadzwoniła.
Muszę poprosić o wejście na nosze.
Nie wejdę na noszę.
- Proszę nie zmuszać nas do uśpienia pana. - Albo obezwładnienia.
No dobrze. Ale mają być syreny.
I chcę wcisnąć przycisk.
- Załatwione. - I sztuczną syrenę.
Powolutku, kolego.
Mówi, że chce syren? To proszę.
Tak, ale mają być prawdziwe.
Trzymasz się?
Myślałem, że wciąż mogę być członkiem rodziny, ale sam już nie wiem.
Czasami rzucając nałóg, musisz rzucić też ludzi.
W psychologii to „niejednoznaczna strata”. Żałoba za dawnym życiem.
Dzięki za terapię.
Dołączysz do Crisis One?
Przyda się pomoc.
Jasne.
Co?
Widzę, co kombinujesz.
Chcesz, żeby biedny Beckett poczuł się częścią ekipy.
Twój wybór.
- Co za dzień. - Prawda?
- Była urocza. Bierzemy ją na nianię? - Zdecydowanie.
- Dr Carina DeLuca? - Tak, to ja.
Doręczono do rąk własnych.
Cholera.
Co to jest?
Zostałam pozwana.
Przez tę kobietę, która była z córką.
Może to zrobić?
Byłam jej położną pięć lat temu.
To straszne. Po prostu straszne.
- Jak ona... Nie może... - Carina.
- Ja nie... - Carina, spokojnie.
- Będzie dobrze. - Czemu to służy?
Będzie dobrze, jakoś to ogarniemy.
Wszystko będzie dobrze. Oddychaj.
A co, jeśli...
Wszystko gra.
- Teraz? - Tak.
- Ale teraz? - Teraz.
Spokojnie, zajmę się tym.
Pójdę po płaszcz.
Jest w aucie, zbierajmy się.
Dobry wieczór.
Mogę jakoś pomóc?
Szukam Bena Warrena.
Bena teraz nie ma, ale postaram się pomóc.
Nie, nie trzeba, pójdę już.
Masz fart, że nie przypięliśmy cię do noszy.
Connie, cześć.
Nie, to...
Ogarnę to.
Jak mogę pomóc?
Odwaliło mu, kiedy wyszliście.
Zaczął krzyczeć, że zabije psa sąsiadów.
Rozumiem.
Nie chcę, żeby go zamknęli.
To dobry chłopiec.
Proszę ją zabrać.
Broń, tylko tymczasowo. Byle nie było jej w domu.
To słuszna decyzja. A teraz chodź.
Pokażę ci, jak wypełnić wniosek.
To bardzo proste.
Czegoś brakuje?
Soli.
Babcia Becketta mówiła, że można zrobić pieczeń z piwem.
Chociaż myślę, że pewnie wszystko robi z piwem.
- Ma to sens. - Tak.
Jak pogrzeb Dixona?
W porządku. Pogrzeb jak pogrzeb.
To miłe, że poszedłeś. Jesteś lepszym człowiekiem od nas.
A jak stypa?
Jego kuzyn kauteryzował sobie nos łyżeczką.
Wychodzi na to, że Beckett jest normalną częścią rodziny.
Nie jestem pewien.
Świetna robota.
Z izolacją i dzieciakami.
Dzięki.
Dlatego prowadzisz teraz klinikę.
Z całym szacunkiem, ale nie będę mógł gasić pożarów...
To nie wybór, tylko przydział. Podstawa w wojsku, tak?
Tak, kapitanie.
Ładnie pachnie.
Cześć!
Gibson! Dotarłeś.
Cześć.
Ja to wezmę.
Patrzcie kto to.
Jak się masz?
Przepraszam, moja pamięć... Kim wy jesteście, ludzie?
Śmieszne, nie? Możemy już z tego żartować... Nie wytrzymam.
O Boże.
Podajmy do stołu.
Jasne.
Skąd wiedziałaś, że nie przyjdę?
Za dobrze cię znam.
Siadajmy, jestem głodna.
Tutaj.
Siadaj tu. Na honorowym miejscu.
JEDNOSTKA 19
Napisy: Jakub Rezmer