w rolach głównych
muzyka
zdjęcia
scenariusz
reżyseria
ZWYCZAJNA PRZYSŁUGA
Cześć, Mamuśki, tu Stephanie.
Tak jak obiecałam,
podzielę się z wami przepisem na czekoladowe ciasteczka z cukinii.
Ale najpierw odpowiem na wasze pytania o Emily.
Te z was, które są nowe,
nie wiedzą, że zaginęła moja przyjaciółka Emily.
Poprosiła mnie o zwyczajną przysługę, abym odebrała jej syna ze szkoły.
To było 5 dni temu.
Do dzisiaj nie wróciła.
Przepraszam. Wszyscy się o nią martwimy,
a ja robię co mogę, aby pomóc policji ją odnaleźć.
Okazuje się, że nie znałam jej tak dobrze, jak mi się zdawało.
Moja mama, Panie świeć nad jej duszą,
mówiła, że tajemnice są jak margaryna.
Łatwa do rozsmarowania, ale szkodzi na serce.
Jednak, mimo dzielących nas różnic, uważam ją za przyjaciółkę.
Jest wspaniałą, elegancką kobietą.
Zbliżyli nas nasi synowie.
Dla nowych koleżanek opowiem wszystko od początku.
Poznałam Emily kilka tygodni temu
w szkole.
W Dniu Międzynarodowej Kuchni, w klasie mojego syna.
Wybrałam Szwecję, i moje słynne bezmięsne klopsiki mięsne.
Wszyscy martwi! Wszystkich zabiłem!
Nie mnie! Ja ożyłem.
Dziękuję wszystkim uczestnikom dzisiejszej imprezy.
Dowiedzieliście się czegoś o potrawach z różnych stron świata?
Tak!
Brawa dla rodziców!
Uśmiech!
Skąd ona ma tyle energii?
Obstawiam pulpety faszerowane metą.
Proszę się zapisywać na Wesoły Jarmark za tydzień.
Stephanie, wybierz tylko jedno zadanie,
żeby inni też mieli szansę coś zrobić.
Miles, skarbie, uważaj na palce jak Nicky bawi się ciężarówką.
Mama Nicky'ego się zgłosiła?
Emily? Może jakby jej przystawić pistolet.
Robi PR dla Dennisa Nylona. Pomyśl, ile ma darmowych ciuchów.
Wykreślam się z dekoracji. Zostawię je dla Emily.
Jak nie da rady, przyniosę balony i butlę z helem.
Nie mów, że masz butlę z helem.
Mnóstwo ludzi ma.
Dzieciaki uwielbiają balony.
Nie masz? Co z ciebie za rodzic!
Żartuję.
Jesteśmy beznadziejni.
Dobry plan, Stephanie.
Jesteś przewidująca.
Hej, Pysiu! Spisałeś się dzisiaj.
- Pysiu? - Dzięki, mamo.
Możemy się dzisiaj z Milesem pobawić?
Nie wiem, musimy spytać twoją mamę, a jeszcze nie przyjechała.
Jest!
Siema, młody.
Moje słonko.
Co ty masz na koszulce? Nie trafiasz widelcem do buzi?
Zapytaj Nicky!
- O co? - Chcemy się pobawić.
Nie da rady. Mama stawia dziś czoła żywemu koktajlowi antydepresantów.
Pobawić się!
Młody, przestań. Muszę iść. Mam mnóstwo pracy.
Na nic mi nie pozwalasz!
Nieprawda. Pozwoliłam ci rozedrzeć mi krocze,
jak ze mnie wychodziłeś.
Pijesz?
Mam ochotę na martini.
Lubię martini.
Ale dawno nie piłam.
Kiedyś piłam takie czekoladowe. Alkohol i czekolada w jednym!
Los matki.
Dzisiaj nie ma zabawy.
Ja zostaję.
Cholerny uparciuch.
Nie musi być z czekoladą.
Chyba nie wygram.
Wpadniesz do mnie, czegoś się napijemy?
Przyda mi się wsparcie.
Czyli ja?
Twój syn pije? Nigdy nie za późno na naukę.
Żartujesz?
Idziemy.
Wyjmiemy twój parasol, dobrze? Pada.
O czym one będą rozmawiać?
Emily pożre biedną Stephanie żywcem.
W końcu coś zje.
O co chodzi?
Pokaż mu swój pokój.
Nie biegajcie! Ostrożnie!
Fajne skarpetki.
Dzięki.
Z Targeta, 10 dolców paczka.
Są też z innymi zwierzakami.
Mają takie słodkie z wiewiórkami,
bobrami...
Bardzo...
Realistyczny.
Podoba ci się?
Oczywiście. Jest taki...
Prawda?
Kiedyś farbowałam włosy. Szybko się nudzę.
To ty malowałaś?
Nie. Taki niedorobiony pacykarz z East Village.
W moim życiu są same ludzkie niedoróbki.
W szkole dorabiałam jako modelka dla artystów.
Aż jakiś zbok dostał obsesji na moim punkcie.
Zdarza się.
Ukradłam mu obraz, bo myślałam, że kiedyś będzie coś wart.
Ale niestety.
Niesamowity dom.
- Pieprzona skarbonka. - Ajć!
Przepraszam, tak reagujemy w domu, jak ktoś przeklnie.
Odruch.
Mamy słoik na wpłaty za "ajcie".
25 centów za każde brzydkie słowo.
Rozwal go, życie stanie się prostsze.
- Przepraszam. - Nie przepraszaj.
Nie rób tego.
To pieprzony kobiecy zwyczaj. Nigdy za nic nie przepraszaj.
Faktycznie, dobra rada. Dzięki.
Podoba mi się ta muzyka.
Dzięki niej zapominam, że tkwię w tej zasranej dziurze.
- Idę po alko. - Świetnie.
Wczułam się w nastrój.
Nie przerywaj.
Fajnie.
Może potem dołączę.
Gotowanie w takiej kuchni to przyjemność.
Nie wiem, Sean gotuje.
To jego wymówka, żeby nie pisać.
Jest pisarzem?
10 lat temu był beniaminkiem publiki.
Długo za nim latałam, żeby się we mnie zakochał.
A wtedy skończyło się. Nic więcej nie napisał.
- Stary numer. - Co napisał?
"Ciemność o świcie".
Ojejku! Czytałam!
Tak?
Zostałam samotną matką,
wstąpiłam do klubu książki, to była pierwsza książka, jaką przeczytaliśmy.
Rozwiedziona?
Wdowa.
Mogę spytać, jak umarł?
Wypadek samochodowy.
Straszne.
Jechał razem z moim bratem, Chrisem.
Serio?
Za jednym zamachem straciłam dwóch najważniejszych mężczyzn.
Normalnie takie historie mnie nie ruszają. Ale ta... jest koszmarna.
Nie opowiadam o tym ludziom, których nie znam.
Przepraszam.
Jak jeszcze raz przeprosisz, trzepnę cię.
Racja.
Ciężko przełamać nawyki.
Fakt.
Spotykasz się z kimś?
Mały wybór w Warfield.
Do miasta jest tylko pół godziny.
Nie interesują mnie faceci z miasta.
Byłam na eHarmony,
ale jak znaleźli na śmietniku tę matkę trójki dzieci...
To usunęłam konto.
Co?
Taka seksowna laska nie może się poddawać.
Miła jesteś.
Jak masz wylądować na śmietniku, to wylądujesz.
Nie sądziłam, że będę samotną matką, walczącą o przeżycie.
Mąż, dzięki Bogu, miał polisę.
Połowę odłożyłam na college Milesa.
Reszta pieniędzy skończy się w 2020.
Dziękuj Bogu za tę polisę.
Mój mąż nie ma nic.
Jeśli to jakieś pocieszenie. Za to wydaje jak celebryta.
Wszystko, kurwa, na moim utrzymaniu.
Nie możemy sprzedać domu, bo go kupiliśmy w czasie boomu na nieruchomości.
Jest cudowny. Nie sprzedawaj go.
Na twoim miejscu nie wychodziłabym z kuchni.
To się wprowadź.
Zdrowie właścicieli toksycznych nieruchomości.
Co?
To...
Kolejna fatalna decyzja.
Symbol dobroczynności?
Matka Teresa to moja bratnia dusza.
Fajnie kontrastuje z pierścionkiem.
Pamiątka rodzinna.
Należał do prababci Seana, potem mamy, która mi go dała.
- Jakieś Subaru blokuje garaż. - O wilku mowa.
Moje, przepraszam...
Słucham?
Twoja żona oducza mnie przepraszania.
Tak, nie zna tego słowa.
Cześć.
Pora na martini?
Jasne, już po 12.
Mógłbyś się wysilić na coś oryginalnego. Taki błyskotliwy pisarz.
- Ty jesteś moją inspiracją. - Widać niewystarczającą.
Dziękuję, że zrobiłaś zakupy, powiedział
zionąc sarkazmem.
Uznałam, że dobrze ci zrobi przerwa w nie-pisaniu.
Tym śmiertelnym ciosem, znokautowała przeciwnika.
- Brawo. - Dzięki.
To jest Stephanie. Nasi synowie chodzą razem do szkoły.
Czytała twoją książkę.
Podobała mi się. Styl podobny do Williama Thackeray.
- Naprawdę czytała. - Niewiele osób zna jego twórczość.
Studiowałam literaturę w Barnard.
Broniłam się z "Opowieści kanterberyjskich".
"I w tej chwili Arcita ujrzał, jak pewna dama przechadza się tam i z powrotem"
"A jej uroda poruszyła go do głębi".
Może pogruchacie w motelu? Nie przeszkadzam?
To było dobre.
Napijesz się?
Nie przeszkadzajcie sobie. Idę pod prysznic.
Miło cię poznać, Sharon.
Mnie również.
Nie pamięta imion.
Stephanie to takie nietypowe imię.
Ste - co?
Jesteście świetną parą.
Bankrutów.
Nie mogę znaleźć porządnej niani.
Tonę.
Jak chcesz mogę czasem zabrać Nicky'ego po szkole,
nawet na noc.
- Zrobiłabyś to dla mnie? - Jasne.
Cześć, Mamuśki. Tu Stephanie.
Witam mamy, które po raz pierwszy oglądają mój vlog.
Dzisiejszym tematem jest przyjaźń.
Pomyślałam, że zrobimy...
Bransoletki przyjaźni!
Nigdy nie rozumiałam tego głupiego i krzywdzącego podziału
na mamy pracujące i kury domowe.
I z jednymi i z drugimi trudno mi się zaprzyjaźnić.
Emily, cześć! Co tam?
Czy mogłabym dziś skorzystać z twojej oferty?
Jestem na spotkaniu, które chyba nigdy się nie skończy.
Chętnie pomogę. Właśnie dostałam tonę koralików...
Dobra, dzięki.
Jakieś wskazówki dietetyczne?
Po prostu nie wciskaj mu gówna, którego nie lubi.
Rozumiem.
Zabawna dziewczyna.
Nie, nie, Dennis. Posłuchaj.
Ja to zrobię, a ty łyknij tabletki.
Zadzwonię później.
Nie słyszę. Jestem w windzie.
Dajcie mi mięsa!
Bawimy się w Dartha Vadera.
Głupie.
Tata Milesa był lepszy do takich rozrób.
- Nie rób tego. - Czego?
Pomniejszasz swoje kompetencje rodzicielskie, żebym nie czuła się gorsza.
Wcale nie. Uważam, że jesteś super-mamą.
Nie gadaj.
Dałaś Milesowi na lunch zupę z homara.
A mój głoduje.
Kiedyś wyświadczę mu przysługę i palnę sobie w łeb.
Żartuję.
Jasne.
Ciężko pracujesz...
O rany!
Zrobiłaś mi zdjęcie?
- Do kroniki szkolnej. - Prosiłam cię o to?
Wykasuj.
Świetnie wyglądasz, warto uwiecznić. Dla innych rodziców.
Wykasuj, albo rozpieprzę tę twoją kronikę sądowym nakazem.
Dobra.
Nie ma.
Pa-pa.
Nigdy więcej.
O rany, przepraszam.
Nie chciałam cię urazić.
Rozumiem, w twojej branży to wrażliwe dane.
Pewnie masz przyjaciółki z innych sfer.
Wierz mi, nie chciałabyś być moją przyjaciółką.
Dennis, słonko, powtarzam ci.
Idź do domu, ochłoń i już, kurwa, więcej do mnie nie dzwoń.
Tak rozmawiasz z szefem?
Im silniejszy skurwiel, tym bardziej trzeba go gnoić.
Bo cię wydyma w dupę.
Rozumiem.
Idziemy?
Chcę się napić.
Tak.
Nicky!
Chłopcy.
Idziemy.
Nicky! Do mnie!
Mam dla ciebie prezent. Zamknij oczy.
Wyciągnij rękę z tatuażem.
Poczekam.
- Oświadczasz mi się? - Tak.
Zrobiłam dla ciebie.
Zrobiłaś dla mnie?
Pasuje do garnituru w prążki.
Naprawdę? Nikt dla mnie czegoś takiego nie zrobił.
Jak kiedyś oglądałam "Czarownicę", uważałam, że to takie stylowe,
jak Darrin wraca po pracy, a Samantha podaje mu martini.
Zawsze tak się czuję, jak je piję.
Jezu, skąd ty się urwałaś?
- Chrzanić to, chcę prawdziwego martini. - To nie jest prawdziwe?
Prawdziwe piłam z Seanem w Londynie. Podstawa to zamrożony gin.
I zamrożony kieliszek.
Odsuń niedobre.
Odrobina wermutu.
Przepłukać, wylać.
Zostaw szmatę.
Wlać gin.
Cytryna.
Wycisnąć, żeby powstała mgiełka.
Zwilżyć brzeg i voila!
Bez lodu!
- Już nie lubimy lodu? - Wszystko psuje.
Ciężki dzień?
Czasem potrzebuję resetu.
Zdrowie!
Zrobisz mi taki sam?
Wyglądam na zresetowaną? Bo tak się czuję.
Ładnie pachniesz. Co to za perfumy?
Chciałabym tak pachnieć.
Dennisa. Mogę ci załatwić. Całą wannę perfum, jak chcesz.
Bardzo bym chciała.
Bardzo.
Dzięki.
Jestem zła na siebie z powodu tego zdjęcia.
- Odpuść sobie. - To było niegrzeczne.
Jak w "Paparazzo".
Jak ty się uchowałaś, taka miła.
Pozory mylą.
Prowokujesz?
Po prostu mówię.
Każdy ma jakąś mroczną stronę.
Tylko niektórzy lepiej się kamuflują.
Wyznanie tajemnic?
Nie.
Najbardziej szalony numer.
Nie powinnam...
Ty pierwsza.
Byliśmy z Seanem na kolacji z asystentem z uniwerku.
Potem były drinki i trójkącik.
- Sean nie był o niego zazdrosny? - Powiedziałam "on"?
Niesamowite.
- W porządku? - Tak!
Nie jesteś w szoku?
Może ty jesteś w szoku.
Ja jestem wyluzowana i liberalna.
Liberalna.
Bo nie wyglądasz na seksualnie wyzwoloną. Nie szkodzi.
Cnotka też człowiek.
Teraz twoja tajemnica. Mów.
Mój tata umarł, jak byłam w liceum.
Na pogrzebie pojawił się chłopak.
Miał na imię Chris.
Wyglądał jak mój ojciec 30 lat wcześniej.
Mama myślała,
że zobaczyła ducha.
Okazało się, że to mój przyrodni brat.
I to cała tajemnica? Że ojciec miał romans?
Nie!
No to mów.
Wyrzuć to z siebie.
Ten Chris...
Było późno, więc miał zanocować.
Całą noc przegadaliśmy
i...
Mój tata...
Naprawdę mnie rozumiał.
I jak zmarł
po raz pierwszy poczułam się samotna.
Chris mnie rozumiał.
Naprawdę.
Patrzyliśmy na siebie całą wieczność.
Może jesteś nawalona, ale musisz skończyć.
Nie wiem... Może dla ciebie to niezbyt pikantne...
Koniec uników. Mów.
Długo tam staliśmy.
Przytuliłam go
i pocałowałam.
Wiem, to odrażające.
- Koniec? - Tak.
Pocałowałaś brata?
Tak.
Dość wyuzdane. Ale to był przyrodni brat.
Przyrodni, ale mimo wszystko brat.
Coś ukrywasz.
Nie, już nic.
Powiedz.
Bzykaliście się.
Co?
Był dobry?
To obrzydliwe.
Nie wiem.
To jak było? Nie bzykaliście się?
- Przysięgnij. - Przysięgam.
Na grób ojca.
O Boże!
Nie.
Bratojebka!
Dobre.
Boże!
Bratojebka opiekuje się moim synem!
Bratojebka.
Wszystko przez to głupie martini.
Hej, zboczku, zostaniesz na kolację?
Zostanę.
- Bardzo chętnie. - Ciekawe co ugotujesz?
Wiesz co?
Ugotuję coś tak pysznego,
że będzie ci głupio, że byłaś dla mnie taka niemiła.
Lubię cię, bratojebko!
Cześć, Mamuśki. Tu Stephanie.
Dzisiaj porozmawiamy o apteczce, która ma nam pomóc w krytycznej sytuacji.
Cześć!
Dzięki Bogu, że odebrałaś. Jestem w krytycznej sytuacji.
- Co za zbieg okoliczności. - Musisz mi pomóc.
Coś się stało?
Chcę cię prosić o przysługę.
Mogłabyś odebrać Nicky'ego? Sean jest w Londynie, matka złamała biodro.
A ja mam pożar w firmie.
Boże! Biedny Sean, biedna ty.
Oczywiście, że pomogę.
Dzięki, muszę kończyć. Odwdzięczę się.
Nicky będzie w dobrych rękach.
Stephanie, jesteś dobrym człowiekiem. Prawdziwą przyjaciółką.
O nic się nie martw, zadzwonię później.
Stać! Co ja widzę?
Dwóch chłopców, którzy się dziś pobawią!
Cudownie, dorabiasz jako opiekunka.
- Słucham? - Dla Emily. Szukała kogoś.
To przyjacielska przysługa.
Przepraszam, nie wiedziałem, że tak się przyjaźnicie.
Owszem!
Pijemy razem martini. To mocne z Londynu.
Jak nie będziecie się przepychać w aucie, zrobię wam owocowe lody!
Chyba nie widzi, że tyra za darmo.
Mam go wykąpać?
Świetnie się bawią.
Tu Emily Nelson, dyrektor ds. PR w Dennis Nylon Holdings.
Zostaw wiadomość albo spierdalaj.
Tu Stephanie.
Wiem, że pewnie gasisz jakiś pożar,
ale Nicky pyta, kiedy go odbierzesz, a ja nie wiem, co odpowiedzieć.
Odezwij się.
Trzymaj się i daj im popalić.
Tu Stephanie Smothers, koleżanka. Jest u mnie jej syn.
Wiadomo, gdzie jest i kiedy wróci?
Pojechała na parę dni do Miami.
Coś przekazać?
Parę dni?
Chwileczkę.
Nie powiedziała...
Hiobowe wieści.
Tak?
Sean, tu Stephanie. Mam twój numer ze szkoły.
Coś z Nickym?
Nie.
Wszystko dobrze, jest ze mną.
Emily prosiła, żebym się nim zajęła.
Od dwóch dni się nie odzywa.
- Rozmawiałeś z nią? - Od dwóch dni?
Co ci powiedziała?
Że musi ugasić pożar. W biurze powiedzieli, że jest w Miami.
Pewnie tak.
To nie pierwszy raz.
Jak wie, że Nicky ma opiekę, znika na jakiś czas.
Świetnie!
Jutro wracam. Odbiorę Nicky'ego, jak tylko wyląduję.
- W porząsiu? - Tak.
Kanterberyjska pani.
Jej asystentka powiedziała, że nie ma z nią kontaktu.
Dziwne, jak na wyjazd służbowy.
Niektóre mamy mówią, żeby to zgłosić policji.
Do tego doszło.
Herbaty?
Dobra.
Zgłośmy to policji.
Sean?
Policja już jest.
Kiedy ostatni raz się kontaktowała?
Trzy dni temu.
Byłem w Londynie, mama złamała biodro.
- Współczuję. - Dziękuję.
Kryzys w pracy?
Jest menadżerem wysokiego szczebla, ma pod sobą wielu ludzi.
Zwykle, gdy kobieta znika, ma jakiś powód.
Co pan sugeruje?
Nie pokłóciliście się? I dlatego pan wyjechał?
I złamałem mamie biodro?
Pan wyjeżdża. Żona znika.
Może
spędza czas z jakimś przyjacielem?
Jest pan niegrzeczny.
Sean jest oddanym mężem i ojcem. Między nim a żoną jest
więcej chemii niż w laboratorium.
- Badamy różne tropy. - To jest ślepy zaułek.
Gdzie mieszka rodzina Emily?
Nie ma nikogo.
Była jedynaczką, a rodzice zmarli, gdy była nastolatką.
Nie wiedziałam.
Wciągniemy ją na listę zaginionych i odezwiemy się za kilka dni.
Jeśli się nie pojawi, skontaktujemy się z policją w Miami.
- Nidzie pan nie wyjeżdża? - Nie.
Jestem na miejscu.
W domu z synem.
Wyjdziemy sami.
Mieliśmy różne problemy,
ale przecież nie zostawiłaby dziecka.
Nigdy w życiu, uwielbia Nicky'ego.
Moja żona jest zagadką.
To mnie w niej zafascynowało. Ale też nie daje spokoju.
Strzeże prywatności.
Z pewnością nie lubi zdjęć.
Usunęła mi konto na Facebooku, jak wrzuciłem rodzinne zdjęcie.
- Media społecznościowe są groźne. - Nie mogę się do niej zbliżyć.
Jest jak piękna zjawa, zawsze pomiędzy dwoma światami.
Jakież to poetyckie. Nic dziwnego, że jesteś dobrym pisarzem.
Już nie jestem.
Wszystko poświęciłem by zdobyć kobietę, która wciąż się wymyka.
Zamówię taksówkę.
O rany! Jest 1:25, a tutaj kursują do 1.
Możesz przenocować na kanapie.
Nicky ucieszy się, jak cię rano zobaczy.
Chętnie.
- Kto chce więcej witaminy B? - Ja!
Dobre?
Pyszne?
Cześć.
Co robisz?
Świetne smoothie na kaca. Usuwa toksyny.
Dzieci je uwielbiają.
Wielka porcja warzyw, w atrakcyjnej formie.
- Dzieci trudno namówić na warzywa. - Właśnie.
Chcesz?
Jasne.
Dobre?
Trzeba się zbierać do szkoły.
Ach ta szkoła.
Cześć, Mamuśki. Tu Stephanie.
Dzisiaj przygotuję smoothie na kaca, według nowego przepisu.
Pyszne.
Dziękuję wszystkim, którzy pytają o Emily.
Mijają 4 dni.
Dobra wiadomość: Sean wrócił z Londynu
i współpracuje z policją.
Wiem,
co niejednej z was przychodzi do głowy.
Mąż jest zawsze pierwszym podejrzanym.
Oglądałam "Prawo i porządek"
Ale...
Sean był w tym czasie w Londynie.
Niektóre z was sugerują, że to fałszywe alibi.
Ja uważam, że jest wspaniałym mężem i ojcem.
Policja wydaje się bezradna.
Każda Mama wie: jak chcesz mieć coś zrobione dobrze, zrób to sama.
Poruszę niebo i ziemię. Tak postąpiłaby Emily.
Dennis Nylon, proszę czekać.
Dziękuję za cierpliwość. Z kim połączyć?
Nazywam się Stephanie...
Pracuje tu koleżanka, która zaginęła...
Z kim połączyć?
Zadzwoniłam do jej asystentki.
Valerie, ale nie pomogła.
- Z kim połączyć? - To było do mnie?
Dennis Nylon, proszę czekać.
Nazywa się Emily Nelson, jest dyrektorem ds. PR.
Emily nie ma.
Wiem.
Dennis Nylon...
Przepraszam. Nie! Nie przepraszam.
Chcę rozmawiać z Dennisem Nylonem. Zaginęła kobieta...
Pana Nylona nie ma.
Poczekam.
Nie ma sprawy.
Dennis Nylon, proszę czekać.
- Pan Nylon? - Nie prowadzimy rekrutacji.
Ja w innej sprawie. Mamy problem.
Niejeden.
- Pracuje tu koleżanka... - To apaszka Hermes vintage?
Od cioci Friedy.
Kazała ci się na niej powiesić? Co to za węzeł?
Przyszłam w sprawie Emily Nelson.
A co?
Cztery dni temu poprosiła mnie o odebranie syna, bo leciała do Miami.
I nie wróciła. Zaginęła, a tutaj wszyscy mają to w dupie.
Kiko.
Po co Emily leciała do Miami?
Pierwsze słyszę.
Wszyscy się nauczyliśmy, że jeśli Emily czegoś nie mówi, to lepiej nie pytać.
Pracuje dla pana.
Jej zadaniem jest zapobiegać apokalipsie, nie obciążając tym projektanta.
A przy tym zawsze wygląda rewelacyjnie.
Cudownie!
To co mam zrobić?
Nie zakładaj apaszki Hermes do koszulki GAP.
Gdybyś była przyjaciółką Emily, wiedziałabyś. Przepraszam, jestem zajęty.
Valerie, do mojego gabinetu.
Emily Nelson Dyrektor ds. PR
Cześć.
Steven, zapomniałeś koszul.
Nic na to nie poradzę.
Jasne, że się wścieka, ktoś musi się tym zająć.
Nie wiem.
Sukinkot.
Hope znaczy Nadzieja
Bezguście od cioci Friedy! Co tu robisz?
Szpiegostwo gospodarcze? Czy drobne złodziejstwo?
Im silniejszy skurwiel, tym bardziej trzeba go zgnoić.
Bo cię wydyma w dupę.
Ty żałosna podróbo Toma Forda. Powiedz swojemu Kenowi, żeby mnie puścił,
bo powiem tysiącom mam na moim vlogu, że Dennis Nylon zastrasza kobiety.
I żeby nie kupowały twoich tandetnych bluz, szytych przez indonezyjskie dzieci.
Stracisz mamuśki, stracisz biznes.
Po pierwsze, nie indonezyjskie dzieci, tylko wietnamskie nastolatki.
Po drugie, Tom Ford marzy, by być mną.
Po trzecie, jeśli ja jestem tandetny...
To ty...
Było miło.
Módl się, żebym nie miała siniaka.
Nic dziwnego, że nie lubi się fotografować.
Widziałeś mnie?
Patrzcie na nią.
Jak pociesza biednego mężusia.
To projekt artystyczny.
Mistrzyni operowania zszywaczem.
Jak Emily wróci i zobaczy te ulotki...
Nie wróci.
Nie oglądacie "Dateline"?
Jak sprawa się nie wyjaśni w 3 dni,
to zawsze jest trup.
Racja.
W samą porę! Kolacja gotowa.
Chłopcy są na górze. Dopilnuję, żeby umyli ręce.
Coś nie tak?
To dla mnie nowa sytuacja.
Wchodzę i czeka na mnie kolacja.
Faktycznie dziwne.
Nie, w porządku.
Takie przebłyski stabilności są jak dar z nieba.
Umyję się.
Pan Townsend?
Detektyw Summerville. Rozmawialiśmy przez telefon.
- Stephanie, pomożesz chłopcom w lekcjach? - Oczywiście.
Proszę wejść.
Mała przekąska.
Miła niania.
Koleżanka żony.
Pomaga mi.
Kurde! Mogłaby i do mnie przyjść?
Nie ma jej na liście pasażerów żadnego lotu do Miami.
Ale wynajęła białą Kię.
Zapłaciła gotówką za dwa dni.
Jak ktoś płaci gotówką, to zwykle oznacza jedno.
Romans?
Pewności nie mam.
Dokąd pojechała?
Dostaniemy raporty
z punktów poboru opłat.
Potrzebny rysopis żony do rozesłania na posterunki.
Jakieś znaki szczególne?
Znamiona, tatuaże?
Tatuaż na lewym nadgarstku.
Symbol dobroczynności w płomieniach.
- Chce pan coś powiedzieć? - Nie.
Robiła takie rzeczy.
Dziwne, nieobliczalne.
Idę to zgłosić.
Proszę pożegnać koleżankę żony.
Jesteś święta. Nie musisz tego robić.
Nie jestem święta, lubię mieć zajęcie.
Pójdę już.
W poniedziałek jest Dzień Flagi. A ja nic nie przygotowałam.
Przepraszam.
A właściwie dziękuję.
- Jesteś prawdziwą przyjaciółką. - Oczywiście.
Szkoda, że nie mogę bardziej pomóc.
Robisz aż nadto.
Taki jest stan na dzisiaj.
Pozostajemy zwarte i gotowe, nie wyciągamy pochopnych wniosków.
Działamy robiąc ciasteczka i origami.
Te Mamuśki, które chciałyby pomóc,
informuję, że Emily jechała białą Kią
wypożyczoną z Bugdet na lotnisku La Guardia.
Dotarłam też
do numerów rejestracyjnych...
Stephanie, piszę ze Standish, Michigan.
Chyba widziałam Emily. Dwa dni temu jechałam I-75.
Zobaczyłam kobietę tankującą białą Kię.
Była bardzo ładna i nie wyglądała na babkę z okolicy.
Mam nadzieję, że pomogłam.
Summerville powiadomił władze w Michigan.
Wspominała o Michigan? Miała tam przyjaciółkę?
Emily nie miała prawdziwych przyjaciół.
Przed tobą.
Jak to możliwe?
Znaleźliście?
Jezioro?
Nie wiem.
Dobrze, jadę.
Znaleźli samochód w Michigan.
Jadę tam, bo inaczej zwariuję.
- Mogę cię prosić...? - Jedź.
Cześć, Mamuśki. Tu Stephanie.
Widzę dziś tłumy nowych obserwatorów.
Jeżeli jesteś nowa, przykro mi,
bo trafiłaś na nienajlepszą chwilę.
Te z was, które obserwują mój vlog w tym tygodniu,
wiedzą, że zaginęła moja przyjaciółka Emily.
Podzieliłyście się ze mną wskazówkami i pomysłami.
Szczególne podziękowania dla Leanne Lippens,
której wskazówka przyniosła przełom w śledztwie.
Mam smutne wieści.
Znaleziono Emily.
Niestety martwą.
Moja przyjaciółka Emily Nelson
nie żyje.
Ojcze nasz, zwracamy się do Ciebie w smutnej potrzebie.
Pogrążeni w żalu i samotności.
Przygarnij nas do siebie,
abyśmy mogli znaleźć pociechę w Twoich ramionach.
Szczególnie wesprzyj i pociesz najbliższych nieboszczki Emily.
Utwierdź ich w błogosławionej pewności, że po śmierci
rozpoczyna się nowe życie.
Gdy opuszczasz ciało, przybywasz do Pana.
Utwierdź nas w nadziei,
że ponownie się spotkamy, w Twojej błogosławionej obecności.
Pomóż nam odliczać dni,
w których nasze serca napełniają się mądrością.
W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
Cześć.
Czy to...
Tak.
Z twojej last-minute akcji "brownie".
Oglądasz mój vlog?
Szczerze?
Na początku śmialiśmy się z ciebie.
Potem zobaczyliśmy przydatne rady.
Jak Lulu dostała wysypki, pomógł ocet jabłkowy.
Cieszę się.
Jesteś święta, tak im pomagając.
Emily była moją przyjaciółką, zrobiłaby dla mnie to samo.
W razie czego, chętnie popilnuję Milesa albo Nicky'ego.
Dzięki, Sona.
Chociaż tyle, nawet nic nie upiekła.
Nicky.
Nie martw się. Twoja mama jest w niebie.
Wcale nie! Zamknij się!
Jest w ziemi! Już nie wróci!
To boli!
Nienawidzę cię!
Niki, przestań!
Co ty robisz? Przestań!
Uspokój się.
To przez nią mama umarła!
- Przestań. - Chce zostać moją nową mamą!
- Wcale nie. - Chcę do mamy!
Wiem.
Miała rację, jesteś frajerem!
Tak ci powiedziała, pijana o 2. po południu?
Staram się!
To tylko dziecko.
Przepraszam.
Co mam robić?
Co robić?
Wszyscy weźmiemy głęboki oddech.
Po kolei. Ja porozmawiam z Nickym.
Ty zabierz Milesa do środka i przyłóż lód do nosa.
Bo będzie podbite oko.
Już dobrze.
Nie chcę z tobą rozmawiać.
Ja też wcale o tym nie marzę.
Wszystko, co teraz czujesz, jest normalne.
Choćbyś wyczyniał nie wiadomo co,
- to i tak nie zmieni mojego zdania. - Jakiego?
Że jesteś dobrym chłopcem.
Może nie będziemy gadać?
Tylko posiedzimy i popatrzymy jak rośnie trawa.
Za dużo od siebie wymagasz. Nikt sobie nie radzi w takiej sytuacji.
Ty zawsze sobie radzisz.
Wcale nie.
Nie wiem...
Masz rację, nie powinniśmy.
Pani Smothers!
Możemy porozmawiać?
Zaraz zejdę!
Szlag!
Witam!
Coś tu zostawiłam i wpadłam...
Mam klucz.
- Sean mi dał... - Nie aresztuję pani.
Mam nadzieję.
Nie, nie.
Bardzo zabawne.
Seana nie ma.
Chciałem porozmawiać z panią.
Byłem w domu, potem w szkole.
Jedna z mam podpowiedziała, że może pani być tutaj.
Tak?
Stacy?
Mogę wejść?
Oczywiście, zapraszam.
Przyjaźniłyście się z Emily?
Tak.
- Miała depresję? - Nie.
Miała wszystko, dom, pracę...
I męża.
Właśnie.
Sąsiedzi mówią, że się kłócili.
Mieli problemy.
Ale bardzo się kochali.
Jakie problemy?
Normalne. Kwestie finansowe.
Emily chciała zwolnić, cieszyć się życiem.
Nie żałowała sobie.
Raport z sekcji.
Zobaczmy.
"Uszkodzenie wątroby wskazujące na nadużywanie alkoholu.
Liczne ślady nakłuć na rękach i pomiędzy palcami stóp".
Wiedziała pani o heroinie?
Nie.
Przepraszam, ale nie chce mi się w to wierzyć.
Lubiła mocne martini, ale...
Nie mogłaby
tego ukryć przede mną,
a szczególnie przed mężem.
Dobrze się znacie z Seanem.
Poznaliśmy się
w ciągu ostatnich tygodni. Jesteśmy przyjaciółmi.
Nie miała pani wcześniej do czynienia z organami ścigania?
Nie.
Ładna sukienka.
- Dziękuję. - Chyba nie w pani stylu.
Jestem wszechstronna.
Zdziwi się pan.
Pomagam Seanowi i Nicky'emu przejść przez czas żałoby.
Jak się trzyma Sean?
Bardzo dobrze.
Jak na te okoliczności.
To wszystko?
Jeszcze jedno.
Wiedziała pani,
że wykupił polisę na życie na 4 miliony dolarów,
tuż przed zniknięciem Emily?
Nie wiedziałam.
Skąd miałabym wiedzieć?
No dobrze.
Niestety.
Przykro mi.
Co pan sugeruje?
Że ją sprzątnął? Wynajął zabójcę?
Nic takiego nie powiedziałem.
To pani słowa.
Widzę, że dobrze się pan bawi, detektywie.
Jak chce pan kogoś przycisnąć, to polecam Dennisa Nylona, szefa Emily.
Podejrzany typ.
To ciekawe, bo właśnie się zgłosił. Twierdzi, że wie pani więcej, niż nam mówi.
A to dupek.
Dopóki mówi pani prawdę,
nie ma powodów do niepokoju.
Po prostu idę tropem okruszków.
No dobrze, to wszystko. Dziękuję za rozmowę.
Pana hipoteza nie trzyma się kupy.
Nie wyjaśnia fałszywego biletu lotniczego i wypożyczenia samochodu.
Po co miałaby się szprycować heroiną na kempingu w Michigan,
jeśli jest jej pełno w Connecticut!
Podobno.
Widzę, że mamy jeszcze dużo do omówienia.
Miłych chwil w nowym domu.
Kiepskie te pana okruszki.
Nie nadają się nawet na grzanki do Cezara!
Zaległość
Polisa ubezpieczeniowa. Emily, podpisz. Dzięki. S.
Czemu ta cezarska sałatka tak chrupie?
To sałatka Cezara i jest pyszna.
- Co tak chrupie? - Okruszki.
Jak w pracy?
Ponuro.
Cały dzień wyjaśniałem różnicę
między zaimkiem osobowym a dzierżawczym
studentom college'u.
To może wytrącić człowieka z równowagi.
Prawda?
A co u was, chłopcy? Co było dzisiaj w szkole?
Widziałem się z mamą.
Czasami nam się wydaje, że widzimy kogoś, za kim tęsknimy,
kogo już nie ma.
Widziałem ją.
Stała na przerwie za płotem boiska.
- Pewnie ktoś podobny. - Nikt nie jest do niej podobny!
- Kazała pozdrowić Stephanie. - Nicky!
To jest chore.
Miles też ją widział. Prawda?
Chyba tak.
Ale nie wiem. Grałem w piłkę.
Umówiliście się?
To jakaś zabawa, jak w rozwalanie ciężarówką? Nie wolno kłamać.
Nie kłamię! Wal się!
Nicky!
Ajć!
Przepraszam.
A całus na dobranoc?
Oczywiście, skarbie.
Musisz wrzucić 25 centów do słoika na "ajcie".
Dobranoc.
Zrzucamy ciuchy?
Co jest?
Coś nie tak?
Czuję ją, jej perfumy.
Czuję jej obecność.
Pewnie dobrał się do jej perfum.
Tęskni.
Popadasz w paranoję.
Czyżby? Znalazłam też to.
- Co to? - Bransoletka przyjaźni ode mnie.
Przykro mi to mówić, ale to nie w jej guście.
Pewnie od razu dała Nicky'emu.
Chyba, że mówi prawdę.
Widziałaś ją na własne oczy.
W trumnie.
Coś było nie tak.
Leżała na dnie jeziora!
Był tatuaż i pierścionek, który ukradła mojej mamie.
Mówiła, że mama jej dała.
Nalegała.
Tak ci powiedziała?
Mama dostała go od ojca.
To była jej jedyna biżuteria.
Zabrałem Emily do Londynu, żeby poznała mamę.
Pierścionek zniknął.
Wszystko obszukaliśmy.
Ale go nie znaleźliśmy.
Mama była załamana.
Polecieliśmy do Nowego Jorku.
Zgadnij, co znalazłam.
Co?
Nie!
Niemożliwe!
Mój kochany Sherlock Holmes.
Mama się ucieszy.
No co ty.
Mama zabierze go do grobu. Zmarnuje się.
Taki ładny.
To nie jest zabawne, kochanie.
Wcale nie żartuję,
kochanie.
Wzięłam go sobie i nie zamierzam oddać.
- Musimy. - Nie.
Powiemy, że przypadkiem wpadł do torebki
i teraz go znalazłaś.
Jak powiesz, że go znalazłam, będę musiała się przyznać, że ukradłam.
Co będzie dla niej większym ciosem? To, że zgubiła,
czy to, że syn poślubił złodziejkę?
Kochanie...
Wybieraj, ja czy ona?
Za 20 sekund w toalecie. Zapukaj 2 razy.
9 miesięcy później urodził się Nicky.
Jak mogłeś z nią być?
Byłem zauroczony.
Była kobietą, której nie mogłem rozszyfrować.
A ja młodym pisarzem, który nie był w stanie spełnić jej oczekiwań.
Żyłem w niepewności, nie mogłem spać.
Z tobą jest inaczej.
Śpię jak zabity.
Romantyczne wyznanie.
Rozumiesz mnie.
Odbudowałaś mnie.
Nawet zacząłem pisać.
Na razie kilka rozdziałów.
Na początek.
Wspaniale.
Wzięłaś człowieka w rozsypce i poskładałaś na nowo.
Nigdy nie spotkałem takiej kobiety.
Zamieszkaj ze mną.
Sean.
Za wcześnie. Co ludzie pomyślą?
Już sobie myślą. Jestem zmęczony udawaniem.
Chcę być tym facetem,
jakim jestem przy tobie.
Nie wchodzę w trójkąty.
Od razu mówię.
Otwarcie.
O co ci chodzi?
O asystentkę.
Emily mi powiedziała.
Tak ci powiedziała?
Emily była patologicznym kłamcą.
To nieprawda.
Czemu wykupiłeś 4-milionową polisę na życie Emily?
Gliniarze nieźle namącili ci w głowie.
Odpowiedz.
Przez ciebie.
Kiedy Emily dowiedziała się, że po śmierci męża żyjesz z odszkodowania,
uznała, że też wykupimy polisy.
Jedyna odpowiedzialna rzecz w naszym życiu.
Dzięki tobie.
Zamieszkaj ze mną.
Zaczniemy nowe, szczęśliwe życie.
Ty, ja i chłopcy.
Zgódź się.
Kocham cię, Stephanie.
Ja ciebie też.
Do sprzedania
Przeprowadzki
Cześć, Mamuśki. Tu Stephanie.
Dzisiaj będzie o czymś innym.
Zwykle unikam aspektu religijnego,
żeby nie urazić bezwyznaniowych mam.
Ale wierzę w życie pozagrobowe, dlatego...
Emily.
Jeśli tam jesteś i mnie słyszysz...
Nikt nie może ciebie zastąpić. Zawsze będziesz mamą Nicka.
Nie zajmę twojego miejsca.
Mogę tylko kochać ludzi, których ty kochałaś
i spróbować ich uszczęśliwić.
Na pewno byś tego chciała.
Panowie, uspokójcie się.
Zabiłem cię!
Ale ożyłem!
Jak twoja mama.
Lalki do plecaków, albo wylądują w śmieciach.
Mamo, to nie lalki!
Mama kazała ci to dać.
Mamo!
Kurde! Chcesz nas zabić?
Bratojebka.
Dzwonię z United Timeshare International.
Proponujemy pani darmową wycieczkę na Wyspy Bahama. Wystarczy, że...
Nie jestem zainteresowana. Do widzenia.
Boże!
Dziękuję za wycieczkę.
Cześć.
Bratojebko.
- Emily? - Emily nie żyje.
Już zapomniałaś?
- Gdzie jesteś? - W niebie. Czuwam nad tobą.
Ładna bluzka.
Czemu to robisz?
Skąd wiesz, że robię to sama?
Ucałuj ode mnie Seana.
4 miliony razy.
To remake "Diabolique"?
Co?
Nie znasz "Diabolique"?
Film o facecie, którego żona i kochanka chcą zabić.
Tylko ja nie mam polisy.
Jeśli uknuliście z Emily jakiś plan, odwołaj go!
Oddychaj.
Nicky zmyśla. Emily nie żyje.
Zadzwoniła.
Co?
Zadzwoniła dzisiaj.
Zadzwonię do kolegi psychologa.
Cześć, przystojniaczku.
Przepraszam, nie wiedziałam, że masz spotkanie.
Poznaj Stephanie.
Miło mi.
Jeśli chcesz korzystać z tablicy interaktywnej, to jest zepsuta.
Nie potrzebuję.
Miła.
Idź do domu.
Emily miała xanax w szafce na leki. Weź jeden. Dwa.
Może znajdę działkę hery.
Przeżywasz żal po stracie.
Masz rację.
Jestem zdruzgotana.
Przepraszam.
Potrzebujesz kogoś, kto cię pokocha.
Mam ciebie. Wystarczy mi przyjaciółka.
Nie brakuje ci seksu?
Faceta, który cię bzyknie na pralce?
Zapomniałam, jak to jest.
Jesteś masochistką. Mogłabyś mieć każdego faceta.
- Miałam i wszystko zniszczyłam. - To znaczy?
To znaczy?
Komu miałabyś powiedzieć, jak nie mnie?
Chodźmy do tatusia.
- Powiedz mi prawdę. - O czym?
O Milesie i Chrisie.
O moim bracie Chrisie?
Tak. Choć nie traktujesz go jak brata.
Wyglądacie bardziej na kochanków.
To obrzydliwe.
Miles jest w ogóle mój?
Boże!
Co ty wygadujesz? To jakiś absurd.
Davis!
Dokąd jedziecie?
- Dokąd jedziecie? - Nie martw się.
Na przejażdżkę.
Na męską rozmowę. Spoko.
To moja wina.
- Przeze mnie nie żyją. - Nie.
Nie mów tak.
Ludzie są popieprzeni i robią straszne rzeczy.
To ich wina, nie twoja.
Tęsknię za nim.
Za którym?
Oboma.
Jestem samotna.
Samotność zabija więcej ludzi niż rak.
Przytul się.
Będzie dobrze. Zamówimy pizzę?
Boże, tak mi głupio.
Z tego powodu?
Wszystko w porządku.
Wtorek, jak każdy inny.
Odejdź.
Diana Hyland?
To ty namalowałaś?
Gdzie go znalazłaś?
Zacznę od przykrej wiadomości.
Emily nie żyje.
Moje kondolencje. A kto to, kurwa, jest?
Dziewczyna z obrazu.
Aha.
Ale ona nie nazywa się Emily, tylko Claudia.
Spoczywaj w pokoju, szmato.
Widzę, że to przykre wspomnienie.
Wręcz przeciwnie. Była niesamowita.
Najlepsza z moich dziewczyn.
Moje obrazy dobrze się sprzedawały.
Było o mnie dość głośno.
Zjawiła się w mojej galerii.
Zajebista muza nie wiadomo skąd.
I co?
Malowałam tylko ją.
Uwieczniałam każdy centymetr jej ciała.
Mój marszand to zjechał.
Krytycy zjechali.
Nazwali mnie lesbijską podróbą Mapplethorpa.
Ta kłamliwa szmata zrujnowała mi karierę
Teraz maluję pieprzone noże.
Niezłe, ale nikt ich nie kupuje.
Są bardzo ładne. To zwykła ludzka zawiść.
Nie piłam od 42 dni.
Trzeba to uczcić.
Zdrówko.
Oddałam jej moje serce.
Zapłaciłam za college.
Spłaciłam długi.
Brała heroinę?
Ona? Nigdy.
Nie tykała takich rzeczy.
Tylko raz pozwoliła mi namalować swoją twarz.
Nigdy nie widziałam tak pięknej dziewczyny,
która chciała być niewidzialna,
w ogóle zniknąć.
Ale
żeby zniknąć, potrzeba forsy.
Wyssała ze mnie wszystko, co się dało.
Wiesz jak bym cię namalowała?
Jako błogosławioną.
Pieprzoną świętą.
Często to słyszę.
Ludzie kochają świętych.
Po śmierci.
Co o niej wiesz? Jak zmarła?
W jeziorze.
Po heroinie.
Ale ty w to nie wierzysz.
Wspominała może Michigan?
Tylko to po niej zostało.
Pamiątka z dzieciństwa.
Jezioro Squaw Obóz Biblijny
Jak zaczniesz grzebać w jej przeszłości, odkryjesz straszne gówno.
Ona nie była normalna, jak ty czy ja.
Sean, tu Stephanie. Przemyślałam wszystko.
Masz rację. Przeżywam żal po stracie.
Ponieważ to trudne dla nas obojga,
postanowiłam pobyć parę dni sama. Sona weźmie chłopców do siebie na noc.
Ty też odpocznij.
W zamrażarce jest potrawka. Całuję.
Ratujemy młode duszyczki od 50 lat.
Rzecz jasna, nie osobiście.
Idealne miejsce! Mój syn to morświn.
- Nie wyjdzie z tego stawu. - To jezioro Squaw!
Dzieci żartują, że z wodą święconą.
Każda rybka tu złowiona nakarmi tłum.
Bardzo dowcipne.
Macie może stare zdjęcia,
albumy roczników?
Nie ma lepszej rekomendacji, niż buzie uczestników.
Całe tony zalegają w piwnicy. Same uśmiechnięte buzie.
Obóz Biblijny 1996
Nagrody
Najszybsze kajakarki Hope i Faith McLanden
Nurkowanie, biegi, rzut jajkiem - Hope i Faith...
Dziękujemy rodzinie McLanden za hojną darowiznę
Szukam Fundacji McLanden.
Pani Margaret McLanden?
Kto mówi?
Dzień dobry, nazywam się Maryanne Chelkowsky.
Dyrektor Obozu Biblijnego.
Czego chcesz?
Redagujemy okolicznościową gazetkę z okazji 50. rocznicy Obozu.
Szukamy naszych wychowanków.
Czy jest pani krewną Hope i Faith McLanden?
- Halo. - Dzwonią z obozu.
Dziewczynki znowu nabroiły.
Dziewczynek już nie ma. Pani wraca na fotel.
Jest brudno...
Mam cię.
Nie spiesz się, Bruce.
Pani McLanden?
Gloria z firmy sprzątającej.
Kto?
Bruce nie przekazał?
Przyszłam posprzątać, na błysk.
Pomyliłam dni?
Kurczę!
Zacznij od łazienki na górze.
Nie oszukuję, naprawdę sprzątam.
Bruce!
Ogień zgasł!
Bruce!
Zauważyłam
urocze zdjęcie córek.
Gdzie Bruce?
Musiał wyjść.
Pani córka Faith
miała kłopoty?
Kłopoty?
To byłby raj!
To było dziecko z piekła rodem.
Z ust matki takie gorzkie stwierdzenie...
Masz dziecko?
Tak i uwielbiam macierzyństwo.
To musisz być nienormalna.
Niewdzięczna robota.
Niektóre dzieci rodzą się już zepsute.
Nie potrzebują rodzica, tylko egzorcysty.
Mój mąż to rozumiał.
Czekaj.
Tylko nie mów Bruce'owi.
Bingo!
Pilnuje mnie jak policjant.
Chcesz sherry?
Nie, dziękuję.
Zaraz.
To nie sherry, to gin.
Gdzie jest sherry?
- Pewnie za Sylvią Plath. - Co się działo z Faith?
Wszystko.
Wydaliśmy fortunę na odwyki.
Hope próbowała się nią opiekować.
Pilnować, żeby nie brała.
Oczywiście, Hope to urodzona kłamczucha.
Proszę pani.
Zna pani dziewczynę na tym zdjęciu?
To Faith.
- To ona cię przysłała? - Nie!
- Jesteś z policji? - Nie!
Mówiłam wam tysiąc razy.
Szwankuje mi pamięć. Nie stanę przed sądem.
Gdy wybuchł pożar, byliśmy z mężem w separacji. W oddzielnych skrzydłach.
- Pożar, który spalił zachodnie skrzydło? - Jesteś agentką ubezpieczeniową?
Tak.
Świetnie!
Czekamy na kasę z ubezpieczenia.
Ale dupki zasłaniają się klauzulą o podpaleniu.
Sępy!
- Zdrówko bankrutów! - Nie powinna pani pić.
A ty kto?
Dziękuję za poświęcony czas.
Kremowy garnitur a la Givenchy
i beżowa apaszka.
Zamówienie zrealizujemy błyskawicznie!
Dokąd to?
Zamawiam granatową marynarkę.
XL.
Świetnie.
- Dzień dobry. - Czego chcesz, słoneczko?
Szukam wiadomości o podpaleniach w Wayne County z ostatnich 20 lat.
Bliźniaczki znikły po pożarze domu - Cześć, Mamuśki.
Jestem w Michigan. Specjalne wydanie wyjazdowe.
Jak wiecie
próbuję zamknąć temat śmierci mojej przyjaciółki.
Pojechałam nad jezioro, w którym utonęła,
w poszukiwaniu tropów.
- Szlag! - Okazuje się,
że nad jeziorem Squaw organizowany był Obóz Biblijny i zawody kajakowe.
Przekopałam kroniki obozu
i znalazłam zdjęcie Emily,
której drugie imię to Claudia. Dziwne, że mi nie powiedziała.
Pieprzona suka.
Wygląda jak aniołek, prawda?
Bratojebka.
Znalazłam odpowiedzi.
Emily jest mi teraz jeszcze bliższa. Jak siostra-bliźniaczka.
Emily, gdziekolwiek jesteś,
mam nadzieję, że mnie słyszysz.
Faith znaczy wiara.
Bratojebka!
Jestem!
Pysiaczku!
Boże! Ale się stęskniłam!
Gdzie byłaś? Czemu musieliśmy spać u Hektora?
On sika do łóżka!
- Straszne! - Mogli zostać ze mną.
Oboje potrzebowaliśmy wytchnienia. Czuję się jak milion dolarów.
A nawet cztery.
Dzień dobry, mówi Beth.
Dzwonię w imieniu szefa, Seana Townsenda w sprawie polisy jego żony.
Numer polisy : CT 760
2258001.
Jak nazywa się agent, który ją wystawił?
Pani Prager. Nazywam się Bruce Hargrave.
Piszę w sprawie niedawno zmarłej Emily Nelson.
Od lat opiekuję się posiadłością jej rodziny.
Dawno temu mój pracodawca zmarł w pożarze domu.
Jego nastoletnie córki Hope i Faith McLanden zaginęły bez śladu.
Sean Townsend. Byłem umówiony z Billym Kentem.
Jak to?
Ustalaliśmy to 2 dni temu.
Trudno.
Oddzwonię.
Co cię tak zatkało?
Przecież spędzamy tu każdą rocznicę.
Dlaczego?
- Z czterech milionów powodów. - Skrzywdziłaś Nicky'ego.
Zrobiłam to dla niego.
Przez pracę prawie go nie widywałam.
Nie wyżylibyśmy z twojej nauczycielskiej pensyjki.
Opłakiwałem cię.
Rozumiem.
Nie ty jeden.
90% ludzi po śmierci współmałżonka
po pogrzebie ląduje w łóżku z przyjaciółką lub przyjacielem zmarłego.
Wkręcam cię, złamasie.
Tak mnie opłakiwałeś?
Z fiutem w mojej przyjaciółce?
- Czemu mi nie powiedziałaś? - Bo byś mnie wsypał.
Prawie ci się udało.
Do wypłaty z polisy muszę się ukrywać.
Ale się pokazujesz.
Zastraszyłaś naszego syna.
Myślałem, że zwariował. Tak samo Stephanie.
Tęskniłam za nim.
Za moim małym facetem.
Wiesz, jak go kocham.
Zegar tyka.
A nasza Stefcia wie za dużo.
Jak spierdoli mi wypłatę, pójdziesz na dno razem ze mną.
Ja?
To był twój plan.
Nic nie wiedziałem!
Ty popieprzona psycholko.
To było o mnie?
Kochasz ją?
Nie, to był tylko seks.
Dymając ją myślałeś o mnie?
Tak.
Kochasz mnie, czy nie?
Oczywiście, że tak.
Ona nic nie znaczy.
To dobrze.
Cholera, zapomniałam załadować.
Szlag by to!
A gdybym nie zapomniała?
Lepiej nie myśleć.
Jesteś nienormalna.
Sprawa jest prosta.
Musisz wybrać: ona albo ja.
To łatwe.
Przestań.
Przecież to uwielbiasz.
Za 20 sekund w łazience.
Pukaj 2 razy.
Panie Townsend. Isabel Prager, Addison First Insurance.
Badam sprawę roszczenia o odszkodowanie za śmierć pańskiej żony.
Sean.
Wiedziałeś, że Emily miała siostrę bliźniaczkę?
Nie, ale...
To zabrzmi okropnie,
ale to mogły być jej zwłoki w jeziorze.
- Takie samo DNA. - Jeśli tak...
To gdzie jest Emily?
Gdyby żyła, wróciłaby do domu.
Do syna.
Nie jestem gliną,
ani terapeutą,
tylko agentem ubezpieczeniowym.
Ale to niezwykle interesujący przypadek.
Obłęd, co?
Muszę przyznać, że to niezwykłe,
nie wiedzieć, że żona ma siostrę.
Była zamknięta w sobie.
Wszyscy mamy swoje małe tajemnice.
Rozumie pan,
ze względu na wysokość wypłaty, będziemy kontynuować śledztwo.
I, zgodnie z prawem, przekażemy wyniki odpowiednim organom.
Oczywiście.
Mam nadzieję, że żona żyje. I wróci.
No, dobrze.
- Jeśli się odezwie... - Od razu powiadomię.
Dziękuję za kawę.
Do widzenia.
- Wiedziałaś, że ma siostrę. - Ja?
A ty nie?
Nie powiedziałaś mi.
Zwariowałeś?
Weź xanax.
Albo dwa.
Cześć, Mamuśki. Tu Stephanie.
Dzisiaj omówimy, co można złożyć na grobie.
Dziękuję Helen z Missouli za niekonwencjonalne pomysły.
Bo przecież to wcale nie muszą być kwiaty.
Cokolwiek, co przywołuje miłe wspomnienie.
Ulubioną przyjemnością Emily, był popołudniowe martini z ginem.
Przygotuję ten drink według jej receptury.
Zmrożony gin, zmrożone szkło,
i cytryna.
Jeszcze dziś wybiorę się
wypić toast na jej grobie.
Dużo cytryny. Pojętna uczennica.
Uczeń przerósł mistrza.
Złota myśl.
Daj ten.
Nie wiem, co tam uknułaś w tej niewinnej główce.
Myślisz, że wsypałam truciznę? To nie w moim stylu.
Unikam nawet glutenu.
- Jeszcze po jednym? - Tak.
Czemu zabiłaś ojca i siostrę?
Kto jest ojcem twojego syna?
Emily, to ja rozdaję karty. Opowiedz mi o Faith.
- Nie miałam bliźniaczki. - Nie ściemniaj.
Byłyśmy trojaczkami. Faith, Hope i Charity.
Charity urodziła się martwa. Mama mówiła, że wykończyłyśmy ją w brzuchu.
A tata jej wierzył.
Niezwykła kobieta.
Miło się z nią gawędziło.
- Poznałaś ją? - Pije martini mocniejsze od twojego.
Powspominałyśmy sobie.
Jest zimna jak lód.
Pewnie ciężko było jej dogodzić.
Podpalenie domu to pomysł Faith?
A inne pomysły?
- Nic nie wiesz. - Wiem.
I rozumiem.
Masz 16 lat.
Czujesz się jak w potrzasku.
Matka rzuca zjadliwe uwagi.
- Faith! Idziemy do domu! - Tato!
Zostaw mnie!
Ojciec się nie patyczkuje.
Ty kurwo!
- Nigdy więcej! - Przestań!
Wtedy wcisnęłyście guzik reset.
Płonie, ognisko, płonie.
Czemu się rozdzieliłyście?
Nie mogłyśmy pokazywać się razem.
Policja szukała dwóch blond podpalaczek.
Przyciągałyśmy uwagę.
Spierdalaj!
Na pożegnanie zrobiłyśmy tatuaże.
Płomienie i symbol Charity
Rozstałyśmy się w Corpus Christi.
- Faith miała jechać do Meksyku, a ja na północ.
Ustaliłyśmy czas i miejsce spotkania, jak wszystko przycichnie.
Ale się nie pojawiła.
Martwiłam się, czekałam wiele dni.
I nic.
Postanowiłam żyć na własny rachunek. Ona zawsze pakowała mnie w kłopoty.
Kupiłam bilet do Nowego Jorku.
- Tęskniłaś? - Oczywiście.
Była częścią mnie.
- Ale musiałam walczyć o swoje. - I udało się.
Poukładałam sobie życie w Nowym Jorku.
Pracowałam, awansowałam.
Spotkałam idealnego faceta.
- Ale to wiesz. - Nagle odezwała się siostra.
Pieprzony Facebook.
- Musiałaś ją zobaczyć. - Oczywiście.
Zmyśliłaś wyjazd do Miami.
Spotkałyście się w obozie.
Domek 4, nasz raj.
Jedyne schronienie przed ojcem.
Pewnie przeżyłaś szok, po tylu latach.
Lustrzane odbicie mnie.
Zniszczone przez popaprane życie.
- Czego chciała? - Wszystkiego.
Będziesz tak stała?
Faith znaczy wiara.
Nie odzywałaś się 14 lat.
I nagle teraz?
- Nie mam hajsu. - Szok.
Co?
Nic.
Uważaj na słowa.
- I co teraz? - Nie wiem.
Jestem w dupie.
Postawiłaś na mnie krzyżyk. Nie przedstawiłaś rodzinie.
Co mam im powiedzieć?
Prawdę.
Czemu nie.
Bo ja wybieram się na policję.
Co?
Nie mam lepszego pomysłu.
Nic nie mam, więc nie mam nic do stracenia.
Opowiem im, co zrobiłyśmy.
Pociągnę cię na dno i znów będziemy razem.
Mam synka.
Wiem, widziałam. Słodki.
Nie ściemniaj.
Czego chcesz?
Milion dolców.
- Skąd mam je wziąć? - Jesteś bogata.
Nie mam tyle.
Masz silną motywację.
Ciekawe jaką?
Raczej nie praca.
- Dziecko? - Wara od Nicky'ego.
Sprzedam dom.
Dam radę.
A ty nikomu nic nie powiesz. Jasne?
Tak.
Nie rozumiem ciebie.
Zawsze możesz sobie zrobić drugie dziecko.
No nie?
A drugiej siostry nie zrobisz.
Gorąco.
Chodźmy popływać.
Jak kiedyś.
- Idziesz? - Tak.
Za tobą.
Tam ją załatwiłaś?
Nie zabiłam jej. To był jej pomysł.
Wskakuj, lamusie.
Podobno jesteś samicą alfa.
Nie?
Jestem.
Porzuciłaś mnie.
Miałyśmy być razem.
- Pamiętasz? - Tak.
Ale uznałam, że tylko osobno mamy szansę.
Miałaś rację.
Przepraszam, mała.
Ja też.
Przeraziłam się.
Następnego dnia nie mogłam jej znaleźć.
W życiu
nie pomyślałabym, że to zrobi.
Jak ją znalazłam w jeziorze, było za późno.
Kłamiesz. Utopiłaś ją.
To było samobójstwo.
Zostałam sama.
Siostrobójczyni.
Bratojebka.
Co wie Sean?
Wszystko.
To był jego pomysł.
Nie wiedziałam, co zrobić z ciałem. Stwierdził, że to szansa dla nas,
żeby wyjść z długów i wyjechać z kraju.
Być z Nickym.
Przekonał mnie,
że jej DNA wszystko załatwi.
Nie wierzę. Opłakiwał cię.
Uwierzyłaś?
Udawał.
- Jesteś patologicznym kłamcą. - Sean tak powiedział?
No cóż.
Puszczę ci coś.
- Kochasz ją? - Nie.
To był tylko seks.
Dymając ją myślałeś o mnie?
Tak.
Kochasz mnie, czy nie?
Oczywiście, że tak. Ona nic dla mnie nie znaczy.
Przykro mi. Myślałaś, że to prawdziwa miłość.
Ale jest też dobra strona.
- Twój vlog kwitnie dzięki mnie. - To wszystko dla paru dolarów?
Czterech milionów.
Nie paru.
Miałam się ukrywać do wypłaty. A Sean miał pozałatwiać co trzeba.
Mnie też?
Potrzebował pomocy przy Nickym. Jesteś w tym dobra.
Co teraz?
Chcę odzyskać syna.
Spieprzyłaś mój plan. Nie wypłacą mi kasy.
Możesz sobie wziąć Seana. Nie chcę go.
Też go nie chcę.
No to nie wiem.
Jest jeszcze jeden sposób.
Jak między mamuśkami.
Śpi jak zabity.
Co jest?
Mają nakaz. Próbowałam cię złapać.
Jestem Sean Townsend.
Chętnie służę pomocą.
Trzeba było mnie uprzedzić.
Prowadzimy dochodzenie. Nie umawiamy się na wizyty.
- Jestem zatrzymany? -Jeszcze nie. Ale prokurator chce wyników.
- Niestety jestem niewinny. - Wie pan, że żona żyje?
- Od niedawna. - Od kiedy?
- Odezwała się do mnie. - I natychmiast powiadomił pan władze?
- Będę rozmawiał w obecności adwokata. - Jak na profesora przystało.
Do zobaczenia.
Jak będziemy pana szukać, to u żony, czy u przyjaciółki?
Jest jeszcze ktoś?
Muszę się napić.
Nie możesz wejść.
Co? Gdzie jest Nicky?
Bawi się.
- Nie wejdziesz. - Dlaczego?
Śledztwo w toku.
Nie wejdziesz, dopóki wszystko się nie wyjaśni.
- To jej robota? - Wcale nie.
Jak to nie!
Manipuluje tobą.
- Nie rozumiesz, jaką ma siłę. - Na razie nic nie rozumiem.
Nie rób tego.
Bo zadzwonię po policję.
Stephanie, oddzwoń.
Nie wiem, co się dzieje,
ani jak to się skończy.
Jesteś wspaniałą mamą
i pokazałaś mi, jak być lepszym tatą.
Jestem ci wdzięczny.
Kompletnie nie znałem mojej żony,
do czego jest zdolna.
Szokujący zwrot w sprawie śmierci Emily Nelson,
nagłośnionej przez internetowy vlog.
Kobieta uznana za zmarłą, niespodziewanie odnalazła się.
A zwłoki odnalezione w jeziorze to jej siostra bliźniaczka.
Mąż Nelson, Sean Townsend
brutalny niespełniony pisarz i nauczyciel angielskiego,
zmusił ją, by upozorowała własną śmierć,
aby zainkasować 4 miliony z polisy ubezpieczeniowej.
Mimo to, być może wyjdzie za kaucją.
Jako obywatel brytyjski, prawdopodobnie zostanie deportowany.
Nelson jest współwinna,
ale współpracuje z organami ścigania licząc na łagodny wyrok.
Stephanie?
Gdzie Nicky?
Ogląda film u kolegi.
Mama i tata mają czas dla siebie.
Zapomniałeś mnie?
Ciebie nie można zapomnieć.
Dzięki.
Daj spokój, przecież cię nie otruję. Gdybym chciała, byłbyś już martwy.
Ty umieściłaś te pliki w moim komputerze.
Tak.
Ale z pomocą gorliwej wolontariuszki.
Stephanie.
Nie jest tak milusia, jak jej cipa, co?
- Kiedy chciałaś mi powiedzieć o siostrze? - Nic ci do tego.
- Jestem twoim mężem! -Który dyma moją przyjaciółkę w moim domu.
W sumie mogę ci powiedzieć: byłyśmy trojaczkami.
Taki szczegół.
Cześć, Mamuśki! Tu Stephanie.
Dziękuję za pozdrowienia i wsparcie.
Wiele dla mnie znaczą.
Wiem, że jesteście zaszokowane
nieoczekiwanym obrotem spraw.
Wierzcie mi, ja jeszcze bardziej.
Emily miała swoje tajemnice. Jej mąż też.
A ja byłam naiwną romantyczką przez nich rozgrywaną.
Dziewczyny, uwielbiam was.
Liczę, że wybaczycie mi, to co muszę zrobić.
Mamuśki, radźcie sobie same.
Stephanie.
Co tu robisz?
Mieszkałam tu, zapomniałeś?
Stój.
No co ty? Chłopcom nie pozwalałaś mieć pistoletów na wodę.
A ty wyznawałeś mi miłość, a za plecami mnie wyśmiewałeś.
Proponuję ochłonąć.
Wykorzystałeś mnie.
Ty też.
Gotowałam ci obiady, pilnowałam syna i robiłam laskę.
- Nie wiedziałem, że ona żyje. - Nie kłam.
Może usiądziemy i sobie wyjaśnimy.
To ty nienawidziłaś Stephanie. Kpiłaś z jej vloga.
- Chciałam być twoją przyjaciółką. - Byłaś.
Ale potem wydymałaś mojego męża i moją polisę.
Zawsze kogoś obwiniasz.
Chciałam nas wyciągnąć z długów.
Może gdybyś zadzwoniła,
wymyśliłbym coś lepszego.
Od 10 lat nic nie wymyśliłeś.
Nie zaczynaj!
To ja mam pistolet. Mogę coś powiedzieć?
-Nicky zasługuje na kogoś lepszego od was. - Wal się! Kocham syna.
Odłóż pistolet.
- Nie chcesz go użyć. - Wierz mi, bardzo chcę.
Kochałam cię.
I ciebie też.
Tak będzie najlepiej.
Możemy powiedzieć, że nas zaatakował.
Żartujesz?
Nie zabijaj go. Poślemy go do więzienia.
Żartujesz? Więzienie to za mało.
Nie jesteś zła?
Nie chcesz pomścić siostry?
W zasadzie to nie on ją zabił.
Więc kto?
Nie wierzę w wypadek.
Chrzanić to.
Boże!
O Jezu.
O mój Boże! Zabiłam go?
Wybacz, Sean. Co mam robić?
Ucisnąć ranę?
Wezwać karetkę? Pozwolić umrzeć?
Zasłużył na to.
Ja ją zabiłam.
Co?
Wstawaj.
Koniec przedstawienia.
Podnoś dupę.
Ty też, Brando!
O kurwa.
Dobre.
Wiedziałam, że coś knujecie,
jak znalazłam mikrofony, zainstalowane przez gliniarzy.
Chcieliście, żebym się przyznała, to by oczyściło Seana.
Niezły pomysł.
Nie przewidziałaś,
że nie zamierzam chronić tej glisty ludzkiej.
Chyba nie jesteś taka głupia.
Ale kiedy weszłaś z tym pistoletem, to było całkiem przekonujące.
Bardzo filmowe. Skąd ty bierzesz te pomysły?
- Niesamowite. - Dzięki za komplement.
Przyznałaś się.
Wiem, ale wcześniej je odcięłam.
Bransoletki przyjaźni.
Jedna dla ciebie.
Jestem zawiedziona.
Zobaczcie, co znalazłam!
Nie strzelaj, na zewnątrz jest policja.
Nie ma.
Panowie gliniarze. Tu Stephanie.
Zmiana planów.
Spotkanie z Emily i Seanem u Darrena. Przyjedźcie.
Wysłałaś ich do Darrena?
To wirus.
Teoria strun.
Rzuć broń! Ręce do góry!
Medyczna na receptę! Na nadciśnienie oczne!
Ukrywam się od 10 lat. Umiem zmanipulować system.
Zabijesz nas?
A co mi zostało?
Zrobicie wszystko, żeby mnie udupić.
Za dużo wiecie.
Samobójstwo rozszerzone pasuje do was jak ulał.
Jak go zabijesz, dostanę odszkodowanie.
Idealnie. Jedne drzwi się zamykają, inne się otwierają.
Zawsze byłaś popieprzoną psycholką.
Tak?
Masz rację.
Postrzeliłaś mnie!
Będę tęsknić.
Twoja kolej.
Daj spokój.
Chyba mnie nie zabijesz?
Zabiłam ojca i siostrę,
ale przyjaciółki-dziwki - za nic!
Naprawdę byłam twoją przyjaciółką? Czy tylko tak mówisz...
Nie, poważnie.
- Bo bałam się, że bez wzajemności... - Ja też się martwiłam.
- Trudno się zbliżyć do innych mam. - Szczególnie, gdy pracują.
Przestań! Bycie mamą to ciężka praca na pełen etat.
A do tego prowadzę vlog, ma coraz większy zasięg.
Jakbyś się pojawiła na moim vlogu...
Gdybyś
przyznała się do zabicia ojca i siostry, zdobyłabym milion subskrybentów.
Marzenie.
Właśnie się ziszcza.
Leci transmisja na żywo.
Co ty pieprzysz?
To było niegrzeczne.
Pomachaj Mamuśkom!
Taki gadżecik.
Kamerka do podglądania opiekunek.
Bratojebka!
Emily!
Stój!
Nie uciekniesz od tego! Pomyśl o Nickym.
Jesteś jego mamą.
Owszem.
Ty nią nie będziesz.
Amerykańska hybryda.
Zabójczo cicha.
Zobaczyłem cię na vlogu.
Z mamuśkami się nie zadziera.
Emily.
Przestań!
Jesteś obolała.
Słonko.
Potrącił cię samochód.
Daj spokój.
Obetrzesz sobie kolana.
Uspokój się.
Przepraszam!
Nie przepraszam! Wciąż nad tym pracuję.
Pół roku później. - Cześć Mamuśki! Tu Stephanie.
Zaczynam od ekscytującej wieści.
Mamy milionowego subskrybenta!
Carol Findley z Ames!
Dziękuję, że do nas dołączyłaś.
Jako nowa koleżanka musisz wiedzieć,
że oprócz przepisów i porad, zajmuję się zagadkami kryminalnymi.
Okazało się, że mam nosa nie tylko do najlepszej bazylii,
ale i przestępców, którzy sądzili, że im się upiekło.
Jak znacie jakieś niewyjaśnione sprawy kryminalne,
piszcie do mnie.
Również ty, Carol, bo weszłaś do naszej rodziny.
A teraz porozmawiamy o moim ulubionym chłodniku:
gazpacho!
Zwykle niezjadliwe, ale my zrobimy pyszne!
Vlog Stephanie Smothers został kupiony
przez wydawnictwo Conde Nast i zamieniony w codzienny poranny show.
Rozwiązując zagadki kryminalne, postawiła przed sądem 30 niebezpiecznych przestępców.
Spotyka się z kimś z miasta.
Powieść Seana Townsenda "Słoik na ajcie" stała się bestsellerem,
choć niektórzy krytycy uznali fabułę za zbyt naciąganą.
Sean wykłada literaturę na uniwersytecie w Berkeley, gdzie mieszka z Nickym.
Mają się dobrze.
Emily Nelson odbywa karę 20 lat więzienia za zamordowanie ojca i siostry
i słynne, transmitowane na żywo postrzelenie byłego męża.
I w dupę!
Z łatwością przystosowała się do życia więziennego.