ISANG SERIES MULA SA NETFLIX
Ito'y Nailed It Halloween!
Kung saan nagsisimula ang mga cake bilang panaginip ngunit nauuwing bangungot.
Ako si Nicole Byer, ang maybahay nitong nakakatakot na kaguluhan.
-Cut. -Ano?
Okay naman ako.
Sa ilaw 'yun.
Sinong in charge…
Ako si Nicole Byer. Ang season na ito ay puno ng tricks ng Halloween
at ibang sorprsang pagbisita mula sa ibang palabas ng Netflix.
Ngayon, tatlong matapang na panadero ang gagaya sa mga propesyonal na himagas
na nagtatampok ng pinaka madulas na ingredient ng Halloween: slime.
Ang nakataya ay ang pagkakataon na manalo ng 10,000 dolyar.
Kilalanin na natin ang…
Pwede tama na?
Pwede tama na 'yang slime?
Kumakalat na! Ito'y masyado nang… Uy! Wes!
'Di ko makita ang maganda kong mukha. Wes!
Ang pangalan ko'y si Phil Janiszewski, isang guro ng agham sa high school.
Pumasok ako sa baking pagkatapos ng ilang taong pagluluto.
Baguhan pa ako sa pag-de-decorate.
Gumawa ng cookie cake na parang bowling pin para sa kaarawan ng anak ko.
Mukha itong kahinahinala. Kaya hindi maganda.
Ang pangalan ko'y Helen Williams, isa akong retired na nars.
Nandito ako dahil sa mga apo ko.
Ilang taon na kaming nag-be-bake at nandito ako para maging proud sila.
Kadalasan, nakakain ang mga ginagawa ko.
Ako si Justin Bethel. Naglalaro ako ng NFL para sa New England Patriots.
Nagsimula akong magbake nu'ng nasa high school ako.
Sanay akong makipagkumpitensya sa mataas na level.
Iilang tao na nagkukumpitensya at ilang hukom,
Sa tingin ko'y 'di ako… maaapektuhan nu'n.
Happy Halloween, mga panadero. Takot na ba kayo?
-Takot na takot. -Malapit na.
Justin, nabalitaan kong nasa NFL ka.
-Totoo 'yan. -Saan team?
New England Patriots.
Nakatira ka ba…
sa Inew England?
Hindi!
Hay naku. Sigurado akong gagamitin nila 'yan.
Mayroon akong Jacques-o'-lantern na nagbibigay liwanag sa Halloween ko.
Propesyonal na pastry chef at chocolatier, Jacques Torres.
Bonjour, sa lahat, at good luck.
Nasasabik na akong makita ang mga gagawin niyo.
Okay, mga panadero, tingnan niyo kung sino ang dumating sa upuan ng hukom. ngayon.
Ang aktres at komedyanteng si Chelsea Peretti!
Mag-hello ka sa mga takot na tao, Chelsea.
-Hi, guys. -Hi.
Hello, hello. Welcome. At welcome sa sarili dahil minsan lang ako dito.
Okay. Para sa ating Halloween Baker's Choice,
inukit namin ang pinaka malagim na gawain.
'Wag pahirapan ang inyong utak kapag ginawa itong…
-Madulas na kalabasa na mga ulo! -O, wow.
May masungit na kalabasa, nakakatakot na kalabasa at masayang kalabasa.
'Yung mga madulas na mga kalabasa na ulo ay mayroong caramel popcorn na gitna
para mabuo ang katawan na may takip na fondant na orange.
Ang eyeball at ibang detalye ng mukha ay ipinorma gamit ang panghulmang tsokolate,
kasama na ang takip ng kalabasa, na nabubuksan
para makita ang caramel popcorn na utak sa loob.
ang patong na slime sa utak ay jalapeño jelly sauce.
Oo, maanghang.
Helen, aling madulas na kalabasang ulo ang gusto mo?
-Takot ako. Pero kukunin ko si Masungit. -Okay. Justin?
Pipiliin ko ang nakangiting kaibigan.
Phil, ang natira sa'yo…
Si Nakakatakot.
Oo. Sige, well, i-caramel niyo na ang caramel kernel
dahil may 45 minuto kayo na nagsisimula ngayon.
-Salamat. -Walang anuman.
Sige, gawin na natin.
"Painitan ang langis sa sobrang init. Idagdag ang kaonting kernel."
Uunahin ko ang popcorn.
Kaya ko 'to.
Okay, Jacques. Paano mo gagawin 'to?
Ang una nilang dapat gawin ay lutuin ang popcorn,
ilagay ang popcorn sa oven, sa mababang temperatura para mapanatiling mainit.
Susunod, gawin ang caramel at jalapeño slime.
Tapos iporma at takpan ang popcorn ball ng fondant,
at panghuli, gamitin ang fondant at panghulmang tsokolate
para idagdag ang mukha at ang maliliit na detale
para kompletuhin ang kalabasa na ulo ng caramel.
Jalapeño slime ang kinain ko sa almusal.
Kaya napaka-coincidental nito.
-Pasensya na. -Maganda iyan.
Nag-po-pop 'yung sa'yo, Helen.
Nag-po-pop ako.
Naririnig ko na. Nangyayari na.
Hindi ako panatiko ng Halloween. 'Di ako nanunuod ng nakakatakot na palabas.
Ayaw ko makakita ng mga biglang sumusulpot.
Maghahanda ako para sa Pasko.
Okay, so dito ipapasok 'to.
Inaatake ako nito.
Kapag Halloween, may Nailed It! na hamon kami ng mga apo ko.
Parehong recipe ang ginagamit namin, pero natatalo ako ng 10 at 12-anyos.
Nakakahiya 'yun.
Ayaw kong masira ng mga kernel ang ngipin nila.
Nag-po-pop na ako!
Hirap na naman ako gaya ng dati.
May lola akong maraming kasanayan. May propesyonal na atleta, NFL player,
tapos merong guro.
Sana sapat na 'yung popcorn.
Ito ang ugali ng halimaw. Nandito ako, handa ako, simulan na.
Okay.
Dapat berdeng pangkulay.
-Jacques, may tanong ako. -Oui.
Dalawang kalahok ang naglagay ng popcorn nila sa oven at ang isa ay hindi.
Kaya ang isyu na pwedeng mangyari ay masyadong malamig ang popcorn.
Tumitigas ang caramel dahil may malamig dito.
Kung mainit ang popcorn, may panahon ka para paghaluin ito.
Dapat painitin.
Paghaluin ang butter caramel at kulay.
O, kailangan ko ng caramel.
Kumusta, Phil?
Nag-aalala akong hawakan ang ilalim ng palayok, baka masyadong mainit.
'Di ko alam kung tama ba ang reading na 'to.
Kapahamakan 'yan, ang paghawak ng ilalim at nagiging masyadong mainit.
Phil, dapat may espasyo.
-Dapat may… Okay. -Oo.
So, ilalagay ko lang 'to dito?
'Yan ay parang…
Ayan na.
Hindi ito… Dapat mas lutuin pa 'to.
Alam mo, Nicole? 'Di ko nakikitang gumagamit si Helen ng thermometer.
Paano niya malalaman kung pwede na ang caramel?
Anong mangyayari kung hindi makuha ni Helen ang tamang temperatura?
Pwede niya itong masunog o hindi maluluto nang sapat para kumapal ang asukal.
Masama, masama, masama.
-Pinaabot mo ba sa 250? -Hindi, takot akong masunog 'to.
Baka 'di ako makatingin tapos pumalpak.
Nilalabas pasok ni Phil ang thermometer niya,
na magbibigay ng maling reading.
At kung sosobra sa 250, magiging sobrang madikit at magiging matigas ang popcorn.
Ayos.
Gawin ang slime.
Jalapeño pepper jelly. Buong bote nito.
May asukal na ako at berdeng pangkulay.
Okay, jelly.
Meron ako nito sa bahay. Ginagamit ko 'pag gumagawa ako ng charcuterie board.
Oo, charcuterie. Kabisado ko ang mga jam na jalapeño.
Ito ang slime ko. Dito 'to.
Helen, kasal ka ba?
Oo. Itong napakagwapong pulis ay lumipat sa ruta ko.
Nu'ng nalaman kong single siya, kumatok ako sa pinto niya
sabi ko, "Uy, pogi, may stamp ka ba diyan na dapat dilaan?"
Helen!
Tatlumpung taon na.
-Tatlumpung taon? -Napakaraming stamps nu'n!
Napakaraming stamps nu'n, girl.
Parang guguho 'to kapag nilagay 'yung basang putik dito.
Tamang dami naman.
Masyadong siksik ang popcorn ball ni Justin.
Nalalamas ito ng malakas niyang braso.
Dahil sanay siya humawak ng bola.
Ang totoo, hindi naman hugis football 'yan.
Ayaw kong magsumbong, pero naglahay si Phil ng chocolate chips
wala sa recipe ng popcorn 'yun.
Sa tingin ko'y dapat payagan ang paggamit ng tsokolate.
Ano sa tingin mo?
Palagi, kahit saan.
Malinaw naman na iniisip kong dapat payagan ang tsokolate kahit saan.
May panahon na hindi pinapayagan ang tsokolate sa ibang lugar.
-Talaga? -Oo, nakahiwalay 'yun.
Inaangkin nilang patas 'yun, pero hindi.
Naiintindihan mo.
Tanga ako. Napakatanga ko. Salamat at inimbitahan niyo ako dito.
Hindi ito nagiging bola.
Hindi ito dumidikit.
Alam mo? Gagawin ko nalang 'to.
Hindi ko alam kung anong ginagawa niya, pero mukhang dumpling.
O, ang aking kawawa at malungkot na taong kalabasa.
Labing-anim na minuto nalang!
Magiging napakapangit nito.
Ayos, may panghulmang tsokolate ako. Kailangan ko ng ilong.
Sinusubukan ko gumawa ng mga eyeball.
Paano ba dinidikit ang fondant sa fondant?
Subukan mo ang kaonting…
Dumidikit ba ito sa tubig?
FROSTED TIP OO, PHIL!
Sa puntong ito, sinusubukan ko nalang makapagbigay ng kahit ano.
Hindi ako sigurado kung ano.
Helen, taga Long Island ka. Nakapunta ka na ba sa Jersey?
Bakit? Ba't ko gagawin 'yan?
"Ba't ko gagawin 'yan?"
Taga Jersey ako!
Magandang estado ang Jersey.
Alam ko. Naiintindihan ko. Basura, basura kahit saan.
Kung lagi mong tatakpan ang ilong mo, magiging ayos ka lang.
MAHAL KA NAMIN NEW JERSEY NAKUHA MO ITO
Madami pa akong gagawin at kaonti ang oras para gawin 'to.
Kailangan kong gumawa ng bibig para sa kalabasa ko.
Kaya oras na para magbago ng plano.
AUDIBLE 1) PAGBABAGO NG PLANO SA FOOTBALL.
2) PARAAN PARA AYUSIN ANG PAGKAKAMALI
Bootleg na ngiti ang gagawin natin.
Alam mo anong naaalala kong sinabi ko sa pantry? Mga labi.
Ibigay ang mga labi.
Para akong plastic surgeon
na aayusin ang pasyente ko.
Isang minuto ang natitira!
Ayos. Ngipin.
O Diyos ko. Anong nakalimutan ko?
O, ang pusa ko.
O my gosh.
Takip.
May mukha na siya.
Lima, apat, tatlo, dalawa, isa. Tapos na kayo!
O, pare, ang sama nu'n.
At least masarap 'yung akin.
Hi, hello, Helen. Masungit, madulas na kalabasang ulo dapat ang gagawin mo.
Tingnan natin ang ginawa mo.
Nailed it.
Alam mo…
Sombrerong pang simbahan ang suot.
Nakakatawa 'to dahil may bigote siya.
-Bilang karangalan… -Walang bigote si Jacques.
Hindi, hindi, hindi. French siya.
O, French siya.
Medyo mukhang French siya. Ang beret, ang bigote. Oui, oui, kalabasa.
Ayos, Jacques, bigyan mo kaya kami niyang masungit na kalabasang ulo mo?
'Di ko pa nasubukan ang texture na 'yun.
-Malagkit. -'Di ko nalalasahan ang jalapeño.
Nalalasahan ko ang tamis.
Nakahugis na parang popcorn.
Ipinapaalala sa akin nito ang pagnguya ng papel
para gumawa ng mga spitball.
Ang hindi ko nalalasahan ay ang caramel.
Kung walang thermometer 'pag nagluluto ng asukal, pipigilan mo ito
bago ang yugto ng caramel.
-'Yun ang wala doon. -Okay.
Ayos, Helen, magpapaalam na kami.
-Salamat. -Merci.
Phil!
So ito ang nakakatakot na hanep na kalabasang ulo
na ginagaya mo. Tingnan natin ang kalabasang ulo na ginawa mo, Phil.
Nailed it.
O, naku.
May kendi na mais na nilagay diyan.
-Gagamba yata 'yan. -Oo.
Ano 'yung puti na nasa mukha niya?
Ngipin din 'yan.
May medley siya ng ngipin.
Hindi ko naintindihan ang buong heograpiya. Ngayon alam ko na. Salamat.
-Salamat. -Tikman na natin.
Hinihiwa ko na.
-Okay. -May caramel pa dito.
O, naku.
Kakapaayos ko lang ng ngipin ko at sana hindi mo ito masira.
Sige, gawin natin 'to. O, naku.
Base sa inyong ekspresyon sa mukha,
parang hindi maganda ang nangyayari.
Parang maputik ba?
Malutong? Iba?
May caramel ka.
Ang hula ko'y sumobra tayo sa 250.
Kaya 'pag kumagat ka, medyo malagkit at malutong.
Hindi pa ako nakakain nang ganito
at marahil ay doon nalang ako sa mga karaniwan kong kinakain.
Bakit may mga tsokolate diyan?
Naisip ko na lagyan ito ng kaonting kakaiba.
Gusto natin ng sorpresa.
-Gusto ko ng sorpresa. Talaga. -Oo, bakit hindi?
At dahil doon, paalam, Phil.
-Paalam, Phil. -Good luck sa paglalakbay.
Justin!
Tingnan natin ang masaya, madulas na kalabasang ulo na ginagaya mo
at tingnan natin ang ginawa mo.
Nailed it.
Instagram moment 'to.
Nakakatawa 'to.
Ang kapal ng labi niya. Wala lang pilik mata.
May buhok tayo, hindi siya nagpa-full weave.
Ito ang pinaka makinis na kalabasa.
Maganda ang pagkakagawa.
Hindi ko alam kung matatanggap ko ang pusa, 'yung maliit na bola.
-Jacques. Hiwain mo na ang kalabasa. -Sige.
-Sa may eyeball. -Wow. Yeah.
-Jacques the Ripper. -Jacques the Ripper.
-Sa akin nalang ang labi? -Salamat.
Tingnan niyo si Chelsea! Kakain na siya!
O Diyos ko. Ito'y masyadong… siksik.
Nginangatngat ko ito na parang 'yang daga.
Sa tingin ko'y 'di mo nararamdaman ang lakas mo, ikaw ay…
pero… nalasahan ko ang jalapeño.
Ako rin.
Ang totoo, tama ang pagkaluto mo, magaling 'to.
Okay, umupo na tayo.
Jacques, sinong panadero ang naghain sa atin
ng pinakamasarap, pinakamadulas na utak ng kalabasa?
Nicole, may isang panadero ang naghatid ng masarap na pagkain…
at anf panaderong 'yon ay si…
Justin.
Uy! Salamat, salamat, salamat,
Chelsea, sabihin mo kay Justin ang napanalunan niya.
Nicole, magpapatuloy ang popcorn party
kapag iniuwi mo ang popcorn prize package.
Wow.
Wow. Popcorn.
Matatanggap mo rin ang nakakamanghang Nailed It! Golden Baker's cap.
Mga panadero, napakagaling niyo, pero oras na para magpatuloy.
Magandang ideya 'yan.
Lumipat tayo sa ikalawang pinto.
Makinig kayo kay Chelsea.
Mga panadero, ang sasabihin ko ay dapat manatili
sa loob ng tatlo o abat o baka anim na dingding.
Binigyan kayo ng clearance sa proyekto ng pinakamataas na antas ng seguridad.
Baka sumakit ang tiyan niya kapag ginawa niyo itong…
Alien autopsy cake!
O, naku.
Isa siyang matamis na cake. At hindi lang 'yun…
O, naku.
Kapag binuksan niyo siya, makikita niyo ang umaagos na madulas na laman loob.
Tingnan niyo 'yan.
Itong umaagos na alien autopsy cake ay inukit na cake ng niyog.
Binalot ng fondant, ang mga mata, ngipin at lahat ng detalye
ay gawa sa panghulmang tsokolate
at ang balat ay na-airbrush ng nakakain na pinta.
Ang nasa loob ng umaagos na alien ay madulas na curd.
-Gusto niyo ba ang salitang "curd"? -Sige.
Kung sa tingin niyo'y mag-pa-panic kayo, nandito lang ako.
Pindutin niyo ang panic button at tutulungan ko kayo nang tatlong minuto.
May 10,000 dolyar na nakataya, at 90 minuto ng oras niyo
ang kakailanganin para magawa 'yan. At nagsimula na.
Napakaganda nito.
Tatanggalin ko muna saglit ito para makatutok ako.
Unang yugto, sinakop kita gaya ng naisip ko. Pangalawang yugto, mag-ingat.
Niyog.
Pumunta sa pantry.
Okay.
Jacques, paano mo gagawin ang alien autopsy cake na ito?
Gusto ko 'to.
Una, kailangan nilang paghaluin ang batter sa kanilang gata,
tapos gawin ang buttercream at malapot na lime curd
at pormahin ang mga braso at binti gamit ang rice cereal treats.
Susunod, buoin at takpan ng fondant,
dahan-dahang lagyan ang tiyan ng tsokolate bago ilagay ang curd.
Tapos, panghuli, dekorasyonan na ang kanilang umaagos na alien
para sa isang cake na wala sa mundong ito.
Ilalagay ko na sa oven ang cake ko. Paano ba 'to buksan?
Kakalma muna ako at mas magbibigay pansin sa direksyon.
Hiwalay mo silang paghahaluin. Sinabi ng mga apo ko.
Ngunit ito'y ang matandang babae at dalawang matipunong lalaki.
Hindi 'to magiging maayos.
Dalawang cup ng gata.
Ganyan ba dapat ang hitsura niyan?
Dapat siguro dalawang cup 'yan kapag nalusaw, tama?
Kunin natin ang tamang taas ng mga cake na 'to.
Ayaw kong manipis ang mga cake ko.
Okay.
Malapot 'to.
Ginawa ko ang batter ko.
Pinaplano kong pumasok sa pantry, kukuha nu'ng mga kuwadrado,
ngunit makakatipid ako ng oras kung kukuha ako ng sheet pan.
Matagal na akong hindi gumagawa ng cake, pero…
Pwede na 'to.
-Okay. -Unang ipinasok.
Helen, kamusta?
Mas mabuti ako ngayon kaysa sa unang round.
O, nalaglag ito sa…
-Anong nangyayari? -Nalaglag ang thermometer sa cake.
-Sinubukan niya tayong lasunin. -Kinuha mo?
-Oo. -Ayaw kong malason ng mercury.
Pero gusto ko.
At ang guwantes na 'to. Ayaw natin kainin 'yan.
Okay.
Ang susunod ay ang curd.
Unang beses kong gumawa ng lime curd. Ilagay ang asukal, itlog, at lime juice.
Wala akong ideya kung ano ang lime curd,
ngunit may tiwala akong masusunod ko ang recipe. Gagawing masarap.
Okay.
-Okay ka lang, Helen? -Okay lang.
Ayos.
Nasusunog ang papel ko.
'Yun ang nangyayari.
Kumakapal na ang berdeng bagay ko.
Sa tingin ko'y hindi kakapal ang akin, pero sana maging okay.
Oo. Sa tingin ko'y 'yun ang gusto ko.
Mukha na bang laman loob ng alien?
Isang oras nalang, mga panadero!
Ang bilis ng pangyayari.
Dapat lagi kong binabasa.
Kailan pwede umidlip?
Helen.
'Di kami pwede umidlip? Gusto kong tumawag sa kaibigan.
Pwede bang bumili ng vowel, kahit ano?
Okay.
Hindi maganda 'to. Naku!
Umaapaw ang batter ko at umaalog.
May nasusunog ba?
May nasunog na.
-May nasusunog talaga. -Pinatikim ko ang oven.
Napasobra ko ata ng puno.
Hindi ako sigurado kung anong nangyayari diyan…
Kailangan ko ng tulong.
Panic na ito!
Anong nangyayari?
Pinuno mo ba?
Wow, tingnan mo ang usok na 'yan, pare.
-May sinunog ba si Justin? -Hindi. Dadagdagan ko ng mausok na lasa.
Sinusunog niya ang oven. 'Yun ang nangyayari.
Sinunog mo ang oven?
At ang baho.
Napakabaho nga.
Hindi luto 'yan. Kalimutan mo na.
Oo, 'yun ay…
Hindi luto. Masyadong malapot ang batter mo. Pabayaan mo muna. Isara mo.
Okay. Gusto ko lang siguraduhin.
Gusto kong makaamoy ng mainit na vanilla cake na amoy.
Sorry. Pumunta ka sa maling palabas.
Ayos lang 'yan. Malapit na 'yan.
-Okay, hayaan mo muna. -Okay.
-Dapat ito'y magaan. -Tapos ka na.
Maraming salamat.
Good luck.
Okay. Nasa tamang bahagi na ako.
Kailangan ko ng magpapasarap nito.
Tinustang niyog.
Ito ang magbibigay ng dagdag na lasa.
Gusto ko ng texture sa gitna ko.
Tapos na siguro ang cake na 'to.
Pwede siguro 'to nang ganito dito dahil malambot 'to.
May solid siyang stick ng mantikilya sa ilalim ng mangkok na 'yan.
'Di ba dapat medyo tunawin ito?
Punong puno ba ito para ilagay diyan?
Hirap si Helen sa buttercream na 'yan.
Helen, kumusta ang buttercream na 'yan?
Ayos naman ako.
Nagbibiro lang ako, ayos naman siya.
Maganda tunog niyan.
Kawili-wili naman ang tunog na 'yan.
Pumasok na sa trabaho ang mixer na 'yan. Nagtatrabaho 'yan.
Masyadong maraming laman ang mixer. Hindi na umiikot 'yung mixer.
Ginawa ko ba 'yun?
Hindi ko alam anong nagawa kong mali diyan.
Kumusta naman 'yung mga braso, Helen?
-Hindi pa ako nagsimula. -Akala ko parang Play-doh.
Itong alien cake ay tiyak na nasa mundo ng siyensiya.
Sa kasamaang palad, ako'y mas physical science.
Ang mga daliri at braso at binti, 'yun ang mundo ng biology.
Parang kailangan ko ng glue or anuman.
Tatlumpung minuto!
Sa tuwing sinusubukan kong pindutin ang crispy on, nahuhulog 'yung iba.
Kumuha ako ng panghulmang tsokolate, nag-roll ako ng maliliit na sausage
at dinikit ko ang mga ito.
Kung saan ko gusto.
Hindi ito dumidikit.
Hindi!
Kagatin mo ako.
Sinabi niyo masaya dito.
Nagsinungaling kayo.
Helen, kamusta?
Ayos.
Isa lang 'yon. O, Diyos ko.
-Justin. -Anong meron?
-Pwede mo akong turuang sumunggab? -Sige.
Talaga? Sino ang susunggaban ko? Isang operator ng camera?
Wes.
Wes, pwede ba kitang sunggaban?
Turuan mo ako kung paano.
Okay, Justin.
Tungkol ito sa pagpapanatiling nakataas ang iyong ulo.
-Panatilihing nakataas. -Nicole, mag-ingat.
-Panatilihin mong nakataas ang ulo, Wes. -Iyuko mo ang baywang.
Ayan.
Wes, mag-ingat. Ikaw ay nasa panganib.
Ngayon sunggaban mo na.
-Lalapit lang ako't patumbahin siya? -Parang nga.
Sige.
Oh Diyos ko! Wow!
-Kahanga-hanga, Nicole. -Salamat.
Wow, lumipad ang headphones.
Imposibleng hindi 'yun slow-mo moment.
O Diyos ko.
Walong minuto nalang!
Patay na ako.
Ayos, nalagyan na ng buttercream.
Tingnan ang lapot nu'ng buttercream.
-Masama ba 'yun? Oo nga. -Tingnan niyo. Parang pamasta.
Makakatikim kayo ng papel.
Hihiwain ko ito tapos ilalagay sa loob.
Tapos patitigasin ko ang tiyan.
Naglalagay si Helen ng fondant para i-insulate ang…
O, well, iba 'yun, 'di ba?
Hindi gumagana. Kailangan lagyan ng tsokolate
sa cavity para hindi sipsipin ng cake 'yung curd.
So, waterproof ang tsokolate?
Waterproof ang tsokolate.
May swimsuit akong tsokolate.
Ibang lahi ng alien 'to.
Ang alien ko ay…
Hindi kumpleto?
Masyado siyang may tiwala sa sarili. Pero lumalabas na ang mga bitak.
Akala ko mas asul pa 'to.
Pumalpak na talaga ako.
-'Wag kang masira. -Idikit ito dito.
Boy, ang bigat ng buhok na 'to.
Ito'y isang bangungot.
Isang bangungot. Perpekto para sa Halloween.
Isang minuto nalang!
Literal na nalalaglag ang buhok ko.
Oo, gumawa tayo ng eyeballs.
Ang bibig.
Mga mata.
Pare, wala pa akong mga binti.
Oras na para sa audible.
Ang sama ng hitsura.
-Nakita kong pareho ang ginawa ni Phil. -Sinabi ko, "Hindi ako nag-iisa."
Dalawampu't-limang segundo!
Magbabakasyon ako pagkatapos nito.
May sombrero siya.
'Di 'yan ayon sa plano.
Kahit ano, ito na ang makukuha niyo.
Lima, apat, tatlo, dalawa, isa, tapos na kayo!
Pati na rin ang peluka ko. Pwede ko ba 'tong ipaayos?
Sige, Helen, ito ang umaagos na alien autopsy cake
na ginagaya mo, tingnan natin ang ginawa mo.
Nailed it!
Helen.
Gusto ko siya.
Gusto ko na may suot siyang salamin?
Hindi ko alam kung anong hitsura ng bibig.
Kamukha mismo nu'n.
Gusto ko 'yung ideya na may cake sa loob niyan.
'Yung loob ang mahalaga sa akin dahil may kaibuturan ako.
Mabuti.
Ayos, Helen.
Hiwain ang cake na 'yan!
Tingnan natin 'yung tagas, Helen.
O, nasaan na 'yung tagas?
O, ayun 'yung tagas.
-Okay, oo. -Money shot!
May kakaonting tagas.
Hindi siya naglagay ng tsokolate sa ilalim.
Naglagay ka ng rolling fondant. Sinipsip ng cake lahat ng slime.
Pasensya na.
Mahal kita.
Oo, sorry. Sorry, alien.
-Ang bait mo sigurong lola. -Sana lola kita.
O, Helen. Bumalik ka na du'n.
Sige, Phil, tingnan natin ang ginawa mo.
Nailed it!
Boy, o boy, maliliit na binti ba 'yan?
Nahirapan ako sa cereal treat.
Nakita mo ba nang maayos 'yung lalaking 'yun?
Parang 'di na mahalaga.
Phil, tingnan na natin ang tagas.
Ikinagagalak ko.
Magandang paghiwa.
Okay, ayos. O, yeah.
Okay, tumatagas, okay.
'Yan ang ooze-one layer.
Hindi ako makapaniwalang…
Boy, o, boy.
'Yung mabagal lang.
O, gosh.
Phil, may ibang cake pa kaming titingnan.
Kaya hihilingin kong bumalik ka na sa estasyon mo.
Okay.
Okay, Justin, tingnan natin ang ginawa mo.
Nailed it!
Ito ang pinakanakakatakot na bagay na nakita ko.
O Diyos ko.
'Yung kulay na pinili mo. 'Yung labi at mga mata.
-Baliktad ba 'yung mga labi? -Oo! Baliktad ang mga labi.
O Diyos ko. Hindi ito kapani-[aniwala, Justin.
Dapat mong hiwain.
Gawin na natin 'to.
Wala siyang mukha.
Ang consistency, Justin!
Umiiyak si Chelsea.
Iba 'yung dating nitong may tumatagos sa masaya niyang mukha.
Ayan na.
Napakadramatiko.
Salamat, Justin. Maganda 'yun.
-Well… -Paalam.
Sige, mga panadero, maghiwa kayo mula sa alien cake.
Jacques tara na.
Jacques, tara na.
May pag-asa pa ako.
Umaasa akong ipapanalo ako ng lasa nito.
Hindi naman ako nalalayo kung tititigan mo ito.
Helen, ikaw muna. I-jam natin ang cake na ito.
Ano?
Masyadong makapag ang frosting mo.
Pero okay lang sa akin. Medyo makapal nga siya, kaya pareho kami. Gusto ko 'to.
So, 'yung curd ang may lime na flavor
at nakatulong 'yun sa lasa ng cake at buttercream.
Ganito, kung pinalambot mo 'yung mantikilya sa mixer,
mas magiging magaan siya.
Chelsea?
Masarap. Hindi…
Dumadating na mainit, Chelsea.
Helen, parang, masyado lang mabigat, pero masarap siya.
Salamat.
Okay, Phil.
Handa na.
Okay.
Hindi masarap.
Hindi dry. Masarap siya sa taste buds.
Gusto ko 'yung lime. May iba ka pang nilagay sa cake?
Oo. Sa buttercream. Sumubok akong magtusta ng niyog.
Ikaw mismo nagtusta nito?
-Oo. Sa oven. -Nagtutustang mag-isa?
Karaniwan, may moisture ang buttercream
at makukuha ulit ng mga flake ang moisture.
Hakbang 'yun para hindi mo na kailangan itusta ito.
Medyo malagoma ang unang subo.
At sumubo ulit ako, sabi ko, baka hindi.
Hindi ko alam. Nawawala na anghawak ko sa reyalidad.
-Nakuha ko na. -Okay.
Justin.
Oras na.
O, pare. Okay, heto na.
Mali ang consistency ng lahat.
Ito ang pinakabasang cake na nakain ko.
Moist?
Hindi, basa siya.
O, naku.
Medyo hindi luto at medyo mabigat rin.
Imposible 'yun.
Hindi ko alam kung paano sasabihin 'to sa mga tuntunin ng football.
Hindi maganda 'yan.
Kayong tatlo ay mga mababait na mga tao.
-Mahal niyo ang pamilya niyo. -Oo.
At kailangan na nating pumili ng mananalo, na parang imposible.
At may dapat na manalo ng pera!
Kung sino man ang manalo sa hamon na ito ay makakatanggap ng 10,000 dolyar
at ang Nailed It! Halloween na trophy.
Ngiti.
Okay, Chelsea, handa na ba kayong matanggap ang pera?
Mukha ba akong handa?
Ibalik nalang natin ang talunan na 'to kung saan siya galing.
-Ano? Ba't ang aga? -Hindi pa!
Naloko ako du'n, ah.
Okay, Jacques.
Mga panadero, masasabi kong dalawa sa mga cake ang magaganda,
ngunit isang panadero lang ang nakakumpleto ng alien.
Kaya ang nanalo ay si…
Helen.
Helen! Yes! Yay!
Iuuwi ni Nan ang trophy.
Malaking bagay 'to.
Gusto ko talagang maging proud ang mga apo ko sa akin.
Nagawa ko, babies, nagawa ko.
May speech ka? Tumingin ka sa camera at mag-speech ka.
Nagawa ko! O Diyos ko. Itatabi ko itong matulog.
Kukuha ako ng litrato. Manatili kayo diyan habang tinatapos.
O naku.
'Yun na 'yon para sa Nailed it! Halloween.
Kita kits mamaya!
Happy Halloween!
Minsan para itong kakaibang sitwasyon.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Ana Camela Tanedo