NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cześć!
Jesteście. Wejdźcie.
To Nailed It!, gdzie ciasta chcą brylować,
ale psują imprezę.
Jestem waszą prowadzącą, Nicole Byer.
Mieliśmy programy o Bożym Narodzeniu, Nowym Roku, Chanuce…
Ale nie o Kwanzie.
Niefajnie.
Dziś trzech cukierników-amatorów
odtworzy profesjonalne desery
z motywem innych świąt!
Stawką jest szansa na wygranie 10 000 $ i trofeum Nailed It!.
Który cukiernik podkręci imprezę?
Sprawdźmy!
Tyle tu parasolek!
Nazywam się Maddy Wojdak. Jestem z Los Angeles.
Ciągle zasuwam.
Mam milion różnych hobby.
Zwykle mam wypełnioną każdą minutę w harmonogramie.
Pieczenie mnie odstresowuje i pomaga myśleć.
Za każdym razem piekę coś innego.
Uwielbiam próbować nowych rzeczy. Nailed It! to dla mnie coś nowego.
Adam Bourque.
Mam 39 lat. Tylko.
Oceniam swoje pieczenie na 4.
Ciekawe, jak sobie poradzę, nawet jeśli głupio wypadnę w telewizji.
Mam brata bliźniaka. Nazywa się Josh.
Jest minutę starszy. Nazywam go dziadkiem.
Dziś będziemy piec przeciwko sobie.
Josh Bourque. Mieszkam w Los Angeles.
Piekę odkąd pamiętam.
Nawet gdy byłem dzieckiem, piekłem z babcią w Kanadzie.
W liceum robiłem ciasteczka maślane.
Znajomi mówili na mnie kupcze ciastko,
bo smakowały tak dobrze, jakbym sam ich nie upiekł.
Witajcie.
Josh, jestem zdezorientowana, bo jest tu ktoś, kto wygląda jak ty.
Opowiedz mi o tym.
Kim jesteście?
Adam to mój bliźniak.
Adam, kto twoim zdaniem wygra?
Oczywiście ja.
Albo Maddy. A Josh…
- Super. Tylko nie Josh. - Może być Maddy.
Ciekawie będzie próbować nadążyć za Adamem i Joshem.
Jeden jest w szarej koszulce, a drugi w zielonej.
Oby to ułatwiło mi życie.
Cukiernicy, oto uczta na każdą okazję.
Powitajcie znanego cukiernika i czekoladnika, moją miłość.
To Jacques Torres!
Dziękuję, Nicole.
Cieszę się, że świętujecie z nami.
Będzie fajnie.
Mamy dziś specjalnego gościa.
To komik i muzyk, Reggie Watts!
Tak!
- Ty. - Sorki. Cześć!
Cukiernicy.
Przejdźmy do pierwszego zadania. To Wybór Cukiernika.
Po co świętować jedno święto, skoro można świętować trzy?
Będziecie najlepiej ubranymi gośćmi, robiąc…
świąteczne tortowe czapki!
Każda z tych słodkości jest inspirowana doroczną uroczystością.
To dzień świętego Patryka,
Mardi Gras i 4 lipca.
Po pierwszym kęsie stwierdzicie,
że macie imprezę w ustach!
Te wypieki są z wielowarstwowego ciasta.
Mają kolorowe warstwy i swój własny smak.
Mięta dla świętego Patryka,
rum dla Mardi Gras i guma balonowa dla 4 lipca.
Ciasta mają krem i lukier plastyczny
oraz postać i ozdobne detale z czekolady plastycznej.
Pytanie tylko, który dostaniecie? Josh?
Mardi Gras!
Mardi Gras, dobrze.
- Maddy, co chcesz? - Świętego Patryka.
O tak!
Czyli tobie został 4 lipca!
Kanadyjczyk dostał 4 lipca.
Macie 45 minut i myślę,
że zaczynają się teraz. Jazda!
Zobaczmy.
Denerwuję się, ale cieszę.
„Jeden pojemnik ciasta”.
Gdzie jest ciasto?
Nie wiem, gdzie jest ciasto.
Jacques, jak wykonałbyś świąteczne tortowe kapelusze?
Oczywiście najpierw trzeba zrobić ciasto.
Pamiętając o smaku rumu, mięty lub gumy balonowej.
Potem podzielić ciasto na trzy warstwy i zabarwić.
Zrobić krem w czasie pieczenia ciasta i popracować nad świąteczną postacią.
Gdy ciasto ostygnie, przełożyć je kremem. Zawinąć w lukier.
Dodać pozostałe szczegóły, dzięki którym ciasto będzie świąteczne.
Nie można tracić czasu.
Rany. To jak wyścig.
Osiem jajek.
Mamo, nie krzycz, jeśli wpadną skorupki.
Mój brat bliźniak i ja przywykliśmy do wspólnego pieczenia.
Separacja jest stresująca,
ale to dobry test dla nas obu.
Trzeba skakać na głęboką wodę.
Rum zawsze ma mocny smak,
więc dodam tylko jedną łyżeczkę.
Nie chcę dać za dużo.
Widzę, jak Josh dodaje do ciasta jedną łyżeczkę aromatu.
- Może nie wystarczy. - O nie.
- Chcę rumu! - Wiesz, że lubię rum.
Nie należy za długo miksować masy.
Josh długo to kręci.
Przez to ciasto jest bardziej sprężyste,
a nie wilgotne.
Dobra. Zobaczmy.
Dobra. Żółty.
Barwi w formie.
Ciasto nie będzie dobrze wymieszane. Nie robi się tak.
W cieście jest mało barwnika.
Chyba nie zobaczymy wielu kolorów.
Interesujące.
To szaleństwo, że ten, kto przegra, zostanie stracony.
Muszę to upiec.
Będzie mocne.
Nigdy wcześniej nie piekłam w konkursie,
ale widziałam wiele programów kulinarnych i Nailed It!,
co mi pomoże.
Smakuje jak ciasto. Pójdę po barwnik.
I idzie.
Było miło. Pa.
Maddy barwi we właściwy sposób.
- Wkłada masę do trzech różnych misek. - Tak.
- Barwi we właściwy sposób. - Czyli żółty. Dobra.
Wchodzą.
Żartujesz sobie?
Ten Wujek Sam jest słodki.
Chcę się do niego dobrać.
Denerwuję się, robiąc ten kapelusz.
Zwykle mam 45 minut na zrobienie tortu z gotowca.
Smak gumy.
Nie chcę, żeby był za mocny.
Nikt nie dał dość aromatu.
Co?
Zostało 27 minut!
Wygląda na to, że wychodzi.
Uwierzysz, że Adam jeszcze nie włożył ciast do piekarnika?
Piecz, aż upieczesz
Nie podoba mi się to!
Jestem daleko w tyle za resztą.
Adam! Ciasta do piekarnika!
- Ciasta do piekarnika! - Ciasta do piekarnika!
- Musisz włożyć ciasta. - O rety.
Ciasta do piekarnika, Adamie!
Rób to, co kochają cukiernicy
O rety.
Dobra. „Zrób krem. Dwie kostki masła. Mleko”.
Podgrzewam do temperatury pokojowej.
Dlaczego Maddy podgrzewa mleko?
Nie ma potrzeby. Chyba że chce pić ciepłe mleko?
Nie wiem.
To prawie dobra konsystencja.
Cudownie.
To wszystko jest filmowane.
Wygląda…
Wygląda nieźle.
Dwadzieścia minut!
Muszę zacząć pracować nad moim skrzatem.
Tak. Czerwony, biały, niebieski. Wezmę wszystko.
Boże. Tyle kolorów.
Cukierniczy montaż
- Nie wiem, jak to zrobię. - Kurka!
Nie sądziłem, że aż tak się spocę.
Montaż
To straszne.
Montaż
- To zabawne. - „Jasna biel”.
„Czerwony”. „Niebieski”.
Nie widzę brązowej ani czarnej czekolady plastycznej.
Jak zrobić z niej nie-białą kobietę?
Nicole, tak mi przykro.
Wiem, że spojrzysz na to i powiesz: „Co, do cholery, zrobił Josh?”.
Nie widzę ciemniejszej czekolady.
Będzie białą dziewczyną z rudymi włosami.
Proszę, wybacz mi.
O rany. Jak…
Nie umiem zrobić ludzika, a co dopiero kobiety.
Dobra.
Dziesięć minut i 35 sekund!
O mój Boże. Żartujesz sobie?
Dobrze wygląda!
- Myślę, że będzie dobrze. - Josh, są gotowe?
To…
Nie patrz na mnie.
Jesteś świetna.
Chcę upieczone ciasto.
Nie mogę tego podać sędziom.
Więc zrobię dwie warstwy.
Będzie gorące i stopi krem.
Pięknie. Chyba nie dodałem dość barwnika.
Boże. Wciąż jest gorące.
Maddy! Uwijaj się! Wiesz?
Ale są gorące! Mój krem!
Do roboty. Biegiem.
- Pracuję nad tym! - Maddy, nie zawiedź mnie!
Nie zawiodę cię. Nie zawiodłabym cię.
Trzy minuty!
Chcemy zobaczyć postać na kapeluszu.
Zwracajcie uwagę na szczegóły.
Muszę wyjąć ciasta.
Adam próbuje wyjąć ciasta z form.
Rany.
O nie!
Dobra, krem.
Spójrzcie na to. Wyglądają idealnie.
Nie będzie miał czasu na lukier.
Nie mam pojęcia, jak to zrobi.
- Ja też. - O rany.
O rety.
To zbyt wiele.
Wracaj. Wiem, że się topisz i smucisz.
Jest mnóstwo czasu.
To będzie rondo. Jest większe, niż myślałem.
Wyjdzie fedora.
Dlaczego? Dlaczego to zrobiłem?
To musi być kapelusz.
Muszę to zrobić.
Proszę.
Chcemy mieć skończone ciasto.
Tak, a nie wykończone.
To był dobry żart.
Dzięki.
49 sekund!
To jego wspaniałe ręce.
Mój Wujek Sam jest jak duch z rękami leniwca.
Jedna gwiazdka.
Wygląda trochę nago, będzie przyzwoicie ubrana.
Przygotuj dekoracje, Maddy!
Maddy!
Josh, martw się o siebie.
Klamra! Namalujmy ją.
O nie!
Nie, w porządku.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
Gotowe!
O mój Boże. Jest okropnie.
Dobra, Josh.
To jest ciasto, które próbowałeś zrobić. Zobaczmy, co zrobiłeś!
Sukces!
Dobra.
Dobrze się bawiła.
Nie masz wysokiego ciasta.
Straciliśmy wysokość. To niefortunne, bo nie widać kapelusza.
Daliśmy ci ciasto z czarną panią.
- Wiem. - A ty podałeś nam nagą białą kobietę.
Nie udało mi się. Więc przepraszam.
- Dobra, Jacques. Spróbujmy ciasta. - Tak.
Mamy tylko dwa kolory zamiast trzech.
To jak pianka zapamiętująca kształt.
Ciężko to osiągnąć.
Wcale nie czuję rumu.
Uwielbiamy rum!
Następnym razem dodaj więcej, żebyśmy mogli go poczuć.
- Na pewno. - Dobra.
Dziękuję. Mamy inne ciasta.
Chodźmy!
Dalej, Reggie!
Przypomnijmy sobie ciasto, które próbowałaś zrobić,
i zobaczmy twoje.
- Sukces! - Wiesz…
To…
To bardzo zabawne. Maddy!
- To jak nora hobbita. - Miał wystawać.
To nie pomogło.
Trafiłaś z kolorami.
Ekscytująco.
Zrezygnowałaś z detali.
- To ma być zbocze, prawda? - To ma być kapelusz.
No tak.
- Nie wygląda tak. - O nie.
- Tak. - Przepraszam.
Spróbujmy tortu.
- Podzieliłaś masę i ją zabarwiłaś. - Tak.
- Nieźle. - Dziękuję.
Konsystencja jest…
Jest dobra. Zdecydowanie mniej jak pianka.
Smak jest bardzo łagodny.
Liczyłem na imprezę w ustach. Nie znalazłem jej.
To spokojny wieczór, a nie impreza.
Jasne.
Reginaldzie.
Jacques! Chodźmy!
Adamie.
- Byłeś lepszy od Josha? - Na tysiąc procent.
Słyszałeś.
Dobra. Przypomnijmy sobie ciasto, które próbowałeś zrobić,
i zobaczmy, co zrobiłeś!
Sukces!
Super, że myślisz, że pokonałeś brata.
To ujęcie Salvadora Dali.
Nie ma ronda i szczegółów.
- Rondo jest na dole. - A najważniejsze…
Jeśli chcesz nazwać to rondem.
Masz tort. Ktoś na nim jest.
Masz niebieski, czerwony i inne.
- Spróbujmy. Nie wiem. - Nigdy nie widziałam go takiego!
Jest ostry!
Zobaczmy, czy ten tort nas zabije!
Reggie.
Wciąż kopiesz?
Próbuję znaleźć smak.
Jaki miał być smak?
Gumy balonowej.
Nie znalazłem go.
Ciasto jest upieczone do końca.
Podoba mi się, że masz trzy kolory tortu. Są wyraziste.
- To ciekawe. - Proszę.
Musimy podjąć trudną decyzję.
Zróbmy to.
- Dobra. Zróbmy to. - Jacques, Reginald, maszerujemy!
Dobra, Jacques.
Który świąteczny mini kapelusz skradł show?
Zwycięzcą jest…
- Maddy! - O mój Boże!
Gratuluję!
Gdy wyjdziesz, impreza się nie skończy,
bo zabierasz do domu ten 263-częściowy zestaw do pieczenia
i biały mikser!
Tak, masz też czapkę nad czapkami.
Dostaniesz złotą czapkę cukiernika Nailed It!.
Gratuluję!
- Brawo! - Dziękuję.
To nie koniec imprezy. Rzućmy imprezowym okiem na drugą rundę.
SUKCES LUB PORAŻKA
Nasz gość specjalny, Reggie Watts,
opowie o wyzwaniu.
Reggie!
Raz w roku, 2 lutego,
odbywa się wydarzenie, które bez wątpienia jest najzabawniejsze.
Jeśli lubicie niespodzianki,
to przewiduję, że spodoba wam się robienie tego!
Pieniek?
Nie. To nie wszystko!
Niespodzianka!
Ale urocze!
Robicie tort z wyskakującym świstakiem!
O rety…
- Boski. - Serio?
Ten tort ze świstakiem ma kolejną niespodziankę.
To pikantne ciasto kukurydziane
z kukurydzą i jalapeno, od którego podskoczą nam kubki smakowe.
O mój Boże.
Ciasto ma kształt pnia drzewa.
Udekorowano je kremem i lukrem plastycznym.
- Tak. - Świetnie.
Adamie, w ostatniej rundzie miałeś problemy,
więc pomożemy ci.
Masz przycisk „Lej świstaka”.
Naciśnij go, a przez trzy minuty
przeciwnicy będą musieli wyładowywać się
i walić świstaki. Użyj go mądrze.
Tak. Słowo.
Cukiernicy, macie 90 minut od teraz.
Tak! Jazda!
Dobra. „Jeden pojemnik z ciastem”.
„Dwie szklanki masła. Siekane jalapeno”.
Wszystkie suche składniki.
Jacques, jak zrobiłbyś ten tort ze świstakiem?
Najpierw trzeba zrobić ciasto kukurydziane,
dodając dość dużo jalapeno do smaku.
Gdy ciasto jest w piekarniku,
popracować nad kremem i zrobić ślicznego świstaka.
Gdy ciasto się upiecze i schłodzi,
ułożyć je i przykryć lukrem plastycznym, by stworzyć pieniek.
Potem dodać grzyby, kwiaty, wrzucić świstaka i voilà!
Piękny tort z wyskakującym świstakiem.
Rany!
To sporo pracy.
Ostatnio dałem za mało smaku. Zobaczymy, czy dwa jalapeno wystarczą.
Pieczenie z jalapeno jest inne.
Otwórz mąkę!
Uwielbiam ostry smak,
ale uważam, że słodycze powinny być słodkie.
Tort z kukurydzą i jalapeno to zaskoczenie.
Ale jeśli chcą jalapeno, to dostaną.
To może nadać ciastu niezłego smaku.
Świeże jalapeno.
Są ostre.
Oby było ostre dla sędziów.
O rany.
Po cieście może boleć dwa razy.
- Dziś i jutro. Uważaj. - Jacques, czasem miło coś poczuć.
Dobra.
Jestem samotna.
- Josh. - Tak.
Jak się ma twój brat?
Oby lepiej niż ostatnio.
- Wystarczy. - O rany.
Czuję braterską rywalizację.
Super.
Mam nadzieję, że będą tak długo ze sobą rywalizować,
że prześlizgnę się niezauważona i wygram.
Będzie dobrze.
Bądź mądrzejszy od puszki.
Adamie.
Jak ci idzie z prostym otwieraczem do puszek?
Albo on jest tępy, albo ja. Nie wiem.
- To niezbyt mądre. - Udało mu się.
Udało mu się!
Myślę, że papryczki z puszki będą lepszym wyborem niż świeże,
bo świeże są bardziej pikantne, ale mniej skoncentrowane?
Adam i Maddy używają jalapeno z puszki.
Użyłabym świeżego.
Trzeba używać świeżych rzeczy, kiedy się da.
Dokładnie.
Zacznijmy powoli.
Udawajmy, że to się nie stało.
Prawie 30 minut. Gdzie są ciasta w piekarniku?
Zaraz wejdą!
Maddy, zrób to!
To, że masz złoto, nie znaczy, że nie wpadniesz w błoto.
Włóż to.
Dobra.
Idziemy.
Czas na krem.
Wiem, jak ubijać masło. Co nie?
Przykręcę trochę.
Wygląda dobrze. Wygląda jak polewa.
Zrobię zielony krem,
bo jeśli wycieknie, to będzie wyglądało celowo.
Mój wielki telefon dzwoni!
- Jason! - Halo, Nicole?
Jacques, to nasz ulubiony juror, Jason Mantzoukas.
Giń!
- Wyluzuj, Rob! - Rob.
- Spójrz na niego. - Wszystko w porządku?
Czemu dzwonisz?
Żeby zapytać, co u was.
Co dziś pieczecie?
Dziś pieką ciasta kukurydziane z jalapeno.
Ostra kukurydza? Nie, dziękuję.
Reggie! Fajnie!
Jak leci? Spójrz na tych klaunów. Gdzie Rob?
Rob!
- Jason Mantzoukas pozdrawia! - Ale cielaki.
Rob, dasz radę to nagrać?
- Rob płacze i jest spocony. - Płacze na kamerę!
Zwolnią go!
Chrzani sprawę?
- Koniec produkcji. - Spadaj!
Wes kazał mi się rozłączyć.
- Dobra. - Pa, Jason. Miło było cię widzieć!
Pa!
Ciasta.
Ciasta Josha wyszły z piekarnika!
Podczas gdy Maddy i Adam wciąż pieką.
Oby wyglądały dobrze.
Mam tylko jedną rękę, więc…
Nie stawiaj tego na wystawce!
- Nie bezcześć jej! - Nie osądzajcie mnie!
„Nie osądzajcie mnie”.
Ale właśnie to robimy.
Tak, jesteśmy sędziami.
Wyglądają całkiem nieźle. Włożę je do mrożenia.
PRZEPIS
Zacznę robić naszego kumpla.
Ostatnio nie wyszły mi dekoracje.
Cześć!
Maddy, upuściłaś świstaka?
Nie!
- Tak. - Zwierzę ziemne.
Tak.
Już raz go zrobiłam. To nie potrwa długo.
Zostało 31 minut!
Żartujesz sobie?
Czuję, że nie nadążam.
To świstak…
Bardzo.
Mój Boże. Są dużo przede mną.
Wiecie co?
Lej świstaka!
O rany! Lanie świstaka!
O mój Boże!
Lejcie świstaki!
Mają to robić przez trzy minuty?
Umrą za trzy minuty.
Obyś dobrze bawił się w tym czasie, Adamie.
Nie martw się. Jestem zestresowany.
To świstaki czy lamy ufarbowane na brązowo?
Obrażasz nasz dział artystyczny?
Adam wyciąga ciasta.
Cieszę się, że mam ciasta.
Trzy minuty gry to tyle czasu.
Przy pieczeniu to chwilka.
Dobra! Skończone!
Wciąż cię kocham!
- Świstaki żyją własnym życiem! - To zabawne!
Zrobię małego susła.
Zróbmy mu oczy.
Uśmieszek.
To chyba najlepsze, co zrobiłem.
Mamy tu gałki oczne.
Jakby to był wampir.
Zostało 15 minut!
Blisko…
4. ZŁÓŻ I UDEKORUJ CIASTO.
Nie, Adamie. Co ja robię?
Nie zapomnij kremu. Głuptas.
- Powinien być… - Spójrz na to.
- Ładny tort. - Ma dobrą wysokość.
Zrobię kilka kawałków. Będzie wyglądać jak kora.
To celowe.
A nie z braku czasu.
Będzie trochę górzysty teren.
Jest na wzgórzu.
Czy wszyscy wrzucili świstaki do dziur?
Jeszcze nie!
O nie!
Nie!
Jest tam.
Tak tam wejdzie.
Zostały dwie minuty!
Ma wyglądać na kamieniste.
Proszę.
Rozerwę to.
Dalej.
Robię kwiatki.
Będą tylko kropkami na torcie.
Mam nadzieję, że wyjdzie.
Nie ma mowy, żeby zwierzę przebiło pień drzewa.
- Nie, to by go bolało. - To mało realistyczne.
Tak. Muszę porozmawiać z ekipą cukierniczą.
Mam dwa grzyby.
Idealnie. To niemożliwe.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
Gotowe!
Oby mój był jadalny.
Josh. To ciasto ze świstakiem, które próbowałeś zrobić.
Pokaż swoje!
- Sukces! - O rety.
Oczy tego świstaka.
Wygląda na przerażonego.
- Ma jeden mały ząb. - Walczył w dołku.
Ciasto jest trochę za niskie,
ale mamy grzyby, kwiaty i świstaka.
Wygląda na to, że w środku spało jakieś stworzenie
i była ostra impreza.
Wyszło i spytało: „Co tu się dzieje? Chciałem spać!”.
- Myślę, że to urocze. - Dziękuję.
Wróć na stanowisko, bo mamy inne ciasta.
Dobra, Maddy. Jesteś następna.
Pokaż swoje ciasto.
Sukces!
Świetne odsłonięcie!
Jest zabawnie kreskówkowe.
- To jego usta? - Tak, to jego zęby.
Dobrze.
Mruga okiem i krzyczy.
Może sowa, może świstak.
Ale ciasto jest gładkie,
a z boku drzewa są grzyby, więc mi się podoba.
Dobrze.
Dziękuję.
Wygląda świetnie. Ale ten gość jest trochę dziwny.
Ale to się czasem zdarza, gdy siedzisz w torcie.
Dobra, Maddy. Mamy ostatni tort.
Dobra, Adamie.
Przywieź go.
Pokaż tort.
Sukces!
Dobra. W dziurze było ciasno…
O Boże!
SUKCES!
Nie spodziewałam się tego.
To najstraszniejszy świstak, jakiego widziałam.
Ja też.
Podoba mi się jego nosek i oczka.
Kocham go. Jest taki zabawny.
Oby smakowało tak dobrze, jak wygląda.
Oby smakowało lepiej, niż wygląda.
Poproszę waszą trójkę, żebyście ukroili nam po kawałku tortu.
Patrząc na to, jak wyszło to ciasto,
jest to tort ze wszystkimi wymaganymi cechami.
Ale Josh miał ładniejszego świstaka niż ja.
Myślę, że idziemy łeb w łeb.
Nie mogę się doczekać, żeby skosztować
kukurydzianych ciast z jalapeno i świstakami.
Josh, jesteś pierwszy.
- Jestem zaskoczony. - Tak.
Mam smak jalapeno i kukurydzy.
Krem się wtapia. Jest bardzo wilgotny.
Tak.
- Zjem więcej. - Spójrzcie na to!
- Cieszę się, że jest jadalne. - Jest dobre.
W moim stylu.
- Użyłeś świeżego jalapeno? - Tak.
To był dobry ruch. To było pyszne.
Tak!
- Maddy, jesteś następna. - Cześć.
Chyba czuję trochę kukurydzy.
Nie mogę znaleźć jalapeno.
Jakby ktoś do mnie szeptał o tak…
- Takie było jalapeno. - Jasne.
- A ja chcę jalapeno na maksa. - Tak.
Użyłam jalapeno z puszki zamiast świeżego. To chyba dlatego.
Ale nadal mi smakuje. To smaczny, lekki, przyjemny tort.
Ekstra.
Dobra. Adamie.
- Dobra. - Na koniec.
Ciasto jest sprężyste.
Mniej mieszania to mniej elastyczności.
Tego chcesz.
Wymieszaj składniki i wrzuć do formy.
Mieszałem to jakiś czas.
Czuć kukurydzę. To dobrze,
ale brakuje jalapeno.
Chcę trochę jalapeno.
Też użyłem jalapeno z puszki.
Ale czuję smak kukurydzy.
- Dobra. - Mimo wszystko to… To ciasto.
To ciasto.
Spróbowaliśmy trzech ciast.
Sędziowie, możemy ogłosić zwycięzcę?
Tak, Nicole.
Pamiętajcie, ten, kto wygra to zadanie,
dostanie 10 000 $ i, o rety,
trofeum Nailed It!.
Wes!
Co jest? Zwykle dzieje się coś fajnego.
Wes?
Wiesz co? Było warto.
O rany. Reggie. Jesteś gotów wydać te pieniądze?
Gotowy wydać.
Dobra. Jacques.
Zwycięzcą jest…
Josh!
- Nie ma mowy! - Tak!
Gratulacje! Idź po trofeum!
Kochają mnie! Naprawdę mnie kochają!
Nie wierzę, że wygrałem.
To szaleństwo.
To świetnie, Josh.
To ożywiło ducha pieczenia we mnie i moim bracie.
Adamie, chętnie z tobą coś upiekę,
ale kto teraz wygrał?
Impreza się skończyła, ale nie musi.
Wciśnijcie replay, żeby obejrzeć jeszcze raz!
Do zobaczenia! A teraz skaczcie!
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz