Witajcie w nowym sezonie programu Nailed It!
Jestem Nicole Byer.
Cześć, Nicole. To ja, Jacques.
Bla, bla, bla.
To ja, Wes.
Wracamy za pięć minut!
Nie, nie wracamy za pięć minut,
bo pożre cię wielki potwór!
Ratuj mnie!
Mnie też!
Zrobię to!
Dziękuję!
Nicole jest najlepsza!
- Nicole? - Co?
Wszystko w porządku?
Tak.
Gotowa na nowy sezon?
Tak. Chodź, mała Nicole. Do dzieła!
Tak się robi od jedzenia niedobrych ciast.
Kocham cię. A ja ciebie.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ale słodziak!
Uroczy! Chodź tu!
Siad.
Dobry piesek!
Jesteś w Nailed It!
Tu ciasta chcą być mruczącymi ideałami,
a kończą jako kota-strofa.
Tu wasza prowadząca, Nicole Byer.
Dzisiejszy odcinek zszedł na psy, koty i inne słodkie stworzenia.
Trzej cukiernicy-amatorzy odtworzą profesjonalne desery
stylizowane na naszych futrzanych przyjaciół.
Stawką jest 10 000 $.
To dużo psiej karmy.
Oto cukiernicy!
Kendal z Sacramento w Kalifornii.
Tylko szklankę…
- Nie była pełna. - O mój Boże.
Miałam kilka katastrof w kuchni.
Raz wezwałam straż pożarną, bo podpaliłam pizzę w piekarniku.
Obym nie popełniła tych błędów w programie.
Jestem Laqueda.
Od 10 lat jestem mężatką.
Mam dwójkę dzieci. Dawno nie myślałam tylko o sobie.
Lecąc do programu, po raz pierwszy byłam w samolocie.
To moja chwila.
Nazywam się Tina. Jestem dentystką.
Jak na ironię, jestem łasa na słodycze.
Nauczyłam się pieczenia z internetu.
Czasem próbuję coś upiec,
a komentujący mówią:
„To urocze.
Pomogły ci dzieci?”.
Cukiernicy, do dzieła!
Powitajcie naszego mistrza,
pasjonata wyrobów cukierniczych i czekolady,
Jacques’a Torresa.
Dzięki, Nicole.
Pamiętajcie, że wszystko może się psi-darzyć.
Nicole, łapiesz?
- Tak. - Jestem dumny.
Świetny żart, Jacques. Bardzo mi się podobał.
Myślałam, że nie wpadnie tu nawet pies z kulawą nogą.
Aktor, piosenkarz i komik, Wayne Brady!
- Co? - O mój Boże. Cześć.
Jestem psem z kulawą nogą?
Przejdźmy do pierwszego zadania. To Wybór Cukiernika.
Wszyscy kochają krakersy,
ale zawsze jest ich za mało.
Są takie maluteńkie,
że wpadłam na wielki pomysł.
W dzisiejszym zadaniu będziecie robić to.
Wielkie egzotyczne zwierzęce krakersy!
Tak.
To byłyby świetne zwierzaki domowe i jeszcze lepsze desery.
Mamy słodkiego skunksa, chrupiącą małpę i dziarską papugę.
Co więcej, nie trzeba po nich sprzątać.
Którego zwierzaka wybierzesz?
- Laquedo, którego chcesz? - Wezmę chrupiącą małpę.
Świetnie. Tino?
Chcę słodkiego skunksa.
I Kendal.
O rany. Nie masz wyboru. Przykro mi.
Zdarza się.
Cukiernicy, dość warowania.
Macie 45 minut. Dobrze?
- Tak. - Nie macie wyboru.
Zaczynamy teraz.
Teraz.
- Zaczynamy teraz. - Jazda.
Ruchy. Dalej.
- Zaraz! Co? - Idę!
O mój Boże.
Chyba muszę tu zajrzeć.
Jacques.
- Tak? - Jak zrobić te krakersy?
Oczywiście najpierw trzeba zrobić ciasto.
Potem je rozwałkować.
Następnie wyciąć, przełożyć na blachę i upiec.
Zrobić lukier królewski
i stopić czekoladę po wyjęciu ciastka z piekarnika.
Przykryć ciastko czekoladą,
ozdobić brzegi lukrem królewskim,
przykleić ozdoby i gotowe.
- Tak. - Voilà.
Wielkie egzotyczne zwierzęce krakersy.
- Trudne. - Wielkie egzotyczne zwierzęce krakersy.
Wielkie egzotyczne zwierzęce krakersy.
- Ojej! - Co?
- Pycha! - Hej.
Rany.
Nigdy nie robiłam tak dużego ciastka, więc się denerwuję.
Kiedy piekę w domu,
zwykle wychodzi mi smak.
Ale jeśli chodzi o dekorowanie, to zawsze jest katastrofa.
Więc boję się, jak to się skończy.
Śmietanka.
Sprawdźmy. Dobra, to ciasto.
Miała być szklanka, ale… Nie wiem, co się dzieje.
Cieszę się, że tu jestem.
Denerwuję się, bo ciasteczka, które robię w domu,
są już wycięte w opakowaniu.
Tylko wyjmuję ciastka z paczki i kładę na blachę.
Łatwizna.
Niedobrze.
Z jednej strony myślę: „Nie spiesz się, dasz radę”.
A z drugiej: „Masz tylko 45 minut”.
Chyba dodałam za mało śmietanki.
Nicole, Laqueda
dodała około 16 razy więcej płynów niż powinna.
- Teraz ciasto jest zbyt kleiste. - Dlatego tak to wygląda?
Ale rozwalone!
Mieszać do powstania grudkowatej mikstury.
Stomatologia to nauka.
Pieczenie może być podobne.
Więc jeśli wykonam instrukcje, powinno mi wyjść coś dobrego.
Trzymam kciuki.
Zastanawiam się, czy nie zwiększyć obrotów.
Zaczyna się formować.
Spróbujemy wyciąć papugę.
Jeśli zrobimy koło…
I kolejny kąt. Zrobimy z niej grubego ptaka.
Proszę bardzo.
Ogon będzie tam.
Dobra.
Przenieś to…
Już to porwałam.
Aby to przenieść, należy wsunąć pod spód deskę
i zdjąć ciastko.
Nie robiłbym tego ręcznie.
Tino, weź deskę.
Weź deskę.
Tino, weź deskę.
- Deskę. - Tino, weź deskę.
Tino, weź deskę.
- Weź deskę. - To by pomogło.
Wygląda, jakby coś go przejechało.
Nie. To nie jest…
Laquedo!
Robiłaś już ciastka?
Nie takie.
Jedzie na żywioł.
Jedzie jeepem bez dachu. Dobrze się bawi.
Laquedo!
Proszę, nie!
- Łopatka! - Nie mogę myśleć.
Bosko. Jak na szkolnej stołówce.
Laquedo!
Będzie trochę jak ciastko.
Świetna. Kocham ją.
Zostało 27 minut!
Dobra.
Dziesięć minut? Kto wie?
Tina ustawiła minutnik na dziesięć minut.
Będzie potrzebowała więcej czasu.
Laqueda wrzuciła kawał ciasta. I tyle.
Myślę, że potem to pokroi.
Jest urocza.
Muszę zrobić jasny i ciemny róż.
Kolor.
Papużki są czerwone.
WSKAZÓWKA TO NIE JEST PAPUŻKA
To naprawdę ładny kolor.
Jestem dumna.
Roztopimy czekoladę.
To się nadaje do mikrofali.
- Możesz zdjąć pokrywkę? - Prawie wznieciłam pożar.
Przepraszam.
Wezmę ten róż.
Laqueda używa masła kakaowego do barwienia lukru.
- Masło kakaowe? - Tak.
Jak na skórę?
Żeby ciastko się nie łuszczyło.
Czarni takich nie lubią.
Nie łapię.
Zostało 19 minut!
Ale brzydki.
- Te ciastka nie są upieczone. - Nie.
Grudka.
Chyba nie jest gotowe. Zobaczymy.
Nie będzie żadnych ciastek.
Wiedziałem, że będą dziwne wypieki,
ale wybraliście dla mnie najlepsze. Dzięki.
A teraz wytnę tę małpę.
Laquedo!
Kroisz ciastko łyżką?
Tak.
Teraz używa szpatułki.
Dasz radę, Laquedo.
O nie. To się nie uda.
O mój Boże!
Zauważyła, że jest surowe.
Zastanówmy się.
Zastanawiam się, co zrobić,
żeby stworzyć coś dla sędziów.
Znowu wytnę małpę.
Szaleństwo.
Rozsmaruj to jak najlepiej.
Oby to wyglądało przyzwoicie.
Wystarczy udekorować posypką i będzie dobrze.
Nałożę lukier królewski.
Chwileczkę.
Kendal, to było różowe.
- Tak. - A teraz jest czerwone?
Położyłam lukier królewski na czekoladę.
- Co? - Polewa jest różowa?
Tak.
- A detale są z lukru królewskiego? - Tak.
Tyle lukru będzie bardzo słodkie.
Nie wierzę, że to się dzieje.
Zostało sześć minut!
Nie!
Kolorowa posypka.
Gazu, Tino.
Dobra. Kolorowa posypka.
Musi wystarczyć. Nie mam czasu.
Dobrze. Słodycze.
Kamyczki. Oczy.
Mam problem z dekorowaniem.
Czas na improwizację.
Udekoruję to czymś, czego nie powinno tu być.
Kendal.
Naprawdę nakładasz wasabi na ciastko?
To wasabi?
O mój Boże. Są dziś urocze.
Wiecie co? Zostawię to.
Została minuta.
Ekscytująco. To jest najlepsze.
O mój Boże. Dobra.
Odpadł ogon. Trudno.
O nie. Nie, małpko.
Małpko, proszę.
I odpadła głowa. Trudno.
Kontynuuję. Jest, jak jest.
Dawaj, małpko.
- Laquedo, daj nam ciastko. - Tak, ciastko.
Zrobiły się brzegi ciastka,
więc wyrzeźbiłam kilka kawałków na głowę.
Pewnie nie widać, że to głowa, ale to głowa.
Jest twarz małpy.
Dobra.
To najbardziej stresujące.
Miska musi być na górze.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden!
Gotowe!
Kendal.
Przypomnijmy sobie ciastko, które próbowałaś zrobić,
i zobaczmy, co zrobiłaś.
Sukces.
Patrzcie.
Kendal, jest czerwone.
- Ładny kolor. Wygląda jak papużka. - Chcieliśmy papugę.
To to samo.
- Dobra. - Tak.
Ktoś zlecił zabicie Tukana Sama.
Brawo. Sukces.
Cukierki są zabawne. Dziękuję.
Dobra, Jacques. Spróbujmy go.
Spróbujmy. Boję się.
Dziękuję, Jacques.
Zobacz to.
O rety.
W ciastku jest włos.
Laquedo, śmiejesz się?
I wiadomo, że to nie mój.
Więc nie próbujcie zaprzeczać.
Przepraszam.
To kruche ciastko.
Musi być upieczone do końca.
A lukier królewski dodaje dużo słodyczy.
Nie jest nieprzyjemne, ale jest niedopieczone.
Nie licząc włosa,
smakowało mi to ciastko.
Było bardzo słodkie, ale ogólnie smakowało bardzo dobrze.
- Tak. - Super.
Dziękuję. Musimy iść dalej.
Cześć, Laquedo.
Przypomnijmy sobie, co próbowałaś zrobić.
Laquedo.
Zobaczmy, co zrobiłaś.
Sukces.
Laquedo!
Co to? Co się stało?
Dużo się działo.
Kombinowałam.
Tu jest mucha!
Wiecie co? Wychodzę.
Wayne Brady, wybacz, że tak cię uraziliśmy.
Mucha jest u siebie.
To moje.
Spróbujmy tego.
O mój Boże.
Muszę przyznać, że jest niedopieczone.
Lukier królewski dodaje ciastku słodyczy,
ale go nie ratuje. Przykro mi.
Chciałbym lubić to ciastko tak jak ciebie.
Jakby ktoś stuknął mnie autem w tył,
a potem jeszcze w bok.
Od dawna nie jadłam czegoś tak dziwnego.
Było ostre.
Laquedo, nie chcę tego.
Nie chcę tego.
Czemu jest ostre?
Nie wiem!
Nie wiem.
Do zobaczenia.
- Merci. To było coś. - Leży na podłodze.
Dobra, Tino.
Przypomnijmy sobie, co miałaś zrobić, i zobaczmy, co zrobiłaś.
- Sukces. - O rety.
- Dobra. - Podoba mi się.
Dobra robota.
Jest różowe. Mamy dekoracje.
Nie wiem, czy to kot, skunks czy szop,
ale to jakiś stwór.
Wygląda jak kosmita w jarmułce.
Jasne.
Ale jestem dobrej myśli,
bo nie widzę żadnych włosów.
Nie widzę owadów.
Chętnie spróbuję.
Jacques, spróbujmy.
Do dzieła.
- Nicole. - Dziękuję.
Z boków jest odpowiednio chrupkie.
Środek jest niedopieczony.
Ale dobrze smakuje i pachnie.
Ta konsystencja była świetna.
Smakuje mi czekolada. Jestem zadowolona.
Dobra. Super.
Musimy podjąć ciekawą decyzję.
Dziękujemy.
Jacques, kto zasługuje na wygraną?
Były trzy ciastka. Jesteśmy z was dumni, bo nikt się nie poddał.
Ale może być tylko jeden zwycięzca.
- Tina. - Tak!
Tino, nigdy nie masz dość ciasteczek,
więc wysyłamy cię do domu z rocznym zapasem
zwierzęcych krakersów.
Dostaniesz też złotą czapkę cukiernika Nailed It!
Oby ci się spodobała.
- Jest super. - Gratulacje.
Impreza dopiero się rozkręca.
Nie śpijcie jak koty, bo zaczyna się druga runda.
SUKCES LUB PORAŻKA
Cukiernicy, kolejne zadanie przedstawi specjalny gość.
Z mojego salonu dzwoni do was mój pies, Clyde!
Cześć, Clyde.
Kto jest dobrym pieskiem? Ty. Tęsknię za tobą.
Co mówiłeś?
Masz zadanie dla ludzi.
Dobrze. Powiem im.
- Mówisz po psiemu? - Nie. Tylko po clyde’owemu.
Dzisiejsze wyzwanie
może być psu na budę,
bo robicie…
Mojego psa Clyde’a!
- Z ciasta! - O Boże.
Zrobicie psa z ciasta.
Clyde przed programem mówił, że lubi masło orzechowe i boczek,
więc muszą być w ciastach.
Ciało z ciasta oraz głowa i nogi z ryżu preparowanego
są pokryte lukrem i czekoladą plastyczną.
Ma oczy i nos z jadalnego szelaku,
które nadają mu realistyczny wygląd.
Laquedo, nie radziłaś sobie w ostatniej rundzie,
więc ci pomożemy… przyciskiem!
Przeciwniczki będą rozwiązywać psi quiz przez trzy minuty,
zanim wrócą do pieczenia.
Zwycięzca otrzyma 10 000 $!
Macie 90 minut. Od teraz.
- Jazda. - Jazda.
„16 chrupiących kawałków boczku”.
To chyba 16.
Jacques, jak zrobiłbyś to ciasto?
Nicole, myślę, że cukiernicy mają pełne ręce roboty.
Najpierw muszą przygotować boczek do ciasta.
Gdy ciasto będzie w piekarniku, będą musiały zrobić krem
z masłem orzechowym.
Gdy ciasto ostygnie,
ułożą je na kształt psa i pokryją lukrem plastycznym.
Następnie zrobią głowę
ze styropianu pokrytego czekoladą plastyczną
i nogi z ryżu preparowanego.
Na koniec zrobią detale z czekolady plastycznej
i ożywią Clyde’a.
Będzie pachniało boczkiem.
To dobra mięsna przekąska.
Upiekę boczek w piekarniku na chrupko.
W domu trzymam się przepisu.
Osiem jajek.
Myślę, że powinnam
trzymać się przepisu.
Robię to dobrze?
Jaj po osiem. Co to w ogóle znaczy?
Ale osiem jaj to za dużo do ciasta.
Zaufaj mi.
To nie ma sensu.
Laqueda dodała tylko cztery jajka, a nie osiem.
Może robi mniej ciasta?
Wątpię.
Zamierzam robić wiele rzeczy na raz,
żeby mieć jak najwięcej czasu na dekorowanie.
Pieczenie ciast to bułka z masłem.
To nie gra słów.
Ale musimy zrobić ciasto z boczkiem i masłem orzechowym,
a nigdy nie smażyłam boczku.
W domu tego nie robię.
Nie jem boczku.
- Tino. - Tak?
Podobno nigdy nie robiłaś boczku.
Nigdy nie robiłam boczku, bo boję się pryskającego oleju.
Dlatego unikałaś jednej z najsmaczniejszych potraw świata?
Wiem.
Czego jeszcze nie gotujesz ze strachu?
Dużo jedzenia zamawiam.
Postaram się nie dorzucić włosów.
To trwa okropnie długo.
Kendal, jak leci?
- Stresująco, ale dobrze. - Co się dzieje?
Gotowanie boczku jest stresujące.
Zwykle wkładam go do mikrofali.
Robisz boczek w mikrofali?
Nadal jest smaczny.
- Nie! - Może spróbujecie?
To jest gotowe?
- Tak. - Jeszcze kwiczy.
Zostało 59 minut!
Dużo boczku.
Chcemy poczuć słodko-słone masło orzechowe.
Jej boczek jest niedorobiony.
Jest bardzo miękki. Widzę też duże kawałki boczku.
Boczek w cieście musi być chrupiący.
Trzeba pokroić go na małe kawałki i dodać do ciasta.
Ma nie być miękkich kawałków.
Nie.
Mam nadzieję, że dobrze to robię.
Wrzućmy to do piekarnika.
Niech się piecze.
Coś ładnie pachnie.
Cztery kostki masła.
Osiem szklanek cukru pudru.
Sporo cukru pudru.
Zrób krem. Zbuduj psa. Łatwizna.
Cały słoik masła orzechowego.
Dobra.
Dodaj trochę masła orzechowego.
Boże, to tyle pracy.
Muszę wyjąć ciasta.
Laqueda wyjęła ciasta.
Oby były dopieczone.
Są gotowe.
- O Boże. - Kendal wyjęła ciasto.
Niesie je do komory mrożenia.
Schładza formę.
Powinna włożyć tam tylko ciasto.
Dobra.
Jeszcze jedno.
34 minuty.
Zupełnie chłodne.
PRZEPIS
Myślę, że jeśli wyjmie ciasta z formy, mogę jej ufać jako dentystce.
Nie ma większej korelacji.
Będzie grubym psem.
O mój Boże. To trudne.
Co za szaleństwo!
Kiedy patrzę na Laquedę,
jestem pełen dezaprobaty.
Dokładnie.
O mój Boże.
Zepsułam lukier plastyczny.
Muszę coś szybko wymyślić.
Quiz o psach!
Przycisk quizu o psach.
Dobra.
Kendal, Tino, mam dla was quiz.
Co to jest?
- Labrador. - Tak.
- Golden retriever! - Dobra.
- Chihuahua! Nie! - Corgi!
Marnują czas na quiz,
a ja mam fory.
- Wygląda jak mój. Co to? - Chihuahua.
Z czym?
Rymuje się z meagle.
Beagle!
Wszyscy zgadli.
Wracajcie do pieczenia.
Tak!
Najważniejsza jest konstrukcja.
Kiedy oglądam program,
zawsze zaskakują mnie ludzie, którym przywiera ciasto.
Kendal, powinnaś wyjąć je z formy przed włożeniem do mrożenia.
Nie wiedziałam.
Ważne, że część wyszła.
Miałam górę ciasta.
Byli zawodnicy, przepraszam, że się z was nabijałam.
Teraz rozumiem.
To papka.
Wygląda jak porządny pies.
Mamy 20 minut.
Muszę zamontować głowę.
Chcę, żeby głowa była urocza.
Czekolada…
Co się stało?
- Chcę, żeby miał uszy. - Będzie miał, jeśli je zrobisz!
Tak.
Jest gwiazdą serialu.
Nie jest dobrze.
Laquedo, może przytniesz patyk?
Dobrze się bawię.
To Laqueda.
PROGRAM LAQUEDY!
Tak!
Co za wstyd.
Kendal, co tam się dzieje?
Mój tort spada.
Nałożenie kremu nie pomoże.
Nie wygram. To się dzieje.
Nie wiem. Rozejrzyj się.
Nie patrz na to łyse dziecko.
Przepraszam.
Nie ma mowy, żeby wyszedł z tego pies.
Potrzebne są oczy.
Dobra, coś wychodzi.
Tak!
Rany. Zostało sześć minut!
Nie!
Co? Co to jest?
Trzymaj się.
Co ona robi?
Nie chcę cię tak bić.
- O mój Boże. To jest coś. - Proszę bardzo.
Ma nos,
ale zapomniałam o ogonie.
Tino, co to jest?
To ogon.
Dobrze, że widać.
Moje dzieci zapytają,
czy to kupa.
To kot, a nie pies.
Została minuta!
To jest w porządku. Będziemy pracować z tym, co mamy.
Zrobimy mu małą piłkę.
- Proszę. - Nie waż się, piesku.
Nie rób tego.
O mój Boże. Dlaczego to się nie trzyma?
Zostało 30 sekund!
Nie mam czasu, więc nie ma ogona.
Ma uszy. Ma nos.
To pewnie spadnie podczas oceny.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden! Gotowe!
Dobra, Kendal.
Ty pierwsza. Chodź.
Zobaczmy ciasto, które miałyście zrobić.
Zobaczmy, co zrobiłaś.
Sukces.
Super.
To nie mój pies, ale uwielbiam to zwierzę.
Jest pochylony.
Rozsiadł się.
Ale ma bandanę.
Ma nogi.
Ma tylko dwie.
Ma ogon?
Zapomniałam.
To zabawne. Przepraszam.
Wygląda jak ptak. Wygląda jak pies…
Nie wiem, jak wygląda.
Ale to jest tort.
Dokładnie.
Chcę spróbować. Ale na razie wracaj na stanowisko.
Dobra.
Moja droga Laquedo.
Pokaż tort!
Sukces.
Laquedo, jest super.
Ten pies widział wiele rzeczy.
Dużo przeszedł.
Stracił nos.
O nie.
Ma świetne oczy. Spójrzcie na nie.
Rozpada się.
Ale wiesz co?
Niezłe dzieło sztuki.
Widzę zwierzę, które utknęło w ruchomych piaskach.
Próbuje się wydostać.
Więc jest ruch.
Jest jakaś historia, pasja, werwa.
Dobra.
Żartowałem.
O rety.
Dość już widziałam.
Wracaj na stanowisko.
Dobra, Tina.
Zobaczmy ten tort!
Sukces.
Wiesz co…
Dobra.
Mój pies jest gruby.
Ale wiesz co? Podoba mi się.
Ma uszy, język.
Ma chusteczkę.
I piłkę!
Mój pies lubi się bawić zabawkami.
Ma większy język niż usta.
Nie zdoła go schować.
Hau.
Podoba mi się. Wygląda jak ożywiony pies rysunkowy.
- Dzięki. - Brawo.
Wracaj na swoje stanowisko.
Ukrójcie nam po dużym kawałku ciasta.
Choć mój tort wygląda źle, mam wielkie nadzieje.
Dopiekłam ciasto. Nałożyłam lukier plastyczny.
Mam wszystkie potrzebne części.
Myślę, że mogłabym wygrać.
Dobra, spróbujemy tych ciast.
Kendal, ty pierwsza.
Muszę odpowiednio wyglądać do oceniania ciasta.
Jakby między masłem orzechowym a boczkiem toczyła się wojna.
Boczek przegrał.
Jest niedosmażony.
Może dlatego nie czujemy smaku boczku.
Ale mimo wszystko mi smakowało.
Było przepyszne. Ciasto jest dobrze upieczone.
- Super. - Dobra. Dziękuję.
Laquedo, teraz ty.
Walczę z tym.
O mój Boże.
Dobry smak masła orzechowego, ale to dość suche ciasto.
Ciężko jest je pokroić.
Pamiętasz, ile jajek dodałaś do ciasta?
Chyba cztery.
To dlatego. W cieście jest za mało jajek i płynów.
Dobra.
Był tu duży kawałek boczku.
Boczek powinien być częścią ciasta,
a nie kawałkiem boczku.
Dobra.
Smakował mi krem.
Był kremowy i miał smak masła orzechowego, więc świetnie.
Dziękuję.
Tino, twoja kolej.
Mniej czuć masło orzechowe, więc czuję boczek.
Konsystencja ciasta jest niezła.
- Dzięki. - Zgadzam się.
Udało ci się zachować równowagę. Brawo.
Czuję boczek.
Szkoda, że było mało masła orzechowego. Brakowało mi go.
Clyde’owi smakowałyby wszystkie trzy ciasta.
Sędziowie, możemy ogłosić zwycięzcę?
Tak, Nicole.
Zwycięzca wygrywa 10 000 $.
I…
trofeum Nailed It!
Wes!
Nie przebrałeś się za psa?
Czekaj.
Kostium psa byłby zabawniejszy.
Wayne, masz pieniądze?
Świetnie.
Mieliśmy trzy nieźle wyglądające psie ciasta.
Smakowały jak masło orzechowe i boczek.
Ale może być tylko jeden zwycięzca.
Zwycięzcą jest…
- Tina! - O mój Boże!
Jestem z siebie dumna. Chciałam wyjść poza strefę komfortu.
Czuję wsparcie.
Gratulacje.
- Nie musiałam przypominać o trofeum. - Pobiegła po nie.
Pójdę do domu i zacznę piec dla rodziny i przyjaciół.
Nie ma granic.
Bardzo mi psi-kro, ale to już koniec.
Do zobaczenia w Nailed It!
Wszyscy warczą!
Warczę po francusku.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz