Mia.
Kom je met me mee?
Handen tegen de muur.
Waar brengen jullie me heen?
Ik heb het recht om het te weten.
Deze kant op.
Hier.
REKRUUT 301 - MIA WOLFF
We willen over Mia praten.
Ze heet Hanna.
VERBINDEN MET VESUVIUS
GEEN SIGNAAL
Nog steeds geen teken.
Ik weet niet wat dit is.
Goed, doe ik.
Ken je Terri?
Hoi, Mia. Aangenaam.
Ik werk achter de schermen.
Wat betekent dat?
Het creëren en onderhouden van identiteiten.
Dus jij verzint hun namen, de families en de neplevens.
Ja, inderdaad.
Dat hoeft niet voor mij. Ik heb al een naam.
Ik snap het.
Waar is Marissa?
Marissa is weg.
Dit kan nu je thuis zijn.
VERTROUWELIJK
TIJDLIJN
M. Wiegler. 12 augustus.
Verhoor begint om 11.47 uur.
Waar is Hanna?
Waar is ze?
Ik heb eerst enkele vragen.
Wil je kijken?
Nee, bedankt.
Ik laat jullie alleen.
Goed om je weer te zien, Mia.
Het is oké.
We hebben tijd.
Zonder je telefoon konden we toch natrekken
dat je met Hanna in België was.
Je hebt tegen ons gelogen.
Je wist dat Sonia Richter dood was.
Ik vermoed dat je hebt geholpen.
Je hebt geen bewijs.
Ik heb ook geen bewijs dat je Jerome Sawyer hebt gedood.
Even over Parijs.
Je huisvestte Hanna in een safehouse,
bezocht haar daar,
regelde een nieuwe identiteit, een nieuw leven
in Canada.
Een oude leraar van je, Thomas Kaladski.
Een nieuw paspoort.
Van een zekere Hafeez Mustafa, in Saint-Denis.
Waar is dat paspoort nu?
Welk paspoort?
Voor wie is dit?
Is het voor Hanna?
Of is er iemand anders van wie we niets weten?
Wie heeft het microfoontje in je appartement in Parijs verwijderd?
Wie helpt je?
Hoopte je dat iemand je zou vinden?
Sluit haar op.
En dan?
Dat zie je wel.
En Hanna?
Mia blijft hier,
waar ze thuishoort.
'Mia Wolff, 18 jaar,
'geboren in Dresden, woont nu in Rutland, Vermont.
'Mia houdt van de natuur en wandelen. Ze is graag buiten.
'Ze is sterk, slim, onafhankelijk
'en past zich snel aan.
'Ze heeft een hond, een zwarte labrador, Buttons.'
Buttons is een stomme naam voor een hond.
Je hebt gelijk.
Chester?
'Ze heeft een broer, Nico.
'Hij is grappig en schept graag op.
'Haar moeder werkt bij personeelszaken.
'Haar vader werkt als managementconsultant.'
Geen consultant?
Wat denk je van milieuwetgeving?
Dokter?
Mia Wolff, geboren op 22 april 2001.
Lievelingseten: bananen.
Daarna krulfriet.
Lievelingsdier: capibara.
Daarna Chester.
Favoriete vak: talen. Minst favoriete vak: geschiedenis.
Mia...
Doen alsof je iemand anders bent, is makkelijk.
Ik heb het eerder gedaan.
Je hoeft niet te doen alsof.
Wat dan?
Ik begrijp je woede.
Je bent anders dan de rest.
Je hebt de wereld gezien.
Maar ik zal het heel simpel houden.
Als je in die wereld wilt leven, ben ik je beste kans om dat te doen.
Hanna Petrescu zal haar hele leven worden opgejaagd.
Mia Wolff zal veilig zijn
en geliefd
en gelukkig.
Het is jouw keuze.
Waarom denk je er niet even over na?
Hé, Mia.
Mia.
Het is oké. Kom bij ons zitten.
Waar is Clara?
Clemency heeft training. Ze komt zo.
Ga zitten en eet met ons mee.
Ben je boos op Clemency?
Wees niet boos.
Ze deed wat haar het beste leek.
Mag ik je dossier zien?
'Mia Wolff.'
Dat is een heel mooie naam.
Ik vind je huis heel mooi.
Laat me raden. Slim, heteronormatief, doorsnee Amerikaans meisje?
Er is niets mis met Amerikaans zijn, Jules.
Jij bent Amerikaans.
Niet 'doorsnee Amerikaans'.
Je bent Amerikaanser dan Mia.
Je vader is Duits.
Spreek je Duits?
Ik praat het een beetje,
maar ik ben nog niet vloeiend.
Ik verkies Mandarijn.
Ik heb liever Spaans.
Je hebt een broer.
'Nico.' Goede naam.
Ik heb een zus, Jodie.
Ze is jonger dan ik.
Ze is ziek, maar we helpen haar.
Je broer is knap.
Helen, jij bent verliefd op iedereens broer.
Je was verliefd op Jessie van 12.
Hé, Clemency. Hoe gaat het?
Hebben ze je dit gegeven?
Mag ik het zien?
Leuk. Het past bij je.
Ja, dus we zetten dit hier...
Goed.
Sta op. Ik zei, sta op.
Lastig mens.
Eerste herinnering.
Zuid-Frankrijk.
Het was warm en je was aan het kamperen.
Ik hou van kamperen.
Het was augustus.
Je zwom in de rivier.
Het water was koud, maar je was niet bang.
De vogels zongen in de bomen.
Je at 's avonds marshmallows met je vader.
Jullie lagen naast elkaar en keken naar de sterren.
'En de grootte van de hemel en het duister van de nacht.
'Het gevoel van de wind terwijl je door de bomen rende.'
Het is mooi.
Ik vraag me af hoe Zuid-Frankrijk is.
Het is oké.
Ik moest er ook even aan wennen.
Maar nu geloof je het, toch, Clem?
Sandy ging er helemaal voor.
Ze geloofde meteen alles.
Ik heb me verzet. Dat is normaal.
Vind je het niet vreemd?
Alles is vreemd. De wereld is vreemd.
Ik heb een filosoof gelezen.
Hij zei dat de hele wereld een illusie was,
als schaduwen op de wand van een grot. Het is niet echt.
Dus misschien zijn wij niet anders dan anderen.
Misschien is het allemaal een droom.
Er staat dat mijn ouders gelukkig zijn samen.
Ja, dat is fijn.
Mijn moeder stierf toen ze mij probeerde te redden.
Haar hoofd werd geplet door een auto.
Mijn vader, de man die me heeft opgevoed, werd gedood door Utrax-bewakers.
Ik heb hem naast mijn moeder begraven in Roemenië.
We hebben nooit marshmallows gegeten.
Kijk uit waar je loopt.
De wereld is niet veilig.
De maatschappij is niet stabiel.
Macht is niet vanzelfsprekend.
Leiders van de vrije wereld
zijn net zo kwetsbaar als de rest.
Ze hebben te maken met dreigementen en angst.
Ze hebben steun nodig.
Bescherming.
Ze hebben jullie nodig.
Hé, rustig.
Dit zijn allemaal leugens.
Mijn vader en moeder zijn dood.
Ik weet het.
Mijn vader is weg. Hij komt niet terug.
Hij was net zo min je vader als deze.
Mijn moeder is ook dood.
Ze komt niet terug en dat weet ik.
- Wat ze ons bieden... - Het is niet echt.
Dat kan het wel zijn.
Zonder hen hebben we geen leven
en dat weet je.
Daarom ben je hier gekomen.
Ik was op zoek naar jou.
Je hebt me gevonden.
Maar je bent jezelf niet meer.
Alle rekruten moeten buiten verzamelen voor militaire manoeuvres.
Ik ben niet veranderd.
Alleen mijn naam en kleren zijn veranderd.
Rekrutengroep A moet meteen naar het buitenterrein komen.
- Je hebt gelogen. - Ik moest wel.
- Het was jouw keuze. - Hanna...
Riley.
Baker-Smith.
Young.
Marks.
Allen.
Phillips.
Jones.
Wolff.
We hebben haar net gevonden.
Taylor.
Moneo.
Ainslie.
Waar is Mia?
Rodriguez.
We hebben haar niet nodig.
Harper.
Crossman.
Williams.
Carter.
Jullie zijn opgedeeld in teams.
Vier teams van vier.
Jullie moeten
de vlag uit de uitgebrande wagen halen.
Het is de bedoeling dat jullie samenwerken.
Wie de vlag krijgt, wint.
Is dit je eerste keer?
Trekken om te laden, vasthouden om te vuren.
Ik weet het.
Ben je hier bekend mee?
Ik heb een echte gebruikt.
Team Rood, ga.
Waar gaat ze heen? We mogen nog niet gaan.
Team Blauw, ga.
Ik geef dekking. Eén, twee...
- Clem. - Waar is Mia?
Vergeet haar. Ze ging zelf weg.
Clemency.
Wat gebeurt daar?
Dat is buitengewoon.
We maakten geen kans. Ze dekte ons niet.
Ik heb de truck gevonden.
Wacht.
Hij is hier.
Op de grond.
Hoi.
Wat was dat lawaai eerder?
Weet jij wat er met me gebeurt?
Ga ik hier weg?
- Recht voor ons. - Dat is gestoord.
Ik was eerst boos dat je weg was, maar je bent geweldig.
- Dat was fantastisch. - Het was echt heel cool, Mia.
De buit voor de winnaar.
Wat moet ik hiermee?
Wat jij wilt. Je kunt hem in je kamer hangen.
Hij is van jou. Je hebt hem verdiend.
Ik wil hem niet.
Maar...
Ik wil hem niet. Jij mag hem houden.
- Wat? - Laat maar.
Wat was dat?
We hebben gewonnen. Zij heeft gewonnen.
Ja, Wiegler zit hier in isolatie.
Ik wacht op je beslissing.
Kom binnen.
Je wilde me spreken?
Ja, het gaat om Mia.
Wat is er met haar?
Ze kan haar identiteit niet aanvaarden
op een fundamenteel niveau.
Ze vindt ons aanbod duidelijk aanlokkelijk,
maar ze kan haar verzet ertegen niet overwinnen.
Haar vader, Erik Heller.
Hij was haar vader niet.
Niet biologisch. Maar ze hadden een sterke band.
Die vervang je niet zomaar.
Je hebt een sterke band met de andere rekruten ontwikkeld.
Bij de anderen hoeven we niets te vervangen.
We vullen een leegte.
Bij Mia is het moeilijker.
We moeten erkennen wat er al is
om verder te kunnen gaan.
Dat zal je leren om een held te zijn.
Kun je niet slapen?
Heb je hulp nodig?
Ik ben blij dat je er bent.
Het was mijn keuze niet.
Ik weet het.
Maar ik weet ook dat als je weg zou willen,
je een manier zou vinden.
Toen ik je daar zag vechten,
leek je je op je gemak te voelen.
Je leek jezelf te zijn.
Het was geen echt bos. Het waren maar bomen.
Je kon het hek om ons heen zien.
Maar het voelt echt
als je erin zit, toch?
Wat is er?
Ik kreeg net een bericht van mijn moeder.
Mijn zus ligt in het ziekenhuis.
Ze opereren haar nu.
Is ze in gevaar?
Het komt wel goed.
Ze is sterk, toch?
Hé, het is oké.
We blijven bij je.
Ik heb nog hoop, want ze is onze kleine vechter.
Ik wou dat je hier was.
Liefs, mama x
Hou me op de hoogte. Ik bid voor haar.
Sandy x
Weet je dit zeker?
Ik denk het.
Oké. Doe het nu.
BERICHTEN
Moet ik het lezen?
De dokters hebben hun best gedaan.
Ze hebben echt hun best gedaan.
Het spijt me zo, Sandy.
Ik moet gaan.
Ik weet dat je niet gelooft dat het echt is.
Maar voor mij is het echt.
Voor mij is zij echt.
Zo echt als wie dan ook.
En nu is ze er niet meer.
Kom mee.
Waarheen?
Kom nou maar.
Er is een alarm afgegaan in het slaapgedeelte.
Vier rekruten zijn buiten.
Moet ik ze gaan halen?
Nee. Laat ze maar.
Begrepen.
Wil je
iets zeggen?
Wat moet ik zeggen?
Wie ze was en
wat ze voor je betekende.
Ze was zo mooi.
Ze was grappig
en ze was heel lief.
Ze verdiende haar problemen niet,
maar ze klaagde nooit.
Ze was echt enorm dapper.
En nu is ze er niet meer.
Bedankt voor je hulp.
Ik ga later bij haar kijken.
Ga slapen.
Welterusten.
- Alles goed? - Ja.
Ga slapen. Ik neem het over.
Carmichael.
Ik begrijp het. We doen het nu.
Je transport is hier.
Waarheen?
Ik wilde dit laten zien voor je gaat.
Als bewijs dat het gevecht voorbij is.
Ze zal hier nooit thuishoren.
Ze hoort hier al thuis.
Jij hebt het papier ondertekend.
Of is het te lang geleden?
Dood me nu maar, John.
Dat had ik gedaan,
graag zelfs,
maar de gevestigde macht...
Hou maar. Het is mijn afscheidscadeau.
Papa - Ben je in orde?
Ik ben hier als je wilt praten.
Hallo?
Kun je me horen?
Ik ga weg, maar eerst moet ik iets eten.
Geen eten buiten etenstijd.
En water?
Dat mag toch wel?
Een fles water voor cel vier.
Hoi.
- Alsjeblieft. - Bedankt.
Hoe gaat het?
Ik voel me alleen.
Dat is oké. Dat kennen we allemaal. Ik ook.
Ik weet wat je doormaakt.
O ja?
Je doet het goed. Ik ben trots op je.
En ik mis je.
Ik mis jou o-
Ik hou van je, Mia.
Wie is daar?
Naar binnen.
Ga zitten.
Kijk je de hele nacht?
Dat is mijn werk.
Ze denken dat de camera's uitstaan.
Heb je kinderen?
Wil je ze?
Ik weet het niet.
Ik niet op jouw leeftijd.
Ik koos voor mijn werk.
Ik heb er geen spijt van.
Die meisjes zijn nu je kinderen.
Zou je alles doen om ze te beschermen?
Ik wel.
Inkomende oproep - Onbekend
Hallo?
Pap?
Hanna.
Marissa?
We moeten snel zijn. De bewakers zijn zo hier.
Waar ben je?
In de Meadows. We moeten gaan.
We hebben hulp, maar we moeten nu gaan.
Waar ben je?
Waar ben je, Hanna?
Ik weet het niet.
Natuurlijk wel. In welke kamer zit je?
Ik wil niet.
Ik wil niet gaan.
Hanna, luister naar me...
Oproep beëindigd
De Meadows
Meadows-plattegrond
SLAAPGEDEELTE
Laat voor het transport.
We horen niets uit de isolatiezone.
- Wie is daar? - Een nieuwe.
Ga kijken.
Ben je er nog?
Papa?
Ben je daar? Geef antwoord.
Waar ben je, Marissa?
Je mag je kamer nog niet uit.
Hoi.
Ik weet niet wat ze hebben gezegd,
maar je bent hier niet veilig.
Ik heb voor ze gewerkt.
Ik ken ze.
En ze staan niet aan jouw kant.
Ik wil niet meer vluchten.
Dat weet ik.
Een vriend van me wacht buiten.
Hij zal ons helpen.
Maar we moeten nu gaan.
De bewakers komen zo.
Dat is niet je vader,
maar een computerprogramma.
Het wordt beheerd door een heel slimme, jonge vrouwelijke agent.
Je hebt haar vast ontmoet.
Ze willen dat je denkt dat je hier liefde kunt vinden.
Dat is niet zo. Je bent een wapen voor ze.
Meer niet.
Erik is er niet meer.
En dit
zal hem niet vervangen.
Dit is een noodgeval.
Alle rekruten moeten onmiddellijk naar de grote zaal komen.
Dit is een noodgeval.
Alle rekruten moeten onmiddellijk naar de grote zaal komen.
Je weet wat familie is.
Dat bieden ze je hier niet.
Waar dan wel? Waar hoor ik thuis?
Bij mij.
Ik kan voor je zorgen. Laat het me proberen.
Twee slachtoffers. Het doelwit kan gewapend zijn.
Begrepen.
Deze kant op.
Wacht. Haar paspoort. Hanna, waar is het?
- In het bos. - Waar is de auto?
- Aan het einde van de weg. - We zien je daar.
- Marks. - Hier.
- Taylor. - Hier.
- Young. - Hier.
- Wolff. - Hier.
Oké. Vooruit.
Twee vermisten.
Wolff?
Wie nog meer?
Clara.
Clara wil hier zijn.
- Dat was haar keuze. - Ik ga niet zonder haar.
Je ging één keer terug. Het was een fout.
Die mag je niet nog eens maken.
We moeten gaan. Nu.
Alle eenheden, alles is veroorloofd.
Doe het niet.
- Ze neemt je mee. - Ik help haar ontsnappen.
Ze wil niet ontsnappen. Dit is haar thuis.
Nee, en het is ook niet jouw thuis.
Dat is je familie niet, Clara.
Ik heet Clemency.
Zij zijn de enige familie die ik nog heb.
Dat is niet waar. Je hebt een moeder.
Mijn moeder is dood. Je zei...
Nee, het was een leugen.
Ik moest het zeggen, zodat ze je konden pakken.
Ze weten niet waar ze is,
maar ze hoeft niet dood te zijn.
En als ze leeft, help ik je om haar te vinden.
Je liegt.
Nee, ik zweer het.
Mia, vertrouw haar niet.
Ze liegt over mijn moeder en heeft de jouwe gedood.
Hanna.
Daar. In het bos.
Vooruit.
Je deed wat juist was.
Handen in de lucht.
- Doe wat hij zegt. - Handen in de lucht.
Ze wilde Mia dwingen om te gaan, maar Mia schoot haar neer.
Neem haar mee.
Begrepen.
Het is oké, Mia. Je bent veilig.
Je bent nu bij ons.
Ondertiteld door: Maaike van der Heijden
Creatief Supervisor: Florus van Rooijen