Spieprzyłem to. Uciekła.
Powinna była mnie zabić.
Trzymaj. Wstawaj. Musimy iść. Wstawaj!
Musimy się spieszyć.
Wyjrzyj przez okno.
Są tu.
Za mną.
Obserwuj.
Trzymaj.
-Naprzód! -Nie wstawaj.
Chodź.
Musimy być cicho i nie oddalać się od gospodarstwa.
Nie możemy wyjść poza granice.
Nie, Bruno!
Bruno, wracaj!
Wracaj, to niebezpieczne!
Bruno, wracaj!
Bruno, tata nie pozwala wychodzić poza drzewa z krzyżykami.
Bruno, wracaj!
Bruno, wracajmy do domu.
Bruno, to ty?
Co ty wyprawiasz?
Chodź tu, szybko.
Co ci mówiłem?
Nigdy nie wychodź poza granice.
Miałaś nie wychodzić na otwartą przestrzeń.
-Obiecujesz? -Tak, obiecuję.
-Obiecujesz? -Tak.
Przepraszam, tato.
Wszystko będzie dobrze.
Przepraszam.
Wygląda dobrze.
-Proszę. -Dzięki, Kath.
Wyrządziłaś wczoraj wiele szkód.
Mamy co najmniej pół roku w plecy.
Jak twoja rana?
W porządku.
Piękna sala, prawda?
Dawniej odbywaliśmy tu spotkania dyplomatyczne,
teraz przyjmujemy tu wyjątkowych gości.
Mam coś dla ciebie.
Mary wpadła na pomysł, by dokumentować każde narodziny w Utrax.
To jedyne zdjęcie, które przy sobie noszę.
To niemowlę mogło zaprzepaścić moje wysiłki.
Obróciłaś moją córkę przeciwko mnie.
Twoja Mary ma pendrive, który przekaże prasie.
Nie byłbym taki pewny.
Ten programista nie był aż tak głupi.
Co to?
Plik z danymi zgromadzonymi przez algorytm twojego kolegi.
Gdzie jest Max?
Nie żyje. Hanna go zastrzeliła.
Przekażemy to prasie. Będziesz musiał zeznawać.
Zlikwidujemy to, Ethan.
BŁĄD - KOD BŁĘDU 2563 - ODMOWA DOSTĘPU
Co to?
-Zaszyfrowane dane. -To niemożliwe.
-Max pokazał mi plik. -Na własnym kompie.
Po wykryciu innego hosta program się blokuje.
-Jak go odblokować? -Za pomocą prywatnego klucza Maxa.
Boże!
Mary pewnie już wie, że to beznadziejna sytuacja,
i zjawi się tu, choćby po to, żeby zagwarantować ci bezpieczeństwo.
Znów będziemy razem. Szczęśliwa rodzinka.
Mamy pewne niedokończone sprawy. Osoby, których śmierć sfałszowałaś.
Kateřina. Znaleźliśmy ją w Pradze.
Ale mamy jedną zaległą kwestię.
Abbas Naziri.
Lubisz go, co?
Młody, przystojny facet.
Niestety, za dużo wie.
Zabrać ją!
Miałem zaproponować ci umowę. Spieprzyłaś to. Spytaj Mary.
W moim domu nieposłuszeństwo jest karane.
Naziri jest z małą dziewczynką.
Zakładamy, że są w górach niedaleko Wiednia.
Monitorujcie czaty z jego poprzednich platform.
Wysłać drony do obserwacji obszaru w promieniu 80 km od miasta. Jasne?
Znaleźliśmy Carmichaela.
Tam.
-Gdzie to jest? -Kawiarnia przy stacji.
Dobra. Wyślij tam kogoś. Po cichu.
BEZPIECZNA WIADOMOŚĆ NADAWCA NIEZNANY, WIEDEŃ - OTWÓRZ
TU TWÓJ STARY PRZYJACIEL. WYDOSTAŁEM SIĘ. JESTEM W MIEŚCIE.
ZABIŁAŚ GO?
CHCĘ POROZMAWIAĆ
ROZMOWA WIDEO ODBIERZ - ODRZUĆ
-Gdzie jesteś? -Przy dworcu. Publiczny komputer.
Evans wciąż żyje. Ma Hannę.
Skończyły mi się opcje. Nic nie mam.
-Musimy się spotkać. -Po co?
Mam kody dla agentów misji Utrax.
Mam awaryjny kod anulujący dla rekrutek.
Pomogę ci zniszczyć Utrax.
Mam też kody dostępu do budynku.
Możesz wydostać Hannę.
-W zamian za co? -Chcę 150 000 dolarów.
Nowy paszport. Nowe nazwisko.
W porządku. Gdzie się spotkamy?
Centrum Projektowe w Wattgasse. Za godzinę.
-To leki dla niej? -Nie, tylko posiłek.
Leki są dla kogoś innego.
No dobrze.
Trzy. Cztery. Pięć.
Sześć. Siedem.
Osiem. Dziewięć.
Przepraszam.
Zarwałem noc.
Przepraszam, czy ktoś mówi po angielsku?
Nie wiem, jak dostać się na kampus.
-Ten pan jest Amerykaninem. -Naprawdę?
To może mógłby mi pan pomóc.
Może jedziemy w tym samym kierunku.
Nie znam miasta.
-A miałam nadzieję, że jednak je pan zna. -Przepraszam. Pomyliłem pociągi.
Wszystko, co nam mówiłeś w The Meadows, to gówno prawda.
Sandy, mogę to wyjaśnić.
Zabiłam kobietę, która miała w sobie dziecko.
Zrobiłam to, bo tak mnie wyszkoliłeś.
Sandy.
Proszę.
Cel zabezpieczony. Przysłać ekipę.
Masz?
-Jakieś problemy? -Nikt nic nie powiedział.
To dobrze.
Czemu nie mogę powiadomić ambasady o tym, co się dzieje?
Bo nie wiesz, komu ufać.
Są tam dobrzy ludzie. Znam ich.
Kogo znasz?
Gordon Evans przeniósł personel dyplomatyczny,
żeby umieścić Pioniera w budynku ambasady.
Myślisz, że sam to zrobił?
Twoi szefowie mogą się uśmiechać i mówić, że są po słusznej stronie.
Ale nie masz pojęcia, kim naprawdę są.
Nie jestem głodna.
-Co jest? -Sprawia problemy.
-Odmawia jedzenia. -Dobrze. Zostaw nas.
Mary wie już, że pendrive jest bezużyteczny.
Max Kaplan był dobrym człowiekiem. Zginął podczas służby.
Więc chwyta się wszystkiego.
Chciałem pokazać ci to osobiście.
Daj mi dostęp do Wattgasse 24, 21.
Z tyłu jest rampa załadunkowa.
Podjedź tam, jeśli usłyszysz strzały.
Jeśli nie, nie gaś silnika i czekaj tu na mnie.
Dobrze.
Co córki robią z ojcami...
Syna porównujesz do siebie.
Albo cię rozczarowuje, albo przerasta.
Z córkami to co innego.
Chcesz je chronić przed wszelkim złem,
a zarazem dać im swobodę. Jak tego dokonać?
Wystarczy je kochać.
Daj mi kody anulujące.
Najpierw pieniądze i paszport.
Dostęp do wszystkich stref w siedzibie Pioniera.
Kody są w tym laptopie.
Kod anulujący...
proszę.
Wprowadzasz go tutaj.
To odwołuje wszystkie agentki Utrax.
Zleca natychmiastowy powrót do The Meadows.
-Skąd masz ten laptop? -Zabrałem ze sobą.
To moja działka. Wiem, jak przetrwać.
Mogą to unieważnić, gdy się zorientują?
Byłoby za późno. Agentki zostaną uśpione.
Wiedzą, że uciekłem. Musimy działać natychmiast.
Okłamujesz mnie, John?
Nie.
Co to?
Co to, kurwa, jest?
Właśnie zleciłaś misje likwidacji.
Dziesięć zostanie wykonanych do wieczora.
Dziesięć celów wyeliminowanych na twój rozkaz.
Jesteś teraz częścią Pioniera.
Nie rób nic głupiego.
Moi ludzie celują do ciebie z każdego rogu.
Hanna jest ze mną.
Ten pendrive jest bezużyteczny.
Jedyny człowiek, który mógł go odszyfrować, nie żyje.
Podejmij dobrą decyzję.
Przestań walczyć. Dołącz do mnie.
Hanna będzie bezpieczna, jeśli będziesz robić to, co ci każę.
Jaką mam gwarancję?
To ja. Jestem tutaj.
Nie martw się o mnie. Nie martw się o nic.
Chodźmy.
Marissa, chodź.
-Sam idź. -O czym ty mówisz?
-Jesteśmy otoczeni. -Tak. Dokonałeś wyboru.
Teraz ja dokonam swojego.
Jeden szkopuł. Mnie chcą żywą.
Ciebie? Nie byłabym taka pewna.
Poddała się. Wstrzymać ogień. Oddaj broń.
Daj mi broń, Marissa.
-Dawaj broń! -Zawsze mnie okłamywałeś.
Nie strzelać!
Jedź!
Nie dołączy do ciebie.
Nie wierz w to, kurwa.
Wydasz mi Naziriego!
WARSZAWA, POLSKA
NOWE WIADOMOŚCI - MAMA - ZIELONE
Cześć.
Cześć, Jules.
Nie przyszłaś wczoraj.
Wiem, przepraszam.
Dzidziuś marudził.
To w ramach przeprosin.
Dziękuję.
O której zaczynasz pracę? Napijemy się?
Za jakąś godzinę.
Ale nie mogę pić, a potem iść do pracy w reaktorze jądrowym.
Trochę krzywo na to patrzą.
A co powiesz na kawę?
Pracuję nad doktoratem.
Praca, a do tego studia?
Nie ma zmiłuj.
Z mlekiem?
Może być czarna.
To twój doktorat?
Tak.
Nic z tego nie zrozumiesz.
Specyficzny język.
Niewielu go rozumie.
Wszystkie tajemnice wszechświata zawarte są w tych symbolach.
Nasz początek
i nasz koniec.
Długo już nad tym pracujesz?
Trzy lata bez przerwy.
Naprawdę myślisz...
że miałabyś szansę zmienić świat
dzięki tym badaniom?
Wszystko jest możliwe, jeśli na to pozwolimy.
W tej chwili dzieje się tyle okropieństw,
tyle zniszczeń.
Cała nasza wiedza prowadzi tylko do bólu i śmierci.
A wcale nie musi tak być.
Wierzę w przyszłość,
ty nie?
Czasem nienawidzę świata.
Czasem...
chciałabym, by ktoś za pomocą magicznej różdżki zmienił świat tak,
żebym znów mogła go pokochać.
Dobrze się czujesz?
Zofia,
posłuchaj mnie.
Musisz opuścić dziś to mieszkanie.
Nie idź do pracy, wyjedź na wieś.
Zmień nazwisko.
Daj mi swój numer.
Dam znać, kiedy będziesz bezpieczna.
Musisz zrobić to, co mówię.
Błagam.
Rozumiesz?
-Co to? -Na rozkaz Prezesa.
Masz jej to dać i zabrać ją na dół.
Wygląda na to, że stracili do ciebie cierpliwość.
Daj rękę.
Chryste. Gdzie jest Stapleton?
-W mieście. -Zamknąć budynek.
USTERKA KAMERY
Trzy,
cztery,
pięć,
sześć,
siedem,
osiem,
dziewięć.
Tylko w szpitalu zapewnią mu odpowiednią opiekę.
Ma tu zostać. Jest rozkaz.
Umrze bez operacji.
-Kaplan zostaje. Jasne? -Taylor, zabezpiecz pacjenta.
-Posiłki są w drodze. -Zablokować dostęp.
Zagrożenie. Zablokować dostęp.
Nie smakuje mi ta zupa.
Musisz jeść.
Jest obrzydliwa. Smakuje jak kupa.
Nienawidzę tu być. Zimno tu i nie mam przyjaciół...
Dość! Nadiya! Wyjdź.
Idź do swojego pokoju. Dość tego.
Może powinniście wrócić do domu.
Do jej rodziny.
Ma tylko mnie.
Nie mamy już domu.
Abbas, nie zadawałam ci zbyt wielu pytań.
I nie powinnaś. Proszę.
Dla własnego dobra.
Nie lekceważ mnie.
Niejedno w życiu widziałam.
Skarbie.
Przepraszam.
Nadiya!
Gdzie byłaś, skarbie?
Nigdzie.
Wyszłaś na pole?
Nie, mówiłeś, że to niebezpieczne.
O co chodzi?
Co się stało, tato?
Cholera.
Brzydkie słowo, przepraszam.
Tato?
Ludzie są...
Groźni i niegodni zaufania.
Jeśli kogoś zobaczysz?
Idę do ciebie.
Jeśli nie zdążysz?
Chowam się.
Gdybym nie mogła,
atakuję.
Szkoda, że musiało do tego dojść.
Potraktowałem cię jak zwierzę, bo zachowujesz się jak zwierzę.
Masz szczęście, że żyjesz.
Tym ludziom go zabrakło.
Nie żyją.
Samobójstwo w Kijowie, przedawkowanie w Paryżu,
napad z włamaniem w Kapsztadzie.
Czekamy na jeszcze jedną.
Nie powstrzymasz tego.
Powód śmierci zawsze się znajdzie.
A prasa...
Oni nic nie wiedzą.
Gdzie moja córka?
Gdzie jest moja córka?
Gdzie moja córka?
Wiesz, że gdzieś tu jest.
Musisz ją tu sprowadzić.
Jeszcze cię nie przekonałem?
Kilka godzin temu, wioska pod Wiedniem.
Twój chłopak popełnił błąd, wychodząc z domu.
Co mu zrobiłeś?
Zabiję go i jego córeczkę, jeśli nie zrobisz tego, co ci każę.
Gdzie jest Mary?
Masz ją tu sprowadzić.
Nadiya!
Podaj mi nadajnik.
Ekipa egzekucyjna w pogotowiu.
Nadiya!
Gdzie moja córka?
Hotel Cosmopolitan, pokój numer 100.
-Mówisz prawdę? -Tak.
-Jeśli kłamiesz, on... -Nie kłamię.
Nie rób im krzywdy.
Proszę.
Nie próbuj mnie wydymać.
Może wdać się infekcja.
-Potrzebujesz lekarza. -Nie.
Muszę iść...
Muszę...
uwolnić Hannę.
Nie dasz rady sama.
Muszę spróbować.
Marissa, proszę.
To samobójstwo.
Miałam okazję go zabić.
Mogłam zabić człowieka, który za tym stoi.
Nie dałam rady.
Tym razem mi się uda.
Odczekaj pięć minut po moim wyjściu.
Pójdź do tego hotelu.
Pokój 411.
Zaczekaj tam na mnie, dobrze?
Kto to? Kto wie, że tu jesteśmy?
Marissa, to ja.
Gdzie jesteś?
Idę do hotelu.
Spotkajmy się na cmentarzu naprzeciwko.
Uciekłaś?
Znaleźli Abbasa i dziewczynkę.
Musisz tu przyjść.
Gotowa.
Idziemy.
Cel jest widoczny.
Porozmawiasz z nią i przyprowadzisz tylną bramą do samochodu.
Nie kombinuj,
to nikt nie ucierpi.
Dobrze.
Znaleźli Abbasa na nagraniach z drona.
W górach.
Zabiją jego i jego córkę, jeśli nie zrobimy, co każą.
Jeśli się poddamy, wypuszczą jego córkę.
Jeśli będziemy walczyć, zabiją ich oboje.
Mam na sobie podsłuch.
On tego słucha?
Chyba tak.
Cel namierzony. Przyjmuję pozycję.
Przy każdym wyjściu są samochody. Jesteśmy otoczone.
Pogódź się z tym, Marissa. Przegrałyśmy.
To koniec.
Zgodziłaś się na to, żeby tu przyjść i mnie zgarnąć?
Tak.
Co ci zrobili?
To bez znaczenia. Nie mogę już walczyć.
Czy on...
Skrzywdził cię?
Pokazał mi, kim jestem.
Co to znaczy?
Erik nauczył mnie tylko walczyć.
Walcz i nie daj się.
To całe moje życie. Ale sprawiam tylko więcej bólu.
Ludzie przeze mnie umierają.
Którzy mieli rodziny, których ktoś kochał.
Tym razem z naszej winy
może umrzeć niewinna sześcioletnia dziewczynka.
Poddaj się.
Dostanie to, czego chce, i na tym się skończy.
Damy mu to, czego zawsze pragnął.
Może zdołasz go zmienić.
Nie.
Nie znasz mojego ojca.
To nie w jego stylu.
Przykro mi, ale już po wszystkim.
Wyjdźmy stąd razem.
Chodź ze mną, proszę.
Zaufaj mi.
Proszę.
MAX ŻYJE
Dołącz do nas.
Zaufaj mi.
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska