PRZEPRASZAM
NIE CHCIAŁAM JEJ SKRZYWDZIĆ
Ani słowa, kurwa.
Jeszcze jeden ruch...
Bez obaw. Marissa mnie przysłała.
Oddaj pistolet.
Pamiętam, jak pierwszy raz dałem ci broń.
Miałaś dziesięć lat.
Miałaś to we krwi.
Jeśli chcesz pogadać, to na osobności.
Jak sobie życzysz.
Będzie intymniej. Chłopaki...
Gdzie Ethan? Co mu zrobiłeś?
O nim porozmawiamy za chwilę.
Chcę porozmawiać o nas, Mary.
Tyle jesteś mi winna.
Lata temu wprowadziłem cię do Utrax.
To ja cię stworzyłem.
John Carmichael mnie zwerbował.
Carmichael wykonywał moje rozkazy.
Gdybym wiedziała, że tak było,
spieprzałabym najdalej jak się da.
Pamiętam dzień, w którym opuściłaś dom.
Twoja mama płakała.
W domu chaos,
twoja durna siostra wrzeszczała jak opętana
i wszędzie była krew.
Twoja i moja.
Powinnam była cię wtedy zabić.
Walczyłaś ze mną jak tygrysica.
Za to cię kochałem.
Torturowałeś mnie.
To mocne słowo.
Zamykałeś mnie w pokojach.
Terroryzowałeś mamę, żeby nic nikomu nie mówiła.
Wyszkoliłem cię.
I od tamtej pory czuwałem nad twoją karierą.
Myślisz, że przez cały ten czas działałaś na własną rękę?
Nigdy nie przyszło ci do głowy, że ktoś ci pomagał?
Nigdy w życiu nie potrzebowałam pomocy.
Każdy jej potrzebuje.
Nawet ty, słoneczko.
Jesteś teraz na błędnej drodze.
Ta cała Heller znalazła twój czuły punkt.
Dobry żołnierz nie kieruje się emocjami.
Robi to, co działa.
A Utrax działa.
Zapewnia światu bezpieczeństwo.
-To iluzja. -Udowodniliśmy to.
Zabijasz dzieci na podstawie subiektywnych analiz.
Wyobraź sobie, że cofasz się o 30 lat.
Zamachowcy z 11 września.
Znajdujesz ich w college'u.
Nie usunęłabyś ich?
Szanse, że zabijesz właściwą osobę to 100 000 do jednego.
A ilu wrogów narobicie sobie przy okazji?
Naprawdę aż tak się zmieniłaś, odkąd Hanna wyszła z lasu?
-Hanna nic dla mnie nie znaczy. -Nie wciskaj mi kitu.
Nie rób tego. Okaż mi trochę szacunku.
Czego chcesz, tato?
Co ja tu robię?
Chcę, żebyś poprowadziła ze mną Utrax.
Mówię serio.
Powierzę ci wszelką władzę.
Wszyscy będą ci podlegać.
Chcę, żebyś znów się odnalazła.
A potem rozwiążemy ten problem z Hanną.
Hanna nie stanowi problemu.
Mylisz się.
To, co robi, w końcu przypłaci życiem.
Tylko ty ją ocalisz.
Dołączając do ciebie.
Jeśli ją sprowadzisz, zagwarantuję jej bezpieczeństwo.
Nawet gdybym próbowała, nie zgodzi się.
Nie doceniasz się.
W tym telefonie...
jest tylko jeden numer.
Masz czas do jutra do północy.
Znasz mnie.
Jeśli odmówisz,
spodziewaj się konsekwencji.
Nie tylko dla siebie.
A Ethan Williams?
Nie żyje.
Proszę. Pij.
Czemu Anne nie odbiera?
Muszę tam iść.
Muszę ją znaleźć. Coś jest nie tak.
Ethan, chodź tu. Porozmawiajmy.
Jeśli twoja partnerka żyje,
przy tobie nie będzie bezpieczna.
A jeśli nie żyje, nic nie możesz zrobić.
Myślisz, że nie żyje?
Musisz mi pomóc.
Marissa mówiła, że widziałeś w Wiedniu Maxa Kaplana. Programistę.
Ethan, wiem, że to bolesne.
Niewyobrażalnie.
Ale jeśli chcesz, żeby winni ponieśli karę,
musisz pomóc mi ich znaleźć.
Ethan. Powiedz mi, co wiesz.
Widziałem, jak wsiadał do samochodu.
-Przy Bankstrasse. -Do swojego?
Nie widziałeś, dokąd pojechał?
Nie, ale powtarza się to każdego dnia.
-W różnych miejscach. -Namierz tablice.
Są fałszywe. Coś jeszcze?
Samochód wyglądał jak z ambasady.
-Używają tego modelu. -Gdzie je trzymają?
Dlaczego jestem w to zamieszany?
Ona nie żyje, prawda?
Tak znalazła mnie ta dziewczyna.
Co się, do cholery, dzieje?
-Kim ona jest? Kim jest Gordon Evans? -Jaki Gordon Evans?
Facet z Pentagonu. Marissa kazała mi go sprawdzić.
Dotarłaś na czas.
Myślą, że nie żyjesz.
Wiem. Wysłałam im wiadomość.
Gdzie byłaś?
Śledzili mnie.
Musiałam ich zgubić.
Gdzie twoja partnerka?
Co jej zrobiłaś?
Dałam jej wybór.
Dałaś wybór ciężarnej kobiecie?
Jest protokół pooperacyjny. Ona wie, o czym mówię.
Co sześć godzin mam potwierdzać, że nic mi nie jest.
Używając konkretnych słów.
Nie możecie mnie zabić.
Mamy trop w sprawie Maxa.
Używają wozów dyplomatycznych, ale zmieniają tablice.
Gdzie trzymają te samochody?
Mają osobny garaż w zachodniej części miasta.
Pojedziemy tam teraz.
Znajdziemy samochód, dowiemy się, co tu robią.
Nie powiedziałam ci czegoś o Abbasie.
Co jest?
Ma sześcioletnią córkę.
Dlatego tam pojechał. Jest z nią teraz.
-Jest bezpieczna? -Na razie.
Chciałam, żebyś wiedziała. Koniec sekretów.
-Zatrzymali się na farmie... -Nie mów mi gdzie.
Im mniej wiem, tym lepiej.
To facet ze zdjęć Ethana.
Tędy.
Terri Miller. Właśnie przyjechałam z The Meadows.
Spodziewa się ciebie.
Oto i on.
Witaj w bazie.
-Dziękuję, Gordon. -Usiądź.
Jestem ci winien drinka. Dobrze się spisałeś.
Mam nadzieję, że masz dobry gust.
Nie piję.
Faktycznie. Zapomniałem.
Dlaczego?
Dla zdrowia.
Mądra decyzja.
Ten jeden raz. Dołącz do mnie.
Chcę ci podziękować za pomoc w zwerbowaniu ulubionej agentki.
Wypij to.
Wypij.
Powiedz mi.
Co Marissa Wiegler miała na ciebie,
że zdołała obrócić cię przeciwko mnie?
W jaki sposób mnie zdradziłeś?
Carmichael dał listę celów Robertowi Gelderowi.
Wyjawił, że ma dostęp do poufnych informacji.
Wiegler się dowiedziała i szantażowała go.
Co mam zrobić?
Zabierz go do wschodniego skrzydła
i odeślij go stąd. Nie chcę go więcej widzieć.
Gdzie jest Max?
-Zjawi się. -Tego nie wiesz.
Mogą używać innego garażu lub innego samochodu.
Marissa, nie martw się.
To on.
Gdzie jest?
Nie widzę.
Gdzie się podziali?
Znam ten budynek.
To była ambasada USA.
Byłam tam.
Trzy lata temu przenieśli się do nowszego budynku.
Jak się dostał do środka?
Nie wiem.
Tu Stapleton. Potrzebuję ekipy sprzątającej w gotowości.
Pełen serwis.
WSCHODNIE SKRZYDŁO - WSTĘP WZBRONIONY
Miller.
Kenton.
Dopiero zaczęłam. Przepustka mi nie działa.
Muszę ją wymienić.
-Pokój nr 11 na końcu korytarza. -Dzięki.
Wyszedł na spotkanie. Wróci za trzy godziny.
Zostawię mu liścik. Dzięki, tak czy owak.
Nie ma sprawy.
DOSTĘP DO WSZYSTKICH STREF
-Doceniam to. -Dzięki.
To pilne.
Nie możemy się włamać?
Przednie drzwi są zablokowane i wszędzie są kamery.
Hakowanie systemu potrwa kilka dni. Nie mamy czasu.
Mam termin do północy.
Jaki termin? Kto go wyznaczył?
Gordon Evans?
Tak. Skąd o nim wiesz?
Ethan o nim wspomniał.
To on jest Prezesem?
Tak.
Znasz go?
Tak. Spotkaliśmy się już kiedyś.
Urzędnik Pentagonu. Wysoko postawiony.
A jeśli przegapimy ten termin?
Zginie więcej celów.
To rodzaj kary.
To właśnie taki człowiek.
Czemu wcześniej nic nie mówiłaś?
Nie wiem.
Naprawdę musimy wejść do środka.
Zaufasz mi?
Zapłacę za kawę.
To za ten stolik.
Usłyszałam coś.
Dudnienie pod ziemią.
Może to tunel.
Może tak się tam dostają.
Hej, to ja.
Miło słyszeć twój głos.
Zgadzam się.
Daj mi kierować Pionierem, to wydam ci Hannę.
Wysyłam lokalizację.
Niech twoi ludzie nas odbiorą.
Słuszna decyzja.
Cel pierwszy przyjdzie z własnej woli.
Cel drugi może się opierać.
Ruchy.
Trzydzieści sekund.
Czasem w starych ambasadach
budowali tajne wejścia,
żeby przyjmować nieoficjalnych współpracowników i agentów.
Szybko.
Wchodzimy.
Słyszałeś?
Pójdę sprawdzić.
Ile mamy czasu?
Trzydzieści minut.
Połowa ochroniarzy nas szuka.
Mamy niecałą godzinę.
W porządku. Właśnie przyjechałyśmy z Langley.
-Do Brianny Stapleton. -Legitymacje.
Zajdź go od przodu.
Przepraszam.
Marissa, to Max?
Która klatka schodowa?
Numer 12.
Chodź.
Poślijcie tam drużynę czerwoną.
Dowódca drużyny Alfa, zgłoś się.
O co chodzi?
-Musi to podpisać. -Kontakt wzbroniony.
Mam to gdzieś. Niedługo ma umrzeć.
Potrzebuję dowodu na papierze, że nie pracuje już w agencji.
Mam zadzwonić do Stapleton?
Pewnie ma czas rozwiewać twoje obawy.
Przekażę mu to.
Podpisz to.
REZYGNACJA JOHNA CARMICHAELA
Dlaczego?
Nie pytaj.
A jak nie podpiszę?
Podpisuj, do cholery.
Proszę.
Nie wiem, kim jesteście. Jestem technikiem.
Ethan mówi, że jesteś kimś więcej.
Nad czym pracujesz, Max?
Na dół.
Otwórz.
To serwery.
Gdzie są operatorzy?
Nie mamy tu żadnych.
Zero?
Ludzie popełniają błędy, nie potrzebujemy ich.
Programujesz komputer, żeby wygenerować listę docelową?
Jest ich więcej.
To algorytm głębokiego uczenia. Wygeneruje tyle list, ile zechcę.
Włącz ekrany.
Teraz.
Jakie są parametry wyszukiwania?
Populacja na całym świecie. Od zera do 30 lat.
To miliardy ludzi.
Nie da się śledzić aż tylu.
Czemu nie? To tylko dane.
Nawet najbardziej podstawowy triaż
umożliwia analizę danych co najmniej raz dziennie.
To nie dane, to ludzie.
To zależy od punktu widzenia.
Jak to działa?
Każdy wybór dokonany w sieci zmienia daną osobę.
To właśnie punkt danych.
Przydatna informacja.
Wskaźnik tego, czym ta osoba się staje.
Na podstawie tych decyzji budujesz obraz osoby.
Powiedzmy 14-latka.
Tak.
Jeśli użyją słów kluczowych,
dołączą do danej grupy lub zadadzą wybrane pytania,
wylądują na tej liście?
Skłonności w młodym wieku są wskaźnikiem
przyszłych wywrotowych zachowań.
Ludzie są zaskakująco przewidywalni.
Jak to zniszczyć?
Nie da się. To kod. Ktoś go przepisze.
Jeśli wysadzimy serwery, zyskamy na czasie.
-No tak. -Ile?
Jakieś pół roku.
Chcę kopię algorytmu i wszystkie nazwiska z listy.
-To zajmie parę godzin. -Nieprawda.
Masz zapasowy dysk twardy.
Chcę go na urządzeniu, z którym mogę stąd wyjść.
Nie dyskutuj, bo cię zabije.
Czas na twój telefon.
Nie kombinuj.
To drugi protokół pooperacyjny.
Sandy Phillips, kod 50, nic do zgłoszenia.
Kod 50 przyjęty. Wiadomość została odnotowana.
Przepraszam.
Co jej zrobiłaś?
Chcę wiedzieć.
-Nie chciałam jej zabić. -Kłamiesz.
-Po co? -Żebym nie strzelił ci w twarz.
I tak już po mnie.
Myślisz, że Marissa pozwoli mi żyć?
Więc to bez znaczenia.
Ulżyj sobie.
Pierdol się.
Wsparcie akademickie, słucham?
Zgłaszam alarm, poziom piąty.
Schwytały mnie Mia Wolff i Marissa Wiegler.
Szukają bazy operacyjnej. Wymagane pilne działanie.
Przyjęłam.
Radzę ci się ukryć i czekać na dalsze instrukcje.
Kurwa.
Maksymalna temperatura, w której serwery mogą działać?
Do 32 stopni Celsjusza.
00:01:11 POZOSTAŁY CZAS 69% UKOŃCZONE
USUNĄĆ
Krytyczny poziom temperatury. Ryzyko awarii systemu.
Co to, do cholery?
Alarm piątego poziomu.
To na co czekasz? Zgłaszaj natychmiast.
Alarm, poziom piąty. Uruchomić blokadę.
TRANSFER ZAKOŃCZONY
...zgłosić się.
Alarm, poziom piąty.
Uruchomić blokadę. Wszystkie jednostki zgłosić się.
Hanna, weź dysk. Chroń go.
-Dokąd idziesz? -Zaufałam ci z Abbasem.
-Teraz ty mi zaufaj. -Marissa...
Hanna, proszę. Idź.
Alarm, poziom piąty.
Marissa Wiegler i Mia Wolff są w budynku.
Ściągnij tu Stapleton.
Powiedz jej, że to była zmyłka.
Zabezpieczyć obwód.
Przyjąłem.
Dawaj ręce, idziemy.
-Dokąd? -Ruszaj się.
Sprawdzić lokalizację.
Nie przyszłam po ciebie.
Właśnie zlecił moją egzekucję.
Droga wolna.
Korytarzem i na prawo.
Tu Stapleton. Jesteśmy w pobliżu obiektu.
Szukajcie Wiegler i Wolff. Zlikwidujcie je, jeśli trzeba.
Jazda!
Ruchy!
Czemu się ukrywałaś, Mary?
Czemu znów mnie rozczarowałaś?
Pokaż, że stać cię na więcej.
Pokaż, że jesteś moją córką.
Tylko nie płacz.
Gdzie Hanna?
Uciekła.
Ma algorytm.
To koniec.
Nie chciałem mieć córki.
Ale moim obowiązkiem było jak najlepiej wykorzystać to, co dostałem.
Charakter!
Dałem ci charakter.
To, czego potrzebowałaś.
I tak się odwdzięczasz?
-Nie wiesz, czego potrzebuję. -Co ty mówisz?
-Teraz ja mówię! -Co?
To, co mi zrobiłeś,
to nie była dyscyplina.
To było okrucieństwo, gniew. To była...
zazdrość i zaborczy gniew.
Teraz chcesz, żebym zatruła nim następne pokolenia,
a ja na to nie pozwolę.
Twój czas się skończył, tato.
No to proszę, słoneczko.
Dokończ to, co zaczęłaś.
Śmiało.
Spójrz mi w oczy, jak cię uczyłem.
Spójrz mi w oczy jak posłuszna córka.
Siła umysłu.
No dalej.
Zrób to.
Marissa!
Osłaniaj mnie.
Chodź ze mną.
Jest źle?
Nie. Przeszła na wylot.
Wyjdziemy przez te drzwi.
Obie nie damy rady. Ty idź. Będę cię osłaniać.
Nie zostawię cię.
On nie ma nade mną tej samej władzy.
Hotel Cosmopolitan.
Plac św. Karola, pokój 100.
Znajdź mnie tam, jak uciekniesz.
Albo ja przyjdę po ciebie.
Marissa?
Zabiję go.
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska