Wiegler i Wolff działają wspólnie.
Sprawdź prywatne sieci, telefony na kartę. Jak długo to planowała.
Siedem godzin temu użyła legitymacji,
żeby wynająć samochód na przejazd z Paryża do Lizbony.
Monitorujcie wszystkie trasy z Francji do Hiszpanii i Portugalii
i punkty poboru opłat. Wiemy, gdzie jest Naziri?
Odłączył się przy rzece. Ślad się urwał.
REZERWACJA POTWIERDZONA!
Pięć godzin temu kamera złapała Mię Wolff
w pociągu do Mediolanu.
Rozdzielili się.
Loty zarezerwowano do Meksyku, Stambułu i Bejrutu.
A tu jest Wolff w autokarze do Kopenhagi.
Kupiła też bilety kolejowe do Moskwy.
Max.
Hej, jak się masz?
Ethan. Mój Boże.
Nie wiedziałem, że wróciłeś do Wiednia.
Tak. Odwiedzam przyjaciół.
Myślałem, że znów prowadzą ten projekt.
Nie. Nic ekscytującego.
To była dziwna akcja.
-Miło cię widzieć, Ethan. -Nawzajem. Trzymaj się.
Max Kaplan, programista CIA, który współpracuje z Ethanem w Wiedniu.
Myślałam, że wrócił do Ameryki.
Albo wrócił, albo kłamał.
A ten drugi?
Nie mogę nic na niego znaleźć. Tablice są fałszywe.
Sprawdzę, czy to regularny punkt odbioru.
Od paru miesięcy przychodzi tu w każdy poniedziałek.
Stapleton.
Co tam robi?
Musimy jechać do Wiednia.
A co z Abbasem?
To on.
Kamera uchwyciła Naziriego.
Wczoraj wieczorem był na dworcu autobusowym pod Paryżem.
Poszedł na terminal wschodni.
A potem zniknął.
A co z Wiegler?
Zasłony dymne i ślepe zaułki.
Skupcie się na Nazirim.
Sprawdźcie, dokąd odjechały autobusy z tego terminalu.
Sama zajmę się Wiegler i Wolff.
Wiemy, że Wiegler żyje.
I wiemy, że pracowałeś z nią i Mią sabotując misje.
Gdzie one są?
Naprawdę warto za nie umrzeć?
Może nie masz już po co żyć?
Rozmawiam tylko z Prezesem.
Zapomnij.
Przekaż, że chcę z nim pomówić o jego ulubionej agentce.
Jeśli chcesz wiedzieć,
nie chodzi o ciebie.
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA WIRGINIA, USA
Halo?
Carl, tu twoja znajoma z Paryża.
Jesteś sam?
Niezupełnie.
Potrzebuję pomocy.
Nie wiem, ostatnio zrobił się syf.
To dyskretne zadanie.
Obecna lokalizacja naszego człowieka.
Szybko i bez wzbudzania podejrzeń.
Nazwisko?
Prześlę ci.
-Wszystko w porządku? -Tak.
Masz dwie minuty.
Stapleton nie mogła mi tego przekazać?
Chodzi o Marissę Wiegler. Chyba cię to nie dziwi.
Od początku sponsorowałeś jej karierę.
Wiem, że chcesz ją odzyskać.
Doprowadzę ją do ciebie.
Mike: Wszystko gra? Co się stało? Zadzwoń do mnie. Mike.
Powiesz mi, co się wczoraj stało?
-Co Benson robił w Paryżu? -Nic o tym nie wiem.
Mają zdjęcia twarzy Hanny z zadrapaniami.
-To wywołało podejrzenia. -Teraz się dowiedziałeś?
Zrobiłem, o co mnie prosiłaś.
Aktywowałem Hannę, dałem ci cynk o kolejnych misjach.
Gdybym chciał cię wrobić, zrobiłbym to dużo wcześniej.
Co, do cholery, Hanna robiła w kryjówce Naziriego?
-Nieważne. -Sprawy osobiste?
To już nie jest problem.
Łatwo ci mówić. Jesteś spalona. Teraz ja jestem pod lupą.
Nie wychylaj się. Wiesz, co robić.
W porządku, ale posłuchaj. Pionier wyhaczył Abbasa.
Pojechał do Sarrebourga we wschodniej Lotaryngii.
Znajdą go, chyba że ich ubiegniesz.
Pociąg odjeżdża za pięć minut.
Co?
Carmichael mówi, że Pionier wytropił Abbasa.
Sarrebourg, wschodnia Francja.
Jadą tam teraz?
Potrzebuję cię w Wiedniu.
To strategicznie słuszna decyzja.
Spotkamy się tam, jak go znajdę.
-Nie zdążysz. -Ruszam teraz.
Nie mamy gwarancji, że Carmichael mówi prawdę.
Muszę pomóc Abbasowi.
Mogłaś mi o tym nie mówić.
-Myślisz, że jesteś sprytna? -Nawet całkiem.
Dotrę do Wiednia. Zaufaj mi.
SARREBOURG Gmina w północno-wschodniej Francji...
CARL MEISNER - USŁUGI LOGISTYCZNE
Panie Meisner, tu oddział z Paryża. Proszę wypełnić załączoną ankietę.
Chodzi o Gordona Evansa. Wymagana jest bieżąca lokalizacja.
Czemu się ukrywałaś, Mary?
SARREBOURG, FRANCJA
Halo, tu Gourmet Pizza.
Mamy pani zamówienie, ale dostawca mówi, że nikt nie otwiera drzwi.
To chyba pomyłka. Nie zamawiałam pizzy.
Chwileczkę.
Nie widzę tu nikogo.
Naprawdę? Sprawdzę. Pani adres?
Place de la Republique 34.
...daj spokój, jesteś piękna.
Jesteś taka piękna, kochanie.
Chodź i zatańcz. No chodź.
Nie. Nie rób tego. Czekaj.
Chodź i zatańcz.
Co ty tu robisz?
Wynoś się z mojego domu!
Hanna, co ty tu robisz?
Znasz ją?
-Z kim rozmawiałeś? -Co ty tu robisz?
Co się dzieje?
Chciałam ich uprzedzić.
-Co? Wiedzą o tym miejscu? -Tak. Z kim rozmawiałeś?
-Co się dzieje? -W porządku, Sylvie.
-Nie. Zostań tutaj. -Kto tam jest?
Nadiya...
Pozwól, że cię komuś przedstawię.
To przyjaciółka tatusia.
Kto to?
To Hanna.
Hanna, Nadiya, poznajcie się.
Cześć.
Cześć, Nadiya.
Babciu, kim ona jest?
Muszę zadzwonić. Na osobności.
-Chodź, kochanie. -Idź z babcią.
Chodź.
Gdzie jesteś?
Znalazłam go.
-Jest bezpieczny? -Tak.
Jakieś komplikacje?
Nie.
Carmichael nie kłamał.
Upewnię się, że jest bezpieczny. Potem zadzwonię.
Dobrze.
Możemy porozmawiać sami?
Możesz mówić tutaj. Nie mówią po angielsku.
Muszę cię stąd wydostać. Teraz. Nie mamy czasu.
Nie zostawię Nadiyi.
-Nie powinieneś tu być. -Musiałem się z nią zobaczyć.
Zły pomysł. Nie możesz zostawić po sobie śladów.
-Teraz. -Przyjąłem.
-Kochanie, tata musi wyjechać. -Znowu?
Przepraszam.
-Dopiero co przyjechałeś. -Wiem, ale muszę.
-Kiedy wrócisz? -Nie wiem.
Zostawię ci trochę pieniędzy.
Przykro mi, skarbie.
Kiedy wywożą śmieci?
-Co? -Dzisiaj?
Nie, w przyszłym tygodniu.
O co chodzi?
Musimy je stąd zabrać.
Nadiya, włóż kurtkę.
-Mówiłeś, że wyjeżdżasz sam. -Szybciej.
Wychodzimy!
Weź kurtkę. Nie martw się.
Przykro mi, Sylvie. Chodźmy.
-Kto mieszka obok? -Starsza para.
Dobra.
Nie bój się, dobrze?
W porządku. Chodź.
Złap mnie. Trzymam cię.
Nie puszczę cię.
Sylvie?
Sylvie!
Proszę to zostawić. Musimy już iść!
Nie pójdę bez...
Nie ma ich w mieszkaniu.
Mamy jedną ofiarę.
Znajdźcie ich.
Nie ruszaj się!
Nie patrz!
Wsiadaj, skarbie.
Tato, zgubiłam Zafę!
Nie martw się. Kupimy nową.
H - Wyjechałaś?
-Tak? -Jakieś wieści?
Obiekt jest bezpieczny.
To dobrze.
Próbują się teraz wydostać. Twoi ludzie są blisko?
Wciąż przeczesują teren.
Jesteś w drodze, potrzebujesz pomocy?
Nie. Daj znać, jak będą blisko.
Marissa, mogę ci pomóc.
Zrobiłeś wszystko, co trzeba.
Odtwarzam.
Jakieś wieści?
Obiekt jest bezpieczny.
Złapałaś ślad?
Za szybko się rozłącza.
A Wolff?
Straciliśmy ją gdzieś za Sarrebourgiem.
Odtwórz jeszcze raz.
Jakieś wieści?
Obiekt jest bezpieczny.
Popraw jakość.
Jakieś wieści?
Obiekt jest bezpieczny.
Mówią po niemiecku.
Jeszcze raz, głośniej.
Wiesz, co zrobimy? Wysiadam w Wiedniu. Z nami koniec.
Odtwarzam w kółko.
Wysiadam z pociągu w Wiedniu. Z nami koniec.
Jedzie do ciebie.
Chodźmy.
Tato, wracajmy do domu. Zapomnieliśmy o babci.
Nie, babcia zostanie w domu.
A Zafa? Upuściłam ją.
Daj spokój.
Kupię ci nową. Chcesz zebrę czy żyrafę?
Zebrę.
Cześć, Carl.
Przyjaciel, o którego pytałaś. To trochę dziwne.
Billing na to nazwisko wyskoczył od razu.
Jest w Nowym Jorku. Mieszkanie na Manhattanie, 85 ulica.
Jesteś pewien?
Tak. Jest we wszystkich bazach danych.
Dzięki. Muszę kończyć.
Wszystko gra?
To była pułapka. Wiedzieli, że tam będę.
Czekali, aż będę w środku.
Uciekaliśmy, ale zabili cywila.
Dobra. Myślę, że Carmichael nas zwodzi.
-Co jeszcze wie? -Nic mu nie powiedziałam.
Pogrzebałam w Pionierze i trop wiedzie nas do Nowego Jorku.
-Pewnie go podrzucili. -Wiedzą, dokąd jedziesz?
Przeniosę Ethana do kryjówki.
Ukryj Abbasa i przyjedź jak najszybciej do Wiednia.
Dobra. Pa.
Dlaczego jest zdenerwowana?
Wyjaśnię ci to później.
Już czas.
Zlikwidować The Meadows.
Przenieść niezbędny personel do Wiednia.
Zobaczymy się, kiedy tu będziesz.
A Carmichael?
Przywieź go ze sobą. Zajmiemy się nim na miejscu.
Jeśli Wiegler wie o operacji w Wiedniu,
to pewnie od Ethana Williamsa.
W porządku. Aktywować agentkę.
Zlikwidować go.
O której?
Około siódmej.
Będziemy miały czas przygotować jedzenie i resztę.
-Przyjdziesz? -Tak.
Nie mów, że zaprosiłaś Nico.
Ok, jest przystojny, ale to dupek.
Dla mnie jest miły.
Czy to znaczy, że też musisz być dla niego miła? Nie.
Wyobrażasz sobie, w jakim świecie byśmy żyły,
gdyby ludzie lubili innych za to, że ich lubią?
To byłoby błędne koło.
Co?
Nic, tylko przypominasz mi kogoś, kogo kiedyś znałam.
Tata: ZIELONE
Wszystko gra?
Tak. Pójdę kupić wino.
-Do zobaczenia w domu. -Pomóc ci?
Nie, nie trzeba.
Dzień dobry. Poproszę to, co zwykle. Spieszę się dzisiaj.
Oczywiście.
Pana znajoma znów opłaciła rachunek.
Słucham?
-Powiedziała, że zapłaciła? -Tak. Dzwoniła przed chwilą.
Wspomnienia?
Podobno był pan chory.
Wyszedłem z tego.
Mam nadzieję.
Lecę do Wiednia. Dołączysz do nas później.
Jeśli Mia skontaktuje się z którąś z dziewczyn,
daj mi natychmiast znać.
Wydaje ci się, że coś wiesz, ale tak nie jest.
Nie wtrącaj się i rób swoje.
Tak jest.
Dokąd jedziemy?
To niespodzianka. Lubisz niespodzianki?
Nie.
Tato?
Czemu babcia nie jedzie z nami?
Babcia? Nie mogła...
Musiała zostać z Pierrotem.
Żeby nie czuł się samotny?
Tak, właśnie.
Wisisz mi zebrę.
Dobra. Obiecuję.
Ostrożnie, skarbie. Nie podchodź do torów.
Dobrze.
Dziękuję.
Jadę do Wiednia.
Znajdę dla was bezpieczne miejsce po drodze.
Możemy porozmawiać?
Czemu nie powiedziałeś mi o córce?
Chciałem ci powiedzieć.
Ale przez to wszystko się bałem.
-Wybacz, że tak się dowiedziałeś. -Nadal jesteś z jej mamą?
Rozstaliśmy się, kiedy Nadiya była mała.
Ona ma problemy. To wariatka.
-Przez pół roku nie rozmawiała z Nadiyą. -Dobra.
Nie muszę więcej wiedzieć. Już po wszystkim.
To koniec?
Masz dziecko. To wszystko zmienia.
To wszystko zmienia.
Źle mnie zrozumiałeś.
-Zrozumiałem cię bardzo dobrze. -Czyli?
Polubiłaś mnie, ale okazało się, że mam dziecko.
Nie chcesz się w to mieszać? Słyszałem to...
Lubię cię i sam chciałeś się w to mieszać.
Ale nie ona.
Dziecko by tego nie wybrało.
Takiego życia. Rozumiesz?
Chodź, skarbie.
Wszystko w porządku?
Nikt nie wsiadł ani nie wysiadł. Na razie wszystko gra.
Niedługo musimy wysiąść.
Znaleźć kryjówkę.
To ustronne miejsce, może się nada.
Jestem głodna.
Jesteś głodna, skarbie? Mamy chipsy z samochodu.
Nie chcę. Chcę ciasteczko.
Nie mamy ciasteczek, skarbie.
To magiczny ananas.
Chcesz? Spróbuj.
-Niedobre. -Nie? Obrzydliwe.
Przepraszam, ma pan może ciastka?
Nie, przykro mi.
Nie szkodzi.
Dokąd jedziecie? Na wakacje?
Nie wiem, dokąd jedziemy. Musieliśmy wyjechać bardzo szybko.
-Ścigali nas. Byli wściekli. -Nadiya.
Macie kłopoty?
Nie. Po prostu coś schrzaniłem. Musimy znaleźć nowe miejsce.
Rozumiem. Problemy rodzinne?
Rodzina nie pochwala tego związku.
Zbiegli kochankowie? Znam to.
Potrzebujecie pomocy?
Czemu się zatrzymaliśmy?
Co jest?
-Chodźmy. -O co chodzi?
Dwóch mężczyzn właśnie wsiadło.
Mam znajomą.
Ma farmę na północ od St. Magdalena, to niedaleko.
-Mówcie, że Franz was przysłał. Franz! -Dziękuję.
Trochę szacunku. Nie dotykaj mnie!
Puszczaj! Ty faszysto!
Odsuń się! Przepuść mnie!
-Idziecie za mną, dobra? -Tak.
Dupek!
Chodź.
W porządku, nie bój się.
-Dobra, chodźmy. -Są za nami.
Anne, gdzie byłaś, do cholery? Nie odbierałaś.
Jestem w domu. Miałam lekcję.
Wiesz, że wyłączam telefon.
Tak. Posłuchaj.
Pamiętasz adres, który dałem ci w razie nagłego wypadku?
Nie panikuj, ale przyjdź tu natychmiast.
Bierz rzeczy i wyjdź z domu, jasne?
Zaczynam się bać.
Nie martw się.
Wyjaśnię później. Daj znać, jak będziesz w drodze.
Kocham cię.
Co robisz?
To prezent.
Dla mnie?
Tak. To nie zebra, ale...
Jak się wabi?
Pan Konik?
To nie koń. To kucyk.
Twój tata cię tego nauczył?
Nadiya, skarbie. Pospieszmy się.
Hej, Anne!
Cześć, Sandy! Nie mamy dziś lekcji, prawda?
Nie. Przepraszam za najście,
ale przydałaby mi się pomoc przy tym utworze.
Wypadłam okropnie na próbie.
-Właśnie wychodzę... -To tylko dwa takty.
To zajmie dwie minutki.
To naprawdę zły moment. Wybacz.
W przyszłym tygodniu dam radę cię wcisnąć.
Dokąd idziesz?
Muszę tylko wiedzieć, gdzie on jest.
Franz powiedział wam o obowiązkach?
Nie.
Proszę o pomoc wszystkich, którzy się tu zatrzymują.
Dobrze.
Ty i twoja dziewczyna możecie spać w stodole.
Ona nie zostaje. Tylko ja i moja córka.
SOLIDARNOŚĆ
LEWICA I ANTYFASZYŚCI
ONI SĄ GOTOWI, A MY?
-Zabierzesz ją do stodoły? -Oczywiście. Chodź, Nadiya.
I co o tym myślisz?
W porządku. Nie zadzwoni na policję.
Chyba nienawidzi ich bardziej niż ja.
Pójdę już.
Coś nie tak?
-Wszystko gra. -Czemu tak mówisz?
-Co jest? -Boję się.
-Czego? -Ty się nie boisz?
Nie.
Miłość mnie nie przeraża. Dlatego tu jesteśmy.
A ja nie wiem, po co tu jestem. To dla mnie coś nowego...
Zaufaj mi.
-Nie okłamuj mnie. -Nie będę.
Obiecuję.
-Wrócę po ciebie, dobrze? -Uważaj na siebie.
Nic tam nie ma.
Mówię ci. Nie wiem, gdzie on jest.
To twoja ostatnia szansa.
Gdzie on jest?
Nie, proszę.
Nie.
Co?
Pianino.
Gdzie?
W nutach.
WIEDEŃ, AUSTRIA
Anne?
Ethan, wszystko gra?
Musiałem wyjść. Ktoś próbował się tu dostać.
-Kto? -Kobieta. Długie, jasne włosy.
Jestem w kościele przy Volksgarten. Spotkajmy się tam.
Cześć.
Hanna, gdzie jesteś?
Dotarłam do Wiednia.
Aktywowali Sandy.
Znalazła kryjówkę.
Ethan ukrywa się w kościele w pobliżu Volksgarten.
Przyjdź tam jak najszybciej.
Tata Tato. Jesteś tam? Potrzebuję pomocy.
Tato? Pilne.
Czego potrzebujesz?
Sandy jest w Wiedniu. Muszę wiedzieć, gdzie dokładnie. Teraz
Idziemy, Miller.
Dwie sekundy. Robię backup.
-Ruchy. -Dobra.
Cześć, Mary.
Dawno się nie widzieliśmy.
Napisy: Ewa Nowicka
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska