Mia,
pójdziesz ze mną?
Ręce na ścianę.
Dokąd mnie zabieracie?
Mam prawo wiedzieć.
Tędy.
Tutaj.
REKRUTKA 301 - MIA WOLFF
Porozmawiajmy o Mii.
Ma na imię Hanna.
PONOWNE NAWIĄZYWANIE POŁĄCZENIA Z WEZUWIUSZEM
BRAK SYGNAŁU
Nadal żadnych wieści.
Nie wiem. Nie wiem, co to, kurwa, jest.
Dobrze, tak zrobię.
Znasz Terri?
Cześć, Mia. Miło cię poznać.
Pracuję za kulisami.
Co to znaczy?
Tworzenie tożsamości i zarządzanie nimi.
Czyli wymyślasz im imiona, rodziny i udawane życia.
Tak.
Ja tego nie potrzebuję. Mam już imię.
Rozumiem.
Co się stało z Marissą?
Marissy już nie ma.
To może być teraz twój dom.
POUFNE
CHRONOLOGIA ŚLEDZENIA
M. Wiegler. Dwunasty sierpnia.
Przesłuchanie rozpoczynamy o 11.47.
Gdzie jest Hanna?
Gdzie ona jest?
Ja też mam kilka pytań.
Chcesz zobaczyć?
Nie, dziękuję.
Zostawię was same.
Miło było cię znów zobaczyć, Mia.
W porządku.
Mamy czas.
Nie znaleźliśmy twojego telefonu, ale zdobyliśmy dostęp do twoich danych.
Byłaś z Hanną w Belgii.
Okłamałaś nas.
Wiedziałaś o śmierci Soni Richter.
Pewnie maczałaś w tym palce.
Nie masz na to dowodów.
Ani na to, że zabiłaś Jerome'a Sawyera, a zrobiłaś to.
Porozmawiajmy o Paryżu.
Ukryłaś Hannę, znalazłaś dla niej kryjówkę,
odwiedzałaś ją tam,
załatwiłaś jej nową tożsamość, nowe życie...
w Kanadzie.
Twój stary nauczyciel geografii, Thomas Kaladski.
I nowy paszport.
Nabyty od niejakiego Hafeeza Mustafy w Saint-Denis.
Gdzie jest teraz ten paszport?
Jaki paszport?
A to dla kogo?
Czy to dla Hanny?
A może w tę sprawę zamieszany jest ktoś jeszcze?
Kto usunął pluskwę, którą umieściliśmy w twoim mieszkaniu w Paryżu?
Kto ci pomaga?
Miałaś nadzieję, że ktoś cię znajdzie?
Zamknąć ją.
A potem co?
Zobaczysz.
A co z Hanną?
Mia zostanie tutaj,
gdzie jej miejsce.
„Mia Wolff, lat 18,
„urodzona w Dreźnie, mieszka w Rutland w Vermont.
„Mia uwielbia przyrodę, piesze wędrówki i świeże powietrze.
„Jest silna, mądra, niezależna.
„Szybko dostosowuje się do nowych sytuacji.
„Ma psa, czarnego labradora o imieniu Guzik”.
Guzik to głupie imię dla psa.
Masz rację.
Chester?
„Ma brata o imieniu Nico.
„Jest fajny, lubi się popisywać.
„Jej matka pracuje w dziale kadr.
„Jej ojciec jest konsultantem ds. zarządzania”.
Nie konsultantem?
A prawnik od ochrony środowiska?
Lekarz?
Mia Wolff, urodzona 22 kwietnia 2001 roku.
Ulubione jedzenie: banany.
Drugie ulubione jedzenie: kręcone frytki.
Ulubione zwierzę: kapibara.
Drugie ulubione zwierzę: Chester.
Ulubiony przedmiot: języki. Najmniej lubiany: historia.
Mia...
Łatwo jest udawać kogoś innego.
Robiłam to już wcześniej.
Nie prosimy cię, żebyś udawała.
Więc o co prosicie?
Rozumiem twój gniew.
Nie jesteś jak reszta.
Poznałaś świat.
Ale powiem ci coś bardzo prostego.
Jeśli chcesz żyć w tym świecie, ja jestem twoją jedyną szansą.
Hanna Petrescu będzie ścigana całe życie.
Mia Wolff będzie bezpieczna,
kochana
i szczęśliwa.
Wybór należy do ciebie.
Może pójdziesz to przemyśleć?
Hej, Mia.
W porządku. Możesz z nami usiąść.
Gdzie jest Clara?
Clemency jest na treningu. Później dołączy.
Usiądź. Zjedz z nami.
Jesteś zła na Clemency?
Nie bądź.
Zrobiła to, co uznała za najlepsze.
Mogę zobaczyć twoje akta?
„Mia Wolff”.
Bardzo ładne imię.
Podoba mi się twój dom. Jest piękny.
Niech zgadnę. Mądra, heteronormatywna typowa Amerykanka z klasy średniej?
Nie ma nic złego w byciu Amerykanką.
Ty jesteś Amerykanką.
Ale nie typową.
Jesteś bardziej amerykańska niż Mia.
Twój tata jest Niemcem.
Mówisz po niemiecku?
Ja trochę mówię,
ale jeszcze nie biegle.
Wolę chiński.
Ja wolę hiszpański.
Masz brata.
„Nico”. Fajne imię.
Ja mam siostrę, Jodie.
Jest młodsza ode mnie.
Jest chora, ale pomagamy jej.
Twój brat jest przystojny.
Helen! Zakochujesz się we wszystkich braciach!
Podobał ci się brat Jessie, a ma 12 lat.
Hej, Clemency. Co słychać?
Dali ci to?
Mogę zobaczyć?
Podoba mi się. Pasuje do ciebie.
Tak, to damy tutaj...
Dobrze.
Wstawaj! Wstawaj, mówię!
Ale rozrabia.
Pierwsze wspomnienie.
Południe Francji.
Jest napisane, że było ciepło i spaliście pod namiotami.
Uwielbiam biwakowanie.
To było w sierpniu.
Pływałaś w rzece.
Woda była zimna, ale nie bałaś się.
Na drzewach śpiewały ptaki.
Wieczorami jedliście z tatą pianki,
leżeliście obok siebie i patrzyliście na gwiazdy.
„Rozmiar niebios i ciemność nocy.
„Smaganie wiatrem, gdy biegniesz między drzewami.”
To piękne.
Południe Francji. Ciekawe, jak tam jest.
Nie martw się.
Też się jakiś czas przyzwyczajałam.
Ale teraz w to wierzysz, prawda, Clem?
Sandy od razu się spodobało.
Uwierzyła we wszystko.
Ja z tym walczyłam. To naturalne.
Nie myślisz, że to dziwne?
Wszystko jest dziwne. Świat jest dziwny.
Czytałam jednego filozofa.
Powiedział, że cały świat jest czystą iluzją,
niczym cienie tańczące na ścianie jaskini, nic nie jest prawdziwe.
Więc może tak naprawdę nie różnimy się od innych.
Może to wszystko sen.
Piszą, że moi rodzice są ze sobą szczęśliwi.
To miłe, prawda?
Moja matka umarła, próbując ratować mi życie.
Samochód zmiażdżył jej głowę.
A ojciec, człowiek, który mnie wychował, został zabity przez strażników Utrax.
Pochowałam go obok matki w rumuńskim grobie.
Nigdy nie jedliśmy żadnych pianek.
Uważaj, jak idziesz.
Świat nie jest bezpieczny.
Społeczeństwo nie jest stabilne.
Władzy nie można lekceważyć.
Przywódcy wolnego świata
mają niepewną pozycję tak jak wszyscy inni.
Są tak samo narażeni na zagrożenia i strach.
Potrzebują wsparcia.
Ochrony.
Potrzebują ciebie.
Uspokój się!
To wszystko kłamstwa!
Moi rodzice nie żyją!
Wiem.
Mój ojciec odszedł. I już nie wróci.
Nie był twoim ojcem bardziej niż ten.
Moja matka też nie żyje.
Nie wróci już i dobrze o tym wiem.
- To, co nam tu oferują... - To nieprawdziwe.
Ale może być prawdziwe.
Bez nich nie ma tam dla nas życia
i dobrze o tym wiesz.
Dlatego tu przyjechałaś.
Przyjechałam, żeby cię znaleźć.
I znalazłaś.
Ale ty nie jesteś już sobą.
Rekrutki odbędą teraz manewry wojskowe na zewnętrznym terenie do ćwiczeń.
Nie zmieniłam się.
Zmieniłam tylko imię i ubrania.
Grupa A ma natychmiast stawić się na zewnętrznym terenie do ćwiczeń.
- Okłamałaś mnie. - Musiałam.
- To był twój wybór. - Hanno...
Riley.
Baker-Smith.
Young.
Marks.
Allen.
Phillips.
Jones.
Wolff.
Namierzyliśmy ją.
Taylor.
Moneo.
Ainslie.
Gdzie jest Mia?
Rodriguez.
Pieprzyć ją. Nie jest nam potrzebna.
Harper.
Crossman.
Williams.
Carter.
Podzielono was na cztery drużyny.
Każda po cztery osoby.
Celem misji
jest odzyskanie flagi ze spalonego pojazdu.
Współpracujcie ze sobą. Współdziałajcie.
Zwycięża drużyna z flagą.
Pierwszy raz na manewrach?
Ciągnij, by przeładować, trzymaj, by strzelać.
Wiem.
Używałaś już takiej broni?
Używałam prawdziwej.
Czerwona drużyna, ruszać!
Gdzie ona biegnie? Jeszcze nas nie wywołała.
Niebieska drużyna, ruszać!
Będę kryć. Jeden, dwa...
- Clem! - Gdzie jest Mia?
Pieprzyć ją. Zostawiła nas.
Clemency!
Co się tam dzieje?
To zupełnie nowy poziom.
Jakie miałyśmy szanse? Całkiem nas odsłoniła.
Znalazłam ciężarówkę.
Czekaj!
Jest tutaj.
Padnij!
Cholera.
Cześć.
Co to za hałasy?
Wiesz, co się ze mną stanie?
Mam wyjechać?
- Tuż przed nami. - Co za szaleństwo.
Kurwa, dziewczyno!
Chciałam cię zabić, gdy nas zostawiłaś, ale nieźle wymiatałaś.
- To było niesamowite. - Super fajne. Naprawdę.
Łup dla zwyciężczyni.
Co mam z tym zrobić?
Co chcesz. Możesz ją zabrać do pokoju.
Jest twoja. Zasłużyłaś sobie.
Nie chcę jej.
Ale...
Nie chcę jej. Tak ci się podoba, to ją sobie weź.
- Co jest, kurwa? - Zostaw ją.
O co jej chodziło?
Wygrałyśmy. Ona wygrała.
Tak, przetrzymujemy Wiegler w izolatce.
Czekam na waszą decyzję.
Proszę.
Chciałaś porozmawiać?
Tak, chodzi o Mię.
Co z nią?
Uważam, że ma problemy z akceptacją nowej tożsamości
na podstawowym poziomie.
Wyraźnie podoba jej się to, co jej oferujemy,
ale jest pewna przeszkoda, której nie może pokonać.
Jej ojciec, Erik Heller.
On nie był jej ojcem.
Nie biologicznym. Ale łączyła ich silna więź.
Trudno jest to zastąpić.
Zbudowałaś silne więzi z innymi rekrutkami.
U innych nie musieliśmy niczego zastąpić.
Zapełniamy tylko lukę.
Z Mią jest trudniej.
Myślę, że musimy pogodzić się z tym, co mamy,
żeby zrobić postępy.
To cię oduczy zgrywania bohaterki.
Nie możesz spać?
Pomóc ci?
Dobrze.
Cieszę się, że tu jesteś.
To nie był mój wybór.
Wiem.
Ale wiem też, że gdybyś chciała odejść,
znalazłabyś sposób.
Gdy dzisiaj walczyłaś,
byłaś w swoim żywiole.
Jakbyś mogła być sobą.
To nie był prawdziwy las. Tylko drzewa.
Dookoła widać było płot.
Ale czujesz, jakby był prawdziwy,
gdy w nim jesteś, prawda?
O co chodzi?
Dostałam wiadomość od mamy.
Moja siostra jest szpitalu.
Operują ją.
Coś jej grozi?
Nic jej nie będzie.
Jest silna, prawda?
Już dobrze.
Poczekamy tu z tobą.
Wierzę, że jej się uda, jest naszą wojowniczką.
Szkoda, że cię tu nie ma.
Kocham cię, mama x
Napisz, jak będziesz coś wiedzieć. Modlę się za nią.
Sandy x
Jesteś pewna?
Chyba tak.
Dobrze, zrób to teraz.
WIADOMOŚCI
Mam ją przeczytać?
Pisze, że lekarze bardzo się starali.
Zrobili, co mogli.
Współczuję ci.
Lepiej już pójdę.
Wiem, że nie wierzysz, że to prawdziwe.
Ale dla mnie to prawdziwe.
Ona jest dla mnie prawdziwa.
Prawdziwa jak w prawdziwym życiu.
A teraz odeszła.
Chodź ze mną.
Dokąd?
Po prostu chodź.
Alarm w strefie mieszkalnej.
Cztery rekrutki wyszły na zewnątrz.
Zgarnąć je?
Nie. Zostaw je.
Przyjąłem.
Chcesz...
coś powiedzieć?
Co powinnam powiedzieć?
Powiedz, kim była
i co dla ciebie znaczyła.
Była taka piękna.
Była zabawna
i taka kochana.
Nie zasłużyła na to gówno,
a i tak nigdy się nie skarżyła.
Była najodważniejszą osobą, jaką znam.
I już jej nie ma.
Dzięki za to, co zrobiłaś.
Zajrzę do niej później.
Prześpij się trochę.
Dobranoc.
- W porządku? - Tak.
Prześpij się. Zastąpię cię.
Carmichael.
Rozumiem. Zrobimy to teraz.
Twój transport przyjechał.
Dokąd?
Chciałem ci to tylko pokazać, zanim wyjedziesz.
By pokazać ci, że ta wojna się skończyła.
Nigdy nie będzie tu należeć.
Już należy.
To ty podpisałaś dokumenty, pamiętasz?
Czy to było zbyt dawno?
Dlaczego mnie po prostu nie zabijesz?
Uwierz mi, zrobiłbym to,
z przyjemnością,
ale siły wyższe...
Zatrzymaj je. Niech to będzie prezent na pożegnanie.
Tata - W porządku, kochanie?
Jestem tu, gdybyś chciała pogadać.
Halo?
Słyszysz mnie?
Wyjeżdżam, ale chciałabym najpierw coś zjeść.
Żadnych posiłków poza godzinami.
A woda?
Jest dozwolona?
Poproszę butelkę wody do strefy zamkniętej nr cztery.
Cześć.
- Proszę. - Dzięki.
Jak się masz?
Czuję się samotna.
Tak bywa. Każdy czasami czuje się samotny. Nawet ja.
Wiem, przez co przechodzisz.
Tak?
Dobrze sobie radzisz. Jestem z ciebie dumny.
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą...
Kocham cię, Mia.
Kto to?
Do środka.
Siadaj.
Obserwujesz je całą noc?
To moja praca.
Kamery tak naprawdę pozostają włączone.
Masz dzieci?
A chcesz mieć?
Nie wiem.
Ja w twoim wieku nie chciałam.
Wybrałam pracę.
Nie żałuję tego.
Te dziewczyny są jak twoje dzieci.
Prawda? Zrobiłabyś wszystko, by je chronić?
Bo ja, tak.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE-KONTAKT NIEZNANY
Halo?
Tato?
Hanna.
Marissa?
Musimy się spieszyć. Zaraz będą tu strażnicy.
Gdzie jesteś?
W Meadows. Musimy uciekać.
Ktoś nam pomoże, ale musimy ruszać natychmiast.
Gdzie jesteś?
Hanna, gdzie jesteś?
Nie wiem.
Oczywiście, że wiesz. W którym jesteś pokoju?
Nie chcę.
Nie chcę uciekać.
Hanna, słuchaj...
POŁĄCZENIE ZAKOŃCZONE
PLANY MEADOWS
SKRZYDŁO Z POKOJAMI
Spóźniona na transport.
Mamy ciszę radiową.
- Kto tam jest? - Ten nowy.
Idź to sprawdzić.
Jesteś tam?
Tato?
Jesteś tam? Odpowiedz.
Gdzie jesteś, Marisso?
Nadal trwa cisza nocna. Wracaj do pokoju.
Cześć.
Hanna, nie wiem, co ci powiedzieli,
ale nie jesteś tu bezpieczna.
Pracowałam dla nich.
Znam ich.
Oni nie są po twojej stronie.
Jestem zmęczona uciekaniem.
Wiem.
Na zewnątrz czeka mój przyjaciel.
Pomoże nam.
Ale musimy już iść.
Strażnicy zaraz tu będą.
To nie jest twój ojciec.
To program komputerowy.
Nadzorowany przez bardzo mądrą młodą agentkę.
Pewnie ją poznałaś.
Masz czuć, że jesteś tu kochana.
Ale to nieprawda. Jesteś dla nich bronią,
niczym więcej.
Erik odszedł, kochanie.
A to...
to go nie zastąpi.
Uwaga, alarm.
Wszystkie rekrutki mają natychmiast zgłosić się do głównego holu na apel.
Uwaga, alarm.
Wszystkie rekrutki mają natychmiast zgłosić się do głównego holu na apel.
Wiesz, czym jest rodzina.
Tego ci tu nie zaoferują.
A gdzie zaoferują? Gdzie jest moje miejsce?
Ze mną.
Zaopiekuję się tobą. Pozwól mi spróbować.
Dwie ofiary. Cel może być uzbrojony.
Przyjąłem.
Tędy.
Czekaj. Musimy mieć jej paszport. Gdzie on jest?
- Ukryty w drzewie. - Gdzie auto?
- Na końcu drogi. - Tam się spotkamy.
- Marks. - Obecna.
- Taylor. - Obecna.
- Young. - Obecna.
- Wolff. - Tutaj.
Dobrze, idziemy.
Dwóch brakuje.
Wolff?
Kto jeszcze?
Clara.
Clara chce tu zostać.
- Wybrała ich. - Nie ucieknę bez niej.
Raz już wróciłaś. To był błąd.
Nie pozwolę ci znów go popełnić.
Musimy iść. Teraz.
Wszystkie jednostki, macie pozwolenie na użycie broni.
Nie rób tego.
- Ona cię porywa. - Pomagam jej uciec.
Ona nie chce uciec. To jej dom.
Nieprawda. Twój też nie.
To nie twoja rodzina, Claro.
Mam na imię Clemency.
Tylko taka rodzina mi została.
Nieprawda. Masz matkę.
Moja matka nie żyje. Mówiłaś...
Nie, to było kłamstwo.
Kazali mi to powiedzieć, żeby cię złapać i tu przywieźć.
Stracili po niej ślad,
ale to nie znaczy, że nie żyje.
Jeśli żyje, pomogę ci ją znaleźć.
Kłamiesz.
Nie. Przysięgam na Boga.
Mia, nie ufaj jej.
Kłamie o mojej matce. I zabiła twoją.
Hanna!
Tam! W lesie!
Ruszać się!
Dobrze zrobiłaś.
Ręce nad głowami.
- Robić, co każe. - Ręce nad głowami!
Próbowała zmusić Mię, żeby z nią uciekła, ale Mia ją postrzeliła.
Zabrać ją stąd.
Tak jest.
Już dobrze, Mia. Jesteś bezpieczna.
Jesteś teraz z nami.
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski