เจอแล้ว
"เจมุลโพ"
กินให้มันดีๆหน่อย
ไม่มีเนื้อบ้างหรือไง ข้ากระหาย
กระหายก็กินน้ำ
เจ้าทำอะไรน่ะ
อะไรกันเนี่ย
"สามวันก่อนหน้านี้"
ปืนอาร์ควิบัส
ไม่ต้องรอให้ไหม้จนหมดอีกต่อไป
แค่จุดแล้วเหนี่ยวไกและก็ตูม
จะยึดวังก็แค่เรื่องกล้วยๆ
ดินปืนล่ะ
ขอเวลาสามสี่วัน
พรุ่งนี้ตอนกลางคืน
เวลามันน้อยเกินไป
คืนพรุ่งนี้ละกัน ข้าก็ไม่มีเวลา
กัปตัน
ฆ่าข้าเถอะ
ทนให้ถึงคืนนี้
นั่นใครน่ะ
คนหรือว่าสัตว์ป่า
ตอนนี้ยังเป็นคน
แต่จะเป็นปีศาจร้ายในข้ามคืน
ปีศาจเหรอ
เราต้องออกเรือในอีกสองวัน
ไปบอกเขาการค้าขายของเรามีถึงแค่พรุ่งนี้
เขาอยากแลกปืน 600 กระบอกกับ เงิน 37 กิโลกรัม
นี่เหมาะมากเลยกับคนของข้า
เราจะกวาดล้างทหารต้าชิงที่ควบคุมอยู่ออกไป
เรืออยู่ที่ไหน
ที่ท่าเรือใกล้ เจมุลโพ
ตามท่านพัคมา
ครับท่าน
วางแผนก่อการในวังหลวงเหรอ
ท่านนายพลนี่
เจ้าได้มาจากไหนกัน
พวกกบฏเจมุลโพยังปิดปากเงียบ
ไม่ยอมบอกว่าได้มาจากไหน
และคิดทำการอันใด
บัดซบ
ถ้านี่เป็นสัญญาณการลุกขึ้นต่อต้าน
ไม่รู้ว่าทางจักรพรรดิต้าชิงจะมีท่าทีอย่างไร
ข้าควรทำยังไงดี
มันเป็นการกบฏต่อฝ่าบาทและราชบัลลังก์
ต้องจับพวกมันมาลงโทษข้อหาทรยศต่อชาติบ้านเมือง
แน่นอน
นี่เป็นแผนต่อต้านข้า
ลงมือสอบสวน ข้าจะไปดูด้วยตาตัวเอง
ท่านแม่ทัพ ข้ารู้ว่าท่านภักดีต่อใคร
ไม่เห็นจะต้องทนทรมานแบบนี้
ใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
ความหวังดีต่อชาติบ้านเมืองของข้าไงล่ะ
ลงมือเถอะ
ยังงั้นรึ
- ท่านแม่ทัพ - ท่านพ่อ
เอานี่ไปให้องค์ชายคังลิม
ข้าทำไม่ได้ องค์รัชทายาท
เสด็จพ่อจะไม่ทรงหยุดมันหรอก
ท่านไปไม่ได้ ถ้าหากท่านจะไปจริงๆ
ก็ข้ามศพข้าไปเถอะ
ฝ่าบาท พวกเขาไม่ได้ทรยศต่อชาติ ปล่อยพวกเขาเถอะ
กลับไปเดี่ยวนี้ นี่ไม่ใช่เรื่องของเจ้า
องค์ชาย พวกเขาครอบครองอาวุธปืน
และซ่องสุมคิดกบฏ
นี่ยังไม่ใช่การทรยศต่อชาติบ้านเมืองอีกเหรอ
พวกเขาแค่คิดกำจัดทหารต้าชิงและกอบกู้โชซอน
หุบปากของเจ้า
ข้าทูลพระองค์หลายครั้งแล้วแต่ฝ่าบาทไม่รับฟัง
ไม่ฟังเสียงจากราษฎร ฟังแต่พวกขันที
หุบปากเจ้าซะ
ถ้านั่นคือการกบฏ
ก็ใช่แล้วนี่
ไม่ว่าเราจะเข้ากับต้าหมิงหรือต้าชิง
มันเป็นเรื่องที่พระราชาตัดสินใจ
ไม่ว่าประเทศจะรุ่งเรืองหรือล่มจม มันก็อยู่ที่การตัดสินใจของข้า
แต่เจ้าขัดขืนข้า นั่นไม่ใช่การกบฏหรือไง
ถ้างั้นคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้
ก็มีแต่ข้าเพียงผู้เดียว
พวกเขาไม่ใช่ผู้วางแผนก่อกบฏ
แต่เป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งโชซอน
และโอรสของท่าน ลียอง คนนี้
ข้าจะยอมรับโทษทัณฑ์ทั้งหมด
เพียงขอให้ฝ่าบาทระงับโทษตายที่ไม่จำเป็น
และปล่อยพวกเขาไปเสียเถิด
อย่านะองค์ชาย
รัชทายาท
องค์ชาย
ข้าจะรีบกลับไป เจอกันที่ปักกิ่งนะ
เห็นว่ามีสาวสวยที่โชซอนเยอะแยะนี่นา
ทำตัวสมพระเกียรติหน่อยองค์ชาย
ห้ามพูดจาแบบนั้นในวังเชียวนะ
ห่าเอ๊ย
คำพูดหยาบคายใช้กันในหมู่ไพร่ทาส
ท่านพูดอย่างนั้นได้ไงในทันทีที่เราเหยียบที่นี่
คิดให้ดีก่อนจะพูดอะไร
และก็พูดอะไรก่อนจะตีข้าด้วย
เราจะพัฒนาความสัมพันธ์กันไปได้ดี
เดี๋ยวนะ ทำไมไม่มีคนมาต้อนรับข้าเลย
องค์ชายเชียวนะ
เดี๋ยวข้าเล่นงานแน่
เจ้าพวกโง่เอ๊ย
ดูนั่นสิ
เอ๊ะ เกิดสงครามขึ้นรึ
อาจจะโดนโจมตีจากพวกญี่ปุ่น
ไปดูหน่อย
แต่ท่านเป็นนักรบนี่ ทำไมต้องเป็นข้า
ทางนี้
เจ้ารู้ทางไหม
ข้าก็ไม่เคยมาเจมุลโพ
นี่เป็นทางเข้าเมือง แต่ที่ว่าการของเมืองอยู่ไหนล่ะ
ไม่มีใครให้ถามเสียด้วยสิ
วิญญาณสักนิดก็ไม่เห็น
ไม่มีทั้งหมาและแมว หนูก็ด้วย
ถ้างั้น
ดูสิ นั่น
โรคห่าเหรอ
แต่ทำไมต้องเผาซากศพกันด้วยล่ะ
ข้าสั่งการปิดเมืองเจมุลโพ
และแจกจ่ายภาพเหมือนพวกกบฎที่เหลือ
อีกทั้งตบรางวัลผู้แจ้งข่าวหรือจับกุมตัวมาลงโทษได้
คำสั่งจากเจ้าเหรอ
ข้าเพียงรับสนองราชโองการจากฝ่าบาท
แล้วไงอีก
องค์ชายคังลิมจะมาถึงเจมุลโพวันนี้
เจ้าบ้านั่น
ข้าจะส่งราชโองการให้กลับในทันที
มันไม่เคยโผล่มาในงานพิธีใดๆ
แต่จะมาที่นี่ตอนได้ข่าวการตายของพี่ชาย
อนาคตชาติบ้านเมืองจะเป็นยังไงกัน
ข้าไม่ได้เป็นพระราชาเพื่อเสพอำนาจวาสนา
และเลี้ยงบุตรอกตัญญู
ฝ่าบาท มันไม่ใช่ความผิดของพระองค์เลย
ที่ข้ากังวลก็เพียง
ข่าวลือไม่ดีที่แพร่สะพัดอยู่
ข้าหวังว่าการกลับมาขององค์ชายคังลิมไม่ได้ทำฝ่าบาทกังวล
ข่าวลืออะไรเหรอ
พระชายารัชทายาทเจอนกไร้หัวที่ศาลเจ้า
มันเป็นนกที่ชื่อพ้องกับฝ่าบาท
แม้แต่ฟ้าก็คิดต่อต้านข้า
ข้าทำอะไรผิดไปหรือไง
ข้าขอถวายการดูดวงให้ฝ่าบาท
"อึดอัด คับขัน"
พระชายา
ไม่เป็นไรนะ บุตรของข้า
มารดาเจ้าอยู่นี่
องค์ชาย แย่แล้ว
ตกค่ำแล้ว เราจะทำไงดี
หาอะไรกินกัน ข้าหิว
หาอะไรกินเหรอ
ข้าก็หิว
ทำงานงกๆ จะไม่หิวได้ไง
สวัสดี มีใครอยู่ไหม
มีใครอยู่ไหม ว่าไง
ตอบข้าหน่อยได้ไหม
เถ้าแก่
โอ้ อะไรเนี่ย
เถ้าแก่
ข้ากำลังเดินทางเข้าวังหลวง
ถ้าท่านมีอาหารพอจะแบ่งปัน...
เถ้าแก่
ข้าได้ยินเสียงคน
เจ้าช่วยหน่อย
โอ๊ย ดูนั่น
เถ้าแก่
ใต้เท้าคิม ข้าโซยองเอง
พระชายาโดนกักขัง ตามที่ท่านต้องการแล้ว
มีราชโองการให้งดอาหารจนกว่าจะสารภาพ
นางคงอยู่ได้ไม่เกินสามวัน
ทำได้ดี
มันจะดีหรือ นางกำลังตั้งครรภ์อยู่ด้วย
ก็แค่เลือดเนื้อเชื้อไขกบฎ
แล้วทางด้านองค์ชายคังลิมล่ะ
เราไม่รู้ว่าเขากลับมาด้วยประสงค์อะไร
เขาไม่ได้กลับหรอก
ว่าไงนะ
ห่าเอ๊ย
ไม่มีแม้แต่มดสักตัว ลืมสาวสวยได้เลย
มีกบฎในช่วงนี้เหรอ
อะไร อะไรกัน
ผี มีผี ทางนั้น
มันน่ากลัวมาก
องครักษ์วังหลวง ใช่แน่เลย
พวกเขาอยู่นี่ละ
พวกเราได้รับคำสั่งให้พาท่านเข้าวัง
พวกเจ้ามาช้านะ
ขออภัยด้วย ข้าเพิ่งได้รับสารไม่นานนี้
ทำไมนำกำลังมาเยอะจังแค่พาข้ากลับวัง
แถวนี้มีการก่อกบฏขึ้น...
แค่นั้นเองเหรอ
ตาเดียว มือตาขอ แล้วก็หน้าบากยังงั้น
เป็นองครักษ์หลวงเหรอ
องค์ชาย เรารีบไปเถอะ ที่นี่มีผี...
แล้วม้าข้าล่ะ ไม่ได้เอามาเผื่อเหรอ
หรือคิดจะกลับไปโดยไม่มีข้า
องค์ชาย
มือสังหาร ถูกสั่งให้มาฆ่าข้าสินะ
องค์ชาย
ช่วยด้วย
องค์ชายคังลิม
อะไรเนี่ย
ยัยนี่บ้าไปแล้วเหรอ
ต้องไปแล้ว พวกมันได้กลิ่นคาวเลือด
ไปกันเถอะ
ไปเถอะน่า
ท่านทำอะไร
ท่านพามันไปด้วยทำไม
โอ๊ย องค์ชาย
พวกเจ้าเป็นใครกัน
แล้วพวกนั้นมันตัวอะไร
เงียบด้วย ผีดิบมันไวต่อเสียง
ผีดิบเหรอ
เจ้าพวกนี้มันกัดไม่เลือก ข้าว่าจะ...
เจ้าทำอะไรน่ะ ข้าจะสอบสวนมัน
โปรดเงียบด้วย
กล้าดียังไงมาพูดกับองค์ชายแบบนี้
องค์ชายคังลิม
เออ เจ้ารู้ได้ไง
องค์ชาย
อย่านะ เขาเป็นองค์ชาย
เจ้ารู้จักข้าได้ไง
เจ้ารู้ได้ไงว่าข้าจะผ่านมาทางนี้
พวกเจ้าเป็นมือสังหารด้วยใช่ไหม
หรือเป็นพวกบฏที่ลุกขึ้นก่อการ
วางดาบลงซะ
เราไม่ใช่ทั้งมือสังหารและพวกกบฏ
เราเพียงรอคอยท่านกลับมา
ข้าคือผู้รับใช้ขององค์ชายรัชทายาทลียอง
พัคอึลรยอง
คนที่ส่งจดหมายให้ท่านพี่เหรอ
ผีดิบฉีกเนื้อคนและดื่มเลือด
ต้องเล็งที่หัวหรือหัวใจเพื่อฆ่ามัน
พบซากศพคนต้องเผาทิ้ง
ไม่งั้นมันจะฟื้นมาเป็นผีดิบ
อะไรกันวะเนี่ย
ไอ้ซากศพที่เห็นเผาๆกันไม่ใช่เพราะห่าลง
มันคล้ายโรคห่า
ใครที่โดนมันกัดก็กลายเป็นผีดิบ
และจะไปกัดคนอื่นต่อ
คนกลายร่างเหรอ
ผีดิบก็คือชาวบ้านที่นี่ที่กลายร่างไป
พ่อแม่ ญาติ พี่น้องของพวกเขาเหล่านี้
ไม่ว่าจะกลายร่างทันทีหรืออีกสักระยะ ก็ต้องเปลี่ยนไป
แล้วเจ้าหน้าที่บ้านเมืองล่ะ
เพราะพวกผีดิบ
พวกเขาหนีหายไปในค่ำคืนนั้น
ที่เหลือรวมตัวที่นี่เพราะผีดิบอาละวาดตอนกลางคืน
ห่าเอ๊ย
องค์ชายช่วยแม่ข้าด้วย ช่วยด้วยเถิด
ดลแก
องค์ชาย
องค์ชายขอรับ
พวกเขาโดนกัดโดยพวกผีดิบ
แต่เชื้อผีมันหยุดแพร่ได้ถ้ามันไม่เข้าไปถึงหัวใจ
พวกเขาไม่กลายร่างแต่เราก็ต้องเฝ้าระวัง
ท่านแม่ กินนี่สิ
เจ้าต้องกิน จะได้มีชีวิตอยู่ต่อ
กระหายเหลือเกิน
ดลแก
อยากกินเนื้อ
เอาเนื้อมาให้หน่อย
แล้วคำสั่งจากทางการล่ะ
เขาสั่งปิดเมืองเจมุลโพแล้ว
ไม่มีใครเข้าหรือออกได้
ต้องแจ้งข่าวให้ส่งกำลังทหารมาช่วย
ไม่มีประโยชน์
ไม่มีใครจะฟังพวกเรา
ช่วยเราด้วย รัชทายาท
หยุดเดี๋ยวนี้
เจ้าเป็นอะไร
ข้าไม่ใช่องค์ชายรัชทายาท
รัชทายาทช่วยเราด้วย
โปรดช่วยเราด้วย
สงบอารมณ์กันหน่อย
ท่านจะได้ขึ้นรับตำแหน่งเมื่อกลับถึงวัง
อะไรนะ
ท่านคือความหวังสุดท้าย ท่านช่วยเราได้
นั่นไม่ใช่คำขอสุดท้ายขององค์ชายลียองหรือ
ไม่ใช่
เจ้าหาคนผิดแล้ว
ข้าไม่สามารถเป็นรัชทายาทได้ ถึงแม้อยากจะเป็น
ดังนั้นข้าไม่อาจเป็นพระราชาของพวกเจ้าได้
- องค์ชาย... - พอได้แล้ว
เจ้าไม่อาจสั่งให้ใครเป็นรัชทายาทได้ เจ้าพวกกบฏ
ขุดเรื่องนี้มาพูดอีก จะจับพวกเจ้าให้หมด
องค์ชาย
องค์ชายช่วยเราด้วยเถิด
ถอยไป
ทำไมเราต้องไปฝากความหวังให้คนอย่างเขา
พระโพธิสัตว์โปรดเมตตา
เน่าแล้ว
เสบียงเหลืออีกเท่าไหร่
มันฝรั่งสองกระสอบ ข้าวบาเลย์จำนวนนึง ครับ
- เอาไปแบ่งเท่าๆกัน - ขอรับ
เนื้อตากแห้ง
องค์ชาย
ข้าควรเอาอาหารจากเรือต้าชิงมาสักหน่อย
มีอาหารตั้งมากมาย
ทอดมันต้าชิง ปอเปี๊ยะต้าชิง บะหมี่ต้าชิง
- เกี๊ยวต้าชิง - ร้านสุราต้าชิง
ผู้หญิงต้าชิง
ทำไมท่านต้องมานึกถึงตอนนี้ด้วย
เจ้าก็จะนึกถึง ถ้าเจ้าเคยลิ้มลองบ้าง
ท่านต้องกลับไปที่พระราชวังจริงๆเหรอ
เรื่องผีดิบก็หนักอยู่ละ ยังมีเรื่องท่านไม่เป็นที่ต้อนรับอีก
มีคนส่งมือสังหารมาเลยนะ
ข้าต้องไป ข้าต้องพาพระชายาของท่านพี่ไปต้าชิง
เพื่ออะไรกัน
โปรดคิดให้ดีก่อนพูดได้ไหม
นั่นพระชายาของพี่ชายพระองค์เองนะ
แม้ว่าท่านจะชอบผู้หญิงมากแต่ก็ไม่น่าล้ำเส้น
เป็นคำสั่งเสียของเขา ท่านพี่อยากให้เธอปลอดภัยที่ต้าชิง
ก็บอกอย่างงี้แต่แรกสิ
ฝังเขาไปหรือยัง
เราถูกโจมตีโดยพวกผีดิบ
ผีดิบเหรอ
เหมือนฝันร้าย ไม่ใช่ทั้งคนหรือสัตว์ป่า
ข้าหลบหนีมาได้ พวกมันจัดการคนของข้าไป
แล้วองค์ชายล่ะ
เขาตายแล้ว
แน่ใจเหรอ
ข้าเห็นกับตาตัวเอง
พวกผีดิบฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ เลือดเนื้อกระจัดกระจาย
ข้าจะรับเงินที่เหลือได้หรือยัง
เจ้าถูกพวกมันกัดหรือเปล่า
ใช่ ข้าเลยจัดการมันทันที
ตามข้ามา
เงินที่ตกลงไว้มันไม่พอแล้ว ใต้เท้า
ข้าขอเพิ่มเป็นค่าทำศพคนของข้าได้ไหม
เปิดขึ้นมา
เงินของเจ้าอยู่ข้างล่างนั่น
แต่ข้าไม่เห็นอะไรเลยนะ
นายท่าน นายท่าน
พวกผีดิบยึดเจมุลโพแล้ว คงมาที่นี่ในไม่ช้า
ยังไม่ใช่เวลาอีกหรือ
เรียกโซยองมา
งั้นรึ
ใต้เท้าคิม ข้าโซยองเอง
ขออภัยด้วยที่ทำให้ท่านเป็นกังวล ข้าไม่ได้เจตนาเจ้าค่ะ
ข้าจะไปสงสัยตัวท่านได้อย่างไร
ใต้เท้า
รุ่งอรุณแห่งยุคใหม่รึ
เจ้าจะไปไหนแต่เช้า
จะออกไปหาเสบียง
แล้วพวกผีดิบล่ะ
พวกมันทนแสงอาทิตย์ไม่ได้จึงออกมาแค่ตอนกลางคืน
หลบซ่อนในบ้านร้างหรือตามป่า
แล้วทำไมไม่ฆ่ามันตอนกลางวันเสียล่ะ
พวกมันจะเล่นงานเราก่อนในตอนกลางคืนน่ะสิ
เจ้างดงามมากใต้แสงอาทิตย์
เคยไปอาณาจักรต้าชิงไหม
ไม่เหรอ อยากไปไหมล่ะ
ต้าชิงมีอาหารและเสื้อผ้าพอสำหรับทุกคน
ท่านพูดเรื่องแบบนี้ตอนนี้ได้ไง
อ้าวก็พูดเรื่องนี้เพราะตอนนี้ไงล่ะ
เอาจริงๆนะ ที่นี่เป็นประเทศอยู่เหรอ
ทำไมต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดกลัวที่นี่
หนาว หิว และเต็มไปด้วยผีดิบ
ไปเปิดหูเปิดตาบ้าง
ว่าไงล่ะ ข้าพาเจ้าไปต้าชิงได้นะ
ใช้ชีวิตสุขสบายเลย ลองคิดดูสิ
ทำไมพูดถึงต้าชิงตอนที่บ้านข้ากำลังเดือดร้อน
ท่านเป็นชาวต้าชิงแท้ๆหรือไง
เฮ้ย อย่าตะโกนใส่ข้านะ
ข้าก็เป็นเช่นเดียวกับชาวต้าชิงล่ะ
ถึงแม้เกิดที่โชซอน แต่ก็โตที่ต้าชิง
ข้าพูดภาษาที่นั่นได้ดีกว่าอีก
น่าอับอายที่ท่านเป็นองค์ชายของโชซอน
อะไรกัน
- องค์ชาย - ท่านมันไร้ค่า
ภาษาต้าชิงนั่นก็ไม่เข้ากับท่านเลย
เป็นไปไม่ได้
เจ้าเรียกข้าว่าคนไร้ค่า หรือ
ใช่ เจ้าไม่คู่ควรกับการเป็นองค์ชาย
ไร้ค่าที่สุด
- มีเรื่องแล้ว - กล้าดียังไง
องค์ชาย ช่วยด้วย
เราตรงไปวังหลวงกันเลยเถอะ
ท่านทำข้าเหนื่อยมาก
ดลแก
ปล่อยฉันนะ
- ดลแก - ด็อกฮี
ดลแก ลูกข้า
ท่านแม่
ที่รัก ไม่นะ
ท่านต้องอารมณ์ดีแน่ๆ
ท่านเริ่มอยากอาหาร แก้มก็มีเลือดฝาดแล้ว
บางทีอาจเพราะการฉลองเมื่อคืนนี้
ข้ารู้สึกกระปรี้กระเปร่าเลือดลมดี
ฝันว่านางฟ้ามาเยือนถึงเตียง
ผิวขาวอมชมพูและผมเรียบลื่นรัดรึงข้า
ฝันถึงนางฟ้าเป็นลางดี
อย่างนั้นหรือ
ไม่ใช่นางฟ้าหรอกเป็นข้าเอง
ท่านอยู่ในตัวข้า
ท่านตื่นตัวไปกับเรือนร่างข้า
นางพูดว่าอะไร
ข้าจะได้ตัวพระราชา
นางบ้าเอ๊ย ฆ่านาง ฆ่ามันเลย
ข้าไว้ใจให้เจ้าเคียงข้างและดูแลอย่างดี
กล้าดียังไงถึงได้คิดเอาชีวิตข้า
ฆ่าพวกมัน ฆ่าให้หมด
ฆ่าพวกกบฏทั้งหลายให้หมดจากวังข้า
"จดหมายถึงองค์ชายคังลิม จากองค์ชายลี"
ท่านแต่งตัวดีๆได้ด้วยตัวเองแล้ว
ดูนั่นสิ
องค์ชายคังลิม
เมื่อท่านกลับไปโปรดส่งคนมาช่วยเรา
เราไม่รู้ว่าจะต้านได้ถึงเมื่อไหร่
มันไม่ใช่แค่ที่เจมุลโพ
พวกผีดิบจะไล่ล่าไปตามกลิ่นเลือด
และกระจายไปทั่วราชอาณาจักร
ข้ารู้ ข้าจะคุยกับพระราชาให้
พวกเราจะไปด้วย
ไปไหน วังหลวงเหรอ เพื่ออะไรกัน
ข้าไม่เชื่อใจท่าน
ข้าอยากแน่ใจว่าท่านจะส่งคนมาช่วย
ข้าหวังว่าท่านจะไม่หลบเลี่ยงชาวบ้านที่ตายต่อหน้าท่าน
- อย่าลืมซะล่ะ - กล้าดียังไง
แม้จะเป็นตอนกลางวันก็ยังน่ากลัวกับตัวท่าน
โปรดให้เราได้ตามส่งท่านเถิด
ดีๆ ตามพวกเรามา
แต่ถ้าข้าพากองทัพมาได้
เจ้าจะไปอยู่กับข้าที่ต้าชิงไหม
ไม่เอาแล้วเหรอ
ได้ ข้าจะไป
ให้ผ่านคืนนี้ไป
กองทัพจะมาถึงในวันพรุ่งนี้
ไม่ต้องห่วง รัชทายาทให้สัญญาแล้ว
สัญญาเหรอ ข้าไม่เคยสัญญานะ
ใกล้จะพลบค่ำแล้ว
เราไปกันเถอะ
"ท่าเรือยางฮวาจิน"
ข้าเป็นคนเฝ้าประตูของยางฮวาจิน
องค์ชายคังลิม
ข้าทราบดี องค์ชาย ข้าเป็นคนพาท่านไปต้าชิง
ท่านกลับมาแล้วจริงๆ
ท่านพูดว่าจะกลับมาเพื่อซับน้ำตาสาวๆ
เมื่อไหร่กัน
เอาเถอะเอาเรือมาลำนึง
ขอรับ องค์ชาย
แต่ว่าพวกเขาข้ามไปด้วยไม่ได้นะ
ทำไมล่ะ
ข้าได้รับราชโองการห้ามชาวบ้านเจมุลโพข้ามไป
แล้วเหตุผลมันคืออะไรล่ะ
ผีดิบกำลังอาละวาดที่เจมุลโพ
ข้าว่าเจ้ายังไม่รู้เรื่องแน่
แต่เรื่องมันยาว
ยังไงพวกเขาก็ไม่ได้ติดเชื้อ เอาเรือมาเถอะ
มันเป็นราชโองการ
ข้าให้โอกาสอีกครั้ง เอาเรือมา
ไม่ องค์ชาย
งั้นก็หยุดข้าสิ
ข้ากินนอนกับพวกเขาก็ต้องติดเชื้อด้วย
องค์ชาย
ข้าสัญญากับพวกนั้นไว้
เจ้าทำข้าเสียหน้าต่อหน้าพวกเขา
พวกเขากลับไปเจมุลโพไม่ได้
ผีดิบจะจัดการเสียก่อนจะถึงเจมุลโพเสียอีก
พวกผีดิบกระจายไปทั่วไล่กัดและดูดเลือดคน
ไม่เชื่อข้าเหรอ แน่ล่ะสิ
ข้าก็ไม่ควรเชื่อเหมือนกัน
มันเป็นราชโองการ
เจ้านี่ค่อนข้างเถรตรง
ข้าไม่อยากเชื่อเลย
- เจ้าจะทำแบบนั้นทำไม - อย่าอารมณ์เสียไปเลยองค์ชาย
ข้าจะไปคนเดียว เจ้าคอยกันตรงนี้
- ฮักซู เจ้าด้วย - ว่าไงนะ
องค์ชาย
ระวังพวกเสนาบดีทั้งหลายนะ
พวกเขาจะไม่ให้กำลังทหารท่านง่ายๆ
ไม่ต้องสนใจพวกสวะข้าจะคุยกับเสด็จพ่อโดยตรง
มีหนึ่งในพวกนั้นส่งมือสังหารมา
พวกมันยังจัดการองค์รัชทายาทอีกด้วย
หมายความว่าไง
เขาไม่ได้ฆ่าตัวตายเองเหรอ พี่ข้าแทงตัวเองนะ
มันเป็นสถานการณ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เพื่อช่วยชีวิตข้าราชบริพารของตนและครอบครัว
เขามอบชีวิตตัวเองแทน
เจ้าจะพูดถึงใคร
เสนาบดีกลาโหม คิมจาจุนกับขุนนางอีก 6คน
เผานางซะ
ตาของเธอเปลี่ยนไปฟันก็แหลมขึ้น
อาการเหมือนพวกติดเชื้อที่เจมุลโพไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ที่ๆ มาคุยเรื่องการติดเชื้อนะ
ราชทูตต้าชิงใกล้มาถึงแล้ว ต้องดูแลให้เรียบร้อย
แต่ฝ่าบาทจะต้อนรับทั้งที่บาดเจ็บอยู่เหรอ
มีพระราชสาส์นจากจักรพรรดิต้าชิง
พระองค์คงต้องทรงฝืนพระวรกาย
จดหมายจากประตูตะวันตกมาถึงแล้ว
ชาวบ้านเจมุลโพต้องการข้ามท่ายางฮวาจิน
ไม่มีใครติดเชื้อเลยเหรอ
ข้าก็ไม่รู้แต่ในหมู่พวกเขา
มีเจ้ากบฏพัคอึลรยอง
ไม่ว่ายังไง
พวกเขาต้องถูกกำจัด
คังลิมยังมีชีวิต
เขามาพร้อมกับพวกนั้น
มีเหตุอันใดระหว่างทางไหม
มีเยอะเลย ฝ่าบาท
มือสังหารพยายามฆ่าข้า
และผีดิบในเจมุลโพเกือบฉีกข้าเป็นชิ้น ๆ
ผีดิบเหรอ
ท่านไม่รู้กันเหรอ
พวกมันเหมือนสัตว์ป่าที่คอยกัดและดื่มเลือดคน
ดวงตาเทาๆ และฟันแหลมคม
ใครที่โดนกัดจะกลายร่างไปเป็นพวกมัน
พวกท่านไม่รู้ได้ไงว่าเจมุลโพมีเหตุร้าย
ข้าได้ยินว่าพวกกบฏเจมุลโพกุเรื่องขึ้น
มันไม่ใช่ข่าวลือ
พวกกบฏต้องการปั่นหัวทางการด้วยข่าวลือ
ข้าเห็นมากับตาตัวเอง
นี่มันเรื่องด่วนนะ
พวกมันอาจจะเข้ามาถึงเมืองหลวงได้ทุกเมื่อ
ต้องส่งทหารออกไปกวาดล้างพวกผีดิบในทันที
เจ้าว่าไง เสนาคิม
ข้าจะเรียกระดมกองหนุน
เสนาบดีกลาโหมเหรอ
ใช่แล้วองค์ชาย
ท่านคือคนชักใยอยู่เบื้องหลัง ตัวการใหญ่สินะ
ตกใจไหมที่เห็นข้ายังมีชีวิต
ฝ่าบาทโปรดมอบกำลังทหารแก่ข้าสักหน่อย
ข้าจะนำไปด้วยตนเองที่เจมุลโพ
ดีมาก กวาดล้างพวกผีดิบหรือเจ้ากบฎไปซะ
ไม่ได้นะ ฝ่าบาท
เจ้ากล้าขัดพระประสงค์เหรอ
เอาเถอะ ทำไมเจ้าถึงกลับมาล่ะ
เพื่ออ้างสิทธิในบัลลังก์ใช่ไหม
นี่เป็นสาเหตุให้เจ้ารีบมา หลังการตายพี่ชายเจ้าหรือ
ข้าจะส่งราชโองการไปให้ทัน
"ใจของเสด็จพ่อขุ่นมัว พวกในราชสำนักก็เป็นพิษเป็นภัย
โปรดนำพระชายาของข้าและบุตรที่ยังไม่เกิดไปต้าชิง"
เจ้าเนรคุณ
ข้ามาเพื่อนำพระชายาจากไปตามคำขอสุดท้าย
ข้าไม่มีความปรารถนาในบัลลังก์ โปรดวางพระทัยได้
บัลลังก์เป็นของท่านตลอดไป
เป็นพระราชาแห่งโชซอนอายุยืนหมื่นปี
เจ้าก็ตำหนิข้าอยู่หรือ
เจ้าก็คิดว่าข้าฆ่าพี่ชายเจ้าหรือ
เขาเป็นโอรสของข้า มันทำให้ข้าใจสลาย
และข้า ข้า
ไม่ได้
ทำอะไรมันเลย
ไปให้พ้นหน้าข้า
การที่ไม่ได้ทำอะไรก็ถือเป็นความผิดท่าน
ออกไปให้หมด
พวกเราจะ
พลิกฟ้าคว่ำดินในคืนนี้
พระชายา ข้าคังลิมเอง
เรือของต้าชิงจะพร้อมในวันพรุ่งนี้ โปรดเตรียมตัว
ข้าถูกเรียกไปเจมุลโพ...
ข้าไม่อาจ และไม่มีทางไป มันผิด
นี่คือความตั้งใจของเขา
เขาคิดถึงท่านแม้แต่ในช่วงวาระสุดท้ายของชีวิต
พวกเราต้องรอดก่อนถึงจะทำการอันใดได้
ถ้าข้าจากไปต้าชิง
ใครจะคอยปลอมประโลมดวงวิญญาณเขากัน
ข้าสามารถให้สัญญาท่านได้อย่างนึง
เมื่อข้ากลับจากเจมุลโพข้าจะล้างแค้นแทนเขา
ให้พวกมันหลั่งเลือดออกมา
น้องพี่
ความปรารถนาที่จะสร้างโชซอนขึ้นใหม่คงไม่สำเร็จแล้ว
เหล่าราษฎรตกทุกข์ยากแต่พระราชาจะไม่ทำการอันใด
คนดีถูกกลบฝังเหลือแต่พวกฉ้อฉลข้างพระองค์
ถ้าเจ้าเป็นข้า จะทำเยี่ยงใดหรือ
ช่วยเหลือข้าสักหน่อย
จงนำพระชายาและบุตรที่ยังไม่กำเนิดไปต้าชิง
ก็บอกท่านแล้วไง
บอกให้ท่านมาอยู่กับข้าที่ต้าชิง
เหลือเพียงเมียและลูกไว้ ช่างน่าเสียดาย
องค์ชาย
บอกให้คอยที่ยางฮวาจินไง
ท่านพัคและคนอื่นถูกจับไปแล้ว
อะไรนะ
พวกเขาเป็นพวกกบฏ
บอกท่านแล้วว่าไม่ควรไปยุ่งด้วย
พระราชาให้ยกเลิกการเคลื่อนกำลังพล
ทำไมต้องจับกุมชาวบ้านเจมุลโพด้วย
ท่านไม่รู้หรอกหรือ
ขุนนางพัคและลูกน้องเป็นพวกกบฏที่ก่อการ
เขาเป็นกบฏเพราะปกป้องชาวบ้านจากผีดิบเหรอ
ผีดิบเหรอ
ไม่มีนะ เป็นพิษจากหมาบ้ากระมัง
คงงั้นมั้ง แถวนี้มีมากเหลือเกิน
พวกเจ้ามันต่างจากพวกผีดิบนั่นยังไงรึ
องค์ชาย แม้ว่าท่านจะเป็นหน่อเนื้อเชื้อกษัตริย์
แต่จะมากล่าวหาเหล่าขุนนางได้หรือ
ท่านต้องรับผิดชอบต่อคำพูดของท่าน
เฮ้อ เหลวไหลชะมัด
เขาพูดอะไรออกมา
องค์ชาย
ราชทูตต้าชิงจะมาถึงในไม่ช้า
มีราชโองการให้พระชายาองค์รัชทายาทร่วมงานพิธี
ขุนนางทั้งหลาย ไปจัดการเถอะ
แล้วท่านจะไปร่วมงานหรือไม่
อย่าได้คิดว่าเจ้าจะสบโอกาสของเจ้าอีก
ข้าไม่เหมือนพี่ชาย
เขามีห่วงที่ต้องกังวลแต่ข้าไม่มี
ท่านกลับมาทำไม
ท่านไม่ได้ต้องการอะไรในโชซอน ไม่ใช่รึ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง เจ้าจะกลับมาที่นี่ทำไมกัน
มันยังไม่สายที่จะจากไปเงียบๆ
แล้วข้าจะรักษาชีวิตท่านไว้
ใต้เท้าฝากมาบอกท่าน
มีเหตุร้ายเมื่อเช้าวานนี้
นางสนมที่ติดเชื้อสุนัขบ้ากัดฝ่าบาทเข้า
ตาของพระองค์เริ่มแดงก่ำผิวก็เริ่มซีดแล้ว
ท่านเสนาคิมกังวลว่าพระองค์จะติดเชื้อ
พระราชาแห่งโชซอน
บรรณาการที่ท่านนำส่งล่าสุดน้อยนิดยิ่ง
ท่านลืมสัญญาที่ให้ไว้แล้วหรือ
ข้าจะให้โอกาสท่านแก้ตัวอีกครั้ง
หมอหลวงอยู่ไหน
หมอหลวง เจ้าอยู่ไหน
ได้ยินว่าเจ้าถวายการรักษา พระองค์เป็นไงบ้าง
นางสนมต้องติดเชื้อมาเป็นแน่
เธอเกิดบ้าคลั่งตอนเสวยเช้าและโจมตีพระองค์
ถูกกัดหรือเปล่า
ใช่แล้ว
ข้าลองใช้สารหนูอาการพระองค์ก็ดีขึ้น
องค์ชายท่านจะไปไหน
ไปงานพิธี
มันช้าไปไหม จะตกค่ำแล้วนะ
คอยข้าด้วย
เจ้าคอยที่นี่ล่ะ
องค์ชายเดี๋ยวก่อน
นี่เป็นยันต์ได้จากหมอดูมา
ข้าไม่เป็นไร เจ้าเก็บไว้เถอะ
องค์ชายได้โปรดเถอะ
นี่มันช่วยปัดเป่าภูติผีเก็บไว้กับตัวเถอะนะ
อย่างที่สัญญาไว้ แค่พาตัวพระชายากลับมา
เพื่อเป็นเกียรติกับท่านราชทูต
ข้าอยากจะร่ายกวีในโอกาสดีๆอย่างนี้
ขุนเขาทะมึนทึบ จันทร์อับลับสายตา
ใบไม้ผลัดใบหนา ถึงเวลาเริ่มเหมันต์
คืนนี้เจ้าไปหนใดฤา
สุนัขเห่าร้อง หมู่บ้านเงียบงัน
ทรงให้ดื่มเพื่อราชอาคันตุกะ
เติมเหล้าของพวกท่าน
ดื่ม
ฝ่าบาท
พระบิดา
เจ้าทำอะไรลงไป เสนาบดีคิม
เขาติดเชื้อพิษและกำลังกลายเป็นผีดิบ
ข้าแน่ใจว่าท่านได้ยินเรื่องผีดิบมาบ้าง
บอกพวกเรามาสิ องค์ชายคังลิม
ท่านรู้เรื่องผีดิบมากกว่าใครในที่นี้เลย
นี่เป็นผีดิบหรือเป็นคน
จักรพรรดิต้าชิงเราจะไม่รอมชอมต่อเรื่องวันนี้แน่
ไปบอกจักรพรรดิเจ้าเลย
เสนาคิม
โชซอนเก่าหมดยุคไปแล้ว
ยุคใหม่ที่ข้าจะก่อตั้งไม่เป็นเมืองขึ้นต้าชิงแล้ว
เร็วเข้าเถิด ทางนี้
เป็นอะไรไหม
จับข้าไว้อย่าให้หลุดจากกัน
ได้
องค์ชาย องค์ชาย
ไปที่คุก
ขอรับ
ให้ข้าเข้าพบองค์ชายคังลิมข้าจะบอกทุกสิ่ง
ต่อไป
หยุด
องค์ชาย
วังหลวงมีผีดิบเต็มไปหมด
องค์ชาย มีผีดิบ
ข้ารู้ว่าท่านได้ยินข่าวลือเรื่องผีดิบมา
ทั้งหมดเป็นเรื่องจริง
เขาไม่ใช่คนแต่เป็นผีดิบ
รวบรวมเหล่าราชองครักษ์ในวังหลวง
ถ้าพวกเราหยุดมันไม่ได้วังหลวงก็จบสิ้นแน่
แต่ถ้าไม่มีราชโองการ...
พระราชาทรงสิ้นพระชนม์แล้ว
องค์ชาย ต้องป้องกันประตูวังกันก่อน
ถ้าพวกมันหลุดออกไปได้นครหลวงจะย่อยยับ
ส่งกำลังพลไปล้อมกำแพงวัง
ไม่ให้ผีดิบตัวไหนหลุดรอดไปได้
ขอรับ
- คนอื่นไปไหนกัน - พวกเขาถูกขัง
เร็วเข้า ปิดประตูวัง
พวกผีดิบนั่น
ยังกับโรคระบาด
- ปิดประตูก่อนเร็วเข้า - ขอรับ
ทางนี้
ปล่อยทุกคน
ท่านพี่
- ปลอดภัยกันไหม - ขอรับ
รีบปล่อยทุกคน
ครับ
นี่ พัคฮยอนข้าฝึกมากับเขา
เขาไว้ใจได้
ฆ่าข้าด้วยเถิด
รักษารูปขบวนเอาไว้
อย่าให้ผีดิบหลุดรอดจากวังไป
- เข้าใจไหม - ครับท่าน
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะเรือสินค้าฝรั่ง
ข้าบอกเรื่องเรือกับเสนาบดีกลาโหม
เขาขู่จะเอาชีวิตครอบครัวข้า
ไม่ เขาเป็นปีศาจ ต้องเอาไปตัดหัว
เขาพูดว่าอะไร
เขาต้องถูกฆ่าเสียก่อนจะเกิดหายนะ
เจ้าหมายความว่าคิมจาจุนรู้เรื่องนี้เหรอ
ทั้งเรือฝรั่งและผีดิบนั่น
มันจบสิ้นแล้ว
และนี่คือจุดเริ่มต้น
ไม่ต้องสนใจว่ามันมีมากกี่หมื่นพัน
เรามีปืนและดินปืนพอแน่
เราจะระดมพลออกกวาดล้างพวกมันในรุ่งเช้า
ทุกคนตายหมดแล้วทั้งพระราชาและผู้สืบสันตติวงศ์
ใครจะปกครองราชวงศ์ใหม่ล่ะ
จะล้มล้างราชวงศ์หรือ ข้อหากบฏเชียวนะ
ไม่ มันเป็นรุ่งอรุณของฟ้าใหม่
บ้านเมืองนี้ไม่ได้เป็นของราชสกุลลีอีกต่อไป
พวกท่านพูดแต่เรื่องเปลี่ยนแผ่นดิน
ถึงไม่เปลี่ยนอะไร โชซอนก็จะล่มสลายอยู่แล้ว
ด้วยพวกราชสกุลเดิมๆในวัง มันจะเปลี่ยนแปลงอะไรได้
แต่ตอนนี้ได้เวลาแล้ว
เมื่อประเทศกำลังระส่ำระสาย ข้าจะตั้งราชวงศ์ใหม่
และพวกท่านจะกลายเป็นขุนนางก่อตั้งแคว้น
องค์ชายคังลิมอาจยังมีชีวิตอยู่
เชื้อสายโชซอนยังคงสืบต่อไปทางพระองค์
- ท่านเสนา - ท่านเสนา
ข้าไม่ได้ถามเรื่องจารีตประเพณี
ตอนนี้เป็นเรื่องที่ข้าชี้ชะตาแล้ว
และพวกเจ้าก็รีบตัดสินใจซะ
จะเข้าร่วมกับข้า
หรือถูกกลบฝังไปพร้อมกับพระราชา พวกเจ้ายังมีสิทธิ์เลือก
ป้องกันทางปีกซ้ายไว้
ประตูด้านใน รักษาประตูด้านใน
อย่าถอยเด็ดขาด
ผู้ใดถอยออกมาจะถูกลงโทษ
องค์ชาย
ฮักซู เร็วเข้า ทางนี้
ประตูนี้ไม่ไหวแล้ว
เร็วเข้า
เปิดหน้าต่าง
ขอรับ
ออกไป ผูกเชือกสองด้าน
เร็วเข้า
ออกไป
ท่านพี่
ไปสิ องค์ชาย
- องค์ชาย - ท่านพัค
เป็นอะไรไหม
ในที่สุด ก็ฟ้าใหม่แล้ว
ราชองครักษ์ 200 นาย ขับไล่พวกผีดิบ
พวกผีดิบที่เหลือก็ฆ่าได้ในตอนกลางวัน
ไปที่ยางฮวาจินเรียกระดมกองหนุน
ขอรับ ใต้เท้าคิม
เอ่อ... ฝ่าบาท
ค้นวังให้ทั่วหาเจ้าคังลิมและพระชายา หาตัวคังลิมให้พบ
มันมีฝีมือ ไม่ตายง่ายๆแน่
มีใครโดนกัดบ้าง
ใต้เท้า...
มือของท่าน
ใต้เท้าคิม เรามาคุยเรื่องราชวงศ์ใหม่กันอีกทีดีกว่า
ว่าใครจะได้ครองบัลลังก์
เดี๋ยว
เชื้อผีหยุดแพร่ได้ถ้าข้าตัดแขนทิ้ง
ไม่เอาน่า ท่านอย่าได้ดื้อดึง
ยังไงท่านก็ตายอยู่ดี
ใต้เท้า
เกิดชาติหน้า
อย่าได้เกิดเป็นพระราชาอีก
เจอเสนาคิมไหม
ยังขอรับ
เขาไม่น่ารอดจากเมื่อคืนได้
ถ้าเขาไม่ตายก็ต้องเป็นผีดิบไปแล้ว
หาให้พบไม่ว่าเป็นศพหรือผี
มีผีดิบประมาณห้าร้อยตัวเมื่อคืนนี้
คงจะมีมากขึ้นอีกในคืนนี้
ท่านต้องเรียกระดมกำลังหนุน
ข้าฆ่าเถิด
เจ้าเป็นผู้เดียวที่เคลื่อนทัพกองหนุนได้
ไปที่ยางฮวาจินและนำกำลังพลมา
พวกเจ้าที่เหลือคุ้มครองเขาไปที่นั่น
ถ้าเขากลายร่างเสียก่อน ฆ่าเขาได้ในทันที
พวกเขาจะเชื่อเจ้าแน่ ถ้าได้เห็นผีดิบกับตา
เจ้าจะรับภารกิจนี้ไหม
ขอรับ
องค์ชายคังลิม
ไปยางฮวาจินไม่มีปัญหาใด
ปัญหาคือกองหนุนไม่อาจมาทันตอนย่ำค่ำ
รวบรวมผู้รอดตายเราจะอพยพออกจากวังหลวงทันที
แต่ถ้าผีดิบข้ามกำแพงไปได้ โชซอนก็จบสิ้นแน่
ก็เป็นชะตากรรมของโชซอนแล้ว
มีทางอื่นอีกไหม
ข้าไม่ไป ข้าจะไม่ไป
พระชายา...
พวกเราจะทิ้งที่นี่ไปเพื่อรักษาชีวิตตัวเองหรือ
แล้วจะต่างกับพระราชาองค์ก่อนอย่างไร
ข้าไม่ใช่พระราชา
องค์รัชทายาทก็จะไม่ทำเยี่ยงนี้แน่นอน
เขาตายไปแล้ว
ข้าไม่ได้ขอร้องให้ท่านขึ้นครองราชย์
แค่ให้ช่วยผู้บริสุทธิ์เท่านั้น
หาทางให้ได้มันเป็นหน้าที่ของท่าน
ท่านจะไปต้าชิงไหมหลังเสร็จเรื่องผีดิบนี่แล้ว
ปืนถูกขนย้ายมาที่นี่หรือ
ขอรับ
งั้นการใช้ไฟก็อาจเป็นทางรอดเดียว
เราจะล่อพวกผีดิบไปที่ใดที่หนึ่งแล้วจุดไฟซะ
ท่านพัค ย้ายกลองร้องทุกข์ไปที่ท้องพระโรง
- เร่งมือเข้า - ขอรับ
หลวงพี่ กับองครักษ์ไปรวบรวบกิ่งไม้และเชื้อไฟ
คนที่เหลือ หาน้ำมันมาและราดมันไปให้ทั่ว
ทำให้ติดไฟได้ง่ายๆ
แล้วก็ล็อคประตูทุกทางกันผีดิบหนีไป
ทำให้กำแพงติดไฟง่ายๆด้วย
ยิ่งจะกักพวกผีดิบจำนวนมากไว้ได้
ข้าเปิดศักราชใหม่
อย่าลืมเสียล่ะ
ข้าคือพระราชาของโชซอนยุคใหม่
ที่นี่เอง
เฝ้าระวังที่นี่ไว้
องค์ชาย ยันต์อยู่ที่ไหนล่ะ
ระวังให้ดีนะ
รวบรวมดินปืน
ข้าจะไปดูข้างใน
ข้าเอาไปเอง
หลวงพี่
โอ๊ย แย่ละ
องค์ชาย
พัคฮยอน
ขึ้นไปเร็ว
ออกไป
เจ้าไปก่อน
- องค์ชาย องค์ชาย - องค์ชาย เร็วเข้า
- องค์ชาย - ไป
องค์ชาย เร็วเข้า
ฮักซู ออกไป เร็ว
องค์ชาย ท่านรีบด้วย
องค์ชาย
ฮักซูล่ะอยู่ไหน
องค์ชาย
- องค์ชายคังลิม - ฮักซู
องค์ชายท่านไปเถอะ
อย่า องค์ชายคังลิม สายไปแล้ว
ท่านต้องคิดมากๆก่อนทำอะไรนะ
อย่าทำยันต์หายล่ะ
ระวังขี้หมาตามทางเดินให้ดี
ฮักซู เจ้าฮักซู
องค์ชาย
ฮักซู ฮักซู
ฮักซู เจ้าฮักซู
มันเริ่มใกล้พลบค่ำแล้ว เราต้องรีบ
- อันนี้ส่วนสุดท้ายแล้ว - เอาออกไปข้างนอก
พระชายาโปรดรีบไป
ลำเลียงดินปืนเข้าไป
- มันโบ - เป็นอะไรไหม
มันโบ
เข้าไปเถอะ ข้าไปต่อไม่ได้แล้ว
ข้าไม่สามารถเข้าไป
ได้โปรดรีบด้วย
พระชายา
- เร็วเข้า - พาพระองค์เข้าไป
ข้าต้องการ
ตายตอนเป็นคน
ช่วยข้าสักครั้ง หลวงพี่
ไม่ ได้โปรด
มันโบ ขอให้เจ้า
หลุดพ้นจากสังสารวัฏ
ขอพระโพธิสัตว์ทรงเมตตา
มันโบ ไม่นะ
พระอาทิตย์จะตกแล้ว
ใกล้ถึงเวลา
นำตัวพระชายาแล้วออกจากวังหลวงไป
ข้าจะทิ้งท้ายเพื่อจุดไฟ
ข้าจะอยู่เอง
ไม่ข้าจะอยู่
พวกเจ้าไปได้แล้ว
ข้าจะอยู่ที่นี่เอง
คุ้มครองพระชายาไปที่ยางฮวาจิน
ไม่นะ องค์ชาย ท่านต้องมีชีวิตรอด
ข้าไม่ได้คิดจะตาย
ข้าจะจุดไฟแล้วตามไปสมทบ
หลังจากเผาพวกมันมอดไหม้สิ้น
ข้าถูกกัดระหว่างการตะลุมบอน
มันใกล้หัวใจ ข้าเริ่มจะค่อยๆกลายร่างแล้ว
ห่าเอ๊ย
ขอพระโพธิสัตว์ทรงเมตตา
ข้าคงทนได้จนกว่าจะจุดไฟติด
ท่านพี่
ไม่เป็นไร ด็อกฮี
จะไปต้าชิงใช่ไหม
ข้าหวังว่าท่านจะกลับมา
สร้างวังและโชซอนขึ้นใหม่ด้วยมือท่าน
บอกแล้วไงว่าไม่
มาถึงเพียงนี้แล้วท่านก็เอาแต่พูดยังงั้น
ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นพระราชา
ข้ามาเพื่อพาพวกน่าเวทนาอย่างเจ้ากลับไปด้วย
ไม่มีใครเวทนาสงสารเรา
ไม่มีใครพยายามช่วยเรา
ไม่มีใครได้ยินเสียงคร่ำครวญของเรา
มีแต่ท่าน
นั่นยังไม่ใช่หน้าที่อันสมควรของพระราชาหรือ
ตอนนี้ข้าได้พบพระราชาแล้ว คงตายตาหลับได้
บ้าเอ๊ย
ท่านพี่
ทุกท่านไปเถิด
ข้าจะย่ำกลองในอีกสิบห้านาที
องค์ชาย
ท่านจะไปไหน
พระชายาล่วงหน้าไปก่อน
ข้าจะไปเผาวังและกลับมา
องค์ชาย
ข้าเข้าไปเองดีกว่า องค์ชาย
นี่คือหน้าที่ข้า
และเจ้า
อย่าได้รอคอยผู้ใด
ไม่มีใครจะมาช่วยเจ้า
พวกเจ้าต้องช่วยเหลือตนเอง
กอบกู้ชาติและเลือกพระราชาของเจ้า
ห่าเอ๊ย เยอะจริง
กลับมาเถอะ องค์ชาย
ต้องมีพระราชาถึงมีเหล่าราษฎร
ขอโทษนะ
ด็อกฮี
โธ่เว้ย
มาเถอะ
ราชวงศ์โชซอนจบสิ้นแล้ว
ตายซะ กากเดนพวกสิ้นชาติ
เล็ง
ยิง
ท่านพัค
ท่านเห็นไหม
ราษฎรน่ะ
พระราชาสำคัญกว่าราษฎรเหรอ ท่านผิดแล้ว
ต้องมีราษฎรก่อนถึงจะมีพระราชาได้
ข้าขอโทษ ที่มาช้าไปหน่อย
ท่านพ่อ ท่านอยู่ที่ไหน
ดลแก
นั่นไง องค์รัชทายาท มานั่นแล้ว
ลุย