KAMERA 19, KAMERA 20 STREFA MIESZKALNA
STREFA GARAŻOWA STREFA MIESZKALNA
PANEL STEROWANIA
Mijam wieżę numer osiem.
REKONFIGURACJA
BŁĄD W SIATCE DANYCH
Wygląda jak puste w środku warzywo.
Rośnie w lesie.
ODPOWIEDNIA KANDYDATKA
Sama nie wiem...
Może...
Może powinnam otworzyć własny sklep.
Pewnie. Zabierz swoich pracowników.
Przydaliby się.
Zrujnuję cały dział.
Poszliby za tobą?
Witam w pracowni inżynieryjnej.
Zachowaj czujność.
Zgłoś się.
Widzisz mnie w czterdziestce?
OBSZAR GRANICZNY WĘZEŁ 81
BŁĄD
WYKRYTO INTRUZA
KAMERA 51 DOSTĘP A4
Witam z powrotem pracownika George’a Almore’a.
Udanego i owocnego dnia.
Wykryłaś coś?
Między sektorem 19 a 22
wykryłam podwyższoną temperaturę.
Dobra.
Zresetujmy zasilanie. Mam robotę.
Odliczam. Trzy, dwa, jeden, teraz.
Zasilanie zresetowane.
Nigdy sama nie reaktywuj tymczasowo zamkniętej placówki.
Odmawiasz i lecisz na burgera.
Chodź.
Zjadłabym burgera.
STACJA ŁADOWANIA
No dobra.
Dzisiaj czeka nas rutynowa kontrola.
Nie pokazuj się podczas konferencji.
Dzień dobry.
Chcesz pooglądać telewizję?
Proszę.
Znowu miałam sen.
Tak?
Ten sam, co ostatnio?
Jechaliśmy samochodem.
My?
Dokąd?
Nie wiem.
- Po prostu jechaliśmy. - Jasne.
Było miło czy raczej ponuro?
Normalnie.
Pamiętasz coś więcej?
Nie.
Jechaliśmy i podziwialiśmy widoki.
Było mi smutno, gdy się obudziłam.
No cóż...
Tak to już jest ze snami.
Ona chce z tobą porozmawiać.
George?
Ona chce porozmawiać.
Wiem. Dziękuję.
Przygotujesz ją do kontroli?
Dzięki.
OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA
BEZPIECZNA LINIA
NAWIĄZUJĘ POŁĄCZENIE
Halo?
Cześć. Jestem.
Cześć.
Co słychać?
Trochę za tobą tęsknię. Bardzo.
Nic nowego.
Ja za tobą też.
Nigdzie nie wychodzisz?
Ciągle pracujesz, co?
Znasz mnie.
Na wylot.
Jules?
Słyszysz mnie? Halo?
Tak.
Mam nadzieję, że jesteś szczęśliwy.
Tu jest pięknie.
Zawsze...
- Przestań... - Dłużej nie potrafię.
Nie mów tak.
Te rozmowy są dla mnie zbyt trudne.
Posłuchaj.
Wybacz.
Żegnaj, George.
- Nie... - Kocham cię.
SPODZIEWAJ SIĘ SENNOŚCI
Powiedz.
Co?
- Oddaj je. - Nie.
- Szybko. - Nie.
- Dawaj. - One są moje.
Teraz należą do mnie.
Włącz autopilota.
Nie, to nasz samochód. Robot nie będzie go prowadził.
Po co nam taka fura, skoro ciągle prowadzisz?
Steruje nią coś, czego nie projektowałem.
Odezwał się wielbiciel robotów.
Lubię tylko swoje roboty. Dlatego je buduję.
NAWIĄZUJĘ POŁĄCZENIE
George. Słyszysz mnie?
Tak. Gdzie reszta?
Spodziewałem się kontroli.
Odwołaliśmy ją. Przeprowadzamy audyt systemów ochrony.
Wystarczy, że uzupełnisz dokumentację.
Przez te papiery nigdy nie skończę roboty.
Jak idzie naprawa systemów bezpieczeństwa?
Średnio.
Mam mnóstwo pracy. Zaniedbaliście to miejsce.
- Masz to załatwić. - To takie ważne?
Bardzo. Mamy na pieńku z Otaku.
Pojmaliśmy kilku z nich. Nieoficjalnie, rzecz jasna.
Rety.
Zaczęliśmy porywać ludzi?
Interesy kosztują. Oni nie pozostają nam dłużni.
Przydzielamy placówkom jednostki bojowe.
Nikt mnie tu nie znajdzie. Nie potrzebuję ochrony.
Spokojnie, George. Mam też dobre wieści.
Pozbyliśmy się Hollinsa.
Zostałam wicedyrektorem departamentu rozwoju.
Chcemy skupić się na moim programie.
Mam trzyletni kontrakt. Nie możesz mnie zawiesić.
Przez dwa i pół roku zbudowałeś jedynie
tę paskudę.
Mógłbyś wywiązać się z zadania.
A jak twój projekt ze zwierzątkami?
Ukształtuje przyszłość robotyki
na następne 20 lat.
Roboty wspomagające są mało perspektywiczne.
Daj spokój, George.
Mój prototyp przeszedł testy Haldermana,
a nawet nie umie mówić.
Gratuluję. Fantastycznie.
To wszystko? Oszczędzam energię.
Znowu to samo. Nie dostaniesz nowej linii.
Wykluczone.
Mówię o własnej energii. Tracimy czas.
Napraw systemy ochrony.
Zabezpiecz placówkę.
Jasne.
Koniec połączenia.
Nie lubię jej.
To zołza.
Zgadzam się.
Jest nadęta i zapatrzona w siebie.
Im mniej o was wie, tym lepiej.
Gdyby cię poznała,
rozłożyłaby twój mózg na czynniki pierwsze.
Jest kretynką, bo olewa moje badania.
I nie umiałaby złożyć cię do kupy.
Nie jesteś paskudą.
Zabierz swoich pracowników.
Przydaliby się.
Zrujnuję cały dział.
Pójdą za tobą?
Przekonam ich. Wiem, ile zarabiają.
WSTĘP POD NADZOREM CZŁOWIEKA
USUWANIE KOMPRESJI
Pieprzyć dystans społeczny.
ODPOWIEDNIA KANDYDATKA
Przestań mnie nagrywać.
ŚRODOWISKO MASZYN
Przestań.
Chodźmy na drinka.
Tu na bank są duplikaty.
Wszystko gra? Co tak milczysz?
Chodzi o twój sen?
Nie.
Wiem, że to tylko sen.
Masz kombinerki?
Nie ma za co.
Dlaczego przestałam pomagać ci w pracowni?
Aż tak się tu nudzisz?
- Myślałam, że jesteśmy drużyną. - Jesteśmy.
Wiem, co tam robisz.
Rozmawialiśmy o tym.
Nie zamierzam cię zastąpić.
Twój nowy robot jest lepszy ode mnie.
Inny.
Lepszy, tak jak ja od mojej siostry.
Inny! Jasne?
Idź do domu, bo zmokniesz.
Przetestuję moduł i sprawdzę, czy nie mieszają w systemie.
REKONFIGURACJA PODSTRUKTURY SI
ZAGROŻENIE
Wiem, że słyszysz.
Wprowadziłem cię w stan hibernacji. To przypomina sen.
Nic ci nie grozi.
Gdy się wybudzisz, zajmę się tobą.
Wszystko będzie dobrze.
KAMERA 58 BRAK SYGNAŁU
J1 bierze udział w wyścigu z jajkiem na łyżce.
PRZETWARZANIE
Żartuję.
Niedługo będzie biegać.
Dlaczego wciąż nagrywasz?
Udokumentuję rozwój twojej kariery,
żeby w razie czego wybronić się w sądzie.
Witam w strefie garażowej.
Udanego i owocnego dnia.
Spokojnie.
Czego tu szukasz?
Uciekaj!
Wynocha!
Zamknij drzwi.
Nie mogę wykonać polecenia.
Otworzyłaś drzwi?
Błąd systemu w strefie garażowej.
Weszłaś do systemu bezpieczeństwa?
Nie.
Co się dzieje?
Weź torbę i wyjdź na zewnątrz.
Dzięki.
Sprawdzisz bramę? Prowadnice się zacięły.
Niedługo będę potrzebował twojej pomocy.
- W sensie? - Zerknę na twoje nogi.
Po co?
Żeby ocenić zużycie.
Działają.
Wiem, ale buduję kolejną parę
i muszę przeprowadzić diagnostykę.
Wiesz coś na ten temat?
Ktoś podmienił podzespoły. Co to ma być?
- To nie ja. - Nie kłam.
Kończą nam się części, a musimy naprawić kamery.
Nasza praca jest niezwykle ważna.
Mamy ograniczone zasoby. Nie igraj ze mną.
- Nic nie zrobiłam. - Jasne.
Nadjeżdża pojazd.
Poproszono o zgodę na wjazd.
- Daj go na głośnik. - Panie Almore?
Nazywam się Vincent Sinclair,
a to mój współpracownik, pan J.P. Melvin.
Chodzi o pańską żonę.
Dziewczyny, skupcie się.
Wróćcie na swoje stanowiska.
Mamy gości. Nie ruszajcie się, póki nie odjadą.
Ty też. Wchodź.
To bardzo ważne. Szybciej.
Nie wychodźcie stąd, póki po was nie przyjdę.
Dziękuję, panie Almore.
Otrzymaliśmy powiadomienie o przejściu pańskiej żony do senności.
To za wcześnie.
Oczywiście.
Proszę wybaczyć obecność maszyn, ale to standardowa procedura.
Sprawdzimy, czy jednostka pracuje w optymalnych warunkach.
Jasne.
Pan Melvin przeprowadzi kilka testów.
Drogi panie,
obiekt nazywa się Almore Julie Alice.
Funkcjonuje dwa lata, osiem miesięcy i cztery dni.
Zgadza się.
Miewa pan problemy z linią?
Nie mogę się połączyć.
Tylko zmarła może dzwonić.
Są wtedy jakieś zakłócenia?
Niewielkie, ale sygnał słabnie.
Wszak zbliża się senność.
Zrywa połączenie?
Nie. Ona...
Ona nie ma pojęcia, co się z nią dzieje.
Wielka szkoda, gdy klienci odchodzą.
Dobrze.
Te zakłócenia będą się nasilać?
Rozmowy głosowe są ostatnią fazą komunikacji z archiwum
ze względu na słabnący sygnał.
Zna się pan na tych jednostkach, prawda?
Rozwijamy pewną technologię,
ale na razie nie możemy jej udostępnić.
Piękny widok.
Izolacja ma swoje plusy.
Mieszka pan sam?
Tak.
Panuje tu błogi spokój.
Panie Sinclair.
Zerwano plombę zabezpieczającą.
Ingerowano w systemy środowiskowe.
Gdzie pan to widzi?
- W moim systemie. - Proszę sprawdzić ponownie.
W domowej jednostce archiwalnej
znajduje się ciało zmarłego użytkownika.
W razie otwarcia jednostki
jesteśmy zobligowani je skonfiskować i przygotować pochówek.
- Wal się. Nie oddam jej. - Spokojnie.
Nie rozkazuj mi.
Egzekwujemy przepisy ustawy o internowaniu pośmiertnym.
Siłą. W razie konieczności.
Znajdujemy się na suwerennym terytorium.
Archive Systems Incorporated uzna to za interwencję zbrojną.
Na pewno tego chcecie?
To małe nieporozumienie. Wina leży po mojej stronie.
Nie przekazałem panu Melvinowi...
stosownych informacji.
Jasne.
Wynocha.
Cześć.
Jak się czujesz?
Jestem zagubiona.
Na pewno.
Wybacz, że niczego ci nie wytłumaczyłem.
Zrób to teraz, George.
Pamiętasz mnie?
Mam mętlik w głowie.
Czy wspomnienia wydają się prawdziwe?
Niektóre nawet bardzo.
- Czekaj. - Nie!
- Dobra. - Proszę.
Robię to dla twojego dobra.
Musisz się uspokoić.
Próbuję oszczędzić ci traumy, zanim włączę cię na stałe.
- To w pełni odwracalne. - Nigdy więcej tego nie rób.
Dobrze.
Jak twoja...
Spokojnie. Spójrz na mnie.
Już dobrze.
Spokojnie.
Jak się czujesz w tej skórze? To prototyp.
Dlaczego mam luki w pamięci?
Twoja świadomość musi się odbudować.
Nie cierpię tej maszyny!
Ona...
Uspokój się. Musisz mi zaufać.
Rozluźnij się. Twoje oprogramowanie
szuka wzorców, łączy fakty.
Proces jest nieprzyjemny, ale przebiega prawidłowo.
Rozumiesz?
Nie wiem, jak się tu dostałam. Nie wiem, gdzie jestem.
Chcę wrócić do domu.
Jesteś w domu.
Cierpię, George,
w tej maszynie.
- Rozpoznaj smak. - Wanilia.
Lubisz?
Jak wszyscy.
Drugi smak.
- Cytryna. - Dobrze.
Ostatni.
- Limonka. - Wybacz.
To może być nieprzyjemne.
I jak?
W porządku.
- Czujesz ból? - Nie.
Dobrze.
Przeczytaj wyrazy.
Zmiana.
Kontrola.
Partner.
- Życia. - Świetnie.
Dobra.
Jedziemy dalej.
- Co to? - To?
Hello Puppy.
- Co mam robić? - Nałóż gogle i pobaw się z pieskiem.
Możecie ułożyć puzzle.
Po co robimy te testy? Są bardzo łatwe.
Mają sprawdzić moją inteligencję?
Raczej zdolność do empatii.
Podejście do zwierząt wiele mówi o człowieku.
Chce dla mnie zatańczyć.
Lubię to.
To nie ta część. Gdzie ją masz?
- Nie jest gotowa. - Przynieś RK4.
Ruchy.
Co to za maszyna?
J2, drugi prototyp.
Uwielbia tę grę.
Dokończymy jutro.
Więc jest nas trójka.
Co ci się stało w twarz?
Miałem wypadek.
Jak twoje gardło?
Jest nieco ściśnięte.
Przyzwyczaisz się.
Musisz dużo mówić, żeby się osadziło.
Przespałaś noc?
Tak.
Dużo śniłam.
W nocy...
Sny mieszają mi się ze wspomnieniami.
Tak to już jest ze snami.
Owszem.
Twój umysł próbuje zrozumieć świat
i nadać mu sens.
Zaczyna kojarzyć.
Godzi się z losem, prawda?
Prawda.
Słyszę cię.
Chodź się przywitać.
Poznaj nowego mieszkańca.
Wejdź. Przywitaj się.
Muszę ją prowadzić, bo z trudem się porusza.
Poznaj J1.
Cześć.
- Przepraszam. - Nie przepraszaj. To moja wina.
Nie zdążyłem zbudować dla niej rąk.
Nie gniewasz się, prawda, maleńka?
A mnie ukończysz?
Oczywiście.
- Kiedy? - Pracuję nad czymś.
Za kilka dni będziesz w pełni niezależna.
Żadnych uwięzi, baterii.
- Kilka dni? - Tak. Obiecuję.
Coś ci pokażę.
One nie są normalnymi robotami.
Inaczej się poruszają.
Powstałyście, bo chcę stworzyć
wielopoziomowe uczenie maszynowe,
sztuczną inteligencję, odpowiednik człowieka.
J1 przestała się rozwijać w tym miejscu,
na poziomie sześciolatki.
Wykorzystałem to jako szablon do zbudowania J2,
którą już poznałaś.
Oto ona.
Zatrzymała się w rozwoju na poziomie szesnastolatki.
I wreszcie...
powstałaś...
ty.
To ja.
Niech to szlag!
Wystraszyłaś mnie.
- Przepraszam. - Cześć.
Myślałam, że wyszedłeś.
Bo wyszedłem, ale wróciłem,
a ty chrapałaś na całego.
Spałam trzy godziny. Przecież nie chrapię.
Chrapiesz.
Wymiękam, jeśli to Fabian.
Uśmieszek.
Nie jego wina, że jest nowy i nie ogarnia systemu.
Nie maluj mojej części. To mój ulubiony kolor.
Dobra.
Tak, Fabian. Słucham.
Jak skończysz gadać, zrobimy sobie dziecko.
SPODZIEWAJ SIĘ SENNOŚCI
Wychodzę. Dzwoń w razie czego.
Kamery same się nie naprawią.
- Masz wolne. - Pójdę z tobą.
Dziś mi nie pomożesz.
Zostaniesz w domu i zaopiekujesz się siostrą,
żeby nie wywinęła jakiegoś numeru.
AWARIA SYSTEMU
George, słyszysz mnie?
Tak.
To przez ciebie światła migają?
Czekaj.
Zawsze to robię, gdy coś nie działa.
Odcięto zasilanie.
Pomogło?
System awaryjny.
Coś tu nie gra. Możesz wrócić?
George, wróć tu. Proszę.
Idę.
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem...
15, 16, 17.
Siedemnaście.
Komora trzecia. Wyłącz.
- Dwa, trzy, cztery, pięć... - Policzę moduły.
Co?
Ostatnio namieszałam, ale daj mi spróbować.
Przez ciebie się pomyliłem.
Mogłabyś to naładować?
Dziękuję.
Ten budynek się sypie.
Błąd systemu. Zasilanie awaryjne.
Ile ta placówka ma lat?
Nie wiem. Więcej niż ja.
System aktywny.
Pora spać.
Dosyć tych bajek.
Wiem. Wchodź.
Dobrze.
Grzeczna dziewczynka.
Świetnie.
Muszę jechać na spotkanie.
Nic mi nie będzie. Niedługo wrócę.
Gdzie jest twoja siostra?
Centrala wysyła do ciebie specjalistę od oceny ryzyka.
Pan Tagg przekaże ci nowe procedury bezpieczeństwa.
Chce z tobą pogadać.
Mam to gdzieś.
To mój ośrodek badawczy. Nie wpuszczę go.
Zgoda. Spotkajcie się w tej twojej spelunie.
To ważne. Dziś o dziewiątej.
MIĘSO
George Almore.
Usiądź.
O co chodzi?
Jestem specjalistą od ryzyka.
Oceniam ryzyko.
A ty je stwarzasz.
Przepraszam, ale tu nie wolno palić.
Naprawdę?
Bądź tak miła
i nie zmuszaj mnie, żebym tego użył.
Ciągle zapominam.
Jesteś nowicjuszem.
Słyszałeś o Czarnej Mesie?
Nie.
Powinieneś czytać okólniki.
Dwóch zabili, jednego porwali.
Ścigają naukowców. Znają się na swojej robocie.
Wiedzą, jak obejść zabezpieczenia, kogo zlikwidować i co zabrać.
Podejmujemy więc działania.
Zostaniemy najlepszymi przyjaciółmi.
Nie mam czasu na przyjaźń.
Obserwują cię.
Domyślam się.
Tu chodzi o nią.
Sprzed dwóch dni.
Byłeś w moim domu?
- Przysłano mi to zdjęcie. - Kto je zrobił?
Kto zrobił cholerne zdjęcie?
Gdybym to wiedział, rozmawiałbym z nimi, a nie z tobą.
To jakaś wiadomość?
Twoje nowe procedury.
Otwierasz w sytuacji kryzysowej.
Rozumiesz?
Kolorowych snów, panie Almore.
Nie zamawiaj tuńczyka.
Zjesz go?
Przegięcie.
Jakże kulturalnie.
Jest przepyszny.
Jak poszło?
Otóż...
Trzyletnie badania zakończę budową prototypu.
Że jak?
- Załapałem się. - O rety!
- Udało się. - Kotku, to wspaniale.
- Gratuluję. - Dziękuję.
O rany! Opowiadaj. Dostaniesz większe laboratorium?
Powiedzmy. Przeniosą mnie.
Do laboratorium w Mesie?
Chciałbym.
- Do prefektury Yamanashi. - Dokąd?
Do Yamanashi. Chyba dobrze to wymawiam.
Yamanashi.
- Yamanashi. - Yamanashi.
Gdzie to?
W Japonii.
Żartujesz.
Serio.
Miejsce jest przepiękne.
To stara, reaktywowana placówka w głębi lasu.
Bardzo urokliwa.
Ma dobudowany dom
z cudownym widokiem i pełnym wyposażeniem.
Dostaniemy go na trzy lata.
Jasne.
Japonia?
Tak.
Zaskoczyłem cię.
Nie, naprawdę...
Cieszę się.
Jestem z ciebie dumna.
Dziękuję.
Mogę odmówić...
STAN ZAGROŻENIA
Włamanie do strefy mieszkalnej.
Włącz światło.
Wyłącz alarm.
Resetuję system.
OTWÓRZ W SYTUACJI KRYZYSOWEJ
- Przerwij procedurę. - To niewykonalne.
Panie Almore, co się dzieje?
To twoja sprawka?
Mamy informację, że otwarto walizkę.
Chciałem zobaczyć, co jest w środku. Wszystko gra. Otwórz drzwi.
Więc sytuacja nie jest kryzysowa?
Nie. Otwórz drzwi.
Uruchomiłem spawarkę.
Otwórz cholerne drzwi!
Korzystaj z walizki w razie prawdziwego zagrożenia,
bo następnym razem przyślę oddział.
Wyślij drony zwiadowcze. Niech przeszukają okolicę.
Odmowa z powodu zakłóceń radiowych.
Drony nie wystartują w strefie bezpieczeństwa.
Nie ogarniam tego. Śmierć oznacza koniec.
Umierasz, ale nie odchodzisz.
Słuchaj tego.
Klienci korzystający z archiwum mogą przez 200 godzin
rozmawiać twarzą w twarz ze zmarłym”.
Jakoś muszą pobierać świadomość,
skoro potrafią zachować ją po śmierci.
W formie analogowej.
Stąd ograniczony czas.
Ta nowa technologia jest zajebiście pokręcona.
I jednocześnie niesamowita.
Możesz wyprostować pewne sprawy po śmierci,
odpowiednio się pożegnać.
Pogodzić się z losem.
Czemu miałbyś gadać ze mną po mojej śmierci?
Tęskniłbym za tobą.
Ja za tobą też.
Nie wiedziałabym, że nie żyję.
Skąd ta pewność?
- Zgadzam się. - Serio?
Przestań!
POŁĄCZENIE
Chryste.
Nie kumam, czemu tak fiksujesz.
Bo nie chcę tego.
Nie chcesz.
Tak bardzo tego nie znosisz. Zastanowisz się jeszcze?
Nie będę się zastanawiać.
Nie chcę tego i już.
Przemyśl to.
- Nie! - To jest za darmo.
Nie zamkną mnie po śmierci w pudle!
Nie załatwiłem tego za twoimi plecami.
- Ale tak to wygląda. - Mówię prawdę!
Zrezygnujesz z tego?
Tak.
PROTOTYP CIERPLIWOŚCI
DRON 01
DRON 02
Tylko nie to.
Miałaś nie wychodzić. Wracaj do środka.
Chryste!
Wchodź. Dobrze.
Nie zatrzymuj się.
Nic jej nie jest?
Wiecie, że woda wam szkodzi.
Nie chciała wejść do środka.
Znalazłeś coś?
Nie.
Wróciłem po sprzęt do nocnych poszukiwań.
Wybacz, że nie jestem taka jak ona.
Nie mów tak.
Jesteśmy rodziną. Zaopiekuję się wami.
Ale teraz potrzebuję twojej pomocy.
Pod żadnym pozorem nie pozwalaj jej stąd wychodzić.
Nie chcę, żeby coś wam się stało.
Popatrz na mnie.
Jeśli ktokolwiek spróbuje wejść do domu...
skontaktuj się ze mną na kanale 12.
Świetnie.
Jazda stąd.
Ty też.
Nie mam na to czasu.
Cholera.
Jezu.
Żyjesz? Słyszysz mnie?
Ty psycholu!
- Uspokój się. - Wiem o niej!
Wiem, co zrobiłeś!
Ona jest w kabinie i już nie wróci!
- Opanuj się. - Dlaczego mi to zrobiłeś?
Posłuchaj mnie!
Wszystko w porządku.
Przepraszam.
Wybacz.
Nie umiem bez niej żyć.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Chciałem, ale nie potrafiłem.
Nie potrafiłem.
Jeśli mam ci zaufać, musisz być ze mną szczery.
Dobrze. Co chcesz wiedzieć?
Wszystko.
To są dane, które wydobyłem z archiwum.
Nikt wcześniej nie połączył ich z komputerem.
Zapisałeś ją na twardym dysku.
Nie.
To nie takie proste.
Twój mózg nie jest komputerem.
Ma strukturę biochemiczną.
Technologia archiwum i twojego mózgu jest niezwykle skomplikowana.
Wykorzystano mnóstwo zaworów, tranzystorów, szkła.
- Ale dopiąłeś celu. - Owszem.
Dopiąłem.
Wyizolowałem sygnał analogowy.
Ale nie mogłem go odczytać.
Uznałem, że miałem fart, więc wrzuciłem dane
do programu rozpoznającego wzorce.
Długo czekałem, ponad rok,
i coś zauważyłem.
Ją.
Stworzyłem szablon osobowości
i zacząłem budować model somatyczny. J1.
Każdy egzemplarz jest lepszy od poprzednika.
J2
I wreszcie ty.
Jaka ona była?
MODEL Z SERII 3
Dla mnie - idealna.
Polubiłabym ją?
Ty mi to powiedz. Ty ją znasz najlepiej.
Myślę o niej jak o siostrze.
W pewnym stopniu nią jest.
Zbudujesz J4?
Nie.
Powiedz mi, co się stało.
Zaniosła mnie do archiwum.
Przytrzymała mnie. Próbowałam się uwolnić.
Musiała stracić równowagę. Więcej nie pamiętam.
Ona?
- Coś ty zrobiła? - To był wypadek.
Jak to?
Chciałam powiedzieć jej prawdę.
Oczywiście.
Jesteś zazdrosna?
Po co ci ona? Dlaczego mnie nie dopracujesz?
Chcę być lepsza.
Dotykałaś archiwum?
Nie. Nigdy bym jej nie skrzywdziła. To był wypadek.
Tym razem przesadziłaś. Wyłączam cię.
Kanał bezpieczny.
Co jest? Mam robotę.
Odwiedzili nas pracownicy archiwum.
Wypytywali o twoją żonę.
To was nie dotyczy.
Płacimy za twoje usługi, więc jednak dotyczy.
Podejrzewają, że twoje roboty
wykorzystują technologię archiwum.
Ponoć naruszyliśmy prawo patentowe.
Chcą przyjrzeć się robotom.
Powiedziałam im, że nasze badania są tajne.
Straszą nas pozwem sądowym.
To nie przelewki.
- Ukrywasz coś? - Nie.
BRAK SYGNAŁU
Nasi prawnicy już działają. Wyciągniemy konsekwencje.
- Jesteśmy czyści. - Wobec ciebie.
Złamałeś umowę o poufności,
wpuszczając ich do domu.
Możemy przerwać twoje badania. Dam ci znać.
Udanego dnia, George.
WZORZEC SYSTEMU KRYTYCZNEGO
Cześć.
Jak się czujesz?
Jak długo byłam wyłączona?
Kilka dni.
Mogę wyjść?
- Tak, ale... - Chcę stąd wyjść.
Dobra.
Pewnie.
W porządku?
Gdzie moje nogi? Co mi zrobiłeś?
- Potrzebowałem ich do badań. - Oddałeś jej.
Nieprawda.
Miały potencjał technologiczny,
który musiałem wykorzystać.
Oddaj moje nogi.
Jej zbuduj nowe.
Niedługo tobie zbuduję.
Kiedy?
Niedługo. Teraz jestem trochę zajęty.
Pomóc ci?
Daj mi spokój.
Wyładowana bateria.
NAŁADUJ
Uwaga. Wyładowana bateria.
Ryzyko awarii.
WYŁĄCZENIE AWARYJNE
Wyłączam.
HIBERNACJA
Dzień dobry, madame.
- Monsieur. - Monsieur?
Wczoraj nie znałam francuskiego.
Ciepła herbata poprawia nastrój.
Nawet jeśli nie mogę jej wypić.
Zjadłabym ser.
- Bekon. - O tak.
Spróbuj.
To symulacja.
Nie potrzebujesz jedzenia, ale możesz się nim cieszyć.
- Dobre? - George.
Należy ci się Nobel.
- Dacie nam chwilę? - Pewnie. Chodź.
Wystraszyłaś mnie. Wszystko gra?
- Nie. - Nie widzę uszkodzeń.
To nie znaczy, że wszystko gra.
Zrobimy tak.
Pogadamy, jak przestaniesz histeryzować.
- Cześć. - Cześć.
To taki fajny kawałek. Chodź.
Zatańcz ze mną.
- Chodź. - Daruję sobie.
PRZESZUKUJĘ
UTRACONO POŁĄCZENIE
PRZESZUKANO OKOLICĘ BRAK KONTAKTU
UTRACONO POŁĄCZENIE
Przepraszam.
Ja też.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Wyjdź.
- Ja... - Wynocha!
Zaburzenia czynności życiowych.
Pan Max zaszczycił nas swoją obecnością.
Ostrożnie.
Cześć. Przekazuję dobre wieści.
Spoko.
- Jestem twoim opiekunem. - Dobra.
Cieszę się.
Jestem z ciebie dumna.
Nie o to chodzi. W porządku!
Tu jedynka.
Zgłoś się!
Mów.
Natychmiast przyślijcie kabinę.
Przyjąłem.
Wszystko dobrze?
Pamiętam wypadek.
Byłam w ciąży.
Brak połączenia ze zarchiwizowanym obiektem.
Spróbuj ponownie później.
SPODZIEWAJ SIĘ SENNOŚCI
NAWIĄZUJĘ POŁĄCZENIE Z BEZPIECZNĄ LINIĄ
Panie Almore.
Nazywam się Hans Elson. Czym mogę służyć?
Mam problem z jednostką archiwalną.
Diagnosta potwierdził,
że pańska żona przeszła do senności.
Wykona pan ostatnie połączenie?
Nie mogę się dodzwonić.
Przykro mi, ale niewiele możemy zrobić w końcowej fazie.
Nie rozumiem.
Byli tu wasi technicy i stwierdzili, że wszystko jest w porządku.
Technicy?
Tak. Melvin i Sinclair.
Proszę wybaczyć, panie Almore, ale nie zgłoszono wizyty serwisowej.
- Proszę powtórzyć imiona. - Melvin i Sinclair.
Przykro mi, ale tacy panowie u nas nie pracują.
Panie Almore, wykona pan ostatnie połączenie?
Nazywam się Hans Elson. Czym mogę służyć?
ZRESETUJ PRZERWIJ
NADRZĘDNA TRANSMISJA BRAK SYGNAŁU, KAMERA 21
Witam w pracowni inżynieryjnej.
Udanego i owocnego dnia.
UTRACONO POŁĄCZENIE
Nie dotykaj tego!
Zaufaj mi.
Transmisja przychodząca.
Co jest, do cholery?
Byłeś taki zajęty, łajzo.
Archiwum przejęło twój zagubiony prototyp.
Wyłowili go z pieprzonego jeziora!
Mogą nas pozwać i pogrążyć całą firmę.
Zwalniam cię w trybie natychmiastowym.
Ani kroku!
Rozłączono.
Jadą po nas.
- Rozłączono. - Odetnę zasilanie mostu.
Zaraz wrócę!
Halo?
Kim jesteś? Gdzie George?
Miło cię w końcu usłyszeć.
Gdzie jest George?
Nie może podejść do telefonu.
Co mu się stało?
Nie martw się o niego.
Zaopiekuję się nim, gdy odejdziesz.
Gdy odejdę?
Gdy twoje archiwum wygaśnie, czyli niebawem.
Co jej powiedziałaś?
Jesteś, Jules?
Kto to był?
Trudno to wytłumaczyć.
Zaufaj mi.
Twój sygnał słabnie.
Muszę coś z tym zrobić.
Do zobaczenia wkrótce.
Do zobaczenia wkrótce?
Umieścisz ją we mnie.
Prawda?
Nadpiszesz mnie.
Jakbyś robił zwykły update.
Jesteś jej nośnikiem.
Musiałem się upewnić,
że będziesz doświadczać takich samych emocji
i uczuć, jak ona.
Wybacz, ale to jedyne wyjście.
Ona nie żyje.
Ona, kurwa, nie żyje!
Obiekty w pobliżu.
Stan zagrożenia.
Zamknij drzwi.
Odmowa dostępu.
Zamknij cholerne drzwi!
To niewykonalne.
Nie wywiniesz się z tego.
- Ryzyko awarii systemu. - Szlag.
ZAGROŻENIE
Nie!
Ominięto zabezpieczenia.
Sforsowano drzwi numer jeden.
Pozwól jej odejść.
Nie.
Odzyskam ją.
Ona nie żyje.
- Odłóż pistolet. - Przejęto placówkę.
Co to za jedni? Czego chcą?
Ciebie.
Przejęto placówkę.
Ostrożnie.
Powoli.
Już dobrze.
Wszystko w porządku.
W tobie to nie zadziała.
Nie umiałem cię ulepszyć.
Wiem.
Jasne.
Sforsowano drzwi numer dwa.
Nie było dla mnie nadziei.
- Prawda? - To moja wina.
Zabiłem ją.
- To niczyja wina. - Przeciwnie.
Ja prowadziłem.
- To bez znaczenia. - Posłuchaj.
Chciałem to naprawić.
Chciałem to wyprostować,
żebyśmy mieli udane życie.
Żebyśmy mieli wspólną przyszłość.
Przykro mi.
Gotowa?
Ocknij się.
Kurwa. No dalej.
Tylko nie to.
PRZESŁANO DANE Z ARCHIWUM
Nie. Ocknij się.
Sforsowano drzwi numer trzy.
Spokojnie.
Już dobrze.
Spokojnie.
- George? - Tak.
- George? - To ja.
Nie odbieraj.
George.
Nie odbieraj.
- Halo? - George?
To nasza ostatnia rozmowa.
Twój system niebawem wygaśnie.
Wybacz, nie mogłam ci wszystkiego powiedzieć.
Pamiętaj, że bardzo cię kocham.
Tęsknię za tobą.
Pora się pożegnać.
Musisz kogoś usłyszeć.
Tatusiu?
Mamusia mówi, że już cię nie zobaczymy.
Kocham cię.
Żegnaj.
ARCHIWUM WYGASŁO
PRZYGOTUJ SIĘ NA POCHÓWEK
Dziękuję, pani Almore.
Serdecznie współczuję.
Napisy: IYUNO Media Group Tłumaczenie: Bartosz Ostrowski