Carmen, serce moje.
Ci mężczyźni.
Nie byli pierwsi i nie będą ostatni.
Różne twarze.
Różne sylwetki i rozmiary.
Ale zawsze są tym samym mężczyzną.
Jednym mężczyzną.
Ma smutne oczy, lecz nie uroni ani łzy.
Jest suchy i zimny jak nocna pustynia.
Przez jego serce płynie piasek, nie krew.
Pożąda naszych łez. Mlecznych piersi.
Kobiecej krwi.
Chce znów posmakować życia.
Nie posmakuje.
Nie umie.
PUSTYNIA CHIHUAHUAN, GRANICA MEKSYKU
Gdzie ona jest?
Kochałaś mnie, tak jak ja kochałam swoją matkę.
Przyszła pora, byś mnie opuściła. Pora, byś wzbiła się do lotu.
Udaj się do miasta aniołów,
do La Sombra Poderosa. Znajdź Masildę.
Jeśli ty jesteś moim sercem, ona jest mym kręgosłupem.
Będzie też i twoim.
Moja droga Carmen...
w swoim wnętrzu
niesiesz mą krew, moje mleko,
moje łzy.
Zabierz je do mej Masildy.
Podzielcie się nimi, ty i ona.
Posilcie się mną.
A ja będę w was żyć wiecznie.
Kochając.
Tańcząc.
Śmiejąc się.
Hej!
Zrób to.
Tylko ty mnie odciągasz od kłopotów.
- To piwo dla mnie? Dzięki. - Co? Wal się.
Lubisz to?
- Hej. - Hej.
Jak się masz?
Spoko.
- Wyglądasz, jakby przydałoby ci się piwo. - Wezmę Pepsi.
- Pewnie. - Dzięki.
- Mogę ci jakoś pomóc? - Nie, nie trzeba. Dzięki.
Hej, John.
Przestań.
Nie teraz.
Hej, przystojniaku.
Przynieść ci piwo? Nie?
Och, no dobrze.
To może poocieram się cyckiem o twoje ramię...
- Szuka tylko uwagi. - Może jej szukać u męża.
- To nie twoja sprawa. - Ty jesteś moją sprawą.
Jesteś moim młodszym bratem, to się niestety łączy.
Witałeś się już z Jayem?
- Nie. Cześć. - Chodź.
Hej.
Jak się masz?
- Dobrze. - Dzięki, że jesteś.
- Hej, Marie. - Hej.
Cześć, Jay. Jak się masz?
Ma się dobrze.
Zawsze się cieszy na twój widok.
- Ostatnio na Święcie Dziękczynienia? - Tak mi się zdaje.
Zgadza się.
Wszyscy się tak schlaliśmy.
Naprawdę? Chyba tak.
- To było prześmieszne. Pamiętasz? - Aha.
Pamiętam, jak Aidan grał na gitarze.
Zawsze gra coś na gitarze.
Powinienem wrócić.
- Aidan... - Nie chcę spalić mięsa. Na razie, Jay.
O rzeko, nieś mnie jak najdalej
Aż się zmienię w whisky, kość i kamień
Skrzydlaty duchu Do domu nas prowadź całych
Nie uciekaj stąd
Razem ze mną zbłądź
Na zawsze, niczym piasek wokół oceanu
Nie uciekaj stąd
Samotne, dzikie, puste pola
Jałowe niebo, drapieżne ptaki kręcą koła
Słychać, jak wiatr
O swym wstydzie woła
Nie uciekaj stąd
Razem ze mną zbłądź
Na zawsze, niczym piasek wokół oceanu
Nie uciekaj stąd
- Chodź. Jedziemy. - Dokąd?
Na granicę.
Nie. Nie jadę.
Aidan, minęło dziewięć miesięcy.
Nie możesz tu siedzieć samotnie co noc.
Mogę.
Cholera.
Uwaga, nieistniejąca publiczności Aidana!
Wybaczcie, ale dzisiejszy samotny koncert zostaje odwołany.
Bo, o ile czegoś nie wiem,
plumkanie na gitarze nie opłaci czynszu.
Zaczyna się. Miło.
Jeśli masz znaleźć pracę, musisz mieć kontakt z kimś więcej niż ja.
Wiesz, ile wakatów jest w tym mieście?
Jeden.
Dlatego dziś pokażesz im, co umiesz.
Może unikniemy przeprowadzki do Motelu 6.
Czekaj, dupku. Jak się nazywasz?
Ramon.
Jesteś Meksykaninem, Ramon?
Tak. Francisco to kuzyn mojej żony. Przekazał ci pieniądze, prawda?
Teraz czekaj na samochód.
Nic się nie dzieje.
Patrz.
To dla ciebie.
Wszystko gra.
Niebieska nocy, nie płacz już
Twój cień mą duszę osłania
Teraz leć w dal bez strachu
Przyszedł czas rozstania
Gdybym kiedyś się zagubiła
Od wiatru skrzydła dostałam
Zaśpiewaj echo, kim kiedyś byłam
A ma krew zapłonie aż do rana
- Hej. - Tak?
- Mam telefon, gdybyś... - Tak.
- Jak chcesz. - Pewnie.
- Okej. Na razie. - Pa.
- To twój pierwszy raz? - Tak.
Zakochasz się. Nie ma nic lepszego.
Zajebiste, bracie. Chodź tu.
Zna pan Aidana? Dziś jedzie ze mną na patrol.
Chyba nie znam.
- Phil. - Cześć.
Pierwsza noc.
W sierpniu wrócił z Afganistanu.
- Ile misji? - Dwie.
- Zgłaszam się na następną. - Cholera.
- No. - Witaj w domu, synu.
- Jesteśmy wdzięczni za twą służbę. - Dziękuję.
Tu trzeba więcej takich jak ty.
Poczekaj, aż zobaczysz,
jak się chroni kraj z własnego podwórka.
Dobra, słuchajcie.
PATROL GRANICZNY
Mieliśmy dwie lub trzy obserwacje na zachód od Puerto Palomas,
więc zwróćcie uwagę na tę okolicę.
Jedziecie tam za swoje fundusze.
Pomagacie nam w pracy.
Doceniamy to.
Kraj to docenia.
Wiecie, co macie robić.
Jak kogoś zobaczycie, dzwonicie do bazy.
- Baza wzywa patrol graniczny. - Dobra.
Sprawdzanie broni!
Ktoś się uczył hiszpańskiego?
Po co?
Skoro polujemy na Meksykanów, hiszpański może się przydać.
Po co? Po jeleniemu też mamy gadać?
Co, do diabła?
Widzisz to?
Zgłoś to.
Mike.
Albo fasolarze go tu zostawili,
albo ktoś go zostawił dla tych, którzy tu trafią.
Mike.
Wracaj do auta i zgłoś to do bazy.
Nikogo tu nie ma!
Mike, przestań! Odłóż broń!
Mam go. Mam go!
Hej! Hej!
Mike!
- Kurwa! - Mike, stój! Mike!
Kurwa!
Nie! Mike, zostaw ją!
Okej. Weźcie to. Proszę.
Chodźcie.
Proszę.
Woda. Chwila, chwila.
Uciekajcie. Szybko, okej?
Ani drgnij, kurwa, jasne?
Zastrzelę cię, przysięgam na Boga.
Chcesz się pożegnać?
W porządku. Hej. Todo bueno.
Hej! Hej!
Wysiadaj z wozu.
Wiesz, dokąd jedziesz?
Na północ.
To teraz skręć w prawo!
Wsiadaj.
Chryste, Mike.
Znałeś go?
Skąd jesteś?
El Paso.
A niech mnie szlag. Kurwa, jasne, że go znałem.
Szukamy granatowego chevroleta, rocznik 88.
OTWARTE
POLICJA
Zastrzeliłeś człowieka.
Był twoim przyjacielem?
Dobry znasz angielski.
Dobrze.
Dobrze znam angielski.
Nazywał się Mike.
Jesteś żołnierzem?
Marine.
Nazywam się Carmen.
Masz jakieś imię, marine?
PIASEK PUSTYNI MOTEL
Dzień dobry.
Jak się pan nazywa?
Angel. A ty?
Carmen.
- Gdzie jedziemy, Carmen? - Do pana miasta.
Do miasta aniołów.
Nigdy nie odmawiam przygodzie.
Ja też nie.
Nazywam się Aidan.
Angel. To mój przyjaciel, Pablo.
Jedzie do Los Angeles i zaproponował, że nas weźmie.
Jesteś pewna?
Tak. Za daleko cię zaciągnęliśmy.
Nie, to za dużo.
Proszę.
Dziękuję.
Uważaj na siebie, Carmen.
Pamiętaj: to, przed czym uciekasz,
niemal zawsze jest tym, do czego dążysz.
Dziękuję.
Dziękujemy.
To jak długo jesteście razem?
Wystarczająco.
Wystarczająco?
Okej.
Lepiej nie.
Mój chłopak bywa zazdrosny.
I brutalny.
Czemu nie rzucisz blondyna i nie pojedziesz ze mną?
Bo on jest mężczyzną, a ty muzykiem.
- Pablo. - Yo.
Znam hiszpański.
Wszystko gra, stary.
W drogę.
Mówisz, że jestem męski?
To tutaj.
Proszę.
- Na pewno nie wejdziesz? - Nie, powinienem jechać dalej.
Co teraz zrobisz?
Ukryję się.
Coś wymyślę.
W każdym razie...
Cieszę się, że tu dotarłaś.
Też się ukryj na jakiś czas.
Znikąd nie pochodzi,
lecz wie, skąd przybyła, i wie, dokąd zmierza.
Zróbcie przejście dla tej kobiety.
Jej siła to jej korzenie, jej historia.
Podtrzymuje ją, gdy się gubi, gdy nie wie, dokąd ma się udać.
Zróbcie przejście dla jej siły.
Siły jej krwi.
Siły jej matki, jej babki,
siły ziemi walczącej, by powstać.
Daj mi szansę u losu,
a los cię rzuci z powrotem do mnie.
Zróbcie przejście dla tej kobiety. Majestatycznej w swej sferze.
Znikąd nie pochodzi,
lecz wie, skąd przybyła,
i wie, dokąd zmierza.
Zróbcie przejście dla tej kobiety.
Jej korzenie to jej historia.
Podtrzymuje ją, gdy się gubi,
gdy nie wie, dokąd ma się udać.
Zróbcie przejście dla jej siły.
Siły jej krwi.
Siły jej matki, jej babki,
siły ziemi walczącej, by powstać.
Daj mi szansę u losu, a los cię rzuci z powrotem do mnie.
Zróbcie przejście dla tej kobiety.
Chodź i spocznij na mnie.
Zrób przerwę od swego życia.
Spocznij na mych udach.
Spocznij na mej piersi.
Życie to nierozwiązywalna zagadka.
Najważniejsze, by wiedzieć, kim jesteś
i dokąd chcesz trafić.
Najważniejsze, by wiedzieć, kim jesteś
i dokąd chcesz trafić.
- Przepraszam. - Co podać?
Szukam Masildy.
Do picia.
Co mogę podać do picia?
Tequilę.
A tobie? Hej.
Czego się napijesz, duszku Kacprze?
Wystarczy Pepsi.
- Pepsi? - Tak.
Seksowne.
Jeśli szukasz wolności
Od tego, co cię rani
I więzi twą duszę
Jeśli szukasz schronienia od śmierci
Od sztormów tego świata
Chodź do mnie
Co za chuj?
Ile razy mam powtarzać, by mi nie przeszkadzano? Kurwa.
Wiem. Spokojnie.
Ta Meksykanka strasznie nalega.
Jaka Meksykanka?
Wejdź.
Kim jesteś?
Szukasz pracy?
Ja...
Nie wiem.
Może.
Carmen?
Carmen, to ty?
Matko przenajświętsza!
Boże, nie wierzę.
Masz oczy po matce.
Jak płonące węgle.
Zabili ją.
Niech szlag trafi skurwieli.
Mama mówiła, że byłyście jak siostry.
Tak.
Siostry w życiu i siostry w śmierci.
Chciałam zapytać, czy mogę tu zostać na noc lub dwie?
Oczywiście, skarbie. Oczywiście.
Mogę cię przytulić?
Och, Carmencita.
Mała Carmencita.
A to kto?
To mój przyjaciel, Aidan.
- Witaj, Aidan. - Dziękuję pani.
Ma maniery.
Milczący faceci z manierami zawsze mają duże siusiaki.
Masilda, przestań.
Widzisz, z czym muszę się męczyć?
Wygląda, jakby miał dobrego siusiaka, nie?
Co ona mówi?
Mówi, że masz potencjał.
Tak, masz potencjał. Olbrzymi potencjał.
To prawda.
Na pewno jest też głodny.
- Jesteś głodny? - Jasne.
Daj mu coś.
Gabrielle coś ci da. Idź z nią.
Zjedz coś.
Tak. Miło panią poznać.
Przyjemność po mojej stronie.
Mnie też jest miło, kochany.
Świetnie.
Patrz, wygląda jak Anthony Hopkins.
Jakbym miała 30 lat mniej, zrobiłabym...
Jak porcję chilaquiles.
Chodź.
Nie, nie trzeba.
Jesteś u mnie pierwszy raz. Pozwól.
W Sewilli tak właśnie robimy.
Twe stopy umieją tańczyć. Są motylami.
Wiesz, czy może jest gdzieś w okolicy czynna budka telefoniczna?
Budka telefoniczna?
Tak, taka na monety. Muszę gdzieś zadzwonić.
Nie podejrzewałam cię o przebieranie się w pelerynę i rajtuzy.
Pożyczę ci swój. Nie będę podsłuchiwać.
Nie, to prywatna sprawa.
Stacjonarny jest na podium.
Potrzebuję budki.
Wydaje mi się, że już ich nie ma.
Ale sprawdź starą bodegę.
Chyba widziałam jedną na tyłach.
Nie musisz, spokojnie.
Dzięki.
Muszę zadzwonić do siostry.
O nic nie pytam.
Halo?
Aidan, to ty?
Musisz mi powiedzieć, bo nie wiemy, czy ty...
Czy to ty?
To ja.
Dzięki Bogu.
Jesteś cały?
Nie wiem, co ci powiedzieli, ale...
To nie...
Przestań.
Chcę tylko wiedzieć, czy jesteś cały.
Nic mi nie jest.
Jules...
Znaleźli kulę i...
Powiedzieli, że...
Powiedz mi, że to był wypadek.
Przeproś ode mnie Nancy.
I Sarah.
Muszę iść.
Jules...
Nie mów mi, gdzie jesteś.
Nie chcę wiedzieć.
Nie mogę wrócić.
I nie wrócę.
Jules...
dobrze się mną opiekowałaś.
Kocham cię.
Tak.
Ja ciebie też.
Aidan?
To tutaj.
Nie mamy tu luksusów, ale będzie ci wygodnie.
Dzięki.
Dziękuję ci za opiekę nad Carmen.
Jest twarda, ale też delikatna, wiesz?
Tak jak ty. Prawda, skarbeńku?
W każdym razie moje serce i dom są dziś pełne.
Słodkich snów.
Przepraszam. Nie widziałam cię.
Pięknie to robisz, Carmen.
Cudownie.
Nie tańczę jak ona.
Nie musisz.
Każdy tańczy tak, jak czuje. Tak właśnie powinno być.
Spójrz na siebie.
Jesteś piękna.
Wszystko, czego szukasz, jest tu.
Wszystko jest w tobie.
Nie wątp w to.
Moja dziewczynka.
Wyrzuć to z siebie.
Nie zadręczaj się już.
Wyrzuć to i nie zadręczaj się.
Ona jest tu z nami.
Tęsknię za nią.
Ona jest z nami.
Jest tutaj, poczuj ją.
Wszystko jest nie tak.
Nie wiem, co tu robię.
- Żyjesz. - Czemu ja tu jestem, a nie ona?
Żyjesz.
Szukasz siebie, a to już jest dar.
Nie martw się o nic więcej.
Ona zawsze będzie z nami. Zawsze.
Carmen.
Tańcz.
Tańcz, bo ona po to cię zrodziła. Byś tańczyła.
Tańcz. Taniec cię uleczy.
O nic się nie martw.
Dla niej. Tańcz dla niej i dla siebie.
Patrz.
Czujesz to?
Czujesz ją tu?
Masz zimne ręce.
Zimne ręce i ciepłe serce.
Czemu mi nie mówiła o tym miejscu? Czemu odeszła?
Musiała zająć się twoją babcią.
A potem tobą.
Poświęciła się dla was obu, ale...
musisz dopilnować, by nie było to na darmo.
Nie zadręczaj się już.
Musisz być wolna.
Piękna Carmen.
Zakręćmy spódnicami.
Zatańczmy.
I zaśpiewajmy.
Po to się zrodziłyśmy.
Razem zbudowałyśmy to miejsce, twoja matka i ja.
Wymarzyłyśmy sobie każdy kąt.
Siedziałyśmy do późna, pijąc i paląc.
Marząc.
To jest twój dom.
Możesz zawsze tu przyjść, kiedy tylko zechcesz.
Zawsze.
Będzie na ciebie czekać, bo jest w twoim sercu.
W obu naszych sercach.
Czemu nazwałyśmy klub La Sombra Poderosa, „Potężny cień”?
Bo Zilah oznacza „cień”.
A Masilda oznacza „potęgę”.
Potężny cień.
- Tańcz tu dla mnie, dobrze? - Tutaj?
Tak. Zmienię nazwę klubu, jeśli chcesz.
Mogę go nazwać El Poema Poderoso.
Bo Carmen oznacza „poemat”.
A ty jesteś pięknym poematem jej autorstwa.
- Dobrze cię widzieć. - Nawzajem.
Jak się masz?
Bywało lepiej.
Widziałeś ostatnio Jaya?
Tak. Był u nas.
U niego...
Bez zmian.
- Cholera. - Właśnie.
Zadzwonili do mnie.
I?
Powiedziałem, że to do ciebie niepodobne.
Jak mogę pomóc?
Potrzebuję gotówki.
Wiesz, chciałbym.
Kurwa.
Wiesz, że mam przesrane.
I co to znaczy, że chciałbyś? Ja...
Aidan.
W każdy piątek jest walka.
Za gotówkę.
- Ile? - Ponad 10 kafli.
Może więcej.
Trzy rundy.
Bez rękawic.
Jak się pokażesz, pula na pewno wzrośnie.
Czemu?
Bo jesteś biały.
Uwielbiają obstawiać przeciwko białym.
Byłam wciąż młodą dziewczyną
Co za młoda dziewczyna!
Gdy przypadkiem mnie odnalazłeś
Cóż za przypadek!
Urok światowca był przyczyną
Dla której mój kwiat niewinności zerwałeś
Zerwał go.
Zrobiłeś, co wszyscy mężczyźni
Jak ty robią kobietom
Same świnie!
Więc niech cię teraz nie zdziwi
Co teraz ci powiem, kolego
Kim on jest? Kim?
Złym człowiekiem
Jaki jest?
Twa dusza jest tak podła
Że nie obdarzę jej imieniem
Łajdak z ciebie i niecnota
Jesteś złym człowiekiem
Uderz.
Ta, teraz dwa. Raz, dwa. Raz, dwa.
I unik. Unik. Tak jest. Pod moją ręką.
Raz, dwa.
Prosty. Śmiało.
Znajdą nas.
Wiesz o tym, prawda?
Powinnaś tu zostać.
Tu jest twoje miejsce.
- Wcale nie. - Tak.
- Nie ty będziesz mi mówił... - Carmen.
...gdzie moje miejsce.
Moje miejsce jest we mnie.
W moim sercu.
Idę tam, dokąd mnie wzywa.
Rozumiesz?
Pan z tobą.
Błogosławiona ty jesteś między niewiastami
i błogosławiony owoc żywota twojego, Jezus.
Święta Mario, Matko Boża, módl się za nami grzesznymi...
teraz i w godzinie śmierci naszej.
Matko.
Kazałaś mi wzbić się do lotu...
Okrutny to Bóg, co obdarza cię skrzydłami...
lecz nigdy nie pozwoli wylądować.
Chodź.
Gotowa? Biegniemy.
Czas na nas.
Nie mamy pieniędzy.
- Jak daleko uciekniemy? - Okaże się wieczorem.
Wieczorem?
Co jest wieczorem?
Szansa na pieniądze.
Musisz mi zaufać, okej?
- Aidan. - Co?
Co ty... Gdzie chcesz iść?
Posłuchaj, ja...
- Muszę coś zrobić. - Nie.
Nie, nie przeszliśmy tyle po to, byś teraz zniknął.
Ciągle powtarzasz „ja”. A przecież jesteśmy „my”.
- Powiedz mi, co... - Będę walczył.
Musimy teraz iść, okej?
Dziś wieczorem.
Chodźmy.
Zapłaciliście, by zobaczyć krew, i krew zobaczycie.
Krew mojej krwi. Jedyna w swoim rodzaju.
Carmen. Najpiękniejszy poemat zaklęty w postać kobiety.
Czekaj
To również przeminie
To kurz
Tego, co nastąpi za chwilę
Móc mówić bez bólu Co przydarzyło się nam
Móc to wyśpiewać razem, ty i ja
Wiem
Że chcesz, chcesz wiedzieć
Czy dziś
Ktoś cię ocali
Czy czas
Wszystko naprawi
Móc śpiewać Jakby strach nas nie ogarniał
Móc to wyśpiewać razem
Ty i ja
Wszyscy gotowi?
Pierwsza zasada:
Tu nie ma zasad.
My tutaj walczymy.
Bez żadnych gongów.
Do śmierci walczymy.
Dobra, gotowi?
Zakłady!
Dalej, chcecie zarobić czy nie?
Bo tu dzisiaj...
zatańczycie...
albo zginiecie.
Spójrzcie na chłopaczka z Compton Ośmiopak jak u Mamby
Chcesz być królem Kali?
Zbij ćwoka jak u mamy
Nie przejmuj się dramą Zrób z nim jak z Osamą
Przywal mu w ryj lamą Przywal mu w ryj lamą
Czeka już worek, kolego Stos gotówki nie dla niego
Patrz, jak gigant go zakręcił Adrenalina w żyłach pędzi
Zlej mu dupę, rozwal go Zabij dupka, zabij go
Morderca, złodziej dusz, kiler, do wioski
Idzie po was poważny diler
Nic was nie ocali przed jego złym czynem
Krwawa śmierć, spójrz na ciało
Bez oddychania, gramy śmiało Szybko jedziemy na granicę
Jebać mur, śmiecie Bo my to nieład i chaos
Chaos
Zamęt i przeszłość brutalna
Z chęcią pobiję cię z rana
Chaos, chaos
Zapomnieliście o nas
Teraz władza należy, kurwa, do nas
- Raz - Wstawaj, wstawaj
- Dwa - Wstawaj, wstawaj
- Trzy - Wstawaj, wstawaj
- Cztery - Wstawaj, wstawaj
- Pięć - Wstawaj, wstawaj
- Sześć - Wstawaj, wstawaj
- Siedem - Wstawaj, wstawaj
- Osiem - Wstawaj, wstawaj
Gotowi?
Jedziemy.
O cholera
Patrzcie na to
Ma w sobie serce
Niezły sukinsyn
Przyszedł zatańczyć Zarobić na olbrzymie
Zlej mu dupę, rozwal go
Zabij dupka, zabij go Zamorduj go jak Tyson
Zeżryj jego gówniarzy
Wyduś z niego ostatni dech Bij go, aż przewróci się
Bierz kasę i odejdź stąd Martwego skurwiela rzuć w kąt
Tańcz, wstawaj, tańcz, wstawaj
Czas uciekać, amigo
Czas walczyć o wszystko Tańcz, wstawaj, tańcz, wstawaj
O cholera
Na ziemię! Padnij!
Wstawaj!
- Czekaj. - Tak.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Uciekaj. Już.
Stój.
Hej, hej.
Ja nie... Zostaw to.
Hej. Już dobrze.
Musimy uciekać.
Tak.
Możesz wstać?
- Okej. - Tak.
Już dobrze. Już w porządku.
Już dobrze. Hej.
Hej.
Już dobrze.
Już w porządku. Tak.
Tak.
Okej.
- Już dobrze. - Tak.
Tłumaczenie napisów: Joanna Kaniewska