NA PODSTAWIE MANGI:
KROPLE BOGA
HIROKAZU CZEKAM NA DOLE
Co?
Twój dziadek nie chce przyjść.
I słusznie.
To nie twoja wina, że ona nie żyje.
Próbuję sobie wmówić, że masz rację.
Mówiłeś Camille?
Zniknęła z mojego życia.
Issei…
dbaj o ludzi, którzy cię kochają.
„Komitet organizacyjny
całkowicie unieważnił listę zwycięzców.
Większość sponsorów ogłosiła, że wycofuje się
z przyszłych konkursów.
Ta fala rezygnacji
zagraża przyszłości całego Konkursu Pierwszego Rocznika”.
Nie sądziłam, że to zajdzie tak daleko.
Jest coś jeszcze.
Skontaktowało się z nami kilku producentów,
którzy żądają usunięcia z Przewodnika.
Rozumiem ich.
Ty też chcesz odejść.
No cóż,
na pewno ktoś musi odejść.
Masz rację.
Złożę rezygnację.
Proszę tylko o jedno.
Juan Lopez nie jest niczemu winny.
Zasługuje na to, by pozostać w Przewodniku.
Dobrze.
Dziękuję.
Co on tu robi?
Poprosiłam, żeby przyszedł.
Macie wiele do omówienia.
- Nie mamy o czym rozmawiać. - Proszę.
Hej.
Zostawię was.
Mam pociąg. Wracam do Chassangre.
Powodzenia.
Przepraszam.
Wiem. Dbaj o siebie, dobrze?
Siadaj.
Musimy skończyć do wieczora.
Wiem. Pracujemy razem od dziesięciu lat.
Nie zostawiajcie mnie, lada chwila nas zaleje!
No cóż…
Mówił… Czekam na nich. Niech się pospieszą.
Dzięki. Cześć.
- Mogę jakoś pomóc? - Nie.
Zbierasz roussanne? Nie jest za wcześnie?
Czeka nas cztery czy pięć dni deszczu. Będziesz mi mówiła, co mam robić?
Wiesz, gdzie jest Thomas?
Nie chce z tobą rozmawiać. Daj nam pracować.
- Rozumiem, że jesteś zły, ale czy… - Zostaw nas.
Twoje rzeczy są w pokoju gościnnym.
Halo? Tak, Gerard?
Nadchodzi burza.
Hej, Ben! Zaczekaj.
Jadę z wami.
Mamy mało czasu! Tu jest sprzęt. Za mną.
I czysto podcinajcie kiście, okej?
Spieszy nam się, ale nie róbmy tego byle jak.
Thomas!
Pełne wiadra prosto do kontenerów.
- Nie zostawiajcie ich w alejkach… - Thomas.
…bo się powysypują!
- Co? - Wiem, że to kiepski moment,
- ale musimy porozmawiać. - To kiepski moment.
Nie mam ci nic więcej do powiedzenia.
Myślałam, że postępuję właściwie. Myliłam się. Przepraszam.
Za późno. Już ci nie ufam.
Mam robotę.
Thomas.
Thomas!
No już. Mamy mało czasu, ale zróbmy to dobrze!
…niektóre regiony są słabo reprezentowane, choćby Alzacja.
Omawiam to na siódmej stronie raportu.
Sugeruję włączenie wina Domaine Ostertag, Rieslinga Grand Cru Muenchberg.
Doskonale pasuje do waszego zapiekanego w soli okonia morskiego.
Bardzo dziękujemy.
Uwzględnimy pańskie rekomendacje.
Chciałbym poprosić o coś jeszcze.
Kilku klientów prosiło o pańskie gruzińskie wino.
Davita Abaszidzego.
Nie wiem, o jakim winie panowie mówią.
Niech pan nie będzie taki skromny.
To dzięki panu i pana znajomej, Camille Léger,
to wino zostało odkryte.
To niezwykła historia i niezwykłe wino.
Rozpisują się o tym wszystkie gazety.
Chcielibyśmy dodać je do naszego menu.
Pan Sato twierdzi, że rozmowa została przerwana.
Tak.
Co mam mu powiedzieć?
Że nie chcę już z nim współpracować,
a opłata za konsultację zostanie zwrócona.
Nie mogę mu tego powiedzieć.
Owszem, możesz.
Panie Tomine… To dla pana trudny okres.
- Może wróci pan do domu i… - Nie potrzebuję odpoczynku!
Chikako…
Przepraszam.
GRONA GNIEWU:
CENIONA ENOLOŻKA PRZYŁAPANA NA OSZUSTWIE
NA PRESTIŻOWYM KONKURSIE
LEW MORSKI NIE SPAŁBY NA FUTONIE. DAÏ MI MÓWIŁ. MYŚLĘ O TOBIE
Co pan tu robi? Słyszał pan, że jestem pariaską?
Philippe i Thomas prosili, żebym przyszedł.
Chcą wykupić pani udziały i dokonać transakcji możliwie szybko
i uczciwie.
Nie mogą mnie tak wygonić.
Popełniłam błąd, owszem, ale nie naraziłam winnicy.
Przyjechałam przeprosić, ale nie chcą rozmawiać.
Poprosili mnie o mediowanie
i pomoc w znalezieniu rozwiązania prawnego na problem natury prawnej.
Pracujemy tu razem od trzech lat.
Wszystko wspólnie zaprojektowaliśmy. Nie skończyliśmy pracy.
Nie będę osądzać, kto ma rację.
Przyjechałem pomóc w zawarciu ugody.
A jeśli nie zgodzę się na sprzedaż?
Umowa o partnerstwie, którą pani podpisała,
zawiera klauzulę, która ma zastosowanie, kiedy, cytuję:
„wyrządzi pani szkody firmie”
albo dopuści się pani „działań sprzecznych z interesami i etyką firmy”.
Uważają, że pani czyny podczas konkursu należą do tej kategorii
i umożliwiają wymuszenie sprzedaży udziałów.
Nie mogą mi tego zrobić…
Współpraca to decyzja dwóch osób,
a w tym przypadku trzech.
Nie odejdę.
Proszę im to przekazać.
Pospieszcie się! Już późno!
Nie chce sprzedawać.
Fajnie, ale możemy ją zmusić, tłumaczyłeś jej to?
To bardziej skomplikowane. Ma środki prawne.
- Możemy pójść na ugodę? - Żadnej ugody.
To będą najgorsze zbiory od dwudziestu lat.
To nie czas, żeby mnie wkurwiać.
Philippe, uspokój się. To ważne.
Dogadaj się z jej adwokatem. Jeśli chce wojny, dostanie ją.
Można to zrobić inaczej. Znasz ją od małego.
Dlatego nie wyrzuciłem jej od razu.
Ale ma się stąd wynieść.
Im szybciej to załatwimy, tym szybciej pójdziemy naprzód.
Jeśli takie jest wasze stanowisko, też musicie znaleźć prawnika.
- Ja się w tę wojnę nie mieszam. - Jasne. Też nas porzuć.
Rozumiem.
Znajdziemy prawnika.
Możesz nam kogoś polecić?
Ja pierdolę!
- Halo? - Issei, tu Talion.
- Tak? - Pewnie śledzisz to,
co wydarzyło się na konkursie?
Tak.
Jestem w Chassangre. Camille i Thomas się rozstają,
toczą spór o podział firmy.
Obawiam się, że zrobi się nieciekawie.
Dlatego do mnie dzwonisz?
Wiem, że jesteś na nią zły.
Ale miała dobre intencje
i właśnie ty powinieneś to rozumieć.
Proszę, zadzwoń do niej.
KARTLIA GRUZJA
To tutaj.
Twoja matka nie przyjdzie?
Odpoczywa. Boli ją noga.
Chodźmy.
To mój siostrzeniec.
- Hej. - Cześć.
- Nada się. - Tak.
Możemy jedno otworzyć?
Jest puste.
Wino zostało już zabutelkowane.
Jaka jest pojemność?
Nie jestem pewien, 1500 albo 2000 litrów.
Musimy je zdezynfekować przed zbiorami.
Jakie macie metody dezynfekcji?
Nie wiem. Musielibyście spytać moją matkę.
Użyjemy siarki.
Z wysoką temperaturą?
Żeby wytępić bakterie.
Ile trwa maceracja?
To zależy. Ale pytajcie mojej matki.
Możemy spróbować wina? Czy mamy prosić mamę?
Znam drogę. Tędy.
- Gdzie moje wino? - Spokojnie!
Kurwa, gdzie jest wino?
Jeśli myślisz, że to wino jest czyjeś,
to nadal nie rozumiesz, o co chodzi.
Skończ z tymi bredniami. Gdzie butelki?
Zwróciłam je Bogu.
Pytam raz jeszcze: gdzie butelki?
Przekazałam je klasztorowi.
Davit, co się stało?
Nic. Przekazali wino klasztorowi.
Ale nie szkodzi. Pokażę wam winnicę.
Powinniśmy najpierw iść do klasztoru.
Nie powinniśmy.
Musimy zająć się mnichami. Zapłacimy, ile zechcą.
Nie będą z nami rozmawiać.
Bez żartów!
Jestem Włochem, szanuję kościół. Ale…
Zapomnij o butelkach, dobra? Więcej ich nie zobaczymy.
Wciąż mamy winnice i tegoroczne zbiory.
Za rok będziemy mieli pierwszy rocznik.
- Za trzy lata. - Jak to?
To minimalny czas fermentacji w qvevri.
Zresztą nie mam pojęcia o tym procesie,
bo nie mogłem spróbować wina.
- Okej. - Nie masz już piwnicy.
Nie wiesz, jak produkować wino.
I w najlepszym razie mówimy o trzech latach.
Nie tak się umawialiśmy.
Ogarnij sprawy rodzinne.
A na razie zawieź nas na lotnisko.
Proszę.
TAMAR: OSTATECZNIE WINO JEST TAM, GDZIE POWINNO. WYBACZAM CI.
W porządku?
Tak.
Przyjdziesz na chwilę?
Potrzebuję rady.
Okej.
Tak.
A potencjalny poziom alkoholu?
Wynosi 12.8.
Za osiem dni dojrzeją. Co myślisz?
Da się to naprawić,
jeśli przeniesiemy wszystko do nowych beczek od Berthomieu.
To nada słodyczy.
- Tak myślałem. - Najmniej szkodliwe rozwiązanie.
Co ty robisz?
Poprosiłem, żeby przyszła.
Chciałem się poradzić.
Mamy problemy z dojrzewaniem
i pomyśleliśmy o użyciu beczek Berthomieu.
Dlaczego?
To drewno zamaskuje kwasowość, a ostrość zmniejszy się w butelce.
To nie pomoże. Nic w nim nie zostanie, nawet po latach.
- Za mało alkoholu i tłuszczu. - To co sugerujesz?
Nie wypuścimy wina poniżej standardu.
- Poświęcimy ten rok? - Tak. My nie oszukujemy.
Nie będzie Roussanne Vieilles Vignes. Tylko klasyczne białe.
Jasne?
Thomas, zaczekaj!
- Możemy porozmawiać? - Nie rozumiesz?
- Nie mam ci nic więcej do powiedzenia. - Thomas.
Hej!
Możemy chwilę porozmawiać? Proszę.
Co chcesz udowodnić? Że się myliłam?
Rozumiem to. Przyjechałam przeprosić, ale mi nie pozwalasz.
- Nie rozumiesz. - Kurwa, wszystko niszczysz!
Ja wszystko niszczę? Jaja sobie robisz?
Wyjechałaś na wiele dni.
Ilekroć dzwoniłem, miałaś mnie dość.
A teraz wracasz i wbijasz nam nóż w plecy,
rujnujesz lata pracy. I to ja wszystko niszczę?
Pierdol się, Camille!
Hej.
Jeśli prosiła, żebyś przyjechał i wszystko naprawił, tracisz czas.
Nie rozmawialiśmy od czasu Gruzji.
Wybacz. Co u ciebie?
Moja matka nie żyje.
Co?
Co się stało?
Popełniła samobójstwo.
Przykro mi.
Tak mi przykro.
Zostawię was.
Zadzwonił Talion.
Czyli wiesz.
Chcesz zostawić rzeczy w moim pokoju?
W gościnnym. Tam teraz mieszkam.
Nie zostaję.
Jak to? Dokąd jedziesz?
Do Marsylii.
Okej.
To czemu tu przyjechałeś?
Uznałem, że trzeba cię przytulić.
Uznałeś, że trzeba mnie przytulić?
Jesteś szalony.
Jedź ze mną.
Oderwiesz trochę myśli.
Zostaję tu.
Jak wolisz.
Żegnaj.
Uważaj na siebie.
Do soboty?
Tak. I gratulacje!
Dzięki. Pa.
Hej.
- Pamiętasz Camille? - Jasne.
Nie wiem, czy ty mnie pamiętasz. Ostatnio byłaś bardzo skupiona.
- Wiem. Przepraszam. - Wszystko okej.
- Chce spróbować free divingu. - Co? Nie.
- Będzie dobrze. Bez obaw. - Nie, nie.
Wybaczcie. Zaraz wracam.
Pokażę ci, gdzie możesz zostawić rzeczy.
Pan Kaminski.
Dzień dobry, Camille. Jest pani w domu?
U znajomej, w Marsylii. A co?
Dostałem żądania od mojego kolegi i przesłałem je pani mailem.
Przedstawili wycenę pani udziałów,
ale my ją podważymy.
Poprosili o posiedzenie pojednawcze
jutro o 10.00 w Chassangre.
Dobrze, przyjadę.
Doskonale. Do jutra.
Będziemy walczyć, Camille. I wygramy.
Dziękuję. Do jutra.
To tutaj.
Nie masz jet lagu?
Trochę.
Możesz spać, gdzie chcesz. Obok są pokoje.
Mogę ci też pościelić w pontonie.
Albo…
jest mój pokój.
Ponton mi pasuje.
A więc
zastąpiłaś wino tego faceta swoim magicznym winem,
nie mówiąc o tym mężowi, którego wino uczestniczyło w konkursie?
Nie jesteśmy małżeństwem…
ale tak.
- O rany. Wybacz, ale to… - Wiem.
- Czyli zdradziłaś przyjaciół… - Tak.
- …teścia… - Tak.
…i miłość swojego życia.
Tak.
I ona jest twoją siostrą?
Tak.
Przykro mi.
I co teraz zrobisz?
Ja wiem, co zrobię.
- Co? - Odejdę z branży winiarskiej.
Koniec z konsultacjami. Zamykam firmę.
O rany.
To…
wielka zmiana.
Tak.
- Więc oboje jesteśmy bezrobotni. - Tak.
Ale ja to wybrałem.
- To nie było miłe. - Wybacz.
W porządku. Zasłużyłam.
Za skomplikowane problemy osobiste.
Wszyscy je mamy.
O tak.
A ty jaki masz problem osobisty?
Jeszcze go nie mam.
Issei mówi, że piszesz?
Tak.
Wiecie co? Chyba pójdę na spacer.
Ja po prostu… No tak.
Czy…
śnisz czasem o naszym ojcu?
Nie.
Ja tak.
Nie daje mi spokoju.
Wiesz, że wszystko zaplanował?
Przesłał prochy mojej matce. Razem z listem.
Kocha listy.
Tak.
Mieliśmy rozsypać je na wzgórzu,
z widokiem na winnice Chassangre, o zmierzchu. Coś takiego.
A ja pomyślałam:
„Nie ma mowy, żebym codziennie wdychała jego prochy”.
Co twoja matka zrobiła z urną?
Przesłała mi ją po przeprowadzce.
A ja wrzuciłam ją do szafki i o niej zapomniałam.
Gdzie jest ta szafka?
W moim gabinecie w Chassangre.
Więc mieszkasz i pracujesz z duchem ojca
i dziwisz się, że kradnie ci życie?
- Camille. - Co?
Myślę, że też potrzebujesz nowego początku.
Działka numer siedem,
dalej zwana „Etoiles”.
Vinsobres, szczep syrah. Powierzchnia: cztery hektary, 45 arów.
Działka numer osiem, dalej zwana „Les Cornuds”.
Vinsobres, szczep grenache. Powierzchnia: jeden hektar, dwa ary.
Działka numer dziewięć, dalej zwana „Les Vignes de Nuit”.
Châteauneuf-du-Pape, szczep grenache.
Powierzchnia: trzy hektary, cztery ary.
Działka numer dziesięć, dalej zwana „Chapoint”.
Châteauneuf-du-Pape, szczep grenache…
Mourvèdre.
Słucham?
Działka Chapoint to nie grenache, to mourvèdre.
Racja. Drobny szczegół.
To nie jest szczegół.
Grenache daje owocowe, głębokie, utlenione wino.
Mourvèdre to jego przeciwieństwo. Wojownicze wino.
Potężne, ostre, zredukowane.
Dziękuję za tę lekcję enologii, pani Léger.
Możemy kontynuować?
Co kontynuować?
Mamy wiele do omówienia w kwestii aktywów.
Dobrze byłoby iść dalej.
Aktywa nie mają nic wspólnego z tym, o czym pan mówi.
To nie jest spis cyfr.
Wino to niebo,
ziemia.
Mężczyźni i kobiety, którzy je tworzą.
Miłość, którą w nie wkładają.
Tak kiedyś powiedziałeś.
Pamiętasz?
- Możemy zrobić przerwę? - Oczywiście.
Nie chcę z tobą walczyć.
Wycofam się.
Thomas mi mówił.
Dziękuję.
Dziękuję, że pozwoliłaś nam odkupić udziały.
Tak będzie lepiej.
Więc to wszystko. Zrobisz to?
Powinnam była to zrobić dawno temu.
Muszę jechać.
Tak…
To na razie, przyjacielu.
Proszę.
Nie chcę się żegnać.
Camille?
Kocham cię.
Ja też cię kocham.
- Hej. - Hej.
I oto jesteśmy.
Kanion Sorguettes. Osiemset metrów głębokości.
To wystarczy?
Do dzieła.
Okej.
Może po prostu wrzucimy ją do wody?
Razem?
O cholera. Kurwa.
Nie odpuszcza, co?
Okej.
Dobra.
No dawaj!
Dawaj!
Okej.
Ruszajmy.
NA PODSTAWIE MANGI:
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK