TADASHI AGI VE SHU OKIMOTO'NUN "DROPS OF GOD" MANGASINDAN UYARLANDI.
HER ŞEYİ BU ŞARABI KURTARMAK İÇİN YAPTIĞIMI ANLAMIYOR MUSUN?
Issei nerede?
Yarın dönecek.
Benden bıktı mı?
Bir işi vardı.
Seni, benim gibi bir adamla mı bıraktı?
Belki de seni benim gibi bir kızla bırakmıştır.
Tamam.
Şarap tadalım mı?
Hadi.
Hangisinden başlayalım?
- Bundan mı? - Bekle. Önce ortamı ayarlayalım.
Janis Joplin.
Harika.
- Müzik, alkol, güzel bir Fransız kız… - Dalga geçmeyi bırak. Dinle.
Memleketinden hep nefret ederdi.
İlk fırsatta dünyayı değiştirmek için Kaliforniya'ya kaçtı.
Dinlediğimde
her şeyi alıp götüren bir kasırga hayal ediyorum.
Zaman, zaman
Kokla.
Yaşamak kolay
İlk başta notalar, bütünlük yokmuş gibi
uyumsuz geliyor.
Üç üzüm türünden yapılmış.
Karmakarışık.
Ama ağızda…
Pamuklar büyümüş
Patlıyor.
Kaos, ahenge dönüşüyor.
Baban zengin…
Üç üzüm birleşip tek bir tat oluşturuyor.
Şimdi gözlerini kapat.
…çok güzel, bebeğim
Gözlerini kapat.
Bir yudum al.
Hayır, ağlama
Ağlama…
Müziği hâlâ duyuyor musun?
Şarap, müzik gibidir. Seni, duygularınla iletişime geçirir.
Yaraları sarar.
"Clos Venturi."
İtalyan mı?
Korsika.
Dağların arasında küçük bir üzüm bağı. Muhteşem.
Bir tane daha içelim.
Bu kim?
Hermitage, Jean-Louis Chave, 2009.
Ihlamur.
Hanımeli.
Evde hamaktayım.
Akşam vakti.
Hafif bir rüzgâr var. Sallanmak, uykumu getiriyor.
Erkek arkadaşım yanımda.
İçki içmeye gideceğiz ama henüz değil.
Erkek arkadaşından bahsetme.
Her şeyi mahvediyor.
Sıra sende.
Yelkenlideyim.
Işık, kabinin perdelerinden içeri sızıyor.
Yeni sevişmişiz.
Devam et.
Yakında Fransa'ya dönüyorsun.
Ağlıyorsun. Kafan karışık.
Kalmanı istiyorum.
Hayır.
Sana yemek vermelerini söylerim.
Ben Tamar.
Issei orada mı?
Yatıyor.
Şimdiden mi? İyi mi?
Çok yorgundu.
Hâlâ Davit'in evinde misin?
Evet.
O zaman sana iyi akşamlar dilerim.
Honoka!
- Baba! - Bana yardım et!
Yardım et…
Sıkıca tut.
Bunu da.
Başaracağını düşünmüyordum.
Ve şimdi sözümü tutmak zorundayım.
Bunu biliyor musun?
Hayır.
Söyle, ne görüyorsun?
Küçük bir çocuk.
Tek başına.
Kış vakti.
Soğuk.
Kaybolmuş.
Hayır, kaybolmamış.
Öfkeli.
Beni tanımıyorsun.
Doğru.
Hiç beklediğim gibi değilsin.
Ailenin, gerçekte kim olduğunu bilmemesi üzücü.
Umurlarında değil.
Tamar, baban değil.
Senden nefret etmeyi o öğretti ama onun suçu değil.
Annenin ölümü de senin suçun değildi.
Çok güzel.
Buna uyacak şarabı biliyorum.
Evet.
Neredeydin? Seni aradım.
Sonra anlatırım.
Tamam, Davit uğrayıp bir kadeh şarap içmek istediğini söylüyor.
Davit buraya gelip şarabının tadına bakabilir mi? Camille soruyor.
Anahtarları ver.
- Sen de git. - Bana gerek yok mu?
- Hayır. Bugün dinlen. - Siz bilirsiniz.
Gelmemeliydim.
Sorun çıkmayacak.
Evet, tabii.
Hiçbir şey değişmemiş.
Hâlâ bok gibi kokuyor.
Silahsız geldim.
Otur lütfen Davit.
Bize katılacak mısınız?
Seni son gördüğümde…
…üç tekerlekli bisikletteydin.
Sen de yaşlanmışsın.
Saçların beyazlamış.
Hadi içelim.
1989. Doğduğun yıl.
Doğduğum yıl.
Benim doğduğum ve annemizin öldüğü yıl.
Konuşmamızı mı istiyorsun? Buradayım.
Tamam.
Hey.
Teşekkürler.
İyi misin?
Bugün mutlular.
Yarın çok kolay olmayacak.
Sevdiğim bir özelliğin ne, biliyor musun?
Ne?
Eğlenceli olman.
Hadi ama Issei. Şarabı kurtardık.
Bir sorun mu var?
Yürüyüşe çıkalım mı?
Kaç yaşındaydın?
Üç yaşındaydım.
Galiba Okinawa Adası'ndaydı.
Üç yaşındayken…
…Kobe depreminin olduğunu hatırlıyorum.
Gece yarısı beni uyandırdı.
Çok korktum. Evin üzerime çökeceğini düşündüm.
Annem gelip beni aldı,
beni bahçeye çıkardı, yıldızların altındaydık
ve beni sakinleştirmek için bir şarkı söyledi.
Benim annem, çatının üzerime çökmesine izin verirdi.
Ama annem öyle bir şey olmadığını söylüyor.
Deprem olduğunda odama koşmuş
ve ben uyuyormuşum.
Hiçbir şeyi fark etmemişim.
Bazen gerçeklerle bize anlatılanları, hayal ettiklerimizi
- karıştırırız… - Benimki farklı.
Olduğundan eminim.
O zaman sana inanıyorum.
Gel Issei. Bizimle gel.
İşimiz bitince konuşalım.
Evet.
- Bakıyoruz. - Hayır.
Uzun süre seni
o dağda aradım.
Geldik.
Hiç. Her şey çok farklı.
O, Ketevan'ınki mi?
Evet, içine işediğin.
- Gel. - Gel.
Hadi Davit. Gidelim.
Zaten çok küçüktüm, hatırlamıyorum.
Evet ama sonrasında babamdan dayak yediğimi hatırlıyorum.
Hadi.
Seçelim.
- Kaç tane? - Yirmi tane.
Çok misafir bekliyoruz.
Davit, bunu al.
- Yeter. Bunu al. - Hayır, bu.
- Bunu al. - Ben alayım.
Gidelim.
İyi misin?
Canlarım.
Misafirlerimiz var, o yüzden kısa bir konuşma yapacağım.
Bugün burada berabersek…
…bu, Tanrı sayesindedir.
Tanrı'ya şükür.
Ama her şeyden çok Camille ve Issei sayesinde.
Bir zamanlar çocuk olduğumuzu hatırlamamıza
yardım ettiniz.
Ve aynı kandanız Davit.
Geçmişte yaşananları unutalım
ve seni affediyoruz Davit.
İçelim. Şerefe.
Şerefe.
Yıllarca şarap içmedim.
Bu aileden… Ailemden uzak kalarak önemli bir şeyi
kaçırmışım ve teşekkürler.
İki günde hayatım değişti ve ikinize de teşekkür etmek istiyorum.
Bir zorbaydım ve artık bana saygı duyuluyor. Ne oldu bilmiyorum.
Ben hâlâ aynı kişiyim, kvevriye işeyen o çocuğum.
Büyük bir suç.
Ama madem geçmişi deşiyoruz,
bunu neden yaptığımı sormak, birinizin aklına geldi mi?
Ya da "Öyle biri. Kötü doğdu. Yapabileceği bir şey yok" mu dediniz?
Değil mi?
Tamar, onlara neden olduğunu anlatmak ister misin?
- Davit. - Daha bitmedi.
Bir gün önce babam, köpeği vurdu.
Havlamasından hoşlanmadığı
veya onu çok sevdiğim için köpeğimi öldürdü.
Elimdeki tek şey o köpekti.
Geceleri korktuğumda beni ısıtırdı.
Beni korurdu.
Bu arada hiçbiri korumazdı.
O olay sırasında Tamar'ın orada olduğunu hatırlamıyorum.
Babam beni üç gün boyunca
mahzene kilitlediğinde bir şey dediğini hatırlamıyorum.
Karanlıktaydım.
Işıksız, yemeksiz, susuz, hiçbir şey olmadan mahzende kaldım.
Beni oradan çıkardıklarında çok bitkindim
ve şimdi de beni affettiğinizi mi söylüyorsun?
Af dilemesi gereken kişi sensin!
Dizlerinin üzerine çökmelisin!
Eşyalarınızı toplamaya başlayın çünkü her şeyi satacağım.
Her şeyi. Bitti. Her şeyi yakacağım.
Bu kadar.
Beni bırak.
Davit Abashidze'yi aradınız. Mesaj bırakın. Teşekkürler.
Telesekreter. Yine ararım.
Bir manası yok.
Kararını vermiş.
Sakinleşecek.
Bize ait olmayan bir hikâyeye dâhil olduk.
Telefonumu geri ver.
Onu duydun.
İki haftaya her şey gidecek.
İstediğin bu mu?
Bu şarap çok güzel ve kaybolacak.
Telefonumu geri ver. Lütfen.
Nereye gidiyorsun?
Benimle gel.
Tamar.
Bir fikrim var.
İki gün içinde İlk Hasat Yarışması için Paris'e gitmeliyim.
Dünyadaki en önemli yarışmalardan biri.
Sadece daha önce pazara sürülmemiş yeni şaraplar için yapılıyor.
Seninki gibi.
Şarabını yarışmaya dâhil etmeleri için onları ikna edebilirim.
Ve kazanır. Kazanacağından eminim.
Bir yarışmayı kazanmak istemiyorum.
Sen istemiyorsun ama Davit ister.
Davit'i rahat bırak.
Tamar, bu yarışmayı kazanan şarap, anında dünyaca ünlü oluyor.
Davit bir iş adamı. Ona fayda sağlayacağını görecek.
İşe yarayacak, söz veriyorum.
Bana güvenmelisin.
Beni dinlemiyorsun.
Bu şarap, asla bir yarışmaya girmeyecek.
Asla satılmayacak.
Onun için yapılmıyor.
Şimdi gel de şarabı manastıra taşımamıza yardım et.
Dediklerini dinlemelisin.
Dinlemeyen o.
Bencilsin.
Tıpkı babamız gibi.
Gördün mü? Şarap kurtarıldı.
Evet?
Ben Ketevan.
Teşekkürler.
Yarın erken kalkacak gücüm olacak mı bilmiyorum
o yüzden şimdi vedalaşacağım.
Her şey için teşekkürler.
Yine bizi ziyaret et.
Sen de ziyaret et.
- İyi geceler. - İyi geceler.
İyi geceler.
Bu sana.
2021'den.
Son hasat.
Bir daha başka bir hasat olmayacak.
Yine karanlıktan korkarsan açıp içersin.
Teşekkürler.
İyi geceler.
Merhaba.
Hayır. Yanımda kalsın. Teşekkürler.
BANA GÜVEN
Sürtük.
TADASHI AGI VE SHU OKIMOTO'NUN "DROPS OF GOD" MANGASINDAN UYARLANDI.
Alt yazı çevirmeni: İrem Özarslan