Einu sinni var hafkóngur sem var giftur fallegri hafdrottningu.
Þau voru svo hamingjusöm.
Þar til dag nokkurn, er kóngurinn fór
að endimörkum vatnaríkis síns.
Þegar hann sneri aftur, kom hann að drottningunni sitjandi á steini
í örmum mannveru. Sjómanns.
Drottningin söng fyrir hann með rödd sem var tær sem gler
og sjómaðurinn var að kemba hár hennar.
Jo, hvað ertu að gera?
Ætlarðu að segja mér hvað hún sagði?
Áttu við Rose?
Stelpan sem vinnur á sama stað og ég
í starfi sem enginn sagði mér að ég hefði.
Sko, þú ert ekki raunverulega með starf
og þú vinnur ekki raunverulega þar. Þú varst látin fara.
Hún sagði það ekki.
Rétt fyrir slysið
eftir allt sem þú hefur gert fyrir þau, komu þau
virkilega illa fram við þig.
Þessi Rose er klikkuð.
Nick er svo uppfullur af sjálfum sér.
Til fjandans með þau. Þau notuðu þig.
Hefur enginn minnst á nýja starfið?
Er það ekki svolítið...
Þegar þú litaðir á þér hárið.
JÚNÍ
Manstu virkilega ekkert?
Þú starir enn inn í tómið, Jo.
Þú ert algjörlega undir náð og miskunn
þess sem fólk vill segja þér.
FALLIÐ MISSTI STARF
Hvað er það sem þau segja þér ekki?
Drullastu út úr húsinu mínu!
Er allt í lagi?
Nei.
Ekki alveg.
- Hvað er að? - Ég verð að segja þér nokkuð.
Það var einhver annar í húsinu.
- Ha? - Þegar ég datt niður stigann.
Ég var ekki ein.
Ég man þegar hún... þegar Rose var þar.
Ég er ekki viss hvort það var rétt fyrir slysið eða...
Hvað segirðu?
Rifumst við?
- Varst það þú? - Nei!
Hefurðu sofið á þessu?
Það var einhverju stolið.
Kannski braust einhver inn og þess vegna finn ég ekki símann.
Ertu virkilega að leggja það til að einhver annar hafi verið í húsinu?
Ég var að öskra... á einhvern.
Þú hlýtur að hafa einhverja hugmynd um hver það var.
Mér datt í hug að kannski...
Að ég hafi orðið drukkin eða...
Eða kannski við höfum... Ég kom heim drukkin og við...
Þetta er allt í óreiðu.
Af hverju segirðu alltaf "við"?
Farðu í kápu. Við þurfum að segja lögreglunni frá þessu.
Farðu í kápu.
Reyndu að hugsa. Hugsaðu um hver það var.
Ég er að því. Ég get bara ekki munað nákvæmlega.
Hvað sem er.
Af hverju sagðirðu mér þetta ekki strax?
- Fyrirgefðu. - Hvað varstu að hugsa?
Þú varst að öskra á einhvern.
Manstu hvað þú öskraðir?
Drullastu út úr húsinu mínu!
Fjárinn.
Ég held ég hafi sagt "Drullastu út úr..."
"Drullastu út úr húsinu mínu."
Þú myndir varla segja slíkt við nokkurn sem við þekkjum.
Það er þó frábært að þú skulir muna.
Nei, það er það ekki. Það er ekki frábært.
Þeir geta leitað að DNA, fingraförum eða merkjum um innbrot heima.
- Það er of seint. - Hvernig veistu?
Ég trúi ekki að einhver hafi verið heima hjá okkur...
Ég sé skiltin þín út um allt.
Ekkert þeirra segir "selt".
Þú þarft að einbeita þér! Manstu eitthvað fleira?
Drullastu út úr húsinu mínu!
- Ég get þetta ekki! - Hvað segirðu?
- Ég get þetta ekki! - Ekki vera kjáni.
Stoppaðu!
Er allt í lagi með þig?
Allt í lagi.
Það er allt í lagi.
Þetta er allt í lagi.
Kannski var enginn í húsinu. Ég veit það ekki.
Mér líður eins og það hafi verið brotist inn í hausinn á mér,
allt lagt í rúst og núna finn ég ekkert.
Það er...
Ég er ekki örugg í eigin höfði.
Mér þykir það leitt.
Guð minn góður.
Hættu nú!
Algjör pabbi.
Þetta er í fyrsta skipti í langan tíma sem ég sé þig hlæja.
Ég elska þig af öllu hjarta og mér þykir fyrir þessu öllu.
Sjáðu hausinn á honum,
stútfullur af öllu sem þú hefur tapað.
Langar þig ekki til að kljúfa hann í sundur eins og kókoshnetu?
Skafa út þá hluta sem þig vantar.
Drullastu út úr húsinu mínu!
Hver var í húsinu, pabbi?
Hæ. Ég er hjá pabba.
Ég tók leigubíl.
Ég veit ekki hversu lengi, Rob. Ég er í góðu lagi, engar áhyggjur.
Bless.
Jo?
Sæl! Þú ert konan með hundana.
Mig dreymdi þig.
Hvað ertu að gera hér?
Já, ég á hunda. En ég er fullkomlega mennsk.
Ég fétti af slysinu og...
Alveg hræðilegt. Mér þykir þetta mjög leitt.
- Wendy, ekki satt? - Jú.
Væri í lagi ef ég heimsækti þig svo við gætum spjallað
- og þú gætir hjálpað mér að muna. - Mér þykir leitt að þú slasaðist.
Þarna er hún! Frú H!
Sjáðu, Frederik. Þetta er dóttir þín, Jo.
- Jo er komin að hitta þig. - Nei, nei.
- Hæ, pabbi. - Þetta er Jo, dóttir þín.
- Hvar er Susanne? - Þetta er Jo, Fred.
Susanne var móðir mín.
Mér þykir leitt að hafa ekki heimsótt þig um hríð.
Ég lenti í slysi og komst ekki.
Ég hef beðið óþreyjufull eftir að geta komið að heimsækja þig.
Pabbi. Þetta er Johanne.
Johanne litla, sjáðu.
Hann svaf ekki vel í nótt. Ekki satt, Fred?
Var að skemmta sér í alla nótt. Komdu nú.
Svona já. Varlega.
Ég gæti kannski sagt honum sögu.
Hvað finnst þér, pabbi? Þú ert svo hrifinn af sögum.
Honum þætti án efa vænt um það.
Manstu þessa um gamla hafkónginn
sem þú sagðir mér svo oft þegar ég var lítil?
Ég hef verið að hugsa um hana undanfarið.
Hann kom að drottningunni sinni í örmum sjómanns og trylltist.
Ég fékk alltaf hroll.
Danskar sögur geta verið mjög myrkar.
Hver ertu?
Ég er Jo, pabbi. Mér líður svipað og þér þessa dagana.
Veit ekki hvað snýr upp.
Ég vil sjá Susanne.
Hæ.
Pabbi bað mig að...
Mamma.
Ég fékk ekki að kveðja.
Hann er ennþá afi.
Sumir dagar eru betri. Hann er enn þarna.
- Er það? - Já.
Ég er með tíðindi sem gætu hresst þið við.
Ég er ólétt.
- Hvað heitir kærastinn þinn? - Thomas.
Vá!
Vissi ég ekki af barninu áður?
Nei. Þú ert sú fyrsta sem færð að vita þetta.
Tími til kominn að þú vitir eitthvað sem enginn annar veit.
Andskotinn! Ég er að verða amma. Tikk tokk.
- Nei! Mamma! - Það er gott að gráta.
Elskan mín! Ég er svo glöð fyrir þína hönd.
Nú verðurðu að fara vel með þig héðan í frá.
Mamma...
Viltu segja pabba frá þunguninni?
Vilt þú ekki gera það?
Hann kann ekki vel við Thomas.
- Ég kann vel við hann, er það ekki? - Jú. Þér finnst hann fyndinn.
Frábært!
Þú veist hvernig pabbi getur verið stundum.
- Hann er ónytjungur. - Er hann virkilega svo slæmur?
Já, hann er það.
Við hurfum öll um leið og hún kynntist honum.
Það snýst allt um hann.
Ég skil, en við erum að verða afi og amma, Rob.
Frábært! Ég hef hlustað á hann árum saman tala um hvað barinn gengur vel.
Ég veit þú ert að bíða eftir að ég undirriti lánapappírana, Rob.
Er ástandið slæmt?
Ég held í hreinskilni að við höfum þetta ekki af til jóla.
Ég vil ekki þurfa að biðja þig um peninga, Jo.
Ég vil ekki þurfa að biðja þig um að bjarga lífsstarfi mínu, en...
Þú átt litla keðju fasteignasala.
Þú ert ekki að leita að lækningu við krabbameini.
Hvernig gengur hömluleysið, Jo?
Það er algjört dúndur fyrir okkur hin.
Sash sagðist vilja að ég segði þér frá þunguninni
því hún sagði að þú ættir það til að bregðast svona við.
Af hverju óttast hún þig svona?
Ha? Hún gerir það ekki.
Veistu, Jo, það væri fínt
ef þú drullaðist af skrifstofunni minni núna.
Farðu nú.
Gætirðu tekið mynd af okkur?
Brosið!
Fjandinn!
Sæl, Jo. Við vorum því miður að klára fundinn.
Ég sé það.
Ég á smá tíma aflögu.
Þetta er fínt, takk.
- Ég ætti kannski bara að fara. - Nei, bíddu. Bíddu hér.
Ég meina það, ekki hreyfa þig.
Spyrja þig... Spyrja þig að einhverju. Hverju sem er.
Allt í lagi. Hvað kom fyrir þig?
Ég var í brúðkaupsferðinni minni. Skíðaslys.
Ég lenti á tré á 160 km hraða.
Guð minn góður. Þú ert galin.
Vissirðu að það er raunar mjög hættulegt.
Mér er alveg sama.
Upplifirðu ekki algjört óttaleysi núorðið?
Þú veist, síðan þú snerir á dauðann.
Ef mig langar að gera eitthvað núna, þá geri ég það bara.
Til fjandans með afleiðingarnar.
Hvað með manninn sem þú giftist? Varð hann kyrr?
Neee...
- Helvítis asni. - Já.
Ég óttast allt.
Ég veit ekki hverjum ég get treyst.
Það er eins og allir í kringum mig
viti allt um það sem hefur gerst undanfarið ár en ekki ég.
Ég held þau séu að leyna mig ýmsu.
Svo finn ég litlar vísbendingar.
Þú þarft að hlusta á þessa innri rödd, Jo.
Innsæi þitt.
Eltu brauðmolana og sjáðu hvert þeir leiða þig.
Ég held ég gæti hafa verið að sofa hjá einhverjum.
Einhverjum sem er alls ekki maðurinn minn.
Mamma hélt framhjá og ég sór að ég skyldi aldrei gera slíkt.
Hluti af mér heldur að maðurinn minn hafi verið af því.
Vá!
Kannski segir hann ekkert vegna þess sem gerðist.
Ég missti barn fyrir 15 árum.
Það gerði næstum út af við mig.
Á afmælisdegi hans ár hvert...
velti ég því fyrir mér hvers konar drengur hann hefði orðið.
Hvað hét hann?
Lucas.
Jo.
Afsakaðu ónæðið
en áttu lausa smástund? Mig langar að segja svolítið.
Fyrirgefðu, Jo, hvað...
að ég verð stundum svo stífur.
Ég er asni.
Mig langar að fara með þig á einn stað, ef þú vilt koma með mér.
Eitt augnablik þolir hann þig ekki og það næsta býður hann þér í ferðalag.
Hvað er í gangi, Rob?
Tilbúin?
- Hvert ertu að fara með mig? - Ég segi þér það ekki.
Hvert ertu að fara með mig, Rob?
Manstu þegar krakkarnir voru litlir?
Þegar við fórum í frí, rétt áður en við lögðum af stað
hljópstu aftur inn og endurraðaðir öllum leikföngunum þeirra
þannig að það virtist sem þau hefðu lent í ævintýrum á meðan.
Það var dásamlegt að sjá andlitin á þeim þegar við komum heim.
Enginn er of gamall fyrir óvæntar uppákomur. Ég skal sjá um þessa.
Þig langaði alltaf að koma hingað, ekki satt?
Þegar sjávarkóngurinn sneri aftur, kom hann að drottningu sinni sitjandi
í örmum mannveru. Sjómanns.
Það er svo langt um liðið. Það er svo gott að vera komin hingað.
Hún segir að einhver sé í húsinu. Maður! Í mínu húsi!
Hún hefur frjótt ímyndunarafl. Hún lifir í eigin heimi.
Susanne, í andskotans bænum. Hversu oft í viðbót?
Ég þarf að komast út.
Við erum nýkomin.
Sjávarkóngurinn var niðurbrotinn.
En að tæla sjómenn var hennar eðli.
Enginn getur breytt eðli sínu.
Það er ekki að ég vilji það ekki...
- Það er bara... - Við komum ekki hingað til þess.
Ég sakna bara návistar þinnar.
Veistu, ég þarf í alvöru að komast út.
Fyrirgefðu. Ég verð ekki lengi.
Það hefur staðið tómt árum saman.
Reyndar vorum við að fara að hreinsa út úr því.
Er það svona sem þú manst það?
Nei, eiginlega ekki. Það er mjög skrýtið að vera komin aftur.
- Hérna var herbergið mitt. - Virkilega?
Við kölluðum það refagrenið. Út af veggfóðrinu.
HJÁLP
- Kvikindið þitt! - Ha?
Það er auðveldara að fara í gegnum það sem þú segir mér
en það sem þú segir mér ekki.
- Um hvað ertu að tala? - Ég fór heim í fyrra.
Ég fór til Danmerkur.
Datt þér ekki í hug að setja það á vegginn?
Ég gerði það ekki, því við fórum ekki til Danmerkur.
Við ræddum það en fórum ekki, vegna þess að...
Við athugðum. Við fórum ekki, vegna þess að húsið er ekki þar.
Það var rifið.
En þetta er bara...
Ég man eftir að hafa farið.
- Hvert smáatriði. - Mér þykir það leitt.
Mér þykir það leitt en við fórum ekki.
Ég fæ dauf minningarbrot.
Örstuttar leiftursýnir inn í það sem í raun gerðist.
Svo fæ ég hvert einasta smáatriði af ferð sem aldrei var farin.
Það er ótrúlegur andskoti.
Ég veit það.
- Er það? Virkilega? - Já.
Ég veit bara ekki hverju skal trúa.
Hvað áttu við?
Ég veit það ekki.
Veistu hvað þú þarft? Nýja og flotta tónlist.
Owen. Hæ.
Hæ.
Ertu hrifinn af húðflúrum?
- Ertu með húðflúr? - Ha? Af hverju spyrðu?
Geturðu farið úr þeim? Farðu aðeins úr hönskunum.
Ég er ekki alveg með á nótunum.
Farðu úr þessu asnalega dóti.
Ég vil sjá handleggina á þér.
Er þetta einhvers konar fatapóker, eða...?
Allt í lagi, ég skal bara segja það hreint út.
Vorum við...?
Farðu bara úr andskotans hönskunum!
Guði sé lof.
Nei... Ég... Ég dauðskammast mín núna.
- Af hverju? - Ég hélt við hefðum sofið saman.
Vá...
Við höfum aldrei gert það...
Þér virðist rosalega létt.
Ég er svolítið móðgaður.
Stundum er erfitt að átta sig á hvað sé raunverulegt hérna uppi.
Og hvað ekki.
Ég væri til í að hverfa núna.
Hvað?
Susanne, í andskotans bænum. Hversu oft í viðbót?
Ég lofa að gera þetta aldrei aftur. Gerðu það, ekki fara!
- Þú breytir því ekki hver þú ert. - Ég get það.
Hver í andskotanum ert þú?
Er það ekki minnislausa konan?
Eastbourne-eiginleikinn.
Hæ, mamma. Heyrðu, ertu ekki góður?
Auðvitað.
Hæ, Jo.
Ég kom bara til að sækja föt.
Ókei? Ég held þau séu á háaloftinu.
Auðvitað er það í lagi.
Hæ.
Hæ. Gaman að hitta þig.
Í fyrsta skipti. Aftur.
Ég frétti að þú sért fyndinn.
Í bili ætlar hann bara að fara varlega
og hella upp á handa okkur.
Mér skilst að það sé óhætt að segja til hamingju.
Það er rétt. Það er ennþá snemmt.
Ó, guð.
Hvað?
Eins og ég átti von á,
er skúffan aftur orðin vel skipulögð.
Síðast þegar ég kom, áttum við í heitum umræðum.
Varðandi skúffur, spennuna kringum þær
og hvað þær segja um okkur.
Svo þér líkar ekki við mig og þú dæmir mig.
Nei.
Mér finnst þú stórkostleg.
Varúð: Ég er ekki jafnhrifinn af manninum þínum.
Notarðu enn mjólk?
- Nei, aldrei. - Rétta svarið.
Ég held ég hafi stuðað Rob.
Bara sýndarmennska.
Best að gleyma því bara.
Mamma vinar míns
keðjureykti allt sitt líf,
fékk Alzheimer og steingleymdi að hún reykti.
Ég er enn að bíða eftir að þú segir eitthvað fyndið.
Manstu ekki eftir síðasta skipti sem við hittumst?
Manstu ekki hvað gerðist?
Hélt ekki.
Það er synd.
Ég þarf að...
Guð minn góður.
Mamma? Er allt í lagi með þig?
Já, allt í góðu.
Mamma. Hleyptu mér inn.
Það er allt í lagi með mig, Sash. Farið bara heim.
- Ertu viss? - Já. Ég hringi í þig í kvöld.
- Allt í lagi. Ég elska þig. - Ég elska þig líka.
Hvað ef þú ert ekki fórnarlambið í þessu öllu?
Hefurðu hugleitt það?
Hvað ef þú ert fjandans vandamálið?
Þýðandi: Pálína Sigurðardóttir www.plint.com