O czym ty mówisz?
-Jesteś taka... -Moja matka nie żyje.
Może nie jestem już młoda,
ale wciąż oddycham.
-Zabieraj łapy! -Spokojnie!
Czemu masz mnie na ścianie? Powiedz, kim jesteś naprawdę.
Odpowiadaj!
-Ma na nazwisko McNair. -Nie, Chandris.
Mój mąż nazywa się McNair.
Posłuchaj, 9 grudnia 1980 roku. Wtedy cię urodziłam.
-Zabieraj łapy! -Zamknij się!
Strasznie sypało.
Gratulacje, sprawdziłaś moją datę urodzenia.
Nie, wiem dużo więcej.
-Zabierzmy ich. -Nie.
-Znajdą mnie. -Odwróć się, do licha!
-Proszę! -Jesteście aresztowani.
-Idziemy. -Nie, proszę.
Pozwól mi tylko wziąć torbę.
TEN ATAK GAZOWY BYŁ STRASZNY. CZYSTE ZŁO.
Harry_UV BIEDNI LUDZIE. POKÓJ ICH DUSZY.
KYang58 CO TERAZ? DZIAŁAJ DALEJ!
AlphaFam10202 POKAŻ TYM SUKINSYNOM
TJberg20 ZABIĆ WSZYSTKICH.
Canto, Durand, Isaac, Gunnarsen. Do mojego biura!
Musimy zawęzić listę podejrzanych.
Rozmawiałem z FBI. Na razie nic nie mają.
To typowe wpisy po ataku.
Po sprawdzeniu programu nadzoru
określili pięć grup ekstremistów ze wzmożoną aktywnością.
Antyterroryści wysłali swoją listę.
Trzy grupy się powtarzają.
Piechurzy Nowej Anglii,
Strażnicy Patriotyzmu i Prawy Opór.
Macie obserwować ich liderów
i przeanalizować wszystkie źródła.
Jest też opcja samotnego wilka.
To budynek rządowy, więc skupiamy się na anarchistach,
ale FEMA, Departament ds. Weteranów
i każdy cholerny wydział zwolnił kogoś w ostatnim roku.
Może to była zemsta.
Stres i problemy w pracy to często główny motyw samotnych wilków.
Może to ktoś z naszych.
Kilka minut temu była mowa o grupach.
Nie możemy niczego wykluczyć.
To upewnijcie się. Do roboty.
-Zatrzymałem ich na 48 godzin. -To wystarczy.
-Czego szukasz? -Potwierdzenia dla jej wersji.
-Po co miałaby kłamać? -Nie wiem. Myślałam, że nie żyje.
Ćpuny.
-Potrzymaj to. -Jasne.
AKT URODZENIA EMILY CHANDRIS SZPITAL BOSTON MERCY
Chodźmy.
-W porządku? -Tak, chodźmy.
Idziemy.
Wiesz, jakie to było uczucie?
Pamiętasz zdjęcia z Czarnobyla?
Wszystko w bezruchu, stojące zegary.
Każdy po prostu zniknął.
Nakrzyczała na mnie kobieta.
Zmarł jej mąż, a ona wpadła w szał,
bo nie miała kwitu za parking.
Czasami trzeba się wykrzyczeć.
Rób to, co robisz. W końcu coś się...
Masz rację.
O której wrócisz?
Dr Daniels proszona do pokoju pielęgniarek.
Tutaj!
Muszę kończyć.
Oddzwonię.
O co chodzi?
To nasadka Yellow Jacket używana w branży HVAC.
Rozmiar pasuje do śrub usuniętych z konwektora.
Każdy robotnik w okolicy mógł ją upuścić.
Była używana co najwyżej raz.
Znasz robotnika, który zostawiłby nowy sprzęt?
Dobra. Sprawdź, kto ostatnio kupił
nasadkę Yellow Jacket XQ
w jednym z okolicznych sklepów. Do roboty.
KOMISARIAT
-Muszę wracać. Zadzwonię. -Dobra.
Dokąd idziesz?
Wydostałam cię. Mam kilka pytań.
-Znajdźmy bezpieczne miejsce. -Jesteśmy przy komisariacie.
Mają mnie w systemie. Muszę uciekać.
O kim ty mówisz? Kto?
Nie teraz. Mogą przyjść w każdej chwili.
Dobrze. Jedziemy do mnie.
Zaparzę kawy.
-A coś mocniejszego? -Jest dopiero 10.00.
Jestem trochę poruszona.
Co? Tylko ja?
Ja nie jestem poruszona.
To pokój twojego syna? Flynna?
Czemu mnie śledziłaś?
Widziałam cię w parku przyczep.
Czemu nie powiedziałaś, kim jesteś?
Nie wiedziałam, od czego zacząć i, szczerze mówiąc,
nie wyglądałaś na gotową, by powitać
zaginionego członka rodziny.
I znalazłaś mnie teraz po tylu latach?
To ty mnie znalazłaś.
-To znak. -Jak to?
Mnie też ktoś chce dopaść.
Dobrze, opisz ich.
Nie wiem, że to oni, dopóki nie jest za późno.
-To nie ma sensu. -To nie wszystko.
Podali mi coś, a ja tego nie pamiętam.
Co robiłaś przez ostatnie sześć lat?
Przez jakiś czas siedziałam.
-Czemu ktoś miałby cię ścigać? -A ciebie?
Mówimy o tobie. Czemu myślisz, że ktoś cię śledzi?
Nie wiem.
Kiedy zaczęłaś coś podejrzewać?
-Nie wiem. -Daj mi jakiś dowód.
Opisz jakiś moment, kiedy cię śledzono.
Nie pamiętam, przykro mi.
-Wyjdź. -Co?
Pewnie zaciekawiła cię moja historia w wiadomościach.
W pewnym momencie się one zlały i fikcja stała się rzeczywistością.
Nie, nie wyjdę.
Masz dziesięć sekund, żeby wyjść.
Inaczej wyciągnę broń.
Myślisz, że nikt do mnie nie celował?
Śmiało. Nie wrócę tam.
To daj mi jakiś powód, żebym ci uwierzyła!
Jestem twoją matką.
Czy to się nie liczy? Boże.
Nie chciałam, by tak to wyglądało.
-Urodziłam cię. -Co robisz?
-Jesteś moja. -Valerie...
Co robisz? Nie. Zaczekaj.
-Usiądź. -Nie mogę.
Dobrze. Valerie, spokojnie.
Co ty...
Cholera.
-Cześć. -Musisz mi pomóc.
-Kobieta mi zemdlała. -Jaka kobieta?
Nieważne. Miała problemy z mówieniem.
Zaczęła się pocić i jąkać, a potem zemdlała.
Ile ma lat?
-Znasz ją? -Nie.
Sprawdzam jej torbę.
Zobacz, co jest w środku. Może bierze jakieś leki.
Co to jest NovoLog Mix 70/30?
Insulina. Pewnie ma cukrzycę. Musisz zrobić jej zastrzyk.
Jasne. W które miejsce?
Najszybciej będzie w podbrzusze. Wbij się na pięć centymetrów.
Trzymaj się z daleka od pępka.
-Jasne. -Wbij igłę pod kątem 90 stopni.
Dobra, zaczekaj.
Podałam ci zastrzyk.
Zaraz poczujesz się lepiej.
Cholera, to miało być na później.
-Jest! -Bierz kamerę!
Bobby, zatrzymaj auto.
-Derek. -Agent specjalny Crown.
W magazynie z wentylatorami doszło do rabunku i zabójstwa.
Podobno ma to związek z atakiem.
Bez komentarza.
Nie można odmawiać komentarza
w kwestii bezpieczeństwa narodowego.
W Internecie podejrzewa się tępiciela chwastów.
Przykro mi. Nie mam pani nic do powiedzenia.
Dziękuję. Jedźmy, Bobby.
Wiadomo coś o tępicielu chwastów?
Tak, to Estella Morales z Gwatemali.
O godzinie 9 zdała egzamin na przyjęcie obywatelstwa.
Wyszła przed budynek
i z dumą zrobiła sobie selfie.
Oto ona.
Ten gość w tle. Powiększę go.
To Miles Deleon, dużo mniej dumny obywatel.
-Nie pasuje do gościa na nagraniu. -Może miał wspólnika.
Miles udziela się w Internecie.
Jest na każdej stronie z teoriami spiskowymi.
-Nie pasuje do profilu. -Tego, którego nie widzieliśmy?
Przede wszystkim, Miles nie zdał nawet matury.
Widzieliście filmiki na YouTube?
Nie musi być profesorem chemii.
Nie ukończył szkoły, jest kawalerem.
Nie pracował nigdzie dłużej niż pół roku.
Nie udałoby mu się podjąć tak złożonego zadania
i doprowadzić go do końca.
Naprawdę to nie takie...
Taki facet zdecydowałby się na strzelaninę,
a nie zbudował zaawansowaną broń chemiczną.
-Możemy go przesłuchać. -To zbyt pochopne.
Jest podejrzany. Zgarnijmy go.
Jedźmy po Milesa.
Cholera. Wieści się rozchodzą.
Wyłaź, zdrajco!
Gdybyś był niewinny, pokazałbyś się.
Otwórz drzwi!
-Pomożemy ci. -Spokojnie.
Cofnijcie się!
Nie pomagaj mi! Miles, uspokój się!
Miles, posłuchaj mnie.
Nic nie zrobiłem.
Jedź z nami.
Zróbcie przejście!
-Macie złą osobę, do cholery! -Spokojnie.
-Jak masz na imię? -Valerie.
Możesz zadzwonić do lekarza po receptę?
Tak, by wszyscy wiedzieli, gdzie jestem.
Świetny plan.
Kupuje insulinę na czarnym rynku.
Wiesz, jakie to niebezpieczne?
Możesz pogadać z kimś w szpitalu?
-Nie do wiary. -Co?
Dopiero co zaczyna mi się układać, a ty prosisz, bym to ryzykował?
Nie, naprawdę. Przepraszam.
Kim ona w ogóle jest?
Świadkiem w sprawie Tommy'ego. Musi zostać tu do jutra.
Trzeba podnieść jej poziom cukru.
-Masz mleko lub sok? -Nie.
-Jakiś napój? -Coś do wódki zawsze.
-Wracam do pracy. -Dobrze.
Dziękuję.
POLICYJNA BAZA DANYCH
RAPORT Z ARESZTOWANIA
-Głodna? -Boże. Ugotowałaś to?
Nie, mój tata. Świetnie gotuje.
Moja mama też.
Próbowałam się z tobą skontaktować, kiedy byłaś w sierocińcu.
I to wszystko? Jedna próba?
Nie, mogłam dzwonić setki razy, ale nie chcieli mi nic dać.
-Nie zadzwoniłaś. -Nie mogłam.
Bo siedziałaś w więzieniu.
Tak.
Nie.
To może być serum prawdy.
Powiedz, co się stało.
Przyłapali mnie z fałszywym czekiem.
Byłam już skazana za napaść,
więc czekała mnie długa odsiadka, a nie miałam cię komu oddać.
Odebrali mi ciebie.
A ojciec?
Nikt się nie przyznał.
Po kilku latach wyszłam i chciałam cię odzyskać.
Nie było tego w aktach.
Powiedzieli, że jesteś w dobrym domu.
Stwierdziłam, że tak będzie lepiej.
Tak jest łatwiej, prawda?
Wyglądasz dobrze, masz przystojnego męża.
-Widziałam zdjęcia. -Byłego męża.
Nawet lepiej. Znajdziesz sobie przystojnego chłopaka.
Możesz mieć dobre życie.
Zrobiłam to, co musiałam. Pozwoliłam ci żyć.
Wiem, że nawaliłam,
ale chcę ci teraz pomóc.
Boję się o ciebie, od kiedy mnie śledzą.
Po co ktoś miałby śledzić drobnego przestępcę?
Nie wiem. Jestem już czysta,
ale zaczęłam zauważać pewne rzeczy.
To naprawdę nie było normalne.
Musisz mówić konkretniej.
Wcześniej w tym roku siedziałam w Farmingdale
i zabrali mnie na kontrolę wzroku ze względu na cukrzycę.
Zabrali mnie do izolatki w szpitalu Boston Mercy i...
-Coś mi podali. -Co?
Nie wiem, co to było, do cholery, ale nie insulina.
Od tego czasu coś jest nie tak.
Miewam omdlenia, a gość, który mnie leczył...
Czuję jego obecność.
Boston Mercy? Tam podali ci insulinę?
To nie była insulina. Zrobili mi coś.
-Co robisz? -Muszę na chwilę wyjść.
Załatwię ci insulinę.
To na ból głowy.
Nie otwieraj okien ani drzwi.
-Niedługo wrócę, dobrze? -Nie.
-Wrócę. -Dobrze.
Naprawdę, rozpryskiwałem tylko permetrynę.
Co to jest?
Gówno, które zabija karaluchy.
Pryskałem nią tylko na zewnątrz.
Proszę.
Mamy tu prawdziwego wojownika.
Dobra, to nie jest nasz gość.
-Nie. -Cieszy cię to?
Bycie w mniejszym błędzie niż ty i Crown nie jest moim celem.
Ktoś musi w końcu mieć rację.
To zajmuje.
Profil, dowody, aresztowanie.
To wszystko zajmuje czas.
Zgadzam się.
Dziękuję.
INSULINA
IZOLATKI
-Witam. -Cześć.
AKTA PACJENTÓW
Boże.
Jesteś z OIOM-u?
Tak.
Co się tam dzieje?
Wielki chaos.
-Biedni ludzie. -Tak.
Jak mogę ci pomóc?
Mój rezydent ma na dole pacjentkę,
która już tu była.
Chcę znaleźć jej akta.
Jasne. Sprawdź na komputerze.
Dzięki.
DANE LOGOWANIA
ADMINISTRATOR HASŁO
Badali jej źrenicę oka,
ale nie wykryli retinopatii.
-Pewnie ma cukrzycę. -Tak.
Wysłali jej morfologię do centrum diagnostycznego.
To rutynowa analiza.
Haloperydol? To normalne przy kontroli wzroku?
To środek uspokajający.
Może zachowywała się agresywnie.
Całość wygląda dość zwyczajnie?
Tak.
Dziękuję.
Zaczekaj. Nie możesz tego zabrać.
-Odłożę to. -Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Właśnie widziałam akta Valerie.
Zwariowała albo kłamie. Nic się nie zgadza.
Czuję się jak idiotka, że jej uwierzyłam.
Jadę pogadać z tą wariatką.
Potem zadzwonię. Na razie.
-Dzięki. -Pewnie.
-Nasadzaj. -Co?
Jak idzie szukanie nasadki?
W Nowej Anglii są 142 sklepy z narzędziami.
Zawęziliśmy listę do 57.
A jeśli kupił ją online?
W raporcie napisałaś,
że podejrzany wiedziałby, by nie zamawiać towarów online.
Czytasz moje raporty.
Mamy masę roboty.
Odegrałaś ważną rolę w złapaniu kierowcy snajpera.
-Mogłaś mieć własne biuro w terenie. -Nie chciałam.
Albo nie chciałaś tego.
Na zdrowie.
Dobranoc.
Byrne.
-Masz żonę lub dzieci? -Nie.
Idealnie. Zostaniesz na nadgodziny.
Wciąż mamy być w gotowości na wypadek kolejnego ataku.
Druga fala była jeszcze cięższa.
-Przyda nam się każda pomoc. -Nie ma sprawy, szefie.
Czytałem raport z przypadku obrzęku płuc.
Dobra robota.
Zrobiłem to, co do mnie należało.
Tak trzymać. Kto wie, jak to się skończy.
Do jutra.
Dziękuję.
-Trzymasz się? -Tak.
-A ty? -Też.
-To straszne. -Co takiego?
Zginęło 121 osób, a dla nas to wielka szansa.
-Możesz iść. -Chyba żartujecie?
Aresztujecie mnie na oczach ludzi, trzymacie kilka godzin i tyle?
Nie aresztowaliśmy cię.
Naskoczyłeś na mnie i zakułeś w kajdanki.
Moje nazwisko, adres i zdjęcia
są już w całym Internecie. Jestem spalony.
To vouchery do hotelu. Przyczaj się na kilka tygodni.
Świetnie.
Zginęło 120 osób.
Nie były w stanie oddychać,
bo ich narządy się rozpłynęły.
Gość zaatakował nie ten budynek.
No i?
Dziękujemy za pomoc.
Chodźmy.
MILES DELEON WYPUSZCZONY
Przed jego sklepem był tłum żądny krwi.
Musieliśmy go aresztować.
Teraz wyszedłem na durnia
i dostałem profilera ze stolicy.
Pójdę w odstawkę.
Może znajdziesz pracę w solarium natryskowym.
-Doprowadziłaś mnie do niego. -Kontroluję tę historię.
Powiem, że aresztowano go dla jego bezpieczeństwa.
Nie chcę, byś sterowała historiami.
-Pamiętaj, to... -Frajda. Pozwól mi zrobić swoje.
-Cześć. -Kim jesteś?
Valerie, znajoma mamy.
Nigdy cię nie widziałem.
-Właśnie wróciłam do miasta. -Nie mówiła o tobie.
Nie wiem dlaczego.
-Gdzie mama? -Musiała coś załatwić.
Kiedy wróci?
-Flynn... -Skąd znasz moje imię?
Spokojnie. Mówiłam ci, znam się z twoją mamą.
-Co jest z tobą? -Nic.
-Jesteś jakąś wariatką? -Nie.
Czemu tak mówisz?
-Pójdę sobie. -Nie.
-Nie wychodź. -Nie dotykaj mnie.
-Proszę. Posłuchaj mnie. -Puść!
Nic ci nie jest? Co się stało?
-Zaatakowała mnie. -Wcale nie!
-Tak. -Co się stało?
-Nie kłam, gnojku. -Zaatakowała mnie.
Niby po co? Jestem twoją babcią.
-Idź już. -Nie. Przepraszam, Emily.
Masz insulinę. Możesz już iść.
-Wymknęło mi się. -Idź stąd.
-Chcę wszystko naprawić. -Spieprzaj stąd!
-Nie powinnyśmy być na ulicy. -Byłam w szpitalu.
Robili ci badania na retinopatię cukrzycową
i podali ci środek na uspokojenie.
-To bez sensu. -Wręcz odwrotnie.
-Nie. -Wszyscy to rozumieją
oprócz ciebie.
Naprawdę ci uwierzyłam,
jakbym to ja zrobiła coś złego.
-Nie, Emily. -Nie dotykaj mnie.
Nie narażę już syna przez swoje problemy.
Idź sobie.
Rozumiem.
Uważaj na siebie.
Wybacz.
Zapomniałam, że przychodzisz. Jeszcze do tego nie przywykłam.
To moja babcia?
Nie, twoja babcia to Helen Byrne.
To ona uszyła ci kocyk.
-Ale to twoja mama? -Tak.
Też dopiero ją poznałam.
Wróci?
Nie masz się czym martwić.
Nie jest z nią za dobrze, ale jakoś sobie poradzimy.
Co za miła niespodzianka.
Właśnie poznałam swoją matkę. Ma wszystko.
Mój akt urodzenia i zdjęcia.
-To ona. Valerie Chandris. -Valerie?
Kiedy wróciła?
Czemu mi o niej nie powiedziałeś?
-Myślałem, że odeszła. -Mówiłeś, że nie żyje.
Na dobrą sprawę tak było.
-Ile o niej wiecie? -Dość, by trzymać ją daleko.
-Tato? -Jest niebezpieczna.
Widziałem jej kartotekę. Bójki z innymi więźniami.
Mówiła ci o izolatce?
-Nie. -Nie dopuszczaj jej do siebie
-ani do Flynna. -Czego się baliście?
Że ją znajdę i stanę się taka jak ona?
Gdybyś była na naszym miejscu,
też byś nie ryzykowała.
Okłamałeś mnie.
Nie rozumiem! Po jaką cholerę
zaczęłaś jej teraz szukać?
To ona znalazła mnie!
Zapomnij o niej!
Nie mogę udawać, że to nie miało miejsca.
Nie oczekuj, że ci w tym pomogę.
Masz rodzinę.
Wolisz wybrać ją?
Wyjdź.
Wyjdź stąd!
Mam whisky i lód. Robimy imprezę.
Muszę się ciebie poradzić.
Mamy nowego trupa, gangster. Zgadnij, jak umarł?
Glock 40? Dziewięć milimetrów?
Nie.
Dostał zastrzyk fentanylu. Posrane, co?
Nie zadzwoniłam, by gadać o pracy.
Co z twoją mamą?
Nie chcę rozmawiać. Ani o tym, ani o niczym innym.
Pieprzymy się czy nie?
Nie!
Tłumaczenie napisów: Krzysztof Zając