Dawaj, Drax. Tańcz!
Dobre dla idiotów.
Ej!
Mówiłem milion razy:
zabierz te wstrętne szopie łapska od mojego zunika!
Mówiłem milion razy: nie jestem szopem.
Znowu?
STRAŻNICY GALAKTYKI: VOLUME 3
Kocham cię, Gamora.
KNOWHERE SIEDZIBA STRAŻNIKÓW GALAKTYKI
Jak ogarniesz Quilla?
Ja? A czemu nie ty?
Ja mam problemy emocjologiczne. Co ja poradzę?
Po co wlazłeś na sufit?
Testuję nowe buty grawitacyjne na krzywym.
Zaczyna się.
Wybacz.
Boże moj, Kraglin.
Darowałbyś sobie wreszcie.
Ty byś umiała lepiej?
Z telekinezą to się nie liczy!
Jakiś głupi kamyk!
Mogę to zrobić jednym palcem!
Niedobry pies!
Nie mów tak do mnie.
Zły. Zły pies i już.
Odszczekaj to.
No weź, nie bądź taki.
Nebula, słyszałaś?
Nazwał mnie niedobrym psem i nie odszczekał.
Mam to w nosie, Cosmo.
- Co z Peterem? - A bo ja wiem?
Co zrobisz?
Ja? To twój brat.
Nieważne, i tak mnie nie słucha.
Wciąż ma załamkę po śmierci Gamory.
Ona nie umarła.
Po prostu zapomniała ostatnie kilka lat.
Nikt mi nic nie mówi.
Mantis, a nie możesz go dotknąć i, no wiesz, uszczęśliwić?
Ja jestem Groot?
- Stary! - Oblech!
Nie, nie o to mi biega. Swoją mocą.
Nie wolno manipulować uczuciami przyjaciół.
A jak mnie zakochałaś w skarpecie?
To było zabawne.
No to zostaje już tylko sposób Groota.
Ciągniemy zapałki?
Błagam, nie brnijmy w to.
Co to było?
Co jest?
Gdzie jesteś, wiewiórze?
Na ziemię!
Nie, stój! Przestań!
Proszę, przestań! Zostaw ją!
Błagam!
Co to za świr?
Kolejny superdupek z laserowymi łapami, kto go tam wie!
Kto we mnie rzucił?
Stul dziób.
Jak dzieci.
Wyżywasz się na słabszych?
Peter!
Znajdź med-paki!
Nebula!
Odwal się!
To boli.
Tak mi przykro.
Nie!
Ja tylko aktywowałem med-pak!
Ściągnijcie go! Już!
Niech to szlag.
Moduł medyczny!
Zniszczony. Jest drugi na statku!
Na dzisiaj wystarczy.
Zaszyjcie go i umieśćcie z resztą partii 89.
Nie bój się.
Zajmiemy się tobą.
Ej! To ten nowy.
Co z ciebie za jeden?
Masz śmieszną maskę na pyszczku.
Maska, oczy, pyszczek, buzia...
Mówi ono?
Spokojnie, przyjacielu. Nic ci nie zrobią.
Boli.
Już dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Bezpiecznik?
Mechanizm, który go wyłączy, jak ktoś zacznie grzebać w środku.
Czy użyje med-paków.
Dlaczego miałby mieć takie coś?
Ktoś uważa go za opatentowaną technologię,
a ten złoty świr miał ją odzyskać.
Umrze, jak będziemy operować?
I jak nie będziemy.
Musi być sposób.
Obwód jest zabezpieczony hasłem.
Wiemy w ogóle, skąd się wziął Rocket?
Nigdy o tym nie mówi.
To technologia firmy OrgoCorp.
Jest numer seryjny.
89P13.
Ma góra 48 godzin.
A ty dokąd?
OrgoCorp musi mieć archiwa.
Może mają gdzieś zapisany kod do tego ustrojstwa.
Nie dadzą ci go.
Dlatego się włamiemy.
Rozwalimy wszystkich na naszej drodze!
- Zapomnij. - Chociaż parę osób.
Zero osób.
Jedną. Taką głupią, co jej nikt nie kocha.
Dobijasz mnie.
Kraglin, Cosmo. Dowodzicie Knowhere,
póki nie wrócimy. Parę dni maks.
- Rozkaz! - Tak, towarzyszu!
Odszczekaj, że jestem niedobrym psem.
Nie.
Wiem, że tak nie myślisz. Cofnij te straszne słowa.
Nie ma mowy.
Mam współrzędne OrgoCorp.
Znam kogoś w okolicy. Może nam pomóc.
Uderz do niego.
Czas uratować kumpla.
Nie, nie, nie.
Dobrze mieć przyjaciół.
LABORATORIUM ARÊTE ANTY-ZIEMIA
Biedna dziecinko.
Boli.
- Schwytałeś go? - Niestety zawiódł.
Próbowałam cię ostrzec, Wielki Ewolucjonisto.
Nie doceniasz Strażników.
A może ty przeceniasz własną wartość, Najwyższa Kapłanko.
Niewątpliwie zrobiłem błąd w projekcie.
Mieliście być ćwiczeniem z zakresu estetyki.
Pięknymi idiotami.
Dałem wam za duże ego. Powiedz „a”.
A ten tutaj miał być Warlockiem,
najwybitniejszym z nich.
Usunąłeś Adama z kokonu przedwcześnie, mój panie.
Jest jeszcze dzieckiem.
Coś jeszcze jest z nim zdecydowanie nie tak.
Tak, coś jest bardzo nie tak!
Dźgnęli mnie nożem, nadęty kurduplu!
Nie wie, co robi. Będziemy czynić twoją wolę.
Wiedziałaś przez lata, że 89P13 przeżył.
Masz mi o wszystkim mówić!
Wybacz mi, panie.
Znajdź 89P13 i sprowadź go tutaj
albo zniszczę całą twoją cywilizację, do czego mam prawo jako wasz stwórca!
Rozumiemy się?
Pytam, czy się rozumiemy.
Tak, panie.
Papatki.
Jak 89P13 przeżył tyle lat, Theel?
Zawsze był bystry, panie.
- Dlatego chcę go z powrotem. - Oczywiście.
- Dla jego mózgu. - To jedyny powód, panie.
Ale naprawdę ufasz Suwerennym, że go schwytają?
Są tylko wsparciem. Chyba wiem, dokąd lecą Strażnicy.
ORGOSKOP SIEDZIBA ORGOCORP
Jest bioformowana.
Zamiast budować, hodują żywe tkanki.
Otaczają ją trzy plazmowe tarcze bezpieczeństwa.
Nie będzie łatwo, Star-Lordzie.
Nie musi być łatwo. Byłem zawodowym złodziejem.
Zagłuszę sygnały po kolei.
Nazywa mnie Star-Lordem, jak się wkurza.
Wiecznie się wkurza.
Na wszystkich.
Bo się schlałem.
Cholera, ma rację.
Gdybym się nie upił,
może Rocket... Przepraszam.
Jest twoim najlepszym przyjacielem.
Drugim najlepszym.
Wszyscy wokół mnie giną. Moja matka, Yondu, Gamora.
Gamora nie umarła.
Dla nas umarła. Orzeszka?
Dziękuję.
Pierwsza tarcza.
Trzy, dwa...
jeden.
- Peter. - Co?
Miałeś na Ziemi rodzinę.
Nigdy nie chciałeś jej odwiedzić?
Jesteś moją siostrą. Więcej rodziny nie potrzebuję.
Poza tym to był tylko mój dziadek. Awanturny typek.
Mimo wszystko... Nie sądzisz, że...
Co?
Zostałeś porwany przez Łowców chwilę po tym, jak stracił córkę.
Jasne, bardzo to przeżył.
Jak mama umarła, wypędził mnie z wrzaskiem!
Pewnie chciał ci oszczędzić widoku.
- O co ci chodzi? - Co?
Ja tu gadam o zmarłych, a ty mi o tym?
Druga tarcza.
Trzy, dwa,
jeden.
Po prostu się dziwię.
Nigdy nie byłeś ciekaw, jak sobie radzi?
Może jeszcze żyje.
Byłby teraz po dziewięćdziesiątce.
Czyli możliwe, że żyje.
Ziemianie żyją pięćdziesiąt lat.
Umierają tak młodo?
Nie wiem, pi razy drzwi.
To po co w ogóle się rodzić?
No właśnie!
Ty też zaraz umrzesz?
Nie mam pięćdziesiątki.
Mówiłem o tym,
że nie mam ochoty o tym mówić.
Trzecia tarcza.
Trzy, dwa, jeden.
Nie wszystko dotyczy spraw, o których ty chcesz gadać.
Moim zdaniem
po prostu masz żal, bo czujesz się porzucony,
a sam porzuciłeś sporo osób!
I może też chciałam orzeszka!
Za późno. Skończyły się.
Czemu nie przeszliśmy?
Przeszliśmy. To nie była tarcza.
Cholera.
Łowcy.
Drodzy państwo,
tu Zjednoczeni Łowcy.
Albo oddacie wszystko, co jest cokolwiek warte,
albo zginiecie.
Wybór należy do was!
Drax, nie!
To ja, Peter Quill, byłem jednym z was!
Czekajcie!
Jesteśmy umówieni!
Umówieni.
Z kim?
- Z Gamorą. - Z Gamorą!
Co?
Jesteście za wcześnie.
Co to są?
Mundury OrgoCorp.
Założycie je, żeby mniej rzucać się w oczy
i trochę dłużej pożyć.
Okropny kolor.
Coś ty powiedział?
Nie pasuje mi do oczu.
Ubieraj się!
Nebula! Jak mogłaś mi nie powiedzieć, że masz kontakt z Gamorą?
Nie chciałam, żebyś świrował.
Jak?
No właśnie tak.
Wpuść mnie tam. Nie chcę tu siedzieć.
Gamora, dziękujemy za pomoc.
To nie jest akcja charytatywna.
Tylko akcja za sto tysięcy, które zapłaci mi siostra.
Czyli zostałaś Łowczynią?
Przebierz się.
Nie bardzo to do ciebie pasuje.
Znamy się w ogóle?
O matko...
OrgoCorp dysponuje największą w całej galaktyce
cybergenetyczną bazą danych,
której pilnuje spora ekipa wyjątkowo wrogo nastawionych kolesi.
Wiem, że nie macie oficjalnych papierów,
więc będziecie musieli wejść sami.
Następnie Gamora pokaże wam drogę do archiwów,
gdzie może wygrzebiecie instrukcję
do tej miny,
którą wasz jeż ma w zadku.
Ale jak w coś wdepniecie,
nie będzie opcji, żeby was stamtąd wyciągnąć.
Tak.
Bardzo dobrze, świetnie.
Zdumiewający przyrost funkcji mózgu.
Prawidłowo, P13.
Doskonale.
To będzie nowy świat.
Anty-Ziemia.
Tam trafią nowe istoty, gdy będą gotowe.
Niebieskie?
To niebo.
Niebo.
Rakieta.
Zgadza się.
Co słuchać?
To jest muzyka.
Podoba?
Owszem.
To nagranie ma ponad pięć tysięcy lat.
Co mniej więcej znaczy...
„Nie bądź tylko sobą, lecz czymś więcej”.
I to jest nasza misja.
Tę ohydną kakofonię, która nas zewsząd otacza,
przekształcić w muzykę.
Uchwycić ułomną bryłę
ożywionej materii, taką jak ty,
i stworzyć z niej formę...
doskonałą.
I jesteśmy na półmetku, prawda?
Chodź ze mną, P13.
Chciałbym ci coś pokazać.
Przyświeca nam jeden cel.
Stworzyć gatunek doskonały
i społeczeństwo idealne.
Ty, P13...
pochodzisz z partii 89.
Ale kolejna seria 90
to owoc nowo opracowanej technologii,
dzięki której mogę poddać dowolny organizm
milionom lat kontrolowanej ewolucji
w parę chwil.
Niestety jest jeden kłopot.
Z nieznanych powodów
u nowych osobników występuje podwyższone stężenie
białek ligo-beta-mikroseminalnych w krwiobiegu,
które sprawia, że są, cóż...
Agresywne. Nie podoba.
Mieszkańcy raju nie powinni urywać sobie łbów, zgodzisz się?
Zgodzię.
„Zgodzę”.
Zgodzę.
Theel.
Są programowane pokojowo, jak ty,
ale z jakiejś przyczyny wychodzi inaczej.
Hipotoniczne filtry.
Ale co?
Zatrzymajują glikozylacje solów.
Potem pu-pu-pu osad cysteinowy się zrobi
i wtedy idą te...
Jak ta nazwa?
Białka ligo-beta-mikroseminalne.
No, one.
Dlatego żółwiu tak zły.
Tutaj. To komora dekompresyjna.
Ognia.
Jazda.
Buty i rękawice grawitacyjne włącz.
Nebula. Dajesz.
Ty naprawdę nic nie pamiętasz, co?
Znaczy?
Jak latałaś z nami.
Nie.
A że my...
My też nic nie.
Byłaś moją...
Tamta kobieta była jedną z możliwych wersji mnie.
Nie jestem nią.
Kochaliśmy się.
Jakoś nie sądzę.
Wiem, że nie pamiętasz.
Byłaś dla mnie wszystkim.
I brakuje mi cię...
Tak bardzo.
Więc może...
gdybyś dopuściła do siebie tę myśl...
moglibyśmy znów...
Nic z tego, Quinn.
- Quill. - Quill.
Nic z tego.
Zrozum, po prostu...
Peter, wiesz, że to kanał otwarty, tak?
Co?
Słyszymy każde słowo.
Okropne słuchowisko.
To teraz mówicie?
Myśleliśmy, że się opamiętasz.
Przecież dałem na prywatne.
A jaki przycisk wcisnąłeś?
Niebieski! Jak jej skafander.
No nie.
To pasmo otwarte dla wszystkich.
- Pomarańcz to niebieski. - Co?
Czarny to pomarańcz.
Żółty to zielony. Zielony to czerwony. Czerwony to żółty.
Nie. Żółty to żółty.
Czerwony zielony, zielony czerwony.
- Nie masz racji. - Spróbuj.
Halo!
Zwracam honor.
Jak mam się w tym połapać?
Dla mnie logiczne.
Ratujemy tego Rocketa czy nie?
Przygotuj modyfikator tarczy.
Koledzy?
Maszyna nie z tej planety. Przyspieszenie wbija w tapicerkę.
To te nowe rdzenie fuzaliktyczne, znasz?
No raczej.
Właśnie je zmyśliłem.
Przesłyszałem się.
Mistrzu Karja.
- Wcale nie. - Wcale tak.
Mistrzu Karja. Mam naruszenie powłoki
w Strefie Białej.
- Błąd systemu? - Może.
Przełączę się na oko.
Może znajdę to miejsce.
Anomalia w komorze dekompresyjnej.
- Proszę sprawdzić. - Tak jest.
Szybko!
Gdzie dać te ciuchy?
Tutaj! Schowamy na razie w tym pojemniku.
Szybko!
A was całkiem pogrzało?
Jaja se robicie?
Że co?
Walnął w nas neutro-kwark!
Przebił ścianę! A wy, geniusze,
po prostu otwieracie śluzę, ignorując wszelkie procedury?
Jakie procedury, mordo?
Mamy ci przeczytać regulamin, „mordo”?
Wszyscy w sektorze mogli zginąć!
Właśnie, idioci!
Też się wkurzyłem!
O nie.
Nie widzisz,
że jesteśmy tym, kim mówimy, bo mamy odpowiednie ciuchy?
- Choć nie dla każdej karnacji korzystne? - Nie zwracaj uwagi.
To bratanek kierownika, trochę...
Też mi się taki trafił.
Znaczy nie ten. Tego kocham.
Moja duma.
Świetnie ci idzie, brawo.
Ale ten tutaj...
- Krew mnie zalewa. - Tak.
- Źle usłyszałem. - Stul ryło.
Zamorduję go w końcu.
I pójdę przez niego siedzieć. Na stówę.
Szybko się zjawiliście.
Nie mów nikomu, to przypadek.
Ale połataliśmy, co trzeba.
Niezły fart.
No to tyle, spadamy.
Pomieszczenie sprawdzone.
Skafandry!
To nie pojemnik, tylko śluza na odpadki.
Wyrzuca wszystko w kosmos, jak zamkniesz wieko!
Było mi to powiedzieć trzy minuty temu!
Pomyśl czasem, zanim coś zrobisz!
Znów udajemy, że się gniewamy?
Mantis, ty odbycie!
Skupcie się na chwilę.
Wydostaniemy się jakoś,
a na razie musimy znaleźć kod do Rocketa.
Nebula, Quinn i ja wyciągniemy hasło z archiwów.
Mucha i Kafar, jedźcie windą na kosmodrom
i wezwijcie Drewniaka, żeby nas zabrał.
Pan wybaczy.
Nie ma sprawy.
Już.
Nie moja wina, że czegoś nie wiem,
jak nikt mi nic nie mówi!
Nawet nie chciałam tu być.
Proszę okazać...
Jesteś totalnie zakochany.
W nim.
O nie.
Hejka.
Hej.
Co u ciebie?
W porządku.
A powiesz mi, jak się nazywasz?
Drax Niszczyciel.
Jak pięknie.
To ja już wam otworzę.
- Będę tu cały czas. - Jasne.
Musisz za każdym razem?
A ja jestem Bletelsnort!
Witamy w siedzibie głównej OrgoCorp.
Od ponad trzystu lat
oferujemy implanty cybernetyczne
i modyfikacje genetyczne
pod czujnym okiem Wielkiego Ewolucjonisty.
To nie są ci ścigani?
Uwaga, OrgoStrażnicy!
To archiwistka, ma dostęp do danych.
Jeśli hasło tu jest, ona może je wydobyć.
Ekstra. Ja to załatwię.
Jak?
Mocą uroku osobistego.
Masz farta, znów pierwszy raz zobaczysz mnie w akcji.
Hej, Yura.
Ura.
- Ura. - Cześć.
Nazywam się Patrick Swayze.
Wpadłaś mi w oko.
I ten twój zamyślony uśmiech,
gdy sądzisz, że nikt nie patrzy.
Rozjaśnia mi każdy dzień.
Prawa dłoń! Przyczepiona do ciała
lub nie, jak wolisz.
- Co robisz? - Nie poderwiesz jej.
Była totalnie moja!
- Wyglądałeś mi na dupka. - No weź.
- Szukamy pliku. - Jakiego?
89P13. Coś ci to mówi?
- Nie. - Więc to koniec...
- naszej znajomości. - Chwila!
Może to kod gatunku.
Do roboty!
Nasze badania służą altruistycznemu celowi Wielkiego Ewolucjonisty,
jakim jest stworzenie społeczeństwa idealnego.
To ich kosmodrom.
Co to w ogóle jest?
Zbiór wszystkich opatentowanych przez firmę nowych gatunków.
Kody genetyczne są przechowywane w kapsułach szybkiego dostępu.
Wybacz.
Normalnie tak nie robimy.
Błagam. Dosyć tych przytyków!
Dawna ty by tak nie zrobiła. Znalazła szlachetny cel,
poświęciła się. Olała Thanosa, założyła Strażników.
Ja niczego nie założyłam.
I nie zostawiłam Thanosa.
Nie wiem, w kim się kiedyś kochałeś...
ale nie we mnie!
Prędzej chyba w niej.
- W niej? - Co?
- Żart jakiś. - Mnie w to nie wciągajcie.
- Przestań! - Co?
Jopić się na mnie jak zagubiony szczeniaczek!
Przecież nic nie mówię!
Ale te oczy to masz niesamowite.
Ojciec mi je wstawił...
w ramach tortur.
Wybrał ładny zestaw.
Jest.
89P13.
Uwaga! Uwaga!
Czekaj.
Co jest?
O nie.
Idź!
Ruszać się!
Rzuć broń!
Drax, chyba musimy uciekać.
Albo walczyć.
- Uciekać! - Walczyć!
Na nich!
I teraz co?
- Mam plan. - Dajesz.
Ręce do...
Rzućcie wszyscy broń,
bo jej rozwalę mózg!
To ma być plan?
- Jesteś kiciuś. - Miau.
Chcesz potańczyć.
Atak szału.
Rzućcie wszyscy broń!
Rozwalcie człowieka-selera, żeby nabrali respektu.
Ta kobieta to jakiś potwór!
Zawsze tak miała, ale to ja byłam ta zła.
Żadnego rozwalania!
Do tyłu!
Groot! Posadź Bowiego!
Szybko!
Bardzo cię przepraszam, Ura.
A ten swoje!
Jesteśmy tu, by ratować przyjaciela.
Płacimy jej za pomoc we włamaniu i ucieczce.
Myślisz: dyskretna akcja,
nikt się nie kapnie.
A dla niej to oznacza stosy zwłok
- i skazy na psychice. - Morda!
Dziwisz się pewnie, czemu wybrałem właśnie ją.
Dobre pytanie.
A wyjaśnienie? Byłem z nią w związku.
Tak, to moja była.
Ale nie pamięta. Bo to nie była ona.
Tamtą stary zrzucił z magicznej skały
i się wkurzyłem i prawie zniszczyłem pół wszystkiego.
Po czym wróciła z przeszłości. No i jest.
Tamci dalej zginięci, a ona żyje.
Bo co? Bo skała magiczna? Cholera wie.
Co ja jestem, spec od nieskończoności?
Nie, prosty ziemski chłopiec, któremu dziewczyna skradła serce.
Niestety umarła.
A potem wróciła jako sucz.
Może parę rzeczy pominął,
ale tak to w skrócie wygląda.
Do centrum sterowania!
Okej!
Wszyscy mordą na glebę albo tu zrobię ubojnię!
Hej, zachowajmy...
O matko. Matko święta. Nie!
Kobieto! Możesz na chwilę wyluzować?!
Ty!
Chodu.
Drax!
Twarz do dołu, łapska do góry, już.
Ura?
Proszę, wysłuchaj mnie.
Musimy stąd uciec i wziąć to.
Ocalić życie koledze.
Połącz mnie ze strażnikami.
To porządni ludzie, tak jak ty.
Jestem tego pewien.
Daj mi szansę z nimi pogadać.
To korpozombie, ty cycu. Oleją cię.
Nie, jeśli otworzę serce!
Ura.
Proszę.
Ej!
Wyłazić w tej chwili!
W mordę!
Okej, już.
Otwieraj to serce.
Aż taki głupi nie jestem.
Chciałem wejść do systemu.
Rusz się!
Mówiłem, że na mnie leci.
Ja jestem Groot?
Tak. Fajnie ci wyszło.
Niebo to?
Nie.
To nie niebo. Zwykły sufit.
Ale władca buduje dla nas nowy świat.
I z tego, co wiem,
to będzie tam niebo.
Bardzo piękne i na zawsze.
Tak sobie myślę...
Że co?
Tak ogólnie.
Ale skoro jesteście moimi najlepszymi kumplami
i też w sumie jedynymi,
pomyślałem, że może zaciekawi was ten fakt. Że myślę.
A, spoko.
Wiecie, ja też myślę.
O konkretnej sprawie.
Władca szykuje dla nas nowy świat,
a my nie mamy imion.
Bo wiecie...
89Q12...
to właściwie nie imię.
Dlatego od dzisiaj chcę się nazywać...
Lylla.
Bardzo ładne imię, Lylla.
Dziękuję.
To ja się będę nazywać Kieły.
Bo niby zasadniczo wszyscy je mamy,
ale moje są jednak najbardziej wydatne.
- Kieły. - Kieły.
- Lylla. - Kieły.
To ja Plece, bo akurat leżę na plecach.
Leżysz na plecach, więc nazywasz się Plece?
Tak!
- Plece. - Plece.
A ty jak się nazwiesz?
Jak urosnę, zbuduję wspaniałe maszyny.
I będziemy sobie nimi wszyscy razem latać.
Po wielkim i na zawsze niebie.
Lylla i Kieły,
i Plece, i ja.
Rakiet.
Rocket.
Ale dobrze mieć przyjaciół.
Tak.
Zacznij nacięcie tutaj.
Uspokój się!
- Przytrzymaj go! - Nie mogę!
Wyrywa się jak wściekły!
Czemu nam o tym nigdy nie powiedział?
Załatwili go gorzej niż Thanos mnie.
A co z tym hasłem? Jest tu gdzieś?
Nie. Ale jeden plik ktoś skasował.
Ściągnął i usunął milion znaków kodu.
Czujnik biometryczny go rozpoznał. Rejestrator B2H6.
Widziałem go na korytarzu.
To człowiek Wielkiego Ewolucjonisty.
Wielkiego Ewolucjonisty?
Założyciela OrgoCorp?
To przykrywka dla eksperymentów,
które naruszają prawo galaktyczne.
Facet stworzył całe nowe narody.
Xeronian, Ani-Menów,
- Suwerennych. - Ich też?
Są zakątki, gdzie uchodzi za boga.
Ja jestem Groot?
Tak.
Co „tak”? Że jest Groot?
Mówi, że pewnie ściągnął hasło do tego komputera na głowie.
Hasło może być w tym czymś.
Znajdziemy go, Rocket przeżyje.
Współrzędne Ewolucjonisty.
Wbij do nawigacji.
Zaraz, chwila.
Nie wygłupiaj się.
Facet szuka wszędzie tego waszego rozprutego borsuka.
A wy dostarczycie go na tacy?
To pułapka.
Nie dla kogoś, kto się połapał. To pojedynek.
Który jest pułapką, jeśli z własnej woli
pakujesz się w walkę ze sto razy silniejszym wrogiem.
Wiecie, kim jest Ewolucjonista?
Mendą, która mało mi nie zabiła najlepszego kumpla.
- Drugiego. - Nie myślcie,
że macie z nim jakieś szanse.
A ktoś coś mówił o myśleniu?
Zresztą wiecie? Niech was szlag!
Odstawcie mnie do Łowców i róbcie sobie, co chcecie.
Nie ma na to czasu.
Rób, co każę! Chcę wrócić do moich ziomków!
Że co? To nie żadni twoi ziomkowie.
To ja tu jestem Łowca, nie ty!
Nie od dziś szukasz rodziny zastępczej.
Ale moja ukochana Gamora
nie poszła do bandytów, tylko do nas.
Porządnych, wartościowych ludzi.
W głębi serca ty też taka jesteś.
Głęboko, na dnie tej duszy...
Zamiast wciskać mi, że jestem kimś innym, lepiej dojdź do ładu ze sobą!
Gdzieś mam twoją Gamorę!
Jestem, jaka jestem!
Rozpruty borsuk załatwił mi parę fajnych upgrade'ów
i nie narazimy go, żeby ułatwić ci życie.
Jestem twoją siostrą.
A on bratem.
Wal się.
Wszyscy się walcie.
Znalazłem go przy pierwszej tarczy.
Okradał statki dostawcze.
Dziękuję za interwencję.
A ja tobie za niezwykłą szczodrość okazaną fundacji.
Twoja wspólniczka,
Zehoberianka imieniem Gamora... Gdzie ona jest?
Nic nie powiem!
I tu się właśnie mylisz.
Adam.
Tak, matko?
Pokaż, że nie żartujemy.
Miałeś pokazać, że nie żartujemy, a nie go zgrillować!
To chyba wygląda poważnie?
A jak mam go przesłuchać?
Weź jego kolegę.
Kolegę? To ma być kolega?
Przecież to zwierzę!
I to smutne.
Jakoś źle się z tym czuję.
To debil jest.
Też mam takiego. Współczuję.
Halo?
Zgłoś się, tu Gamora.
Fitz-Gibbonok!
Odbiór!
Jesteś tam?
Tak, Gamoro.
Witam wylewnie.
Czym mogę służyć?
Trzeba po mnie przylecieć.
Zaraz wrzucę namiar statku, na którym jestem.
Stawimy się niezawodnie.
Powtórz mu dokładnie to, co ci powiedziałam przed chwilą.
Może sama to powiedz?
Mnie nigdy nikt nie słucha.
Quill...
Życie jest jak staw.
Żeby przejść ten staw, próbujesz skakać z kobity na kobitę
jak żaba skacząca z grążela na grążel.
A tak szczerze wydaje mi się,
że czas zacząć pływać.
To nawet ma sens.
Tak, ma.
W sensie, że wyszła ci metafora.
Nie wiedziałem, że znasz takie środki stylistyczne.
Jasne, że znam różne środki.
Porównania, przenośnie i takie tam.
Na przykład...
Głowa Gamory jest jak grążel na stawie. Bo jest zielona.
Porównanie.
I głupio wygląda
- i szeleści. - Szeleści?
Bo jest zrobiona z liści.
Przenośnia.
Ale czego?
A dziś rano zrobiłem kupę w kształcie ryby.
Nawet mój tyłek zna różne środki wyrazu.
Co się dzieje?
Płyn zbiera mu się w płucach.
P13?
P13!
Panie.
P13!
- Mój panie, sugeruję, abyś... - Minąłem już?
Muszę...
Nasz pan był w trakcie zabiegu, gdy doszło do przełomu z partią 92.
Może dokończymy jutro, dobrze?
Żadnego dokańczania jutro! Nie!
P13!
Tu jesteś.
No cześć.
Skąd wiedziałeś
o białkach mikroseminalnych, P13?
Co się dzieje w tej głowie?
Czemu?
Jak to rozgryzłeś, P13?
Za słaba filtracja szła.
W hipotonice. Tak. Wiemy. Naprawione.
Ale skąd wiedziałeś?
To ja cię stworzyłem!
Więc skąd wiesz?
Bo zadziałało.
To działa.
Nie są już agresywne.
Mamy spokojne stworzenia, o które nam chodziło.
Można nimi zaludnić nasz nowy świat.
Pójdziemy do nowego świata?
My?
Patrz, jak wyglądasz.
Jakby cię skleciły głupie, niezdarne dzieci.
I ty masz być częścią gatunku doskonałego?
Jesteś po prostu zlepkiem błędów, na których trzeba się uczyć
i uwzględnić przy tworzeniu ważniejszych istot.
Partia 89 nie miała zobaczyć nowego świata.
Pojmujesz subtelności
cytoplazmatycznych systemów filtracji płynów tkankowych,
a nie umiałeś domyślić się tego?
Ale ten twój mózg...
Warto się mu przyjrzeć bliżej.
Wiwisekcja i utylizacja jutro rano.
Co z resztą partii 89?
Do pieców.
On umiera. Potrzebne jest hasło.
I to szybko.
Przylecieliśmy.
ANTY-ZIEMIA
Chwila, przecież to...
dom.
Naprawdę, to kopia Ziemi.
Jakaś groteska.
Atmosfera bezpieczna. Grawitacja Xandar minus jeden.
Witajcie!
Przybywamy do was w pokoju.
Po prostu rzucił troszkę za mocno.
Ej!
Poczekajcie! Po co tak...
Ej, ej!
Groot! Dawaj z Godzilli!
- Godzilla nie! - Ja jestem...
- Groot! - Przestań!
Stop, nie rób tego!
Groot, przestań.
Nie ma się czego bać!
Przestań, Groot!
Proszę państwa, spokojnie.
Ej, już. Cześć.
Nie chcemy was skrzywdzić.
Okej.
No już, już.
Na kolano.
Próbujemy ratować przyjaciela.
Ohydztwo. Nie chcę go tutaj.
Wyszkolę go na prawdziwego Suwerennego.
Tak nie będzie robić.
Sama jego obecność mnie obraża.
Zniszcz go. Słyszysz?
Jestem Warlockiem, mamo, i nikt nie będzie mi rozkazywał.
Gamora tu jest.
Co oznacza, że wiewiór też.
Musimy go dostarczyć Ewolucjoniście,
nim zrobią to jego ludzie.
Tak, siądźmy.
Usiądźmy. Dobrze.
Ja jestem Groot.
Sam jesteś cham. Po to tu jest.
Drax! Siądź jak człowiek!
Burak.
Dziękujemy.
Wielkie dzięki.
Taki nasz przyjaciel...
Źle z nim.
My kochamy przyjaciela.
Ale on umiera.
Nie pokazujesz umierania, tylko trupa. Pomyślą, że już nie żyje.
Pomyślą, że chcemy się mścić.
Drax, usiądź prosto!
To służy do leżenia.
Nic podobnego.
Na tym się siada, ramię w ramię.
Obok siebie. Zabieraj gice z poduszki.
Pierwsze słyszę, że na leżance nie można leżeć.
Pani daruje.
To cymbał.
Tak samo robisz umieranie.
Musisz wszystko krytykować?
To po co jest podłużna?
To nie ten dźwięk!
Jak to nie? Umiera. Cymbał. I co, nie tak samo?
Dziewczyny, już!
Możemy wrócić do ratowania życia?
Drax, wszystko widzę!
Rozumiem, że to może być kompletnie niejasne dla ludzi z zewnątrz.
Czy wasza pomagać nasza,
żeby znaleźć taki pan.
To może narysuję.
Zrobię rysunek pana, o którego chodzi.
O tak...
Widzisz to takie na jej głowie?
- On też ma takie. - Pyszne.
Proszę.
Znacie tego osobnika?
Ale super rysunek.
Dasz mi, żebym sobie powiesił nad łóżkiem?
Jasne. Dziękuję.
Nazywa się Motjo?
Mnóstwo motjo... tam?
W piramidzie?
To wasz samochód tam stoi?
Drax! Zostań tu z Rocketem.
To o niego im chodzi.
- Też chcę jechać. - Nie.
Mantis, pilnuj Draxa.
Groot. Wiesz, co się z tym robi.
- Musisz nacisnąć! - Co?
- Naciśnij. - No przecież naciskam!
Naciśnij przycisk.
- Chyba naciskasz na zamek. - Na co?
Pod klamką masz taki guzik. No i naciśnij go.
Okej. I co dalej?
Otwórz te pieprzone drzwi.
Totalnie nieintuicyjny patent,
a twoje wskazówki były mętne i bez sensu.
Skoro to już za nami, jedźmy po ten kod.
Yondu porwał ośmiolatka.
Oczekujesz, że będę superkierowcą? Sama się nie zgłaszasz.
- Mam prowadzić? - Nie.
- Bo mogę. - Nie chcę.
Ogarniam to.
Musisz być bardzo wiernym zwierzakiem,
skoro są gotowi aż tak o ciebie walczyć.
To ma być to społeczeństwo doskonałe?
Panie.
Ta sztuka biega od dwóch godzin i ani kropelki potu.
- Niezwykłe. - Trzydzieści kalorii dziennie,
godzina snu tygodniowo, są zawsze szczęśliwe
i programują rdzeń karbenetryczny
w niecałe dwie minuty.
Ale czy ten mały cud przetrwa w nowej kolonii?
Panie, już tu są.
No to jazda.
Chcemy pogadać z...
Wielki Ewolucjonista was oczekuje.
Znaczy, że to pułapka.
Nie, pojedynek.
- Ona zostaje tutaj. - Bo co?
Z bronią nie wpuszczamy,
a twoja ręka jest spluwą.
- Koleś jest czysty. - Idziemy.
Będzie dobrze.
Szybciej!
Wszystko w porządku, Rocket?
Z Rocketem zabawa?
Nie teraz, Plece.
Co kombinujesz?
Oni nas wcale nie uwolnią.
Co ty gadasz?
Lada dzień będziemy w nowym świecie.
To nie może być prawda.
Ale jest.
Chcą nas wszystkich zabić rano.
Co?
Ale im nie pozwolę.
Co tam masz?
Klucz.
I dzięki niemu nas stąd wyciągnę.
Nie wiem, czy to jest mądre.
Ja Rocket wolne!
Hura na zawsze zawsze!
Na końcu korytarza trzymają statki.
Widziałem. A jak się tam dostaniemy,
siądę za sterami.
I wszyscy zwiejemy, cała czwórka. Tak jak zawsze mówiliśmy, zgoda?
Zgoda?
Hura! Rocket! Niebo, niebo, niebo!
- Udało ci się! - Tak! Tak!
Klucz działa!
Nie wierzę, nie wierzę, nie wierzę!
Genialnie!
Genialnie.
Naprawdę dobrze mieć...
Podejrzewałem, że możesz zrobić coś takiego.
Wracaj do klatki, P13.
Niebo.
Rocket Kieły Plece pójdą! Rocket Kieły Plece pójdą!
Q12 i P13 uciekły z klatek.
Q12 już unieszkodliwiłem, ale P13 wciąż jest na wolności,
więc dajcie tu kogoś.
Rocket Kieły Plece pójdą!
Pamiętajcie, żeby nie uszkodzić mózgu.
No dobra, P13!
Skoro sobie razem popłakaliśmy, wracasz do klatki!
- Rocket Kieły Plece pójdą! - Rocket, wystarczy!
Zostaw! Rocket, błagam!
Widzę ich! Szybko!
Tam jest!
Brać go!
Co ci odbiło?!
Mam złe przeczucie.
Peter kazał ci tu zostać!
Właśnie, jego wina.
Powinien wiedzieć, że nigdy nie słucham.
Musimy chronić Rocketa!
Ta, zgadza się.
Dlatego wskakuj, jedziemy prosto na statek.
Znaczy, że tam?
Tak.
Drax! Ty draniu jeden!
Ty!
Ej! Tak, ty!
Hasło trzymasz w tym czymś na łbie?
Odradzałbym agresywne postawy.
Nagle masz czas?
Twój przyjaciel dał mi bolesną nauczkę.
Wyciągnąłem wnioski.
Postanowiłem wykorzystać niewielką część własnych talentów,
by doskonalić siebie,
i teraz nawet grawitacja podlega mojej woli.
Prosiak?
Teraz.
Anty-Ziemia wygląda znajomo?
Anty-Ziemia?
Lata temu byłem na twojej planecie.
Od dawna nie jest moją planetą.
Jej mieszkańcy mieli...
wspaniałą duchowość.
Sztuka, muzyka, literatura... nie miały sobie równych we wszechświecie.
Ziemia byłaby iście cudownym miejscem, gdyby nie ta ciemnota i hipokryzja.
- Okej. - Więc stworzyłem Anty-Ziemię.
Mam to gdzieś.
Same zalety, zero wad.
Nie będę słuchał kolejnego stukniętego impotenta,
którego mama nie kochała
i teraz chce podbić wszechświat.
Ja nie próbuję podbić wszechświata,
tylko go udoskonalić.
Co do...
Wypuść bobra.
- Chcę tylko hasło. - To oddaj mi 89P13.
Ja jestem Groot.
Powiedział: „Ssij mi”...
Skąd w tobie ta złość?
Wiem, co zrobiłeś Rocketowi.
Ulepszam jedynie nasz wszechświat.
W lepszym wszechświecie banda ośmiornic
nie wciskałaby narkotyków dzieciom z głowami karaluchów.
Istotnie nie.
I właśnie dlatego,
jak już robiłem wielokrotnie wcześniej,
tak i tym razem wymażę ten świat
i zacznę od nowa.
Co?
Mam 89P13,
jestem w drodze.
Obiekt został przechwycony.
O mój Boże.
Ja jestem Groot?
Rozwal ich.
Leżeć.
Leżeć, mówię.
Wolisz zostać, żeby matka cię wypatroszyła?
Leżeć.
Co jest, kurde?
- Jesteśmy po tej samej stronie. - Tak.
Ale muszę zapunktować,
żeby ocalić moją cywilizację.
Więc bądź grzecznym zwierzem...
i spadaj.
Nie.
Matka.
Matko!
Mantis, Drax, zgłoście się!
Mantis! Drax!
Hej.
Odpalaj statek i nas zgarnij.
Tak jakby nie mogę tego zrobić, bo nie jesteśmy na statku.
No to gdzie, do...
Nebula, zgłoś się.
Gamora! Startuj, już! Znikajcie z Rocketem z tej planety!
Co to za złom?
Doprawdy komiczne!
Jak można być tak głupim?
Wpaść w tak oczywistą pułapkę?
To nie jest pułapka. To pojedynek.
Rozwal ich.
Co ty tam wyjąłeś?
Granat!
Ja jestem Groot!
Nie! Stop!
Zostaw! Nie, nie, nie! Nie, proszę! Błagam, oszczędź mnie!
Proszę, nie zabijaj.
Dzięki, dzięki, dziękuję!
Jeszcze nie mów „hop”.
Nie, nie, nie...
Bardzo oryginalny plan ucieczki, skok na główkę ku eksplodującej planecie.
Zabijesz nas obu!
Nie obu.
Czemu to robimy?
Quill i Groot są w środku! Trzeba ich ratować!
Groot.
Ktokolwiek prowadzi, hamuj!
Stery się zablokowały!
No to ciągnij mocniej!
Spadamy, biegiem!
Nie mogę oddychać.
Wyszliśmy z atmosfery.
O żeż kurde.
Ten potwór wyrżnie w pień całą cywilizację?
Gdzie Mantis i Drax?
Nie mam pojęcia!
- Dawaj. - Łap.
- Macie szczęście, że wyważyłem drzwi. - Rocket i Gamora zginęli przez ciebie!
- Nie wiedziałem. - Nie wiedziałeś?
Ile razy chcesz usprawiedliwiać
swoją głupotą to, że jesteś do niczego,
a cała reszta odwala robotę za ciebie?
Nie popychaj go!
Nie masz prawa go tak traktować!
I ty, druga dobra.
Przydajesz się tylko wtedy,
kiedy ktoś okazuje słabość i trzeba go pochwalić!
Dobra, wisi mi to.
Wiem, że musisz się wyżywać na kimś bardziej wrażliwym od siebie,
- więc wyżyj się na mnie! - Idź w cholerę!
Ale jego nie masz prawa popychać!
Nie jego wina, że jest przygłupem.
Jest kulą u nogi.
Drax nas rozśmiesza, kocha nas! I to jest kula u nogi?
Nie każdy na świecie może być mądry i kompetentny!
Nie do końca fajna ta obrona.
Jest w nim smutek,
ale tylko on jeden wśród was nie nienawidzi siebie.
Przeżyję, że jest głupi.
Myślisz, że jestem głupi?
Tak.
Zapomnij.
Szczęście, że wyważyłem drzwi, bo jestem taki napakowany.
Quill?
Quill, jesteś tam?
Tego języka nie mam w translatorze.
No dobra, spróbujmy.
Okej. Dobra, Rocket.
Już.
Lylla?
Przyjacielu.
Dobra.
Jedziemy.
Coś się nie zgadza.
Nie, nie, działa. Dobrze jest, uda się.
Za wolno to idzie.
Przepraszam. Tak strasznie przepraszam.
Rocket.
Zawiodłem cię.
Zginęłaś przeze mnie. To wszystko moja wina.
Mieliśmy rację.
Niebo jest przepiękne i jest na zawsze.
I latamy po nim wszyscy razem.
Mogę lecieć z wami?
Tak.
Nie, nie, nie!
Nie!
Obudź się.
- No weź! - Quill.
Nie!
- Quill. - Nie!
- Quill. - Nie stracę go.
To już koniec.
Nie pozwolę mu odejść!
Dawaj.
Ale nie teraz.
Masz tu jeszcze coś do zrobienia.
A niby co takiego?
Zrobili nas po nic.
Głupie eksperymenty prosto na śmietnik.
Jedne ręce nas stworzyły,
ale są jeszcze inne, które kierują tamtymi.
Mój ty kochany szopie.
To od początku była twoja historia, tylko o tym nie wiedziałeś.
Nie jestem szopem.
Załapało wreszcie!
Quill?
Gdzie Nebula?
Jest...
Bo jej kod wyskoczył na komunikatorze.
Co? Nebula?
- Gdzie jesteś? - Nareszcie!
Zaraz was zabierzemy.
- Skąd? - Ze statku Ewolucjonisty.
Uciekliśmy z niego.
- Co? - Gdzie jesteście?
No na tym statku!
- Na statku? - No mówię.
A co wy tam robicie?
- Próbujemy ratować was! - Mówiłem: wracać!
Wiesz, że zawsze znajdę supersprytne wyjście z kaszany!
Powiedz, że całuję.
- Serio? - I że ich zaraz uratujemy.
Ty się lepiej baw z dziećmi.
Nie przerywaj dorosłym.
Mają dzieci?
A jak uciekliście?
Nieważne.
Ja jestem Groot!
Dla ciebie skok na główkę z kilometra to supersprytne
wyjście z kaszany?
Zmyślacie, co on gada, nie?
Liczy się tylko to,
że wszyscy są cali.
Rocket?
Tak, ocknął się.
Już z nim dobrze.
Rocket, wszyscy cię bardzo kochamy i cieszymy się, że żyjesz.
Bo jesteście kretynami.
I tutaj ma rację!
Wszyscy do klatek!
Nebula?
Nebula, odbiór!
To co, chciałbyś się zmierzyć, tak?
Kij ci w oko, ty porąbany psycholu.
Zabiłeś ich wszystkich!
Zabiję też twoich przyjaciół.
Wysyłam ci współrzędne.
Zginą wkrótce, chyba że zwrócisz mi
moją własność!
Spadaj na drzewo, ty krzywy na mordzie, chory na mózgu,
zgniłą macką robiony,
z gówna lepiony synu wielkiej...
Rozłączył się.
Powaga?
1966.
Kacapy wsadziły mnie w rakietę
i odpaliły w kosmos, wiedząc, że pokrążę po orbicie,
a potem się sfajczę w atmosferze.
Ale nawet ci cholerni Ruscy...
nie nazwali mnie złym psem.
Dobra, dziewczyna, weź se już daruj.
Kraglin, zlituj się i przeproś. Ona nas wykończy.
Nie mam za co przepraszać. To fakt, ten pies...
jest niedobry.
- Kraglin! - Czy ten koszmar się nie skończy?
Kraglin.
Hej, Pete.
Trzeba ratować Nebulę, Mantis i Draxa. Muszę cię prosić o pomoc.
Mnie?
Miałaś go w garści, kretynko!
Raczej Pomioty Piekieł. Ale...
Ale, ale, ale!
Ale!
Nie trawię tego słowa.
Sugeruję tylko, że może rozsądniej
byłoby udać się do nowej kolonii niż wdawać w wojnę.
Programują rdzeń karbenetryczny w niespełna dwie minuty.
W jaki sposób, Vim?
Powtarzając sekwencje.
Powtarzając bez końca!
Z istot tworzonych tu przez setki lat tylko jedna była zdolna do twórczej myśli.
Jedna.
Odrażający w każdym innym aspekcie 89P13.
Tak, panie.
Społeczeństwo, które nie jest w stanie tworzyć samo nowych rozwiązań,
musi zginąć w zalążku.
Dlatego muszę zdobyć mózg 89P13,
aby zaszczepić tę iskrę takim jak one,
zanim trafią do nowej kolonii.
Nie liczy się nic poza tym.
A one jak tu trafiły?
Peter będzie pewnie atakował kosmodrom.
Nie ma pojęcia o dzieciach.
Słuchaj!
Dacie znać reszcie gówniarzerii, że mają się trzymać z dala od sterburty.
Mówią trzy słowa,
a dwa z nich to „dżub”.
Cicho! Skupcie się!
Pójdziecie do reszty bachorów, wszędzie na statku, i powiecie im,
żeby odsunęły się od...
Co to do cholery ma być?
Język migowy, ty dzido!
Przestraszyły się.
Cześć, matołki.
Miałem kiedyś córeczkę.
Wiecie, co lubiła?
Jak jej tatuś udawał małpkę.
I gdzie tu małpka?
Mnie pytasz?
Dadzą znać całej reszcie.
Nie mogłeś powiedzieć, że gadasz w ich języku?
Nie mogłaś spytać?
Boję się, że ich nie uratujemy. Gość jest za mocny.
To oddamy za nich życie.
Zginiemy tam tylko na darmo.
Nie lepiej dać mu chomika?
Zginanie na darmo to nasza specjalność!
Ja jestem Groot.
Wiem, kto ty jesteś!
Jak się boisz, możesz zostać w ładowni.
Nie zostawię siostry temu świrowi na pożarcie.
To ty?
Z plecaczka wypadło.
Dobra, działamy.
Chwila...
Jeszcze...
Przyznaję, że ikry im nie brak.
Panie!
Strzałeczka, zbolcu jeden.
- Cała wstecz! - Rozkaz.
Dajesz, Czopek.
Pierwsza lufa.
Druga lufa.
Trzecia lufa.
Czwarta lufa.
Ster prawo na burt!
Jest prawo.
I... czadu!
Podchodzą do lądowania.
Na pokładzie jednego jest 89P13.
Wypuścić Pomioty. Wszystkie!
Pomioty Piekieł miały wyłącznie bronić kolonii...
Już!
Złap mi 89P13
i wybij do nogi wszystkich w tej gnijącej czaszce!
Podejście do lądowiska otwarte,
ale więcej pocisków nie mamy.
Rocket, Groot, szybko! Do kosmodromu!
A te co za jedne?
No błagam!
Kraglin, wróg zdołał się przedrzeć.
Otworzyć klatki.
Stracimy wszystkie karty przetargowe.
Abiliski!
Wielki Boże!
Tędy!
Jeszcze krok i koniec z paskudą!
Po co te nerwy?
Co tam wstukiwałeś?
Kod samozniszczenia.
Co się rozpychasz?
- Wszystko w porządku. - Mantis! Oszalałaś?
Jedzą akumulatory, nie ludzi.
Może się nas po prostu boją.
Nie mamy złych zamiarów.
Wszystko będzie dobrze.
Słuchaj serca, chłopcze.
- Jakiś pies? - Tak.
Najlepszy.
Wiedziałam, że tak myślisz.
Dobra, odwal się, idiotko.
Nie możemy tu zostać. Statek długo nie wytrzyma.
Intruzi w porcie kosmicznym.
Jazda! To może być 89P13!
Masz obsesję na punkcie tego zwierza!
Przestań, na litość boską!
Nie ma żadnego Boga!
Dlatego ja się wtrąciłem!
Kontrolerko, właśnie przejęłam dowodzenie na Arête.
Natychmiast odłącz wszystkie uszkodzone sektory.
Wycofujemy się.
Uwaga.
Do całego personelu.
Na statku jest grupa intruzów.
Wszyscy do lądowiska na prawej burcie.
Złapać 89P13.
A resztę zabić.
Wchodzimy, zgarniamy Mantis,
Nebulę i Draxa.
Szybka akcja i od razu wypad.
Fajnie mi to wyszło?
Okej, nowy plan, spadamy stąd w cholerę teraz.
Tam są tysiące stworzeń.
Wiele z nich to dzieci.
Bądźmy dobre dżub dżub.
To znaczy „przyjaciele”.
Jeśli chcemy przeżyć, musimy się zwijać.
Cały ten cyrk zawali się lada chwila.
Musimy im pomóc albo wszyscy zginą!
Mam dość uciekania.
W pokładzie jest dziura!
Zadokujemy Knowhere i wyciągniemy przez nią ocalałych!
Nebula i ja ogarniamy stery, a wy ratujcie wyższe formy życia!
Cześć, matołku.
Jazda!
Wszyscy za mną! Ruchy!
Dawać!
Już, już, już!
Ja jestem Groot!
Tędy proszę, do...
Dziękuję.
Nie ma za co. Przestraszyłam się czegoś okropnego za tobą.
Ty wyglądasz super.
Beze mnie się stąd nie wydostaniecie.
- Czekaj! - Niech idzie albo już po nas.
Mam tu dziurę jak się patrzy! Spróbuję założyć membranę siłową!
Tym to nie polatam,
sfajczony układ sterowania.
Ja to załatwię.
Idź, pomóż tamtym. Zostaw radio.
Kraglin, ogarniam po tej stronie.
Kierowniczko,
już do was pędzę!
Jazda, ruszać się!
Dawać, dawać!
Chwila, chwila!
Stop, stop!
To są dzieci?
Dajesz, Cosmo, załataj to!
Uszczelnij, żeby dzieciaki mogły przejść!
Tak jest, kapitanie!
Jazda, można iść.
Po kolei!
Dobra.
Ustawiam kurs i zaraz tam będę.
Tędy, chodźcie.
Czemu?
Czemu mnie ratujecie? Chciałem was zabić.
Ja jestem Groot.
Powiedział, że każdy zasługuje na drugą szansę.
Jesteś taka silna...
Biegać nie umiecie? Szybciej!
Gdzie jest Rocket?
REZERWAT PRZYRODY LUMBUS POCHODZENIE: AMERYKA PŁN.
SZOP
Ty!
Myślałeś, że zdołasz mi uciec?
Nie!
Sądziłeś, że beze mnie będziesz coś znaczył?!
Nie!
Jesteś wynaturzeniem!
Nic nieznaczącym potknięciem na mojej drodze!
Ty zwyrodniały mały mutancie!
Myślałeś, że jesteś czymś więcej?!
89P13?
Nazywam się Rocket.
I jestem szopem.
Japa mu odpadła!
To jest maska.
Patrz, co mi zrobiłeś!
I za co?
Ja tylko chciałem,
żeby wszechświat był...
doskonały.
Nie chciałeś go ulepszyć.
Po prostu nienawidzisz go takim, jakim jest.
Zabij go.
Dlaczego?
Bo jestem cholernym Strażnikiem Galaktyki.
Trzeba spadać, już.
Musimy je ocalić.
Dzieci są już u nas.
Nie, Pete.
Całą resztę.
Ruchy! Dajesz!
Biegiem!
Z życiem, ptaszorze!
Dawać!
Dawać, dawać, dawać!
- Nie miały być tylko wyższe formy życia? - Też tak myślałem.
Dawajcie je tutaj, no już!
Tak, malutkie.
Naprzód.
Pędźcie!
Ja już dłużej nie wytrzymam.
Uwaga!
Wiejemy! Szybko!
Quill! Zasuwaj!
Peter!
Fajnie... mi... to...
wyszło?
Wstawaj.
Cosmo!
Nic mi nie jest.
Ja jestem Groot.
Dzięki, już idę, muszę jeszcze tylko...
Ja jestem Groot.
Tak. Też mi się nawet podobało.
Ej, Gamora.
Gotowa?
Tak.
Wciąż jestem tylko sobą.
Wiem.
Ale każdy ma jakieś wady.
Pewnie było nam fajnie.
To mało powiedziane.
Dobrze.
Trzymasz się?
Musimy chyba poważnie porozmawiać.
Tak po prostu odchodzisz?
Matka umarła, jak miałem osiem lat, i od tamtej chwili wciąż uciekam.
Gdzieś się na trochę zatrzymam...
i pouczę pływać.
Ja też.
Kocham was wszystkich. Naprawdę.
Ale przez całe życie robiłam to, czego chciał Ego,
a potem to, czego potrzebowali Strażnicy.
I teraz chciałabym się dowiedzieć, czego ja chcę.
Jadę z tobą.
Nie, Drax. Właśnie o to mi chodzi.
Ktoś musi cię bronić.
- Wcale nie! - To nic złego.
Po prostu jesteś cherlawa.
Ale ty mnie wkurzasz!
Drax.
Zostań tutaj.
Budujemy nowe społeczeństwo.
I ktoś będzie się musiał zająć tymi dzieciakami.
Dzisiaj zrozumiałam, kim jesteś.
Nie ma w tobie nic z niszczyciela.
Jesteś urodzonym tatą.
Więc będziesz szefową Strażników?
Nie.
Będę szefową Knowhere.
Wreszcie znajdę własny kąt.
Czyli koniec?
Ekipa się rozpada?
Nie.
Galaktyce są potrzebni Strażnicy.
A ty będziesz o wiele lepszym dowódcą ode mnie...
kapitanie.
Ja też was kocham.
Proszę.
PRZESYŁAM MAŁY PREZENCIK PETE
Tak jest!
Witaj w domu.
Chyba pomyliłem...
Mieszka tu Jason Quill?
Tak.
Proszę.
Pete?
Pete.
Cześć, dziadku.
A wasz ulubiony wykonawca?
Phyla, zaczynasz.
Britney Spears i Korn.
Zacnie.
Król jest jeden. Garth Brooks.
The Carpenters to same hity.
Adrian Belew.
Własne projekty i wszystko, co robił z King Crimson.
A kogo ty wybierasz?
Posłuchajcie tego.
Są wreszcie.
Dobra, sam to załatwię, jak się wam nie chce wstawać.
Nie, spoks.
Szybciej pójdzie, jak wszyscy podziałamy.
Groot, pobudka.
Nie jest ci ich żal czasami?
Tak, jasne. Ale ci tutaj sami się nie obronią.
Kapitanie, czekamy na znak.
Znak.
Tekst - Marcin Bartkiewicz
Nie no, mogę pochodzić z kosiarką, ale jej syn też by mógł pomóc.
A on tylko siedzi i patrzy, jak zasuwam.
Gościu ma czterdzieści pięć lat,
w pełni sił, a ja mu koszę trawnik.
Trochę dziwne, nie?
Nawet mnie nie wkurzaj.
Aż tak?
To teraz muszę wiedzieć.
LEGENDARNY STAR-LORD POWRÓCI